เลขาร้าย เจ้านายรัก [Yuri]

ตอนที่ 23 : EP 23 - เจ้านายที่ดีกว่านี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 338 ครั้ง
    17 มี.ค. 62


 EP 23


เจ้านายที่ดีกว่านี้ 

 

            เช้าวันนี้ก็คงจะเป็นอีกวันที่คริมามาทำงานตามปกติ เมื่อรถตู้บริษัทมารับหล่อน และเลยไปรับน่านฟ้า เลขาสาวก็ทำหน้าที่ อัพเดทตารางงานของน่านฟ้าอย่างแข็งขัน ขณะที่เจ้านายของหล่อนก็ทำตัวปกติทุกอย่าง ยิ่งเพราะเมื่อวานหล่อนบังคับให้อีกฝ่ายออกจากออฟฟิศไม่เกินสองทุ่ม และบังคับให้นอนก่อนสี่ทุ่ม...น่านฟ้ายิ่งดูสดใสเป็นพิเศษ 

 

            สดใสจนน่าหมั่นไส้

 

คริมานึกในใจอย่างหมั่นไส้คนที่ดูมีความสุข สดชื่นออกนอกหน้า เมื่อนึกถึงเย็นเมื่อวานที่หล่อนพยายามหว่านล้อมให้น่านฟ้าออกจากบริษัทก่อนสองทุ่ม เพราะนอกจากที่หล่อนจะได้รับการเตือนมาจากคุณหมอของน่านฟ้าภายหลังจากที่อีกฝ่ายทำงานจนวูบไปแบบคราวที่แล้วว่าควรควบคุมดูแลให้คุณซีอีโอสาวพักผ่อนให้เพียงพอเพื่อสุขภาพของฝ่าย...หล่อนยังได้รับรีเควสมาจากบรรดาคนที่ทำงานในแผนกทั้งฟลอร์ว่าถ้าหากน่านฟ้าไม่ยอมลุกออกจากที่ทำงาน พวกเขาก็ลำบากใจที่จะลุก หล่อน...ในฐานะเลขาผู้เป็น ความหวังหมู่บ้านจึงต้องพยายามทำทุกทางให้น่านฟ้าลุกจากโต๊ะให้ได้...

 

นี่เกือบจะต้องเอาตัวเข้าแลกอยู่แล้วเนี่ยค่ะ...ทำงานทุกวันนี้

 

หล่อนต้องทั้งพูดจาออดอ้อน อ่อนหวาน อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนกับน่านฟ้า...ทั้งคุณน่านคะ คุณน่านขา...กว่าจะเรียกร้องความสนใจให้อีกฝ่ายละสายตาจากงานขึ้นมามองหล่อน แถมพอน่านฟ้าเงยหน้าจากงานขึ้นมามองหล่อนแล้วคริมาก็ต้องแกล้งก้มต่ำๆเพื่อหลอกล่อให้อีกฝ่ายสนใจ...เอิ่ม...ดูมดูมของหล่อน...นานพอจะฟังเหตุฟังผลว่าทำไมจึงควรออกจากที่ทำงานก่อนเวลาสองทุ่ม และกว่าน่านฟ้าจะยอมปิดคอม ลุกจากเก้าอี้ด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่สายตายังคงมองที่อกหล่อนจนหล่อนเขิน...แล้วพอรู้ตัวว่าตัวเองมองเนินอกของคริมาอยู่ น่านฟ้าก็สะดุ้งน้อยๆ แล้วเอ่ยขอโทษขอโพย เดินเงอะงะนำหล่อนออกจากประตูไป 

 

บางทีก็ไม่รู้ว่านางแกล้งหรือนางเป็นแบบนี้จริงๆ

 

คริมานึกในใจอย่างหมั่นไส้อีกฝ่าย...แต่เพราะความหน้านิ่งของน่านฟ้า หล่อนจึงไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอย่างไร กำลังเบื่อ เซ็ง โมโห หรือกระทั่งกำลังยิ้มกริ่มอยู่ในใจหรือเปล่า...เลขาสาวอย่างหล่อนจึงทำได้เพียงแต่พยายามคาดเดาและทำทุกอย่างอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่หล่อนต้องการ...

 

ยังไม่พอหน้าที่เลขาที่ดีของหล่อนยังไม่จบแค่นั้น เพราะหล่อนยังต้องรับประกันว่าน่านฟ้าจะนอนก่อนสี่ทุ่มและครบแปดชั่วโมงตามที่หมอสั่ง คริมาจึงตัดสินใจขอใช้วิธี วีดีโอคอลกล่าวคือเมื่อหล่อนกลับบ้านและน่านฟ้าถึงบ้านแล้ว หล่อนก็โทรไปหาน่านฟ้าและขอให้อีกฝ่ายเปิดกล้องวีดีโอคุยกับหล่อนให้เห็นว่าน่านฟ้านอนบนเตียงแล้วจริงๆ

 

“วุ่นวายจัง...” 

 

น่านฟ้าที่ใบหน้าไร้เครื่องสำอางและกำลังนอนห่อตัวในผ้าห่มสีขาวบนเตียงบ่นแบบนั้นผ่านหน้าจอโทรศัพท์ที่กำลังวีดีโอคอลกับคริมาอยู่เมื่อคืนนี้

 

“ครีมอยากจะมั่นใจว่าคุณนอนตรงเวลาจริงๆ ไม่ใช่ว่าแอบทำงานตอนดึกๆอีก”

 

“ก็เลยต้องมาเฝ้าฉันนอนเนี่ยนะ...”

 

“อื้อ” 

 

“ไม่ใช่ว่าอยากเห็นหน้าฉันตอนหลับหรอกหรอจ๊ะ...”

 

“ยัยน่าน!!” 

 

“แค่แซวเล่น ไม่เห็นต้องเขินเลย” 

 

“นอนได้แล้ว...ฉันจะรอดูคุณนอน!” 

 

แล้วหล่อนก็ได้รอดูน่านฟ้านอนจริงๆ เพราะฝ่ายนั้นดูจะไม่เคยนอนก่อนสี่ทุ่มสักเท่าไหร่ น่านฟ้าที่ตั้งโทรศัพท์ไว้ข้างเตียงให้คริมาสบายใจจึงได้แต่นอนพลิกไปพลิกมา และท่าทีแบบนั้นของอีกฝ่ายที่เหมือนเด็กโดนบังคับให้นอนก่อนเวลาที่จะง่วงนั้นก็ดูน่าเอ็นดูจนคริมาเผลอยิ้มออกมา...กระทั่งน่านฟ้าหลับแล้วไปนั่นแหละ...คริมาก็พบว่าตัวเองยังไม่อยากจะวางสายโทรศัพท์เลย...

 

ใบหน้าตอนหลับของคนเรานี่มันน่ารักจริงๆด้วย

 

คริมาแอบคิดในใจแบบนั้น ขณะที่เผลอลอบมองใบหน้าของน่านฟ้าที่กำลังเอนกายนอนหลับตาอยู่บนรถตู้ในยามเช้าวันนี้ เหมือนจะเห็นภาพทับซ้อนกับเมื่อคืน แล้วหล่อนก็รู้สึกได้ถึงอาการใจสั่นของตัวเอง...เมื่อเผลอนึกไปว่าจะเป็นอย่างไรถ้าหากหล่อนต้องตื่นมาเห็นใบหน้านี้ทุกวัน...แค่เผลอคิดเล่นๆกับตัวเองถึงความเป็นไปได้ ใจมันก็หวิวๆไม่เบา 

 

มันก็คงจะดีไม่น้อยเลยนะ?  

 

...

 

            ทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามปกติเมื่อน่านฟ้าและคริมามาถึงบริษัท ขณะที่พวกหล่อนเดินผ่านคนทั้งฟลอร์มา ทุกคนก็หันมาที่น่านฟ้าแล้วทำท่าโค้งๆอย่างแสดงการรับรู้การมาถึงของท่านประธาน บ้างที่อายุน้อยกว่าก็ยกมือไหว้สวัสดี ส่วนคริมาก็ได้แต่ถือแฟ้มและไอแพดของอีกฝ่ายก้าวตามอย่างกระฉับกระเฉง แม้ว่าในใจจะเขินไม่เบา 

 

            ทุกอย่างดำเนินไปอย่างปกติ...จนกระทั่งถึงเวลากาแฟของน่านฟ้า ซึ่งคริมาจะต้องจัดการเดินมาชงให้ที่ห้องชงกาแฟที่อยู่อีกฟากของฟลอร์นั่นแหละ...

 

            “อุ๊ย นี่ไง มาพอดีเลย...น้องครีม น้องครีมรู้เรื่องนี้หรือยังคะ” 

 

            ทันทีที่คริมาโผล่เข้ามา บรรดาแก๊งพนักงานที่จับกลุ่มพูดคุยกันอยู่ในโซนกาแฟนั้นก็เรียกหล่อนด้วยสีหน้าท่าทีพร้อมจะเม้าท์มอย และนั่นก็ทำให้คริมาเลิกคิ้วประหลาดใจขณะที่มือหล่อนก็ยังจัดการชงกาแฟให้น่านฟ้าไปอย่างไม่บกพร่องในหน้าที่...

 

            “เรื่องอะไรหรอคะ...” 

 

            คำถามของหล่อนทำให้บรรดาพนักงานมองหน้ากัน

 

            “นี่น้องครีมยังไม่รู้เหรอ...” 

 

            “เรื่องอะไรคะ?” 

 

            “ก็เรื่องเมธน่ะสิ...จำเมธได้มั้ย...ที่ไปกินข้าวด้วยกันเมื่อวานนี้...”

 

...

 

น่านฟ้ากำลังจัดการกับงานต่างๆตามตารางงานที่คริมาอัพเดทมาให้ด้วยความประทับใจไม่น้อย...ต้องยอมรับเลยจริงๆว่าตั้งแต่อีกฝ่ายกลับมาตั้งใจทำงานเต็มประสิทธิภาพ คริมาก็ได้ทำให้ชีวิตของหล่อนง่ายขึ้นมาก...ที่ผ่านมา น่านฟ้าต้องทำงานล่วงเวลามาตลอดเพราะยังไม่ได้เลขาที่ถูกใจและไม่มีคนช่วย ประกอบกับงานคั่งค้างจากโปรเจ็กต์เก่าๆของนิพนธ์ผู้เป็นพ่อที่ส่งต่อมาให้ก็ยังคงต้องสะสางทำให้หล่อนต้องรับบทหนักเป็นพิเศษและไม่มีการบริหารเวลา...แต่เมื่อคริมาเข้ามาจัดการทุกอย่างให้...น่านฟ้าก็รู้สึกว่าหล่อนใช้เวลาน้อยลงและทำงานได้ดีมากขึ้น...

 

หล่อนกำลังจะเอ่ยชมอีกฝ่ายอยู่แล้ว เมื่อคริมาเดินหน้าบึ้งเข้ามาในห้องหล่อน แล้ววางถ้วยกาแฟพร้อมถาดขนมนั้นไว้บนโต๊ะหล่อนดังปึ้ง

 

“นี่คุณสั่งย้ายคุณเมธเหรอ!?”  

 

คริมาถามด้วยสีหน้าปั้นปึ่ง ทำให้น่านฟ้ากระพริบตาปริบๆ

 

“ใช่...” 

 

“น่านน่ะน่านไปทำแบบนั้นทำไม รู้มั้ยว่าตอนนี้คนทั้งชั้นเค้าเอาไปพูดกันทั่วหมดแล้วว่าเพราะเมธจะจีบครีม น่านเลยสั่งย้ายเพราะหึง!!คริมาโวยวายเช่นนั้น ทำให้น่านฟ้ากระพริบตาปริบๆอีกครั้ง แล้วเอ่ยออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆ 

 

“จะว่าไป...ก็ใช่นะ...”

 

“น่าน!!” คริมาแยกเขี้ยวกางกรงเล็บอย่างแทบจะกรีดร้องใส่อีกฝ่ายที่ดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรแบบนั้น ขณะที่หล่อนทั้งเขินทั้งโกรธ แต่ด้วยความที่ความโกรธมีมากกว่า คริมาจึงโวยวายใส่น่านฟ้าเป็นชุด

 

“น่านทำแบบนี้ไม่ได้บริษัทนี้เป็นบริษัทของครอบครัวน่านก็จริง แต่น่านจะทำอะไรตามใจตัวเองแบบไม่มีเหตุผลแบบนี้ไม่ได้นั่นมันชีวิตคนๆนึงเลยนะน่าน!

 

คริมาโวยวายเช่นนั้นแบบไม่หายใจหายคอ ทำให้น่านฟ้าเลิกคิ้วน้อยๆ

 

“ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหายนี่...” น่านฟ้าแย้งแบบนั้น “งานก็ให้ย้ายไปตำแหน่งงานเดิม เงินก็เดือนเท่าเดิม แค่ย้ายไปทำงานตึก แทนที่จะเป็นตึก นี่ เดินทางก็ไม่เห็นยาก” 

 

การคำนวณมาแล้วของน่านฟ้านั้นทำให้คริมาอึ้งไม่น้อย แต่หล่อนก็เถียงกลับ

 

“แต่เพื่อนร่วมงานเขาอีก คุณเมธทำงานที่นี่มาห้าปี เขาอยู่มานานพอจะมีเพื่อนที่ทำงานรู้ใจกันนะน่าน มันไม่ใช่เรื่องของตัวเลขอย่างเดียว น่านทำแบบนี้มันไม่แฟร์นะ” คริมาโวยเช่นนั้น ทำให้น่านฟ้าถอนหายใจเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองคริมาอย่างจริงจัง 

 

“เมธ กิรติพงษ์ เป็นพนักงานแผนกบริหารอสังหาริมทรัพย์ของเครือภุมวานนท์มา ปีก็จริง แต่เขามีผลงานโดดเด่นทางด้านการดูแลและจัดซื้อ facility ให้เหมาะกับผู้ใช้งานหรือลูกบ้านเสมอ เข้าประชุมทีไร แผนงานของเขามักจะไปทางนั้นตลอด...ซึ่งบริษัทที่ฉันย้ายเขาไปอยู่เนี่ย ชื่อ PW Wellness เป็นบริษัทใหม่ในเครือภุมฯที่ดูแลเรื่อง Wellness สปา รีสอร์ท กับ Nursing Home สำหรับต้อนรับสังคมผู้สูงอายุ ซึ่งมันเป็นเรื่องใหม่มาก...ไม่มีใครเคยทำด้านนี้ ฉันเลยมองว่าเมธเหมาะสมที่สุดที่จะมารองรับตรงนี้”

 

คำอธิบายยาวยืดเช่นนั้นจากน่านฟ้าทำให้คริมานิ่งค้างไป แต่หล่อนก็ยังคงหน้าแดง 

 

“แล้วที่ว่า...ย้ายเขาเพราะหึงที่เขาจะมาจีบ...”

 

“นั่นก็ด้วย” น่านฟ้ายอมรับหน้าตายแบบนั้น ทำให้คริมาหน้าแดงก่ำ จะโกรธก็โกรธ แต่หล่อนก็ทั้งขำทั้งเขิน...ไม่รู้จะแก้เผ็ดอีกฝ่ายอย่างไรดี เลยได้แต่ถอนหายใจ แล้วกอดอกขึ้นมาใส่อีกฝ่ายด้วยสีหน้าท้าทาย...

 

“งั้นก็ไม่รู้ละ ยังไงครีมก็ยังไม่พอใจที่น่านทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้” คริมาว่า พลางสบตาผู้บริหารสาวเอาแต่ใจที่ดูยังไงๆก็ไม่ยอมสะทกสะท้าน เพราะความฉลาดเป็นกรดของอีกฝ่ายทำให้น่านฟ้ามักจะชนะคริมาอยู่ทุกๆที แต่คราวนี้เลขาสาวจะไม่ยอมอีกแล้ว  

 

“น่านต้องเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง” คริมาว่าเช่นนั้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เย็นนี้พวกทีมบริหารอสังหาฯเขาจะจัดงานเลี้ยงส่งเมธ...น่านต้องไปด้วย”

 

คริมาว่า ทำให้น่านฟ้าหลิ่วตาน้อยๆ 

 

“แล้วถ้าน่านไม่ไป?” 

 

“ถ้าน่านไม่ไป ครีมจะไม่ตั้งใจทำงานให้น่านอีกแล้ว เพราะถือว่าน่านก็เอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงานเหมือนกัน!” 

 

คริมายื่นคำขาดเช่นนั้นด้วยน้ำเสียงงอนๆ แล้วก็เก็บถาดเปล่าที่เอามาเสิร์ฟกาแฟกับขนมของน่านฟ้าเดินปั้นปึ่งออกไปเลย...ปล่อยให้ฝ่ายเจ้านายสาวได้แต่มองตามตาปริบๆ...และคนฉลาดอย่างน่านฟ้าก็รู้ได้ทันทีว่าในยามนี้หล่อนกำลังโดนเลขาคนสวยดัดนิสัยเข้าให้แล้ว

 

...

 

            งานเลี้ยงส่งของนายเมธนั้นถูกจัดขึ้นในห้องคาราโอเกะในสวนอาหารของร้านอาหารกลางเก่ากลางใหม่บริเวณแถวใกล้ๆที่ทำงานนั่นเอง ทั้งห้องนั้นอัดแน่นไปด้วยบรรดาเพื่อนร่วมงานในฝ่ายอสังหาริมทรัพย์ซึ่งในยามนี้กำลังจะเป็นอดีตเพื่อนร่วมงาน...และเมื่อคริมาเดินเข้างานมาหล่อนก็เห็นว่าหลายๆคนกำลังพูดคุยให้กำลังใจเมธกันอย่างอาลัยอาวรณ์

 

            “อย่าลืมกันนะเว้ย เมธ...เฮ้ย คุณน่านฟ้า สวัสดีครับ” 

 

            ขณะที่รุ่นพี่หนุ่มกำลังตบไหล่ให้กำลังใจเมธอยู่นั้น เขาก็หันมาเห็นน่านฟ้าที่เดินตามหลังคริมามาพอดี ทำให้ฝ่ายนั้นหันมาผงกหัวโค้งน้อยๆให้กับน่านฟ้าที่ดูจะทำหน้าไม่ถูก...ดูก็รู้ว่าหล่อนคงเพิ่งเคยมาที่แบบนี้ครั้งแรก และบรรดาพนักงานก็พากันเกร็งไปหมดเมื่อท่านประธานกรรมการบริหารสาวนั้นมาพร้อมกับเลขาฯสาวของอีกฝ่าย ซึ่งส่งผลสะท้อนกลับมาที่น่านฟ้าเพราะฝ่ายนั้นก็ยิ่งเกร็งเข้าไปอีก 

 

            สมน้ำหน้า...โดนซะบ้าง 

 

         คริมานึกในใจแบบนั้น เมื่อหล่อนมองไม่ผิดว่าปาร์ตี้เลี้ยงส่งเมธนั้นจะเป็นโอกาสอันดีที่จะ ลงโทษ น่านฟ้า ให้รู้จักรับผิดชอบกับสิ่งที่ตัวเองทำ...ที่ผ่านมาคงได้ใจละสิ มีแต่คนตามใจ...คริมานึกในใจอย่างนั้น เมื่อได้ยินจากบรรดาคนในทีมว่าน่านฟ้ามักจะมีดวงเดือนเป็นดั่ง...นางสนองพระโอษฐ์...ซึ่งนั่นหมายถึง ไม่ว่าอีกฝ่ายจะต้องการอะไร ดวงเดือนก็จะจัดการทำให้ ไม่ว่ามันจะไม่สมเหตุสมผลแค่ไหนก็ตามที...เพราะสุดท้ายแล้วสมองอันชาญฉลาดของน่านฟ้าจะหาเหตุผลดีๆมาหักล้างได้เสมอ...และการเปลี่ยนเลขาเป็นสิบๆคนก่อนหน้านี้ก่อนที่จะมาเจอคริมาก็บ่งบอกได้อย่างดีว่าไม่มีใครห้ามหรือเตือนน่านฟ้าได้เลย...แม้กระทั่งดวงเดือน

 

            แต่ฝันไปเถอะ...ถ้าคิดว่าฉันจะยอมเธอแบบนั้น

 

         คริมานึกในใจเช่นนั้น เพราะหล่อนไม่ชอบความไม่ยุติธรรม...ในที่ทำงานเก่า รุ่งรัตน์มักจะสอนหล่อนเสมอถึงเรื่องความยุติธรรม แต่นั่นก็อาจเป็นเพราะเจ้านายเก่าของหล่อนเป็นเพียงซีอีโอรับจ้าง...ไม่ใช่เจ้าของบริษัทที่คิดจะทำอะไรก็ได้แบบน่านฟ้า แต่การมีอำนาจของเจ้านายสาวนั้นไม่ได้ทำให้คริมารู้สึกดีเท่าไรนักเมื่อฝ่ายนั้นใช้มันอย่างเอาแต่ใจ...

 

            และในยามนี้ การ ดัดนิสัยเจ้านาย ของคริมาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

 

            “คุณน่าน...คุยกับคุณเมธหน่อยสิคะ บอกเหตุผลกับเขาหน่อย ว่าคุณย้ายเขาทำไม...” คริมาเอ่ยเช่นนั้นด้วยความรู้สึกเหมือนคุณครูอนุบาลกำลังพยายามพูดให้เด็กสองคนที่ทะเลาะกันขอโทษกัน ขณะที่น่านฟ้ายืนเผชิญหน้ากับเมธด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่ก็ดูเปิ่นๆประหลาด และเมธเองก็ดูไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก

 

            “พูดเหมือนตอนที่เธอบอกกับฉันเมื่อเช้านี้น่ะ...” คริมาขยับตัวมากระซิบข้างๆหูน่านฟ้า ทำให้เจ้านายสาวดูอึดอัดไม่พอใจ แต่น่านฟ้าก็ยอมเปิดปากเอ่ยออกมาว่า...

 

            “ฉันเห็นว่าคุณ...เมธ มีความสามารถด้านการบริหาร facility ดีน่ะค่ะ แล้ว PW Wellness ก็เพิ่งเปิดใหม่ ทางเรากำลังต้องการ...” น่านฟ้าอธิบายสิ่งที่หล่อนประเมินมาแล้วอย่างจริงจังให้เมธได้รับฟังเช่นเดียวกับที่หล่อนอธิบายให้คริมาฟังเมื่อเช้าจนหมด 

 

            “อ๋อ...เป็นอย่างนี้นี่เอง” เมธว่าเช่นนั้นพลางยิ้มเจื่อน “คุณน่านไม่น่าลำบากสั่งย้ายผมด้วยตัวเองเลยนะครับ สั่งพี่จิ๊บ หัวหน้าผม ให้เรียกผมเข้าไปคุยก่อนก็ได้...เล่นสั่งย้ายฟ้าผ่าแบบนี้ผมตกใจหมดเลยครับ นึกว่าตัวเองทำอะไรผิดไป” 

 

            คำพูดแบบนั้นของเมธ คนฉลาดแบบน่านฟ้าก็รู้ว่านั่นคือการกระทบกระเทียบแบบผู้น้อยกว่า...เพราะฝ่ายนั้นคงไม่กล้าวิจารณ์หล่อนตรงๆว่า...ทำอะไรโดยพลการ...แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้น่านฟ้ายิ้มเจื่อนๆ ส่วนคริมาก็ยิ้มพออกพอใจ 

 

            “เป็นไงละ...”

 

            เมื่อทั้งคู่ถอยกลับมานั่งด้วยกันที่โต๊ะเล็กซึ่งถูกจัดแยกเอาไว้สำหรับน่านฟ้า คริมาก็แกล้งเอ่ยถามขึ้นมายิ้มๆ ขณะที่น่านฟ้าที่กำลังจิบน้ำอัดลมในแก้วดับกระหายนั้นดูขุ่นมัวไม่น้อย ก่อนจะเหลือบตามองคริมาด้วยสายตาที่เลขาสาวรับรู้ได้ว่ากำลังงอน...

 

            “ไม่เห็นดีเลย ให้มาทำไมก็ไม่รู้” 

 

            น่านฟ้าบ่นอุบแบบนั้น ทำให้คริมาทำท่าตบอกน้อยๆ 

 

            “ต๊ายตาย...นี่ยังไม่รู้อีกหรอคะว่าให้มาทำไม” คริมาห่อปากเอามือทาบอกแล้วหลิ่วตามองน่านฟ้า “ฉันอยากให้คุณได้มารับรู้ผลของการกระทำของคุณไงคะ...เพราะที่ผ่านมา ไม่ว่าคุณจะทำอะไร คุณไม่เคยต้องรับผิดชอบผลของมันเลย คุณไม่เคยต้องรับแรงกระแทกของมัน คุณมีคุณดวงเดือนคอยดูแลจัดการให้ตลอด...วันนี้ฉันเลยพาคุณมาดู ว่าคำสั่งง่ายๆของคุณน่ะ มันส่งผลกระทบต่อใครบ้าง เขาพอใจหรือไม่พอใจยังไงบ้าง” 

 

            คริมาว่าอย่างนั้น 

 

            “ฉันคิดว่าเจ้านายที่ดี ควรจะรับรู้ทุกข์สุข รู้ความรู้สึก และปัญหาของลูกน้องแต่ละคนใต้บังคับบัญชาด้วยค่ะ ไม่ใช่เห็นแต่ค่าใช้จ่ายรายหัวและประเมินศักยภาพของพวกเขาออกมาเป็นตัวเลขอย่างเดียว”

 

            คำพูดเช่นนั้นของคริมาทำให้น่านฟ้าอึ้งไม่น้อย

 

            “โห...” 

 

            น่านฟ้าว่าเช่นนั้น ทำให้คริมาเชิดคางอย่างท้าทายพร้อมรับทุกสถานการณ์ แต่ฝ่ายเจ้านายสาวก็ยิ้มออกมา แล้วหลิ่วตามองหล่อนด้วยสายตามีความสุข 

 

            “ประทับใจนะเนี่ย” น่านฟ้าพูดเช่นนั้น แล้วก็หันไปจิบน้ำอัดลมในแก้วต่อเขินๆ ก่อนจะกระแอม แล้วพูดต่อไปว่า... “เธอทำให้ฉันอยากเป็นเจ้านายที่ดีขึ้นกว่าเดิมเลย”

 

            คำพูดเช่นนั้นพร้อมทั้งสายตาที่ชื่นชมอย่างจริงใจของน่านฟ้าทำให้คริมาหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาน้อยๆ แต่เลขาสาวก็ยังคงแกล้งดึงใบหน้าเรียบเฉยเอาไว้ แล้วเอ่ยต่อไปว่า...

 

            “ถ้าคุณอยากทำงานกับฉัน คุณต้องเป็นเจ้านายที่ดีกว่านี้ค่ะ...”

 

            คำพูดเช่นนั้นของคริมาได้รับคำตอบรับเป็นรอยยิ้มจากน่านฟ้า และนั่นก็เป็นอีกครั้ง ในหลายๆครั้ง ที่คริมารู้สึกได้ว่าน่านฟ้าตั้งใจยิ้มให้หล่อนจริงๆ ขณะที่อีกฝ่ายยกแก้วน้ำอดลมขึ้นมาน้อยๆ แล้วเอ่ยออกมาว่า... 

 

            “ได้...งั้นฉันจะพยายามเป็นเจ้านายที่ดีขึ้น...เพื่อเธอ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 338 ครั้ง

883 ความคิดเห็น

  1. #369 Sikaiina (@Sikaii13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 06:09
    So pround~ รู้สึกว่าเราจะเริ่มเขินทีละนิดแล้วสิ ทำไมบรรยากาศมันน่ารักแปลกๆ
    #369
    0
  2. #361 RIMONGOLD (@RIMONGOLD) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:17
    ประทับใจ
    #361
    0
  3. #350 UnLimitted (@preciousz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 07:47
    You make me want to be the better man มากเลย ชอบบบ
    #350
    0
  4. #349 North Land (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 06:19

    ตอนนี้ไม่ธรรดา นอกจากจะเขียนถึงความน่ารัก

    ของเจ้านายกับเลขาแล้ว ยังกล่าวถึงการทำงาน

    อย่างเมธ คงเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีถึงมีอาลัยและ

    อวยพร เพื่อนร่วมงานรอบข้างก็ดี ถึงจะการเม้าห์

    เจ้านายบ้าง แต่มันก็เป็นสีสันอย่างนึง ยังเขียนถึง

    การเป็นเจ้านายที่ดี การปฏิบัติตัวต่อผู้ใต้บังคับบัญชา

    เหมือนที่เคยได้ยิน คือต้องใช้ทั้งพระเดช และพระคุณ

    อย่างที่น่านทำคือใช้แต่พระเดช ใช้อำนาจอย่างเดียว

    จนต้องมีเลขาครีม มาชี้ทางสว่างให้นั้นแหละ ว่าเจ้า

    นายต้องใส่ใจความรู้สึกของลูกน้องบ้าง ใช้ใจบ้าง

    อย่าใช้แต่เงินอย่างเดียว ดีที่น่านก็รับฟัง ก็คงอยาก

    เป็นทั้งเจ้านายที่ดีและแฟน ที่ดี เพื่อเลขาครีมเลยนะ


    #349
    0
  5. #348 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 21:55
    น่ารักอะ น่านดูซึนมาก ด้วยความหน้านิ่งอะ เลยแบบ น่ารักดี เป็นหัวหน้าที่ดีให้ได้นะคะ สู้ๆ
    #348
    0
  6. #347 I2abarD (@sadatoro) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 19:05

    รักคุณน่านนนนน
    #347
    0
  7. #346 ที่ระบายสีน้ำ (@kikapu33779) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 10:25
    เอ่อ ในที่สุดคู่หลัก ก็แล่นตามคู่รองได้สักที~
    #346
    0
  8. #345 Nottinghill (@nottingghill) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 09:49
    แรกๆไม่ค่อยชอบคุณน่านเลย เหมือนขี้เก๊ก เอาแต่ใจ ไม่สนใคร แต่ทำไมพออ่านถึงตอนนี้ ได้แต่ โถๆๆๆๆ เอ็นดูคุณน่านขึ้นมาซะงั้น แบบนี้ ครีมจะไปไหนรอด
    #345
    0
  9. #344 handwriting (@handwriting) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 09:02
    กรี๊ดดดดดด
    #344
    0
  10. #343 uriyuu (@uriyuu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 08:50
    คุณน่านโคตรขี้หยอด หยอดทุกครั้งที่มีโอกาส น่าร๊ากกกก
    #343
    0
  11. #340 Nue96 (@Nue96) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:57
    คุณน่านตามใจครัมทุกเรื่องเลย รักครีมมากจริงนะเนี่ย
    #340
    0
  12. #339 SandLanla (@SandLanla) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:02
    ทำไมหยุดยิ้มไม่ได้นะ?!?!! บ้าจริง!!!
    #339
    0
  13. #338 GARN9 (@GARN9) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 01:34
    โหยยยย เลือกไม่ถูกเลยจะอยู่ทีมใคร
    #338
    0
  14. #337 nanlingkungfuu (@nanlingkungfuu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:26
    ก็ยังใช้โอกาสนี้จีบสาวต่ออีกได้นะคะคุณน่าน ค่าาาา อยากเป็นเจ้านายที่ดีขึ้น... เพื่อเธอ แต่คนอื่นก็พลอยได้ประโยชน์ด้วย ก็ถือว่าได้กำไรสองต่อ จีบสาวด้วย ลูกจ้างในบริษัทก็รักด้วย ถ้าเค้าเป็นคนในบริษัทคงต้องขอกราบขอบคุณเลขาครีมเป็นอย่างสูง เหมือนนำสิ่งที่ดีมาสู่ชีวิตการงาน บรรยากาศในที่ทำงานดีขึ้น ทุกอย่างก็จะดีตามค่ะ เค้าชอบวิธีการของคุณเลขานะคะ แต่คนที่ทำได้ก็คงมีแต่คุณเลขาเนี่ยแหละ อย่างคุณน่านต้องเจอคนแบบนี้ ยิ่งเจอครีมในเวอร์ชั่นนี้ยิ่งเข้าใจว่าทำไมคุณน่านถึงได้ถูกศรรักปักอกแน่นปึก จนไม่ยอมไปไหนแบบนี้ ถึงคุณเลขาจะไม่ใช่โตชิบา แต่ก็นําสิ่งที่ดีสู่ชีวิตคุณบอสได้นะ งุ้ยๆ ตั้งแต่วัยเรียนจนวัยทำงานเลย
    #337
    0
  15. #336 Myjm (@Myjm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:49
    น่ารักค่ะ เป็นเจ้านายที่เชื่อฟังคำสั่งเลขาดีมากๆ อ่านไปเราก็ยิ้มไปค่ะ
    #336
    0
  16. #335 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:44
    งู้ยยย เราก็เลยพยายามเป็นรีดที่ดี...เพื่อไรท์ มาคอมเม้นต์ให้กำลังใจ
    #335
    0
  17. #334 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:40
    ไม่ค่อยเลยค่ะคุณน่านขา มาดซีอีโอหายหมดละ
    #334
    0
  18. #333 Piggy Fany (@love-miyong) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:39

    ทำไมเขินแบบนี้ บ้าไปแล้วววววว สรุปใครเป็นเจ้านายใครเป็นลูกน้องคะ มิติใหม่มาก. เจ้านายต้องทำตัวดีให้คู่ควรกับลูกน้อง555555

    #333
    0
  19. #332 SilarutHongthong (@SilarutHongthong) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:33
    แหมมมม น่านก็
    #332
    0