ทาสรักซาตานร้าย [RW Version]

ตอนที่ 6 : ฉันต้องการเจอคุณพีรวัส 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 มี.ค. 60



อีบุคมาแล้วนะค้า





***โปรโมชั่นราคาพิเศษ 10 วันนี้เท่านั้น!!!***



ศวิตาสำรวจห้องอย่างคร่าวๆ แล้วก็เดินตรงไปยังหน้าต่างที่เปิดกว้าง ม่านสีขาวบางพลิ้วไหวตามแรงลม เธอรูดมันไปรวบเก็บไว้ที่ข้างหนึ่งแล้วชะโงกหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นว่าอีตาผู้ชายบ้าคนนั้นขับรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่จากไปแล้ว เธอเบือนหน้าหนีแล้วเบ้ปากด้วยความไม่พอใจ



สงสัยอีตาบ้านี่ต้องเป็นญาติกับคุณพีรวัสแหง ถึงได้ทำท่าวางก้ามได้ขนาดนี้ แต่...เอาเถอะ อย่างน้อยเพื่อตัว       คุณพีรวัสเอง เธอจะต้องบอกให้เขารู้ว่าคนของเขา...ที่ถึงจะเป็นญาติ ก็ไม่ควรทำตัวกับแขกแบบนี้



แม้ว่าแขกคนนั้นจะเป็นญาติห่างๆ ที่เกี่ยวพันกันเพราะการแต่งงานเช่นเธอก็ตาม



ศวิตาหันไปที่เตียง เห็นกระเป๋าของตนเองวางอยู่ก็ตรงเข้าไปรื้อ หยิบเอาของใช้ส่วนตัวนิดหน่อยออกมา หญิงสาวหยิบเอาผ้าเช็ดตัวผืนเล็กแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป



หลังจากผจญกับอากาศร้อนแถมเจอฝุ่นแดงอีกเกือบชั่วโมง ศวิตาคิดว่าตอนนี้ตัวเองคงจะแดงไปทั้งหัวทั้งตัว        และสมควรแก่การอาบน้ำเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นเธอจึงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระคราบฝุ่นแดงออกจากตัวเสียที





เสียงเคาะประตูทำให้ศวิตาสะดุ้งตื่น หญิงสาวขยี้ตาก่อนจะลุกขึ้นนั่ง เพื่อพบว่าตอนนี้รอบตัวล้วนมืดสนิท เธอถึงกับรีบลุกขึ้นเพื่อไปเปิดไฟ แต่เพราะความมืดทำให้เธอเผลอเตะ   ขาเตียงไปหนึ่งทีจนได้แต่ครางอู้ด้วยความเจ็บ ส่งผลให้คนที่มาเคาะถี่ๆ นั้นชะงักมือลง ก่อนจะเปิดประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะ



แสงสว่างจากข้างนอกสาดเข้ามาทำให้เธอเห็นว่าคนที่มาเคาะเป็นผู้ชาย โครงร่างคุ้นตานั้นทำให้เธอรู้ว่าเป็นอีตาบ้าปากเสียนั่นเอง



เขาก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับกดสวิตซ์บนฝาผนัง ทำให้ห้องสว่างขับไล่ความมืดมัวออกไป ศวิตากะพริบตาถี่ๆ เพราะไม่ชินกับแสงจ้าในทันที เมื่อรู้ตัวอีกทีตัวเองก็ลอยมาแหมะอยู่บนเตียงเสียแล้วโดยที่ร้องอะไรออกมาไม่ทัน



“ไปนั่งทำอะไรบนพื้น” เขาถามเสียงห้วนๆ “เมื่อกี้ได้ยินเสียงร้อง เป็นอะไร?” ถามพลางกวาดตามองหญิงสาวที่นั่งเอามือกุมข้อเท้าอยู่บนเตียง 



ศวิตาไม่ตอบ ได้แต่ก้มหน้ามองข้อเท้าตัวเอง จะให้พูดออกไปได้ยังไงว่าเตะเตียงเมื่อครู่นี้น่ะ



“ซุ่มซ่าม”



จู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมาราวกับเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ   ศวิตาจึงได้แต่เงยหน้ามองคนที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ด้วยตาดุๆ ก็เห็นว่าเขาเอามือเท้าเอวแล้วส่ายหน้าอย่างระอา



“นี่ก็เย็นแล้ว คนที่เรือนบอกว่าคุณไม่ได้ออกมากินมื้อเที่ยง?”



เขาเอ่ยราวกับจะถาม ทำให้ศวิตาได้แต่ขมวดคิ้วมุ่น



“ฉันต้องการเจอพี่ปอ พี่สาวฉันอยู่ไหน” หญิงสาวไม่ใส่ใจจะตอบคำถามของเขา เธอถามในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้ทันที



“ศิรดาไม่อยู่”



เขาตอบห้วนๆ ดูเหมือนว่าจะกลับมาอารมณ์เสียมากกว่าเมื่อครู่ซะอีกเมื่อได้ยินว่าเธอถามถึงพี่สาว ใบหน้าคมๆ ของเขาบึ้งตึงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด



“พี่สาวฉันไปไหน”



หญิงสาวยังถามย้ำอย่างกัดไม่ปล่อย



“ในเมือง” พอเห็รเธอทำหน้าไม่พอใจ เข้าก็ขยายคำตอบออกมาว่า “ไปธุระในเมือง”



“อ้าว...แล้วทำไมเขาไม่นัดเจอฉันในเมืองตั้งแต่ทีแรก”



เธอร้องอุทานออกมาอย่างงุนงง 



“จะไปรู้เหรอ มันเรื่องของคุณกับพี่สาวคุณนี่ ผมก็แค่ทำตามที่เขาไหว้วานมาเท่านั้น” ชายหนุ่มตอบห้วนๆ



คราวนี้ศวิตาเองก็พูดไม่ออก ได้แต่กัดปากตนเองแน่น   รู้ว่าถ้าเถียงออกไปก็มีแต่จะแพ้เขาเท่านั้น ทว่าในใจอดคลางแคลงไม่ได้ที่พี่สาวเธอทำอะไรแปลกๆ แล้วศิรดาคิดอย่างไรจึงไว้ใจให้เธอมาอยู่บ้านคนแปลกหน้าเช่นนี้เนี่ย



“ตอนนี้เกือบทุ่มแล้ว คุณหิวหรือยัง” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบเย็น เมื่อเห็นหญิงสาวไม่ตอบอะไรจึงพูดต่อ “ไปล้างหน้าล้างตาซะ แล้วลงไปกินอาหารเย็นด้วยกัน”



“ฉันต้องการเจอคุณพีรวัส”



หญิงสาวไม่ตอบคำถามของเขา แต่กลับพูดเรื่องอื่นไปเสียอย่างนั้น



ผู้ชายตรงหน้าโคลงศีรษะช้าๆ กับความดื้อดึงของเธอ “ผมคิดว่า 'เขา' คงจะรอเจอคุณที่โต๊ะอาหารนั่นแหละ ถ้าอยากเจอก็ลงไปได้แล้ว”



พูดจบก็เดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้เธอได้แต่ทำปากขมุบขมิบเจริญพรไล่หลัง เธอเองก็อดเกร็งไม่ได้ เพราะเธอยังไม่เคยเจอกับเจ้าของไร่ภคนันท์เลยสักครั้ง นอกจากได้ยินชื่อเมื่อ    สองสามวันก่อนหน้านี้ ว่าเขาเป็นว่าที่เจ้าบ่าวของศิรดาผู้เป็นพี่สาวเพียงเท่านั้น



นอกจากนั้น...เธอก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาอีกเลย





-------



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #107 Catdevil77 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 21:06
    เจอแล้วไง u know ha ha ha
    #107
    0
  2. #92 jeabkiss (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 20:49
    อ่านไม่ได้อ่ะค่ะ
    #92
    0