ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 185 : ห้ามเด็ดขาด!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    16 มิ.ย. 62

เนื้อหอมจริงนะ เจ้าตาทอง จินหันไปมองต้นเสียงเช่นเดียวกับพวกหญิงสาวทั้งหลาย พอเห็นว่าผู้ใดมาพวกเธอจึงหลีกหนี ถอยหายไปทีละคนโดยไม่มีใครกล่าวสิ่งใด

พอคุณเลเน่มาเท่านั้นแหละ พวกเธอก็หนีไปหมดเลย ผมเสียใจแย่ จินแกล้งทำหน้าเสียใจ

ไม่ต้องมาโทษเรา พวกเธอสวยไม่เท่าเราต่างหาก เลเน่ในชุดเดรสสีดำตัวใหม่พูดพลางเชิงหน้า ทำเอาจินรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาเล็กน้อย อีกอย่าง การประลองของพวกเรายังไม่รู้ผลแพ้ชนะ พรุ่งนี้เช้ามาเจอกันที่ลานข้างหน้าด้วย

ไม่ใช่ว่ารู้ผลไปแล้วเหรอครับ จินคลี่ยิ้มให้กับการไม่ยอมแพ้ของหญิงสาว

ไม่มีคนล้มลง ถือว่าไม่นับ!” เลเน่หงุดหงิดพอควร เล่นเอาแขกหลายคนมองมายังพวกเขาด้วยสายตาสงสัย

ไม่ดีกว่า ผมขี้เกียจ จินหยิบไวน์แดงจากบริกรของงาน พลางจิบและมองรอบๆ

อย่ามาเมินเรา! ไม่รู้ล่ะ! ถ้าไม่ยอมมา ยังไงพรุ่งนี้เราจะไปปลุกเองเลเน่ทำหน้าไม่พอใจ

มีผู้หญิงมาปลุกตอนเช้าๆ มันก็ดีเหมือนกัน พอได้ยินคำพูดของจินเข้า ทำเอาใบหน้าของหญิงสาวแก่นแก้วนั้นเริ่มมีสีแดงระเรื่อ

ไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะ!”

เฮ้ยๆ เสียงดังอะไรกันเจ้าตัวแสบ ชายหนุ่มกล้ามโตในชุดเครื่องแบบสีดำเต็มยศเดินมายังจุดที่เกิดเสียงดัง ก่อนจะพบว่าสาเหตุมาจากปากของน้องสาวคนสุดท้องของตัวเอง เล่นเอาชายหนุ่มต้องรีบเข้าไปควบคุมสถานการณ์

เจ้าตาทองนี่ไม่ยอมประลองกับน้องอ่ะ พี่เลโอ เลเน่ชี้นิ้วมายังจินและฟ้องพี่ชายของตน

เอาอีกแล้ว ไปบังคับเขาประลองอีกแล้ว ต้องขอโทษแทนน้องสาวผมด้วยนะครับ เอ่อ... ไม่ทราบว่าคุณจินใช่ไหม เลโอโค้งตัวเล็กน้อยให้เกียรติจิน ซึ่งจินก็ทำเช่นกัน

เขาลอบมองท่าทางของชายหนุ่มที่ชื่อเลโอมาสักพักแล้ว แม้จะอยู่ในตำแหน่งสูงศักดิ์แต่เขากลับไม่ถือตนเท่าไหร่ แถมยังนอบน้อมต่อผู้ใหญ่เป็นอย่างดีด้วย แม้ว่าดวงตาของคนผู้นี้จะแข็งกร้าวก็ตาม ซึ่งมันคงเป็นลักษณะเด่นของพวกชื่นชอบการต่อสู้

งั้นคุณคงเป็นคุณเลโอ งานเลี้ยงสนุกมาก ขอบคุณที่เชิญพวกเรามานะครับ ทั้งสองต่างยื่นมือมาจับทักทายกันต่อหน้าเลเน่ที่กำลังงอนแก้มป่อง

อย่ามาเมินเราแบบนี้นะ!” เลเน่กัดเข้าที่มือของทั้งคู่

โอ๊ย! เป็นหมาหรือไงยัยตัวแสบ เลโอหันไปตวาดใส่เลเน่ ก่อนจะถูกเธอเตะเข้าที่หน้าแข้งอีกทีจนร้องจ๊าก

ไม่รู้แหละ ยังไงพรุ่งนี้นายต้องมาที่นี่ตอนเช้า! ชิ!” กล่าวเสร็จโดยไม่รอคำตอบ เลเน่ก็เดินสะบัดผมไปหาพ่อแม่ของเธอที่ยืนหัวเราะไม่ไกล

ไปกินอะไรเข้าอีกวันนี้ เลโออุทานกับตัวเอง ก่อนจะหันมามองหน้าจินด้วยรอยยิ้มเจื่อๆ แล้วคุณสแตน...

สแตน

ขอรับ นายท่าน สแตนมาโผล่ด้านหลังของจินทันทีเมื่อถูกเรียกชื่อ

( เช็ดคราบเลือดก่อน ) จินพูดกับสแตนผ่านสื่อเวทย์มนต์โดยไม่หันไปมอง

( ขออภัย ขอรับ ) สแตนรับรู้และรีบเช็ดมันออกอย่างรวดเร็ว จนเลโอแทบมองไม่ทัน

 

การกระทำของทั้งคู่ได้เรียกเลือดในกายของเลโอให้ร้อนรุ่มขึ้นมา เขาแทบอยากจะขอท้าประลองใครคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ให้รู้แล้วรู้รอด แต่ติดที่ว่านี่มันเป็นงานใหญ่และเขาเป็นพระเอกของงานนี้อยู่

 

ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง คุณสแตน เลโอยื่นมือที่สั่นเล็กน้อยไปข้างหน้า

เช่นกัน ขอรับ สแตนเดินเข้าไปจับก่อนจะถอยมายืนด้านหลังจิน

เอาไว้ยังไงถ้าพรุ่งนี้คุณเลโอว่าง พวกเรามาเจอกันที่ลานประลองด้านหน้านี้ตอนเช้าก็ได้ครับ จินสัมผัสได้ถึงความต้องการของคนตรงหน้า

จริงเหรอ! แทบอดใจรอไว้ไม่ไหว ไว้ยังไงพรุ่งนี้เช้าเจอกัน ดวงตาของเลโอเปร่งประกายขึ้นมา

อ้อ! ยินดีด้วยนะครับ จินกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ขอบคุณมาก เชิญตามสบายนะครับ เลโอโค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างตื่นเต้นและเดินจากไปเพื่อไปยืนตรงบันไดของคฤหาสน์ที่มีเหล่าสมาชิกครอบครัวทั้งหมดของเขายืนรออยู่ก่อนแล้ว

 

เป็นพวกไหน จินเปรยลอยออกมาบางเบา ขณะที่ดาอัสกำลังพูดกล่าวเกี่ยวกับงานในวันนี้

พวกนั้นรับงานผ่านอีเมลอีกที จึงไม่สามารถระบุตัวผู้ว่าจ้างได้ขอรับ สแตนกล่าวตามความทรงจำของเหยื่อทั้งหมดที่เขาลงมือสังหารไป

เป้าหมายล่ะ จินมองไปยังเหรียญตรามากมายตรงหน้าอกข้างซ้ายของเลโอ แต่ลองคาดด้วยสายตาแล้วมันยังคงน้อยกว่าดาอัสพ่อของเขา

จับตัวคุณคาร่า ขอรับ จินหันไปมองหน้าสแตนทันทีเมื่อได้ยินชื่อของคาร่าออกมา ซึ่งสแตนพยักหน้ายืนยันเข้าไปอีกรอบ

มีสถานที่นัดพบไหม

ทางผู้ว่าจ้างบอกจะติดต่อมาอีกทีหลังเสร็จงานขอรับ คำตอบของสแตนเล่นเอาจินเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้ว

พอจำอีเมลนั้นได้ไหม สแตน

จำได้ขอรับ

ดี งั้นรบกวนส่งไปให้อาริมะตรวจสอบด้วย

รับทราบขอรับ สแตนรับคำสั่งนั้นโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ เขาเดินหลบมุมเพื่อโทรศัพท์หาอาริมะ พลางตรวจสอบรอบๆ งานอีกทีด้วย

เรื่องมันชักจะยังไงๆ แล้วนะ คุณคาร่า จินมองไปยังหญิงสาวในชุดเดรสแสนสวยตรงหน้าแถวบันได พร้อมกับคาร่าได้หันมามองเช่นกันเหมือนว่าเธอรู้ตัว

 

หลังจากที่เสร็จสิ้นพิธีการในการมอบตำแหน่งให้กับเลโอแล้ว แสงไฟของทั้งห้องโถงก็ถูกปิดลงทันที ผู้คนทั้งหลายเกิดการตื่นตัวเริ่มส่งเสียงกันออกมาอย่างรนราน ก่อนที่มันจะกลายเป็นเสียงแห่งความประทับใจ เนื่องด้วยแสงจากเชิงเทียนที่จุดขึ้นบริเวณโดยรอบ และที่เป็นจุดเด่นของงานคงเป็นโคมไฟขนาดใหญ่ตรงกลางที่มีแสงระยิบระยับออกมา พร้อมกับเสียงดนตรีที่ค่อยๆ บรรเลงขึ้น เพื่อเป็นสัญญาณในการเปิดงานเต้นรำ

บรรดาชายหนุ่มภายในงานต่างพากันเดินเข้าหาหญิงสาวเพื่อขอเต้นรำด้วยท่าทางสุภาพ ซึ่งก็มีไม่น้อยที่ถูกปฏิเสธกลับมา เฉกเช่นเหล่าบุรุษที่เรียงแถวกันเข้าไปขอคาร่าเต้นรำ และต้องพบเจอความผิดหวังกันถ้วนหน้า

มันเป็นใครวะ!”

หล่อกว่าแล้วไง!”

อย่าให้ข้ารู้บ้านเลขที่มันนะ!”

เสียงซุบซิบด่ากรนตามมาพร้อมกับหญิงสาวในชุดเดรสสีดำที่เดินตรงดิ่งหาจิน การกระทำดังกล่าวเล่นเอาชายหนุ่มนัยน์ตาสีอำพันปั้นหน้าไม่ถูกกันเลยทีเดียว แต่เขาก็ยังคงสงวนท่าทีไว้ได้โดยไม่มีพิรุธ

คุณคาร่า ให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงไหมครับ จินโค้งตัวลงและผายมือไปข้างหน้า มอบรอยยิ้มให้หญิงสาวเล็กน้อย เล่นเอาเหล่าสาวๆ ที่มองอยู่รอบข้างเขินอายกันไปตามๆ

นึกว่าจะไม่ชวนเสียแล้ว คาร่าตอบรับโดยการยื่นมือไปจับ และยิ้มให้จินอย่างมีเลศนัย

เล่นทำขนาดนั้น ผมจะกล้าไม่ชวนได้ยังไงครับ จินจับมือของคาร่าเดินเข้าไปยังตรงกลางของห้องโถง

ทุกคนต่างมองทั้งสองด้วยความเสน่หา ชายหนุ่มรูปหล่อกับหญิงสาวที่งดงามได้ติดตรึงเป็นอย่างมาก ท่วงท่าของทั้งคู่ต่างเดินมั่นคงและไม่วอกแวกต่อสิ่งใด

ทำอะไรเหรอคะ?” คาร่าถามด้วยดวงตาใสซื่อขณะที่มือซ้ายของจินกุมมือเธอขึ้นเล็กน้อย และมือขวาของชายหนุ่มสอดเข้าทางเอวและจับแถวด้านหลังของหญิงสาว

ช่างมันเถอะครับ แต่จะดีเหรอ คุณคาร่าเล่นปฏิเสธคนดังๆ ทั้งนั้น จินเหลือบไปมองเหล่าชายหนุ่มที่มองตาเขียวมายังตนจากด้านนอก

ไม่เป็นไรหรอก แค่ให้เหตุผลว่าคุณจินเป็นคนชวนคนแรกจึงต้องให้เกียรติก่อน เท่านี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว จินยิ้มแห้งให้กับคำตอบของคาร่าทันที

รู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหลเลยครับ

ขอบคุณค่ะ คาร่าหัวเราะน้อยๆ ออกมา เธอไม่เคยรู้สึกดีและปลอดภัยกับใครเลยนอกจากครอบครับ ยกเว้นมาพบจินในวันนี้

 

พ่อหนุ่มนั่นไม่เลวเลยนะคะคุณ ไวโอเล็ทแม่ของคาร่าหันไปพูดคุยกับสามีของตน ซึ่งเธอมองพวกเขาเต้นรำและพูดคุยกันมาสักพักแล้ว

ออกจะดูดีด้วยซ้ำ แต่ติดที่ยัยลูกสาวของเรานิสัยไม่เหมือนชาวบ้านเขานี่สิ เฮ้อ... ดาอัสถอนหายใจ

อย่าว่าลูกอย่างนั้นสิคุณ แต่ครั้งนี้เธอดูแตกต่างออกไปจากเดิมนะ คุณเคยเห็นลูกเขาตอบรับคำขอเต้นรำมาก่อนงั้นเหรอ

หวังว่าจะอย่างนั้น แต่คำพูดของคาร่ายังติดตรึงอยู่ในใจผมอยู่เลย ดาอัสถอนหายใจอีกรอบ

อย่าถอนหายใจเยอะสิคะ เดี๋ยวแก่เร็วหรอก อีกอย่างลูกเขาอาจจะลืมไปแล้วก็ได้

พวกเราได้แต่หวัง แล้วเราไม่ไปเต้นรำกับเขาเหรอยัยตัวแสบดาอัสหันไปมองลูกสาวคนสุดท้องด้านข้าง

ไม่ค่ะ! ชิ!” เลเน่ปฏิเสธเสียแข็งก่อนจะสะบัดเดินหนีไปอีกทาง ดาอัสกับไวโอเล็ทต่างมองหน้ากันด้วยคำถามที่ปรากฏอยู่บนใบหน้า เป็นอะไรของมัน โดยที่ทั้งคู่ไม่ได้มองเห็นเลยว่าสายตาของเลเน่นั้นจับจ้องไปยังจุดที่จินกับคาร่าเต้นเช่นเดียวกันก่อนหน้านี้

 

จินและคาร่าเคลื่อนไหวตามบทเพลงที่ช้าและแสนหวานนั้นได้อย่างลงตัว ความเข้ากันระหว่างการวางเท้านั้นเรียกได้ว่าค่อนข้างดี จนสะกดทุกสายตาให้หันมามอง

เต้นรำเก่งเหมือนกันนะครับเนี้ย จินอดชมไม่ได้

ทางนั้นก็เหมือนกันนั้น แต่ว่าไม่เขินเหรอเวลาอยู่กับสาวสวย

ชมว่าตัวเองสวยก็ได้ด้วย จินยิ้มกรุ่มกริ้ม ทำเอาคาร่าหัวเราะตาม

แน่นอนสิคะ หรือคุณจินว่าไม่จริง คาร่ายื่นหน้าและกระชับวงแขนเข้ามาใกล้ เล่นเอาจินเริ่มทำหน้าไม่ถูก

สวยก็ได้ครับ จินไม่ได้เคลื่อนหน้าถอยหนี

แกล้งคุณจินไม่สนุกเลย ไปดีกว่า พูดเสร็จ คาร่าก็เดินหนีออกไปเสียดื้อๆ

เดี๋ยว---

ยังไม่ทันที่จินจะพูดได้เต็มประโยค ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวผู้หนึ่งเข้ามาแทนที่คาร่า จินก้มหน้าไปมองเธอคนนั้นด้วยความแปลกใจและไม่เคยคาดคิดมาก่อน

คุณไอริส เขาจ้องไปยังดวงตาสีเทาที่กำลังสั่นไหว ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อชวนน่ามองเป็นอย่างยิ่ง

ต่อจากนี้ ห้ามพูดและห้ามถามอะไรทั้งสิ้นเด็ดขาด ไอริสกล่าวเสียงสั่นราวกับว่าเธอได้ตัดสินใจและเตรียมใจอะไรบางอย่างไว้แล้ว

เอ่อ... จินเริ่มตามไม่ทัน

รับปากสิ

ครับ สุดท้ายเขาก็ยอมรับปากหญิงสาวไปโดยไม่รู้ตัว

แต่แล้วการกระทำต่อมาของไอริสกลับทำให้จินตกใจขึ้นไปอีก ซึ่งเธอได้ถอดหน้ากากที่ปกปิดใบหน้าแสนสวยนั้นออก เผยให้เห็นใบหน้าที่เขาเฝ้าทวิลหาทุกครั้งยามคิดถึงใครคนหนึ่ง ภาพของไอซ์ที่จากไปกำลังซ้อนทับเข้ากับไอริสจนแทบแยกไม่ออก ทำให้น้ำใสๆ เริ่มก่อตัวแถวขอบตาของจิน

ไอซ์...

ชายหนุ่มนัยน์ตาสีทองยืนแข็งทื่อกับภาพตรงหน้าไปชั่วขณะ ก่อนจะรู้สึกถึงบางอย่างที่นุ่มเนียนสัมผัสแถวบริเวณปากของตน

ไอริสผละตัวออกทันทีหลังจากเขย่งเท้าขึ้นไปจุมพิตจิน แต่แล้ว...

หมับ! …แขนของเธอถูกจินคว้าไว้อย่างรวดเร็ว

 

ปล่อย---” ก่อนที่ไอริสจะพูดอะไรออกมา ริมฝีปากของเธอก็ถูกจินประกบไว้แล้วเรียบร้อย เธอพยายามทั้งดิ้น ทั้งทุบตีที่หน้าอกของชายหนุ่ม แต่เขากลับไม่มีท่าทีจะปล่อยเธอไป

จนกระทั่งการจูบของจินเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามอารมณ์ที่เขาสะสมไว้มานาน เป็นเหตุให้เรี่ยวแรงของไอริสค่อยๆ หมดไปและคล้อยตามอารมณ์ของเขาไปในที่สุด

 

ตุ้บ! …หน้ากากในมือของหญิงสาวร่วงหล่นลงพื้นท่ามกลางการมองดูของคนทั้งงาน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1370 PrinceArcadia (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 13:15
    เด็ดมาก
    #1,370
    0
  2. #1369 kamisamahestia00 (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 11:51
    อย่าทำให้ค้างได้มั้ย~ถ้า​เธอ​ไม่แคร์​~
    #1,369
    0
  3. #1368 Nazzga2 (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 11:26
    ทำไมฉากต่อมาตรูเห็นจินถูกพี่หมาไรเดอร์คิกใส่
    #1,368
    0
  4. วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 11:15
    ค้าง!!!!
    #1,367
    0