ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 126 : หลังม่าน...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 226 ครั้ง
    14 ต.ค. 61

บนถนนสายหนึ่งที่มีเพียงแสงส่องทางจันทราและความสว่างจากหลอดไฟนีออนตามบ้านเรือน ได้มีรถสีดำคันหรูวิ่งผ่านด้วยความเร็วสูงสุดจากการขับโดยชายหลังค่อมหน้าตาง่วงซึม ข้างกายมีหญิงสาวหน้าตาน่ารักราวกับเด็กน้อยนั่งอมลูกกวาดด้วยใบหน้าเคลิ้มสุข และมีท่าทีกระวนกระวายใจจากชายในชุดสูทสีแดงที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ที่นั่งด้านหลัง

 

( สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง? ) เสียงผู้หญิงถามขึ้นจากปลายสาย

 

เลวร้ายที่สุด ตอนนี้พวกผมกำลังหลบหนีจากพวกนั้นอยู่ ชายหน้าตาเจ้าเล่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ตอบด้วยความนอบน้อมพร้อมกับอาการกระวนกระวายใจ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะออกจากอาคารของแก๊งมาได้ไกลพอสมควร แต่โตริชุก็ยังไม่สบายใจโดยหันหลังไปดูตลอดเวลา

 

( แต่มันยังไม่รู้แผนการของพวกเราใช่ไหม!? )

 

เหมือนทางนั้นจะเคลือบแคลงถึงการกระทำอยู่บ้าง แต่ผมก็ยังไม่ได้หลุดปากพูดถึงอะไรพวกนั้นออกไปครับ

 

( งั้นก็ดี รักษาตัวเองด้วย ) หญิงสาวกดวางสายลงทันทีหลังจากที่พูดเสร็จ

 

เดี๋ยวก่อนครับ! โว้ย!!!” โตริชุปาโทรศัพท์เข้ากับเบาะด้านหน้าอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด

 

คิดจะใช้ก็ใช้ คิดจะทิ้งก็ทิ้งแบบนี้ ยัยบ้านี่!”

 

เอาหน่อยไหมคะ?” ไอโอริหรือหญิงสาวที่นั่งด้านหน้าหันมายื่นลูกกวาดสีชมพูให้โตริชุ

 

ถึงไหนแล้วคาซึตะ โตริชุปัดมือของหญิงสาวทิ้งโดยไม่สนใจ และหันไปถามชายที่ขับรถแทน ซึ่งการกระทำดังกล่าวทำให้หญิงสาวไม่พอใจ พร้อมกับทำแก้มป่องขัดใจออกมาอย่างแรง

 

อีกประมาณสิบนาทีก็น่าจะถึงที่กบดานแล้วครับ เสียงอันยืดยานของชายด้านหน้าตอบกลับมา

 

หากผ่านเรื่องบ้าบอพวกนี้ไปได้ พวกนั้นจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำไว้!” โตริชุเอาหลังพิงเบาะพร้อมกับพ่นลมหายใจฟึดฟัดออกมาอย่างโมโหโกรธแค้นจัด

 

แล้วพวกเราจะเอายังไงกันต่อครับ คาซึตะถามโดยไม่หันหลังมามอง

 

ตอนนี้คงต้องเก็บตัวสักพักและเตรียมแผนการแก้แค้นไปก่อน โตริชุกอดอกอยู่ด้านหลังตอบออกมาพลางมองวิวด้านนอกที่มืดมิดไม่เห็นอะไรเลย

 

ทำไมเราไม่สู้กับพวกแก๊งมังกรคำรามดูสักตั้งละคะ ฉันว่าน่าจะสนุกนะหัวหน้า ใบหน้าไอโอริยิ้มแย้มราวกับเด็กได้ของเล่นถูกใจ

 

เธอคิดว่าจะสู้พวกนั้นไหวงั้นเหรอ แค่ตัวหัวหน้าพวกมัน ข้าก็ปวดหัวแย่อยู่แล้ว โตริชุตอบ

 

ไม่ลองไม่รู้นะคะ แค่จิตสังหารมันบอกอะไรทุกอย่างไม่ได้หรอก หญิงสาวแย้งโดยไม่สนใจ

 

เหอะ! ทางที่ดีอย่าขอได้เจอเลยดีกว่า หากไม่ใช่เพราะข้อตกลงบ้าๆ พวกนั้น ฉันไม่อยากยื่นมือเข้าไปยุ่งกับพวกแก๊งมังกรคำรามหรอก โตริชุกล่าวอย่างมีเลศนัยแอบแฝง และส่ายหน้าให้กับความไม่รอบคอบของตัวเอง

 

ทำไมเหรอครับ?” คราวนี้เป็นคาซึตะถามอย่างสงสัย

 

หากนับถึงขุมกำลังของพวกแก๊งมหาอำนาจทั้งสี่แล้ว แก๊งมังกรคำรามถือว่าแข็งแกร่งที่สุด ถ้าหากพวกนั้นต้องการต่อสู้จริงๆจังๆ พวกเราคงไม่รอดมาถึงตอนนี้ได้หรอก จำนวนคนวันนี้ที่พวกมันนำมาก็ยังไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของกองกำลังทั้งหมดที่พวกมันมีเลย หากจะโทษก็คงต้องโทษความประมาทของเจ้าเด็กบ้าหัวหน้าของพวกมันนั่นแหละ โตริชุอธิบายออกมาอดขนลุกไม่ได้หากฝ่ายนั้นเอาจริงเขาคงไม่รอด

 

แต่โชคยังดีที่ยัยผู้หญิงบ้านั่นวางแผนมาก่อนแล้ว ไม่งั้นละก็…’ โตริชุคิดในใจก่อนจะเลิกคิ้วเงยหน้ามองหลังคารถ

 

ฟิ้ว! ตู้มมมมมมมมมม!!!

 

ทันใดนั้นก็มีบางอย่างร่วงลงมาจากฟากฟ้าและตกใส่หน้ารถของพวกโตริชุอย่างจังด้วยความแม่นยำราวกับจับวาง ส่งผลให้ด้านหน้าของรถคันหรูสีดำยุบลงไปกระแทกเข้ากับพื้นจนเป็นหลุมขนาดใหญ่ เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเร็วมากมาพร้อมด้วยเสียงที่ดังกัมปนาทอย่างกับระเบิดดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ

 

หนังเหนียวจริงๆ ร่างอันสูงโปร่งมาพร้อมนัยน์ตาสีทองทอแสงสว่างแม้ในยามค่ำคืน ผู้ซึ่งยืนอยู่หน้ารถที่ยุบลงไปกับพื้นถนนพูดขึ้น

 

ดูเหมือนโชคจะไม่ดีอย่างที่คิดแล้วนะครับหัวหน้า คำพูดที่ดูใจเย็นดังออกมาจากปากของคาซึตะโดยกำลังหิ้วปีกโตริชุที่หัวแตกจนเลือดไหลท่วมหน้า ถัดออกไปมีไอโอริยืนยิ้มจ้อไปยังจินด้วยใบหน้าแวววับดวงตาเป็นประกาย

 

ไม่เคยคิดว่าจะมีโชคตั้งแต่เจอกับพวกนี้แล้วแหละ โตริชุเอามือแตะที่บาดแผลก่อนจะทำหน้าเจ็บปวดเปรยออกมา

 

ไม่คิดเลยว่ามันจะตามมาทัน ต้องเก่งถึงขนาดไหนที่ไล่ตามมาถึงนี่ได้ แล้วลงมาจากไหนละนั่น โตริชุพยายามหาเหตุผล เพื่อตอบข้อสงสัยภายในใจ และใช้สายตาของตัวเองสาดส่องไปรอบๆ

 

ซึ่งตอนนี้พวกเขาทั้งสี่กำลังยืนอยู่กลางถนนที่ไร้การสัญจรจากรถราใดๆ และดูเหมือนห่างไกลจากบ้านเมืองอย่างมากด้วย นั่นทำให้การปรากฏตัวของจินเป็นเรื่องน่าสงสัยที่สุด

 

พวกเราคุยกันดีๆ ก็ได้นะครับ คุณจิน ใบหน้าที่อาบเลือดของโตริชุยิ้มพูดกับจิน

 

การพูดคุยมันจบไปนานแล้ว จินยิ้มเหี้ยมตอบกลับ และแผ่รังสีอำมหิตออกมา สร้างความหวาดกลัวให้กับพวกเขาจนหนาวไปถึงกระดูกสันหลังกันเลยทีเดียว

 

จินค่อยๆ เดินลงจากหน้ารถและก้าวเข้าใกล้พวกโตริชุอย่างใจเย็น แต่รอยยิ้มนั้นกำลังบ่งบอกถึงความน่ากลัวที่จะเกิดขึ้นแน่นอน

 

พรึ่บ! ตู้มมม!!!

 

ไอโอริชิงปาลูกกวาดใส่จินโดยไม่ให้เขาตั้งตัว ถึงจะเป็นการโจมตีทีเผลอแต่จินก็หลบมันได้อย่างสบาย ทำให้ลูกกวาดนั้นพุ่งเข้าชนกับรถจนเกิดการระเบิดและลุกไหม้ทันที เขาหันหลังไปมองสภาพของรถและหันกลับมามองไอโอริก็เห็นร่างกายของเธอปกคลุมไปด้วยพลังวิญญาณสีม่วงเข้ม พร้อมด้วยท่าทางป้องปากกระโดดดีใจของเธอที่แสดงออกมา

 

ไอโอริ!” โตริชุหันไปตวาดใส่ไอโอริ

 

ฉันรอไม่ไหวแล้วหัวหน้า ให้ฉันสู้กับเขาเถอะนะ ไอโอริทำท่าทางงอแงราวกับเด็กออดอ้อนไปให้โตริชุ พร้อมกับในมือทั้งสองข้างมีเหล่าลูกกวาดอยู่เต็มไปหมด

 

เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว คงไม่มีทางเลือก โตริชุถอนหายใจ ก่อนจะผละตัวออกจากคาซึตะและเตรียมตัวต่อสู้

 

ซึ่งเขาดึงมีดสั้นที่ทำโดยแร่ไทรเวย์เนียมออกมาสองเล่มถือไว้พลางเรียกพลังวิญญาณสีแดงสดเข้าคุมตัวกับมีดไปด้วย และทางด้านคาซึตะดึงบางอย่างออกจากเสื้อคลุมพร้อมกับกดสวิทซ์ทำให้สิ่งนั้นกลายเป็นกระบองขนาดยาวกว่าลำตัวของเขา อีกทั้งยังเร่งเร้าพลังวิญญาณสีดำออกมาปกคลุมทั่วทั้งตัว

 

[ ตรวจสอบ ]

[ โตริชุ ซาคาว่า ค่าต่อสู้ : 813 ]

[ ไอโอริ อาคามิ ค่าต่อสู้ : 896 ]

[ คาซึตะ อาคามิ ค่าต่อสู้ : 847 ]

 

ร่างกายของจินห่อหุ้มไปด้วยออร่าสีเหลืองทองพร้อมกับดวงตาที่สุกสกาวเปล่งแสงเป็นประกาย พลันทำให้ทั้งสามรู้สึกถึงความต่างชั้นกันขึ้นมาทันที

 

เหมือนเราจะปลุกมังกรหลับให้ตื่นเสียแล้วสิครับ คาซึตะที่ตั้งท่าเตรียมพร้อมหันหน้าไปพูดกับโตริชุ

 

ผ่านวันนี้ไปได้ พวกเราคงต้องไปศาลเจ้า เพื่อขอพรกันสักหน่อยแล้ว โตรึชุหน้าตาไม่สู้ดี

 

ก้าวพริบตา!

 

พรึ่บ! …จินมาโผล่ด้านหน้าของทั้งสาม ทำเอาทุกคนตกใจกันทันทีกับความเร็วระดับนี้ของจิน

 

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! …เหล่าลูกกวาดระเบิดถูกปามาใส่จินราวกับกระสุนปืนกล แต่ด้วยความเร็วเพียงเท่านั้นของไอโอริไม่อาจทำให้จินเสียท่าลงได้

 

พรึ่บ! พรึ่บ! …ทั้งคาซึตะและโตริชุต่างพุ่งเข้าโจมตีประสานกันใส่จิน แต่ก็ทำได้เพียงฟาดฟันตัดผ่านอากาศเท่านั้น

 

ถึงแม้ทั้งสามคนจะทำอะไรจินไม่ได้ แต่ในสายตาจินต้องยอมรับว่าทั้งหมดต่างสอดประสานโจมตีกันอย่างรู้งานและเต็มประสิทธิภาพ ซึ่งดูจากตัวรุกอย่างทั้งสองชายแล้ว หากเป็นคนอื่นที่เก่งกว่าพวกนี้หนึ่งหรือสองขั้นคงไม่แคล้วตกตายแน่นอน

 

เมื่อทั้งสองปล่อยท่าออกมาจนหมดหรือเกิดอาการเหนื่อย ทางด้านของไอโอริก็จะคอยโจมตีทางไกลแทน และบางครั้งยังพุ่งเข้ามาอวดลวดลายการต่อสู้ระยะประชิดอีกด้วย ถึงความรุนแรงจะต่ำกว่าทั้งสอง แต่ว่าความเร็วนั้นมากกว่าทั้งคู่หลายเท่า อาจจะเพราะร่างกายที่เล็กและกระทัดรัดของเธอก็เป็นได้

 

ปึก! ปึก! …จินยกแขนกันขาที่เตะออกมาของไอโอริ และหมุนตัวใช้ศอกกันหมัดที่พุ่งมาอีกทิศ ก่อนที่จะหลบฉากหลบการโจมตีจากส้นเท้าของเธอที่หมุนตัวเตะลงมา

 

โดยดูจากความว่องไว และการเคลื่อนไหวของเธอแล้ว เรียกได้ว่าฝีมือการต่อสู้ระยะประชิดด้วยกระบวนท่านั้นสูงเลยทีเดียว แต่ก็แค่ในระดับที่สูงกว่าขีดจำกัดมนุษย์ขึ้นมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

 

หมับ! …จินจับข้อมือข้างขวาของไอโอริที่ชกเข้ามา ทำเอาเธอสะดุ้งตัวตกใจ

 

ปึก! ตู้มมม!!! …จินใช้หลังมืออีกข้างฟาดเข้าที่หน้าของหญิงสาวจนลอยไปกระแทกเข้ากับต้นไม้ที่ห่างออกไปและหักโค่นมันลง ทำให้เธอหมดสภาพในการต่อสู้ทันที

 

ไอโอริ!!!” เสียงร้องตะโกนของชายทั้งสองต่างประสานดังขึ้นพร้อมกัน

 

แกอย่าอยู่เลย!!!” ออร่าสีดำของคาซึตะพัวพุ่งออกมาราวกับเขื่อนแตก และบรรยากาศรอบกายก็เปลี่ยนไปต่างจากก่อนหน้านี้

 

พรึ่บ! …คาซึตะดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์โมโหก่อนที่จะควงกระบวงพุ่งตรงเข้าใส่จินด้วยความเร็วสูงสุดของตัวเอง

 

ตู้มมม!!! …จินเดินเข้าไปชกเข้าที่ใบหน้าของชายที่พุ่งเข้ามาส่งผลให้ร่างนั้นล้มทั้งยืนในหมัดเดียว

 

ดวงตาของโตริชุต่างเบิกกว้างอย่างตกใจ เขามองไปยังคาซึตะที่หมดสภาพนอนจมกองเลือดในหลุมใต้เท้าจิน แน่นอนในกลุ่มคนทั้งสามพลังกายของโตริชุนั้นต่ำที่สุด

 

ทีนี้ ก็ตาของคุณแล้ว บอกผมมาเถอะ ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ จินสะบัดคาบเลือดที่ติดมือทิ้ง และเดินเข้าไปหาโตริชุอย่างช้าๆ

 

เรื่องนั้นผมคงบอกคุณไม่ได้ โตริชุกล่าวด้วยน้ำเสียงเบาบาง เขาแทบไม่มีแรงยืนโดยดูได้จากอาการโอนเอนของร่างและความเหนื่อยล้าจากการเสียเลือดกับพลังกายไปมาก

 

พวกนั้นสำคัญกว่าชีวิตของคุณอีกงั้นเหรอ จินเดินเข้าไปด้วยใบหน้านิ่ง

 

แน่นอนต้องเป็นอย่างนั้น อยากฆ่าผมก็เชิญเลย โตริชุยิ้มตอบ แม้เขาจะมองไม่เห็นจินแล้วก็ตาม

 

ตุ้บ! …ร่างของโตริชุร่วงลงนอนสลบลงกับพื้น จากการเสียเลือดจำนวนมาก

 

งั้นก็ได้สแตน!”

 

ขอรับ นายท่าน!” สแตนโผล่มานั่งคุกเข่าด้วยท่าอัศวินข้างจินทันที เมื่อเขาได้ยินการเรียกชื่อของตัวเอง

 

ดูดเลือดพวกมัน อย่าเอาให้ถึงตาย และลบความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่นี้ทิ้งให้หมด จินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงอันทรงอำนาจ

 

ขอรับ นายท่าน!” น้ำเสียงโทนนั้นของจินทำให้ดวงตาของสแตนทอแสงเป็นประกายสีแดงราวกับเลือดขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 HAVE A GOOD DAY.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 226 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1166 Aetep (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:01

    ได้หมากมาอีก 1

    #1,166
    0
  2. #1118 joelamtan (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:47
    ขอบคุณครับ
    #1,118
    0
  3. #1117 Nadeas (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 21:07
    จะยังไงๆแกก็ไม่รอเสียบทพูดไปทำไม เห้ออออ~. คิดถึงท่านไร
    #1,117
    0