ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 105 : ตามไม่ทัน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 363 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

เสียงเพลงคอยขับกล่อมด้วยดนตรีเบาอารมณ์สร้างความผ่อนคลายให้แก่ผู้คนภายในร้านกาแฟเล็กๆ สไตล์มินิมอลที่เล่นโทนสีน้ำตาลดำแห่งนี้ พร้อมทั้งในแต่ละมุมของร้านต่างมีรูปภาพและของตกแต่งที่มีความหมายอยู่ทั่วทั้งร้านชวนน่าอบอุ่นใจยามเข้ามาใช้บริการ

 

จินกำลังจ้องมองไปยังหญิงสาวที่ทักทายตนด้วยความแปลกใจที่ใบหน้าของเขาก็ไม่ได้ปกปิดอารมณ์นั้นไว้แม้แต่น้อย จินเดินเข้าไปหาสแตนและหยิบเครื่องดื่มพร้อมกับของหวานไปยังบาร์ตรงด้านหน้าร้านทันที

 

สวัสดีครับ ผู้หมวด จินเดินเข้าไปถือวิสาสะนั่งลงด้านข้างและยื่นเครื่องดื่มที่เธอสั่งให้ด้วยรอยยิ้ม

 

ขอบคุณค่ะ นอกเวลางานเรียกว่าโซเฟียก็ได้นะคะ หญิงสาวนัยน์ตาคมสีม่วงชวนเสน่หาคู่นั้นยิ้มตอบกลับมา

 

หากมองภายนอกแล้วเธอดูไม่น่าใช่เจ้าหน้าที่ตำรวจเลยแม้แต่น้อย ด้วยรูปร่างหน้าตาและส่วนสูงของเธอนั้นสามารถก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงและเป็นนางแบบนางเอกแนวหน้าได้อย่างสบาย ซึ่งในส่วนนี้จินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอถึงเลือกเดินทางสายนี้ที่มันก็มีโอกาสที่พบกับเหตุการณ์อันตราย

 

งั้นผมขอเรียกว่า คุณโซเฟียแล้วกันนะครับ จินยิ้มตอบ พร้อมกับจัดแจงพื้นที่ให้ว่าง เพื่อวางของหวานกับเครื่องดื่ม

 

ค่ะ โซเฟียยิ้มอย่างสวยงามให้จิน

 

มาหาผมแบบนี้คงไม่ได้มาจับผมเข้าคุก ใช่ไหมครับ เพราะเขาแปลกใจไม่น้อยที่เจ้าหน้าที่ตำรวจเช่นเธอมาหาเขาแบบนี้ สถานีของเธอก็อยู่ไกลจากที่นี่พอตัวด้วยซ้ำ

 

นั่นสิคะ จับข้อหาอะไรดีนะ คุณจินก็ก่อเรื่องเอาไว้เยอะเหมือนกันเสียด้วย โซเฟียยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ชวนน่ามองออกมา ทำเอาจินยิ้มตามไปด้วย

 

งั้นผมขอสิทธิ์โทรหาทนายก่อนนะครับ จินเก๊กท่าตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำเอาเธอยิ้มน้อยๆ ออกมาด้วยความอารมณ์ดี

 

จินรู้ว่าเธอคงไม่ได้มาเพราะเรื่องทางการแน่นอน แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอมาหาเขาแบบเฉพาะเจาะจงด้วยเหตุผลอันใด

 

พอดีผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหาคุณจินเสียหน่อย แต่ว่าสาวๆ ในสต๊อกคงไม่ว่ากันเนอะ โซเฟียที่เพิ่งดูดเครื่องดื่มเสร็จก็เอาหลอดแตะปากก่อนพูดออกมาด้วยใบหน้าหยอกเย้า

 

อย่าพูดแบบนั้นสิครับ แหะๆ จินเกาหัวตัวเองและยิ้มแห้งๆ กลับให้เธอ

 

งั้นดูนี่นะคะ โซเฟียพูดเสร็จก็ดึงบางอย่างออกจากกระเป๋าลับด้านในเสื้อคลุมของเธอออกมา พร้อมกับพลิกกลับด้านไปมาให้จินดูอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเพียงสามวินาทีเท่านั้นแล้วเธอก็เก็บมันไปไว้ที่เดิม

 

อย่างนี้เองเหรอครับ จินยิ้มตอบกลับเธอ

 

ดูเหมือนท่านปู่จะวางเส้นสายไว้เยอะเหมือนกันนะเนี้ย เจ้าหน้าที่ตำรวจก็มีงั้นเหรอ สงสัยยังมีที่อื่นอีกสินะ จินคิดภายในหัวตัวเอง

 

สิ่งที่จินเห็นนั้นเป็นบัตรประจำตำแหน่งของสมาชิกระดับสูงภายในแก๊งมังกรคำราม ซึ่งมันจะเป็นบัตรสีดำและมีสัญลักษณ์เป็นมังกรสีทองในแบบยุโรปคำรามอยู่บนบัตร อีกด้านจะเป็นชื่อกับตำแหน่งของสมาชิก โดยของจินเป็นชื่อของเขากับตำแหน่งผู้นำตามด้วยเลข 77 ที่เป็นเลขโรมัน ส่วนของโซเฟียนั้นมีเพียงตัวอักษรย่อว่า T.S. กับเลข 11 ที่เป็นเลขโรมันเท่านั้น ด้วยการออกแบบและผลิตที่ค่อนข้างพิเศษทำให้บัตรที่จินและโซเฟียถืออยู่นี้ไม่สามารถมีใครลอกเลียนแบบได้

 

สงสัยคงเหนื่อยแย่เลยนะครับ ใบหน้าของจินยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มอย่างไม่น่าสงสัย แต่โซเฟียเริ่มทำหน้าขึงขังออกมา ทำเอาจินมองด้วยความแปลกใจ

 

ด้วยความเต็มใจค่ะ แต่ว่าเมื่อไม่นานมานี้ก็เพิ่งได้ข่าววีรกรรมของคุณจินมาเหมือนกันนะคะ ทำเอาที่สถานนีหลายที่วิ่งวุ่นกันทั่วเลยด้วย โซเฟียกล่าวออกมาแทงใจดำจินเข้าอย่าจัง

 

แหะๆ งั้นเหรอครับ

 

ฉันคิดว่ามันน่าแปลกที่คุณจินไปอยู่ที่ไหน ที่นั่นก็มีแต่เรื่องเลยนะคะ โซเฟียหยอกเข้าไปอีก

 

ฉึก! ’ดอกสองถูกยิงเข้าเป้าที่เดิมที่หัวใจจนเกิดเสียงดังภายในหัวของจิน ทำเอาจินเริ่มทำหน้าไม่ถูก

 

“…” จินยิ้มค้างให้เธอทันที

 

ฉันล้อเล่นค่ะ แล้วเธอก็ตัดบทเสียอย่างนั้น

 

แหะๆ ล้อเล่นเก่งใช้ได้เลยนะครับ จินแซวกลับไปให้ ทำเอาเธอยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาราวกับว่าเมื่อกี้ทำไปเพื่อหยอกเด็กอย่างไรอย่างนั้น

 

แต่ก็เหนื่อยจริงๆ นะคะ โซเฟียยิ้มให้จินจนทำเอาเขาขนลุกแปลกๆ ออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

 

ล้อเล่นใช่ไหมครับ

 

อันนี้พูดจริงค่ะ!” โซเฟียตอบกลับด้วยใบหน้าจริงจัง

 

แหะๆ เดี๋ยวผมเพิ่มเงินเดือนให้นะครับ จินยิ้มแห้งๆ ให้เธอและโน้มน้าวขอโทษด้วยเงินตรา

 

อย่าใช้เงินแก้ปัญหาสิคะ โซเฟียกล่าวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

 

เอาแล้วไง ไหงมาเรื่องซีเรียสได้เนี้ย จินเริ่มเหงื่อตกภายในใจ

 

เอ่อ งั้นผมต้องไถ่โทษยังไงดี จินโยนหินถามทาง โดยส่วนตัวเขาไม่ชอบให้ปัญหาที่ตัวเองทำไว้ต้องตกไปอยู่ในความรับผิดชอบของผู้อื่น มันทำให้เขาดูแย่และไม่ชอบเป็นอย่างมาก เขายินดีรับไว้เองหากทุกอย่างนั้นเป็นเพราะเขา

 

เรียก พี่ สิคะ โซเฟียทำใบหน้าจริงจังแต่มีรอยแดงระเรื่อปรากฎให้เห็น

 

ห้ะ! อะไรนะครับ?” จินไม่แน่ใจว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

 

งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ!” โซเฟียหันหน้ากลับไปมองด้านนอกโดยไม่สนใจจินทันที แต่กลับสร้างความอึดอัดจนชวนน่าหลบหนีเป็นอย่างมาก

 

ได้สิครับ พี่โซเฟีย จินยิ้มพูดออกมาโดยง่าย ราวกับมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมาย ด้วยคุณวุฒิของเธอยิ่งแล้ว เขาก็สมควรเรียกเธอว่าพี่จริงๆ

 

แต่ทำเอาโซเฟียสะดุ้งตัวหันมามองด้วยใบหน้าที่เริ่มแดง พร้อมกับมีอาการสั่นไหวที่ดวงตา

 

ค่อยคุ้มกับความเหนื่อยที่เสียไปหน่อย โซเฟียยิ้มให้จินอย่างอ่อนหวาน ทำเอาเขาค่อยโล่งอกขึ้นมาพร้อมทั้งยังลอบถอนหายใจอย่างเบาบางโดยไม่ให้เธอสังเกตเห็น

 

แล้วมีอะไรอีกหรือเปล่าครับ ถึงได้มาไกลถึงที่นี่

 

เมื่อคืนมีการฆาตรกรรมสยองขวัญ 3 ศพในเขตนี้นะคะ ทางหน่วยงานหลักเลยเรียกประชุมผู้เชี่ยวชาญจากทั่วทุกพื้นที่มา เพราะเกรงว่าอาจจะเป็นการฆาตรกรรมต่อเนื่อง อีกทั้งยังมีแนวโน้มว่าจะเกิดเหตุขึ้นอีก เพื่อหาข้อสรุปและสร้างแผนป้องกันขึ้นมา โซเฟียกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นการเป็นงาน ทำเอาจินกลับอารมณ์ตัวเองตามไม่ถูกเลยทีเดียว

 

แล้วบอกผมแบบนี้มันจะไม่เป็นอะไรงั้นเหรอครับ จินอยากจะเอาสิ่งที่ตัวเองได้ยินเมื่อกี้ ไปทิ้งที่แม่น้ำที่ห่างไกลที่ไหนสักแห่ง เพราะส่วนตัวไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางการเลยแม้แต่น้อย มันมักนำพาปัญหาใหญ่ตามมาเสมอ อย่างน้อยก็เห็นใน ภาพยนตร์

 

ที่จริงก็เป็นแหละค่ะ แต่ถ้าคุณจินไม่ไปบอกใครมันก็ไม่เป็นอะไรแล้ว โซเฟียยิ้มแปลกๆ ให้จิน

 

ทำเอาจินเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเธอเป็นคนยังไง บางทีดวงตายิ้มแต่ปากไม่ได้ยิ้ม บางทีปากยิ้มดวงตากลับไม่ยิ้ม บางทีก็ยิ้มทั้งดวงตาทั้งปาก เขาเริ่มตามอารมณ์เธอคนนี้ไม่ทันจริงๆ

 

รู้สึกเหมือนว่าขาข้างหนึ่งของผมได้ก้าวเข้าไปอยู่ในคุกเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ จินยิ้มแห้งๆ เช่นเดียวกับเครื่องดื่มที่เพิ่งดูดหมดไป

 

แต่ละศพนั้นไม่มีร่องรอยการขัดขืนหรือต่อสู้แต่อย่างใด ทุกศพล้วนตายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นสุข แต่มีเพียงหัวใจเท่านั้นที่ถูกฆาตกรควักเอาออกไป โซเฟียเล่าต่อ

 

ยังเล่าต่ออีกเหรอครับ!” จินแทบจะสำลักน้ำลายตัวเองออกมา

 

ทั้งสามศพเป็นผู้ชายวัยรุ่นที่หน้าตาดีทั้งนั้น พวกเราจึงได้ข้อสันนิษฐานว่า ฆาตรกรอาจเป็นผู้หญิง โซเฟียไม่สนท่าทางกระอักระอ่วนของจินและยังคงเล่าต่อ

 

หรือว่าเป็นคุณโซเฟีย!” จินแกล้งทำหน้าตกใจ เพื่อหาโอกาสเปลี่ยนประเด็นการพูดคุย

 

อาจจะใช่ก็ได้นะคะ หากคุณจินรู้แบบนี้แล้วก็คงปล่อยไว้ไม่ได้แล้วละ!” โซเฟียทำใบหน้าโรคจิตและยื่นใบหน้าแสนสวยนั้นเข้ามาใกล้จินเรื่อยๆ ทำเอาจินเริ่มมีแนวโน้มในใจแล้วว่าฆาตรกรอาจเป็นเธอก็ได้

 

ก็น่าลอง เอ้ย! ไม่ใช่!!! ’ จินลบความคิดในหัวออกทันที

 

คิก คิก!” ไม่นานเธอก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างสดใส

 

ดูทำหน้าเข้าสิ ว่าแต่!” ยังไม่ทันทีจินจะเริ่มเปลี่ยนสีหน้า เธอก็ทำใบหน้าจริงจังออกมา

 

ครับ!?” จินเอียงตัวหลบออกมา

 

ทำไมเมื่อกี้ไม่เรียกพี่ละคะ!” โซเฟียกล่าวเสียงดุ

 

ขอโทษครับพี่โซเฟีย จินตอบด้วยความรวดเร็ว

 

รู้สึกดีจังเลยที่หัวหน้าแก๊งเรียกตัวเองว่าพี่แบบนี้ โซเฟียกล่าวออกมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ

 

แหะๆ ทำเอาจินหัวเราะแห้งๆ และหันหลังกลับไปมองที่สแตนอย่างขอความช่วยเหลือ ซึ่งก็ดูจะไม่เป็นผล

 

หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันอีกหลายเรื่องด้วยกัน แต่เป็นจินเสียมากกว่าที่ถูกผู้หญิงคนนี้ต้อนให้จนมุมอยู่ทุกครั้ง ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่ก็ตามอารมณ์ของเธอไม่ทันจริงๆ จะลุกหนีก็ไม่ใช่อะไรที่เขาชอบทำเสียด้วย

 

เป็นคนดีที่น่าหมั่นไส้จริงๆ นะจิน จินด่าตัวเองภายในใจ

 

ตลอดเวลาสแตนกับโคโกะมองทั้งสองอย่างแปลกใจ สแตนนั้นไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ เพราะเขารู้ว่าโซเฟียเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและพวกเขาก็พบเจอกันแล้วตั้งแต่เมื่อตอนไปเที่ยวที่ทะเล แต่ที่น่าแปลกใจนั่นคือท่าทางของนายท่านของตัวเองเสียมากกว่า นานแล้วที่เขาไม่ได้เห็นนายท่านตัวเองนั่งเกร็งแบบนั้น

 

ส่วนโคโกะนั้นค่อนข้างแปลกใจอยู่ไม่น้อยพร้อมกับการจัดการข้าวของในร้านอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อยพอใจกับอะไรบางอย่าง บางครั้งจินก็ยังหันไปมองหน้าเธอด้วยความมึนงง ซึ่งเธอก็สบตาแล้วก็ก้มหน้าทำงานต่อไปเสียอย่างนั้น

 

ใครกันเหรอคะ คุณสแตน โคโกะอดสงสัยไม่ได้เลยถามสแตนด้านข้าง

 

คุณโซเฟีย เจ้าหน้าที่ตำรวจน่ะ ขอรับ สแตนตอบกลับมาโดยง่าย

 

ตำรวจ!” โคโกะทำหน้าตกใจก่อนที่จะหันไปมองหญิงสาวแสนสวยในหุ่นนางแบบที่นั่งพูดคุยและหัวเราะอารมณ์ดีกับจิน

 

แล้วจินไปทำอะไรเข้า ถึงมีเจ้าหน้าที่ตำรวจมาหาถึงที่แบบนี้ โคโกะคิดภายในใจและย้อนไปถึงตอนจินซ้อมพวกคนของแก๊งวัวคลั่งที่บ้านเธอ จึงทำให้เธอมองจินด้วยใบหน้าที่เป็นห่วงทันที

 

เฮ้อ ผู้หญิงนี่รับมือยากจริงๆ เลยนะ จินเหมือนสูญเสียพลังงานไปมากมายเพียงแค่เขาได้พูดคุยกับโซเฟียไม่ถึงชั่วโมง ซึ่งเธอก็เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี่เอง แถมเธอยังบอกว่าพรุ่งช่วยพาเธอเที่ยวด้วย ปากพาซวยของเขาก็ดันรับปากไปเสียด้วยสิ

 

น้ำมะนาวโซดาเย็นๆ ขอรับ นายท่าน สแตนยื่นเครื่องดื่มให้กับจินที่มีท่าทางหมดแรงและนั่งลงตรงหน้าเคาน์เตอร์อย่างเหนื่อยอ่อน

 

สแตนพรุ่งนี้ช่วยพาเธอไปเที่ยวแทนให้หน่อยสิ!” จินยกเครื่องดื่มขึ้นมาดื่มอย่างกระหายและพูดกับสแตนด้วยใบหน้าอ้อนวอน

 

ไม่ล่ะ ขอรับ สแตนกล่าวปฏิเสธโดยไม่คิด

 

นะ!” จินหันไปมองโคโกะ

 

ฉันต้องทำงาน โคโกะปฏิเสธเช่นเดียวกับสแตน และหยิบแก้วจานชามไปล้างที่อ้างล้างจานโดยไม่สนใจจิน

 

ฉันให้หยุดหนึ่งวัน พร้อมกับให้ค่าแรงด้วย จินรีบยื่นข้อเสนอออกมา

 

ไม่เอา!” โคโกะตอบโดยไม่คิด

 

ให้ค่าแรงเลยสิบเท่า!” จินยิงเข้าไปอีก

 

อย่าเอาเงินมาแก้ปัญหาสิจิน นายรับปากเธอไว้แล้วนะ โคโกะสั่งสอนจินเหมือนกับที่โซเฟียเพิ่งดุเขาไป

 

แล้วฉันมีเงินเยอะไปเพื่ออะไร!!!” จินโหยหวนออกมาเสียงดังอย่างงอแง  

 

สู้กับปีศาจยังไม่เหนื่อยเท่าพูดกับผู้หญิงเลยเว้ย จินอยากจะไหลเป็นของเหลวและซึมลงสู่พื้นดิน

 

ทำเอาโคโกะกับสแตนมองจินด้วยใบหน้ายิ้มน้อยๆ เมื่อพวกเขาได้เห็นมุมใหม่ๆ ของนายท่านตัวเอง ที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวเข้มแข็งเดี๋ยวอ่อนแอ เดี๋ยวก็ตลกเดี๋ยวก็จริงจัง เอาแน่เอานอนไม่ได้ แต่นั่นก็ถือเป็นลักษณะที่โดดเด่นและเป็นเสน่ห์ของชายผู้นี้ที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุขอย่างแปลกๆ ละนะ

 

หื้ม!?” จินรู้สึกถึงอะไรบางได้จากภายในร่างกาย

 

พรึ่บ! …จินเรียกมากาทามะที่เป็นรูปหยดน้ำสีเหลืองทองที่ไรจินให้มาตอนเข้าด่านทดสอบไปออกมา ก็พบว่ามันกำลังส่องแสงเป็นประกายอย่างน่าฉงนใจ

 

เดี๋ยวผมมานะ จินวิ่งขึ้นห้องไปด้วยความรวดเร็วท่ามกลางความแปลกใจของแขกในร้านกับสแตนและโคโกะ

 

ท่านไรจินเรียกงั้นเหรอ?”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 363 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1415 Kanokratphuk_42 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:15
    รู้สึกว่าหลังๆมานี้ นิสัยตัวพระเอกแปลกๆไปรึเปล่าแบบนิสัยเด็กๆ ไม่สุขุม...รึว่าผมอ่านเรื่องอื่นที่พระเอกจะมีนิสัย พูดน้อย หน้าตาย
    #1,415
    0
  2. #1142 Fikusa (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 18:57
    เออว่ะ อุตส่าห์สร้างเนื้อสร้างตัวให้รวยเพราะต้องการใช้เงินทำทุกเรื่องให้ง่าย แต่ถ้าใช้เงินไม่ได้แล้วจะทำงานไปเพื่ออะไรฟะ ชีวิตนี่ช่างซับซ้อน
    #1,142
    0
  3. #1005 dlsomc (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 17:12
    ขอบคุณคับ
    #1,005
    0
  4. #1004 joelamtan (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 17:11
    ขอบคุณครับ
    #1,004
    0
  5. #1002 gean7777 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 15:05
    ถถถถ จินเอ้ยนายพึ่งรู้เรื่องนี้หรอ
    #1,002
    0