พระเจ้าส่งผมไปรบ (INTO THE BATTLEFIELD)

ตอนที่ 51 : the end's beginning

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 215 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

อิทธิถูกกุมตัวมาโดยแม่มดสาว ชาร์ลอต ทั้งคู่เดินกลับมาที่ ๆ คนของเขาพักผ่อนอยู่แต่สิ่งที่อิทธิเห็นกับเป็นคนของเขาถูกทหารจักรวรรดิจับตัวเอาไว้ ทั้งหมดต่างคุกเข่าอยู่บนพื้น พร้อมบาดแผลเต็มไปหมด

อิทธิได้แต่กัดฟันเมื่อเห็นสภาพคนของตน แต่ก็ได้แต่อดทนเอาไว้ เมื่ออิทธิถูกพาตัวมาทหารจักรวรรดิก็วิ่งเข้ามากุมตัวอิทธิไป

"อยู่นี้เอง หนูตัวใหญ่ที่หลุดรอดไปได้" อิทธิมองไปตามเสียงก็เห็นจักรพรรดิวาเรอุสนั่งอยู่บนโขนหิน จับจ้องมาที่อิทธิ

"เจ้าชายวาเรอุส?" เมื่ออิทธิพูดขึ้น จักรพรรดิก็เดินตรงเข้ามาหาอิทธิ ก่อนจะต่อยเข้าที่ท้องของอิทธิ จนเขาล้มลง

"ผิด ตอนนี้ข้าคือจักรพรรดิวาเรอุส ไม่รู้ว่าข้าต้องของคุณเจ้าดีหรือไม่? ที่ทำให้ข้าได้ตำแหน่งนี้มาเร็วกว่าที่คาดเอาไว้" จักรพรรดิวาเรอุสพูดขึ้น ทั้งจ้องมองอิทธิที่ทรุดลงไปที่พื้น ก่อนจะสั่งให้ทหารพยุงตัวอิทธิขึ้นมา

ทั้งคู่จ้องหน้ากัน ก่อนที่จักรพรรดิวาเรอุสจะจิกที่ผมของอิทธิแล้วเหวี่ยงหมัดใส่หน้าของอิทธิอย่างแรง พร้อมตะโกนออกมาเสียงดัง

" แกทำให้ข้าเสื่อมเสียชื่อเสียง เสื่อมเสียศักดิ์ศรี" จักรพรรดิวาเรอุสต่อยใส่อิทธิไม่ยั้ง จนใบหน้าของอิทธิเต็มไปด้วยเลือด เขาไม่สามารถปัดป้องหรือดิ้นรนได้เลย แขนทั้งสองข้างก็ถูกจับเอาไว้ได้แต่ต้องกัดฟันทนเอา ทหารของอิทธิล้วนเงยหน้ามองด้วยความโกรธแค้น แต่พวกเขาก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน

จักรพรรดิวาเรอุสต่อยอิทธิอยู่นานสองนาน จนอิทธิสิ้นสติล้มลงบนพื้นนอนแน่นิ่ง องค์จักรพรรดิก็ยังทรงเตะไปที่ร่างกายของเขาไม่หยุด ทหารจักรวรรดิต่างนิ่งเงียบไม่แม้แต่จะสนใจ

"ยังจะเก่งอีกไหม เก่งนักใช่ไหม? ฉันจะหักแขนหักขาแก" จักรพรรดิเหยียบย่ำไปบนร่างของอิทธิ จนทั่วร่างมีแต่บาดแผล เมื่อฟื้นสติขึ้นมาเขาก็ทำได้เพียงขดตัวเพื่อไม่ให้โดนจุดสำคัญ ไม่อาจตอบโต้ได้

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ทหารดึงมันขึ้นมา ข้าไม่ต้องการให้มันตายที่นี้ แฮ่ก แฮ่ก" จักรพรรดิเริ่มเหนื่อยกับการซ้อมอิทธิจึงหยุดแล้วกลับไปนั่งลงที่โขดหินอีกครั้ง ก่อนจะออกคำสั่่งทหารจับแขนของอิทธิยกขึ้น พามายังเบื้องหน้าองค์จักรพรรดิ

สภาพของอิทธิเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดไหลนองไปทั่ว สองขาสองแขนไม่มีเรี่ยวแรงถูกลากมาทิ้งรอยเลือดไว้ตลอดทาง แม้แต่จะลืมตายังแทบจะไม่มีแรง บาดแผลก่อนหน้าก็ยิ่งทวีความรุนแรง เลือดไหลออกมาไม่หยุด ลมหายใจแผ่วเบา แทบจะสิ้นลมตอนไหนก็ได้

"พามันกลับไปยังเมืองหลวง ข้าจะเป็นคนประหารมันต่อหน้าสาธารณะชนเอง หัวของมันจะเป็นสิ่งแรกที่ข้าได้รับจากการนั่งบัลลังก์" จักรพรรดิพูดขึ้น

"แล้วเราจะเอายังไงกับลูกน้องของมันฝ่าบาท?" เมื่อได้ยินอย่างนั้นจักรพรรดิก็หันไปมองคนของอิทธิที่ถูกจับนั่งคุกเข่าเรียงรายอยู่ พระองค์ทรงนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนพูดออกมา

"ฆ่าทิ้งให้หมด พวกมันไม่จำเป็น ฆ่าทิ้งไปให้หมดนั้นหล่ะ" คำพูดขององค์จักรพรรดิ ทำให้อิทธิที่แทบจะสิ้นสติ พยายามเงยหน้าขึ้น แล้วเปร่งเสียงพูดออกมา

"ป..ปล่..ปล่อย...พ.พวก..เขาไป..เถอะ..พวกเขาไ..ไม่รู้เรื่อง..อ.อะไร เขาตัวข้าไปคนเดียว..ก็พอ" อิทธิพูดออกมาด้วยแรงแทบจะทั้งหมดที่มี แต่เหมือนไม่มีใครสนใจเขาเลย

ทหารที่จับตัวคนของอิทธิไว้ก็ชักดาบออกมา พาดไปที่ลำคอของพวกเขา อิทธิหันไปมองที่คนของตนมีเพียงสายตาที่หวาดกลัวส่งกลับมาให้ แต่ไม่ทันที่พวกเขาจะได้พูดอะไรดาบก็ตัดผ่านลำคอของพวกเขา ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อย ๆ ล้มลงโดยปราศจากศีรษะ อิทธิอยากจะร่ำร้องมออกมาดัง ๆ เขาได้แต่กัดฟันแน่นความโกรธแค้นพุ่งพวยในใจของเขา นี้นับเป็นครั้งแรกที่เขาอยากจะฆ่าคน ๆ หนึ่งให้ตายด้วยความตั้งใจ

การประหารดำเนินต่อไป คนของอิทธิถูกตัดหัวไปที่ละคน ทีละคน อิทธิไม่กล้าแม้จะทนมองต่อไปได้ ได้แต่เบือนหน้าหนี จับจ้องไปที่จักรพรรดิวาเรอุสอย่างเดือดดาล เต็มไปด้วยโทสะคลั่งแค้น จนกระทั้งมาถึงคนสุดท้าย อาแจ็กซ์ที่อยู่ในสภาพร่อแร่เต็มทน ทั้งบาดแผลเก่า บาดแผลใหม่ เลือดอาบไปทั่วร่างกายใหญ่โตนั้น เขาได้แต่เพียงนั่งนิ่ง หายใจรวยริน แตกต่างกับอาแจ็กซ์ผู้แข็งแกร่งที่เคยเป็นมาโดยตลอด

คมดาบพากเข้าที่ลำคอของอาแจ็กซ์ แต่เขาก็นิ่งราวกับไม่รู้สึกตัวใด ๆ อิทธิจับจ้องไปที่อาแจ็กซ์ที่รวมรบกับเขามาตลอด จนกระทั้งคมดาบในมือทหารจักรวรรดิเงื้อขึ้นสูง อิทธิได้แต่หวาดกลัว และพยายามดิ้นรนและร้องโวยวายออกมา

"เฮ่ย หยุดนะเว้ย หยุดไง ก็บอกให้หยุดไงวะ เห้ย ถ้าไม่หยุดขอสาบานเลย แกจะไม่ได้ตายดีแน่ สาบานเลย" อิทธิดิ้นรนทั้งยังร้องตะโกนอย่างคนไร้ทางสู้จนถูกทหารจักรวรรดิจับกดลงกับพื้น แต่เขาก็ยังจับจ้องไปที่สหายร่วมรบของเขาอาแจ็กซ์อยู่ตลอด

"ของสาบาน ขอสาบาน ข้าจะฆ่าพวกแกทั้งหมดให้ได้ ขอซาบาน" อิทธิก้มหน้าทั้งยังร้องไห้ออกมาดวงตาของเขาแดงกล่ำ แล้วทหารจักรวรรดิก็ออกแรงเหวี่ยงดาบลงที่ลำคอของอาแจ็กซ์อย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างใหญ่โตนั้นจะค่อย ๆ ล้มลง

อิทธิในใจเต็มไปด้วยความแค้น เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองไปยังจักรพรรดิวาเรอุส ที่นั่งนิ่งอยู่ทั้งคู่สบสายตากัน ดวงตาที่ว่างเปล่าขององค์จักรพรรดิกับดวงตาที่แดงฉานไปด้วยความแค้น อิทธิตะโกนประกาศก้อง

"วาเรอุส แกและจักรวรรดิของแกสักวันข้าจะทำลายมันด้วยมือของข้าเอง คอยดู ขอสาบานเลย" อิทธิพูดออกมาด้วยความแค้น แต่ดูองค์จักรพรรดิวาเรอุสจะไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเขาเท่าไร เพียงนั่งนิ่งแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับอิทธิไป

"แกไม่ได้อยู่ถึงวันนั้นแน่ กลับถึงเมืองหลวงเมื่อไหร่ แกได้ตามคนของแกไปแน่" อิทธิจ้องมองวาเรอุสอย่างกินเลือดกินเนื้อ ด้วยความโกรธแค้นอยู่นั้นเอง ก็มีเสียงดังพูดแทรง

"คงไม่ถึงวันนั้นจริง ๆ " พร้อมปืนสั้นทาบเข้าที่ขมับขององค์จักรพรรดิวาเรอุสที่นั่งอยู่

เปรี๊ยง

เสียงปืนดังสนั่นพร้อมร่างที่ล้มลงขององค์จักรพรรดิวาเรอุสนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เบื้องหน้าอิทธิ เลือดของเขาค่อย ๆ ไหลนองไปตามพื้นก่อนที่มันจะไหลออกมาถูกมือของอิทธิ

เขาได้เพียงนิ่งอึ่งงุงงงสับสน ก่อนจะพยายามรวบรวมสติจ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า คนของเขาล้วยถูกจักรพรรดิวาเรอุสฆ่าตายหมดสิ้นแล้วตอนนี้จักรพรรดิวาเรอุสก็ถูกฆ่าตายตรงหน้าของเขา

อิทธิเงยหน้าขึ้นมองคนที่ลั่นไกปืนปลิดชีวิตจักรพรรดิคนใหม่นี้ ก็เห็นเป็นชายสูงวัย หนึ่งในแม่ทัพของจักรวรรดิ คนที่เคยมาแนะนำตัวกับอิทธิ ทั้งยังเป็นนำทัพหน้ามาบุกอาณาจักรซาร์เฟีย ลอร์ดมอร์แกน วอน อัลเบิร์ด

อิทธิได้แต่นิ่งอึ่งไปอีกครั้ง เขามองไปโดยรอบต่างไม่มีใครทำอะไร พวกเขาเพียงยืนนิ่ง ทั้ง ๆ ที่จักรพรรดิของพวกเขาถูกฆ่าตายตรงหน้า แม่มดสาวชาร์ลอต เพียงนั่งมองพวกเขาพร้อมยิ้มออกมาเล็กน้อย แม่ทัพนายกองต่างนิ่งเงียบไม่เคลื่อนไหว ทหารต่าง ๆ ยืนนิ่่งไม่ขยับเพียงทำหน้าที่ของตนไป ราวกับการตายของจักรพรรดิไม่ได้เกิดขึ้น

"ไม่ต้องตกใจไป ท่านชาร์ล" ลอร์ดมอร์แกนหันมาพูดกับอิทธิ แต่อิทธิได้แต่ยิ่งสับสน

"หมายความว่ายังไง เกิดอะไรขึ้น พวกคุณทำแบบนี้ทำไม? " อิทธิพยายามรวบรวมความเยือกเย็นอีกครั้ง ก่อนจะจับจ้องไปยังร่างที่นอนแน่นิ่งของจักรพรรดิวาเรอุส

"เขาแค่ต้องตายเพื่อสันติภาพระหว่าง 2 อาณาจักร" ลอร์ดมอร์แกนพูดขึ้นพร้อมยื่นปืนที่ตนเองใช้ยิงจักรพรรดิให้กับทหารด้านข้าง ๆ ก่อนจะนั่งลงที่โขนหินแทน

"หมายความว่ายังไง?" อิทธิมองเขาอย่างหวาดกลัว คนพวกนี้มีแผนการอะไรกันแน่

"ก็ไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อนอะไรมาก ก็แค่เขาไม่เหมาะจะเป็นจักรพรรดิคนใหม่ก็เท่านั้นเอง" คำพูดของเขาทำให้อิทธิพอจะปะติดปะต่อเรื่องได้บ้าง

"แสดงว่าคุณทำงานให้เจ้าชายคนอื่นสินะ? องค์ชาย 2 ไม่สิ คงเป็นองค์ชาย 3 สินะ" อิทธิพูดขึ้น ทำให้ลอร์ดมอร์แกนยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะตอบคำถามของอิทธิ

"ถูกต้อง คนที่นี้ทั้งหมดต่างเป็นคนขององค์ชาย 3 " คำตอบของเขาทำให้อิทธิเข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้น

"แต่ว่าถึงวาเรอุสตาย แต่คนที่จะได้ขึ้นตำแหน่งแทนเขาก็ยังคงเป็นองค์ชาย 2 อยู่ดี" อิทธิพูดขึ้น ลอร์ดมอร์แกนเพียงยิ้มออกมา ทำให้อิทธิรู้ว่าพวกเขาคงวางแผนจัดการกับองค์ชาย 2 ไว้แล้ว ไม่แน่ตอนนี้อาจจะเก็บองค์ชาย 2 ไปแล้วก็ได้

" ถ้าอย่างนั้น มือสังหาร เซอร์คอนราด ก็เป็นคนของพวกคุณอย่างนั้นใช่ไหม? " อิทธิพูดขึ้น แต่ลอร์ดมอร์แกนก็ส่ายหน้า

"ไม่ใช่เซอร์คอนราดก็เป็นคนของซาร์เฟีย พวกเราแค่ทำการตกลงกับกษัตริย์แห่งซาร์เฟียให้เขาส่งคณะทูตมาเพื่อเบ่งเบนความสนใจก็เท่านั้น"

"ทำไมกษัตริย์แห่งซาร์เฟียต้องทำอย่างนั้นด้วย ในเมื่อจักรพรรดิเปาโลก็จะทำสนธิสัญญาสงบศึกกันอยู่แล้ว" อิทธิพูดในสิ่งที่ตนเองยังไม่เข้าใจ แต่ลอร์ดมอร์แกนก็ตอบคำถามของเขา

"เพราะพระองค์รู้นะสิว่าคำพูดของจักรพรรดินั้นเชื่อไม่ได้และองค์จักรพรรดิก็ไม่ได้ต้องการสงบศึกจริง ๆ พระองค์แค่ต้องการเวลาจัดการความวุ่นวายที่เกิดขึ้นแล้วเมื่อพร้อมสงครามก็จะเกิดขึ้นอีกครั้ง ดังนั้นเมื่อเจ้าชายไรเกอร์เสนอแผนการนี้ขึ้น พระองค์จึงตกลงเพื่อแลกกับผลประโยชน์อื่น ๆ นิดหน่อย" ทั้งสองอาณาจักรร่วมมือกันฆ่าจักรพรรดิเพื่อผลประโยชน์ก็เท่านั้น อิทธิได้แต่กำหมัดแน่น ก่อนจะกัดฟันถาม

"แล้วข้าและคนของข้าไปเกี่ยวอะไรด้วย" ลอร์ดมอร์แกนนิ่งก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ

"ไม่ ไม่ ไม่เกี่ยวเลย เพียงแค่เจ้านะดึงดูดความสนใจได้ดี และเจ้าชายไรเกอร์อยากจะเห็นหน้าเจ้าก็เท่านั้น" คำพูดของเขาทำเอาอิทธิได้แต่กัดฟันแน่น ทั้งยังโกรธแค้นในใจ ที่เขาต้องมาตกอยู่ในสถานะการบ้า ๆ แบบนี้ด้วยความไม่ตั้งใจ

"เจ้าชายคิดเอาไว้แล้ว ว่าเจ้าจะไม่ตายง่าย ๆ เจ้าจะทำให้เรามีโอกาสจัดการกับจักรพรรดิคนใหม่ได้" เซอร์มอร์แกนพูดขึ้นพร้อมทั้งลุกขึ้นยืน ทั้งหมดทะยอยเดินไปที่ม้า ทิ้งศพของจักรพรรดิวาเรอุสและอิทธิเอาไว้ ๆ อิทธิได้แต่นั่งนิ่ง จับจ้องพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

"เดียว ๆ คำถามสุดท้าย ทำไมถึงบอกเรื่องพวกนี้กับข้าง่ายนัก" ลอร์ดมอร์แกนขึ้นนั่งบนหลังมา จึงหันมาตอบคำถามของอิทธิ

"ตอนนี้เจ้าก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับพวกเราไปแล้ว จำเอาไว้ เจ้าคือมือสังหารจักรพรรดิ ไม่แค่ 1 แต่ตอนนี้เป็น 2 อ๋อ ถือว่าข้าแนะนำอะไรไว้อย่าง หนีไปให้ไกล ตอนนี้ทั้งจักรวรรดิและซาร์เฟียต่างต้องการหัวของเจ้า" ลอร์ดมอร์แกนพูดจบ เขาก็ควบม้าออกไปพร้อมทหารของเขา ทิ้งให้อิทธิอยู่คนเดียวตามลำพักกับซากศพของจักรพรรดิและคนของเขา

" นี้ ๆ นี้ของ ๆ เจ้าข้าคืนให้เพื่อไปเจอทหารจักรวรรดิจะได้มีอะไรไว้สู้ แต่ดูจากบาดแผลนั้น คงรอดได้ไม่เกินวัน" แม่มดชาร์ลอตโยนเข็มขัดและอาวุธของอิทธิลงใกล้ ๆ ก่อนจะโบกมือลาแล้วหายไป อิทธิได้แต่เพียงนั่งจ้อง ครุ่นคิดนิ่งเงียบ ถึงชื่อของคนที่ทำให้เขาต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้

"ไรเกอร์ กษัตริย์แห่งซาร์เฟีย พวกแกทั้งคู่ ข้าจะฆ่าแกทั้งสองด้วยมือให้ได้" อิทธิตะโกนออกมาด้วยความอัดอั้นก่อนจะทิ้งตัวลงนอนกับพื้นพยายามกั้นน้ำตาที่ไหลออกมา

"อย่างแรกที่ต้องทำ ต้องรอดไปให้ได้ รอดไปเพื่อแก้แค้นให้ทุกคน ต้องรอด" อิทธิเช็ดน้ำตาแล้วพยุงตัวเองลุกขึ้น คว้าเข็มขัดและอาวุธตัวเอง ขึ้นมา เริ่มรักษาพยาบาลตัวเอง ดิ้นรนมีชีวิตรอดไปให้ได้

 

.....

...

.

"นี้ ๆ ได้ยินข่าวกันไหม ที่ทหารมาติดประกาศนะ"

"ใช่ ๆ เห็นว่ากันว่า จักรพรรดิถูกลอบสังหาร แถมบอกกันว่าเป็นคนของเราอีกด้วยนะ"

"เห็นทหารบอกว่าเป็นปีศาจแห่งอาเดนคนนั้นนะหล่ะ ที่ลอบสังหารจักรพรรดิ ทำให้การสงบศึกต้องเลื่อนออกไป"

"ไม่แค่นั้นนะยังได้ยินมาอีกว่า เจ้าชายที่ขึ้นเป็นจักรพรรดิคนใหม่ก็ถูกเขาฆ่าตายเช่นกัน"

"หว่า อะไรนะอย่างนี้พวกเราต้องทำสงครามกับพวกจักรวรรดิอีกแล้วใช่ไหม?"

"ไม่นะ ครั้งที่แล้วก็ทำให้ครอบครัวข้าต้องหลบหนีมาที่ซะกาวิกแล้วพอกลับไปก็ไม่เหลือแม้แต่บ้านแล้ว"

"ลูกชายข้าก็ตายในสงคราม ทำไมไอ้ปีศาจบ้านั้นถึงได้ ทำอย่างนั้นลงไป มันคงไม่อยากให้มีการสงบศึกแน่ ๆ มันเป็นปีศาจจริง ๆ "

ข่าวลือการลอบสังหารจักรพรรดิถูกแพร่กระจายไปทั่วทวีปผู้คนต่างเล่าลือไปต่าง ๆ นา ๆ โดยมีปีศาจแห่งอาเดน เป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องนี้

หลังการตายของจักรพรรดิวาเรอุสกองทหารของเขากลับเข้าเมืองแล้วนำข่าวเรื่องการตายของเขาไปแจ้งต่อเหล่าขุนนางทำให้พวกเขายิ่งหวาดกลัวขึ้นไปอีก เพียงไม่กี่วันต่อมาเจ้าชายลำดับที่ 2 ก็ฆ่าตัวตาย ทำให้เจ้าชายลำดับที่ 3 เจ้าชายไรเกอร์ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ของจักรวรรดิ โดยที่สนธิสัญญาสันติภาพระหว่างจักรวรรดิและอาณาจักรซาร์เฟียก็เกิดขึ้น ทั้งซาร์เฟียยังได้รับพื้นที่ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไปอีกด้วย

สงครามของจักรวรรดิและซาร์เฟียก็จบลง สันติภาพบังเกิดขึ้นในที่สุด โดยไม่รู้เลยว่า ในสันติภาพนั้นมีชายคนหนึ่งที่หลุดรอดออกมาจากความตายกลับมายังชายแดนอาณาจักรซาร์เฟีย ในชุดผ้าคลุมสีดำปิดบังใบหน้า ด้วยสภาพราวกับขอทาน

"หลีก ๆ ฟังทางนี้ จักรพรรดิและกษัตริย์แห่งซาร์เฟียได้ออกประกาศร่วมกัน ให้ทุกผู้ทุกคนที่พบเจอหรือได้รู้เกี่ยวกับมือสังหารจักรพรรดิ ชาร์ล ลี เบอแกรน ให้แจ้งกับทางการจะมีรางวัลให้อย่างงาม สำหรับคนที่ฆ่ามันได้แล้วนำหัวของมันมาขึ้นเงินรางวัล จะได้รับรางวัลเป็นเงิน 1 ล้านเหรียญทอง" เมื่อสิ้นคำประกาศผู้คนต่างพูดคุยกันเสียงดัง

"1 ล้านเหรียญ!! บ้าไปแล้ว เงินขนาดนั้นพอจะสร้างวังของตัวเองด้วยซ้ำ" ชาวบ้านคนหนึ่งพูดขึ้น

"ก็สมกับคนที่สังหาร 2 จักรพรรดิหล่ะนะ แต่ค่าหัวนั้นก็มหาศาลจริง ๆ " ชายอีกคนพูดขึ้น โดยไม่รู้เลยว่าเจ้าของค่าหัวอันมหาศาลนั้นยืนนิ่งจ้องมองป้ายประกาศอยู่ใกล้ ๆ พวกเขา เข้าจับจ้องมองอย่างโกรธแค้น จนผู้คนเริ่มจากไป อิทธิจึงเดินจากไปด้วย เขามองไปรอบ ๆ ก็เห็นชายแก่คนหนึ่งกำลังคนลังสินค้าขึ้นไปบนรถม้าอยู่คนเดียว อิทธิจึงรีบเดินเข้าไปช่วยยก

"อ้า ขอบใจมากแต่ข้าไม่มีเงินให้เจ้าหรอกนะ" ชายชราที่เส้นผมและหนวดเคราล้วนเป็นสีขาวพูดขึ้น อิทธิไม่ได้ใส่ใจ เขาพูดขึ้น

"ไม่ข้าไม่ได้ต้องการเงิน ท่านเป็นพ่อค้าอย่างนั้ใช่ไหม? " คำพูดของอิทธิทำให้ชายชราคนนั้นนิ่งไปก่อนจะตอบ

"ใช่ ข้าเป็นพ่อค้ากำลังจะเดินทางไปสโกล์ย่า" เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นพ่อค้าจากสโกล์ย่าอิทธินิ่งครุ่นคิดก่อนจะหยิบถุงเงินถุงสุดท้ายที่ตนเองมีออกมายื่นให้กับชายแก่

"ข้าต้องการเดินทางไปสโกล์ย่ากับท่าน ข้าขอไปด้วย นี้เงินถือเป็นค่าเดินทาง" อิทธิยื่นเงินให้ชายชราแล้วกระโดดขึ้นไปนั่งในรถที่เต็มไปด้วยข้าวของ

ชายชรามองอิทธิอย่างงุงงงสับสน แต่ก็เก็บเงินเอาไว้ แล้วเดินไปยังที่นั่งคนขับ

"ถ้าอย่างนั้นก็ดี ข้าต้องการคนช่วยงานพอดี ข้าชื่อนาเรียด แล้วเจ้าละชื่ออะไร มาจากไหนกัน?" ชายแก่ถามอิทธิแต่เขาได้แต่นิ่งเงียบ ก่อนจะตอบกลับออกไป

"ข้าชื่อ อาแจ็กซ์ แค่อาแจ็กซ์" อิทธิคิดแล้วว่าเขาต้องทิ้งตัวตนทั้งหมดที่ผ่านมา เริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ตัวตนใหม่ จุดเป้าหมายเดียวเพื่อการแก้แค้น

"อาแจ็กซ์ งั้นหรอ เป็นชื่อที่ดีนะ" ชายชราพูดขึ้น ก่อนจะเริ่มบังคับม้าให้ออกเดินทาง อิทธิทิ้งตัวลงนอนบนลังสินค้า ครุ่นคิดถึงสิ่งที่จะทำหลังจากนี้ เรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมาเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเขาเท่านั้น หลังจากนี้เขาจะเริ่มอาศัยอยู่ในโลกใบนี้อยากจริง ๆ จัง ๆ เสียที ในฐานะอาแจ็กซ์ ทิ้งเรื่องที่ผ่านมาเอาไว้ด้านหลัง

 

__________________________________________________________________________

 

จบภาค
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 215 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

230 ความคิดเห็น

  1. #188 แมวสีชาด (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 03:40
    แก้แค้นมันให้ได้นะ เอาให้วอดทั้งสองอาณาจักดิ์เลย
    #188
    0
  2. #186 แมวสีชาด (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 23:31
    ปิดตอนนี้ทำไมอ่ะ ยังไม่ได้อ่านเลย
    #186
    0
  3. #180 cussendo (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 17:21
    แบบนี่ละ นิยายไม่โลกสวย ฆ่าๆแมร่งให้หมด
    #180
    0
  4. #178 Prajuab0 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 00:07
    กว่ามันจะแก้แค้นอีกกี่ตอนว่ะ55555อย่าทิ้งกันน่ะครับไร รอการแก้แค้นอยู่
    #178
    0
  5. #177 chinako (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 18:09

    น้องTT สู้ๆนะแก้แค้นมันให้ได้
    #177
    0
  6. #164 airer (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 18:14
    อาแจ็กTTอาแจ็กของเค้า​ ทะมัยไรท์ทำอย่างงี้​ ไรท์ทำร้ายอาแจ็กดั้ยงัยง่ะTT

    ฮืออออ
    #164
    0
  7. #153 พระเจ้ามาส 7 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 14:36
    มาไวเปย์ไวครับ วันละสามตอนก็ยอม
    #153
    0
  8. #151 Vongsakorn Sresuterotai (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 08:32

    ขอหลายๆตอนนะ พร้อมเปย์
    #151
    0
  9. #150 พลฯ รัตนโชติ ท.บ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 04:47
    มาทีระ2ตอนจะแจ่มเลยครับ
    #150
    0
  10. #149 l2ainniez1 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 23:31
    รอและรอ
    #149
    0
  11. #145 GeorgesGG (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 22:44

    อยากอ่านไปถึงตอนแก้แค้นเร็วจังนานไหมไรน์

    #145
    1
    • #145-1 ZONEise(จากตอนที่ 51)
      16 มกราคม 2563 / 22:58
      ไม่รู้สิครับผม อิอิ
      #145-1
  12. #144 timeFree (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 19:48
    อัพไวอัพดีพร้อมเปย์ให้เสมอครับ
    #144
    1
    • #144-1 ZONEise(จากตอนที่ 51)
      16 มกราคม 2563 / 19:58
      ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนครับ
      #144-1
  13. #143 Z.A.K Gingaline (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 19:22
    นิยายสนุกมากครับ ขอให้เขียนต่อไปเรื่อยๆนะครับ
    #143
    1
    • #143-1 ZONEise(จากตอนที่ 51)
      16 มกราคม 2563 / 19:58
      ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนครับ
      #143-1
  14. #142 Bright Pirapon (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 17:48
    กลับไปเอา​ wincheter ก่อน
    #142
    1
    • #142-1 ZONEise(จากตอนที่ 51)
      16 มกราคม 2563 / 18:05
      ปืนนี้มีประเด็น
      #142-1
  15. #141 นักฟามในตำนาน (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 17:38

    100​ บาทเปย์เพื่อนเทอคนเดียว

    #141
    1
    • #141-1 ZONEise(จากตอนที่ 51)
      16 มกราคม 2563 / 17:41
      กราบงาม ๆ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนครับ
      #141-1
  16. #138 pee01151 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 17:10
    .........พอล่ะตับไม่เเข็งพอ
    #138
    0