คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 19 : คนสวน กับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 19 ทดลองโอสถ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,077 ครั้ง
    29 พ.ย. 62

 

คนสวน กับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 19 ทดลองโอสถ

 

 

 

"ท่านเข้ามาในนี้ ทำไม คุณชายเจ็ด ?  ที่นี่ใช้รับแขกผู้ทรงเกียรติอยู่ ท่านไม่รู้หรืออย่างไร "หนึ่งในผู้อาวุโสคุมกฎตระกูล ถามขึ้นอย่างไม่พอใจ  นี่ไม่ใช่ที่เล่นของเด็กน้อย ที่จะเดินเหินไป ๆ มา ๆ ได้  ดูท่าคุณชายน้อยของตระกูลคงอยากจะหาเรื่องใส่ตัวเสียแล้ว

 

 

 

"ข้าเป็นตัวแทนท่านอาจารย์ ในขณะที่ท่านออกเดินทางหาสมุนไพรล้ำค่า มิคิดว่าจะมารบกวนผู้ใด  " วาเลนพูดขึ้นอย่างไม่ใคร่จะใส่ใจผู้อาวุโสคุมกฎตระกูล

 

 

องค์ชายหนึ่งได้ยินดังนั้น ถึงกับหันมาสำรวจเด็กน้อยทันที  ภายใต้การมองผ่านหนึ่งครั้ง มีบางอย่างบอกเขาได้ว่า เด็กน้อยผู้นี้ ไม่ได้ธรรมดาสามัญอย่างที่เห็นภายนอก

 

 

 

การสังเกตนี้อยู่ในสายตาของคุณชาย อลองเฟย์ นัตย์ของเขาหรี่ลง และจ้องมองวาเลนอย่างประสงค์ร้าย

 

 

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าน่ะหรือ? นี่ น้องเจ็ด ข้าไม่ได้หูฝาดไปเองใช่ไหม ทำไมข้าไม่เคยรู้มาก่อน ว่าเจ้าเข้าโรงหมอ โรงยากับเขาด้วย  หรือนี่เป็นวิธีแสดงความสามารถในแบบของเจ้า เพื่อเอาชนะใจ น้องหญิงอดาลีน ของตระกูล กลาเทรีย " อลองเฟย์พูดพลางหัวเราะอย่างไม่เกรงใจ เขาพยายามยั่วยุอารมณ์ของน้องชายให้คุกรุน อีกนัยหนึ่งก็พยายามที่จะทำให้เด็กน้อยดูแย่ในสายตาขององค์ชายหนึ่ง

 

 

 

ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้ เขาก็เคยทำสำเร็จมาแล้วครั้งหนึ่ง  หากเป็นคุณชายเจ็ดคนเก่า คงเป็นไปตามแผนของผู้เป็นพี่ชายอย่างแน่นอน  คุณหญิงอดาลีน   กลาเทรีย เป็นหญิงสาวผู้มีความงดงาม และ มีความสามารถที่เป็นเลิศ นับได้ว่าเป็นหนึ่งในเหล่าอัจฉริยะสาว ที่ชายหนุ่มทั้งหลายหมายปอง

 

 

คุณชายเจ็ดนั้นหลงรักเธอจนถึงกับยอมทุ่มเททำทุกอย่าง แม้กระทั่งละทิ้งอนาคตที่ดี  และก็เป็นเพราะเรื่องของเธออีกเช่นกันที่ทำให้เขานั้น ต้องโทษทัณฑ์ของตระกูล

 

 

ข่าวการหมั่นหมายของเธอและคุณชายสาม อลองเฟย์ กลายเป็นชนวนที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ  จนทำให้ตระกูลขายหน้า และนำไปสู่การลงทัณฑ์คุณชายเจ็ด

 

 

 

แต่ในการลงทัณฑ์นั้น มันกลับมีแผนการที่ลึกลับกว่านั้นไปอีกขั้น ซ่อนอยู่

 

 

 

มันคือแผนการฆาตกรรมที่โหดร้าย! คุณชายเจ็ดคนเดิมนั้น ถูกแผนการร้ายที่วางเอาไว้โดยใครสักคน ฆ่าตายอย่างไม่รู้ตัว  ด้วยผลของ น้ำตาอสรพิษ และนั่นจึงเป็นเหตุการณ์ที่วิญญาณของเด็กหนุ่มจากต่างโลกได้เข้ามาแทนที่วิญญาณคุณชายเจ็ดผู้น่าสงสาร

 

 

 

แววตาของวาเลนเฉยชา ไม่ปรากฎร่องรอยของความห่วงหา หรือ อาทร ใด ๆ เด็กน้อยยังคงสงบ และไม่เอ่ยคำพูดใดออกมา นั่นเพราะสำหรับเด็กต่างโลกอย่างเขา คุณหญิงอดาลีน ก็คือคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ถึงในความทรงจำจะบรรจุเรื่องราวของเธอไว้มากมาย แต่มันกลับไม่มีผลกับสภาวะอารมณ์ของเขา เรื่องนี้ สร้างความแปลกใจให้กับ คุณชายอลองเฟย์เป็นอย่างมาก

 

 

 

ชายหนุ่มกัดฟันแน่นอย่างไม่พอใจใน ท่าทีของเด็กน้อยที่ทำเมินกับคำพูดของเขา

 

 

 

 เด็กน้อยคารีสที่ตามมาข้าง ๆ รอบยิ้มอย่างสะใจ กับท่าทางเช่นนั้น ของคุณชายอลองเฟย์  ในบรรดาคุณชาย คุณหญิงของตระกูลโอเดลรอส คุณชายสามผู้นี้ใจคอคับแคบที่สุด เขามีจิตริษยาผู้คน และไม่ต้องการเห็นใครเด่นเกินหน้าเกินตาตน

 

 

 

"เจ้ามีความกล้านั้นนับว่าดี แต่สถานการณ์นี้มันต่างออกไป มันต้องใช้มากกว่าความกล้า อย่าพาตัวเองมาให้ขายหน้า ...กลับไปซะ! เรายังพอที่จะรอผู้อาวุโสเอียนได้ "ชายผู้เป็นบิดาของวาเลนพูดขึ้นอย่างโมโห ในฐานะที่เป็นทั้งบิดา และผู้นำตระกูล เขาจะไม่ยอมเสียหน้าไปมากกว่านี้  ความผิดพลาดของคุณชายเจ็ด บุตรชายที่เขาไม่ใส่ใจ ก็ยังนับเป็นความขายหน้าให้กับตระกูลอยู่ดี เรื่องนี้จะต้องไม่เกิดขึ้น!

 

 

 

"ท่านพ่อ แม้ข้าจะไม่ได้โดดเด่นเช่นพี่สาม  แต่ข้าก็มีใจมุ่งมั่นที่อยากจะช่วยเหลือ " วาเลนพูดอธิบายพรางยกยอพี่ชายในตอนต้น  คุณชายอลองเฟย์ที่ได้ยินดังนั้นก็รอบพยักหน้าอย่างอดที่จะเข้าข้างตนเองไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าตนเป็นคนที่โดดเด่น

 

 

 

"ข้าพยายามอย่างดีที่สุดแม้พลังเวทย์ยังไม่ค่อยก้าวหน้า เพราะถูกพี่สามแย่งเอายาพัฒนาไปจนหมด! แต่ข้าก็พยายามอย่างหนักเพื่อจะเป็นนักปรุงยาโอสถ สร้างประโยชน์ให้กับตระกูลต่อไป "ประโยคถัดมาของวาเลนแทบจะทำให้คุณชายสามสำลักน้ำลายตัวเองตาย  เขาถลึงตาอย่างโกรธเคือง ผู้ใดไปลักขโมยยาของมันกัน

 

 

 

"เจ้า.....พูดบ้าอะไรกัน ผู้ใดขโมยยาของเจ้า "คุณชายสามตะคอกถามอย่างโมโห กลับกลายเป็นเขาเสียเองที่ถูกคำพูดของเด็กน้อยยั่วโทสะ

 

 

 

วาเลนรอบยิ้มในใจ มีสายตามากมายเหล่มองไปยังคุณชายสาม มีทั้งที่มองด้วยความประหลาดใจ  ไม่แน่ใจ และตกตะลึง เมื่อได้ยินคำพูดของเด็กน้อย คำกล่าวที่ว่า เด็กที่ดูใสซื่อ มักพูดแต่ความจริง ดูท่าจะใช้ได้ทุกที่นะ แม้แต่โลกนี้ก็เช่นกัน

 

 

เหล่าผู้เยาว์ที่ติดตามองค์ชายหนึ่งจากตระกูลอื่น ๆ เหยียดยิ้มด้วยความสมเพช ปนหยามหยัน คุณชายสามผู้นี้ยังเชิดคอภูมิใจได้อย่างไร ? ถ้าพลังที่ได้มานั้นมาจากการเอารัดเอาเปรียบผู้เยาว์คนอื่น แล้วคุณชายเจ็ดเป็นน้องสุดท้องในตระกูลเขาไม่ใช่หรือ? เขายังกระทำได้อย่างไร้ยางอาย นี่เป็นการกระทำที่น่ารังเกลียดที่สุด!

 

 

 

ในขณะนี้ ผู้เยาว์ที่โดดเด่นที่สุดในตระกูล กลับกลายเป็นตัวตลกและตัวน่ารังเกลียดในสายตาคนอื่น ๆ ใบหน้าของบรรดาผู้อาวุโสครึ้มลงทันตาเห็น หนึ่งในนั้นกระทุ้งไม้เท้าในมือก่อนจะลุกขึ้นต่อว่า วาเลนทันทีอย่างไม่พอใจ

 

 

 

"คุณชายเจ็ด หากท่านจะมาเพื่อสร้างเรื่องขายหน้า ที่เป็นงานถนัด ท่านควรจะคำนึงถึงผลที่จะตามมาด้วย" ผู้อาวุโสท่านนี้พูดเป็นเชิงข่มขู่  ชายชราผู้นี้ดูเป็นเดือดเป็นร้อนมากกว่าใคร เพราะเขาคืออาจารย์ของคุณชายอลองเฟย์  ผู้อาวุโสมาเทรียม หนึ่งในอาวุโสนักล่าของตระกูล

 

 

 

วาเลนยังคงไม่ตอบโต้สิ่งใด  ราวกับเขานั้นไม่ใส่ใจผู้คนเหล่านี้ ชายชราพวกนี้ ไม่เคยมีบทบาทใด ๆ ในชีวิตของเขา ที่จะช่วยพัฒนาหรือพาไปให้ดีขึ้น  มีเพียงอาจารย์ทั้งสองท่าน ที่วาเลนยอมเชื่อฟัง นั่นคือ ผู้อาวุโสเอียน และ ผู้อาวุโสห้องสมุด นอกจากนี้ ไม่มีคนใดต้อนรับเขา

 

 

 

"ในเมื่อเด็กน้อยผู้นี้เป็นตัวแทนผู้อาวุโส ปรุงยาของพวกท่าน เหตุใดจึงคิดผลักใสเขากัน ตอนนี้สิ่งสำคัญ ไม่ใช่การรักษา วิหคทมิฬ หรอกหรือ? "หนึ่งในผู้ติดตามองค์ชายหนึ่งพูดขึ้น ใบหน้ายิ้มแย้มด้วยความเมตตา มันฉาบไปด้วยยาพิษ ที่คอยทำร้ายผู้คน เขาไม่ได้คิดตามที่พูดจริงจัง เพียงเห็นว่านี่เป็นโอกาสที่ดี ที่จะมั่นใจได้ว่า ตระกูลโอเดลรอส จะขายหน้า และไม่มีที่ยืน

 

 

 

"นั่นน่ะสิ หรือท่านเห็นว่าอย่างไร ท่านอเลย์ "องค์ชายหนึ่งถามด้วยน้ำเสียงสงบราบเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์ เมื่อเป็นเช่นนี้ อเลย์ โอเดลรอส ถึงกับมีอารมณ์เคร่งเครียด หากยังคงดื้อดึงไล่บุตรชายคนเล็กออกไป เท่ากับแสดงให้เห็นถึงความไม่ใส่ใจของตระกูลที่จะรักษาวิหคคู่บารมี แต่หากปล่อยให้คุณชายเจ็ด รักษา หากเกิดความผิดพลาด มันจะยิ่งตอกย้ำความขายหน้าให้มากกว่าเดิม หลายเท่าตัว

 

 

 

วาเลนเฝ้ามองบิดาด้วยสายตาเย็นชา นัตย์ตาของเขาไร้ความรู้สึก นี่คือ บทเรียนที่ท่านควรได้รับมัน

 

 

 

ผู้นำตระกูลอดที่จะถอนหายใจอย่างเคร่งเครียดไม่ได้ เมื่อเขาต้องตัดสินใจในสถานการณ์เช่นนี้ เขามองวาเลนด้วยสายตาดุร้าย และโกรธเคืองที่เป็นต้นเหตุบีบคั้นให้ต้องเลือกในตัวเลือกที่ไม่มีทางออก

 

 

 

"ให้เขาทำสิ่งที่ต้องทำ" ผู้นำตระกูลสูดหายใจเข้าลึก พลางหลับตาแน่นแล้วกล่าวคำอนุญาตอย่างกังวล

 

 

 

วาเลนยิ้มมุมปาก "หากท่านพ่อขอร้องด้วยตนเองเช่นนี้ เห็นทีข้าจะไม่ช่วยก็คงไม่ได้"วาเลนพูดตอกย้ำสิ่งที่ตนกำลังจะทำ คือการถูกขอร้องโดยผู้นำตระกูล  หลายคนในที่นี้เริ่มเข้าใจสถานการณ์ ที่เกิดขึ้น คุณชายเจ็ดผู้นี้จงใจสร้างความอับอายให้ตระกูลที่ไม่ยุติธรรมของตนเอง

 

 

อเลย์ โอเดลรอสกัดฟันแน่นไม่พูดสิ่งใด สถานการณ์ตอนนี้ยิ่งพูดยิ่งมีแต่เข้าทางบุตรชายตัวร้ายของเขา

 

 

 

"ข้าคงต้องขอตรวจอาการของมันก่อน"วาเลนหันไปพูดกับองค์ชายหนึ่งโดยไม่สนใจสิ่งใดอีก

 

 

 

องค์ชายหนึ่งพยักหน้าแล้วอุ้มวิหคทมิฬมาส่งด้วยตนเอง

 

 

 

นัตย์ตาของเด็กน้อยเป็นประกาย ราวกับพบเจอของถูกใจ ในความเป็นจริงแล้ว เหตุการณ์นี้ไม่มีสิ่งใดที่เขาจำเป็นต้องช่วยเหลือตระกูลที่ไม่ใส่ใจและละเลยเขา  แต่สิ่งที่ดึงดูดใจเด็กน้อยก็คือ  การได้ทำความเข้าใจในตัวของสัตว์อสูรวิเศษ สัตว์อสูรที่ปลดล็อกสติปัญญาในระดับหนึ่งแล้วนั่นเอง

 

 

สถานการณ์เช่นนี้ใช่ว่าจะเกิดขึ้นง่าย ๆ ไม่มีคนดีๆ ที่ไหนจะเอาสัตว์อสูรวิเศษออกมาโชว์พร่ำเพรื่อ ยิ่งเอาออกมาเพื่อสำรวจ ตรวจสอบ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้แต่คนบ้าสติไม่ดี ยังไม่คิดที่จะทำ หากนี่ไม่ใช่สถานการณ์ฉุกเฉิน ไม่มีทางที่วาเลนจะสามารถเข้าใกล้สัตว์อสูรวิเศษเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน

 

 

 

ใบหน้าของวิหคทมิฬ แสดงออกด้วยความเจ็บปวดอย่างน่าเวทนา บาดแผลทั่วร่างของมันนั้นเป็นรอยถูกของมีคม บาดลึกและเฉียดจุดอันตรายแทบทั้งสิ้น ยิ่งการจับต้องร่างกายของมันนั้น มีแต่ยิ่งเพิ่มความเจ็บปวดเป็นเท่าทวี

 

 

 

หากนี่ไม่ใช่ผู้เป็นเจ้าของอุ้มมัน การแตะต้องมันนับว่าเสี่ยงอันตรายเป็นอย่างมาก

 

 

สายลมที่บางเบา และอ่อนโยนสอดเข้ารับวิหคทมิฬให้ลอยขึ้นจากอ้อมแขนขององค์ชายหนึ่งอย่างแผ่วเบา นัตย์ตาแหลมคมที่ดุดันของมัน พลันอ่อนลงทันที ที่เห็นว่าวาเลนไม่แตะต้องตัวมัน เมื่อหลุดจากอ้อมแขนที่มันคุ้นเคย ความเจ็บปวดที่ทวีคูณมหาศาล ก็บางเบาลงทันที

 

 

 

"การแตะต้องมันในตอนนี้ มีแต่จะเพิ่มความเจ็บปวดให้กับมัน"วาเลนพูดขึ้นแต่ในขณะนั้น กลับไม่มีใครสนใจที่จะฟัง เพราะทุกคนกำลังตกตะลึงกับการใช้พลังเวทย์ในลักษณะนี้ ของเด็กน้อย

 

 

 

องค์ชายหนึ่งมองวาเลนอย่างค้นหา ผู้ใช้เวทย์มนต์ธาตุลมเท่าที่ผ่านมาไม่เคยมีใคร จะใช้มันในลักษณะนี้ ผู้คนส่วนใหญ่จะใช้มันในลักษณะของการโจมตี และ ทำลายล้าง การใช้งานต้องอาศัยบทเวทย์กำกับ การควบคุมมันจนได้สมดุลขนาดนี้ จะต้องใช้พลังงานที่มากกว่าการโจมตีถึงสองเท่า ในการหน่วงและควบคุมพลัง ผู้ใช้เวทย์ธาตุส่วนใหญ่จะใช้ได้ต้องอยู่ในระดับเชี่ยวชาญขึ้นไป  แต่เด็กคนนี้กลับใช้มันได้อย่างง่ายดาย มิใช่ว่าเขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญอย่างนั้นหรือ

 

 

 

ทั้งผู้เป็นบิดาและผู้อาวุโสอีกหลายคนตกใจ ไม่คิดว่าเด็กน้อยผู้นี้จะปลุกพลังธาตุให้ตื่นขึ้นมาได้แล้ว และการควบคุมในตอนนี้แสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก ผู้ปลุกพลังใหม่ๆ  จะไม่สามารถควบคุมได้ดีเท่านี้  จะต้องเป็นเพราะคุณชายผู้นี้ แอบซ่อนเรื่องการปลุกพลังและแอบฝึกฝนมันจนเชี่ยวชาญ อย่างแน่นอน เขาจึงสามารถทำได้ถึงขนาดนี้

 

 

อลองเฟย์ ยิ่งมองก็ยิ่งเกิดความเกลียดชังขึ้นภายในใจต่อเด็กน้อยตรงหน้า

 

 

แววตาริษยาฉายประกายโกรธแค้น เจ้าต้องการจะเป็นผู้เยาว์ที่โดดเด่น รึ ไม่มีทาง! ข้าจะรอดูความล้มเหลวของเจ้าในการรักษา มาดูกันว่าเจ้าจะเชิดหน้าไปได้นานขนาดไหน

 

 

 

วิหคทมิฬลอยคว้างในอากาศด้านหน้าของวาเลน มันหมุนไปรอบ ๆ ให้วาเลนได้สำรวจดูทั่วทั้งตัวของมัน มือน้อย ๆ ของคุณชายเจ็ดยื่นออกไปแตะกลางหน้าผากของมันอย่างแผ่วเบา ราวกับสัมผัสของปุยนุ่น

 

 

 

สัมผัสพิเศษของเด็กน้อยทำงานในทันที มันแสดงชุดข้อมูลของวิหคตัวนี้ทั้งหมดผ่านการสัมผัสเพียงครั้งเดียว! ไม่มีความลับใดถูกเก็บซ่อนไว้ได้ ภายใต้สัมผัสพิเศษนี้

 

 

 

นับว่ายังโชคดี แม้ว่าบาดแผลเหล่านี้จะสาหัส แต่มันยังสามารถรักษาให้หายขาดได้ หากวิหคตัวนี้ได้รับพิษเข้ามาด้วยนั่นจะยิ่งสร้างความลำบากให้มากกว่าเดิมนับสิบเท่า

 

 

 

"บาดแผลข้าสามารถรักษาให้หายได้ แต่การฟื้นฟูระดับของมันนั้น ข้าไม่แน่ใจว่าจะสามารถฟื้นฟูขึ้นมาได้ไหม นั่นเป็นเรื่องของข้อแลกเปลี่ยนการใช้พลังของมันเอง"วาเลนอธิบาย องค์ชายหนึ่งชะงักและมองวาเลนอย่างตกใจ  ข้อมูลของสัตว์อสูรนั้น ยิ่งสายพันธุ์เก่าแก่ และหายากมากเพียงใด มันยิ่งมีข้อมูลน้อยมากเท่านั้น

 

 

 

การที่เขาจะรู้เรื่องพลังพิเศษของอสูรตนเอง มันไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด ผู้เป็นนายย่อมมีสัมพันธ์เชื่อมโยงกับอสูรของตน ยิ่งมันปลดล็อกสติปัญญามากแค่ไหน ความสัมพันธ์นี้ยิ่งเชื่อมโยงได้ลึกซึ้งมากเท่านั้น มันคือสัมพันธ์ทางใจ ที่เกี่ยวโยงมนุษย์และสัตว์อสูรคู่ใจเข้าไว้ด้วยกัน ผู้คนเรียกมันว่า การทำพันธะสัญญาสัตว์อสูร

 

 

 

แต่เด็กคนนี้กลับรู้ ถึงเขาจะไม่พูดมันออกมาโดยตรง แต่องค์ชายหนึ่งก็รับรู้ได้ในทันที สิ่งที่วาเลนพูดคือการแลกเปลี่ยนระดับของวิหคทมิฬ เพื่อทะลายข้อจำกัดของการเปิดมิติทมิฬหลบหนีหากไม่จวนตัวและมีทางเลือกที่ดีกว่า วิหคของเขาจะไม่ใช้วิธีนี้โดยเด็ดขาด

 

 

 

ในความเป็นจริงแล้ว หากองค์ชายหนึ่งได้รับรู้ว่า วาเลนได้เข้าถึงชุดข้อมูลทั้งหมดของวิหคทมิฬ เขาคงได้แต่คลั่งใจจนตาย  เพราะข้อมูลเผ่าพันธุ์ ตัวสัตว์อสูรเอง บางตัวก็ไม่สามารถรู้ด้วยตนเองได้ แต่สัมผัสพิเศษของวาเลน มันคือการเจาะทะลวงทุกข้อมูลอย่างละเอียดและลึกซึ้ง ทุกครั้งที่สัมผัสพิเศษถูกใช้ พื้นที่ข้อมูลจะขยายใหญ่ออกไปเรื่อย ๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

 

 

 

พลังสัมผัสของวาเลนนี้จึงเป็นอันตรายอย่างมาก  มันแทบไม่มีขีดจำกัดการใช้งาน นอกจากสิ่งที่เหนือธรรมดาไปมาก อย่างเช่น การทำความเข้าใจในอักษรรูน ไม่มีทางที่วาเลนจะเข้าใจได้ทั้งหมด เพราะมันคือ ขอบเขตของเทพเจ้า! เด็กน้อยคาดเดาว่า ที่เป็นเช่นนั้นเพราะตอนนี้ขอบเขตของเขานั้นยังไม่ยิ่งใหญ่พอจะรองรับข้อมูลได้ทั้งหมด วาเลนจึงยังไม่สนใจเรื่องที่ไกลตัวนี้ชั่วคราว

 

 

 

"โชคดีที่ข้ามีเม็ดยาฟื้นฟูระดับเงินขั้นกลาง เอาไว้ จากการทดลองเล่น ๆ ในคราวก่อน มิเช่นนั้นเห็นทีว่าข้าคงมิอาจช่วยท่านได้..... เพราะท่านหญิงแม่ได้ห้ามข้าเอาไว้  ไม่ให้ทำการหลอมโอสถ จนกว่าจะครบหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งท่านก็รู้กุลบุตรที่ดี ต้องเชื่อฟังมารดา อย่างไม่บิดพลิ้ว" วาเลนพูดพลางคว้าเอายาเม็ดหนึ่งออกมา เค้าจับมันยัด เข้าปากของวิหคทมิฬทันทีอย่างไม่ลังเล แทบไม่มีใครได้เห็นตัวยาเม็ดนั้น และไม่มีใครได้ตรวจสอบมัน บางคนที่ตาไวได้เห็นเพียงวิหคทมิฬ กลืนมันเข้าไปแล้วอย่างรวดเร็ว

 

 

 

ลักษณะการพูดจาของวาเลนชวนให้ผู้คน ปวดหัวและหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโสในตระกูล

 

 

เด็กน้อยพูดราวกับการเป็นกุลบุตรที่ดี นั้นไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงตระกูล เขาพูดโดยไม่รู้หรือว่า สิ่งใดสำคัญกว่า! หรือเด็กน้อยนี่จะสื่อว่า คำสั่งมารดาของเขา ยิ่งใหญ่และสำคัญกว่าตระกูล  ผู้คนได้แต่ส่ายหัวด้วยความไม่เข้าใจ ในการกระทำเช่นนี้

 

แกร๊กกกกกกก

 

 

อยู่ ๆ วิหคทมิฬก็กู่ร้อง มันชูคอสูงแหงนหน้าเชิดขึ้นฟ้า และเปล่งเสียงของมันดังสะท้านไปทั่วบริเวณ มิติอากาศโดยรอบสั่นสะเทือนด้วยการกระทำนี้ของมัน

 

 

 

อำนาจของตัวยาเปล่งประกายจากภายในตัววิหคทมิฬ  บาดแผลบาดลึกที่ดูอันตราย พลันสมานกายของมันให้เป็นดังเดิมอย่างอัศจรรย์ รวดเร็วเทียบเท่าเวทย์มนต์! ทุกคนตื่นตกใจกับเหตุการณ์นี้ ยานี่มันอะไรกัน นี่ใช่สิ่งที่เด็กคนนึงหลอมเล่น ๆ ขึ้นมาอย่างนั้นหรือ

 

 

 

พลังงานของตัวยายังคงปะทุและพุ่งพล่าน ไหลเวียนไปทั่วทุกจุดของร่างกายราวกับอสรพิษที่ชอนไชไปทั่วร่าง

 

 

 

วิหคทมิฬทนไม่ไหว ร่างกายของมันราวกับถูกเผาไหม้อย่างหนักหน่วงและรุนแรง  พละกำลังมหาศาลไม่รู้ที่มากำเนิดขึ้นภายในตัวของมัน

 

 

 

มันพยายามตะกายจนลุกขึ้นยืนได้เต็มสองขา ก่อนจะสะบัดปีกอันใหญ่โตของมัน กางออกอย่างทรงพลัง กระไอความร้อนในกายระเหยออกมาเป็นไอควันสีดำ

 

 

 

บนร่างกายของวิหคทมิฬ ขนปีกที่เว้าแหว่งจากการต่อสู้ของมัน บัดนี้กำลังล่วงหล่น ทีละเส้น ๆ จากวิหคที่สวยงาม บัดนี้ไม่ต่างจากนกกำเนิดใหม่ มันไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียว!!!

 

 

 

แกร๊ก  วิหคทมิฬร้องพลางก้มมองขนที่หลุดล่วงของมันอย่างไม่อาจทำสิ่งใดได้  มันตีปีกที่ไร้ขนของมันอย่างขัดใจ

 

 

 

บัดนี้มันมิใช่วิหคที่น่าเกรงขามอีกต่อไป  ในสายตาของวาเลน ตอนนี้มันได้กลายเป็นไก่วันตรุษจีน ไปแล้ว!

 

 

 

ทุกคนล้วนตกตะลึงกับเหตุการณ์นี้ เด็กน้อยคารีส ส่งเสียงครางเบา ๆ  อย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า

 

 

 

"บอกที นี่ท่านไม่ได้กำลังทดลองโอสถใช่ไหม!" คารีสกระซิบถามวาเลน เด็กน้อยรอบปาดเหงื่อที่หน้าผาก อย่างยุ่งยากใจ

 

 

 

วาเลนหันมายิ้มเจือน ๆ

 

 

 

"คราวหน้าเตือนข้าให้ใส่ สมุนไพรอัคคีน้อยกว่านี้สักหน่อยก็ดีนะ" วาเลนกระซิบตอบกลับเบา ๆ คารีสแทบเป็นลมทันทีที่ได้ยิน นี่ท่านกำลังใช้สัตว์คู่บารมีเป็น นกทดลองยา ท่านบ้าไปแล้วหรือคุณชาย!



"เอาล่ะ ข้าว่ามันน่าจะหายแล้ว"วาเลนพูดขึ้นท่ามกลางความตกใจของทุกคน บางคนอ้าปากค้างอย่างไม่ตั้งใจ 



ในความคิดของผู้อยู่ในเหตุการณ์ขณะนั้นคิดเหมือนกันอยู่อย่างเดียวคือ ใช่! มันหาย มันหายจริง ๆ รวมทั้งขนของมันด้วย มันหายไปหมดเลย



------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ ครับ ดีใจมาก ที่มีคนติดตามเยอะขนาดนี้ 

สิ่งหนึ่งที่ไรท์ต้องการ คือทุกคนสนุกไปกับมัน สนุกไปกับโลกที่ไรท์สร้างขึ้น

คำผิดต่าง ๆ หรือ ความไม่เชื่อมโยงในตอนแรก ด้วยเพราะเริ่มเขียนใหม่ แต่จะพยายามขมวดมันให้สมเหตุผลที่สุด

แต่สุดท้ายแล้ว มันคือนิยาย หากมันยึดเหตุผลมากไป ไรท์ว่ามันก็ไม่สนุก 

เจอกันตอนหน้านะครับ รักนักอ่านทุกคนครับ  ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.077K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,171 ความคิดเห็น

  1. #3113 Noonong Cheeceza (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:36
    คำผิด น่ารังเกลียด เป็น น่ารังเกียจ ค่ะ ไม่เกลียดสิ
    #3,113
    0
  2. #2876 SuriyanJurat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 13:15
    ไก่น้อย 5 ดาว
    #2,876
    0
  3. #2838 chom-hama260144 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 15:28
    สงส้ารรรรรร555555
    #2,838
    0
  4. #2655 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 17:51

    ขอบคุณ
    #2,655
    0
  5. #2527 +~mojune~+ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 14:34
    โอ้ยยยยน้อ สงสารเจ้าไก่จริง
    #2,527
    0
  6. #2393 kimurakung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 15:23
    55 กลายเป็นนกย่างไร้ขนไปแระ
    #2,393
    0
  7. #2354 bsss27 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:53
    ขำมากกกกกกก
    #2,354
    0
  8. #2341 มะฝริ่นกินใจ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 10:11
    หมดเค้าความสง่างามเลยเจ้านก55555 ร้ายกาจ!!
    #2,341
    0
  9. #2322 Art490549 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 22:36
    เป็นเราเดินกับเลยนะ ไม่เห็นต้องโชว์ให้เป็นเป้าเลย
    #2,322
    0
  10. #2262 HanaRichii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 18:25
    โอ้ยตายแล้ว 555
    #2,262
    0
  11. #1991 sena1996 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 12:08
    น้องงงงง
    #1,991
    0
  12. #1885 Keam_IFNT (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 23:45
    ตายห่าเลย ยังไม่เปิดโอกาสให้ใครแย้ง ยัดยาเข้าปากวิหคทันที น้องเอ้ยยยยยยยหัวขาดไหมเนี่ย55555
    #1,885
    0
  13. #1725 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 11:41
    5555555 ไก่ตรุษจีน หมดกันความน่าเกรงขาม
    #1,725
    0
  14. #1696 เนลฐา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    555555 ตลกอ่า
    #1,696
    0
  15. #1691 pkst (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 14:22
    อลองเฟย์ตกลงเป็นหนึ่งหรือสามคะ
    #1,691
    0
  16. #1604 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:29
    ไก่วันตรุษจีน55555555 โอ้ยยย นึกภาพตามแล้วหิวเฉยเลย5555555
    #1,604
    0
  17. #1546 0624930021 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:00
    นึกภาพตามละบับบ555555555555
    #1,546
    0
  18. #1537 pink1548_EXo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 02:46
    ไก่งวงพร้อมเสิร์ฟฟฟฟ
    #1,537
    0
  19. #1525 iiwsws (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 06:33
    คิดถึงไก่ย่างห้าดาว...แต่วิหคทมิฬคงไม่น่ากินเท่าไหร่
    #1,525
    0
  20. #1496 Moon9 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 09:44

    หยุดขำไม่ได้เลย55555

    #1,496
    0
  21. #1382 kelovelove (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 23:05
    555555555555555
    #1,382
    0
  22. #1374 kittybeanz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 13:45
    ตลกกก55555
    #1,374
    0
  23. #1232 Minmiao (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 19:03
    5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 ไม่ไหวแร้ว พาร์ทนี้สุดจริงๆ
    #1,232
    0
  24. #1061 Dame_SD (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 02:01
    เกลี้ยงเลยมั้ยล่ะ 5555
    #1,061
    0
  25. #948 torray01 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:05
    ทุบหัวแล้วต้มแม่งเลย
    #948
    0