ทาสรักซาตานร้าย [RW Version]

ตอนที่ 7 : ความแค้นแน่นอก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 มี.ค. 60



อีบุคมาแล้วนะค้า





***โปรโมชั่นราคาพิเศษ 10 วันนี้เท่านั้น!!!***



เมื่อลงไปถึงชั้นล่างห้องอาหารนั้นหาได้ไม่ยากเพียงแค่เลี้ยวขวาก็เจอห้องที่เป็นเป้าหมายโดยทันที

            หญิงสาวเดินเข้าไปและพบว่าในห้องนั้นกลับมีแต่อีตาบ้านั่นนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ เขาจ้องมองเธอเขม็งจนหญิงสาวหยุดยืนอยู่ไม่ห่างจากโต๊ะอาหารมากนัก

            เชิญ” เขาร้องบอก กึ่งออกคำสั่งกับเธอเสียงเรียบเย็น แต่ศวิตายังไม่นั่ง เธอขมวดคิ้วมองเขาด้วยสายตาสงสัย

            คุณพีรวัสล่ะ”

            หญิงสาวยังถามถึงคนที่อยากเจออีกครั้ง

            คราวนี้เธอได้ยินเสียงเขาถอนหายใจยาว ก่อนจะสั่งเธอเสียงเข้ม “ศวิตา นั่งลง”

            ไม่พูดเปล่าแต่ยังชี้ไปยังเก้าอี้ทางขวามือของเขา ศวิตาจึงกระแทกตัวลงนั่งตามคำสั่งของอีกฝ่าย

            ฉัน...”

            ผมรู้ว่าคุณอยากเจอผม คุณได้เจอแล้วนี่ ทีนี้กินข้าว   ได้หรือยัง”

            เขาพูดสวนขึ้นมาทันทีที่เธอนั่งตามคำสั่งทำให้ศวิตาหันขวับมามองเขาตาดุ

            ฉันไม่ได้อยากเจอนาย ฉันอยากเจอคุณพีรวัส ภคนันท์ เจ้าของบ้านหลังนี้!” หญิงสาวย้ำเสียงหนักในตอนท้าย

            งั้นมองหน้าผมให้เต็มๆ ตา” เขาพูดด้วยน้ำเสียงคล้ายกับจะรำคาญนิดๆ ดวงตาเหมือนนัยน์ตาเสือของเขามองเธอราวกับเธอเป็นคนโง่งี่เง่าและปัญญาอ่อนจนหญิงสาวนึกฉุนขึ้นมาอีกรอบ “ผมนี่แหละพีรวัส ภคนันท์”

            “...”

            ตัวจริงเสียงจริง!”

            เป็นไปไม่ได้!” หญิงสาวถึงกับเผลอลืมตัวหลุดค้านออกมาเสียงหลง ส่งผลให้นัยน์ตาดุๆ นั้นกราดใส่เธออีกครั้ง

            จะดูบัตรประชาชนหรือเปล่าล่ะ?” เขาถามเหมือนท้าทาย “เมื่อไหร่จะหมดปัญหาเสียที ไหนศิรดาบอกว่าน้องสาวตัวเองอ่อนหวาน เงียบๆ ไม่ค่อยพูดมาก แต่คุณนี่ทั้งหัวดื้อและปากจัด แถมยังออกจะโง่เสียด้วยซ้ำ” เขาพูดพลางมองหน้าเธอด้วยสีหน้าและแววตาเยาะหยัน

            คุณ!”

            ศวิตาได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น ดวงหน้าสวยแดงจัดด้วยความโกรธเคืองสุดใจ นี่ถ้าไม่เห็นว่าเขาคือว่าที่เจ้าบ่าวในอีกไม่กี่วันข้างหน้าของพี่สาว เธอจะยุให้พี่ปอเลิกกับคนบ้าปากจัดเช่นนี้จริงๆ ด้วย!

            จะกินอาหารได้หรือยัง ผมหิวแล้ว” เขาเอ่ยเสียงเย็นอีกครั้ง

            คราวนี้ศวิตาไม่ตอบแต่หยิบช้อนส้อมขึ้นมาแทน พีรวัสเองก็เริ่มต้นรับประทานมื้อเย็นของตนเช่นเดียวกัน

 

          นี่เป็นมื้อเย็นที่ทั้งน่าอึดอัดและน่าโมโหที่สุดเท่าที่เธอเคยประสบมาในชีวิตนี้!

            ศวิตาคิดอย่างหงุดหงิดเมื่อแยกตัวออกมาเธอรู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูกที่ศิรดาเลือกผู้ชายแบบนี้มาเป็นพี่เขยของเธอ

            ห่าม เถื่อน มารยาททราม! แถมนิสัยก็ผีเข้าผีออก อ้อ! แถมลูกกะตาก็เหมือนตาเสือน่ากลัวจะตายไม่รู้พี่ป่านเห็นดีเห็นงามอะไรในตัวอีตาพีรวัสนี่

            แถมยังปากจัด ด่าว่าเธอสารพัด ทั้งที่เขานั่นแหละว่าเธอก่อนทั้งนั้น หญิงสาวได้แต่นึกอย่างเจ็บใจ

            ศวิตาขบเคี้ยวฟันเมื่อเดินเข้าห้องพักตัวเองเธอตรงดิ่งไปเปิดโทรศัพท์มือถือที่ปิดเครื่องเอาไว้ ก็พบข้อความทั้งแม่ ทั้งเพื่อนสนิทที่ต่างก็โทร.หาเธอกันจ้าละหวั่น เธอมองข้ามข้อความของแม่ แต่เลือกโทรหาพินทุสรเพื่อนสนิทแทน

            รอไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย

            ยัยป่าน” พินทุสรเรียกเธอเสียงแหลมสูงราวกับจะกรี๊ด “นี่แกหายไปไหน รู้ไหมว่าแม่กับยายแกเค้าตามหาตัวแกกันจ้าละหวั่นเลย”

            รู้สิ” เธอตอบสั้นๆ เห็นสายที่ไม่ได้รับของแม่ที่กระหน่ำโทร.หาเธอก็รู้แล้ว “ฉันสบายดี”

            นี่แกอยู่ไหน” พินทุสรถามย้ำ

           ฉันมาธุระน่ะ แต่แกไม่ต้องรู้แหละดีแล้วพิน จะได้ไม่ต้องโกหกแม่กับยายของฉัน”

            อือพินทุสรรับอย่างจำยอมเอางั้นก็ได้แต่มิวายต่อรองแต่แกต้องติดต่อฉันเรื่อยๆ นะ”

            ศวิตาหัวเราะ

            ฉันจะอยู่ที่นี่แค่สองสามวันเท่านั้นแหละ เสร็จธุระก็กลับ ไม่ต้องห่วงหรอก บอกแม่กับยายแค่นี้ก็พอถ้าพวกท่านถามนะ แต่ถ้าไม่ถามก็ไม่ต้องบอกหรอก”

            คราวนี้เธอได้ยินเพื่อนสนิทหัวเราะบ้าง “ถือโอกาสบินออกจากกรงทองหรือไง ยัยคุณหนูป่าน”

            แน่นอน” ศวิตาตอบเต็มปากเต็มคำ “นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากจะตาย แต่ไม่นานหรอก ฉันจะบินเข้ากรงเอง” พูดถึงตรงนี้แล้วเธอก็ถอนหายใจยาว รู้ดีว่าอย่างไรเธอก็ไม่อาจสลัด     'กรงทอง' ที่พินทุสรเอ่ยถึงไปได้

            ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย” พินทุสรเอ่ยสำทับ เมื่อคลายใจได้บ้างว่าเพื่อนสนิทของเธอปลอดภัย “แล้วโทรหาฉันทุกวันนะ โอเคไหม?”

            ตกลง”

            หญิงสาวตอบสั้นๆ แล้วกดวางสาย จัดการกดปิดโทรศัพท์อีกครั้งจึงล้มตัวนอนแผ่บนเตียงนุ่มๆ อย่างสบายอารมณ์

            นี่เป็นครั้งแรกที่เธอกล้าเปิดกรงของผู้เป็นมารดาหนีออกมา อากาศของอิสรภาพภายนอกกรงนั้นช่างสดชื่นเสียจนเธอไม่นึกอยากบินกลับไป

            แต่เพราะรู้ว่าแม่กับยายมีเพียงแค่เธอเท่านั้น...ศวิตาจึงได้แต่ลิ้มรสชาติของการออกนอกกรอบเพียงไม่กี่วันแล้วก็จะกลับไปเอง

            เพราะเธอไม่อยากให้แม่กับยายเสียใจ

 

          พีรวัสไม่ได้ตรงดิ่งเข้าห้องนอนของตนเองแต่ยังคงรั้งตัวอยู่ในห้องทำงาน แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วก็ตาม

            ทว่าเขากลับไม่ได้แตะต้องงานเลยแม้แต่น้อยดวงตาของเขาเอาแต่จ้องจดหมายฉบับหนึ่ง...จดหมายที่เขาได้รับเมื่อสามวันก่อนหน้านี้

            มือใหญ่กำกระดาษที่ยับยู่จนแน่นอีกครั้งแต่ก็ไม่อาจฉีกมันได้เพราะใจยังไม่เข้มแข็งพอ เขาจ้องมองมันด้วยสายตาโกรธเคือง อีกสามวัน...ไม่สิ สองวันเท่านั้นที่เวลาของเขาจะมาถึง

            ความแค้นสุมแน่นในอก...เหลือเพียงแค่รอเวลาระบายเท่านั้น

            ศิรดาเลือกตัวแทนได้ดีนัก...น้องสาวของเธอพยศน่าดู

            แต่นั่นก็ยิ่งดี...เพราะยิ่งอีกฝ่ายดื้อดึงมากเท่าไหร่ เขา   ยิ่งสนุกในเกมแก้แค้นที่จะได้กดเธอให้ลงต่ำมากขึ้นเท่านั้นแล้วศวิตาจะได้รู้ว่า...อย่าได้คิดงัดข้อกับเขาอีกต่อไป

            ...หากเธออยากให้พี่สาวตนเองปลอดภัยและมีความสุข!

            พีรวัสเม้มริมฝีปากแน่น ตวัดตามองภาพในกรอบรูปด้วยสายตาปวดร้าว ก่อนจะเก็บจดหมายลงในลิ้นชักแล้วเดินกระแทกเท้าออกไปจากห้องด้วยความรู้สึกหงุดหงิดและความแค้นที่สุมแน่นในอก!





------------



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #108 Catdevil77 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 08:06
    เข้มข้นมากจริงๆ
    #108
    1
    • #108-1 ธีรตี(จากตอนที่ 7)
      16 มีนาคม 2560 / 22:14
      เรื่องนี้จะพีคขึ้นเรื่อยๆ เลยค่าาา ฝากติดตามด้วยน้าาา
      #108-1
  2. #97 pom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 15:18
    รอออออออออออออออออนะคะ
    #97
    0