(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 24 : ขมิ้นกับปูน - EP 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 ส.ค. 59

ขมิ้นกับปูน

EP 8

            ร้านเหล้านั้นมีทั้งโซนอึกทึกและโซนวีไอพีที่กั้นไว้เงียบๆสำหรับนักธุรกิจนั่งคุยงาน แต่กว่าจะฝ่าโซนอึกทึกนั้นไปได้ กุลธิดาก็ลำบากไม่น้อย เพราะระหว่างทางนั้นมักจะมีคนมาทัก มาคุยกับราศีอยู่ตลอดเวลา “อุ๊ย! พี่ปูน หนึ่งในกลุ่มสามีแห่งชาติหรือเปล่าคะ” บรรดาสาวๆเข้ามาทักทาย ทำให้ราศียิ้มให้พวกเธอแหยๆ ขณะที่พยายามดึงกุลธิดาให้เดินตามมาด้วย “ใช่ค่ะ คือ แต่ขอโทษด้วย วันนี้พี่มาทำงานนะคะ คงไม่สะดวก...” ราศีตอบอย่างแบ่งรับแบ่งสู้เมื่อพวกหล่อนตั้งท่าจะขอเลี้ยงเหล้า และนั่นก็ทำให้หญิงสาวพวกนั้นหัวเราะ

            “ไม่เป็นไรค่ะ แต่ว่างเมื่อไหร่ก็โทรมานะคะ” หนึ่งในสาวๆบอกอย่างนั้น พร้อมกับส่งกระดาษที่จดเบอร์โทรศัพท์และไลน์ไอดีมาพร้อมแล้วแปะวางบนไหล่ของราศี ทำให้เจ้าของไหล่ยิ้มแหยๆ ก่อนจะหันมาพยักเพยิดให้เลขาสาวรีบเดินตามมาอย่างเร็วที่สุด

            แนะ! มาส่งสายตาท้าทายฉันอีก! กุลธิดานึกในใจอย่างหงุดหงิดกับสายตาที่ผู้หญิงพวกนั้นส่งให้เธอมาตอนที่ราศีไม่ได้มองอยู่ เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เดินมากับราศี และนั่นก็ทำให้เธออดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้ ลืมไปเสียสนิทเลยว่านอกจากตำแหน่งประธานบริษัทแล้ว เขายังครองตำแหน่ง สามีแห่งชาติ อีกต่างหาก และนั่นก็ทำให้การที่มีสาวๆมาเกาะแกะเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ แต่ไม่ชอบเลยเว้ย! เธอนึกในใจอย่างไม่ชอบใจกับสายตาที่บรรดาผู้หญิงพวกนั้นมองมา

            ในที่สุดพวกเธอก็มาถึงห้องประชุมที่มีกลุ่มลูกค้า JRT รออยู่แล้ว หลังจากทักทายกันตามระเบียบ ทั้งหมดก็เริ่มการคุยงาน ส่วนใหญ่แล้วการเจรจาต่อรองนั้นเป็นไปโดยราศี ส่วนกุลธิดาก็มีหน้าที่จดบันทึกการประชุมไม่ให้ขาดตกบกพร่อง แม้จะรู้สึกอึดอัดกับสายตาที่ คุณลูกค้า ผู้ชายอายุมากมองมาอยู่ไม่น้อย แต่กุลธิดาก็พยายามทำท่าไม่สนใจมากนัก จนกระทั่งคุยงานเสร็จนั่นแหละ ราศีก็ตั้งท่าจะลาไป และนั่นก็ทำให้กุลธิดาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกไม่น้อย จนกระทั่งได้ยินเสียงโทรศัพท์ของราศีสั่นครืดๆขึ้นมา

            “โอ๊ะ ขออนุญาตรับสายนี้ก่อนนะคะ” ราศีเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าลูกค้ารายสำคัญอีกรายโทรเข้ามา ทำให้ทางฝ่าย JRT พยักหน้ารับและผายมือเชิญเธอ กุลธิดาอ้าปากค้าง ตั้งท่าจะตามราศีไปด้วย หล่อนก็ถูกดึงไว้ด้วยมือของหนึ่งในลูกค้ากลุ่ม JRT ที่กำลังกรึ่มๆ พอจะเมาได้ที่

            “น้องเลขาจะไปไหนละจ๊ะ อยู่ดื่มกับพี่ก่อนดีกว่า” เขากล่าวเช่นนั้น ทำให้กุลธิดามองพวกเขาอย่างจนปัญญาเพราะราศีก็ลับสายตาออกจากห้องไปแล้ว “หนูไม่ดื่มเหล้าน่ะค่ะ” เธอว่าเช่นนั้น ทำให้ฝ่ายนั้นหันไปมองหน้ากับเจ้านายใหญ่ของเขาอีกที “เฮ่ย ไม่ดื่มอะไรกัน ผมเลี้ยงเอง เอาเลยคุณ เต็มที่ งานเสร็จแล้วต้องฉลอง” หัวหน้าใหญ่ JRT เห็นดีเห็นงามด้วย แล้วโบกมือให้เอาค็อกเทลเข้ามาเพิ่มให้หญิงสาว ทำให้กุลธิดามีสีหน้าลำบากใจ...

...

            “เอาอีกสิน้อง ดื่มอีก!” “ไม่ไหวแล้วค่ะพี่ คือหนู...” เสียงของลูกค้า JRT ที่พยายามคะยั้นคะยอให้กุลธิดาดื่มเหล้าเพิ่ม ขณะที่พยายามเกาะเธอเอาไว้ในอ้อมกอดนั้น ทำให้ราศีรีบเข้ามาแยกทั้งสองแทบไม่ทัน

            “ขอโทษนะคะ! ขอโทษนะคะ! คุณลูกค้า คุณกุลธิดาเขาดื่มพอแล้วค่ะสำหรับวันนี้” ราศีรีบเข้ามาดึงแยกทั้งสองออกจากกัน ในขณะที่เจ้านายใหญ่ของ JRT ก็ได้แต่นั่งหัวเราะ เหล้าเข้าปากแล้วโง่เง่าทุกคนสิน่า ราศีนึกในใจอย่างไม่พอใจ แต่ด้วยความที่พวกเขาเป็นลูกค้า เธอจึงทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าขอตัวพากุลธิดากลับออกมา

            “นี่กินเหล้าเข้าไปหรือเปล่าเนี่ย” ราศีหันมามองเลขาสาวร่างเล็กที่หน้าแดงไปด้วยพิษของแอลกอฮอลล์ ฝ่ายนั้นเอาแต่ปิดปากและพยักหน้า “โอย ตายแล้ว! แล้วนี่เคยกินเหล้าหรือเปล่า” ราศีส่งเสียงดัง กุลธิดาส่ายหัว

            “นี่กี่นิ้ว” “ส..สาม” “เมาแน่ละ” ราศีบ่นเบาๆ เพราะเธอชูนิ้วเดียวให้กุลธิดา เมื่อเธอพยายามลากให้อีกฝ่ายเดิน ฝ่ายนั้นก็เดินโซเซ บ้าเอ๊ย กินไปเท่าไหร่เนี่ย เธอนึกในใจ และก็นึกโทษตัวเองที่ทิ้งกุลธิดาไว้กับผู้ชายที่กำลังกินเหล้าแบบนั้นเกือบครึ่งชั่วโมง แต่เพราะโทรศัพท์ที่เข้ามาเมื่อครู่นั้นเป็นลูกค้าสำคัญจากอเมริกาทำให้เธอไม่สามารถวางเฉยได้ ราศีได้แต่พยายามประคองกุลธิดาให้เดินตรงๆมาจนถึงหน้าร้านนั่นแหละ หล่อนถึงได้จัดการอุ้มอีกฝ่ายขึ้น...

            “คุณปู๊น!!” กุลธิดาส่งเสียงหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนาน นี่ไม่ได้เล่นด้วยนะ จะหัวเราะทำไม ราศีนึกในใจอย่างหมั่นไส้ปนขัน เธออมยิ้ม แล้วอุ้มกุลธิดาที่ยังหัวเราะอยู่ไปยังรถ

            “อย่าถามมากนะคุณวุฒิ...” ราศีรีบพูดดักคอเมื่อเห็นสายตาขันๆของคุณวุฒิคนขับรถที่ยืนรออยู่ ทำให้เขาหัวเราะ “โอเคครับ” เขาทำท่ารูดซิปปาก “ไม่ใช่อย่างนั้น!!” ราศีรีบร้องเพื่อป้องกันการเข้าใจผิด แล้วขอให้เขาช่วยเปิดประตูให้เพื่อเอากุลธิดาเข้าไปนั่งบนรถให้เรียบร้อย

            “ขออย่างเดียว...อย่าอ้วกบน..” “แหวะ!!” “รถ...” ราศียังพูดไม่ทันจบ กุลธิดาก็ก้มหัวลงอาเจียนลงตรงพื้นรถของเธอ ทำให้ราศีได้แต่ถอนหายใจ ส่วนวุฒิก็หัวเราะขัน “เดี๋ยวผมเอาหนังสือพิมพ์ซับให้ครับ” เขาว่าเช่นนั้นแล้วรีบมากุลีกุจอเอาหนังสือพิมพ์ซับไว้ก่อน แล้วช่วยราศีจัดการให้กุลธิดาได้นอนดีๆ ราศีมองกองหนังสือพิมพ์ที่ซับอยู่ที่พื้นนั้นแล้วย่นจมูกเล็กๆ นี่ถ้าเป็นคนอื่นเธอคงไล่ลงจากรถไปแล้ว เธอนึกอะไรได้บางอย่าง ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหารุ่นน้องคนสนิท

            “ฮัลโหล ปลา คราวที่แล้วเอารถไปล้างอ้วกไอ้ซีมันที่ไหนอะ” ราศีต่อโทรศัพท์หาดาวิกานั่นเอง

            “อ๋อ ปลามีทีมของปลาอะพี่ ทำไม มีใครกล้ามาอ้วกบนรถพี่ปูนคะ” ดาวิกาแซวทั้งหัวเราะ

            “เลขาพี่น่ะสิ...” ราศีว่าเสียงเบา ทำให้ดาวิกาเลิกคิ้ว

            “เลขา... ไม่น่าจะธรรมดานะคนนี้ อ้วกบนรถพี่ปูนได้ด้วย เลขาคนพิเศษปะคะ” ดาวิกาส่งเสียงแซว

            “ฮึ้ย!! ว่าไป” ราศีหน้าแดงขึ้นมาเมื่อโดนแซว ทำให้ดาวิกาหัวเราะ

            “เอางี้ เดี๋ยวพี่ปูนส่งที่อยู่ที่รับรถได้ให้ปลาแล้วกัน เดี๋ยวปลาจะได้บอกทีมให้ไปรับรถมาทำให้... ปลา!! เค้กจะไหม้อยู่แล้ว!! โมฝากให้ดู ได้ดูมั่งมั้ยเนี่ย!!...อูย พี่ ไว้ส่งข้อมูลมานะ เมีย เอ๊ย โมตามแล้วค่ะ” เสียงของพิมพ์ชนกที่ดังสลับแทรกเข้ามาในโทรศัพท์ทำให้ราศีหัวเราะเบาๆ แล้วยอมวางสายไป เธอมองกุลธิดาอย่างเอ็นดู

“ทำไงดีน้อ ยัยเด็กบ๊อง...” ราศีบ่นเบาๆ เมื่อฝ่ายนั้นขยับตัวมานอนบนตักเธอ

คนพิเศษ อย่างนั้นหรือ ราศีเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเด็กคนนี้จะเป็น คนพิเศษ ของเธอในความหมายแบบที่ดาวิกาแทนให้พิมพ์ชนกหรือเปล่า แต่สำหรับเธอแล้ว เด็กคนนี้ พิเศษ อยู่เหมือนกัน... เป็นความพิเศษในแง่ที่เธอรู้สึกอยากจะ ปกป้อง และ ชดใช้ ให้ด้วยชีวิตของเธอ...

“กลับบ้านปูนเลยก็แล้วกันค่ะคุณวุฒิ” เธอบอกกับคนขับรถเช่นนั้น “ผมก็กะว่าอย่างนั้นแหละครับ” “คุณวุฒิ!! ปูนไม่ใช่คนแบบนั้น!!” ราศีเอ็ดเขาและนั่นก็ทำให้คนขับรถวัยกลางคนหัวเราะเบาๆ แล้วขับรถต่อไปไม่พูดอะไร “คุณปู๊น...” จู่ๆ กุลธิดาก็เอ่ยเรียกเธอเสียงแผ่วแล้วเอาหัวถูๆกับตักของเธอราวกับลูกแมวขี้อ้อน ราศีจึงเพียงแต่มองเด็กสาวอย่างเอ็นดู แล้วเผลอเอื้อมมือไปลูบหน้าผากของเธอเบาๆอย่างเอ็นดูไปตลอดทาง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #247 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 23:48
    เอร๊ย จะเสร็จคุณปูนไหม 555
    #247
    0
  2. #242 choddmai (@choddmai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 21:13
    ความลับไม่มีในโลก
    คุณปูน ทราบแล้วแน่นอน
    ขอบคุณครับไรต์
    #242
    0
  3. #241 FarinMonkey (@zantan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 21:09
    อยากได้ขมิ้นอ่ะ น่ารัก~~
    #241
    0
  4. #240 iiinuthiii (@iiinuthiii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 20:12
    ฟินๆๆ ไรท์รีบมาต่ออีกนะ
    #240
    0
  5. #239 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 19:20
    คุณปูนต้องรู้ต้องเห็นเรื่องที่ลุงป้าเรียกขมิ้นไปคุยแน่ๆ แล้วเกิดความสบายใจกับขมิ้นมากขึ้น เอ็นดูมากขึ้น มีหวงๆกันด้วย น่ารักจริงๆ 
    #239
    0
  6. #238 wie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 19:05
    ชอบความชงของคุณวุฒิค่ะ55555555555
    #238
    0
  7. #236 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 18:39
    แอร๊ยยย พี่ปูนแมนมากกก ปกป้องขมิ้นจากอิพวกตาแก่ขี้เมา งื้อออ อยากเป็นขมิ้น อยากได้คุณปูนนนน
    #236
    0