ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 186 : สัมผัสที่เจ็บ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62

จินเผลอหลงใหลไปกับรสชาติอันหอมหวานราวกับน้ำผึ้งพระจันทร์จากริมฝีปากของหญิงสาวตรงหน้าจนไม่รู้ตัว บางอย่างได้ทำให้เขายากที่จะหักห้ามใจไปได้ แต่เมื่อเริ่มคืนสติ จินรับรู้ได้ถึงบางอย่างที่ต่างออกไปจนต้องถอยการกระทำนั้นออกมา

ขอโทษ จินเอ่ยออกมาเมื่อเห็นคราบรอยน้ำตาของหญิงสาว เขาเอื้อมมือไปสัมผัสมันอย่างระมัดระวังคล้ายกับกำลังกลัวว่าหากสัมผัสใบหน้าของเธอมันจะสลายหายไปอีก

แต่ก่อนที่มือของจินจะเอื้อมไปแตะ ไอริสได้ปัดมือของเขาออกไปพร้อมกับง้ามืออีกข้างด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวจนสั่นอย่างเห็นได้ชัด

 

ผัวะ! ...ใบหน้าของจินหันไปตามแรงชก ความรุนแรงของหมัดนั้นได้สร้างความเสียหายทั้งทางกายภาพและจิตใจแก่เขาเป็นอย่างมาก จินส่งสัญญาณห้ามไม่ให้สแตนเข้ามา ซึ่งหากมองจากสีหน้าแวมไพร์หนุ่มนั้น เขาดูค่อนข้างลำบากใจพอสมควร

 

ข้าบอกแกแล้วไง อย่ามาสะเออะยุ่งกับน้องสาวของข้า!” ไอแซกตวาดลั่นอย่างกราดเกรี้ยว ซึ่งเขาเองที่เป็นคนชกจิน โดยตัดหน้าการตบของไอริสไปอย่างฉิวเฉียด

พี่ไอแซกอย่า... ไอริสก้มหน้าเก็บมือลงและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทาเช่นเดียวกับร่างกายของเธอ

ให้พี่ได้สั่งสอนมันหน่อยเถอะ ไอแซกพุ่งตัวออกไปแต่ถูกมือของน้องสาวห้ามไว้

หนูบอกว่าอย่าไง!” ไอริสตะโกนเสียงดังก่อนจะเดินหนีออกจากงานไปทันที

อย่าให้เจอหน้าแกอีก!” ไอแซกชี้หน้าจินแล้วรีบเดินตามไอริสไป

 

ทุกคนต่างซุบซิบนินทาพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกันออกอรรถรส โดยเฉพาะเหล่าชายหนุ่มหลายคน พวกเขาต่างหัวเราะเยาะให้กับการเสียหน้าของจิน

ถึงจะอย่างนั้น กับเรื่องเพียงแค่นี้ไม่ระคายอะไรเขาเท่าไหร่ สิ่งที่จินเป็นห่วงในตอนนี้ คงเป็นสุขภาพจิตใจของไอริสมากกว่า หากให้เขามีโอกาสขอโทษอีกหน่อยก็คงดี จินเกือบออกตัววิ่งตามหญิงสาวไป แต่เขาต้องพยายามหักห้ามใจไว้ เพราะกลัวว่าเรื่องมันจะเลวร้ายไปกว่านี้ก็เป็นได้

ขอโทษนะคะ ไม่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ คาร่าเดินเข้ามาหาจินพลางตรวจดูอาการของเขาด้วยใบหน้าที่รู้สึกผิดและห่วงใย

อย่าคิดมากเลยครับ เรื่องทั้งหมดมันเกิดจากผมเอง จินยิ้มให้กับคาร่า แม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าทุกอย่างเกิดขึ้นจากการแนะนำของคาร่า แต่เขาก็ไม่คิดจะโทษอะไรเธอเลย กลับกันจินอยากจะขอบคุณเธอด้วยซ้ำที่ทำให้เขาได้มีโอกาสเห็นใบหน้าคนที่เขาคิดถึง แม้จะไม่ใช่คนเดียวกันก็ตาม แต่ว่า... มาปล่อยให้คนอื่นแย่งคู่เต้นรำได้ยังไงกัน คุณคาร่า

นั้นสิคะ งั้นเรามาเต้นรำชดเชยกันไหม

น่าแปลกที่คุณคาร่ายังอยากเต้นรำกับคนที่ถูกหัวเราะเยาะอยู่อีก จินรู้สึกแย่กับการฝืนยิ้มของคาร่า

ไม่เห็นเป็นไรเลย เราสองคนออกจะเข้ากันดี ว่างั้นไหมคะ?” คำตอบของคาร่าทำเอาจินเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ แต่เพื่อความสบายใจของผู้หญิงตรงหน้าเขา เขาจึงตอบตกลงแทน

ขอโทษที่ทำให้งานกร่อยนะครับ จินกับคาร่ากลับมาเต้นรำกันเบาๆ ตามเสียงเพลงที่เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

เรื่องแค่นี้เอง เดี๋ยวผู้คนก็ลืมกันไปเองแหละ ชายหนุ่ยนัยน์ตาอำพันเหลือบไปเห็นเลโอชูนิ้วโป้งให้กับเขาอยู่ไกลๆ ราวกับกำลังบอกว่า เจ๋งเอาเรื่องนี่หว่า

งั้นก็ให้เสียงเพลงปกปิดเรื่องพวกนี้ไว้แล้วกัน จินหลับตาปรับอารมณ์ให้คล้อยตามจังหวะ

มีอีกเรื่อง... ถ้าหากใบหน้าหล่อๆ ของคุณจินเกิดมีรอยแผลขึ้นมา ฉันจะไปตามล่าผู้ชายคนนั้นเองไม่ต้องเป็นห่วงคะ คาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำเอาจินหัวเราะน้อยๆ ให้กับเธอ

ถ้าเป็นแบบนั้นขึ้นมา ต้องขอรบกวนให้คุณคาร่าช่วยรักษาแล้วล่ะครับ จินยิ้มกรุ่มกริ้มให้

ได้สิ แต่ราคาค่างวดมันแพงอยู่น้า...

แพงแค่ไหนก็จ่าย แต่อย่าแนะนำเหมือนคุณไอริสแล้วกันครับ จินหยอกคาร่าจนเธอเผลอก้าวสะดุด

โถ่... ย้ำจังนะคะ เดี๋ยวเถอะ!” คาร่าปั้นหน้ายิ้มให้กับชายหนุ่ม ซึ่งจินก็รู้ว่าเธอก็ลำบากใจไม่น้อย

ทั้งสองต่างเต้นรำกันท่ามกลางความสงสัยของทุกคน เพราะเจอเรื่องพวกนี้เข้าไปแล้ว มีไม่น้อยที่จะจิตตกไม่เป็นอันทำอะไรไปชั่วขณะ แต่พวกเขาทั้งคู่กลับทำให้มันเหมือนเป็นเรื่องแปลกกว่าปกติเล็กน้อยเท่านั้น รวมถึงญาติพี่น้องของคาร่าที่มองหน้ากันคล้ายไม่เข้าใจ แล้วในที่สุด งานเลี้ยงของวันนี้ก็จบลงโดยมีเรื่องเล่าเพิ่มเติมเสริมแต่งไปอีกหนึ่งเรื่อง

 

 

อีกด้านหนึ่งที่ไกลออก รถคันหรูสีดำกำลังแล่นบนท้องถนนโดยมีเป้าหมายเป็นสนามบินตรงหน้า แม้สภาพอาการภายนอกจะหนาวเย็น แต่บรรยากาศภายในรถกับอึมครึมจนน่าประหลาด

โถ่เว้ย! ทำไมน้องถึงทำแบบนั้น!” ไอแซกทุบเบาะนั่งอย่างหงุดหงิด คนขับรถต้องมองหลังผ่านกระจก

อย่าถามอะไรหนูตอนนี้เลยค่ะ ไอริสเปรยออกมาอย่างไม่สนใจขณะมองออกนอกหน้าต่าง

เพราะเอาเข้าจริง ไอริสไม่สามารถแยกแยะอารมณ์ของเธอในตอนนี้ออกมาเป็นคำพูดได้ มันมีหลายอย่างปนเปกันยุ่งเหยิงไปหมด แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าชั่วขณะหนึ่งนั้น เธอกลับรู้สึกโหยหาและสงสารจินอย่างไม่ทราบสาเหตุ ราวกับข้างในกายเธอกำลังร่ำร้องต้องการมันอย่างไรอย่างนั้น

น่าหงุดหงิดชะมัด! แต่ว่า... หน้าของน้องไม่เป็นไรแล้วเหรอ ไอแซกยังอดทึ้งกับใบหน้าอันงดงามของน้องสาวตัวเองไม่ได้ เขารู้สึกไม่คุ้นเอาเสียเลยเวลาเธอเปิดเผยใบหน้าแบบนี้ เพราะทุกครั้งไม่ว่าจะไปไหนมาไหน เธอต้องปกปิดใบหน้าส่วนใดส่วนหนึ่งไว้ เพื่อไม่ให้เกิดอันตรายแก่คนรอบข้าง

จนมีครั้งหนึ่งในตอนเด็กเขาถามพ่อของเขาด้วยซ้ำว่าน้องสาวของตัวเองเป็นอะไร แต่กลับไม่ได้คำตอบอะไรเลย มิหนำซ้ำยังถูกพ่อของเขาตะคอกใส่อีกด้วย

หลังจากเรื่องเมื่อกี้จนถึงตอนนี้ ก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรแล้ว น่าจะหายแล้วละมั้ง... ไอริสกล่าวไม่แน่ใจ

จริงเหรอ! ดีไปเลย ท่านพ่อต้องดีใจแน่หากรู้ว่าใบหน้าของน้องรักษาหายแล้ว ไอแซกกล่าวด้วยใบหน้าดีใจก่อนจะกลับมาบึ้งตึงเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อสักครู่ ไม่น่า... ทำไมทุกคนเรียกเธอว่า หมอปีศาจ วิธีรักษาผิดมนุษย์มนาจริงๆ

อย่าไปว่าพี่คาร่าเขาแบบนั้นสิคะ แค่รักษาโรคนี้ให้หายก็รู้สึกขอบคุณมากแล้ว ไอริสหันกลับมาดุใส่พี่ชายของเธอ เล่นทำเอาเขาทำหน้าไม่ถูก

พี่คาร่างั้นเหรอ ไอแซกเปรยออกมาอย่างสงสัย พร้อมกับไม่ได้รับคำตอบ ทั้งสองต่างนิ่งเงียบไปตลอดทาง โดยไอริสไม่ได้เห็นเลยว่าไอแซกพี่ชายของเธอกำลังกำหมัดของตัวเองแน่น พอเขาเห็นหน้าจินทีไร แขนข้างขวาของเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบๆ ขึ้นมาตลอด ความอาฆาตมาดร้ายของไอแซกฉายชัดอยู่ในดวงตาจนแทบทะลุออกมา

คอยดูเถอะ! สักวันข้าผู้นี้แหละ จะทำให้แกรู้สึกเสียใจอย่างตายทั้งเป็น! ’

 

 

 

ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณคาร่า หลังจบงานเลี้ยงลง จินอาสาเดินมาส่งคาร่าด้วยตัวเอง เพราะว่าเรือนพักของเธอที่อยู่ไม่ไกลจากเรือนรับรองของเขาเท่าไหร่นัก ซึ่งทั้งสองต่างพูดคุยกันมาตลอดทาง

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกครับ ผมสิต้องขอบคุณคุณคาร่ามากกว่าที่ทำให้ได้จุมพิตสาวสวย จินเห็นใบหน้าของคาร่าเป็นแบบนั้นแล้วรู้สึกไม่ดีจริงๆ

แหม... ชอบอะไรแบบนั้นก็ไม่บอก อยากลองจุมพิตสาวสวยอีกคนไหมคะ คาร่าก้าวเข้ามาใกล้จิน

เอาไว้ก่อนดีกว่า ยังไม่ชินกับการโดนต่อยหลังจูบเท่าไหร่ด้วยสิ จินเกาแก้มตัวเองดักทางเธอทันที

ใจร้ายจังเลยนะคะคุณจิน ปฏิเสธคำพูดแบบนี้ของผู้หญิงได้ไง คาร่าแกล้งทำหน้าเสียใจ

เข้าไปข้างในเถอะครับ ข้างนอกอากาศหนาวเดี๋ยวไม่สบายเอานะครับ

เป็นห่วงก็บอกเถอะค่ะ

ครับๆ เป็นห่วงครับ ใบหน้าปลงๆ ของจินทำเอาคาร่าแอบหัวเราะน้อยๆ

งั้นก็ได้ค่ะ ฝันดีนะคะ

นอนหลับฝันดีครับ จินยืนอยู่อย่างนั้นจนคาร่าเดินเข้าเรือนพักไป โดยที่เขาไม่ทันได้เห็นสีหน้าอันเศร้าหมองลูบต่ำลงของเธอหลังประตูบานนั้นเลย หญิงสาวยกมือขึ้นทาบที่บริเวณหัวใจก่อนจะสัมผัสได้ถึงอารมณ์หวิวๆ อย่างไม่เคยเป็นมา

เราทำเกินไปหรือเปล่านะ เพียงแค่สัมผัสมัน คำสาปพวกนั้นก็หายไปแล้วแท้ๆ คาร่าพูดกับตัวเองผ่านความคิดพลางก้มลงมองมือข้างขวาของตน แต่เรื่องที่น่าแปลกใจคงเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเธอมากกว่า ซึ่งมันไม่เคยเกิดขึ้นมาเลยหลังจากได้รับตุ้มหูนี้มา

รู้สึกเจ็บมันเป็นแบบนี้นี่เอง

 

 

 

ภายใต้ดวงจันทร์ที่ลอยเด่นในค่ำคืนนี้ ได้มีชายหนุ่มกำลังนั่งชมความงามของมันทั้งบนพื้นฟ้าและบนผิวน้ำไปพร้อมๆ กัน แม้อากาศจะหนาวเย็นและเกินกว่าจะนั่งชมทัศนียภาพเช่นนี้ได้ก็ตาม

กลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้สแตน ขอผมอยู่คนเดียวสักพัก จินเปรยออกมาหลังจากทิ้งหลังลงนอนกับพื้นหญ้า

แต่ว่า... สแตนออกจากเงามืดด้านหลังมาด้วยใบหน้าที่เป็นห่วง

ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแค่นี้เอง จินหลับตาลง

งั้นผมจะเตรียมนมร้อนไว้รอนะขอรับ

รบกวนด้วยล่ะ

ทันทีที่สแตนกลับไป เสียงของเหล่าแมลงออกหากินยามกลางคืนกับเสียงหยดน้ำของทะเลสาบเบื้องหน้าค่อยๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ

ใช่แล้ว... เรื่องแค่นี้เอง... จินเปรยออกมาด้วยหน้าอกที่เริ่มหายใจแรงขึ้น เรื่องแค่นี้กับผีสิโว้ย!!!”

ชายหนุ่มแก้เสื้อท่อนบนออกจนหมด เผยให้เห็นเหล่ามัดกล้ามที่อัดแน่นจากการฝึกฝน จินสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ซ่านกลางพื้นหลังของตัวเองได้อย่างเด่นชัด หากไม่ระเบิดพลังออกมาในตอนนี้ อารมณ์ของเขาต้องพลุ่นพล่านจนนอนไม่หลับแน่

ใบหน้านั้น... ใบหน้าที่เขาอยากเห็นอีกครั้ง ในที่สุดก็ได้เห็นแล้วแท้ๆ แต่เขากลับ... เขากลับทำให้เรื่องทั้งหมดมันแย่ลงจนได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ หากให้ย้อนเวลากลับไปเป็นพันครั้งเขาก็คงทำเช่นเดิมอยู่ดี

นัยน์ตาสีทองของชายหนุ่มเริ่มสะท้อนแสงออกมาเช่นเดียวกับรอยสักรูปมังกรด้านหลังของเขา ความรู้สึกบางอย่างมันเอ่อล้นจนทำให้จินต้องกระโดดลงน้ำทะเลสาบ แม้เขาทิ้งกายให้ไหลไปตามกระแสน้ำอันหนาวเย็น แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความร้อนจากภายในนั้นหายไปได้เลย

 

ตู้มมม!!! โฮกกก!!!

 

น้ำในทะเลสาปเกิดการระเบิดขึ้นและปรากฏให้เห็นภาพของมังกรสีทองทะยานลอยขึ้นฟากฟ้าก่อนจะคำรามเสียงดังลั่นไปทั่ว

 

โฮ่... มังกรหนุ่มตัวเป็นๆ เชียวล่ะ อึก!” ชายชราที่ในมือยังคงถือแก้วไวน์อยู่พูดขึ้น ขณะมองออกไปนอกหน้าต่างของคฤหาสน์หลังนี้

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1371 PrinceArcadia (จากตอนที่ 186)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 10:30
    ใกล้เวลาแก้ปมหรือยังครับ ฮาเร็มไหมนะ อยากให้เป็นฮาเร็มใจจะขาด
    #1,371
    0