สามีอิมพอร์ต

ตอนที่ 6 : เคยเจอกันที่ไหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,469
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    26 ต.ค. 62

การพูดคุยเพื่อหาเพื่อนสาวไปท่องเที่ยวเมืองไทยของนิโคลัสเปลี่ยนไปยังเรื่องที่มีผู้หญิงมาหาสามีได้อย่างไรเขาก็ไม่อาจทราบได้ เขาทำได้แค่มองหน้าจอสบตาสุพรรณิการ์อย่างงงงัน

หญิงสาวมองอย่างไรก็ไม่ใช่คนสวยบาดตา ที่จริงแวบแรกที่เขามองเธอเขาไม่คิดว่าเธอสวยด้วยซ้ำ อาจเพราะความอ่อนล้ากระทบกับความมีชีวิตชีวาในแบบที่ผู้หญิงซึ่งลงข้อมูลโปรแกรมหาคู่ว่าตัวเองอยากมีประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่ควรจะมี

แต่หลังจากมีเวลาพิจารณาสุพรรณิการ์อย่างถี่ถ้วน นิโคลัสก็ค้นพบว่าเธอมีความงดงามในแบบของเธอ ไม่ว่าจะเป็นโครงหน้าบอบบาง ที่ไม่เข้ากับดวงตาเฉียบคม เช่นเดียวกับคิ้วที่อยู่เหนือมัน ซึ่งมีร่องรอยการเล็มตัดบอกได้ว่าตามปกติเธอใส่ใจกับตนเองพอสมควรต่างจากวันนี้

ต้องเกิดเหตุการณ์บางอย่างในวันนี้ที่ทำให้เธอไม่มีเวลากระทั่งหวีผม ได้แต่รวบมัดเส้นผมเป็นหางม้าเอาไว้ด้านหลัง เผยลำคอระหงที่ทำให้เขานึกอยากยื่นมือไปเกาคางเธอแบบที่ทำกับแมว แต่ทั้งหมดนั่นเป็นเพียงจินตนาการเหลวไหล สิ่งที่เป็นจริงคือคำพูดเหลวไหลที่เขาเพิ่งได้ยินจากเด็กหญิงแปลกหน้า

“พ่อเหรอ” อารักษ์สีหน้าตื่นตะลึงเต็มที่ขยับปากถามโดยไร้เสียงอยู่ทางด้านหลังหน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กของนิโคลัส

ผู้ช่วยหนุ่มอ้างความปลอดภัยในการนั่งด้านตรงข้ามโต๊ะเพื่อจะได้ฟังการสนทนาระหว่างเจ้านายกับหญิงสาวแปลกหน้าคำต่อคำ แต่นิโคลัสรู้ดีกว่านั้น

อารักษ์เปิดเผยมาด้วยความจริงใจหลังจากทำงานให้แก่เขาได้นานพอจะสนิทสนมคุ้นเคยกันดีว่าเขามาทำงานตำแหน่งนี้เพราะอยากรู้ว่าคนคนหนึ่งใช้ชีวิตอย่างไร หรือก็คือ เขามาทำงานผู้ช่วยส่วนตัวก็เพราะอยากสอดเรื่องชาวบ้านตลอดเวลาชนิดรู้ลึกถึงใต้เตียง

โชคดีที่ชีวิตส่วนตัวของนิโคลัสน่าสนใจมากพอจะดึงดูดให้อารักษ์ซึ่งมีความสามารถไร้ที่ติทำงานกับเขาได้หลายปี โดยเฉพาะครั้งนี้ที่ทำให้ผู้ช่วยมืออาชีพที่เก็บอารมณ์ได้เป็นอย่างดีถึงกับผุดลุกจนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ล้มหงายหลัง ชะโงกหน้ามาถามโดยไร้เสียง หรืออาจจะสั่งให้เขาย้ำถามไปอีกฝั่งว่าคำถามของเด็กหญิงแปลกหน้าเป็นไปตามที่เขาได้ยินหรือเปล่า

สีหน้าของอารักษ์แสดงความอยากรู้สุดขีด เล่นเอาชั่วขณะหนึ่งนายจ้างถึงกับกังวลว่าผู้ช่วยมือดีจะตื่นเต้นจนหัวใจวายตาย

นิโคลัสค่อนข้างเข้าใจทีเดียวว่าอารักษ์รู้สึกอย่างไรในตอนนี้ เขาอายุเกือบยี่สิบห้าปีซึ่งไม่อยู่ในช่วงเหมาะสมกับการเร่งรีบสร้างครอบครัว และคิดว่าตนเองยังเด็กเกินกว่าจะรีบเพิ่มประชากรให้กับโลกใบนี้

แล้วต่อให้ความเป็นเสเพลของเขาจะสูงเท่าหอนาฬิกาบิ๊กเบน ความรับผิดชอบของเขาก็สูงกว่านั้นสองเท่า ซึ่งผู้ช่วยหนุ่มก็รู้ดีเช่นกันเพราะกระเป๋าสตางค์ของทั้งสองคนไม่เคยขาดอุปกรณ์ป้องกัน ความเป็นไปได้สำหรับตำแหน่งพ่อของนิโคลัสจึงมีค่าเท่ากับ ศูนย์

เขาไม่มีทางเป็นพ่อของใครทั้งนั้น โดยเฉพาะกับผู้หญิงแปลกหน้า แต่พอมองหน้าสุพรรณิการ์ที่เขาควรตัดการสนทนาไปตั้งแต่หลายนาทีก่อน เพราะมองออกว่าเธอไม่ได้อยากสนทนากับเขานัก เขาก็เริ่มสงสัยว่านอกจากความดื้อด้าน สอดรู้สอดเห็น เขาติดเนื้อต้องใจอะไรในตัวเธอโดยไร้เหตุผลหรือไม่

ครั้งสุดท้ายที่เขามองผู้หญิงแล้วรู้สึกสนใจ นานเกินกว่าที่เขาจะจำได้ น่าเสียดายที่เขาจะเจอหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย แต่ต้องหลังจากเขาทำความเข้าใจกับจุดประสงค์ของเธอเสียก่อน

“ยังไม่ใช่จ้ะ”

คำตอบที่ดังมาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ไม่ช่วยเสริมสร้างความสามารถในการทำความเข้าใจในสมองของนิโคลัสให้ดีขึ้นเลย เขาหาความเชื่อมโยงใดๆ ระหว่างการหาเพื่อนเที่ยวกับการเป็นพ่อ หรือ ยังไม่เป็นพ่อ ไม่ได้

“ผมนึกว่าเรากำลังคุยกันเกี่ยวกับการไปเป็นเพื่อนพาเที่ยวเมืองไทยเสียอีก”

ในที่สุดนิโคลัสก็หาความสามารถทางการสนทนาของตนเองเจอ และตั้งคำถามที่ชัดเจน ตามด้วยคาดหวังว่าจะได้รับคำตอบที่ดีพอให้เขาปิดโปรแกรมแชทและเดินไปหายาแก้ปวดหัวกินโดยไม่ค้างคาใจ

ขณะรอคำตอบ เขาก็สบตาเธอผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปด้วย หัวใจของเขาเต้นถี่เวลาสบตาเธอ แต่ก็ไม่รู้จะเบือนหนีไปทางไหน

มันค่อนข้างเป็นปฏิกิริยาที่แปลกมาก เนื่องจากนิโคลัสแทบจะไม่ตื่นเต้นเวลาเจอหญิงสาวแปลกหน้าเพราะพวกเธอถลามาหาเขาอยู่เสมอ และส่วนใหญ่ดูดีกว่าสุพรรณิการ์

เขามองออกว่าเธอไม่ได้ดูยุ่งเหยิงเช่นนี้ในทุกวัน ถ้าตัดอาการอ่อนเพลียออกไป เธอคงเป็นผู้หญิงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาคนหนึ่ง ความคิดที่ว่าเธอกำลังทำให้ตัวเองอ่อนล้าจากความเครียด ส่งผลบางอย่างต่อความรู้สึกของนิโคลัส

มือของเขาอยากจะเอื้อมผ่านหน้าจอไปจับปอยผมที่รุ่ยร่ายของสุพรรณิการ์เพื่อเกี่ยวเข้ากับใบหูเล็กๆ นั่น หยิบยื่นความสดชื่นแจ่มใสไปให้ ถามเธอว่าต้องการกินขนมหวานที่เขาทำบ้างไหม หรืออยากจะให้เขาทำบางอย่างเพื่อเธอบ้างหรือเปล่า ซึ่งไม่ใช่ปฏิกิริยาตามปกติที่เขาเคยมีต่อใครมาก่อน

แต่ไม่ว่าจะด้วยหน้าตาหรืออาการผิดปกติที่หัวใจ ก็ไม่ใช่เหตุผลหลักที่เขาไม่ยกเลิกการสนทนา เขาบอกไม่ถูกว่าทำไมถึงอยากมองหน้าเธอไปเรื่อยๆ จึงใส่เหตุผลไปว่าเขาคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเจอหน้าเธอมาจากที่ไหนสักที่ ซึ่งคงไม่ใช่ในฝัน

เพราะเขาไม่เคยฝันร้ายเห็นผู้หญิงหลอกให้เขาไปเป็นสามีมาก่อน

 

………………

โปรดติดตามตอนต่อไป

#สามีอิมพอร์ต

        อารักษ์ผู้ชิดติดขอบทุกเรื่องจะมาเฉลยปมพรุ่งนี้ ว่าทำไมนิโคลัสถึงคุ้นหน้าสุพรรณิการ์นัก ฝากติดตามด้วยนะคะ กอดๆๆ

        #เลขาลาพักร้อน กำลังเปิดพรีออเดอร์นะคะ ฝากคุณหนึ่งกับเลขาออมด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #26 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 09:38
    ขำ อารักษ์จริงๆเลย
    #26
    0
  2. #4 หวานน้ำตาล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 14:54
    เหตุผลการเป็นเลขาของคุณอารักษ์นี่แปลกสุดๆไปเลยค่าา
    #4
    1