【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 14 : Ocean 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    13 พ.ค. 62

Ocean 14

 

 


 

       “เลดี้ออฟเดอะเลค” อาร์เธอร์เรียก เธอหันหัวกลับไปหาเขา ดวงตาสีเขียวล้านเฉดเจือแววงุนงงเล็กน้อยขณะที่คิ้วสีเข้มเลิกขึ้นสูง

 

       “คิดว่าเจ้าไฮด์นั่นมีลูกไม้อะไรถึงยังไม่ยอมเคลื่อนไหวจนป่านนี้?”

 

       “ฉันจะไปรู้เรอะ”

 

       “เขาอาจกำลังดำเนินแผนอยู่ตอนนี้เลยก็ได้นะ” เมร่าที่กำลังนั่งกระดิกขาเล่นอยู่หันมา

       “ใครจะไปรู้”

 

       ธาลาสซาขมวดคิ้ว

 

       นี่มันก็ผ่านมาสองวันแล้ว ยังไม่รับรู้การเคลื่อนไหวของทางฝั่งแบล็คแมนทา...หรือด็อกเตอร์ฉินเลย

 

       เธอว่าแปลกๆนะ

 

       โทรศัพท์สั่นครืด หญิงสาวผมดำก้มลงมองแล้วพลิกมันขึ้นมาดู เมื่อเห็นชื่อหมายเลขที่โทรมาแล้วก็อดไม่ได้ที่จะทำหน้าประหลาดใจ

 

       “ใคร?” ออร์มผู้ซึ่งกำลังดื่มด่ำกับหนังสือของเช็คเสปียร์อยู่หันมาถาม

 

       เธอดันริมฝีปากล่างเข้าไปด้านในปาก

 

       “...คนส่งของน่ะ”

 

       ร่างบางกดรับโทรศัพท์และยกขึ้นแนบหู

 

       “ไงแอร์เม่”

 

       [บองชูร์ มาดมัวแซลล์] เสียงทุ้มน่าฟังในแบบที่สาวๆหลายคนคงต้องระทวยเพียงแค่ได้ยินดังขึ้น

 

       “สำเนียงเป๊ะมาก ไม่น่าเชื่อ”

 

       [ฮะๆๆ แม็กซี่]

 

       “วันนี้มีอะไรมาส่งล่ะ?” เธอยิ้ม

 

       [ออกมาเซ็นรับของข้างหน้านี่] เขาหัวเราะในลำคอ

 

       “อ่า แป๊บนึงนะ เดี๋ยวลงไป บายเฮอร์มีส”

 

       [เฌอเมเปลูแอร์เม่โว้ย!!!]

 

คนผมสั้นกดวางสาย ทิ้งให้ญาติชายบ่นภาษาฝรั่งเศษต่อไปแล้วล้วงเอาเหรียญทองออกมาจากในเป้

 

       “ของนายมาแล้วล่ะออร์ม ฉันไปเอาก่อนนะ”

 

       “อื้ม” ชายหนุ่มผมสีบลอนด์ซีดยิ้มและเปิดหน้าต่อไป ตัวอักษรเขียนว่าแม็คเบธเด่นหราอยู่กลางหน้ากระดาษ

 

       หญิงสาวส่งยิ้มให้กับเขาและเดินออกไปจากห้อง

 

       ไม่นานหลังจากที่ประตูถูกปิด เสียงไอโฟนของอควาแมนก็ดังขึ้น ดวงตาสีทองหรี่ลง

 

       “ใคร?” เจ้าหญิงผมแดงวางกระดาษที่กำลังพยายามพับเป็นนกกระเรียนบนโต๊ะ

 

       แม้แต่อดีตราชาแห่งแอตแลนติสก็ละสายตาจากหนังสือเล่มหนาในมือ

 

       ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งห้อง มือใหญ่ที่สั่นน้อยๆหงายหน้าจอขึ้นและมองชื่อที่ปรากฎบนนั้น

 

       “...พ่อฉัน”

 

       เขารับโทรศัพท์

 

       “พ่อครับ”

 

       [คิดถึงฉันไหม อควาแมน?] เสียงของใครบางคนที่ทำให้ย้อนนึกถึงการต่อสู้ที่ริมทะเลดังขึ้น อาร์เธอร์รีบตะครุบท่อนแขนทั้งสองข้างของตนราวกับรู้สึกแสบร้อนขึ้นมาตรงที่เดิมอย่างไม่มีเงื่อนไข

 

       “...ไฮด์”

 

       เมร่าหันขวับ ดวงตาสีไพลินของออร์มเบิกกว้าง

 

       หญิงสาวกับน้องต่างบิดาของเขามองหน้ากันเลิกลั่ก แล้วเธอจึงขยับปากกระซิบเสียงแผ่วเร่งร้อนแก่เขา

 

       เปิดลำโพง

 

       ชายหนุ่มสะบัดผมสีน้ำตาลอมทองไปด้านหลังและกดเปิดเสียง

 

       เขาสูดหายใจลึก

       “ต้องการอะไร”

 

       [อืมม...เข้าเรื่องเร็วดีนะ ฉันชอบ]

 

       “รีบๆว่ามา ฉันไม่อยากเสียเวลากับแก” เขาว่าเสียงไม่สบอารมณ์ ทั้งๆที่ในใจร้อนรุ่มเต็มแก่

 

       เกิดอะไรขึ้นกับพ่อของเขา?

 

       [คืองี้นะรูปหล่อ ตอนนี้เพื่อนร่วมงานของฉันน่ะอยากได้ของของแกมากเลยว่ะ]

 

       “แกหมายถึงด็อกเตอร์ฉิน?”

 

       [ว้าว ตามข่าวด้วยนี่] แบล็คแมนทาหัวเราะหึๆ

       [ฉันรู้ว่าแกอยู่ที่เอริเทรีย ออกมาเจอฉันที่หาดในอีกสองชั่วโมง เอาตรีศูลแกมาด้วย]

 

       “แล้วถ้าฉันไม่ทำ?”

 

       [ฉันจะเป่าหัวพ่อนาย]

 

       เสียงอู้อี้ดังขึ้นเป็นฉากหลัง

       เขาจำได้ เสียงของพ่อ

 

       ดวงตาสีฟ้าของหญิงสาวที่นั่งอยู่เบื้องหลังวาวโรจน์ มือใหญ่ของออร์มแตะบ่าเธอเบาๆและบีบมันครั้งหนึ่งเป็นการสงบอารมณ์

 

       [เข้าใจตรงกันเนอะ?]

 

       อาร์เธอร์กัดฟันกรอด

       “แกรู้ที่อยู่ของพ่อได้ยังไง?”

 

       [แหม ไม่น่าถาม] คู่สนทนาจิ๊ปาก

       [ต้องขอขอบคุณผู้สนับสนุนกิตติมศักดิ์ของเรา ฉิน ตอนนี้ฉันรู้แม้กระทั่งว่านายชอบกินเบียร์อย่างน้อยวันละกี่ขวด และตอนเด็กๆนายชอบดูเดอะ ซิมป์สันส์]

 

       “เดอะ ซิมป์สันส์?” ชายหนุ่มผมซีดขมวดคิ้ว

       “อะไร?” เขาหันไปถามเมร่า

 

       เธอส่ายหัวดิกและบิดปากพลางยักไหล่

       “จะไปรู้มั้ยล่ะ ฉันไม่ใช่ชาวบก”

 

       ทันใดนั้น เธอก็เอนตัวเข้ามาและโปรยยิ้มน่าขนลุกราวกับว่าเธอล่วงรู้ความคิดของเขา

       แบบที่เธอชอบทำตอนพวกเขายังเด็กและสนิทกัน

       ตอนที่เขายังอ่านง่าย

 

       “ลองถามธาลาสซาตอนที่เธอกลับขึ้นมาสิ”

 

       นี่เขาเริ่มอ่านง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

 

       “หุบปาก เยเมร่า”

 

       [ตกลงตามนี้?] เสียงของเดวิดดึงทั้งคู่ให้กลับมาโฟกัสที่โทรศัพท์

       [เร็วพี่เบิ้ม ปะป๊ารออัศวินถือตรีศูลอยู่นะ]

 

       สีหน้าของเจ้าสมุทรผมยาวดูเหมือนจะฉีกอกใครก็ตามที่อยู่ใกล้ได้ทุกเมื่อ เขาขบกรามจนมันขึ้นเป็นสันนูนน่ากลัว

 

       “...ตกลงตามนี้”

 

 

 








 

 






 

 

 

       ประตูเปิดออก ธาลาสซาเคลื่อนตัวเข้ามา วัตถุยาวๆบางอย่างห่อในกระดาษหลายชั้นถูกประคองไว้ในอ้อมแขน

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดกวาดมองไปรอบห้อง รู้ในทันทีว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นจากบรรยากาศรอบตัว

 

       “เกิดอะไรขึ้น?” ร่างบางวางของลงบนโต๊ะ รอยยิ้มบางๆบนใบหน้าจางหายไป

 

       เมร่าเลียริมฝีปาก ส่วนรุ่นพี่ร่างยักษ์นั่งนิ่งไม่ไหวติงราวกับเป็นรูปปั้น

 

       “...เกิดอะไรขึ้น?” คนผมสั้นถามย้ำ เสียงเข้มกว่าเดิม

 

       ออร์มมองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยากจะพูดอะไรจึงปิดหนังสือฉับและหันมาหาเธอ

 

       “ไฮด์โทรมา”

 

       เธอนิ่งงัน

 

       “มันจับโธมัสไว้”

 

       ใบหน้างดงามซีดเผือด

       “พระเจ้าช่วย โธมัส เขา...เขา...”

 

       “ปลอดภัยดี” เขาประสานมือเข้าหากันและเกลี่ยนิ้วตนเองเล่น

       “แต่มันนัดเราไปเจอที่ชายทะเลในอีกสองชั่วโมง...ตอนนี้เหลือเวลาหนึ่งชั่วโมงห้าสิบนาทีแล้ว พร้อมกับตรีศูลของอาร์เธอร์ ไม่งั้นมันจะฆ่าตัวประกัน”

 

       ธิดาแห่งไคโมหลับตาลง หัวคิ้วมุ่นเข้าหากันขณะที่เธอแตะคางตนเอง

 

       “อาร์เธอร์...”

 

       “ฉันต้องไปเอาตรีศูล” ชายหนุ่มว่าเรียบๆ

 

       “ไม่ได้นะ” ออร์มและเมร่าประสานเสียงกัน

 

       อดีตราชาแห่งแอตแลนติสเลียริมฝีปากล่าง เขารัวนิ้วลงบนโต๊ะไม้จนเกิดเสียง

 

       “นายจะเอาตรีศูลที่แอตแลนอุตส่าห์สร้างไปให้พวกมันไม่ได้”

 

       อควาแมนขบปาก

       “แล้วพ่อฉันล่ะ?”

 

       มาริอุสเงียบไป

 

       “...ฉันต้องไปเอาตรีศูล”

 

       เจ้าหญิงแห่งเซเบลอ้าปากค้าน

       “แต่ว่า--”

 

       “เขาพูดถูก” ธาลาสซาแทรกขึ้นมาในที่สุด

 

       เมร่าหันมา ทำหน้าเหมือนโดนเธอต่อยท้อง

       “ลาสซา!!”

 

       “ฉันรู้จักเขามาตั้งแต่ฉันอายุสิบขวบ และตลอดเวลาสิบห้าปีที่เราเป็นเพื่อนกันฉันบอกได้เลยว่าอาร์เธอร์รู้ว่าตัวเองกำลังทำบ้าอะไรอยู่”

 

       “ขอบใจสำหรับคำยืนยัน” ชายหนุ่มผมยาวกรอกตา

 

       “ด้วยความยินดี”

 

       ชายหนุ่มผมซีดยกมือขึ้นกอดอก มองลงบนพื้น

       “แล้วตรีศูลนายอยู่ไหนล่ะ พี่ชาย?”

 

       “ในห้องนอน ฉันวางไว้ตรงหัวเตียง”

 

       หญิงสาวผมดำนิ่วหน้า

 

       “นายรู้ใช่มั้ยว่ามันเตะตามาก”

 

       เจ้าสมุทรกะพริบตาปริบๆ และตอบเสียงติดๆขัดๆ

       “ก็...ก็รู้”

 

       “ดี” เธอเดาะลิ้น

       “ไปกินมื้อเที่ยงกัน”

 

       ทุกคนพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง

 

 






 

       “อาร์เธอร์ กินดีๆ” เมร่าดุ

 

       อีกฝ่ายที่กำลังกัดเบอร์เกอร์หันมาจ้องตาใส เศษผักจากโคลสลอว์และชีสเปรอะเคราเล็กน้อย

 

       ออร์มดูจะลำบากกับการตบขนมปังลงให้แบนและยัดมันเข้าปาก

 

       “ออร์ม” คนผมสั้นทัก

 

       “หืม?”

 

       “ระวังเบค่อนหล่นพื้น” นิ้วเรียวจิ้มๆไปที่ชิ้นเบค่อนยาวๆซึ่งแลบออกมาจนเกือบจะทั้งชิ้นนอกขนมปัง

 

       “โอ้” เขาทำปากเป็นรูปตัวโอ

       “มิน่าถึงไม่ได้รสเบค่อน”

 

       เธอยักคิ้วแล้วหันไปกินเบอร์เกอร์ปลาต่อ

 

       ...โดยที่มีดวงตาสีไพลินของคนข้างๆมองดูอย่างเงียบๆ

 

       ราชาแห่งแอตแลนติสซดโค้กแก้วใหญ่และเรอเสียงดัง เมร่าตบแขนล่ำๆนั่นจนเขาสะดุ้ง

 

       “ทุเรศจัง”

 

       หลังจากอาหารทั้งหมดถูกจัดการจนเรียบแล้ว ทั้งสี่ก็กลับขึ้นไปนั่งสุมหัวกันอยู่บนห้องของเธอกับออร์ม

 

       คนผมซีดทำหน้างงๆเมื่อเธอยื่นห่อกระดาษนั่นให้

 

       “เอ้า แกะดูสิ” ธาลาสซาเลิกคิ้ว

       “ไม่ใช่ชาวแอตแลนติสทุกคนหรอกนะที่จะได้ของที่ตีมาจากทั่งของเฮเฟสตัสด้วยสองมือของเขาเอง”

 

       ดวงตาสีน้ำเงินของเขาหยุดนิ่งอยู่บนข้อความบางอย่างบนห่อกระดาษ เป็นลายมือหวัดๆที่ดูเหมือนจะถูกเขียนด้วยปากกาอย่างเร่งรีบ

       “บอน...แอพพาไทท์?”

 

       “บอนแอพเพอทีท” หญิงสาวข้างกายแก้ให้

       “แปลว่ากินให้อร่อย”

 

       อาร์เธอร์ทำตาโตราวกับเจอสิ่งมหัศจรรยอันดับที่แปด

 

       “ไม่ต้องมาทำทึ่ง” เธอกรอกตา

       “เฮอร์มีสชอบภาษาฝรั่งเศส ฉันไม่มีวันคุยกับเขารู้เรื่องถ้าไม่เรียน แม้แต่ชื่อเขายังให้เรียกแอร์เม่เลย”

 

       ออร์มนิ่วหน้าเล็กน้อย หมุนวัตถุในห่อกระดาษสีตุ่นๆไปมา

       “อ่า...ฉันต้องกินมันเข้าไปเหรอ?”

 

       “บ้าน่า” เธอส่ายหัว

 

       “ญาติฉันเล่นคำน่ะ เหมือนกับบอกว่าใช้ตามสบายนะหรือใช้ไอ้นี่ให้สนุกนะ

 

       “อ๋อ”

 

       “รีบเอาออกสิ” เมร่าเร่งขณะที่ดูดโกโก้จากแก้วน้ำแข็ง

 

       ชายหนุ่มผมบลอนด์ซีดผ่อนลมหายใจแล้วฉีกห่อออก ทิ้งมันลงบนพื้นอย่างไม่ใยดีและค่อยๆหยิบของภายในออกมา

 

       อาวุธมีคมสามง่ามสีเงินเป็นประกายวาวอยู่ในอุ้งมือของเขา ดวงตาคมไล่มองจากด้ามจับยาวเหมาะมือไปจนถึงยอดตรีศูล มันไม่หนักหรือเบาเกินไป ค่อนข้างเพรียวและหล่ออย่างประณีต โลหะทนทานถูกเดินลายบางๆตั้งแต่โคนง่ามและจบที่ส่วนที่ทำหน้าที่แทง ฟันและตัด

 

       ธาลาสซาก้มลงดูที่กองกระดาษสีน้ำตาล ดึงแผ่นกระดาษสีขาวเล็กๆขึ้นมา กวาดตามองตัวอักษรและอ่านดังๆ

 

       “ตรีศูลทำจากเหล็กร่องสมุทรและแร่เงินจากเหมืองในภูเขาไฟเอตน่า พร้อมกับลูกเล่นน้อยๆ อภินันทนาการจากเฮเฟสตัส”

 

       “แจ๋ว” หญิงสาวผมแดงอ้าปากอุทาน

 

       ออร์มอมยิ้ม ดวงตาวาววับราวกับทะเลยามคลื่นปั่นป่วนมองไปที่คนผมดำข้างกาย

       “ใช่”

 

       “แจ๋ว...ได้เวลาไปอัดขยะบกไม่เจียมกะลาหัวนั่นแล้ว”

 

       ธาลาสซายิ้มเห็นฟันขาว

       “กำลังรอคำนี้อยู่เลย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*Je mappale Hèrmes แปลว่า ฉันชื่อแอร์เม่(สำเนียงฝรั่งเศสของเฮอร์มีส)

 

 

 



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ arthur curry gif hunt




 










 

TALK WITH FM

ฮายเอฟรี่วันนนนนนนนนน เรากลับมาแล้ววว เย้ยยยย

คิดถึงรี้ดเดอร์จังเบยยยยย มากอดๆๆๆๆๆ(//โดนทุกคนจับโยนออกนอกบ้าน)

ตอนต่อไปเราจะมาดูฉากบู๊แหลกของนุ้งออร์มกัน 55555

อีกไม่นานจะจบแล้วน้าาา เราอาจเพิ่มตอนพิเศษให้ หรือทุกคนว่าไงก็เม้นท์มาเลย ยินดีรับฟังจ้า

เจอกันตอนหน้าเน้อออ

ด้วยรักและเสียงหวีดคิงออร์ม

เฟิงมี่ค่ะ>3<

Select AllCopy To Clipboard
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #57 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 16:29

    ออร์มมี่จะบู๊แล้วววว

    #57
    1
    • #57-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 14)
      18 พฤษภาคม 2562 / 15:42
      เตรียมโล่พร้อมบุกตามคิงเลยค่ะ งานนี้มีเละแน่ 555
      #57-1
  2. #56 redrum21013 (@52313525) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 19:59
    ตรีศูลคึเท่มากแม่55
    #56
    0
  3. #55 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 17:23
    แงง ออร์มน่ารักจังเลยค่ะ ถามว่าต้องกินตรีศูลไหม ตลกกก555
    #55
    1
    • #55-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 14)
      14 พฤษภาคม 2562 / 06:42
      นุ้งออร์มเป็นคนอินโนเซ้นท์ 555555
      #55-1
  4. #54 Pillppz (@0911482023) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 17:19

    รอน่ะค่ะ
    #54
    1