ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 38 : โดนต่อยโดนตีก็ไม่กล้าเถียงสักคำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62

ยามวิกาลคล้อยดึกเช่นนี้ ต่อให้ไม่มีทหารรักษาเมืองคอยควบคุมไม่ให้ใครเคลื่อนไหวก็หาใครต้องการเดินทางไปมาไม่ ดังนั้นจึงมีไม่กี่คนเท่านั้นที่แอบเคลื่อนไหว หนำซ้ำยังไปเยือนสถานที่ที่เหมือนดั่งคุก

ไม่มีคุกใดแน่นหนาและน่าหวาดกลัวเท่าคุกที่ใช้คุมขังจิตใจของคน เพราะคุกที่มีกำแพงสูงใหญ่ ประตูหนาหนัก ยังหาหนทางหนีรอดได้ แต่คุกใจล้วนไร้ทางออก ได้แต่ทุรนทุรายด้วยสิ่งเหนี่ยวรั้งจวบจนวันตาย

หงเหลียงเจ๋อติดคุกแห่งจิตใจนี้มายี่สิบกว่าปี นานเกินกว่าจะนับความทรมานที่เขาได้รับ แต่ไม่นานมากพอจะปีนให้พ้นหลุมลึกในใจของตน

หลุมแห่งความโลภ หลุมแห่งความอาฆาต หลุมดำมืดที่ไร้ก้น เขาเคยโลภอยากได้บัลลังก์ ก่อนจะถูกฝังเอาไว้ใต้ความอาฆาตแค้น

มือซ้ายที่เคยได้รูปกลายเป็นบวมด้วยฤทธิ์สุรา แต่มือนั้นยังคงยื่นไปหาท่อนแขนขวาที่ขาดหายไป แล้วระลึกถึงความเจ็บปวดที่ยังคงอยู่จนวันนี้ พร้อมกับระลึกถึงช่วงวัยหนุ่มที่เขาต่อสู้ทั้งที่ลับที่แจ้งหวังชิงตำแหน่งรัชทายาท ทว่าอดีตไทเฮาผู้ร้ายกาจกลับใช้แผนเหนือชั้น ชิงทั้งบัลลังก์และแขนขวาของเขาไป

ช่างสมน้ำหน้านางที่ไม่สมหวัง บุตรชายแท้ๆ ตาย บุตรชายบุญธรรมก็อกตัญญู หายนะในช่วงบั่นปลายชีวิตของอี้ฮีเป็นสิ่งเดียวที่พอจะปลอบประโลมจิตใจที่เจ็บแค้นของหงเหลียงเจ๋อได้

ด้วยข้อหาก่อการกบฏวางยาพิษหวังสังหารฮ่องเต้ ต่อให้ใครๆ ก็รู้ว่าอี้ฮีไทเฮาสมควรได้รับกรรมตายในคุก แต่สำหรับหงเหลียงเจ๋อ การตายนั้นยังไม่สาสมกับสิ่งที่นางได้กระทำต่อเขา หากทำได้ เขาอยากจะขุดหลุมศพนางมาสับเป็นพันเป็นหมื่นชิ้นโปรยให้สุนัขกิน แต่เขาทำไม่ได้ และหากทำได้ เขาอยากจะครอบครองบัลลังก์ทอง แต่เขาก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน ยกเว้นครอบครองผ่านคนอื่น

“สถานที่ผีสางเช่นนี้ยังต้องรบกวนให้มาเยือนยามค่ำคืน ช่างลำบากท่านนัก” ปากพูดอย่างนอบน้อม แต่ดวงตาของหงเหลียงเจ๋อมีเพียงความยินดีในคราวเคราะห์ของผู้อื่น

“สิ่งที่ท่านต้องการ ข้าไม่มีทางมอบให้” นั่นเป็นประโยคแรกที่หงหนานปิงกล่าวกับคนที่ใกล้ชิดเขาที่สุด แต่ห่างเหินที่สุด

“แม้ว่าข้าจะเป็นบิดาของท่านน่ะหรือ”

หงเหลียงเจ๋อไม่พลาดที่จะเห็นความสะเทือนใจเบาบางในดวงตาของหงหนานปิง แต่สิ่งที่ทั้งสองทำพลาดก็คือคิดว่าการพบปะเพื่อข่มขู่ด้วยสายเลือดครั้งนี้ปราศจากผู้รู้เห็น

 

 

“ข้ายอมแล้ว อย่าใช้ตัวเองมาข่มขู่ข้าเช่นนี้เลย” น้ำเสียงหงจูเชวี่ยละมุนละม่อมนัก แต่ยังไม่เท่ากิริยาที่เขาปฏิบัติต่อกู่ซาน

นิ้วมือเรียวยาวเห็นข้อลำชัดค่อยๆ เช็ดคราบเลือดของตนออกจากริมฝีปากแดงอย่างทะนุถนอมถ้วนถี่ ทั้งรวดเร็วและระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ขณะเดียวกันก็ต้องป้องกันไม่ให้นางกัดนิ้วของเขา

“อย่าชักช้าร่ำไร บอกมาว่าท่านถูกพิษอะไร หนักหนาแค่ไหน”

นับจากเจอหน้ากู่ซานอาจขึ้นเสียงใส่หงจูเชวี่ย บางคราวถึงกับลงมือ แต่นั่นก็ยังมีขีดคั่นที่นางกำหนดเอาไว้ แต่ตอนนี้ เมื่อรู้ว่าเขาปิดบังความเป็นตายของตน ก็ช่างหัวฐานะที่แตกต่างปะไร เขาคือองค์ชายปีศาจของนาง และนางจะไม่ยอมให้เขาตายต่อหน้าต่อตา

“ข้าถูกพิษ อาการหนักหนาอยู่” เขาอ้อยอิ่งไม่พูดสักที ทำให้นางโมโหยิ่งขึ้น

“ใคร มันผู้ใดทำร้ายท่านกัน บอกข้ามา ข้าจะไปจัดการมัน จะไปเอายาถอนพิษให้ท่าน” น้ำเสียงของกู่ซานหนักแน่นมั่นคง แต่ขณะเดียวกันก็แฝงความร้อนรนด้วยความเป็นห่วง

ในความคิดของกู่ซาน แม้หงจูเชวี่ยจะไม่ได้มีวรยุทธ์ล้ำเลิศ แต่เขาก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ โรคภัยใดๆ ย่อมไม่พรากชีวิตเขาจากไปได้ไว ต้องมีใครวางยาพิษเขาเป็นแน่ อย่างเช่นที่ทำเมื่อสองปีก่อน และตราบใดที่นางยังอยู่ นางจะเล่นงานคนผู้นั้น จะปกป้องเขาไม่ให้ได้รับอันตรายถึงชีวิต

“ไม่มีใครที่เจ้าจะจัดการได้ทั้งนั้น และไม่มีทางจะแก้ไขอะไรได้แล้ว”  หงจูเชวี่ยปฏิเสธเสียงเรียบ แต่โดนกู่ซานตวาดกลับ

“บอกมา มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าท่านเอง”

หงจูเชวี่ยย่อมไม่กลัวคำขู่ที่ไม่อาจทำได้จริงของกู่ซาน แต่เขากลัวเหลือเกินว่าจะทำให้ดวงตาแดงก่ำด้วยโทสะของนางเปลี่ยนเป็นคลอด้วยน้ำตา จึงไม่กล้าโยกโย้ต่อไป

“เป็นพิษทลายประสานสี่ทิศที่ยังหลงเหลืออยู่ โอ๊ย!!! ต่อยข้าทำไม” คราวนี้หงจูเชวี่ยไม่ได้แสร้งทำเป็นเจ็บ เพราะกู่ซานไม่ยั้งหมัดที่ต่อยเข้าหัวไหล่เขาสักนิด

“ปกปิดมาตั้งสองปี ข้าไม่ต่อยท่านให้ตายก็ถือว่าเมตตาแล้ว” ว่าแล้วก็ต่อยไปอีกสองหมัด และก็ถือว่านางเมตตามากที่ไม่ต่อยใบหน้าของเขา

“ใจเย็นก่อนซานเอ๋อร์ ฟังข้าก่อน ข้าก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี่เอง”

“ไม่นานนี้ นี่มันเมื่อไหร่กัน” ดวงตาของกู่ซานหรี่ลงเป็นเชิงจับผิด หงจูเชวี่ยหรือจะกล้าโกหกอีก

“หนึ่งปีที่ผ่านมา โอ๊ย!!! อย่าต่อยหน้าสิ ข้ามีดีแค่หน้าตานะ เจ้าต่อยข้าเช่นนี้ หากข้าเสียโฉมจะยังไปพบเจอใครได้อีก”

เสียงทารุณกรรมฮ่องเต้ดังออกไปถึงข้างนอก โต้วสือได้แต่แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ปล่อยกู่ซานจัดการหงจูเชวี่ยไปตามอำเภอใจ พลางสั่งลูกน้องให้ถอยออกไปหลายๆ ก้าว เพราะเหนือหัวไม่กล้าสู้กุนซือกู่ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ฆ่าคนปิดปากหนีอาย ตรงข้ามกู่ซานคงไม่อาจหาญถึงขั้นปลงพระชนม์ กระมัง

“โต้วสือ ถ้ามีคนของเราบาดเจ็บก็รีบรายงานมา”

เมื่อไม่มีคำตอบนางก็เข้าใจว่าคนของตนปลอดภัย จึงออกคำสั่งต่อ

“เอาศพออกไปจัดการฝังซะ พรุ่งนี้ให้คนซ่อมกระโจมหลังนี้ คืนนี้ข้าจะพาพี่สือซานไปพักที่กระโจมของเจ้าก่อน ส่วนเรื่องคนร้ายที่เหลือคงต้องรบกวนให้เจ้าสอบปากคำ”

กู่ซานเดินออกมาสั่งการเป็นชุด ด้านหลังมีหงจูเชวี่ยที่ใบหน้าบวมช้ำหอบห่อผ้าสัมภาระของตนเดินหงอตามหลังนางต้อยๆ เหมือนฮูหยินตัวน้อยที่เพิ่งโดนสามีสั่งสอน โต้วสือจึงรับคำสั่งพร้อมกับทำเป็นมองไม่เห็นท่าทางชวนเวทนาของเหนือหัว

แม้จะไม่เคยรู้เรื่องในอดีตของทั้งสองมาก่อน แต่คนที่เห็นด้วยตาเวลานี้ก็พากันประจักษ์แก่ใจ ว่าทั้งแผ่นดินคงมีเพียงกุนซือกู่ที่สามารถติดตามตัวเหนือหัว ทำให้ฮ่องเต้สละตัวเองเพื่อปกป้องนาง

ต่อให้ถูกตำหนิ โดนต่อยโดนตีก็ไม่กล้าเถียงสักคำ ซึ่งทั้งหมดนั้นกล่าวได้ว่ากู่ซานเป็นจุดอ่อนถึงตายของหงจูเชวี่ย

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

        เรื่องนี้ไม่ต้องบอกเลยว่าเฮียเต้แพ้ทางใครสุด กำปั้นของซานเอ๋อร์อาจไม่ใหญ่สุดในเรื่อง แต่ทุบตีได้หนักสุดแน่ๆ และรู้ว่าพี่สือซานป่วย น้องซานเอ๋อร์ไม่อยู่เฉยแน่นอน ยกเว้นว่าทีมรักษาจะมัวเสียเวลาจีบกันอยู่555

        ช่วงนี้แว่นกำลังลุ้นกับงานบางตัว และเตรียมงานชิ้นใหม่อยู่ อาจจะไม่ค่อยตอบคอมเม้นต์นะคะ แต่มั่นใจได้เลยว่าอ่านทุกคอมเม้นต์และขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนมากมายที่ส่งกำลังใจมาให้ค่ะ ขอบคุณนะคะ

ฝาก โหลด #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง ในรูปแบบ E-Book ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #173 InthiraP (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:56

    ทางนี้ทั้งโดนยาพิษและช้ำใน ทางนั้นก็เหมือนข้อเท้าเคล็ดและฟกช้ำใช่ปะ

    #173
    0
  2. #168 miNAMizu (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:00
    พวกท่านอย่ามัวจีบกันอยู่ ทางนั้นเขาต่ิยตีกันจนน่วมไปหมดแล้ว เอ๊ะหรือทางนี้ก็กำลังน่วมเช่นกัน?? อิอิ
    #168
    0
  3. #167 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 07:09
    อย่าได้ทิ้งช่วงนานนักนะสงสารน้องกู่ เอ้ยย..อิเต้จะเฉามือตายซะก่อน อิอิ
    #167
    0
  4. #165 pemipond (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 09:32

    ทางนี้บอบช้ำมาก ไม่ทราบว่าท่านอ๋องกับองค์หญิงจะมารักษาบาดแผลไหนก่อนดี

    #165
    0