คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 32 : คนสวน กับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 31 แก่นเวทย์อสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,540 ครั้ง
    18 ก.พ. 63

คนสวน กับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 31 แก่นเวทย์อสูร

 

การเดินทางของวาเลนภายในป่าบรรพกาลชั้นนอกตอนนี้นั้นแทบไม่ต้องหลบเลี่ยงสัตว์อสูรตัวใดให้ยุ่งยากวุ่นวายเลย เพราะการคงอยู่ของราชสีห์ขนทองคำนั้นทำให้บรรดาสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ไม่กล้ากล้ำกลายเข้ามาท้าทายอำนาจของมัน วาเลนตัดสินใจเร่งการเดินทางออกจากป่าบรรพกาลชั้นนอกในทันที

 

 

ป่าเขตนี้ไม่นับเป็นสิ่งใดให้เด็กชายค้นหาอีกต่อไป สิ่งของจากป่าชั้นนอกจะทำให้วาเลนตื่นเต้นได้อย่างไร ในเมื่อ ตัวของเขาบุกตะลุยป่าส่วนใหญ่ในเขตในของป่าบรรพกาลมาแล้ว อีกทั้งต่อให้ต้องการรั้งอยู่ต่อไป วาเลนก็ไม่สามารถนำสิ่งใดกลับไปได้อีก แหวนมิติที่ได้มากจากมารดาของเขานั้น บัดนี้มันแทบไม่มีที่ว่างพอให้ใส่สิ่งใดได้อีกต่อไป

 

 

หากคนทั่วไปได้รับรู้ว่าข้างในนั้นบรรจุสิ่งใดไว้บ้าง พวกเขาคงกลั้นใจตายด้วยความอิจฉาริษยาในโชคของเด็กชายคนนี้ สัมผัสพิเศษของวาเลนนั้นถูกใช้งานอย่างหนักในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาราวกับเป็นพ่อค้าหน้าเลือดที่มีเวลาคัดเอาแต่สินค้าดี ๆ กลับไป

 

 

 แม้แต่คนที่ร่ำรวยที่สุดในโลกก็ยังต้องอับอายเมื่อเห็นว่าเด็กชายคนนี้มีทรัพย์สมบัติมากมายเพียงใดในแหวนมิติ แต่นั่นยังเทียบไม่ได้กับการมีคนรู้จักเป็นราชินีดรายแอดส์ผู้ไม่หวงแหนสิ่งใดภายในป่าของเธอ ทุกสิ่งสามารถนำกลับไปได้เพื่อให้เด็กน้อยตรงหน้านั้นได้พัฒนาศักยภาพได้ไวพอกับความต้องการของเธอ

 

 

 “หยุดก่อน” วาเลนตบไปที่แผงคอของราชสีห์ขนทองคำเบา ๆ มันชะงักเท้าที่กำลังวิ่งในทันที สัมผัสของพฤกษาที่วาเลนปลดปล่อยออกมาตลอดเวลานั้นทำงานได้ดีสมกับที่เขาขอคำชี้แนะมาจากราชินีดรายแอดส์ มันกำลังแสดงให้วาเลนได้รับรู้ว่ามีกลุ่มคนกระจายตัวไปทั่วผืนป่าบรรพกาลเขตนอก นั่นไม่ได้ทำให้วาเลนตระหนกหรือตกใจแต่อย่างใด เพราะเด็กชายไม่ได้รับรู้ว่าเกิดเหตุการณ์ใดบางหลังตัวเขาสลบไป  เขายังคงคิดว่านี่ยังอยู่ในช่วงงานเทศกาลล่าที่ถูกจัดขึ้น

 

 

วาเลนไม่ต้องการให้ใครพบเห็นราชสีห์ขนทองคำ เขาให้มันกลับเข้าไปยังจุดกำเนิดพลังภายในกาย ที่พักอาศัยสำหรับเหล่าอสูรในพันธะสัญญา ก่อนจะเคลื่อนกายต่อไปโดยใช้พลังเวทย์ของธาตุลมแทน การเคลื่อนไหวนี้ว่องไว แต่ก็ไม่สามารถหลบซ่อนเร้นกายจากเหล่าผู้ค้นหาได้

 

 

วาเลนมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปเมื่อสัมผัสพฤกษาได้แสดงให้เขาเห็นว่ามีคนสองกลุ่มมุ่งหน้าตรงเข้ามาใกล้ยังตัวของเขาจากคนละฝากฝั่ง สัมผัสพฤกษานี้ยังถูกจำกัดการใช้ เนื่องเพราะพลังเวทย์ในการจ่ายออกไป ของวาเลนยังไม่เพียงพอ จึงทำให้วาเลนไม่รู้ได้ว่า เป็นใครที่มุ่งตรงมายังเขา มาดี หรือ มาร้าย อาจเป็นไปได้ทั้งสองทาง

 

 

ร่างเงาวูบไหวจากทิศทางหนึ่งดูจะไวกว่า วาเลนเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลาเมื่อเห็นว่าไม่สามารถหลบหนีได้ เขาเตรียมเรียกใช้ราชสีห์ขนทองคำในทันที

 

 

ยังไม่ทันที่วาเลนจะได้ทำสิ่งใดตามที่คิดไว้ ร่างเงานั้นก็สามารถปรากฏกายใกล้ ๆ กับเขาได้ในทันที การเคลื่อนไหวนี้รวดเร็วจนน่าหวาดกลัว ตัวตนเหล่านี้เขาไม่สามารถมองเห็นระดับได้ จึงทำให้มั่นใจว่า ชายตรงหน้าสามารถฆ่าเข้าได้ทันทีหากมีการต่อสู้กันขึ้นมา

 

 

“คุณชายเจ็ด อย่างได้หวาดระแวงไป ข้ามิได้มาร้าย ท่านสบายใจได้” ชายในชุดคลุมธรรมดาเอ่ยออกมาอย่างโล่งใจ ในที่สุดเด็กชายที่เขาตามหาจนเกือบจะถอดใจนั้น อยู่ ๆ ก็ปรากฏกายออกมา ในพื้นที่ ๆ เขาเคยค้นหาจนแทบจะพลิกแผ่นดิน เด็กคนนี้ไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมก่อนหน้านี้ถึงจับสัมผัสไม่ได้

 

 

“ท่านเป็นใคร?” วาเลนถามด้วยความที่ยังไม่ไว้ใจ

 

 

“ข้าเป็นหนึ่งในคนที่เข้ามาค้นหาคุณชาย อย่างเพิ่งใส่ใจในเรื่องนั้น ตามมาเถิด มีคนกำลังมาข้าต้องทำภารกิจของท่านหญิงวิเรร่าให้เสร็จสิ้น” บางสิ่งถูกดึงออกมาและปรากฏอยู่ในมือของชายหนุ่มอย่างว่องไว มันมีลักษณะคล้ายกับกำไลข้อมือ บนกำไลถูกสลักไว้ซึ่งสัญลักษณ์แห่งพลังที่วาเลนคุ้นเคย เป็นสัญลักษณ์ย่อของถ้อยคำที่แปลว่า “ลบเลือน” กำไลถูกสวมใส่ให้วาเลนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

“ท่านแม่อย่างงั้นเหรอ?  นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน” วาเลนยังรู้สึกงุนงง และประหลาดใจ แต่เค้าก็เก็บความสงสัยเอาไว้ ก่อนจะถูกชายคนนั้นพาตัวไปในทันที

 

 

สถานที่ ๆ ทั้งสองเคยอยู่เมื่อไม่กี่นาทีนี้ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยกองกำลังภายในของราชวงศ์ และองค์ชายสาม ซึ่งก็คือกลุ่มคนอีกชุดที่เข้ามาทำการค้นหาวาเลน

 

 

“หายไปแล้ว เป็นไปได้อย่างไง ”หนึ่งในกองกำลังภายในของราชวงศ์ สบถอย่างไม่พอใจ คนพวกนี้ล้วนมีระดับที่ไม่สามารถดูเบาได้การที่อยู่ ๆ ก็จับสัมผัสที่ตนเองติดตามมาไม่ได้ สร้างความหงุดหงิดภายในใจไม่น้อยให้กับพวกเขา นั่นจะหมายถึงสิ่งใด นั่นก็หมายความว่าพวกเขามาช้าเกินไป และเป้าหมายหลุดลอยหายไป

 

 

“ร่องลอยของพลัง จากหนึ่งกลายเป็นสอง แม้จะบางเบา แต่ก็พอให้จับสัมผัสได้”หนึ่งในชายที่เป็นกองกำลังภายในของราชวงศ์รายงานให้องค์ชายสามได้รับทราบในทันที

 

 

“มีคนสองคนหลบหนีไปได้ ภายในไม่กี่นาที ก่อนหน้าที่พวกเราจะมาถึง หนึ่งในนั้นสามารถพาอีกคนหลบหนีไปได้แสดงว่ามีระดับที่ไม่ธรรมดา คาดว่าพวกเขาจะต้องรับรู้ว่าเรากำลังมาอย่างแน่นอน” เหล่ากองกำลังภายในของราชวงศ์ปรากฎสีหน้าไม่พอใจในทันที

 

 

“พวกท่านอย่างได้ใส่ใจ มีนักรบรับจ้างอีกมากมายที่ทรงพลัง พวกเขาอาจเข้ามาหาคนหายเหมือนกับเรา ๆ ก็เป็นได้ เราจะเอาอย่างไรต่อไปดีองค์ชาย” กาเร็ทถามขึ้นอย่างไม่อาจตัดสินใจทำสิ่งใดได้

 

 

“เราจะกลับกันวันนี้ พวกท่านทำดีที่สุดแล้ว ถ้าเขายังไม่ตกตาย ก็อาจมีชะตาได้พบกันในซักวันหนึ่ง”องค์ชายสามพูดขึ้นอย่างจนใจ การค้นหาภายในป่าสองสามวันมานี้ไม่มีสัญญาณใด ๆ บ่งบอกได้ว่าคุณชายเจ็ดยังมีชีวิตอยู่ การดื้อรั้นต่อไปไม่ช่วยให้เกิดประโยชน์ใด ๆ ขึ้น นอกจากต้องยอมรับความจริง

 

 

ในอีกด้านที่วาเลนและชายแปลกหน้าเดินทางไป เป็นเส้นทางลัดเลาะออกจากป่าที่ดูน่าจะปลอดภัยและอันตรายน้อยกว่าเส้นทางอื่น ๆ  ความชำนาญในการเดินทางนี้ บ่งบอกว่าผู้นำเขามามีประสบการณ์ที่มากขนาดไหนภายในป่าบรรพกาล ในที่สุดวาเลนก็พบว่าเพียงไม่นานก็พ้นผ่านป่าออกมาได้ ท่าเท้าสายลมของชายคนนี้ถูกใช้อย่างเชี่ยวชาญ นี่เป็นหนึ่งในท่าพื้นฐานที่ผู้ใช้ธาตุลมต้องชำนาญที่สุด วาเลนก็สามารถใช้งานธาตุลมในลักษณะนี้ได้แต่ก็ยังไม่ว่องไวพอหากเทียบกับชายคนนี้

 

 

“ถึงแล้ว” วาเลนหันไปมองบ้านไม้ใกล้ ๆ มันมิได้ใหญ่โตแต่อย่างใด ราวกับเป็นที่พักอาศัยของเหล่าพรานไพร ที่มักใช้ชีวิตภายในป่าเท่านั้น เมื่อมองลอดหน้าต่างเข้าไป จะพบว่า มีร่างของใครบางคนที่คุ้นตารออยู่ภายในนั้น วาเลนรู้ได้ทันทีว่านี่คือ มารดาของเขา

 

 

ประตูไม้ถูกเปิดออกในทันทีที่วาเลนมาถึง พร้อม ๆ กับชายที่พาวาเลนมาก็หายไปจากครรลองสายตา ของทั้งสองในทันที ราวกับรู้ว่านี่คือช่วงเวลาของครอบครัว ท่านหญิงวิเร่ราถลาวิ่งเข้ามากอดเด็กชายอย่างห่วงใยไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดรอดออกมาให้ได้ยิน การแสดงออกทางกายนั้นได้บอกทุกสิ่งอย่างไปทั้งหมดแล้ว วาเลนเห็นสายตาของมารดาที่มองมาแล้วสะท้านใจ เขาเคยสาบานไว้แล้วว่าจะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจอีก แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกจนได้ เขาไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ท่านแม่ของเขาถึงให้คนไปตามตัวออกมาจากป่าเช่นนี้ แต่ดูจากสายตาของมารดาแล้ว ก็คงไม่พ้นเป็นเรื่องของเขา

 

 

“ท่านแม่..ข้าขอโทษ” ท่านหญิงวิเรร่ายิ้มทั้งน้ำตา พลางส่ายหน้าอย่างอ่อนโยน

 

 

“แม่ไม่ได้โกรธเจ้า...ไม่มีใครรู้ได้ว่าจะเกิดเหตุการณ์อันตรายขึ้นภายในป่า เจ้ารอดมาได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว” วาเลนมีสีหน้างุงงงในทันที อันตรายในป่า นี่มารดาของเขาหมายถึงสิ่งใด เมื่อเห็นสีหน้าที่งุงงงราวกับไม่เข้าใจของวาเลน ท่านหญิงวิเรร่าก็นึกแปลกใจ

 

“เจ้าทำราวกับว่าไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใด ขึ้นภายในป่า ในช่วงสี่ห้าวันมานี้” วาเลนยิ่งมีท่าทีสงสัยมากเข้าไปอีกก่อนเขาจะร้องขอให้มารดาช่วยเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟังอย่างละเอียด

 

 

“เป็นเช่นนี้” วาเลนอุทานออกมาอย่างแผ่วเบา เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด

 

 

“หมายความว่าอย่างไร แล้วที่เจ้าหายไป เจ้าไปอยู่ที่ไหนมา” วาเลนมองมารดาของเขาพลางยิ้มอย่างอารมณ์ดี

 

 

“ข้ามิได้หายไปไหน เพียงแต่ข้าไปค้นพบสถานที่ ๆ คาดว่ามิเคยมีผู้ใดเข้าไป และหลงอยู่ในนั้นเสียหลายวัน” วาเลนเลือกที่จะบอกความจริง แต่ก็ไม่ทั้งหมด ท่านหญิงวิเรร่าก็ไม่ได้ติดใจเอาความใด ๆ เพียงแค่ตีไหล่บุตรชายที่ดูจะแสนซนเบา ๆ อย่างละอาใจ สวรรค์ช่างเป็นใจให้เขาหลงทางในช่วงเวลาคับขันพอดี นี่ไม่เรียกโชคดี จะเรียกว่าอะไรได้อีก

 

“อีกเหตุผลหนึ่งที่แม่ไม่เคยพูดกับเจ้า หลังจากที่เจ้าผ่านพ้นช่วงเวลาที่ทุกข์ยากลำบากมาได้ ถึงแม้ตอนนี้เจ้ามีความคิดที่โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้าง แต่บางครั้งก็ยังประมาทเลิ่นเล่อ ภายในตระกูลของเราตอนนี้ไม่นับว่ามีความปลอดภัยอีกต่อไป เจ้าอาจไม่รู้ตัว แต่ช่วงเวลาที่น่าหวาดกลัวได้มาถึงแล้ว มีคนอยากให้เจ้าตาย นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินคาดไปมากมายนัก”

 

 

“มันเกิดมาจากการช่วงชิงอำนาจของตำแหน่งผู้นำตระกูล เจ้ากลายเป็นผู้เยาว์ที่มีความสามารถมากมายในช่วงเวลาที่รวดเร็วเกินไป หนึ่งเจ้าสามารถเป็นถึงผู้คุมหอโอสถได้ในวัยเพียงเท่านี้ และยังมีผู้อาวุโสถึงสองท่านให้การรับรองเจ้า ไม่นานมานี้การรักษาวิหคทมิฬของเจ้าให้กับองค์ชายหนึ่งก็กลายเป็นประเด็นให้เหล่าผู้อาวุโสถกเถียงกันขึ้นมาถึงเรื่องของผู้เยาว์ที่มีความสามารถอีก และครั้งนี้ เจ้ามีรายชื่อเชื้อเชิญจากกลุ่มขององค์ชายสามเพื่อให้เข้าร่วมการแข่งขันของราชวงศ์ อีก สิ่งเหล่านี้กลายเป็นภัยร้ายที่กำลังจะนำหายนะมาสู่เจ้า แม่ไม่สามารถปกป้องเจ้าได้ จะดีที่สุดที่จะใช้สถานการณ์นี้ให้เจ้าหายไปชั่วคราวก่อน” ท่านหญิงวิเรร่าพูดอย่างเศร้าใจ ไม่มีแม่คนไหนอยากเห็นลูกใช้ชีวิตอยู่ท่างกลางอันตรายที่อาจถึงตายได้ตลอดเวลา

 

 

“ท่านแม่ ข้าว่า คราวนี้ท่านคิดมากเกินไป ถึงแม้ตระกูลจะกลายเป็นแหล่งรวมของคนชั่วร้าย แต่ข้ามีความรู้สึกว่า ไม่มีใครสามารถฆ่า ข้าได้ เมื่อข้าอยู่ภายในตระกูลตอนนี้  เป็นข้าที่ผิดเองที่เก็บงำความลับ ความสามารถหลาย ๆ อย่างที่ควรใช้ออกมาเอาไว้ จึงทำให้ท่านเป็นห่วงเป็นใยถึงเพียงนี้” ตั้งแต่ที่เด็กน้อยเผชิญหน้ากับคำว่าเฉียดตาย ห้วงขณะนั้นมีหลาย ๆ อย่างที่เขานึกเสียดาย ภายในตระกูลนั้นควรเป็นสถานที่ ๆ เขาได้ใช้ฝึกฝนสิ่งต่าง ๆ ได้มากมาย แต่กลับกลายเป็นว่าเอาแต่ซ่อนเร้นความลับ ความสามารถต่าง ๆ เอาไว้ ในโลกนี้ก็ไม่ต่างจากปลาใหญ่กินปลาเล็ก คนที่ไม่มีความสามารถย่อมไม่มีสิทธิเสียงใด ๆ  

 

 

เหตุการณ์เฉียดตายนี้จึงกลายเป็นจุดเปลี่ยนให้วาเลนคิดว่า ไม่สามารถมีชีวิตเช่นนี้อีกต่อไปได้ คน ๆ หนึ่งมีความสามารถมากมาย แต่เมื่อไม่รู้จักใช้ ก็ไม่ต่างจากไก่ได้พลอย

 

 

“ เชื่อข้าอีกสักครั้งท่านแม่ ข้าไม่สามารถหลบซ่อนเช่นที่ท่านบอกตลอดไปได้ หากตระกูลจะไม่ช่วยเหลือข้าก็ช่างปะไร ตอนนี้ข้ามีโชคที่ยิ่งใหญ่ ท่านไม่ต้องกลัวว่าข้าจะไม่สามารถพัฒนาได้เมื่อไร้การสนับสนุนของตระกูล” วาเลนพูดอย่างมั่นใจ ภายใต้การสะบัดมือหนึ่งครั้ง ของบางอย่างถูกนำออกมาอวดต่อตาสายตาของมารดาอย่างว่องไว

 

 

ผลึกสีขาวใส ในรูปทรงกลมขนาดใหญ่พอ ๆ กับฝ่ามือปรากฏออกมาจากแหวนมิติที่คุ้นตาบนฝ่ามือของบุตรชาย ทำให้ท่านหญิงวิเรร่ามิสามารถสงบสติอารมณ์ลงได้ ใบหน้าของเธอชะงักค้างอย่างตกใจ นี่นับได้ว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่มีบางสิ่งสามารถทำให้เธอหลุดอากัปกิริยาที่น่าขบขันเช่นนี้ได้

 

 

“แก่นเวทย์อสูร! วาเลน......ลูกไปเอามาจากที่ไหน ! นี่มันอสูรชนิดใด ที่ทำให้แก่นเวทย์ของมันใหญ่และทรงพลังได้ขนาดนี้” กระไอของพลังเวทย์ธาตุลมอันมหาศาลถูกอัดแน่นอยู่ภายใน เมื่ออสูรที่ทรงพลังส่วนใหญ่ตกตายมันจะทิ้งสมบัติเหล่านี้เอาไว้ เพื่อเป็นมรดกให้ผู้ที่มีโชคได้นำไปบ่มเพราะพลัง แต่การที่จะได้มานั้นไม่นับว่าง่าย  การสังหารเพื่อให้ได้มาจะกลายเป็นแก่นเวทย์ที่ไม่บริสุทธิ์ อสูรทรงพลังส่วนใหญ่เมื่อใกล้ตกตายมันจะหาสถานที่เพื่อวาระสุดท้ายของมัน และหนึ่งในสถานที่เหล่านั้น ก็เป็นหนึ่งในเส้นทางผาดผ่านของวาเลนยามเมื่อเขาท่องไปในป่าเขตใน  นั่นก็คือ ผาคืนวิญญาณ ราชินีดรายแอดส์เรียกมันว่าอย่างนั้น

 

 

จากคำบอกเล่าของเธอ อสูรมากมายล้วนเลือกสถานที่แห่งนั้นเป็นที่พักกายในวาระสุดท้ายของมัน ไม่รู้ว่าเนินนานแค่ไหนที่เหล่าอสูรได้ใช้สถานที่นี้เป็นที่ตกตาย แต่แก่นเวทย์อสูรนั้นมีมากมาย จนไม่อาจนับได้ทั้งหมด หากท่านหญิงวิเรร่าได้รับรู้ว่าภายในแหวนมิตินั้น ส่วนใหญ่ล้วนอัดแน่นไปด้วยแก่นเวทย์อสูรเหล่านี้ เธอคงมิอาจครองสติต่อไปได้

 

 

“เพียงแค่ก้อนเท่าหนึ่งข้อนิ้วมือก็มีค่ามากพอจะสามารถสร้างพระราชวังใหญ่ ๆ ได้ ข้าไม่เคยเห็นที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนจริง ๆ แสดงว่าที่ ๆ เจ้าหลงเข้าไปมันคงมิใช่สถานที่ธรรมดา ” ท่านหญิงวิเรร่าพูดราวกับว่าเพ้อไป

 

 

“ท่านแม่นี่เป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น ท่านไม่ต้องกังวลใจไป ข้าสามารถพัฒนาพลังเวทย์ได้ภายใต้ของที่ข้ามี ไม่จำเป็นต้องร้องขอสิ่งใดต่อตระกูล เราควรจะกลับไปก่อนในตอนที่ยังไม่มีแผนที่จะทำสิ่งใดในตอนนี้ ข้ารับปากกับท่านได้ ว่าหากมีใครที่คิดร้าย ข้าจะให้คนพวกนั้นได้ชดใช้อย่างสาสม ” วาเลนมองมารดาของเขาที่พยักหน้าอย่างพอใจ เธอมีรอยยิ้มสุขใจปรากฏให้เขาเห็นได้อย่างชัดเจน แววตาแห่งความปลาบปลื้มดีใจยังไม่ห่างหายไปจากใบหน้าของเธอ ถึงแม้ว่าอยากจะเห็นบุตรปลอดภัย แต่การได้เห็นว่าเขาเป็นบุตรชายที่กล้าจะเผชิญหน้ากับอันตรายกลับทำให้เธอสุขใจมากกว่า

 

“แม่จะปล่อยให้เจ้าได้ตัดสินใจ มันอาจถึงเวลาแล้วที่แม่ต้องปล่อยให้เจ้าได้เรียนรู้เสียที” ท่านหญิงวิเรร่าพยักหน้ารับก่อนจะตัดสินใจกลับตระกูลพร้อมบุตรชายในทันที




--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณทุกกำลังใจนะครับ ด้วยรัก จากไรท์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.54K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,171 ความคิดเห็น

  1. #2877 SuriyanJurat (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:12
    มันส์มาก ลุ้นๆ
    #2,877
    0
  2. #2672 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 15:48

    ขอบคุณ
    #2,672
    0
  3. #2403 kimurakung (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 18:03
    เตรียมกลับตระกูลไปเปิดวอร์จร้าาา, ละอา-ระอา
    #2,403
    0
  4. #2074 got7bam1a (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 18:52

    เป็นเรื่องที่คนชอบแนวแฟนตาซีต้องได้อ่านอะจริง สนุก สนุกมากกกกกกกกกกก มากกกกๆๆๆๆๆ

    #2,074
    0
  5. #1897 Keam_IFNT (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 06:02
    เอาสิไปโชว์เทพอีกกกก ชอบๆๆๆ
    #1,897
    0
  6. #1738 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:12
    สุดมากกกก เสียดายมีผัวชั่วโคตรอะ
    #1,738
    0
  7. #1599 สวยค่ะ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:29

    ท่านหญิงวิเรร่าคือเป็นแม่ที่ประเสริฐจริงๆ

    #1,599
    0
  8. #1545 ling2tong (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 13:08
    ดีจังที่มีคุณแม่ดีขนาดนี้
    #1,545
    0
  9. #1363 yukai (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:48

    ขอบคุณ
    #1,363
    0
  10. #1068 Dame_SD (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 08:32
    ก็จริง ถ้าต้องหลบหนีก็ต้องหนีไปเรื่อยๆ
    #1,068
    0
  11. #1040 Apple_Dollar (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 14:22
    สนุกมากก
    #1,040
    0
  12. #846 canidapa159357 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:41
    ขออีกคะ
    #846
    0
  13. #845 KARENA (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:30
    ค้างมากกกกก สู้ๆค่ะไรท์
    #845
    0
  14. #843 RedSeeker (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:30
    เอาอีกกก พร้อมเป
    #843
    0
  15. #842 lucifer_ruki1996 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:13
    งุ้ย สนุก
    #842
    0
  16. #839 Assajan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:57
    ขออีกค้าบ
    #839
    0
  17. #838 Beebiboo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:56
    รอค้าบบบ
    #838
    0
  18. #837 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:20
    สู้ๆน่ะน้อง และไรท์จ้า

    น้องจะเก่งขึ้นแล้ว
    #837
    0
  19. #835 Surisa001 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:51

    ในที่สุดพระเอกก็คิดได้ซะที เอาแต่เก็บงำความสามารถ แล้วจะใ้ใครเขามาเห็นค่าได้อย่างไร

    #835
    0
  20. #834 [H∆LF MOON] (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:43
    20ตอนเลยไรท์​ รอจ่ายแล้ว​ ค้างงงงงงงงงง
    #834
    0
  21. #833 Yuu Jung (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:26

    น้องจะกลับบ้านแล้ว อิอิ
    #833
    0
  22. #832 Xailice (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:42

    แงงงง เหรียญหมดดด ไม่มีตังเติม
    #832
    0
  23. #831 vilstorm (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:40
    เอามาต่อเลย
    #831
    0
  24. #830 makototipzall (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:22

    ิอยากอ่านต่อแล้วคะ สนุกมาก
    #830
    0
  25. #829 หุงอุ่นต้มนึ่ง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:20
    รอค่าาาา สนุกกกนะ
    #829
    0