NCT : OFFICE & man #ออฟฟิศพี่ย้ง

ตอนที่ 5 : office 05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    27 มิ.ย. 59













OFFICE 05












"พวกพี่ต้องคอรัสพร้อมกันว่า ลาลาลา ล้าลา" >มาร์ค



"โอเค มา พร้อมกัน..ลาลาลา ล้าลา">ตี๋



เสียงที่ผมได้ยินต่อจากนี้ไม่น่าเรียกว่าคอรัส น่าจะเรียกคออักเสบ อะไรคือเพี้ยนตั้งแต่หายใจออก...อีจอห์นเนี่ยออกเสียงยังพอถูไถ พี่โซลยังพอทนฟัง แต่เสียงตี๋คือมลพิษทางหู





"ตี๋เสียงมึงเพี้ยนชิบหายเลย">จอห์น


ขอบคุณครับจอห์นที่พูดแทนความคิดกู คือผมไม่อยากพูดทำร้ายจิตใจตี๋น้องรักด้วยตัวเองเว้ย แต่พอไอ้จอห์นนำร่องมาแบบนี้ผมเลยตบมือรัวๆตอกย้ำน้องมันไปดังๆสามชุด  ไม่ได้มีความสะใจอะไรเล๊ยยย




"ผมไม่ใช่นักร้องอาชีพนี่ครับพี่"


ตี๋งอนแล้วทำปากเบี้ยวตลอด ชอบคิดว่าน่ารักของมันไปเรื่อย ส่วนไอ้นิสัยแบบนี้เห็นมันเคยบอกว่าติดทำท่ามาจากพี่สาวเพราะว่าครอบครัวมีแต่พี่น้องผู้หญิงเวลางอนเลยต้องทำตัวหงุดหงิดให้น่ารักกะโปโลไว้ก่อน



"'ไม่เอาน่าตี๋ พวกพี่ๆเค้าล้อเล่นนิดเดียวเอง"



นี่ก็อีกคน..พี่โซลพูดจบก็เดินเข้ามาปลอบน้องตี๋ด้วยมาดสุภาพแบบพี่ติ๊กเจษฎา เห็นแล้วอยากมองบนแบบเอ็นจอยในเพื่อนรักเพื่อนร้ายจริงวุ้ย ไอ้พ่อคนดี ไอ้พ่อพระเมื่อคืนทำไว้แสบจะตายห่าตาคนนี้ ทำเป็นเมาแล้วบ้าอำนาจใช้ความรุนแรง จริงๆคือพี่โซลแกแค่อยากแกล้งไอ้จอห์นเฉยๆ เห็นว่าถ่ายคลิปจอห์นเต้นแบงแบงแบงไว้เป็นนาที ถ้าหากจอห์นทำอะไรให้ขุ่นเคืองพระทัยอีกพี่แกจะปล่อยคลิปลงเพจออฟฟิเชียลของบริษัทแค่นั้นเอง 






ร้ายลึกสุด



ฉะนั้นกรุณาจูนสติกันมั้ยครับเลิกมองพี่โซลมันเป็นคนซื่อและขอให้เลิกคิดว่าอีรี่และการ์ตูนมีแค่ในคลับฟรายเดย์...เพราะสองขั้วอำนาจที่แท้จริงยิ่งกว่าซิวิววอร์อยู่ตรงเน้!




"มาฝึกต่อเร็วสิพี่ จะหมดพักกลางวันแล้วเดี๋ยวไม่ทันหรอก"



"เออๆ งั้นตี๋มึงพึมพำเบาๆพอ เดี๋ยวล่ม โอเคปะ"


"ก็ได้ครับ เห้ออออ"


ตี๋จะพยักหน้าแต่ถอนหายใจไปพร้อมกันไม่ได้ 5555555555555 เอ็นดูน้องมันจริงๆ เมื่อคืนหลังจากร้องเกะจบพวกเราหนุ่มออฟฟิศก็รวมหัวกันประชุมเรื่องแผนแกล้งเมาพิสูจน์ใจยัยหน้าหมวย แผนคือทุกคนต้องแกล้งเมาครับ ซึ่งการแกล้งเมาไม่ใช่เรื่องยากสำหรับสายอ้อยโดยทั่วไป แต่อะไรคือการที่ตี๋เมาจริง แล้วลำบากพวกพี่ๆ ลำบากอีจอห์น ลำบากพี่โซลต้องทนฟัง โอโต้ซัง (พ่อตี๋) บ่นภาษาญี่ปุ่นปนไทยไปเกือบครึ่งชั่วโมงตอนอยู่บนทางด่วน    



"เอาละวันทู..ลาลาลา ล้าลา"


"ลาลาลา ล้าลา"



"โอเคดีขึ้น..ผมตีคอร์ดจริงล่ะนะ ซ้อมอีกรอบ"



มาร์คเซียนกีต้าร์โปร่งพูดจบก็ประคองกีต้าร์ตัวโตก่อนจะดีดปิ้กลงไป 



"วัน..ทู.."


"คุณเตนล์มาแล้ว!!"




เชี่ย!!!!


อย่าว่าแต่ตี๋ตะโกนลั่นเสียงดังเลยครับ! ผมเองก็ตบโต๊ะดังปึง! เลือดลมสูบฉีดแรงมากตื่นเต้นเหมือนสิบสี่อีกครั้ง ดีที่พนักงานคนอื่นๆส่วนใหญ่จะออกไปกินข้าวกลางวันข้างนอกกันคนเลยบางตา ไม่อย่างงั้นแผนการ 'เพลงสื่อรัก' ที่ไอ้จอห์นตั้งโพสไว้ในกรุ๊ปไลน์ 'หนุ่มเหงา' คงต้องปลดระวางไปอย่างไม่ต้องสงสัย



"พวกเรา ลุย!"


ไอ้จอห์นให้สัญญาณก่อนที่มาร์ค ตี๋ พี่โซลจะวิ่งไปดักทางเตนล์ที่กำลังเดินผ่านแผนกของผมไป ส่วนผมเองก็คว้าช่อดอกไม้สดที่ซื้อเมื่อเช้าขึ้นมาซ่อนไว้ข้างหลังก่อนจะเดินหล่อๆไปทางเตนล์ที่กำลังทำหน้างงงวยพยายามเดินหนีกำแพงมนุษย์ของแก๊งหนุ่มออฟฟิศ




พอผมเดินมาหยุดตรงหน้าเตนล์ ผมก็ยักคิ้วประกาศตัวหนึ่งทีเอาพอเท่จากนั้นจึงคุกเข่ายื่นช่อดอกไม้ไปให้เตนล์ที่กำลังหน้าแดงตอนแรกคิดว่าหมวยมีเขินแต่ผมคิดผิดมหันต์เพราะไม่ถึงสองวิหน้าแดงๆนั่นก็เปลี่ยนเป็นบึ้งแถมยังถลึงตาใส่ผมเหมือนจะด่าอีก 



"เล่นอะไรกันเนี่ย!"



ผมแอบหวั่นกับเสียงตะคอก แต่ก็ต้องยืดอกค่อยๆชันเข้าลุกขึ้นแล้วเก็กหน้าให้นิ่งให้หล่อมีมาดใกล้เคียงยูชีจินที่สุด จากนั้นจึงถือวิสาสะจับมือเตนล์ขึ้นมายัดเยียดเอาช่อดอกไม้ใส่มือคนหน้าสวยไปก่อนจะกระแอมเสียงหล่อ




"อะแฮ่ม..ก็บอกแล้วไงว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอตกหลุมรักเราอีกครั้ง"







"ฮิ้วววววววววว"








"ไอ้.."





ไอ้.............






"ไอ้บ้า"





ขินโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย ใครใช้ให้ด่าด้วยเสียงน่ารักแบบนั้นครับยัยคนสวยยย <3




"ฮิ้ววววววววว"


เสียงเชียร์ตอนนี้รู้สึกจะมีผลทำให้ผมหน้าแดงเข้าไปอีก ผมเกาหัวอย่างหมดมาด ไอ้สิ่งที่พยายามเก็กไว้หายไปไหนหมดแวะ! นี่มันผิดจุดประสงค์นะครับเตนล์ยังหน้าแดงไม่เท่าผมเลย ทำไมตอนนี้กลายเป็นกูที่โดนแอทแท็คด้วยเนี่ยย แต่เอาเถอะผมพอใจครับพอใจมากถึงมากที่สุด หัวใจพองโตคับอกแค่ได้เห็นรอยยิ้มเล็กๆปรากฎบนหน้าเตนล์อีกครั้ง...




แม่งโคตรดียยยยยยย์






"วัน...ทู.."



ทว่าผมต้องรีบดึงสติกลับมาเมื่อน้องมาร์คให้สัญญาณ ด้วยการเกากีต้าร์เบาๆ ก่อนที่สายคอรัสจอห์น ตี๋ พี่โซล จะร้องท่อนเดิมเพิมเติ่มคือให้ตี๋พึมพำ




"ลาลาลา ล้าลา...ลาลาลา ล้าลา"



เตนล์ถึงกลับอ้าปากเหวอ แม้แต่ผมก็ทึ่ง... 





"ฉันรู้สึกเราเข้ากันพอดี ยิ้มที่เธอมีไม่เหมือนใครใคร...รู้หรือเปล่าว่าฉันเพ้อไปไกลทุกนาทีที่ได้พบกับเธอ"


เชรดเด่ เสียงน้องมาร์คแม่งโคตรปั๊ป..แบบปั๊ปโปเตโต้! เสียงเพราะจนฉุดดึงสภาพย่ำแย่ของคอรัสให้ดูดีขึ้นสามสิบเท่า ทำไมแบงแบงแบงตอนนั้นมันร้องไม่เพราะแบบนี้แวะ



"ฮู้อูฮูอูฮู ฮูฮู้"


ถึงเสียงคอรัสจะหมาขนาดไหนแต่เรารันคิวกันแล้วครับว่าท่อนต่อไปของผม...







"อยากอ่านความคิดเธอออก.."






"ฮู้อูฮูอูฮู ฮูฮู้"





"...ช่วยบอกสักคำได้มั้ยย"




เสียงดีไม่ดีไม่รู้แต่ความจริงใจและอินเนอร์ออกหน้าออกตาที่สุด ซึ่งก่อนจะถึงท่อนฮุคผมก็ขยิบตาให้เตนล์ส่งความเสน่หาเวลบวกสามพัน




"คิดเหมือนกันหรือเปล่าา เป็นเหมือนฉันหรือเปล่าาาา"



ในขณะที่หนุ่มออฟฟิศอย่างเราทั้งห้าร้องประสานเสียงท่อนฮุคกันอย่างโหยหวน ผมว่าผมเห็นเตนล์เม้มปากกลั้นยิ้มเอาไว้แต่หน้าใสขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด  นี่เตนล์กำลังเขินผมแล้วใช่มั้ยรึว่าแค่อายสายตาพนักงานคนอื่นๆที่กำลังมองมาทางนี้เป็นจุดเดียวกันแน่วะ 




อยากอ่านความคิดเธอออกจังเลย 





"ลาลาลา ล้าลา"


และด้วยความที่คอรัสร้องวนมาจนถึงท่อนสุดท้ายโดยมีน้องมาร์คเป็นนักร้องนำและดีดกีต้าร์จบลงจังหวะพอดี ตามที่โพสในไลน์บอกไว้ไอ้จอห์นได้ลิสต์คิวสุดท้ายให้เป็นของผม..






"ถ้ายังคิดเหมือนกันก็ดีนะ"


ผมบอกโดยสบตาเตนล์แวบหนึ่ง จู่ๆสายตานั่นก็ทำให้นึกถึงเรื่องเมื่อคืนตอนที่เตนล์ตอบตกลงว่าจะให้โอกาสกับผมอีกครั้ง...



แม่งเหมือนกำลังใจทั้งหมดกลับมาหลังจากเป็นไอ้ง่อยขี้กากที่ถูกแฟนเก่าเมินหน้า...วันนี้และตอนนี้..สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้วครับ ผมสามารถมองหน้าเตนล์ได้โดยไม่ต้องรู้สึกละอายใจอีกต่อไปและผมก็ไม่ต้องรู้ผิดอีกแล้ว...ดีใจที่เมื่อคืนตัวเองได้พูดขอโทษและพูดทุกอย่างออกไปจนหมด 








"..."





"แต่ถ้าตอนนี้ยังไม่คิดก็ไม่เป็นไรเรามีทีเด็ดไว้ล่อลวงเธออีกเยอะ"






"ฮิ้วววววววว"




ความมั่นหน้ามาจากไหนถึงพูดประโยคเมื่อกี้แถมยังยักคิ้วกวนโอ๊ยอย่างถือดีอีก ทั้งๆที่ปกติแค่มองหน้าเตนล์เฉยๆผมก็ใจฝ่อแล้วแต่วันนี้คึกคะนองเหลือเกินคงเพราะมีพรรคพวกร่วมปลุกปั่นเป็นแบ็คช่วยกันแซวของมันกันไป ผู้ชายส่วนใหญ่พอรวมกลุ่มกันมักจะมีฮอร์โมนล้นแบบนี้ละครับเชื่อผมผมเรียนมา




"ไม่ต้องรีบหวั่นไหวนะ..เราก็ไม่รีบ"





"ไม่หวั่นไหวอะไรทั้งนั้นแหละ"



"นั่น..ปากแข็งด้วยเว้ย"



ทุกอย่างเกือบจบสวยจนกระทั่งไอ้จอห์นปากดีพูดแซวจนเตนล์หันหน้ายับๆมาทางผมเหมือนคาดโทษ เวรกำ!! ช่วยกูดีมาทั้งหมดแต่มาฆ่ากูตอนจบเนี่ยเหรอครับเพื่อน! 




แล้วดูดิ!!!
ตอนนี้เตนล์เดินดุ่มๆหนีไปแผนกบุคคลแล้วเนี่ย!!!





"ไอ้จอห์น..."



ผมกดเสียงต่ำก่อนจะหันคอไปข้างหลังช้าๆเพ่งสายตาไปหาไอ้จอห์นด้วยสายตาอำมหิตแบบอาเชอร์ในหนังเฟซออฟสลับหน้าล่าล้างโลก




"แยกเว้ย!!!!"



"มึงจะไปไหน!!"









เห็นทำตัวว่างจริงๆงานการเป็นตั้งเลยนะครับ หลังจากที่ไล่ทุบไอ้จอห์นไปจนหมดพักเที่ยง  นรกก็ถามหาเมื่อผมถูกคุณเงาะเรียกไปรับสินค้า (ควายๆ) ถึงในห้องทำงานแบบสองต่อสอง 



'ครบนะคะ เอาไปฝากคุณแม่ก็ได้นะเครื่องสำอางค์พวกนี้'


ฝากแม่มึงเถอะ!




'ครับ..คุณเงาะ'


แน่นอนว่าผมจำต้องกัดฟันพูดก่อนจะหยิบถุงใส่ครีมราคาเสียดพันหลายกระปุกมาถือไว้อย่างอาฆาต แค้นนี้รอการระบาย...ขึ้นอยู่กับจังหวะและโอกาส ผมไม่วายฉีกยิ้มอย่างไม่เต็มใจกลับไปโดยมีคุณเงาะทำหน้ายิ้มพิมพ์ใจแบบนางงามรอรับมงเป็นแบ็คกราวด์


อย่าให้ถึงทีกูบ้างนะมึง!





เคร้ง!


พอกลับออกมาถึงโต๊ะทำงานผมก็ปาถุงใส่กระปุกครีมลงถังขยะข้างโต๊ะทันที ไอ้จอห์นที่อยู่โต๊ะตรงข้ามหันมาหัวเราะคิกคักแต่ตอนนี้เป็นเวลางานมันจึงกลั้นขำนิ่งๆแล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ



ผมหันกลับมาสนใจจอคอมตรงหน้า ต้องเคลียร์บัญชีรายจ่ายไตรมาสที่สามของบริษัทซึ่งเป็นงานใหญ่หลวงและต้องใช้ความละเอียดขั้นสูงเรียกได้ว่าผมต้องสุมหัวกับไอ้ตี๋เกือบสองชั่วโมงเพื่อสรุปยอดจนเวลาล่วงเลยไปจนเกือบห้าโมงครึ่ง...คนในออฟฟิศแผนกผมเริ่มทะยอยออกไปกันหมด...แต่งานผมยังไม่เสร็จดี ดูถ้าต้องพับโครงการเก็บไปก่อนครับเพราะวันนี้ผมตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไม่ทำโอที!!




เหตุผลหนึ่งเดียวที่เปลี่ยนจิตวิญญาณสายขยันอย่างเราก็เป็นเพราะหมวยคนเดียว พี่ยงยุทธคนนี้ยอมลงทุนกดบัตรเดบิตที่มีเงินกองกลางส่วนที่กูเก็บไว้เพื่อเป็นเงินออมในอนาคตออกมาเพื่อหวังจะเปย์น้องเตนล์เค้าเลยนะครับ จองโต๊ะที่ภัตตาคารจีนไว้แล้วด้วยเรื่องงงเรื่องงานเอาไว้ทีหลังแล้วกันเพราะเย็นนี้ผมจะพาเตนล์ไปกินหูฉลามน้ำแดง




"ครับท่านประธาน..เอ่อ จะดีเหรอครับ"


มนุษย์หน้าหวานที่เพิ่งนึกถึงปรากฏตัวผ่านแผนกผมไปอย่างรวดเร็ว  ผมลุกพรวดขึ้นทันทีเมื่อเห็นหมวยเดินตรงลิ่วไปทางลิฟท์ นี่มันหมายความว่ายังไงรู้มั้ย มันหมายความว่าผิดแผนไง! ปกติเตนล์ไม่เลิกงานไวแบบนี้! ว่าแล้วผมก็จัดการเซฟงานรัวๆพะวงหน้าพะวงหลังเพราะกำลังรอโหลดข้อมูลในคอมที่โหลดช้าเหมือนรู้ว่ากูรีบ ความโหลดยากโหลดเย็นของเนื้อหาทำให้ผมเหงื่อแตกมองสลับไปมาระหว่างคอมกับเตนล์ที่กำลังก้าวเท้าจะเข้าลิฟท์ไปอยู่แล้ว



"ไอ้ตี๋ฝากเซฟงานแล้วปิดคอมให้พี่ด้วย เดี๋ยวเลี้ยงแม็กนั่ม"



ผมทิ้งครับ!!

ทิ้งการทิ้งงานเพราะเลือกหูฉลาม ไม่ใช่ เลือกเตนล์! วันนี้ผมต้องเกี้ยวเตนล์ไปภัตตาคารให้ได้เพราะเสียค่าจองไปเกือบพัน จะนกทั้งเตนล์ทั้งหูฉลามมันก็เสียความรู้สึกไปหน่อยเหมือนซื้อข้าวหลามแล้วมีแต่กระบอกไม้ไผ่



"พี่ย้ง!"


"อะไร!"


"เอาแม็กนั่มคลาสสิคนะ"



ไอ้นี่ก็ห่วงของแดก

"เออ"


รับปากจบก็รีบเก็บของเข้ากระเป๋า สายตาพลันเหลือบไปเห็นยัยคนดีที่เปลี่ยนใจยืนคุยกับท่านประธานทิ้งให้ลิฟต์ที่ว่างตอนแรกลงไปชั้นอื่นก่อน



มีจริตเหมือนกันนะแฟนเก่าเรา



ตึก


ตึก
ตึก



ผมเดินขยับเนคไทอย่างมีมาดเก็บอาการเดือดปุดๆไว้ในใจก่อนจะเดินดุ่มๆเข้าไปหาคนสองคนที่ยืนรอลิฟท์ตู้ใหม่เหมือนตั้งใจจะเข้าลิฟท์กันไปแบบสองต่อสอง  เตนล์พอเห็นผมเดินเข้ามาหาในวงสนทนาก็ตาโตเหมือนเจองูเหลือมในโถส้วม  



ตกใจอะไรขนาดนั้นอ่ะจำหน้าผัวคนก่อนของเธอไม่ได้เหรอ




"สวัสดีครับท่านประธาน"


"อืมสวัสดี"


คุณเจย์มองหน้าผมก่อนจะมองหน้าเตนล์เหมือนงงๆว่าทำไมพนักงานต๊อกต๋อยเช่นผมถึงกล้าเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างเค้ากับดาวแผนกแถมยังพูดจาตีสนิทเหมือนเคยเรียนอนุบาลสองด้วยกันมาก่อน


"ผมยงยุทธครับ"


"..."


คุณเจย์ระบายยิ้มบางๆแต่ไม่ได้พูดอะไรตอบกลับมา สงสัยสายตาของผมมันจะดุดันปรอทแตกไปสักหน่อยเพราะถึงผมจะยิ้มทำตัวเป็นมิตรแต่รังสีอำมหิตกลับแผ่กระจายจนคุณเจย์ได้แต่เงียบแล้วเสมองไปทางอื่นเป็นการตัดบท



เห็นแบบนี้รู้สึกเหมือนเป็นเจ้ามือหวย รู้สึกเหนือชั้น 


ทีนี้คงพอจะเข้าใจความรู้สึกของการจีบเมียคนอื่นไปคร่าวๆแล้วนะครับ
แต่ถ้ายังเดี๋ยวยงยุทธจะสนองให้อีก





ติ๊ง!


ก่อนที่บรรยากาศมาคุจะดำเนินไปถึงจุดไคลแม็กประตูลิฟท์ก็เปิดออก ซึ่งถ้านานกว่านี้อีกนิดตากูเป็นต้อแน่นอนเพราะเอาแต่จ้องไอ้คุณเจย์จนตาค้างตอนนี้กระพริบตาไม่ลงเลยทีเดียว อีชิบผาย





ปริบๆ

ผมขมวดคิ้วก่อนจะหลับตาลงเพื่อไล่ความแสบที่เกิดขึ้น ลืมตาขึ้นมาอีกทีกลับไม่พบใครขยับเข้าไปในลิฟท์สักคน เห็นแบบนั้นผมก็เลยเปิดเกมส์โดยการเดินเข้าไปเป็นคนแรก



"เข้ามาด้วยกันสิครับ"


พูดจบผมก็ยิ้มกว้าง มองไปทางเตนล์ที่ยังดูนิ่งๆไม่แสดงออกอะไรมาก ส่วนไอ้คุณเจย์ดูสองจิตสองใจเหมือนไม่อยากเข้าไปอยู่รวมกันในลิฟท์แบบรักสามเส้ากับเราสามคน



"ประหยัดไฟให้บริษัทเยอะเลยนะครับ"


ผมตัดสินใจพูดเร้าหรืออีกครั้งเมื่อ คนสองคนหน้าลิฟท์ทำหูทวนลมเหมือนฟังภาษาคนไม่ออก ตอนนี้ไอ้อาการปั้นยิ้มจนหน้าตึงจึงเดินทางมาถึงขีดกำจัดสูงสุด เหตุผลเพราะยัยหมวยที่ยืนนิ่งอยู่ข้างไอ้ท่านประธานทำตัวไม่ประสีประสาแถมยังส่งสายตาแบบรำคาญหนังหน้าผมเต็มแก่กลับมา




"ไม่เป็นไรครับนี่บริษัทผม"


ที่รู้สึกแพ้ที่สุดก็คือตอนที่ได้ยินไอ้เจย์พูดตัดบทจากนั้นมันยังมันหมอบไพ่คิงโพดำปิดเกมส์โดยการเอื้อมมือเข้ามากดปุ่มปิดลิฟท์จากข้างนอก รอยยิ้มประหนึ่งผู้ชนะกระแทกหน้าผมเต็มๆก่อนที่ประตูจะค่อยๆปิดลง



แต่ผมไม่ยอมแพ้!!สวมวิญญาณโจวเหวินฟะโคตรเซียนมาเก๋าเขย่าเวกัสพลิกไพ่ไม้ตายใบสุดท้ายขึ้นมาประตูลิฟท์ที่กำลังจะปิดลงต้องเปิดออกอีกครั้งเมื่อผมจิ้มเปิดประตูลิฟท์รัวๆจนคนข้างนอกลิฟต์มองตามตาโต
 
ผมส่งยิ้มเลือดเย็นไปหาประธานบริษัทที่กำลังทำหน้าเหวอไม่คิดว่ากูจะกล้าต่อกรสินะ ไม่รู้อะไรอย่าคิดหาเรื่องกับพนักงานแผนกบัญชีที่คีย์งานประหนึ่งนักเลงคีย์บอร์ดเยี่ยงย้งดีกว่าครับ





"เล่นอะไรน่ะย้ง"


เตนล์ที่เดินนำเข้ามาในลิฟท์เพื่อตัดรำคาญพูดขึ้นกับผมเบาๆก่อนที่คุณเจย์จะเดินล้วงกระเป๋าด้วยมาดผู้บริหารตามเข้ามา




"แล้วเธอล่ะล้อเล่นกับความรู้สึกเราพอยัง"


"..."



เตนล์เงียบที่ไม่ตอบเพราะตอนนี้ลิฟท์ไม่ได้มีแค่เราสองคนแต่มีมือที่สามเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่ง  ผมกดลิฟท์ที่ชั้นหนึ่งก่อนจะหันไปหาคุณเจย์




"ลิฟท์ผู้บริหารขัดข้องเหรอครับ"


ความหึงมันไม่เข้าใครออกใครโดยเฉพาะคนเลือดร้อนอย่างผม ถึงจะกากแต่ไม่กลัวแน่นอนยอมอ่อนไม่ยอมงอเว้ย!




"เปล่าครับ อยากไปส่งเตนล์ที่บีทีเอสก็เลยตามเค้ามาด้วยน่ะ"



ไอ้!-เจย์!-มึง!!

ฟังจบผมนี่กำมือแน่นเลย หันไปมองหน้าเตนล์ที่หลบตาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกลางวันเธอรับดอกไม้เราไปแต่ตกเย็นเธอกลับกระทืบใจดวงน้อยๆของเราทิ้งอย่างไม่ใยดี



ไอ้เจย์ก็เหมือนกันมันคงรู้เรื่องที่พนักงานเม้าท์กันในบริษัทเกี่ยวกับเรื่องที่ผมจีบเตนล์กลางออฟฟิศแล้วไม่งั้นมันคงไม่เปิดสงครามเบอร์ใหญ่แบบนี้กับผมหรอก






ติ๊ง!


ลิฟท์เปิดออกอีกครั้งที่ชั้นล่างของบริษัทคุณเจย์เดินตัวตรงออกไป ผมจึงใช้โอกาสนั้นกักตัวเตนล์เอาไว้แล้วกดปิดลิฟท์ไม่ให้เตนล์เดินตามมันออกไป



"ใจร้ายกับเราจังนะ"


"ปล่อยได้แล้วเราไม่อยากให้คุณเจย์รอ"


"ไม่ปล่อย!"





ผมดันคนตัวบางชิดกับผนังลิฟท์ ก่อนที่ประตูจะค่อยๆเปิดโดยมีต้นเหตุจากคนที่อยู่ข้างนอกแต่โชคดีที่ผมกดปิดทัน



"เราจองภัตตาคารไว้ เย็นนี้ไปด้วยกันได้มั้ย"


"..."


เตนล์ทำหน้าประหลาดใจแวบเดียวก่อนจะเชิดจมูกรั้นๆไปอีกทางไม่ยอมมองหน้าผมตรงๆ เมื่อไหร่จะเลิกดื้อเลิกอะไรสักที เห็นแล้วอยากจะจับกดปราบพยศมันซะตรงนี้เลยครับ




"เอาไว้วันอื่นแล้วกัน"


วันอื่นอะไร วันอื่นม่ายล่าย กูจองวันนี้ก็ต้องเป็นวันนี้ไงครับเสียค่าจองไปแล้วอีนังหนู




"วันอื่นก็แย่แล้วเดี๋ยวเธอก็บ่ายเบี่ยงเราเหมือนวันนี้อีกดิเมื่อไหร่จะเปิดใจให้เราสักทีไหนบอกจะให้โอกาสเราไง"


ผมพูดชักแม่น้ำทั้งห้าเพราะรู้จุดอ่อนของยัยหมวยดีจากนั้นจึงส่งมือไปบีบจมูกเตนล์เบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว คนหน้าหมวยหงุดหงิดสะบัดตัวออกทันทีก่อนจะตอบเสียงห้วน





"ถ้าไปก็จบใช่มั้ย"



"เออ"

ผมก็หงุดหงิดเป็นเหมือนกันนะครับ มองยัยแฟนเก่าเอาแต่ทำหน้าบึ้งเหมือนกล้ำกลืนฝืนใจแบบตอนนี้เห็นแล้วมันปวดใจแปลกๆ  แต่ก่อนที่ผมจะได้พาเตนล์ไปเย้ยไอ้ประธานที่อยู่หน้าลิฟท์เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นปรากฏว่าเป็นเบอร์ไอ้ตี๋







"ตี๋พี่ยุ่งอยู่มีไร"



(พี่ย้งคอมพี่ติดไวรัสบัญชีที่เคลียร์ไว้หายหมดเลย!!)





!!!!!!!


อนาคตกูก็หายไปล่วยเช่งกัง





ผมรีบวางหูทันทีหันไปเหลือบมองเตนล์อย่างบี้สุกฤษฎิ์ ตัดใจไม่ไหวทิ้งเธอไม่ลงไม่รู้ฉันเป็นอะไร โอ้ย จะเป็นลมใครก็ได้ตามหมอให้กูที เหมือนถูกรางวัลที่หนึ่งแต่เอาไปขึ้นสลากไม่ทัน บีเบิร์ดคือนกนกยิ่งกว่านกคือกู!





"เราคงไปไม่ได้แล้ว งานหายต้องขึ้นไปเคลียร์ก่อน"


ผมทำหน้าละเหี่ยใจก่อนจะกดเปิดลิฟท์ให้เตนล์ ขนาดมีโอกาสแล้วยังรักษาไว้ไม่ได้เราคงต้องหลีกทางให้เธอไปกับเค้าจริงๆ 



ให้เธอไปเจอทางที่ดี
ฉัน! จะ! คอย! มอง! จากตรงนี้!




ในขณะที่ผู้ชายคนนี้กำลังอ่อนแรงเตนล์ก็เดินออกไปหาคุณเจย์ก่อนจะอธิบายว่าทำไมถึงออกมาช้าบลาบลาบลาแล้วคนทั้งสองคนก็เดินพากันออกไปจากบริษัท ทิ้งให้ผมยืนกดปิดลิฟท์อย่างอะตอมชนกันต์




/เปิดซาวด์

ที่เธอเห็นแค่ฝุ่นมันเข้าตา ฉันไม่ได้ร้องหั้ย อย่ามองกลับมาอย่าห่วงว่าฉันจะเสียใจ...










ตั้งแต่ที่ก้าวเท้าออกมาจากลิฟท์ด้วยความเร่งรีบ ภาพแรกที่ผมเห็นคือจอห์น ตี๋ มาร์ค และพี่โซลที่ควรกลับบ้านไปเลี้ยงลูกแต่ไม่ไป ทั้งสี่ตัวชั่วบัดนี้ยืนหน้าสล่อนเรียงกันเป็นหน้ากระดานแถมยังทำสีหน้าที่สามารถบอกเป็นประโยคได้ว่า 'มึงโดนหลอกแล้วย้ง'



"ไหนไวรัสของมึงตี๋!!ไหน!!"


"พี่ย้งผมไม่เกี่ยว พี่จอห์นบอกให้ผมพูดแล้วจะให้แม็กนั่มสองแท่ง"



ตายกันให้หมดพวกมึง!! ความนกที่ไม่ใช่ของกูแต่ถูกพวกมึงยัดเยียดให้สองครั้งสองคราจะต้องมีคนรับผิดชอบ เลือดหัวไอ้จอห์นต้องหลั่งออกมาไม่อย่างนั้นวันนี้ผมนอนไม่หลับแน่!



"กูกำลังจะไปกับเตนล์ได้สวยอยู่แล้วเพราะมึงเลยจอห์น!"


ผมดึงเนคไทคนอายุมากกว่าอย่างไม่สนอะไรทั้งสิ้น ความเดือดปุดทำให้มือไม้แข็งคันมือคันเท้าอยากจะเตะตูดพี่มันให้รู้แล้วรู้รอดไปแต่ก่อนที่ผมจะองค์ลงไปมากกว่านี้ไอ้จอห์นก็ดิ้นดุกๆแล้วหาจังหวะพูดแทรกขึ้นมา



"ว้ากกก ปล่อยกูก่อนใจเย็นๆดิย้ง มึงไม่อยากพลาดโอกาสแก้แค้นอีคุณเงาะหรอกเชื่อกู"





O__O


แก้แค้นคุณเงาะเหรอ ?


ฟังจบผมนี่ตาโตเลยครับ! 



 




แค่นึกถึงหน้าอีคุณเงาะผู้เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีใจทรามที่ยัดเยียดครีมกระปุกเป็นพันให้อย่างเมื่อตอนบ่าย ผมนี่แทบจะลืมความโรแมนซ์ในหัวใจไปเกือบหมด ก่อนที่ผมจะเดือดเป็นลาวาแล้วด่ากราดพวกพี่ๆน้องๆเรียงตัวกลายเป็นว่าตอนนี้ผมเดินตามพวกมันไปอย่างทรนงองอาจและยินดีอย่างยิ่งที่จะได้เป็นส่วนนึงของการชำระความแค้นนี้


เสียค่าจองภัตตาคารเกือบพัน อดไปกินหูฉลามกับเตนล์ แพ้ศึกคุณเจย์ก็ยอมวะ



"มึงควรตามกูให้ไวกว่านี้นะตี๋"





TBC
..........................................................................

ขอประทานอภัยคุณปุ้กกี้ 555555 อิมเมจในหัวเราคือนางจริงๆ
สงสารเตนล์ สงสารใครดี ป่วงไม่จบแน่นอนตอนหน้า
ที่สำคัญเปลี่ยนพระเอกไม่ได้แล้วค่ะ ;__;
อ่านแก้เซ็งไปเพลินๆ สักสิบสามบทจบพอ ไม่ยาว

เพลง คิดเหมือนกันรึเปล่า 25hour





#ออฟฟิศพี่ย้ง











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

311 ความคิดเห็น

  1. #303 p_aww (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 20:57
    โอ้ยยยยยยยย พี่จอห์นคือพาเพื่อนนกแต่เกลียดการที่พี่ย้งยอมทิ้งหูฉลามเพราะจะแก้แค้น เกลียดอะไรคุณเงาะขนาดนั้น ว้อยยยยยย น้องเตนล์ใจอ่อนบ้างยังสงสารพี่มัน นอกจากใจก็ไม่มีอะไรเลย 55555555555
    #303
    0
  2. #292 กุ๊กไก่ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 20:46
    เสียงคุณเงาะเป็นเสียงเจ้ปุ๊กกี้เลย แก๊งจอนเหมือนแก๊งชาวสวัสดีทวีสุขอะ555555
    #292
    0
  3. #283 _maomai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:33
    หมวยอย่าใจร้ายกับพี่เค้านักเลยใจอ่อนเร็วๆเถอะลูก ส่วนคุณเจย์มาเหนือมากเปิดการ์ดเจ้าของละคืออิพี่ย้งกุจะสู้ยังไงไหว 5555 แต่ถึงพี่ย้งจะกากเราก็จะเชียร์พี่นะคะ ขอให้ตอนหน้าพี่ย้งไม่นกนาจา หลังจากที่เป็นพญานกมาหลายตอน55555
    #283
    0
  4. #266 Babyzfah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:38
    ทำไมหมวยใจร้ายจัง สงสารอิพิย้ง
    #266
    0
  5. #258 seethenq (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 13:57
    โว้ยยอีพี่ย้งกับเดอะแก๊งมีแผนอะไร๊ ตอนเรานึกภาพอิมเมจคุณเงาะก็เป็นปุ๊กกี้เหมือนกันค่ะ ความบังเอิญเนร้555555
    #258
    0
  6. #249 mytty (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:18
    เราทีมพี่ย้ง อยู่ข้างพี่ย้ง
    #249
    0
  7. #189 limitsoul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 05:23
    ประทับใจอิมเมจตุณเงาะมากค่ะ
    #189
    0
  8. #168 black-village (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 15:30
    โอ้ยตลกที่บอกว่าเหมือนถูกหวยแต่เอาไปขึ้นสลากไม่ทัน5555555
    #168
    0
  9. #145 mmylism (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 15:06
    พญานกทุกวันเลยนะคะพี่ย้ง นกเตนล์แต่ไม่นกแก้ก
    แค้นคุณเงาะนะคะ555555555555555 แต่แบบคุณเจย์มาหาเราเถอะ ให้เตนล์ไปกับพี่ย้ง 55555555555 /คุณเจย์ : ไม่ !!!
    #145
    0
  10. #128 easterx99♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 21:24
    ทำไมย้งต้องเลือกพี่เงาะ5555555555555
    โอกาสดีๆมีไม่มากก็ยังปล่อยไป มีสปิริทในการทำงานจริงๆค่ะ ซาบซึ้ง
    ขอให้ตอนหน้าพี่ย้งไม่นกนะคะ!
    #128
    0
  11. #127 easterx99♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 21:24
    ทำไมย้งต้องเลือกพี่เงาะ5555555555555
    โอกาสดีๆมีไม่มากก็ยังปล่อยไป มีสปิริทในการทำงานจริงๆค่ะ ซาบซึ้ง
    ขอให้ตอนหน้าพี่ย้งไม่นกนะคะ!
    #127
    0
  12. #126 BellZspe852 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 22:07
    ไรท์มาต่ออีกไวๆน้า เราชอบเรื่องนี้มากกก
    #126
    0
  13. #124 ปากวัยรุ่น (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 21:53
    กลับมาแล้ววววกรี้ดดด เรารอตลอดนะคะ อิอิ
    #124
    0
  14. #122 ZhaoMei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 21:05
    เจ๊เงาะตายแน่ ๕๕๕๕๕๕
    พี่ย้งอย่าแพ้คุณเจย์นะเอาน้องเตนล์กลับคืนมาให้ได้ ำฟท์ติ้ง
    #122
    0
  15. #121 blacknbird (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 15:39
    เสียดายหูฉลามค่ะ!!
    #121
    0
  16. #119 Amane (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 10:20
    โอ้ยยยย55555555555555 พี่ย้งอย่าเล่นอะไรแผลงๆอีกนะ
    เตนล์เอ้ยย ใจอ่อนให้พี่เขาหน่อยย สงสาร5555555
    คุณเจย์นี่นะ มาให้ตีซะดีๆ ปล่อยหมวยไปเถอะ มาหาเค้านี่มาาา ว่างงง
    #119
    0
  17. #118 You2016 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 02:02
    ชอบมากกกกก เราอ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกบันเทิงมากอ่ะ คือตลกและสนุกจริงๆ โอ้ย แทยงมันกากแบบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่ความกากนี่แหละโคตรเสน่ห์ มัดใจยัยเตนล์ให้ได้นะ ตลกตอนตี๋บอกได้แมกนั่มสองแท่งเลยยอมจอห์น555555555555 ที่จริงตลกหลายฉากมากเลย ชอบๆๆๆๆๆๆ พี่ย้ง ดินเนอร์หูฉลามกับแก้แค้นเจ้เงาะนี่เลือกไม่ยากเลยนะ รู้เลยเป็นคนยังไง555555555 กากเสมอต้นเสมอปลาย สู้ๆนะคะ ฟิคสนุกมาก เราเป็นกำลังใจหั้ยยยย ปล.ช่วงนี้ฟังทางของฝุ่นพอดี มาเจอในเรื่องนี้เลยรู้สึกบังเอิญนิดหน่อย
    #118
    0
  18. #117 Baebam1a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 01:36
    ไม่ต้องเปลี่ยนพระเอกหรอกกกก กากดี55555555555555555555555555
    #117
    0
  19. #116 Rika Rikatkk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 22:08
    พี่ย้งแม่มกากเกินจนสงสารเลยอ่ะ555555555555 พี่แกดูคนละขั้นกับคุณเจย์มาก น้องเตนล์ก็ชอบตีมึนตีเหวี่ยงใส่นางอีก ฮอล สงพี่ย้งเบาๆ แต่ก็ฮา
    #116
    0
  20. #115 after (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 21:51
    พี่ย้งงงงไม่นกนะคะ55555 โอ้ยจสงสารจังวุ้ยยย
    #115
    0
  21. #114 2168 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 21:43
    สงสารอีพี่ย้ง555555 ขำจุง
    #114
    0
  22. #113 ktenn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 21:35
    ทำไมเราไม่เห็นใจพี่ย้งเลยแต่ขำ555555555 ทำไมเป็นคนที่เพ้อๆอย่างนี้นะ.เรื่องแก้แค้นคุณเงาะยังสำคัญกว่านี่มันพี่ย้งจริงๆ ปล.ไม่ควรอ่านเรื่องนี้ตอนมาร์กหน้าเชื่อเรามันฮาเกินไป
    #113
    0
  23. วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 20:59
    ขำความนกของพี่ย้ง555
    #112
    0
  24. #111 ttjjnct_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 20:51
    ใดๆในโลกล้วนไม่เท่าการแก้แค้นคุณเงาะ โถ๊ะ นี่ขอเปลี่ยนใจไปหาคุณเจย์ได้มั๊ยเนี่ย มันกำลังจะฟินอยู่แล้วเชียว
    #111
    0
  25. #109 Raindear97 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 13:34
    เวลาฟังหรือได้ยินเพลง restart ทีไรจะนึกถึงฟิคเรื่องนี้ตลอดเลย จริงๆนะ แบบพี่ย้งลอยมาเลยอ่ะ 555555555
    #109
    0