สามีอิมพอร์ต

ตอนที่ 5 : แฟนคนไทยหาไม่ได้ สามีอิมพอร์ตก็?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    25 ต.ค. 62


สุพรรณิการ์ก็คาดหวังให้ตัวเองสวยกว่านี้ หรือไม่อย่างน้อยนิโคลัส หรือนิค อย่างที่เขาแนะนำให้เธอเรียกเพื่อความสนิทสนมจะหล่อน้อยกว่านี้ แต่ไม่เลย เธอดูแย่และเขาหล่อมาก

หญิงสาวนัดล่วงหน้าเพื่อให้ตัวเองได้มีเวลาเสริมสวย แต่งานบริการในโรงแรมไม่ได้แน่นอนเสมอไป มันจะมีวันที่เจอเรื่องยุ่งๆ และแขกห่วยๆ ได้เสมอ ประจวบเหมาะกับกุ๊กไก่อาเจียนเพราะอาหารเป็นพิษช่วงบ่าย หลังจากดูแลให้ลูกสาวได้พบหมอ กินยา ตามด้วยเข้านอน สุพรรณิการ์ก็แทบจะไม่มีเวลาเหลือสำหรับเปลี่ยนชุดเปื้อนอ้วกออกด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่แต่งหน้าเติมลิปสติกเลย

เธอเกือบจะส่งข้อความไปขอเลื่อนนัดอยู่แล้ว เมื่อคิดได้ว่านี่แหละสภาพความเป็นจริงของเธอนอกเหนือเวลางานที่ต้องสะอาดเรียบร้อย เธอก็ไม่แต่งหน้าแต่งตัวอะไร หากว่านิโคลัสตกลงทำตามข้อเสนอ ใบหน้าสดแต่ไม่สวยจะเป็นสิ่งที่เขาได้เห็นทุกวัน

ความจริงส่วนใหญ่คือเธอไม่คิดว่าภาพโปรไฟล์จะเป็นของจริง สมัยนี้ยังมีผู้ชายที่หล่อเหลาโดยไม่ต้องพึ่งแอปเคชันแต่งภาพจากมือถือแต่ยังพึ่งการหาคู่ควงทางอินเทอร์เน็ตอยู่อีกหรือ

หากเธอเป็นเขาจะนั่งหล่ออยู่บ้านเฉยๆ รอให้คนมาติดต่อ แล้วก็ควรประกาศเตือนด้วยว่าหากเป็นโรคบกพร่องทางหัวใจ ควรได้รับการดูแลจากทีมแพทย์ เพราะเธอรู้สึกเหมือนหัวใจจะกระดอนออกทางปากเพียงแค่เห็นมุมปากของเขายกยิ้ม

“ซาหวัดดีคราบ”

การทักทายเป็นภาษาไทยแปร่งๆ กับท่ายกมือไหว้ทะมัดทะแมงเพิ่มคะแนนให้แก่นิโคลัสได้ค่อนข้างมาก แต่เขาอาจจะติดลบเล็กน้อยที่ชะงักกับภาพจากฝั่งของสุพรรณิการ์

เธอมองใบหน้าตัวเองจากภาพช่องเล็กๆ หน้าจอโปรแกรมแชทแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงผงะ ดูใบหน้ามันๆ นั้นสิ ผมยุ่งๆ ที่รวบเป็นหางม้าชี้ๆ ด้วย ตาโรยๆ อีก สุพรรณิการ์คิดว่าเธอน่าจะเป็นผู้นำทางด้านเทรนสยองขวัญได้เป็นอย่างดีทีเดียว ส่วนผู้ชายที่อยู่ในกรอบภาพใหญ่ ซึ่งกำลังส่งยิ้มมาให้เธอนั้นคู่ควรกับปกนิตยสารเป็นอย่างมาก แล้วพอจับวางคู่กัน ...

เขาเหมือนสิ่งพิเศษที่สุดเท่าที่ธรรมชาติจะรังสรรค์ ส่วนเธอเป็นอุบัติเหตุทางธรรมชาติ

“สวัสดีค่ะฉันฝ้ายคำ คุณนิคใช่ไหมคะ”

สุพรรณิการ์รู้สึกว่าตัวเองกำลังถามโง่ๆ เธออาจจะไม่เชื่อว่าภาพถ่ายในเว็บไซต์หาเพื่อนชาวต่างชาติเป็นของจริง แต่ภาพเคลื่อนไหวหลอกใครไม่ได้ ถ้ามีโปรแกรมชั้นสูงที่ทำได้ขนาดนี้ เธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมสาวไทยถึงได้ถูกพวกต่างชาติหลอกจนเป็นข่าวได้เสมอ

“ยินดีที่ได้รู้จักครับฝ้ายคำ ผมดีใจที่เราได้เจอกันเสียที” เขาพูดออกมาด้วยท่าทางค่อนข้างจริงใจ หรืออย่างน้อยก็คงเป็นแบบนั้น แม้ว่าหูเธอจะได้ยินคำแปร่งๆ เต็มไปหมด

ถึงเขาจะออกตัวว่าพูดภาษาไทยได้บ้างและต้องการสนทนาเพื่อพัฒนาความสามารถทางด้านนี้ แต่สุพรรณิการ์ยังพยายามให้ทั้งสองเปลี่ยนไปใช้ภาษาอังกฤษเพราะไม่อยากให้นิโคลัสเข้าใจความหมายที่เธอกำลังจะบอกเขาผิดเพี้ยน ทว่าเธอไม่อาจสอดแทรกมันเข้าไปในบทสนทนาได้เลย เนื่องจากไม่รู้ว่าจะเอ่ยประโยคตั้งต้นอย่างไรดี

‘ขอโทษค่ะคุณรูปหล่อ สะดวกจะมาเป็นสามีและพ่อชั่วคราวไหมคะ’ มันดูงี่เง่าพอๆ กับแผนการที่เธอไม่รู้ว่าคิดขึ้นมาได้อย่างไร

สุพรรณิการ์เปลี่ยนใจแล้วว่าจะไม่ถามคำถามโง่ๆ ออกไป และจะไม่ทำตามแผนการที่วางเอาไว้ หรืออย่างน้อยก็ไม่จนกว่าเธอจะหาผู้ชายที่หน้าตาดีได้แค่ครึ่งหรืออาจจะหนึ่งในสามของคนตรงหน้า แต่เธอยังหาทางจบบทสนทนาไม่ได้ นิโคลัสค่อนข้างชำนาญในการชวนคุย เขาไม่แค่หน้าตาดี ยังอัธยาศัยดีอีกด้วย

ผู้ชายแบบนี้แหละที่เธอไม่ต้องการในชีวิต เพราะของที่ดีเกินไปไม่เหมาะกับเธอ หญิงสาวมีชีวิตที่พอใช้ได้ และเธอต้องการคนที่พอใช้ได้

“คุณนิโคลัสคะ...”

“เรียกผมว่านิคเถอะครับ” นิโคลัสเสนอ และสุพรรณิการ์กำลังจะทำตามพร้อมบอกลา

“ยินดีที่รู้จักนะคะคุณนิค แต่ฉันว่าคุณไม่เหมาะจะมาเป็นเพื่อนเที่ยวของฉันหรอกค่ะ”

“ผมไม่ดีตรงไหนเหรอครับ” เขางุนงงจริงๆ ถ้าเธอหน้าตาดีขนาดเขาแล้วถูกปฏิเสธภายในสามนาทีหลังการเจรจาก็คงจะงงเหมือนกัน

“สำหรับเพื่อนเที่ยวคุณเหมาะมากเลยค่ะ แต่พอดีฉันมีปัญหาบางอย่างเลยต้องปฏิเสธคุณ”

“คุณคิดว่าผมเป็นพวกคนร้ายเหรอครับ” คำถามแทงใจดำของเขา ทำให้เธอเผลอโพล่งสิ่งที่อยู่ในสมองออกไป

“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้คิดว่าคุณเป็นคนร้าย ความจริงฉันไม่ได้หาเพื่อนเที่ยว ฉันหาสามีต่างชาติ”

ความเงียบขนาดใหญ่เท่ากาแล็กซีส่งผลต่อการต่อบทสนทนา และสุพรรณิการ์คิดว่านิโคลัสกับเธอควรหมดวาระการพูดคุยเพียงแค่นี้ แต่โดนขัดจังหวะเสียก่อนจากร่างเล็กที่ไต่ขึ้นมาเกาะหลังของเธอ

“แม่คุยกับใคร”

กุ๊กไก่กะพริบตาไล่ความง่วง แล้วมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่สุพรรณิการ์วางเอาไว้บนโต๊ะเตี้ยแบบญี่ปุ่น ซึ่งตอนนี้ปรากฏใบหน้าแสดงความประหลาดใจของนิโคลัส

“พ่อเหรอคะ”

เงียบยิ่งกว่าเมื่อครู่เสียอีก ที่จริงความเงียบไม่เคยส่งเสียงดังเท่านี้มาก่อนเลยในชีวิตของสุพรรณิการ์ นอกจากความอึ้งนิ่งงัน เธอยังได้ยินเสียงล้มโครมครามดังมาจากด้านของนิโคลัสด้วย

สุพรรณิการ์แอบชำเลืองมองไปทางหน้าจอคาดหวังว่านิโคลัสจะปิดโปรแกรมแชทแล้วเผ่นหนีไป แต่ยังเห็นใบหน้าหล่อๆ ของเขาเช่นเดิม เพียงแต่รอยยิ้มเป็นมิตรเปลี่ยนเป็นปากอ้าด้วยความประหลาดใจแทน เมื่อกุ๊กไก่ย้ำถามอีกรอบ เธอเลยตอบแบบไม่ผ่านขั้นตอนทางสมอง

“ยังไม่ใช่จ้ะ”

สุพรรณิการ์คิดว่าคำตอบโง่ๆ ของเธอ รับกันกับแผนการโง่ๆ ของเธอเป็นอย่างดี แต่โชคร้ายที่ต่อหน้าลูกสาว เธอต้องเปิดเผยมันกับนิโคลัส ชายแปลกหน้ารูปหล่อที่เมื่อครู่เธอคิดเอาเองโง่ๆ ว่าจะให้ตั้งคำถามว่าจะเขามาช่วยเป็นสามีของเธอชั่วคราวอย่างไร

ดูจากท่าทางตื่นตะลึงราวกับมองคนเสียสติของเขา เธอก็ได้รับคำตอบชัดเจนเสียยิ่งกว่าคำปฏิเสธภาษาใดๆ

แฟนคนไทยหาไม่ได้ สามีอิมพอร์ตก็ไม่มีทางหาได้เช่นกัน

 

………………

โปรดติดตามตอนต่อไป

#สามีอิมพอร์ต

        เสียงโครมครามมาจากไหน มีอะไรอยู่ในห้องของนิโคลัส มาต่อกันพรุ่งนี้นะคะ และมาลุ้นด้วยว่าฝ้ายคำจะอิมพอร์ตสามีสำเร็จหรือเปล่า อิอิอิ

        ใครยังไม่พรี #เลขาลาพักร้อน ฝากคุณหนึ่งกับเลขาออมด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #23 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 07:34
    กุ๊กไก่ ลูกกกกกกกก
    #23
    0
  2. #3 หวานน้ำตาล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 02:19
    คูณนิคจะทำยังไงต่อไปดีคะ แต่ถ้าหาเรื่องสนุกๆ เลือกฝ้ายคำเลยค่ะ น่าจะสนุกพอตัว 555
    #3
    1