เกาะขอบรั้วโรงเรียนแพทย์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,860 Views

  • 22 Comments

  • 234 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    86

    Overall
    9,860

ตอนที่ 3 : นักศึกษาแพทย์ปี2 กับสมองบวมๆ: วิชา anatomy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    24 พ.ค. 61

บางคนอาจจะรู้อยู่แล้วว่าหนึ่งในวิชาที่ต้องเผชิญคือกายวิภาคศาสตร์หรือ anatomy เมื่อมีการเรียนคาบทฤษฎี คือเปิดเอกสารตาม นั่งฟังอาจารย์พูดและชี้ให้ดูว่าสิ่งนี้คืออะไรทำหน้าที่อะไร และไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเราเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีก็ผ่านไปหลายหน้า การนั่งฟังเฉยๆมันน่าเบื่อจริงๆต้องยอมรับ เรียนทีก็หลับไปเกือบครึ่งห้อง แต่จะมีพวกเพื่อนที่เรียกได้ว่าอัจฉริยะขั้นเทพหรืออะไรไม่รู้ที่จดจำได้เกือบทุกคำพูดที่อาจารย์พูด คือพอเรียนจบคาบเรียนหนึ่งในสมองคนกลุ่มนี้จะเก็บสิ่งที่อาจารย์พูดมาได้ราว 70-80% แล้วคิดดูว่าในขณะแพทย์จะมีคนแบบนี้อยู่หนึ่งหยิบมือ เราก็จะเริ่มคิดว่านี่เราโง่ เราพยายามไม่พอ หรือคนกลุ่มนี้มันเป็นอมนุษย์กันแน่วะ

เมื่อเรียน anatomy ภาคทฤษฎีแล้ว ก็มาถึงการปฏิบัติ นั่นคือการผ่าอาจารย์ใหญ่นั่นเอง ก่อนที่จะเริ่มกระทำการผ่าอาจารย์ใหญ่จะต้องมีพิธีเคารพอาจารย์ใหญ่เล็กๆน้อยๆ ว่าเขาคือร่างที่อุทิศมาให้เราศึกษา จงเรียนรู้จากเขาให้คุ้มค่า และมากที่สุด ในช่วงเวลานั้น หนึ่งร่างอาจารย์ใหญ่ก็จะมีนักศึกษาแพทย์ร่วมกันศึกษา 6-7 คน นับว่าเยอะมาก เราจับกลุ่มกันเองกับเพื่อน ถ้าที่ไหนได้นักศึกษาแพทย์ได้ศึกษา 3-4 คนต่อหนึ่งร่าง แสดงว่ามีคนบริจาคร่างให้โรงพยาบาลนั้นเยอะ

 แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าต้องเริ่มผ่าอะไรอย่างไร ก่อนผ่าจะมีวิดีโอสาธิตให้ดูว่าต้องผ่าอย่างไร ขึ้นกับว่าวันนั้นเรียนเรื่องอะไรและจะผ่าส่วนไหน แต่ละกลุ่มควรจะมีหนังสือที่บอกวิธีการผ่าไว้ประดับโต๊ะ และถ้ารู้สึกว่ามันไม่ได้แล้วจริงๆ หาไม่เจอก็ถามอาจารย์ หรือไม่ก็ผู้ช่วยอาจารย์ที่มักจะเดินไปเดินมาอยู่ในห้องอยู่แล้ว

 การศึกษาวิชากายวิภาค มีอยู่ง่ายๆว่า อ่านก่อนผ่า จำและจำ ความเข้าใจเก็บไว้ทีหลัง เมื่อรู้ชื่อทั้งหมดแล้วจะพอจับหลักได้คร่าวๆ บางทีชื่อจะคล้ายกัน เราก็จำแค่ที่ต่าง เช่น เส้นเลือดกับเส้นประสาทวิ่งคู่กันมาอาจจะชื่อเดียวกัน  ที่ยากที่สุดโดยส่วนตัวคือพวกระบบกระดูกและกล้ามเนื้อทั้งชื่อมัดกล้ามเนื้อ หน้าที่การทำงาน เส้นประสาทและเส้นเลือดที่มาเลี้ยงจะมีการแตกกิ่งไปเลี้ยงกล้ามเนื้อมัดนู้นมัดนี้ ดันเปลี่ยนชื่ออีก หรือกระทั่งกล้ามเนื้อนี้เกาะตรงไหนของกระดูก แน่นอนว่าแต่ละปุ่มกระดูกก็มีชื่อเรียก ทุกอย่างคือต้องจำได้ เพราะตอนสอบไม่มีหนังสือมากางอยู่ตรงหน้า ไม่มีเพื่อนมากระซิบบอกว่าอันนี้กล้ามเนื้ออะไร ตอนเรียนก็สนุกอยู่หรอก ลงมีดกรีดเอย แหวกหามัดกล้ามเนื้อ เลาะเส้นประสาทเส้นเลือด เอ๋ ทำเส้นประสาทขาดก็ผูกต่อเอาแบบผูกเชือก เดี๋ยวหาไม่เจอ เพราะเนื้อเยื่ออะไรดูเผินๆคล้ายกันไปหมด ทำให้พวกเครื่องในตับไตไส้พุงนั้นง่ายไปเลย

ตอนเรียนที่บ้านก็ชอบสงสัยว่ากลิ่นเหม็นไหม ต้องตอบว่ามันฉุนมากกว่าเหม็น กลิ่นฟอร์มาลีนกับไขมันจากร่างค่อนข้างแรง และติดตัวกลับบ้านตลอด ถึงแม้จะใส่เสื้อกาวน์แล้วก็ตาม อันสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่งคือการผ่าอาจารย์ใหญ่โดยการใช้มือเปล่าไม่สวมถุงมือ! ส่วนตัวทำมาหลายครั้ง เพราะเวลาผ่าเริ่มตั้งแต่บ่ายโมงยันเย็น นั่งๆยืนๆ เม้ามอยกันจบไปไม่รู้กี่ตลบ ถุงมือผ่าไปผ่ามาขาดเสียอย่างนั้น ไม่ก็เป็นรู เริ่มหงุดหงิดก็กลายเป็นมือเปล่าเสียอย่างนั้น หารู้ไม่ว่าฟอร์มาลีนเป็นสารก่อมะเร็งหรือที่เรียกว่า carcinogen ก็เลยหันกลับมาใส่ถุงมือบ้างไม่ใส่บ้าง

จะเรียนวิชานี้ให้สำเร็จ ช่วงท้ายคาบหลังผ่าเสร็จควรจะเรียกมานั่งล้อมวงสอนกันคือทวนและถามตอบกับเพื่อน ถามซ้ำๆย้ำๆ ถามมันวนไปนั่นแหละ เดี๋ยวก็จะจำได้เอง บางทีมันก็เยอะมากจริงๆ ถึงได้ต้องมีการอ่านมาล่วงหน้าก่อนเรียน อย่างน้อยก็ให้พวกชื่อประหลาดๆ ได้คุ้นหูเสียหน่อย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #8 Girin (@Girin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 10:31
    การจำจุดเกาะกล้ามเนื้อเป็นอะไรที่ทรมานจริงๆค่ะ5555
    #8
    1
    • #8-1 Skyler Henriette (@u5402040) (จากตอนที่ 3)
      5 มิถุนายน 2561 / 10:42
      เนอะ จำได้แค่ตอนสอบ ปีสามก็จำไม่ได้ละ แม้แต่ชื่อกล้ามเนื้อ TT
      #8-1