【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 15 : Ocean 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    28 พ.ค. 62

Ocean 15

 

 


       เสียงน้ำทะเลกระทบกับผืนทรายดังเป็นจังหวะเบาๆ ลมอุ่นๆพัดผ่านเส้นผมสีดำสนิทของเธอขณะที่หญิงสาวเดินไปหยุดอยู่หลังร่างบึกบึนของรุ่นพี่

 

       กลุ่มคนในเกราะแบบแอตแลนติสสีดำด้านอยู่ตรงหน้า ห่างออกไปประมาณเกือบสิบเมตร

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดเหลือบไปข้างกาย สบกับคู่สีไพลินของชายหนุ่มผมสีซีดครู่หนึ่ง

 

       สีหน้าของออร์มดูราวกับว่าอยากจะจับคนมาหักคอ...ซึ่งก็ไม่ต่างจากอาร์เธอร์เท่าไหร่นัก ออกจะดีกว่าพี่ชายซะด้วยซ้ำ

       เพราะตอนนี้ดวงตาสีทองของเจ้าสมุทรวาวโรจน์จนเธอหวั่นใจ

 

       ร่างสูงใหญ่เกือบจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับออร์มก้าวออกมาด้านหน้า เขาถอดเกราะหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มผิวสีผู้มีแผลเป็นตรงใบหน้าและคาดดวงตาข้างหนึ่งด้วยแผ่นหนัง

 

       ธาลาสซาเดาว่านั่นคือเดวิด ไฮด์จากเงามืดที่อยู่บนใบหน้าของราชาแห่งแอตแลนติสและคนข้างตัวเธอ

 

       มุมปากของแบล็คแมนทายกขึ้นเมื่อเห็นตรีศูลในมือของอาร์เธอร์

 

       “ไม่เจอกันนานนายดูดีขึ้นนะ อควาแมน...หรือจะให้เรียกว่าอาร์เธอร์ เคอร์รี่ดีล่ะ?”

 

       กล้ามเนื้อของชายหนุ่มผมน้ำตาลเกร็ง

 

       “...เข้าเรื่องกันเลยดีกว่ามั้ย?” เขาถามกลับเสียงห้วนๆ นิ้วมือแทบจะขุดลงไปในฝ่ามือของตนเอง

 

       อีกฝ่ายหัวเราะ

       “ก็ดี”

 

       “ตรีศูล แลกกับพ่อนาย”

 

       ธิดาแห่งไคโมลอบสังเกตสีหน้าของรุ่นพี่ ดวงตาของเขามีประกายเย็นชาเคียดแค้นพาดผ่าน ซึ่งเธอก็ไม่โทษเขาหรอกที่จะมีน้ำโหขนาดนี้

 

       เขาเม้มปากเป็นเส้นตรง ใบหน้าที่คมดุอยู่แล้วยิ่งดูเกรี้ยวกราดเข้าไปใหญ่เมื่อสมุนของอีกฝั่งลากร่างของชายวัยกลางคนที่มีศักดิ์เป็นพ่อของตนออกมาจากด้านหลังแล้วส่งตัวโธมัสให้กับเดวิด

 

       มือเรียวของเธอค่อยๆเคลื่อนลงไปแตะตะขอที่ยึดสร้อยข้อมือไว้ ดวงตาจ้องมองไปด้านหน้าแทบไม่กะพริบ

 

       “ปล่อยเขาก่อน แล้วฉันจะเอามันไปให้แก”

 

       “เอาตรีศูลมาก่อน ไม่งั้นไอ้แก่นี่สมองระเบิด”  ชายหนุ่มเกราะดำดึงปืนสีเดียวกันที่น่าจะเคยเป็นปืนไฮโดรพัลส์มาก่อนออกมาจากข้างกายแล้วจ่อปลายกระบอกไปที่ขมับของโธมัส มืออีกข้างเอื้อมมาดึงผ้าที่ปิดปากนักโทษลง

 

       “อาร์เธอร์!” เขาร้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัว

 

       “พ่อครับ!” สีหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าเธอร้อนรน มือของเขาสั่นและพยายามจะซ่อนมันด้วยการกำตรีศูลแน่นขึ้น

 

       คิ้วของเธอกดลงอย่างอัตโนมัติโดยที่เธอไม่รู้สึกตัวเมื่อปลายนิ้วของเดวิดแตะลงที่ด้านล่างของปืน เตรียมจะเปลี่ยนน้ำที่ถูกบรรจุในนั้นให้กลายเป็นพลังทำลายล้าง

 

       เมร่าขยับไปวางมือลงบนแขนล่ำๆที่ประดับด้วยรอยสักของคนรักแล้วบีบเบาๆ ดวงตาสีฟ้าช้อนมองเขาอย่างมั่นคงขณะที่เธอปล่อยเขาให้เริ่มออกเดิน

 

       ธาลาสซาได้ยินเสียงรองเท้าหนาสีเข้มของรุ่นพี่กระทบกับทรายเม็ดละเอียดด้านล่าง

 

       ชัดเจน กังวานในหูของเธอ

 

       อาจเป็นเพราะอะดรีนาลีนที่ทำให้ประสาทสัมผัสของเธอดีขึ้นอย่างมนุษย์กึ่งเทพคนอื่นๆ

 

       อควาแมนไปถึงตรงหน้าแบล็คแมนทาแล้ว

 

       เธอหลับตาลง ขมวดคิ้วอย่างจนปัญญาในนาทีที่ตรีศูลแห่งแอตแลนสีทองสว่างเรืองราวกับกำลังโกรธเกรี้ยวถูกยื่นส่งให้กับชายหนุ่มผิวสีเจ้าของเกราะกระเบนราหู

 

       อดีตโจรสลัดมองอาวุธทรงพลังในมือ ยิ้ม แล้วผิวปากวี้ด

 

       “อู้ว สวยสมคำร่ำลือ”

 

       ดวงตาสีเข้มของเขาหันไปมองศัตรูคู่แค้น

 

       “เอาล่ะ คราวนี้บอกพิกัดแอตแลนติสให้ฉันชื่นใจหน่อยซิ”

 

       “นั่นไม่อยู่ในข้อตกลง” ออร์มแย้ง

 

       “หืมม?” เขาเลิกคิ้ว ทำหน้าเหมือนเพิ่งสังเกตเห็น

       “โอ้ คิงออร์ม ดูดีขึ้นนะเนี่ย”

 

       “ไม่ดีมากเท่าหน้านายหรอก ไฮด์” ชายหนุ่มหรี่ตาลง ดวงตาสีน้ำเงินเข้มวาวคมเฉียบราวกับมีด

 

       ถ้าสายตาฆ่าคนได้ แบล็คแมนทาคงไม่เหลือซาก

 

       เจ้าตัวรับคำชื่นชมอันเต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์อย่างรื่นเริง เห็นได้ชัดจากดวงตาสีดำราวกับโอนิกซ์ที่เป็นประกายแฝงไปด้วยความขี้เล่นอย่างร้ายกาจ

 

       “ไม่อยู่ในข้อตกลง?” เขาว่าเสียงสบายๆราวกับกำลังฮัมเพลง

 

       ในวินาทีที่ไม่มีใครคาดคิดนั้นเอง ไฮโดรพัลส์สีดำก็กดลงและยิงลำแสงสีแสบตาไปที่ขาของโธมัส เคอร์รี่

 

       เปรี้ยง!

 

       “ตอนนี้อยู่แล้ว”

 

       ชายวัยกลางคนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นทราย อาร์เธอร์คำรามและรุดเข้าไปช่วยบิดาแต่ถูกขัดขวางด้วยปืนที่จรดลงตรงขมับของผู้แก่กว่า

 

       “อ๊ะๆ” เดวิดจุ๊ปากและยกมือขึ้น ส่ายนิ้วชี้ไปมาเหมือนกำลังควบคุมสุนัขตัวเขื่องอารมณ์ร้าย

 

       “...สารเลวเอ้ย” อดีตราชาแห่งแอตแลนติสสบถ มือกำแน่นขึ้นบนตรีศูลสีเงินของตนเองจนธาลาสซาเอื้อมมือข้ามช่องว่างอันเล็กน้อยระหว่างพวกเขาและแตะลงที่ข้อมือแกร่ง

 

       ชายหนุ่มผิวสีจ้องเลยร่างของอควาแมนมาที่พวกเขา มุมปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

 

       ไอ้...

 

       เขาขยับริมฝีปากบนขึ้น

       “พิกัดแอตแลนติส ใครก็ได้”

 

       เมร่าเม้มปาก

 

       “ไม่มีวั-”

 

       เปรี้ยง!

 

       ลำแสงเฉียดปลายจมูกของโธมัสผู้กำลังสั่นด้วยความกลัวไปอย่างเฉียดฉิว

 

       “ยอมแล้ว!!” อาร์เธอร์โพล่งขึ้นมาอย่างเหลืออด

 

       ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนที่ร่างบึกบึนจะผ่อนลมหายใจและเค้นคำพูดออกมาช้าๆ

 

       “ฉันจะบอกนาย...”

 

       “...ถ้านายจะปล่อยพ่อฉัน”

 

       “โอเค แต่นายต้องบอกมาก่อนแล้วเชือกที่ข้อมือป๊ะป๋านายได้ขาดจริงๆแน่”

 

       ใบหน้าของเจ้าสมุทรแทบจะบิดเบี้ยว เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ หงุดหงิดและจำยอม

 

       xx องศาตะวันออก ทะเลแอตแลนติกเหนือ”

 

       โจรสลัดดำเบะปากลงด้านล่างและพยักหน้า เขาดึงมีดสั้นออกมาจากเข็มขัด ตัดเชือกเส้นหนาออกจากข้อมือของบิดาศัตรู

 

       “ก็แค่นี้”

 

       เดวิดคว้าหลังคอเสื้อของชายวัยกลางคนแล้วโยนเขาไปหาราชาแห่งแอตแลนติส

 

       อาร์เธอร์รีบประคองเขาขึ้นมาแล้วพาร่างที่บาดเจ็บไปหาเมร่า

 

       เสียงกระบอกปืนหลายลำที่ถูกยกขึ้นด้านหลังของชายหนุ่มผมยาวทำให้เจ้าตัวหันกลับไป

 

       กระแสเย็นเยียบไหลย้อนขึ้นมาตามสันหลังของธาลาสซา

 

       “แกจะทำบ้าอะไร?” เสียงของเจ้าหญิงแห่งเซเบลสั่นน้อยๆ ดวงตาสีฟ้าวูบไหว

 

       “ฉันบอกว่าจะคืนพ่อแก” ไฮด์เอียงหัว มือที่จับไฮโดรพัลส์เล็งมาที่พวกเขานั้นนิ่งมั่นคง

 

       “...แต่ไม่ได้บอกนี่ว่าจะปล่อยพวกแกให้อยู่ต่อ”

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดเบิกกว้าง

 

       “เวรละ”

 

       แล้วพวกนั้นก็เริ่มยิง

 

 





















 

       ไวเท่าความคิด ธิดาแห่งไคโมพุ่งตัวฝ่าห่าลำแสงออกไป มือเรียวปลดสร้อยข้อมือออกและตวัดมันไปข้างตัว โลหะยืดยาวออกกลายเป็นแส้เส้นเรียวเล็ก

 

       ธาลาสซาสะบัดมือเข้าหาตัว คลื่นน้ำเค็มซัดขึ้นมาและสาดใส่ลูกสมุนโจรสลัดของเดวิด

 

       พวกเขาร้องตกใจเมื่อแรงดันน้ำเข้าถาโถม กระชากตัวให้ร่วงลงไป

 

       เมื่อคลื่นหยุดลงและพวกเขาเงยหน้าขึ้นก็พบว่าร่างบางได้เข้ามาประชิดตัวของพวกเขาแล้ว

 

       “หวัดดีหนุ่มๆ”

 

       เธอฟาดแส้ลงที่ไฮโดรพัลส์ของคนหนึ่ง กระชากมันไปฟาดหน้าอีกคนที่กำลังขึ้นปืน ส่งเขาให้ลงไปนอนเล่นบนทราย

 

       ออร์มวิ่งเข้ามาเสริมกำลัง เขาควงตรีศูลเงินกระแทกอกอีกสองสามคนอย่างคล่องแคล่วแล้วกระโจนข้ามหัวคนที่สี่ไปสับคอเขาด้วยสันมือจากด้านหลัง

 

       คนผมสั้นที่กำลังรัดคอฝ่ายตรงข้ามอยู่หันไปหาเขาแล้วเลิกคิ้ว

       “กระโดดได้สวย”

 

       “ฝึกมาตั้งแต่เด็กน่ะ” เขายิ้ม

 

       เธอทำปากเป็นรูปตัวโอ

 

       “เธอก็ใช้แส้ได้สวยนะ”

 

       ธาลาสซาหัวเราะ

       “ขอบใจ”

 

       ทั้งสองร่างขยับเข้าใกล้กันเรื่อยๆ

 

       “นี่!!!” เสียงของเมร่าทำให้พวกขาสะดุ้ง หันไปทางเธอที่กำลังพัวพันกับสมุนแบล็คแมนทาอีกกลุ่มหนึ่งอย่างพร้มเพรียง

 

       “ไม่อยากจะขัดจังหวะจู๋จี๋กันหรอกนะ แต่ต้องการคนช่วยหน่อย”

 

       ครึ่งเทพแห่งท้องทะเลส่ายหน้าเบาๆแล้วกลับไปมองร่างสูงข้างตัว

 

       “เชื่อเขาเลย”

       “นายจัดการตรงนี้ต่อทีนะ ฉันจะไปช่วยเจ้าหญิงซักหน่อย”

 

       “ครับนายหญิง” คนผมบลอนด์รับด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ

 

       “บ้านนายสิ”

 

       คราวนี้เขาหัวเราะเสียงใสกังวาน

 

       มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ร่างบางสะบัดแส้แล้วรุดไปหาหญิงสาวผมแดง

 

       “หม่อมฉันมาแล้วเพคะองค์หญิงแอเรียล”

 

       เจ้าหญิงเผ่าเซเบลนิ่วหน้า เบะปากอย่างไม่สบอารมณ์

 

       “อยากฆ่ายัยนั่นเหลือเกิน กล้าดียังไงมาหน้าตาเหมือนฉัน”

 

       ธาลาสซากรอกตา

       “การ์ตูนสำหรับเด็กๆ เมร่า การ์ตูนสำหรับเด็กๆ”

 

       “อะไรก็ช่าง”

 

       หญิงสาวผมดำหมุนด้ามแส้ในมือและขว้างมันใส่หน้าของโจรสลัดคนหนึ่งที่กำลังวิ่งตรงมาหา ทำให้หมวกเกราะที่คลุมปิดหน้าของเขาแตกออกและกระแทกเข้าที่หว่างคิ้วของเขาจังๆ

 

       “แม่น” ร่างโปร่งข้างกายชม

 

       “มันอยู่ในสายเลือดน่ะ” เธอยิ้ม

       “มนุษย์กึ่งเทพทุกคนมีสัญชาตญาณการต่อสู้แฝงอยู่ แตะดาบครั้งแรกก็สามารถแกว่งมันได้ราวกับเคยฝึกมาหลายปี”

 

       เมร่าเป่าปาก

 

       “เจ๋ง”

 

       หญิงสาวยักคิ้วรับแล้วหันไปถองศอกใส่ร่างในชุดเกราะที่พุ่งมาจากด้านหลัง

 

       คนผมแดงขยับมือ แล้วกำแพงน้ำก็ซัดขึ้นมากวาดเอาอีกสามคนลงทะเลไป

 

       “โธมัสล่ะ?”

 

       “อยู่ที่ปลอดภัยแล้ว”

 

       “โอเค”

 

       ทั้งสองหันไปมองรอบตัว กลุ่มศัตรูบางลงมาก ออร์มกำลังควงอาวุธยาวในมือ ฟัน เสียบและกระแทกทุกคนที่อยู่รอบตัว พวกเธอยืนหันหลังเข้าหากัน เตรียมพร้อมจะฟัดใครก็ตามที่กล้าพอจะวิ่งเข้าใส่

 

       ส่วนอาร์เธอร์...

 

       อาร์เธอร์กำลังสู้อีรุงตุงนังอยู่กับเดวิด ดูเหมือนว่าเขาจะโดนซัดไปเยอะเหมือนกัน เดาจากแขนที่มีแผลไหม้และใบหน้าที่เป็นปื้นคราบสีดำๆนั่น ตรีศูลสีทองของแอตแลนที่จมทรายไปครึ่งหนึ่งอยู่ห่างจากพวกเขาประมาณเมตรครึ่ง

 

       คนข้างกายขยับ ทำท่าจะเข้าไปช่วยแต่ถูกหยุดด้วยมือที่ยื่นมาขวางไว้ของเธอ

 

       ดวงตาสีฟ้าอ่อนสบกับคู่สีเขียว

 

       “นี่เป็นศึกของเขา”

 

       น้องชายต่างบิดาของเขาหมุนด้ามตรีศูลของตน มันแตกออกเป็นเสี่ยงใหญ่ๆสีเงินที่ไหลไปประกอบกันที่มือขวาอย่างสมบูรณ์แบบ เขากำหมัดซึ่งตอนนี้ถูกหุ้มด้วยเกราะมือเหล็กภูเขาไฟเอตนาวาวระยับแล้วต่อยลงไปที่หน้าของสมุนคนสุดท้าย

 

       เขาเป่าหมัดทีหนึ่งแล้วเดินมาหาพวกเธอ ขยิบตาให้ธาลาสซา

 

       “เฮเฟสตัสสุดยอด”

 

       อภินันทนาการจากญาติชายเธอไง

 

       เธอหัวเราะหึหึ

 

       “ไว้เสร็จเรื่องแล้วจะโทรบอกให้”

 

       ชายหนุ่มเสยผมบลอนด์ซีดที่ปรกลงมาแล้วพลิกข้อมือครั้งหนึ่ง เกราะตรงมือแตกออกอีกครั้ง คราวนี้ไหลไปรวมกันรอบนิ้วชี้ข้างขวาและหดขนาดลง ประกอบกันกลายเป็นแหวนเงินเรียบๆที่มีสัญลักษณ์สามง่ามขนาดเล็กสลักอยู่บนนั้น

 

       ก็อภินันทนาการจากเฮเฟสตัสอีกนั่นแหละ

 

       และให้ตาย ท่าเสยผมเขาดูเซ็กซี่ชะมัด

 

       “แล้ว...” เขาลากเสียงยาว ขยับโน้มลงมาใกล้เธอจนได้กลิ่นพายุฝน ดวงตาสีไพลินจ้องไปที่ร่างของพี่ชายซึ่งกำลังต่อยตีแบล็คแมนทาก่อนจะเลื่อนมามองเธอจากด้านข้าง

 

       “เราก็จะยืนมองสองคนนั้นสู้กันไปจนกว่าจะมีคนชนะงั้นสิ?”

 

       เธอกอดอก เอียงหัว

       “ก็ไม่เชิง”

 

       “เราจะช่วยเขาโดยการเรียกผู้มีอำนาจมาช่วยซักหน่อยน่ะ”

 

       “หืม?” เมร่าขมวดคิ้ว

       “ผู้มีอำนาจไหน?”

 

       หญิงสาวผมดำควักโทรศัพท์(ที่รอดจากการตะลุมบอนมาได้อย่างน่าอัศจรรย์)ขึ้นมาและกดโทรออกหาหมายเลขหนึ่ง

 

       “อ้อ เมร่า” เธอหันไปหาคนรักของรุ่นพี่

 

       “ข้างบนน่าจะมีป็อบคอร์นขายนะ ในร้านสะดวกซื้อน่ะ ตามสบายเลย”

 

 








ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ sand aesthetic gif






 

 

TALK WITH FM

ลาสซาเป็นคนตลกกกกกก 55555

ตอนหน้าเราจะเอาแขกรับเชิญสุดป๊อบแห่งจักรวาลDCมาแว้บไปแว้บมาซักหน่อยนะทุกคน รอปูพรมแดงชูป้ายไฟรับแกด้วย

อาทิตย์หน้าไรท์เปิดเทอมแล้วนะจ๊ะ//ร้องไห้แป๊บ

ม.3 น่าจะยุ่งพอตัวเลยค่ะ ไม่รู้ด้วยว่าจะมีแรงแบกแล็ปทอปไปรร.มั้ยเพราะว่าก็มีกระเป๋าเป้กับกระเป๋าใบเล็กใส่สมุดกับอุปกรณ์เสริม อาจเกิดเหตุการณ์“อิไรท์สัญญาณขาดหาย”ได้นะคะ ฮา

อีกข่าวดีสำหรับแม่ยกเทพรุ่นเยาว์ทั้งหลายค่ะ: เราจะทำ os/sf ของกลุ่มนี้ คิดว่าจะกวาดทุกคนที่เป็นเทพโอลิมเปียนรุ่นสองหรือลูกของหกบิ๊กเทพมาเขียนลงให้หมดเลยค่ะ แต่ชายใหญ่ก็จะยังคงมีเรื่องแยกนะคะ อาจรวมถึงโอลิมเปียนคิ้วท์บอยทั้งหลายอย่างอพอลโลหรือคนอื่นๆด้วย(อันนี้แล้วแต่กระแสตอบรับและหรือความแล่นของหัวไรท์ด้วยนะคะ)

ปล. ถ้าไรท์หายก็อย่าเพิ่งหนีไปไหนนะ ไรท์ยังไม่ตายยย 5555

เจอกันตอนหน้าเน้ออออ

ด้วยรักและถุงกาว

เฟิงมี่ค่ะ>3<

     
Z y c l o n
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #61 Bright diamond (@pungpond0445) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 05:34
    ใครจะมากันนะ จักรวาลดีซี น้ำ??????
    #61
    1
    • #61-1 F e n g M i i (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 15)
      2 มิถุนายน 2562 / 17:29
      นั่นสิ ใครกันน้าาา??
      #61-1
  2. #60 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:46

    พวกเธอจะจีบกันในสนามรบไม่ได้---

    #60
    1
    • #60-1 F e n g M i i (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 15)
      2 มิถุนายน 2562 / 17:29
      นุ้งออร์มโนสนโนแคร์ค่ะ 55555
      #60-1
  3. #59 sehuno964 (@sehuno964) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 06:06

    ในที่สุดเธอก็มาต่อแล้วววว
    #59
    1
    • #59-1 F e n g M i i (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 15)
      29 พฤษภาคม 2562 / 08:21
      มาแล้วค่าาาาาา ขอบคุณที่ยังคงรอนะคะ ><
      #59-1
  4. #58 redrum21013 (@52313525) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:13
    ใครน่ะที่จะมา ตื่นเต้น ธาลาสซากับออร์มคือเปลี่ยนสนามรบเปงสนามรัก จีบกันไม่เกรงใจศัตรูเลย555555
    #58
    1
    • #58-1 F e n g M i i (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 15)
      29 พฤษภาคม 2562 / 08:20
      ให้มันเป็นสีชมพู~~//ร้องเพลง 55555
      #58-1