NCT : OFFICE & man #ออฟฟิศพี่ย้ง

ตอนที่ 4 : office 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 มิ.ย. 59

 



















"ฮือออ อีเงาะอีผีเปรตตตตตตตต"



"ไอ้ย้งใจเย็นๆมึง เค้าให้มาร้องเกะคลายเครียด"


"ใจเย็นเหี้ยอะไรมึงได้ไปแค่ครีมเมือกหอยทากก็พูดได้นี่"



"ไอ้เหี้ย..แล้วนี่อีคุณเงาะขายอะไรให้มึงวะ"



ฟังไอ้จอห์นพูดจบผมก็ระลึกถึงความอาฆาตที่เกิดขึ้นเมื่อชั่วโมงก่อนได้อีกครั้ง หลังจากที่อีคุณเงาะโบกกระดาษในมือไปมาราวกับอวตานเป็นเทพธิดาเฮร่าของกรุงทรอยส่วนผมจำต้องเป็นเชลยในม้าไม้ของมันไปโดยปริยาย

แน่นอนว่าเหตุการณ์วิปริตแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นเลยถ้ากูไม่คึกคะนองวาดรูปไอ้เจย์หน้าแมวอะไรนั่น สติมีมั้ยล่ะ! ก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นมึงคิดอะไรอยู่นะย้งแต่ตอนนี้กูรู้อย่างเดียวย้งว่า... พัง



พังมาก!
การที่ชีวิตต้องตกอยู่ในกำมือของอีคุณเงาะเนี่ยโคตรพัง! แล้วตอนนั้นก็ยังโดนมันขู่ด้วยไงว่าเรื่องจะถึงหูคุณแหม่มดีไม่ดีอาจเลยเถิดถึงเบื้องบนนั่นคือท่านประธานอี๊กกก



ทางเลือกของผมมีไม่มาก การ์ดที่จะหมอบก็ไม่เหลือ





สุดท้าย...



"ก็ได้แค่เซ็ตสโนไวท์กระปุกใหญ่ แผ่นมาร์กหน้าทองคำเปลว ครีมบำรุงผิวหน้าบัวหิมะพันปียกแพ็กเกตรวมๆแล้วก็ห้าพันกว่าเอ๊ง!!"



ก็นั่นแหละครับท่านผู้ชม!! 
แต่ห้าพันกว่าคือเงินหนึ่งในสี่ส่วนของเงินเดือนกูเลยนะครับ!!! 

ผมนี่ไม่มีกะจิตกะใจทำงานเลยตั้งแต่สูญเสียสิ่งที่เรียกว่าแบงค์พันไปกว่าห้าใบ! กุมขมับแน่นเลยเมื่อภาพหน้าของอีเงาะลอยเข้ามาในหัวก่อนที่มาร์คจอห์นตี๋จะทรุดลงนั่งข้างๆที่โซฟา




"อีนี่มันหน้าเลือดมากกว่าที่กูคิดไว้"


"ตี๋ขอพูดว่าโคตรหน้าเงินด้วยครับ"


"เราต้องแก้แค้นอีคุณเงาะแล้วล่ะพี่จอห์น"



ผม มาร์ค ตี๋ พยักหน้าพร้อมกันก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย โดยที่มีไอ้จอห์นลูบปลายคางอย่างใช้ความคิดเป็นแบ็คกราวข้างหลังซึ่งก่อนที่ทุกคนก็ตกลงปลงใจร่วมมือกันจัดการอีคุณเงาะ จู่ๆมนุษย์เมาเบียร์คนนึงที่หายไปจากบทสนทนาก็กำลังตะเกียกตะกายจากโซฟาขึ้นมาก่อนจะละเมอเพ้อเสียงดังฟังชัดว่า




"อีเงาะ! กูขอแช่งให้ผัวไม่รัก ครีมก็ไม่ดีเมือกหอยทากเร่งขาวเหี้ยอะไรทาแล้วหน้ากูเมือกจนหอยทากสบสันจะเรียกกูพ่ออยู่แล้ว!!"



ตอนนี้พี่โซลกำลังยืนบนโซฟาในสภาพที่มีเนคไทผูกหัว ถึงจะดูไม่มีสติสตังกับตัวแต่แววตาและการพูดกลับไม่เหมือนคนเมาแต่เหมือนนิสัยเปลี่ยนไปเป็นอีกคนเฉยๆ เอาง่ายๆก็คือจาก พี่โซลพ่อพระ --->พี่โซลวัดดาว ไปแล้ว




"...พี่โซลกินเบียร์ไปแค่สองกระป๋องเองนะ">ตี๋


"คนเหี้ยอะไรเมาแล้วปากหมาชิบหาย">จอห์น


"โคตรดุเลยครับพี่ครับ">มาร์ค



"พี่โซลมึงแย่งซีนกูแล้ว พวกมึงต้องสนใจเรื่องของกูดิวะ!"

ก่อนที่ไอ้พวกจอห์นมาร์คตี๋จะจับเข่าคุยกันผิดประเด็นไปมากกว่านี้ผมก็แย่งไมค์พวกมันมาตะโกนเสียงดังเพราะโคตรจะไม่พอใจที่ต้องมาพูดปิดท้ายประโยคแทนพี่โซลที่ตอนนี้กำลังจ้องตาเขม็งมาทางผมแววตาหยั่งกะนักเลงหัวไม้ก็ไม่ปาน 


ทันใดนั้นก่อนที่ผมจะได้โวยวายไปมากกว่านี้รองเท้าคัทชูผู้ชายก็ถูกขว้างเข้ามาอย่างรวดเร็วชนิดที่ไม่มีทางหลบทัน บาทาจึงกระแทกหน้ากูไปเต็มๆตามระเบียบก่อนที่เสียงผู้กระทำจะดังตามมา


"รำคาญ!!!"




สิ้นเสียงนั้นทั้งห้องก็เงียบ...ไอ้มาร์คย่อตัวลงปิดหูกับพื้น...ไอ้ตี๋อุปโลกน์ตัวเองเป็นเสาหิน...ยิ่งไอ้จอห์นนี่กลายไปเป็นหุ่นขี้ผึ้งมาดามทุสโซไปเรียบร้อย



ส่วนผมน่ะเหรอ...ก็นอนเป็นผักชีโดยมีคัทชูแปะหัวตัวราบกับพื้นสภาพทุเรศสิ้นดีนี่ไง...



"กูว่าไอ้โซลจะไร้สติเกินไปล่ะ จับมันมัดมือเลยมะจะได้ไม่แผลงฤทธิ์">จอห์น


"ตี๋เห็นด้วยครับ ไม่ควรมีใครในห้องนี้ต้องเจ็บตัวอีก">ตี๋




"แล้วใครจะมัดพี่มันล่ะครับ..">มาร์ค


โถ่ อีเด๋อ ถ้ามึงไม่พูดประโยคเมื่อกี้ พวกพี่ๆคงไม่หันมามองแรงใส่มาร์คพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายหรอกจ้า พลาดคือพลาดคนล้มต้องถูกเหยียบ จงไปรองมือรองตีนไอ้พี่โซลซะมรึง




"ผมคนเดียวไม่ไหวหรอกครับพี่ พวกมึงจะบร้าไปแล้วเหรอออ"


"ไม่งั้นมึงจ่ายค่าเกะคนเดียวนะมาร์ค"


"ไอ้พี่จอห์นอย่าขู่กันดิวะ"



น้องมาร์คขบฟันดังกึก ขณะที่เหล่ไปทางพี่โซลที่สภาพกึ่มๆดูพร้อมอัดใครสักคนที่ทำให้เฮียแกไม่พอใจ


"ไม่ได้ขู่เอาไงจะทำไม่ทำถ้าไม่ทำมึงอย่ามาเรียกกูว่าพี่อีก"



"โอเคครับไอ้เหี้ยจอห์น"



"ว่าไงนะไอ้ม๊าร์คคค"






"รำคาญโว้ย!!"



ผลั่ก!!


สิ้นเสียงกัมปนาท ทุกๆอย่างก็กลับมาสงบโดยที่มีพายุลูกใหม่ซัดเข้ามา...นะโมตัสสะ..พี่โซลหักนิ้วดังกร็อบ กร็อบ ก่อนจะเดินตรงดิ่งมาทาง ผม จอห์น ตี๋ มาร์ค ที่กำลังนั่งกองรวมกันอยู่ที่พื้นหลังจากที่พี่โซลแม่งคว่ำโต๊ะเหล้าเบียร์หกกระจาย



"พวกมึงจะร้องเกะดีๆหรือจะร้องด้วยน้ำตา!!"


ตะโกนไม่พอมีกระชากคอไอ้จอห์นเข้าไปแถมเงื้อมือด้วยเนี่ยสิ ไอ้โซลพี่..กูยอมใจ..เก่งลายพรางก็ต้องหลบ เต๋าสมชายก็สู้มึงไม่ได้ ส่วนไอ้จอห์นนะเหรอ...


"พี่โซลครับ ผมว่าพี่ไปนั่งสบายๆที่โซฟาดีกว่านะครับพี่ เดี๋ยวพวกเราจะร้องเพลงสร้างความบันเทิงให้พี่เอง">จอห์น


"ใจเย็นๆก่อนนะพี่ เดี๋ยวตี๋จะไปนวดให้พี่ด้วย">ตี๋


"เอาเพลงไหนดีครับพี่โซลผมตามใจพี่หมดเลย">มาร์ค




"เอาบิ้กแบง"


มีความจีดีมีความแทยัง หน้าตาพวกกูดูเหมือนอยู่กังนัมตั้งแต่เกิดงี้เหรอ กูพูดภาษาไทยยังได้ไม่ครบสี่ภาคเลยมั้ยล่ะ อีกอย่างบอดี้แสลม โปเตโต้ โลโมโซนิคมีเพลงตั้งเยอะก็ไม่เลือกอีชิบหาย!



"เอาไงดีมึง กูร้องไม่เป็น"
ไอ้จอห์นหันมากระซิบกับผมเบาๆหน้าตาตื่น


"ตี๋รู้จักแต่บิ้กแบงที่เป็นทฤษฏีการขยายตัวของเอกภพน่ะครับ"
ส่วนไอ้ตี๋นี่แย่กว่ากูอีก ติ่งมากสุดถึงแค่ยุคเคโอติกใช่มั้ยตอบกูมา



"ผมเองก็ได้"
แต่ก่อนที่ลูกผู้ชายอย่างเราๆจะต้องตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกไปมากกว่านี้ไอ้มาร์คก็คว้าไมค์ขึ้นมา ก่อนจะกระตุกยิ้มและคีย์เพลงอย่างรวดเร็วจนผมแทบมองคีย์บอร์ดไม่ทัน


นี่มันอะไรกัน...


ท่าทางแบบนี้..ความมั่นใจเบอร์นี้...






"นันแกออนากามันบัมกวาฮัมเก hey!"




แทยัง!!

แทยังชัดๆ


นี่หรือแทยัง!!



ยัง! 
ยังไม่พออีกมึง! 


ตอนนี้ไอ้มาร์คกำลังแสดงความเหนือชั้นโดยหันหลังให้ซับไทยคาราโอเกะจากนั้นจึงปลดเนคไทแล้วเหวี่ยงลงพื้น ก่อนจะโยกย้ายส่ายเอวอย่างเมามันส์จนแม้แต่พี่จอห์นหรือไอ้ตี๋ก็ยังต้องลุกขึ้นมาเต้นท่าควงสวิ้งกันทั้งหมด


อะไรคือตอนนี้ไมค์ไม่พอ...และอะไรคือการที่พวกมึงร้องประสานเสียงกันเหมือนเกิดมาเพื่อเป็นวีไอพีที่จะขอแฟนแชนท์แต่บิ้กแบงวงเดียวชั่วชีวิต!



ไม่ได้การล่ะ



"...B.I.G Yea we bang like this โม ดู ทา กา ชี"










หยุดเดี๋ยวนี้นะมึง...






"ชงมาจึนกอทชอร๊อมมมม"




ท่อนจีดีต้องเป็นของกู!!!!









"BANG-BANG-BANG!"





แต่ช้าก่อน


"BANG BANG BANG"





ย้งว่าย้งตาไม่ฝาด... 



"BANG-- BANG-- BANG"




การที่ตอนนี้เห็นไอ้ตี๋ทำมือเป็นปืนซึ่งเป็นท่าในตำนานของเพลงนี้โดยเฉพาะ เท่านั้นยังไม่พอตี๋ยังร้องลงทำนองแถมยังขยับไหล่ถูกต้องราวกับดู dance practice ver. mirror มาแล้วไม่ต่ำกว่าห้ารอบคืออะไรอ่ะครับ..









ตี๋หลอกพี่...




"ซาบังพัลบังโอบังกาซอพูนึนโกปี whoo"



แน่นอนว่าในบิ้กแบงจะมีจีดีสองคนไม่ได้ ในเมื่อตี๋สวมวิญญาณแล้วไม่ยอมถอดแบบนี้พี่จะเป็นคนไปเอง คิดได้อย่างนั้นผมก็ทิ้งตัวกับโซฟาที่ตอนนี้มีพี่โซลกำลังหัวเราะคิกคักชอบใจนั่งอยู่ข้างๆก่อนที่พี่แกจะหันมาหาผมแล้วพูด





"ทุกคนดูสนุกดีนะครับ..ว่ามั้ย"



"..!!"



อีดรอกนี่พี่โซลก็หลอกกูเช่นกัน!!!







ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้วแต่เตนล์เพิ่งอยู่บนบีทีเอสยังไม่ถึงไหน ร่างบางปาดไอโฟนไปมาอย่างเซ็งๆก่อนที่โทรศัพท์จะสั่นเพราะมีคนโทรเข้า



เบอร์ไม่คุ้นเลย..




ถึงอย่างนั้นคนหน้าหวานก็ยังตัดสินใจกดรับสายก่อนจะกรอกเสียงราบเรียบลงไป


"สวัสดีครับ"


(ผมคิดว่าคุณเตนล์จะไม่รับซะแล้ว ผมจอห์นแผนกบัญชีเพื่อนไอ้ย้งนะครับ..คือตอนนี้ไอ้ย้งเมาเละเลยครับเอาแต่เพ้อถึงชื่อคุณแล้วก็พูดจาเละเทอะเกี่ยวกับเที่ยวเชียงใหม่ รักเธอหมดใจนะคนดีอะไรไม่รู้)



เสียงลนๆที่พร่ำพูดยาวแถมเนื้อหาสาระที่ออกจากปากยังพาดพิงถึงคนฟัง ทำเอาเตนล์ขมวดคิ้วหน้าเคร่ง



"เมาเละเลยเหรอครับ ไปทำอะไรกันมา"


เสียงเรียบที่ออกจากปากต่างจากสีหน้าที่เตนล์กำลังแสดงออกอย่างสิ้นเชิง...ไม่มีใครรู้ว่าคนพูดที่เสียงฟังดูเย็นชาจริงๆแล้วกำลังทำหน้าเครียดขรึมเพราะเป็นห่วงแฟนเก่าที่แสนซื่อบื้อและไม่เอาไหนเสมอต้นเสมอปลาย



(คือ..ไอ้ย้งมันเห็นคุณเตนล์กับท่านประธานวันนี้น่ะครับ มันก็เลยเฮิร์ต แปลกนะครับผมไม่เคยเห็นมันร้องไห้เสียใจแบบนี้มาก่อน ตัวร้อนไปหมดเลยไม่รู้เป็นไข้รึเปล่า ไอ้ผมจะรับมือคนเดียวก็ไม่ไหวเพราะเพื่อนอีกสามคนก็เมาแอ๋ไม่มีใครมีสติเลยที่สำคัญผมต้องรีบพาไอ้โซลกลับบ้านไปหาลูกเมียมันด้วยน่ะครับ...เข้าประเด็นเลยแล้วกัน...คือบ้านทุกคนอยู่คนละทางกับไอ้ย้งแถมผมไม่ได้ไปนานแล้วด้วย ไกลก็ไกล จำทางได้ลางๆเอง)


"..."


พูดแบบนี้หมายความว่าจะให้ไปช่วยงั้นสิ





(ไอ้ย้งมันบอกว่าให้โทรไปหาคุณเตนล์น่ะครับแล้วเดี๋ยวคุณจะมาช่วยผมเอง)



แล้วนี่ก็อีก...ไปเอาความมั่นใจผิดๆแบบนี้มาจากไหน...ตอนนี้ไม่มีอะไรเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะไอ้แฟนเก่า








(นะครับ..)



"คือว่า.."


ถึงจะมีจุดยืนและฝืนใจไม่ให้ใจอ่อนมากแค่ไหน แต่เมื่อได้ยินคำขอร้องจากปลายสายที่กำลังเงียบรอคำตอบเตนล์ก็อดหวั่นไหวไม่ได้... 






ไม่ได้!จะใจอ่อนไม่ได้!




"ผมคงช่วยอะไรไม่ได้หรอกครับ"









แต่เราก็ใจร้ายไปรึเปล่าวะ...





(ขอร้องเถอะครับ ผมไม่รู้ว่าคุณโกรธเกลียดอะไรย้งมันถึงขนาดนี้แต่แค่พามันไปส่งห้องก็พอ ถือว่าเห็นใจผมเถอะ ลูกเมียพี่โซลก็โทรถาม พ่อไอ้ตี๋ก็ด่าพ่อผม วุ่นวายกันใหญ่ คุณเตนล์คงไม่ใจร้ายเหมือนคุณเงาะหัวหน้าแผนกผมหรอกใช่มั้ยครับ)





พูดขนาดนี้ด่าออกมาเลยก็ได้นะ จริงๆ






"เห้อ ตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้วล่ะครับ.."


ร่างบางพูดจบก็ได้ยินเสียงเฮจากปลายสายก่อนที่อีกฝ่ายจะบอกที่อยู่และตัดสายไป...เตนล์ไม่รู้ว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิด แต่ให้ไปส่งเฉยๆก็พอฝืนใจได้อยู่



เพราะถ้าต้องถูกเปรียบเทียบว่าใจร้ายเหมือนคุณเงาะนั่นก็ไม่ไหวเหมือนกัน








"จอดข้างหน้านี่แหละครับ"



เตนล์บอกพี่คนขับแท็กซี่ก่อนจะจัดการพยุงร่างของผมออกจากรถอย่างยากลำบาก เพราะผมทำตัวเลื้อยไปมาราวกับตัวไม่มีกระดูกเลยต้องซบอกซบไหล่ยัยแฟนเก่าอย่างช่วยไม่ได้...ช่วยไม่ได้จริงจริ๊งง 


"เตนนนนล์จ๊าาาา"


"เงียบไปเลย รำคาญ"


"ทามมายย เธอพูดจาแบบน้านกับลาวล่ะคนสวยย"




พูดอย่างเดียวก็ไม่ใช่ยอดชายสิครับ ว่าแล้วผมจึงเอาจมูกซุกไซ้คอขาวๆของยัยหมวย กลิ่นแบบนี้แหละที่คิดถึง ต้องขอบคุณจอห์นแอนด์เดอะแก็งค์จริงๆที่ผลักดันพาผมมาถึงจุดจุดนี้




"ไอ้ย้ง!"



อั่ก!

ที่เค้าว่ากันว่าความสุขมักไม่อยู่กับเรานานเป็นเรื่องจริงครับ ยังไม่ทันที่ผมจะสูดกลิ่นหอมๆจากตัวยัยเตนล์ ศอกของยัยแฟนเก่าก็กระทุ้งใส่ท้องผมจนจุก แต่ไม่เจ็บหรอกครับ เพราะนี่อาจจะเป็นโอกาสทองสุดท้ายที่จะปรับความเข้าใจกับเตนล์ก็ได้ ดังนั้นผมต้องหน้าทน อดทน ทนมือทนเท้า ทนยิ่งกว่ากระบองเพชรในซาฮ่ารา



"เราคิดถึงเธอทู้กวานเลยน้าเตนน"


"เอากุญแจห้องมา"


"อืมม อยู่ในกระเป๋ากางเกงงงง"


"หยิบออกมาสิ"


ไม่บ่นเปล่ายังจะมาทำสายตากดดันคนเมาอย่างเราอีกนะหมวย...ยังอีก ขมวดคิ้วเข้าไปอีก อย่ามากดดันกันให้มากถ้าเราอยากกดและดันกับเธอบ้างจะรู้สึก



"ล้วงเอาเองงง"

พอผมพูดจบก็ฟุบเอาคางเกยไหล่ของเตนล์ทันที นี่แหละครับสายแหลที่แท้จริง ตอนนี้ยัยแฟนเก่าจึงไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากเอามือนุ่มนิ่มล้วงเข้าไปในกางเกงผมก่อนจะคว้านหากุญแจที่ไม่มีตั้งแต่แรก คิคิ อุ้ย จั้กจี้ เตนล์จะล้วงมือลึกไปไหนเนี่ย



"ไม่เห็นมีเลย"

ก็ไม่มีนะสิจ๊ะคนสวย



"อ๋อ อยู่นี่นี่หน่าาา"

ว่าแล้วก็หยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเสื้อส่งให้เตนล์ไป คนรับทำหน้าหมวยโกรธใส่ผม ก่อนจะต้องถอนหายใจออกมาเพราะคงคิดได้ในใจว่าอย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา..






เตนล์แบกผมเข้ามาในห้องก่อนจะใช้เท้าถีบประตูให้ปิดลงอย่างแรงราวกับว่าประตูอันนั้นคือหน้าผมเอง คนตัวเล็กรีบพยุงร่างของผมไปที่เตียงก่อนจะทิ้งผมลงไปอย่างไม่ใยดี



"..."


เงียบ...ผมแกล้งหลับตาเนียนเป็นคนเมาไม่ได้สติแต่ที่จริงกำลังตั้งใจเงี่ยหูฟังบรรยากาศรอบๆหากแต่ไม่ได้ยินเสียงบ่นหรือแม้แต่เสียงถอนหายใจที่ยัยหมวยชอบทำ




ตุบ

ที่ได้ยินตอนนี้กลับเป็นเสียงคนนั่งลงบนฟูกที่นอน



ด้วยความอยากรู้อยากเห็นแต่ติดตรงที่กลัวเล่นละครไม่เนียนผมเลยปรือตามองก่อนจะพบว่าเตนล์กำลังนั่งอยู่ข้างๆตัวผมโดยที่มีกะละมังและผ้าเช็ดตัวอยู่ตรงลิ้นชักข้างเตียง...






"ทำตัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะไอ้ขี้เมา"

แน่ะ บ่นเราแต่ก็ปลดกระดุมแถมยังเช็ดตัวให้อีกนี่เธอ ยัยคนปากแข็งควรมาทำให้อย่างอื่นของเราแข็งจะดีกว่ามั้ย แล้วไอ้การที่มืออุ่นๆของเตนล์แตะลากโดนแผงอกของผมมันก็ยิ่งชวนให้เคลิบเคลิ้มเข้าไปใหญ่ 



"อืมม เตนล์"


เสียงครางในลำคอของผมชวน 18+ ไปอีกแต่มันฟินจริงๆนะท่านผู้ชม นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้รับสัมผัสอุ่นๆแบบนี้ เตนล์ยังคงเช็ดตัวให้ผมอย่างเบามือต่อไป ชั่งไม่รู้อะไรเลยว่าเสืออย่างเรากำลังรอโอกาสตะครุบเหยื่ออย่างเธออยู่ทุกจังหวะ





"วันนั้นเราไม่น่าพูดแบบนั้นกับเธอเลย"


"..!!"


ด้วยความที่สำเนียงขี้เมาของผมเปลี่ยนไปเป็นเสียงเดิมเพิ่มเติมคือทำสายตาเจ้าชู้เยิ้มๆแบบที่ชอบทำเวลาอ้อนจะนอนตักยัยแฟนเก่า  ตอนนี้เตนล์เลยสะดุ้งทำท่าจะลุกหนี



"พลาดแล้วล่ะเธอ.."

กว่ายัยหมวยจะตั้งตัวได้ก็ถูกผมพลิกตัวพร้อมจับร่างนุ่มนิ่มกดลงไปกับเตียงซะแล้ว



"นี่ ไม่ได้เมาเหรอ!"


"เราคอแข็งจะตายตอนที่เลิกกับเธอน้ำตามันขมกว่าเหล้าเยอะ"




"เหรอ แล้วรวมหัวกับเพื่อนมาหลอกเราแบบนี้ สนุกมากเหรอย้ง.."


พูดจบเตนล์ก็มองผมด้วยสายตาผิดหวัง จริงอยู่ว่าผมเล่นไม่ซื่อแต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ชาตินี้เราคงไม่ได้ปรับความเข้าใจกันแน่ๆ ยิ่งตอนนี้คดีผมเพิ่มทบเข้าไปอีกถ้าง้อเตนล์วันนี้ไม่สำเร็จพรุ่งนี้ผมคงถูกเกลียดตลอดชีวิตแน่นอนซาร่า



"เราแค่อยากคุยกับเธอแบบเมื่อก่อน"


"อย่าใช้คำว่าเมื่อก่อนมาตัดสินว่าตอนนี้ย้งจะทำแบบนั้นได้อีก" 


รังสีความเย็นชายังคงแผ่มาใส่ผมอย่างต่อเนื่อง ใครหน้าไหนจะทนได้ถ้าได้ยินประโยคเมื่อกี้ นอกจากหน้าจะชาแล้วแขนยังชาตามไป ผมปล่อยมือที่ล็อคแขนทั้งสองของเตนล์ก่อนจะทรุดตัวนอนคว่ำข้างๆเตนล์โดยที่แขนยังพาดทับคนตัวเล็กไว้อย่างนั้น




"โกรธเกลียดเราขนาดนี้เลยเหรอ"


"..."




"แต่ถ้าเธอเกลียดเราแล้วจริงๆทำไมถึงยังมาส่งแถมยังเช็ดตัวให้เราแบบนี้ล่ะเตนล์.."



"อย่าเข้าใจผิดนะเพราะเพื่อนย้งขอร้องหรอก"





เตนล์กำลังโกหก...

ผมรู้จักยัยหมวยดีกว่าใครและอาจจะดีกว่าที่เตนล์รู้จักตัวเอง...แค่มองตาก็รู้แล้วว่าเตนล์กำลังสับสนกับคำพูดของผม 





"เหรอ..จะปฏิเสธว่าไม่ได้รักเราแล้วเหรอเตนล์.."


ในขณะที่พูดประโยคนั้นผมก็ใช้ปลายจมูกไล้ที่เปลือกตาของเตนล์ลากผ่านมาที่แก้มแดงปลั่งช้าๆ ลมหายใจอุ่นๆของเตนล์ที่อยู่ข้างใต้ทำให้ใจผมสั่นแต่ต้องหยุดตัวเองไว้ก่อนและเก็บความคิดสกปรกที่อยากทำกับเตนล์ทิ้งไป ตอนนี้เตนล์กำลังหวั่นไหวกับผม...ร่างกายของเตนล์มักจะตอบสนองได้ดีทรยศเจ้าของเสมอและสัมผัสเหล่านี้นี่เองที่ทลายกำแพงสูงลิ่วที่เตนล์สร้างเอาไว้


ผมรู้จักเตนล์ดีที่สุด..รู้ว่าทำอะไรหรือทำตรงไหนเตนล์จรู้สึกดี





"มองตาเราสิแล้วตอบว่าเธอไม่ได้รักเราแล้ว.."


"เราไม่ได้..อ้ะ"



ไม่อยากฟังให้จบประโยคเพราะจริงๆผมก็กลัวคำตอบนั้นเหมือนกัน เสียงของเตนล์กลืนหายไปในลำคอทันทีที่ผมประกบริมฝีปากลงไปอย่างรวดเร็วและวู่วาม...ลิ้นร้อนของเตนล์เคลื่อนไปมาในโพรงปากของผมอย่างไร้เดียงสา ทุกครั้งที่ผมจูบ..เตนล์จะทำตัวไม่ถูกแบบนี้ ผมชอบที่จูบทุกครั้งของเราเป็นเหมือนจูบแรกของเตนล์เสมอ



"โกหก"


"..."


ถ้าเธอไม่รู้ก็จงรู้ไว้นะหมวยว่าการเงียบคือการยอมรับโดยไม่ออกเสียง...ตอนนี้เป็นโอกาสของผมแล้ว..เตนล์กำลังใจอ่อนแล้วก็หวั่นไหวทั้งจากสัมผัสและคำพูดของผม..





"ย้งขอโทษนะครับ.."


ผมพูดเสียงแผ่วก่อนจะประคองร่างของเตนล์ให้นอนพิงหัวเตียง...เรามองตากันอย่างลึกซึ้ง...ขอบคุณที่เตนล์ไม่ได้ใช้แววตาเย็นชากับผมอีกแล้ว ผมยกมือนุ่มของยัยแฟนเก่าขึ้นมาก่อนจะบรรจงจูบลงไปที่หลังมืออย่างแผ่วเบา


"วันนั้นทุกอย่างที่เตนล์พูดน่ะมันถูกหมดทุกอย่างเลย..เราแค่กลัวว่าตัวเองจะแพ้เธอถึงได้ตั้งใจพูดทำร้ายจิตใจเธอหวังว่าเธอจะเสียใจแล้วเราจะได้เป็นคนชนะ"


"..."


"คำพูดพล่อยๆของเราวันนั้นมันกลับมาทำร้ายเราทุกครั้งที่คิดถึงเธอ..รู้อะไรมั้ยเตนล์จริงๆแล้วเราแพ้เธอมาตลอด.."



เสียงของผมขาดหายไปในขณะที่น้ำตากำลังเอ่อล้นขอบตาร้อนผ่าว...เพราะในใจรู้สึกผิดจริงๆคำขอโทษเลยมีความหมายในทุกคำที่ผมพูดออกไป ผมเคลื่อนตัวเข้าไปกอดเตนล์แน่นแล้วซุกหน้าเข้าที่ซอกคอของคนตัวเล็ก



"ไม่ต้องรีบให้อภัยเราหรอกนะ ไม่ต้องกลับมาคบกับเราเพราะความสงสาร แต่ให้โอกาสเราพิสูจน์ตัวเองได้มั้ย..เราเปลี่ยนไปแล้วไม่ใช่ไอ้ย้งคนเดิมที่ชอบทำให้เธอเสียใจอีกแล้ว.."



"..."


เตนล์เงียบไม่ตอบคำถาม...ผมยกเนคไทเช็ดน้ำตาของตัวเองแบบผู้ชายปอนๆ ตอนนี้สิ่งที่อยากจะพูดทุกอย่างก็ได้พูดออกไปหมดแล้วหลังจากที่เก็บความรู้สึกไว้ไม่มีโอกาสขอโทษเตนล์อีกเลยตั้งแต่วันนั้น...


ซึ่งสิ่งที่ไม่อยากพูดก็มีแต่พระเอกจำเป็นต้องพูดครับแม้ว่าสุดท้ายตัวเองจะเจ็บแค่ไหน





"แต่ถ้าเตนล์มั่นใจแน่ๆว่ายังไงๆก็จะไม่กลับมาคบกับเราอีก..เราจะเป็นคนไปจากชีวิตเธอเอง"


ต้องหล่อและใจกว้างขนาดไหนถึงจะพูดประโยคแบบนี้ออกไปได้..ใครจะว่าพระเอกที่ชอบเสียสละนั้นโง่ก็ตามใจแต่ผมไม่ได้โง่ครับแค่อยากดูดีในสายตาเตนล์ขึ้นมาบ้างก็เท่านั้น



"..."


ซึ่งเตนล์ก็ยังคงเงียบตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้นั่นทำให้ผมไม่อาจรู้เลยว่าคนตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ผมจะมาแสดงออกว่าตัวเองกำลังไม่มั่นใจก็ไม่ได้ ผมจึงจ้องตากลับไปยังแววตาสั่นไหวของเตนล์อย่างแน่วแน่ก่อนจะลั่นวาจาอย่างทรนงเยี่ยงลูกผู้ชายอกสามศอกว่า




"อย่าเพิ่งตัดเราออกจากตัวเลือกของเตนล์เลยนะ..แม้ว่าเราจะเทียบคุณเจย์ไม่ได้สักอย่างแต่เราก็จะสู้เพื่อเอาเธอกลับมาต่อให้ต้องพยายามทำให้เธอตกหลุมรักเราอีกกี่ครั้งเราก็จะทำ.."
  



แววตาที่แน่วแน่ของผม...เสียงที่เต็มไปด้วยเจตนารมณ์ของผม...มืออุ่นๆที่กุมมือเตนล์เอาไว้ของผม...



ผมยกทุกอย่างให้เตนล์และได้แต่หวังว่าเตนล์จะรับ..




"อืม"




เสียงอืมดังขึ้นเบาๆฟังคำนั้นจบผมแทบไม่เชื่อหูตัวเองแต่ก็โผล่เข้ากอดเตนล์อย่างรวดเร็วเท่าความคิด เค้าจะรู้มั้ยว่าไอ้คำตอบสั้นๆนี่มีค่าแค่ไหน ถ้าตอบตกลงแบบนี้เราจะขุดหลุมพรางดักตัวเธอเอาไว้ตลอดไปจะกักตัวไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น





และไม่ว่าสุดท้ายคนที่ต้องตกลงไปในหลุมนั่นอาจจะจะเป็นตัวผมผมก็ยินดี...




แต่ผมจะไม่ปล่อยเตนล์ไปไหนอีกแล้ว...






TBC
............................................................................
talk : ง่า ขอเปิดใจ




กลัวมีคนลำไยแอร์ไทม์ของแก๊งหนุ่มออฟฟิศ 555555555555
พวกนางป่วงและสดใสขนาดนี้อย่าลำไยนางเลยน้า เพราะว่าเป็นฟิคที่มีนิยามมาตั้งแต่ต้นว่าป่วง
อารมณ์ดี และเน้นการทวงคืนเตนล์จากคุณเจย์โดยแก๊งหนุ่มออฟฟิศนี่ไง
ดังนั้นตัวละครทุกตัวสำคัญพอๆกัน ไม่ว่าจะคุณเงาะ คุณแหม่ม หรือแม้แต่ยาม (เดี๋ยวยามมา)




เอาล่ะสำหรับบทนี้ยาวมากและอีพระเอก
ไม่นกแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา (?)
ฮือ ดีใจด้วยนะย้ง สู้ต่อไปเพราะยังมีอุปสรรคมากมายที่เจ้คิดไว้
หนักกว่าคุณเงาะและคุณแหม่มรวมกันอีก สู้เข้านะเราแช่งอยู่ 55555555





#ออฟฟิศพี่ย้ง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

311 ความคิดเห็น

  1. #302 p_aww (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 20:36
    รักความคอนทราสอารมณ์ของเรื่องนี้มสกเลยค่ะจากที่หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังก็มาเสียน้ำตาให้ความกากของพี่ย้ง น้องเตนล์ให้โอกาสพี่แล้วถึงแม้มันจะริบหรี่แต่พี่ต้องทำให้ดีที่สุดนะคะพี่ย้ง ไปค่ะไปสู้ ปล.เราชอบชาวออฟฟิศนะคะช่วยสร้างบรรยากาศและมิติให้กับฟิคด้วยค่ะ
    #302
    0
  2. #290 กุ๊กไก่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 02:47
    ตลกอยู่ดีๆ ก็ซึ้งใจอ่อนยวบกับพี่ย้งเรย
    #290
    0
  3. #282 _maomai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:15
    คือตอนแรกนี่ขำเป็นบ้ากับแบง แบง แบง แบง 55555 สักพักภาพตัดเข้าซีนอารมณ์ พิย้ง~ พิย้งของหมวย พิ่ต้องสู้นะ สู้เด้อ ;_;
    #282
    0
  4. #265 Babyzfah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:15
    ฮื่อแ พิย้งงง อ่านละจะร้องไห้ตามม พิย้งสู้ๆนะ แสดงให้ยัยหมวยเหนเลยว่าพิย้งก็ไม่แพ้ใครรน หนูทีมพิย้งนะะะ / อิแบงๆคือจอยเว่อ พิโซลก็คือพิโซลล 5555555
    #265
    0
  5. #257 seethenq (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 13:44
    กี้ดดด พี่ย้งสู้ๆๆๆๆๆๆ ขำแก๊งหนุ่มออฟฟิศทำให้เรามองbang bang bang เปลี่ยนไปT_T
    #257
    0
  6. #248 mytty (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:51
    โอ๊ยยยยยย ยอมจ้ายอมมมมม
    #248
    0
  7. #188 limitsoul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 02:54
    ขำเกิ๊นนนนนนน หนุ่มๆ ฮาเฮบ้าบอกันดีมากค่ะ ประทับใจพี่โซลตอนเมามากๆ กร๊าวใจสุดๆ
    #188
    0
  8. #183 minlywoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 18:19
    ขำแก๊งออฟฟิศ 55555 โอยยวฮา
    #183
    0
  9. #167 black-village (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 15:18
    อิคุณเงาะหน้าเลืดมาก กัว55555555554 แต่ตลกต้องมีจีดีสองคนไม่ได้555555555 พี่โซลนะพี่โซล
    ตอนนี้เตนล์ใจอ่อนแล้วมช่ไหม พี่ย้งไในกแล้วใช่ไหม55555 แต่อุปสรรครอพี่อยู่นะตะ
    #167
    0
  10. #144 mmylism (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 14:58
    พี่ย้งแม่งนกละยังtorอีก จับฟาดแม่ง แต่ยินดีด้วยน้องยอมแล้ว ขอเอาใจช่วยนะ !!!! bang bang bang
    #144
    0
  11. #125 BellZspe852 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 22:00
    เราออกจะชอบแอร์ไทม์ของหนุ่มออฟฟิศ
    น่ารัก ป่วงๆดี
    #125
    0
  12. #107 tuapuan'kuanaoy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 21:33
    บทจะกากก็กาก
    บทจะน่าสงสารก็ทำเอาหวั่นไหว
    โถ่พ่อย้งของน้องเตนล์
    กากต่อเถอะ ไม่กวนร่ะ
    #107
    0
  13. #74 2168 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 01:05
    โอ้ยขำอ่ะ 55555 นี่ตอนแรกจะด่าอิพี่น้งแล้วเชียว มาเจอบทอ้อนอย่างนี้ สงสารพี่แก 5555
    #74
    0
  14. #71 ปากวัยรุ่น (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 22:32
    หยุดขำไม่ได้ บวกฟินแรงงงงง ย้งงงงง
    #71
    0
  15. #66 Yuri_bz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 08:33
    ท่อนจีดีต้องเป็นของกูคือไรอ่ะ4444444455555555 จี้มากน้องตี๋ดูdance practiceมาไม่ต่ำกว่าห้ารอบคือไรรรรร
    #66
    0
  16. #62 Rika Rikatkk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:44
    จะซึ้งแล้วอ่ะ แต่หลุดขำก๊ากตอนอิพี่ย้งเอาเนคไทด์เช็กน้ำตาตัวเองแบบผู้ชายปอนๆ 5555555555555 แต่พาร์ทนี้พี่เค้าหล่อเลย ทำให้ได้อย่างที่พูดนะพี่ย้ง เตนล์ยอมใจอ่อนแล้ว
    #62
    0
  17. #61 K.C.PIM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:22
    พี่ย้งสู้ๆนะค้าาาา เอาเตนล์กลับมาให้ได้!!!
    #61
    0
  18. #60 pearbakk. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 22:28
    ลั่นแรงมากตอนร้องเกะ55555 เตนล์ใจอ่อนแล้วนะย้ง จู้ๆ!!
    #60
    0
  19. #56 ttjjnct_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 20:04
    เตนล์ใจแข็งมาก นี่คงเจ็บมาเยอะจากอดีตละสิ ย้งไม่นกแล้วก็สู้ๆนะ
    #56
    0
  20. #55 Amane (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 16:20
    ชอบเพื่อนแก้งออฟฟิตย้งอ่ะ เฮฮา ตลกกกก55555555 แถมยังช่วยย้งเรื่องเตนล์อีก
    ซีนนี้ย้งโคตรหล่อบอกเลย ยิ่งตอนขอโทษเตนล์นี่หล่อมาก เตนล์ก็ใจอ่อนแล้ว สู้ๆย้งเอ้ยย ศึกหนักยังอีกมาก เราขอให้นายสู้!
    ปล. อยากรู้เรื่องอดีตเขาจัง ย้งพูดอะไรไป
    #55
    0
  21. #54 Stop_boy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 09:15
    ความบิ๊กแบงก็มา 555555 ยอมใจจิงๆ
    #54
    0
  22. #53 Baebam1a (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 06:31
    เตนล์นางซึนนนนนนน
    #53
    0
  23. #52 AnticSynDrome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 05:32
    เย่นกไม่ย้งเเล้ว แฮ่ เเล้วไม่นกย้ง แฮ่ ย้งไม่นกเเล้ว แฮ่ ถูกแล้วว สนุกอ่ะชอบการเเบง เเบง เเบง ของหนุ่มออฟฟิศ
    มีความเป๊ะประดุจดั่ง วีไอพีตัวเเม่ขั้นสุด มีม้าไม้เมืองทรอยที่เคยช่วยเพื่อนทำรายงานด้วย *-*  ส่วนเตนล์นี่เรายังงงความรู้สึกนางอยู่นะ ตกลงคือชอบเเต่ปากแข็งใช่มะๆ สู้ๆนะย้ง เค้ายอมเเกเเล้วในวันนี้เเต่พรุ่งนี้แกอาจจะนกต่อ ไปทำคะแนนมาเยอะๆ เหตุการณ์จะเป็นยังไงโปรดติดตามตอนต่อไป ฮื่อออออออออออออออ 
    #52
    0
  24. #51 ktenn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 01:48
    ย้งต้องมอบหน้าที่จีดีให้ตี๋55555 นี่พวกแกเป็นวีไอพีหันหรอออ
    #51
    0