ลุงหมีมีรัก (My big bear.)

ตอนที่ 17 : บทที่ 16 ใช้อดีตเปลี่ยนอนาคต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    21 ส.ค. 63

 

บทที่ 16 ใช้อดีตเปลี่ยนอนาคต

ในขณะที่ผู้หญิงอายุยี่สิบเก้าย่างเข้าสามสิบกำลังจะใช้อารมณ์เหนือเหตุผล ผู้หญิงอายุไม่ถึงยี่สิบปี กำลังวางแผนโดยทิ้งอารมณ์ไว้ด้านหลัง เพราะถ้าไม่ทำอย่างนั้น ภุมรินอาจจะกรีดร้องวิ่งไปกระชากหัวลดาริน แล้วทวงคืนความแค้นเมื่อแปดปีก่อน ด้วยการทุบหัวแบบปลาช่อน แล่เป็นชิ้นๆ ด้วยฝีมือการทำซาซิมิที่เธอภาคภูมิใจ หรือไม่ก็ควักไส้ต้มยำทั้งเป็น นั่นดีต่อปมในใจของเธอ แต่ไม่ดีเลยกับภาพลักษณ์น้องหนูตุ๊กตาน่ารักในสายตามหรรณพ 

น่าเสียดายที่ทางเลือกของมนุษย์มีจำกัด แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ตรงไหน เพราะถ้าเธอระงับอารมณ์ จัดการศัตรูสำเร็จ เธอก็จะพ้นจากความทรงจำเลวร้ายไปตลอดกาล

เมื่อตัดสินใจแล้ว ภุมรินก็ทิ้งมวลอารมณ์ด้านลบ กลับมาลันล้าตามที่ควรจะเป็น เธอรักษามันเอาไว้ได้ตลอดคาบเรียนเช้า แต่พอพักเที่ยงโทรศัพท์หนึ่งสายก็เข้ามาทำลายมันจนหมดสิ้น ไม่ใช่สายจากลดารินก็จริง ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกแย่ยิ่งขึ้น เพราะมันมาจากแม่ของเธอเอง ฝันร้ายที่ไร้ทางกำจัด

“สวัสดีค่ะแม่ มีธุระอะไรเหรอคะ” ภุมรินทักทายอย่างที่ควรจะทำ ซึ่งย้ำถึงความห่างเหินระหว่างทั้งคู่

“ใกล้ถึงวันเกิดน้ำผึ้งแล้ว หนูอยากได้อะไรไหม เดี๋ยวแม่ซื้อให้” น้ำเสียงและวิธีพูดของแพรทองเหมือนแม่ที่ใช้กับลูกสาววัยห้าหกขวบ ของขวัญที่เสนอให้ก็เช่นกัน

“ตุ๊กตาไหม แต่ก่อนน้ำผึ้งชอบตุ๊กตาหมีนี่นา แม่ไปเห็นที่ตัวโตเท่าน้ำผึ้งเลย”

ภุมรินเบะปากใส่ข้อเสนอนี้ ถึงเธอจะชอบตุ๊กตา แต่ตลอดมาแพรทองไม่เคยซื้อให้เธอเลยสักตัว ตุ๊กตาหมีก็เช่นกัน ตัวแรกที่เธอได้รับมาจากมหรรณพเป็นตุ๊กตาหมีตัวใหญ่กว่าเธอในวัยห้าขวบ ส่วนเรื่องที่แม่อยากซื้อตุ๊กตาหมีให้เธอบ้าง เธออยากจะย้อนถามเช่นกันว่าแม่จำได้หรือไม่ว่าตอนนี้เธอตัวใหญ่แค่ไหน 

หลังจากเหตุการณ์เลวร้ายเมื่อแปดปีก่อน ภมรที่ทิ้งบ้านไว้ให้อดีตภรรยาดูแลลูกสาว ก็กลับมาจัดการเรื่องต่างๆ เขาข่มขู่จนแน่ใจว่าแพรทองจะไม่ก่อเรื่องอีก แต่นิสัยรักสนุกขาดเพื่อนต่างเพศไม่ได้ของผู้เป็นแม่ ทนแอบออกไปคบคนชั่วคราวได้แค่สามสี่ปี แม่ของภุมรินก็กลับไปใช้พฤติกรรมเดิมๆ หายไปครั้งละนานๆ พอถูกอดีตสามีต่อว่าก็หยิบฉวยของมีค่า แล้วออกจากบ้านไป ปล่อยลูกสาวให้อยู่ในความดูแลของพ่อที่มีนิสัยเจ้าชู้ มากเมีย หลายบ้าน และไม่เคยอยู่บ้านนี้ สุดท้ายคนที่ดูแลเธอจริงๆ ก็คือมหรรณพ เขาดูแลเธอมาตลอด ตั้งแต่ห้าขวบ จนถึงวันนี้ แล้วแบบนี้เธอยังจะต้องการอะไรจากแม่อีก

“หรือน้ำผึ้งเบื่อตุ๊กตาหมีแล้ว เอาอย่างอื่นก็ได้นะ”

เธอไม่เบื่อตุ๊กตา และไม่มีวันเลิกชอบหมี แต่ภุมรินไม่ได้ปฏิเสธเรื่องเหล่านี้ เพราะเธอนึกออกแล้วว่าจะใช้ประโยชน์จากแพรทองที่โทรมาเพื่อหวังผลประโยชน์บางอย่างจากเธอยังไง

“ไม่ต้องซื้อหรอกค่ะ เปลี่ยนเป็นแม่มากินข้าววันเกิดกับน้ำผึ้งดีกว่า ได้ไหมคะ ลุงน้ำจะเลี้ยงวันเกิดให้น้ำผึ้ง น้ำผึ้งอยากให้แม่มาด้วย”

กับคำของ่ายๆ ไม่เสียเงินเช่นนี้แพรทองย่อมตอบรับโดยไม่ลังเล เพราะอีกด้านของสายโทรศัพท์ เธอไม่เห็นรอยยิ้มร้ายๆ ของภุมริน 

ถ้าอยากจะย้ำเรื่องแปดปีก่อนให้ชัดๆ ก็ต้องลากคนที่เกี่ยวข้องมารวมตัวกันให้ครบ 

 

 

ถ้ามีใครถามมหรรณพเกี่ยวกับภุมริน ลุงน้ำของน้องน้ำผึ้งจะตอบว่าเธอเป็นเด็กดี น่ารัก ทำอาหารอร่อย ฯลฯ เพราะไม่มีอะไรไม่ดีในสายตาลุงที่มีฟิลเตอร์สีชมพูไว้มองหลานตัวน้อยที่โตเป็นสาวน้อยแล้วเขาก็ยังไม่ยอมรับว่าเธออาจจะมีความเปลี่ยนแปลงใดๆ อย่างเช่น นิสัย

วันนี้มหรรณพตั้งใจเลี้ยงฉลองวันเกิดให้ภุมริน อยากสร้างความทรงจำดีๆ ให้กับเธอ อยากให้เธอก้าวพ้นอดีตมองไปข้างหน้า และดีใจที่เธอนัดภรรยาเก่าที่เคยสร้างบาดแผลทางใจให้มาเจอหน้ากันเพื่อปรับความเข้าใจ แต่เขาไม่คิดว่าเธอจะเชิญแขกอีกคนที่เขาไม่นึกว่าเธอจะยอมรับว่าเป็นแม่มาด้วย

“พี่แพร... สบายดีหรือเปล่าครับ” มหรรณพเกือบหลุดปากถามว่ามาได้อย่างไร แต่เกรงว่าจะเป็นการเสียมารยาท อีกอย่างเขาเห็นแล้วว่าเธอมากับภุมริน

“สวัสดีค่ะป้าริน” ภุมรินทำเหมือนไม่เห็นบรรยากาศกระอักกระอ่วนตรงหน้า หรือไม่เธอก็พยายามจะแก้ไขสถานการณ์ 

มหรรณพไม่เชื่อหรอกว่าภุมรินเจตนาพาแพรทองมาสร้างความลำบากใจให้ทุกคน แล้วแขกที่เขาไม่ได้เชิญก็ยืนยันอย่างนั้น

“พี่ว่าจะมาอวยพรวันเกิดให้น้ำผึ้ง ไม่นึกว่าน้ำจะจัดงานเลี้ยง” 

ในมือของแพรทองมีกล่องของขวัญอยู่ ยืนยันได้ว่าเธอต้องการเพียงพบบุตรสาว แต่เพราะภุมรินนัดกับมหรรณพอยู่แล้ว ที่สำคัญอีกฝ่ายเป็นแม่ จะไม่สนใจเลยก็คงไม่ได้ เลยพามาด้วย

การลำดับญาติของคนกลุ่มนี้ชวนงุนงงเล็กน้อย ตามอายุแล้วการที่มหรรณพเรียกแพรทองว่าพี่ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เพราะเจอกันครั้งแรกภุมรินเรียกเขาว่าลุงหมี ตอนนั้นเธอยังเป็นแค่เด็กเล็กๆ ไม่เข้าใจการยับญาติตามอายุ เขาจึงปล่อยเลยตามเลย 

“ลุงน้ำคะ คือว่า...” แค่เห็นท่าทางไม่สบายใจของภุมริน มหรรณพก็ต้องรีบเข้าไปแก้ไข

“ถ้าพี่แพรไม่ติดธุระมากินข้าวด้วยกันเถอะครับ วันเกิดของน้ำผึ้งคนยิ่งเยอะยิ่งดี” แล้วเขาก็ยินดีที่เห็นรอยยิ้มแสดงความดีใจของเธอด้วย

คงมีเพียงลดารินที่ลอบสะกิดเอวด้านหลังของมหรรณพแล้วแอบส่งสายตาแสดงความไม่เห็นด้วย เขาหันกลับไปส่ายหน้าเบาๆ เป็นเชิงเตือนเธอ วันนี้ตอนขับรถไปรับเธอเพื่อมาร่วมงานวันคล้ายวันเกิดของภุมริน เธอก็ทำเสียบรรยากาศไปแล้วหนึ่งครั้งด้วยคำถาม

‘น้ำผึ้งไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้วนะคะ พี่น้ำไม่คิดจะอยู่ห่างๆ น้ำผึ้งเลยเหรอ พี่น้ำแน่ใจเหรอคะว่าน้ำผึ้งไม่ได้คิดอะไรกับพี่’ 

มหรรณพตัดบทคำถามของลดารินด้วยคำพูดที่ว่า

‘รินอย่ามาจ้องจับผิดดีกว่า น้ำผึ้งไม่ใช่คนแบบนั้น’ แต่เขารู้ดีแก่ใจว่าตนเป็นคนแบบไหน 

คนที่แอบมีใจให้เด็กอายุน้อยกว่าเขาสิบห้าปี แค่นึกถึงความลับที่ซุกซ่อนเอาไว้ในใจ เขาก็บังเกิดความละอายแทบตายแล้ว

ดังนี้สิ่งที่มหรรณพต้องการจะทำก็คือ เป็นเจ้ามือเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดของภุมรินตามที่เธอต้องการ เพราะหลังจากนี้เขาจะค่อยปลีกตัวออกจากชีวิตเธอ ซึ่งอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการในเวลานี้ แต่มันจะเป็นสิ่งที่ดีต่อเธอในอนาคต

ทว่าเรื่องต่างๆ ดูจะไม่ง่ายเหมือนที่เขาคิด มหรรณพที่เชื่อใจภุมรินเสมอยังอดขมวดคิ้วไม่ได้ แต่ขณะเดียวกันเขาก็ปรามลดารินด้วยสายตาไม่ให้ทำลายบรรยากาศ ทว่าเขาไม่อาจห้ามปากของแพรทองได้

“เธอเป็นเมียเก่าของน้ำ คนที่ทำน้ำผึ้งเกือบตายไม่ใช่เหรอ”

แล้วอดีตที่ถูกฝังเก็บในซอกมานานหลายปีก็ถูกนำออกมาให้ทุกคนเผชิญหน้าแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ยกเว้นภุมรินที่คิดจะใช้อดีตเปลี่ยนอนาคตระหว่างเธอกับมหรรณพ

 

+++++ลุงหมีมีรัก+++++

+++++โปรดติดตามตอนต่อไป+++++

ใช่ค่ะ น้ำผึ้งเป็นคนร้ายๆ ส่วนฟิลเตอร์น่ารักมีไว้ให้ลุงหมีเท่านั้น แต่ถึงร้ายก็รักนะคะ ฝากส่งกำลังใจให้หนูโลลิที่อยากจะกินหมีด้วยค่ะ

แวะไปชมไปเลือก #ปรารถนารักนางร้าย ด้วยค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyODI2NSI7fQ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

66 ความคิดเห็น

  1. #25 กาฬกาล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 07:04

    สงสารลุงหมี ลุงคิดจะหนียังไงก็ไม่พ้นหรอก///ไว้อาลัยแป๊บ~
    #25
    0
  2. #24 jeauan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 06:47
    ลุงหมีฟิลเตอร์สีชมพูกับน้ำผึ้งสายดาร์ก5555
    #24
    0