ตอนที่ 6 : บทที่ ๒ (๕๐%) Guy next door

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1720
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

 

เสียงออดดังขึ้น ผู้ที่เพิ่งสงบใจเก็บข้าวของต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้ง ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงเมื่อไพล่นึกถึงเพื่อนข้างห้อง

หรือเขาจะเป็นอะไรมากกว่าเดิมความคิดนั้นส่งผลให้เธอละมือจากกระเป๋าเสื้อผ้า รมิตาต้องเขย่งปลายเท้าเพื่อมองผ่านตาแมวบนประตู แล้วก็ได้เห็นสีหน้ายุ่งยากใจของชายหนุ่มต่างเชื้อชาติ ในมือของเขาถือถุงพลาสติกตอกย้ำความคิดก่อนหน้านี้ เธอจึงเปิดประตูอย่างลืมความเขินอายเป็นปลิดทิ้ง

ผมลืมจ่ายเงินคุณเขาบอกกระแสเสียงสุภาพพร้อมกับชูถุงในมือ

แต่ไม่ใช่ถุงยา นั่นมันถุงโจ๊กต่างหาก!

และขอยืมจานได้ไหม"

หญิงสาวอ้าปากเหวอ ก่อนจะเตือนสติตัวเองว่าแค่จานแค่คนเดือดร้อนเพราะไม่มีจานกินข้าวน่า รมิตาสูดหายใจลึกแล้วจึงผละไปหยิบชามกระเบื้องและช้อนอีกคัน

ทว่าแทนที่จะรับของไป ชายหนุ่มกลับยื่นมือมาพร้อมทั้งแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

ผมแซม"

รมิตายื่นมือออกไปสัมผัสมือหนาอย่างเผลอไผล เธอกระแอมกระไอก่อนแนะนำตัวเสียงแหบพร่าอย่างน่าอาย

ระรุ้งค่ะ"

ลุง"

รุ้ง"

รุ่ง?”

รุ้ง"

เดี๋ยวนะ นี่เธอทำบ้าอะไร มันใช่เรื่องสำคัญไหมกับการที่เขาออกเสียงชื่อเธอว่าอย่างไร ยายรุ้งเอ๋ย

รุ้ง…”

ใช่ นี่แหละชัดที่สุด แต่มันเป็นเสียงของเพื่อนเธอนี่สิ!

รมิตารีบชักมือกลับด้วยความตกใจ แต่ยังช้ากว่าสายตาของเปรมสินี เจ้าหล่อนทำท่าจะหันไปโวยชายหนุ่มที่ถือวิสาสะจับมือเพื่อน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหายใจเข้าลึกด้วยความตะลึงงันทันทีที่เห็นว่าเป็นใคร

คุณ" เอ่ยได้แค่นั้นก็รีบเขย่าแขนถามเพื่อนแก ใช่นักเต้นที่เซเวนวันเดอร์สไหม ใช่ไหมแก"

อืม ใช่มั้ง"

เปรมสินีกรีดร้องในลำคอพลางกระทืบเท้าเร่า ก่อนหันกลับไปถามชายหนุ่มด้วยเสียงสองซึ่งหวานเป็นพิเศษ

มีอะไรให้พวกเราช่วยหรือเปล่าคะ"

อ้อ ผมมายืมจานของเธอครับ แล้วก็จะถามเรื่องยา" เขาตอบโดยไม่ละสายตาจากสุภาพสตรีที่ตนเอ่ยถึง

คนกลางมองเพื่อนและชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาสลับไปมา พลันความคิดบางอย่างก็สว่างวาบ

อ๋อ เข้ามาก่อนสิคะ เข้ามาๆ"

เจ้าของห้องเปิดประตูเชื้อเชิญแล้วยังลากแขนเพื่อนมาด้วย ได้ผล คนที่บอกว่ามีธุระจะคุยกับรมิตาก้าวตามเข้ามา เห็นดังนั้นเปรมสินีจึงหนีสองคนเข้าห้องนอน

รมิตาลำบากใจกับความพยายามของเพื่อน ขณะเดียวกันก็นึกละอายที่ทำเหมือนเธอกำลังทอดสะพานให้เขาเต็มที่ มิหนำซ้ำเขายังทำไม่รู้ไม่ชี้ข้ามมา

ผมคิดว่าผมควรกินนี่เสียที ก่อนที่จะกินยา ใช่ไหมเขาเลิกคิ้วถามพลางวางถุงบนโต๊ะ

คุณจะกินที่นี่เหรอ"

ถ้าเจ้าของห้องไม่มีปัญหา" ว่าพลางยกไหล่อย่างไม่มากเรื่อง

แน่สิ เจ้าของห้องหนีหายเข้าห้องนอนไปแล้ว รมิตาวางชามบนโต๊ะ ต่อเมื่อเห็นเขาหน้านิ่วคิ้วขมวดกับการแกะยางมัดถุง เธอจึงยื่นมือออกไปอย่างลังเล

ขอบคุณครับ ผมไม่เคยแกะมันได้เลย" เอ่ยพร้อมกับส่งถุงให้อย่างยอมแพ้มือของคุณหายเจ็บแล้วหรือ ไปโดนอะไรมา"

ถุงโจ๊กแทบหลุดจากมือเดี๋ยวนั้น แค่สายตาที่จับจ้องมือของเธอ รมิตาก็พลอยรู้สึกถึงสัมผัสลูบไล้จากปลายนิ้วขึ้นมา

หะหายแล้วค่ะ" ตอบเสียงสั่น แล้วยังเทโจ๊กด้วยมืออันสั่นเทา

ร่างสูงเลื่อนเก้าอี้นั่งราวกับที่นี่เป็นห้องเขาเอง เขาละเลียดชิมโจ๊ก สีหน้าท่าทางบอกว่าไม่ถูกปากนัก แต่ก็ยังฝืนกินจนคนแอบมองจากหลังเคาน์เตอร์ครัวเห็นใจ

หญิงสาวรินน้ำให้เพราะเห็นเขาถือถุงยามาด้วย รมิตาหยิบยาแต่ละชนิดออกมาพร้อมกับเขียนวิธีใช้เป็นภาษาอังกฤษตามที่เภสัชกรแนะนำลงไป ไม่พ้นที่ชายหนุ่มจะหยิบไปดูและถามย้ำกับเธอ

ยานี้กับยานี้ไม่ควรกินยกเว้นจำเป็น เช่นอะไรครับ

ก็ถ้าคุณไม่ได้ถ่ายหนักมากหรือคลื่นไส้เวลามีธุระที่ต้องทำ เช่น เอ่อไปซ้อมหรือแสดง ก็ทนถ่ายท้องดีกว่า"

แปลว่าผมควรกินแต่เกลือแร่"

ค่ะ"

คุณพูดภาษาอังกฤษเก่งมาก แล้วยังใจดีมาก"

เขาเปลี่ยนมาชมเธอดื้อๆ เสียอย่างนั้น ปรากฏสีระเรื่อแต้มแก้มอิ่มและรอยตระหนกในดวงตา

แต่คุณดูขี้อายและเจ้าอารมณ์ คุณไม่ชอบเต้นนักกระมัง"

เปล่า"

จริงหรือ" เขาย้อนถามอย่างเหลือเชื่อผมพูดผิดเรื่องไหน"

ทุกเรื่องมั้งคะ"

รมิตาลืมตัวมองค้อน แต่ให้ตายสิ! ท่าทางที่เขาวางแขนบนโต๊ะ ใช้มือข้างหนึ่งรองศีรษะยามพูดคุยนั้นเซ็กซี่เป็นบ้า ขืนนั่งอยู่ตรงนี้อีกพัก เธอคงหลอมละลายคาเก้าอี้เหมือนคืนนั้นแน่ๆ

เดี๋ยวผมเอากลับไปล้างที่ห้องเอง" เขาชิงท้วงขึ้นเมื่อหญิงสาวทำท่าจะเอื้อมมือมาเลื่อนจาน

ไม่เป็นไรค่ะ พวกเรากำลังจะกลับแล้ว"

คุณไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกหรือ" แซมถามซ้ำราวกับไม่เข้าใจ ก่อนจะนึกได้จริงสิ คุณเพิ่งบอกว่ามาเที่ยว เสียดายผมคิดว่ากำลังจะมีเพื่อนใหม่แล้วเชียว"

ใช่ น่าเสียดาย หัวใจสาวพลอยฟีบแบนอีกครั้ง ตรงกันข้ามกับคนที่บอกว่าเสียดายแต่ยังคงแย้มยิ้มบาง ร่างสูงลุกยืนอย่างพร้อมผละไป

ผมพูดจริงนะ อยากให้คุณอยู่ต่อ" เขาเอ่ยย้ำกับคนที่ตามมาส่งห่างๆ

รมิตาฝืนยิ้ม ริมฝีปากอิ่มสั่นน้อยๆ ตามความหวั่นไหว ยิ่งเห็นสีหน้าชายหนุ่มขรึมลงเหมือนตอนปวดท้องก่อนหน้านี้ เธอก็ไม่รู้จะคิดหาคำใดแทนการบอกลา นอกจาก

หายไวๆ นะคะ

หญิงสาวงับประตูปิดโดยเลี่ยงสบตาอีกฝ่าย ไม่ต้องรอให้เขาหัวเราะหรือใครบอกก็รู้ ประโยคเมื่อครู่นี้น่าขันน้อยไปเมื่อไร แม้แต่เธอยังอยากหัวเราะเยาะตัวเองเลย

 

แก๊ แกต้องเล่ามาเดี๋ยวนี้นะว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะได้กลับบ้าน"

ทันทีที่แขกกลับไป เปรมสินีก็ปรี่ออกมาจากห้องราวลูกกระสุนมีชีวิต ไหนจะคำถามที่พุ่งตรงเหมือนห่ากระสุนนั่นอีก

เขาอยู่ห้องไหน แกไปรู้จักมักจี่กับเขาได้ยังไง แล้วสนิทกันถึงขั้นไหนแล้วแก"

เบาๆ สิปูเป้ เขาอยู่ห้องติดกัน"

โอ๊ย นี่ฉันพลาดอะไรไป มีของดีอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้"

เปรมสินียังไม่เลิกเขย่ามือสองข้างของเพื่อน น้อยครั้งที่ใครจะได้เห็นสาวมั่นแสดงอาการกรี๊ดกร๊าดหลงใหลได้ปลื้มใครสักคนเช่นนี้ ถ้าไม่ติดว่ากลัวคนข้างห้องได้ยิน รมิตาคงจับมือกรี๊ดกับเพื่อนให้หายแน่นอกสักที

อย่ามาทำเป็นอุบนะ ปกติแกออกจะพูดมาก ทีเรื่องนี้เล่านิดเดียว"

หญิงสาวชี้นิ้วพลางหรี่ตามองเพื่อน ยิ่งคนพูดมากไม่เคยบอกเล่าให้รับรู้มาก่อน เธอก็ยิ่งจินตนาการไปถึงไหนต่อไหน และเมื่อเพื่อนเปิดปากเล่าเหตุการณ์ตั้งแต่กลับไปที่เซเวนวันเดอร์สเมื่อวาน จนกระทั่งถึงตอนที่เธอมาพบทั้งสองคนหน้าห้องพักให้ฟัง จากที่แค่ตั้งธงไว้ เปรมสินีก็ฟันธงทันที

เขาจีบแก รุ้ง! เขาสนใจแกแน่ๆ"

ไม่ต้องเข้าข้างเพื่อนขนาดนี้ก็ได้ รุ้งรู้หรอกว่าปูเป้ชอบเข้าข้าง"

บ้า นี่ฉันพูดจากตาเห็นเลยนะ เขามองแกตาเป็นมัน แถมยังหาเรื่องชวนคุยอีกต่างหาก แล้วตอนจะกลับ ท่าทางเขาอาลัยอาวรณ์ อยากให้รุ้งอยู่ที่นี่จะตาย"

นี่แอบดูเหรอ" รมิตาถามเสียงหลง

ไม่ได้แอบเล้ย ประตูห้องก็เปิดไว้ แกสองคนนั่นแหละที่ไม่สนใจใคร" เปรมสินีตวัดค้อนก่อนยืนยันความคิดตัวเองคิดดูสิ ถ้าเขาไม่สนใจแกจะมาทักต่อหน้าเพื่อนๆ เขาเหรอ จำได้ด้วยว่าแกคือผู้โชคดีคนนั้น ใส่ใจถึงขนาดรู้ว่ามือเจ็บ แทนที่จะห่วงว่าตัวเองทอดสะพาน เขานั่นแหละทอดสะพานคอนกรีตเสริมใยเหล็กให้แกยังไม่รู้อีก"

.......................................

เป้อย่าบิ๊ววววว รุ้งไม่คิด แต่เราคิดน้าาา >///<

แล้วคนอ่านล่ะคะคิดยังไงกับแซมกันบ้าง

ฮีจะหยุดแค่นี้ไหม ต้องมาติดตามกันต่อนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #80 evensunshine (@evensunshine) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 19:50
    อย่าว่าแต่หัวใจรุ้งเลยค่ะ หัวใจเราก็ไม่ไหวแล้ว อีกนานมั้ยกว่าสะพานจะสร้างเสร็จ คืออยากข้ามแล้วอะ
    #80
    1
  2. #48 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 10:43
    มีความบิ๊วเพื่อนสุดฤทธิ์ ถ้าคิดจริงจังรับผิดชอบด้วยนะนี้
    #48
    1
    • #48-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 6)
      6 สิงหาคม 2561 / 15:16
      งานนี้จะมีใครเจ็บไหมหนอออ
      #48-1
  3. #24 wishmeluck (@wishmeluck) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 17:55
    ถ้ารุ้งจะไม่เก็ทสะพานเสริมใยเหล็กของแซม ก็ยกสะพานเบี่ยงมาทางนี้ได้นะคะ 55555
    #24
    1
  4. #22 rudeet (@rudeet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 07:05

    แซมทอดสะพานแบบเนียนๆ

    #22
    1
    • #22-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 6)
      27 กรกฎาคม 2561 / 10:57
      อ่อยเก่งงง
      #22-1
  5. #21 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 22:55
    มีเพื่อนช่วยหนุน แซมไม่จีบรุ้งก็จีบซะสิ อย่าได้แคร์
    #21
    1
    • #21-1 thezircon (@thezircon) (จากตอนที่ 6)
      27 กรกฎาคม 2561 / 10:57
      55 โถถถ รุ้งจะกล้าไหมหนอออ
      #21-1