(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 25 : ขมิ้นกับปูน - EP 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    21 ส.ค. 59

ขมิ้นกับปูน

EP 9

            เหตุผลที่ราศีต้องพาเด็กคนนี้กลับมาบ้านก็เพราะเธอไม่แน่ใจว่าจะกล้า สู้หน้า คนในครอบครัวของหล่อนคนอื่นๆหรือเปล่า อย่างน้อยถ้าหากพาหล่อนกลับมานอนที่บ้านตัวเองก่อน และให้หล่อนได้กลับบ้านในสภาพที่ไม่สลบไสล ไม่ต้องให้ใครมาพยุงในวันพรุ่งนี้น่าจะเป็นสภาพที่ดีกว่าที่เธอจะส่งอีกฝ่ายคืนครอบครัว...

            ราศีอุ้มกุลธิดาอย่างง่ายดายเพราะอีกฝ่ายตัวเล็กและแสนจะเบา “ตายแล้ว คุณปูน หนูแกเป็นอะไรคะเนี่ย” คนรับใช้เก่าแก่โวยวายเสียงดังลั่นบ้าน ทำให้ราศีต้องจุ๊ปากให้พวกเธอ “ชู่ว์ เบาๆสิคะ เดี๋ยวคุณแม่ก็ตื่นหรอก” เธอว่าเช่นนั้น “ป้านงค์รบกวนช่วยเตรียมพวกผ้าเช็ดตัวชุบน้ำอุ่นให้ปูนหน่อยนะคะ หาเสื้อนอนสะอาดๆด้วยนะ แล้วก็ขอคนสองสามคนมาช่วยเปลี่ยนเสื้อให้น้องเขาหน่อย” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้คุณป้านงค์พยักหน้า กระพริบตาปริบๆ แล้วรีบหันไปสั่งคนใช้สาวๆให้เตรียมการดังที่ราศีสั่งการไว้

            เธอพยายามอุ้มกุลธิดาแล้วใช้หลังดันประตูเข้าห้องนอนที่ใช้สำหรับรับรองแขก แล้ววางเธอเอาไว้บนเตียงนุ่มนั้นเบาๆ ก่อนจะหันมาบอกให้สองคนใช้สาวช่วยเปลี่ยนผ้าและเช็ดตัวให้เธอ “เดี๋ยว!” ราศีเอ่ยทั้งหน้าแดง เมื่อบรรดาสาวใช้ตั้งท่าจะจับกุลธิดาเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนั้น “ให้ฉันออกไปก่อน” เธอว่าแล้วเดินออกมาข้างนอกห้องนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว... จะเขินทำไม เธออดบ่นตัวเองในใจไม่ได้ แค่คิดว่าจะได้เห็นเนื้อหนังมังสาของอีกฝ่ายโดยที่เจ้าตัวไม่เต็มใจก็รู้สึกผิดแล้ว ในที่สุดสาวใช้ทั้งสองก็ออกมาแล้วโค้งให้เธอเป็นเชิงว่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทำให้ราศีกล่าวขอบคุณทั้งสองเบาๆ และบอกให้ทั้งสองไปพักผ่อนได้

            เธอค่อยๆแง้มประตู ลอบมองอีกฝ่ายที่นอนอย่างสงบแล้วอมยิ้มเล็กๆ ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปแล้วนั่งลงบนเตียงตรงข้างๆคนที่นอนหลับไหลไม่ได้รู้เรื่องราวอยู่ตอนนี้ ก่อนจะค่อยๆวางมือเบาๆบนหน้าผากของอีกฝ่ายแล้วลูบมันเบาๆอย่างอ่อนโยน...

            “คุณปูน...” เสียงนั้นดังขึ้นมา ทำให้ราศีเลิกคิ้ว “คุณปูนอย่าโกรธขมิ้นนะคะ” คำพูดเช่นนั้นของกุลธิดาทำให้ราศียิ้มแล้วส่ายหัวเบาๆ “คุณปูนอย่าโกรธขมิ้นนะคะ ถ้ารู้ว่าขมิ้นเป็นใคร ขมิ้นไม่ได้ตั้งใจ ขมิ้นไม่ได้ตั้งใจจริงๆ” กุลธิดาพูดความในใจออกมาราวกับเพ้อ เพราะว่านั่นคือสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจของเธอมากที่สุด

            “ขมิ้น...” เธอเรียกอีกฝ่ายเบาๆ “เกลียดพี่มั้ย” เธออดพูดออกไปไม่ได้ มันเป็นคำในใจที่เธออยากจะถามอีกฝ่ายมานาน ทั้งๆที่รู้ว่าความเกลียดก็คงยังไม่สาสมด้วยซ้ำ กับสิ่งที่พ่อของเธอทำกับครอบครัวของอีกฝ่าย คำพูดของเธอทำให้กุลธิดาเงียบไปนาน... ราศีเพียงแต่ถอนหายใจ รู้อยู่หรอกว่าคุยกับคนเมาคงจะไม่รู้เรื่อง...

            “ขมิ้นไม่เกลียดคุณปูน” กุลธิดาพึมพำ “ขมิ้นชอบคุณปูนนะคะ” คำพูดเช่นนั้นทำเอาใจเกือบหยุดเต้น คำพูดเมาๆ ที่ฟังดูเพ้อๆ หลุดมาจากริมฝีปากของคนที่ไม่ได้สตินั้นทำเอาหัวใจที่ไม่ได้รู้สึกอะไรมานานของราศีเต้นระรัวอยู่ในอก มันเต็มตื้นอย่างบอกไม่ถูก ไม่ว่าคำว่า ชอบ ของกุลธิดาจะหมายความว่าอะไร แต่เท่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ราศีแทบหุบยิ้มไม่ลง เธอมองฝ่ายนั้นอย่างเอ็นดู แล้วก้มลงไปใกล้ๆ ก่อนจะกระซิบเบาๆ

            “ไม่ต้องกลัวนะ...” ราศีกระซิบ “พี่จะปกป้องขมิ้นเอง” เธอบอกเช่นนั้น แล้วจุมพิตเบาๆบนหน้าผากของกุลธิดา ไม่รู้ว่าคนเมาจะรับรู้อะไรได้มากหรือเปล่า แต่ เธอยิ้ม ราศียิ่งเขินเมื่อเห็นกุลธิดายิ้มทั้งๆที่หลับตาราวกับกำลังจมอยู่ในห้วงฝันที่แสนดี และนั่นก็ทำให้เธอถอนหายใจ และส่ายหัวเบาๆ ก่อนที่จะเดินกลับห้องตัวเองไป...

...

            ...แกก็คิดดูเอาเองแล้วกัน ว่าระหว่างลูกสาวของผู้ชายที่ขัดแย้งกับพ่อของยัยปูน ที่โกหก หลอกลวง แม้กระทั่งใช้นามสกุลปลอมแฝงตัวเข้ามาทำงานในบริษัท กับพวกฉัน CEO คนเก่าคนแก่ของบริษัท ยัยปูนมันจะเชื่อใคร!...

            ประโยคยาวๆนั้นถูกกดรีเพลย์ฟังซ้ำอีกรอบจาก เครื่องดักฟัง ในรูปแบบของเข็มกลัดที่ราศีติดให้กุลธิดาเมื่อเช้าวันนี้ ขณะที่ราศีเปิดวีดีโอคอลกับวิริฒิพาสองคนในห้องนอนของตัวเอง ทนายความสาวแม้จะอยู่ในชุดนอนสบายๆแต่สีหน้าของหล่อนนั้นซิเรียสจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เพราะนี่คือความเป็นความตายของพี่สาวคนสนิทของตนเลยทีเดียว

            “ในทางกฎหมาย หลักฐานยังไม่พอจะฟ้องใครได้นะพี่ปูน กรณีนี้มันเป็นการสมคบคิด ร่วมกันวางแผนกระทำผิด แต่ปัญหาคือมันยังไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดของแผนว่าเขาจะทำอะไร และจะทำเมื่อไหร่ อย่างนี้เราฟ้องเขาลำบาก” วิริฒิพาวิเคราะห์อย่างจริงจัง และนั่นก็ทำให้ราศีเม้มปากของตนเองเบาๆ

            “อืม เข้าใจ แต่ก็ถือว่าเป็นเบาะแสที่ดีใช่มั้ย” ราศีเอ่ยถามพลางลูบคางอย่างครุ่นคิด

            “ใช่พี่ แต่ก็ต้องรอดูไปก่อน ทางที่ดี ต้องรอเขาลงมือเลยแหละ จะได้จับได้คาหนังคาเขา” วิริฒิพาว่า

            “แต่พี่เป็นห่วงขมิ้นแฮะ” ราศีว่า ทำให้วิริฒิพาเลิกคิ้ว “ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ เขาจะโดนร่างแหไปด้วยไหม” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้วิริฒิพายิ้มแล้วมองคนเป็นพี่ด้วยสายตาแซวๆ แต่เมื่อเห็นราศีมีสีหน้าจริงจัง เธอก็รีบกระแอมแล้วทำเสียงจริงจังตอบว่า...

            “ไม่หรอกพี่ ยังไง ถ้าพี่เก็บหลักฐานชิ้นนี้ไว้ดีๆว่าน้องเขาไม่ได้มีเจตนา แถมยังโดนข่มขู่บังคับให้ทำแบบนี้ ยังไงในชั้นศาลก็รอด” วิริฒิพาว่า และนั่นก็ทำให้ราศีเงยหน้าขึ้นมายิ้มกับวิริฒิพา “เอ้อ ขอบใจนะพระจันทร์” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้วิริฒิพาเลิกคิ้วแล้วยิ้มบางๆ

“สงสัยพี่ใหญ่ของเราจะได้สละโสดจริงๆอย่างที่ยัยซีมันแซวละม้าง” วิริฒิพา ที่ราศีคิดว่าเป็นคนสุดท้ายในกลุ่มที่จะแซวเธอเรื่องนี้ยังแซว และนั่นก็ทำให้ราศีหน้าแดงขึ้นมา

 “โธ่!! ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อยพระจันทร์ พี่แค่รู้สึกว่า...พี่ตามหาเด็กคนนี้มาทั้งชีวิต พี่ตามหาครอบครัวเขา อยากจะชดใช้ให้เขา ทั้งๆที่พี่ก็เข้าใจ ถ้าหากว่าเขาจะเกลียดพี่ แต่นี่พี่ดันมาเจอเขาใกล้ๆกับตัวเลยแบบนี้...” ราศีหยุดไปสักพัก แล้วยิ้มออกมา “แล้วก็รู้ว่าเขาไม่ได้เกลียดพี่... มันก็โล่งใจอย่างบอกไม่ถูกน่ะ พี่แค่อยากรู้สึกว่าอยากจะชดใช้ให้เขา อยากจะปกป้องดูแลเขา และก็ครอบครัวเขา ทั้งแม่เขา ทั้งคุณขนิษฐาด้วย”

“อื้อหื้อ...หล่อจัง” วิริฒิพาแกล้งแซว ทำให้ราศีถลึงตาใส่คนเป็นน้อง “พี่นึกว่าพระจันทร์จะเป็นคนสุดท้ายที่แซวพี่แล้วนะเนี่ย!” ราศีว่า “ก็มันอดแซวไม่ได้นี่นา พี่ปูนรู้มั้ย เวลาพี่ปูนพูดเรื่องน้องเขา หน้าตาพี่ปูนมีความสุขมากนะ เหมือนพี่ปูน เจอ สิ่งที่หายไปจริงๆ” วิริฒิพาว่าเช่นนั้น ทำให้ราศีเลิกคิ้วแล้วหยุดไปสักพัก

“ก็จริง...” ราศีคลี่ยิ้มบางๆ “เขาก็เป็นสิ่งที่พี่ตามหาจริงๆนั่นแหละ” คำพูดเช่นนั้นทำให้วิริฒิพาเบ้หน้า “หึ้ยย ขนลุกอะ ยังกับคนตกหลุมรัก” วิริฒิพาว่าแล้วยิ้มแซวๆ ทำให้ราศีหัวเราะเบาๆ กับ ความสัมพันธ์พิเศษ ระหว่างเธอกับกุลธิดา และ ความรู้สึกพิเศษ ที่เธอมีต่ออีกฝ่ายนั้น มันเป็นความผูกพันพิเศษของคนที่ไม่เคยเจอกันเลยแต่มีความเกี่ยวโยงกันอย่างประหลาด และราศีก็ไม่ได้พูดเกินจริงเลยที่ว่าเธอ ตามหา อีกฝ่าย และครอบครัวของอีกฝ่ายมาทั้งชีวิต ก็เพื่อจะพยายาม ชดใช้ อะไรบางอย่างที่พ่อของเธอได้พรากไปจากพวกเขา

 “ยังไงพี่ก็ขอบคุณพระจันทร์มากนะ ที่อุตส่าห์ไปหาข้อมูลให้ ไม่งั้นพี่คงไม่รู้หรอกว่าทั้งขมิ้นและคุณขนิษฐาเป็นลูกสาวของคุณกร...คนที่เคยมีปัญหากับคุณพ่อของพี่” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้วิริฒิพายิ้มบางๆ

“ไม่ต้องห่วงค่ะ แต่ช่วงนี้พี่ปูนก็ระวังตัวหน่อยนะคะ หมั่นสังเกตความเคลื่อนไหว และเช็คเสียงจากเครื่องดักฟังของขมิ้นเสมอๆ เราจะได้ไม่พลาด โดนพวกคนชั่วมันโจมตีเอาได้” วิริฒิพาทิ้งทายไว้อย่างระมัดระวังและรอบคอบตามประสาเธอ และนั่นก็ทำให้ราศีพยักหน้าเบาๆอีกครั้ง ก่อนจะปิดคอมพิวเตอร์ไป

เธอเผลอยิ้มบางๆ ออกมา แล้วกดเครื่องบันทึกอัดเสียงนั้นฟังอีกครั้ง

...ดีนะคะ คุณปูนใจดีมากเลย...

เสียงของกุลธิดาทำให้ราศียิ้ม เธอหลับตาเขินๆ สูดลมหายใจลึก แล้วกดฟังอีกครั้ง

...ดีนะคะ คุณปูนใจดีมากเลย...

“ไอ้บ้าเอ๊ย นอนได้แล้ว!

ราศีบ่นกับตัวเองเบาๆ ทั้งๆที่ยังยิ้มไม่หุบ นี่อาจจะเป็นคืนแรก ที่คนยิ้มไม่เก่งอย่างเธอยิ้มอย่างฟุ่มเฟือยและเพิ่งรู้สึกกับตัวเองว่ายังหุบยิ้มไม่ได้สักที... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #249 wie (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:28
    นี่ไม่ใช่ว่าคุณปูนเขากดฟังซ้ำไปซ้ำมาทั้งคืนใช่มั้ยคะ555555555
    #249
    0
  2. #248 planknik (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 00:36
    สนุกน่าติดตามมากๆค่ะ

    มีความอยากได้นางเอกมากค่ะ

    น่ารักซะเหลือเกิน
    #248
    0
  3. #246 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:59
    คุณปูนนี่มีความพี่อลิสนะคะ มีความเสี่ยวเบาๆ ดูนิ่งๆแต่อบอุ่นกับคนรัก น่าหมั่นไส้จริงๆค่ะ ถ้าหนูขมิ้นตื่นมาละรู้ว่าไม่ได้นอนอยู่บ้านตัวเองจะเป็นไงน้า
    #246
    0
  4. #245 เต้าหู้ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:55
    เอ้อ บ้าเอ๊ย คนอ่านก็หุบยิ้มไม่ได้ไม่ต่างกับคุณปูนเล้ยยย
    #245
    0
  5. #244 FarinMonkey (@zantan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:42
    อือหือ คุณปูนฟินมากสินะคะ รีเพลย์อยู่นั้นแหละ5555
    #244
    0
  6. #243 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:39
    เกลียดการยิ้มไม่หุบของคุณปูนมากอ่ะ ก็บอกแล้ว คุณปูนเป็นคนฉลาด อยากรู้ว่า ถ้าขมิ้นตื่นขึ้นมา จะมองหน้าคุณปูนยังไง คิคิ ละเมอซะขนาดน้านนนน
    #243
    0