ม่านเสน่หา (ดราม่า ฮา ฟินจิกหมอน)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 579,671 Views

  • 3,294 Comments

  • 8,716 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,433

    Overall
    579,671

ตอนที่ 69 : สอง ความทรงจำของสองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 491 ครั้ง
    22 ก.พ. 62

ฝนจะอัพตอนพิเศษในนี้สองสามบทนะคะ เผื่อคนไหนไม่สะดวกไปโหลดนะจ๊ะ

สอง

ความทรงจำของสองเรา

 

ผมถูกมดลี่ลงโทษให้ออกมานอนนอกห้อง หลัง อาบน้ำให้เธอเสร็จแบบสะอาดทุกซอกทุกมุม และกำลังวุ่นวายหาเสื้อใส่นอนกัน เพราะผมไม่ยอมให้เธอใส่ชุดของเธอเอง อ้างว่าเสื้อเชิ้ตของผมจะทำให้เธอป้อนนม ฬีฬาได้ง่าย เราจึงไปเลือกเสื้อกันอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า

ทว่าโชคไม่เข้าข้างผม เพราะเธอดันจับได้ซะก่อนว่า ชุดชั้นในแห่งความทรงจำของสองเราที่เธอเพิ่งขอคืนไปไม่นาน ราวกับเพิ่งนึกได้ว่าผมมีของ ๆ เธอไว้ในครอบครองทั้งที่เราอยู่กันมาหลายปีแล้ว ได้ไปปุ๊บเธอก็เอาไปทิ้งหน้าตาเฉย ผมปวดใจมากจึงเก็บไปซักจนหอมฟุ้งแล้วสั่งกล่องจากต่างประเทศมาใส่โดยเฉพาะ เฝ้าถนอมอย่างดีมาตลอด

ผมตัดใจทิ้งไม่ลง เหมือนคนที่ติดหมอนเน่า ผมเชื่อว่าหลายคนต้องเคยเป็นเหมือนผม เอิ่ม...หมายถึงว่าติดหมอนเน่านะครับ ไม่ใช่ติดเสื้อในเมียอย่างผม...

ผมนอนเอามือข้างหนึ่งก่ายหน้าผาก อีกข้างกอด สมบัติส่วนตัวไว้แนบอกอยู่ที่ห้องทำงานนานเกือบสามสิบนาทีแล้ว ไม่มีวี่แววของคนที่น่าจะตามมาง้อขอให้ผมไปนอนด้วยเลย จากเดิมที่หันหน้าเข้าหาพนักพิง ตอนนี้เปลี่ยนกลับมานอนหันหน้าหาประตูมองว่า เมื่อไหร่เมียจะมาตามสักที แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นแม้แต่เงาเมีย พลิกซ้ายก็แล้ว ขวาก็แล้วจนใจเริ่มแป้ว หรือคราวนี้เธอจะโกรธจริง ๆ

ผมนอนซึมเลยคราวนี้ จากที่คิดว่าภรรยาตัวน้อยจะมาง้อหรือกวักมือเรียกให้เข้าห้องนอนเหมือนทุกครั้ง กลายเป็นว่าเธอใจแข็งเกินกว่าครั้งไหน ๆ นี่ก็จะสี่สิบนาทีแล้ว หากครบหนึ่งชั่วโมงแล้วเธอไม่มาตามผมจะร้องไห้จริง ๆ ด้วย

ผมจ้องนาฬิกาที่ผนังห้อง มองเข็มวินาทีเดินไปเรื่อย ๆ จนชักเริ่มใจเสีย อีกห้านาทีก็จะครบหนึ่งชั่วโมงแล้ว ผมรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก ไม่เคยโดนลงโทษนานขนาดนี้ ผมยอมตัดใจนอนหันหลังให้ประตู หันหน้าเข้าหาพนักพิงโซฟายาว ราวกับเจ้าทันธีที่ถูกลงโทษให้หันหน้าเข้าหากำแพงเวลาดื้อ

นอนสำนึกอยู่แบบนั้นจนเคลิ้มหลับไปตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาอีกทีตอนที่ได้ยินเสียงปลุก คล้ายกึ่งหลับกึ่งตื่น

“ลี่...” ผมไม่แน่ใจนักว่านี่คือฝันหรือจริง จึงยื่นมือจับใบหน้าหวานที่อยู่ใกล้ ตอนนี้เธอนั่งอยู่ที่พื้นข้างโซฟาของผม “ยกโทษให้พี่ได้ไหม” ผมถามเสียงอ่อย

“พี่ไทม์ทำแบบนั้นรู้ไหมว่า จะเข้าข่ายโรคจิตเกินไป”

เธอดุผม คราวนี้มั่นใจแล้วว่าไม่ได้ฝันไป

“พี่ขอโทษ แต่พี่เก็บแค่ตัวนั้นตัวเดียวนะ พี่สงสารมัน ทิ้งมันไม่ลง มันอยู่กับพี่มาตั้งแต่ตอนที่พี่ไม่รู้ตัวว่าลี่เป็นเมียด้วยซ้ำ ตอนรู้แต่ลี่เอาแต่ตีมึนใส่พี่ก็มีมันเป็นเพื่อน ไปต่างประเทศก็มีมันไปด้วยตลอด พี่สงสารมัน” ผมสารภาพหมดใจ

“ตกลงว่าจะไม่คืนให้ลี่แล้วก็จะไม่เอาไปทิ้งจริง ๆ ใช่ไหมคะ”

“...” ผมอยากให้เธอยกโทษให้ แต่ก็ไม่อยากทิ้งยกทรงแห่งความทรงจำนั้นไป

“งั้นเอาไปไว้คู่กันค่ะ แต่สัญญามาก่อนว่าจะเก็บไว้ให้ดี อย่าให้ใครเห็น นี่เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำด้วยซ้ำนะคะพี่ไทม์”

ผมมอง ของคู่กันในมือน้อย ๆ ที่เธอยื่นให้แล้วห้ามตัวเองไม่ให้ยิ้มไม่ไหว ผมขอมาเข้าเซ็ตกันไว้ตั้งนาน แต่เธอก็บอกว่าเอาทิ้งไปแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะยังเก็บไว้ไม่ต่างจากเขา

ผมยื่นมือหมายจะรับมาแต่เธอกลับชักมือกลับ ผมมองเธอด้วยความสงสัย

“เดี๋ยวจะเอาไปเก็บให้ พี่ไทม์เป็นคนรักษากล่องที่ใส่เจ้าพวกนี้ไว้ก็ได้ แต่ต้องเอากุญแจมาฝากลี่ไว้ โอเคไหมคะ”

คนละครึ่งทาง...ก็ดีนะ ผมพยักหน้า นอนมองภรรยาที่มองคล้ายจะค้อนผมตาปรอย

“พี่ไม่ได้เป็นโรคจิตหรอก พี่แค่สงสารมัน มันเป็นตัวแทนของลี่เลยนะ พี่ผูกพันกับมันถึงขั้นกลิ่นติดจมูก แพ้ท้องแทนลี่ พี่ก็ยังได้กลิ่นมัน พี่ไม่ติดใจหรอกหากลี่จะเก็บกุญแจไว้ ขอแค่ได้เก็บมันไว้เป็นกล่องความทรงจำของสองเราก็พอ”

มดลี่ของผมดูใจอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ผมคิดแบบนั้นจริง ๆ ผมแค่สงสาร อยู่ด้วยกันมาตั้งนานแล้วก็เป็นของเมีย ชุดอื่น ๆ ผมไม่ได้อะไรมาก แต่แค่สองชิ้นนี้ที่ผมอยากเก็บไว้

“ไปนอนในห้องได้แล้วค่ะ นอนตรงนี้ไม่สบายตัวเลย”

ผมยิ้มหน้าบานเลยหลังได้ยินมดลี่พูดแบบนั้น “ลี่”

“คะ”

“พี่รักลี่นะ รักแบบไม่รู้ว่าทำไมถึงรักมากขนาดนี้” ผมบอกออกไปตามที่ใจรู้สึก

“ลี่รู้ค่ะ ลี่ก็รักพี่ไทม์มาก ไม่อย่างนั้นลี่คงเลิกรักพี่ไทม์ตั้งนานแล้ว ทั้งที่พี่ไทม์ผู้หญิงเยอะ และเป็นผู้ชายประเภทที่ลี่ควรอยู่ให้ไกลเป็นร้อยลี้ แต่ลี่ก็ยังรัก”

ผมฟังแล้วอดใจไม่ไหว โน้มตัวชะโงกไปจูบเธอหนัก ๆ ทีหนึ่ง ซึ่งผลของการกระทำนั้นติดพันจนกระทั่งอุ้มเธอขึ้นมาวางบนโซฟายาว ตอนนี้กลายเป็นเธอที่นอนแทนที่ผม และผมคร่อมร่างเธออยู่ข้างบน

“พี่ไทม์! ลี่ต้องกลับไปดูลูกนะคะ” เธอปรามหน้าตาตื่น

ผมก็พยายามจะฟังแต่... “พี่รู้คนดี ลี่จะว่าอะไรไหมถ้าพี่จะขอให้ลี่ใส่ชุดนั้นอีกครั้ง”

“คะ?”

ผมพยักพเยิดไปทาง กล่องสมบัติที่เอาติดตัวมาชิ้นเดียวหลังจากถูกภรรยาไล่ออกมานอนข้างนอกห้อง

“พี่ไทม์คะ!?”

“ได้ไหม เดี๋ยวพี่ช่วย” ผมอ้อนเต็มที่ เรื่องนี้มันค้างคาอยู่ในใจผมมานานหลายปีแล้ว ผมอยากรู้ว่าตอนนั้นผมรู้สึกยังไง ทำยังไงกับเธอบ้างตอนเธออยู่ในชุดนั้น ผมจำอะไรไม่ได้เลย ทั้งที่เธอเป็นของผมครั้งแรก และผมได้ยื้อแย่งเอาของสำคัญของลูกผู้หญิงจากเธออย่างหน้าด้าน ๆ แท้ ๆ ผมควรได้ไถ่โทษเรื่องนี้อย่างจริงจังสักที

“หลายปีแล้วจะใส่ได้เหรอคะ”

ผมกลั้นยิ้มไม่ไหวเมื่อได้ยินคำถามของคนที่ตีหน้าดุ แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนกับผม ดูท่าทางลังเลนั่นสิน่ารักชะมัด

“ได้สิครับ เดี๋ยวพี่ช่วยใส่นะ”

จากนั้นผมก็ช่วยเธอใส่ และ...ถอด แน่นอนว่า แต่ละขั้นตอนผมถามเธอทุกอย่างและทุกครั้งว่าในวันนั้นเมื่อหลายปีก่อนผมทำอะไร... อย่างไรบ้าง ผมต้องการรู้รายละเอียดอย่างครบถ้วน ถามจนรู้แน่ว่า ตอนไหนที่เธอไม่ชอบและ...ชอบ ถึงเธอจะหน้าแดงก่ำทั้งจากการกระทำของผมและคำถาม แต่ผมก็ยังไม่ผ่อนปรน จนกว่า...

นั่นแหละครับไม่ต้องหลบอยู่ใต้โซฟาของผม ที่มันแคบ แบ่งไปเกาะตามผนังห้อง หรือฝ้าเพดานบ้างก็ได้!
เรื่องของหนูพิมพ์ลิงก์นี้นะคะ ฝากตามด้วยค่ะ หนูพิมพ์คนต๊อง ๆ อ๊อง ๆ อะ ยัยพิมพ์เพชรสาวเอ็กซ์แต่อ๊องอะเธอออ555
ส่วนใครจะโหลดตอนพิเศษ คลิกลิงก์ข้างล่างนี้นะคะ ไปโหลดฟรีกันค้าาา 
ปล.อย่าอ่านตอนพิเศษเพลิน ฝากฉบับเต็มด้วย บอสกับมดลี่ฝากบอกมา5555
ม่านเสน่หา
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
จะทำอย่างไรเมื่อเธอเผลอมีค่ำคืนเร่าร้อนกับเจ้านายของตัวเองโดยที่เขาไร้สติแต่เธอกลับท้อง จะลาออกก็ไม่ได้ แต่หากจะอยู่ต่อก็ไม่รู้ว่าจะอ้างว่าท้องกับใครดี ในเมื่อเขาไม่ใช่คนที่เธอควรมีลูกด้วย!สำหรับเขา...ทรัมมัย ประธานบริษัทผลิตอาหารกระป๋องและเจ้าของธุรกิจส่งออกผู้มากความสามารถ เขาภูมิใจนักหนากับเลขาฯ คนนี้ แต่ไม่รู้ว่าทำไมหลัง ๆ มานี่เธอถึงมีบางอย่างผิดปกติไป ไม่ใช่ว่าแอบรักเขาหรอกใช่ไหม? ถ้าใช่ล่ะก็...คงมีเรื่องต้องตักเตือนกันยาวววสำหรับเธอ...ปัณฑารีย์ เจ้าของฉายาเลขาฯแม่ชีที่แสนมีประสิทธิภาพ ต่อให้เจ้านายสั่งไปตายก็ยังได้ เพื่อค่าจ้างสูงลิ่วเธอย่อมไม่เกี่ยง แต่ถ้าเธอเผลอไปขโมยอสุจิของเจ้านายเข้าอย่างไม่ตั้งใจล่ะ เธอจะโดนหักเงินเดือนไหมหรือจะโดนไล่ออกหรือเปล่า หรือทำเนียน ๆ ไปไม่มีใครมานั่งนับหรอกว่าตัวดุ๊กดิ๊กนั่นจะหายไปกี่ตัว!*ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้ ขอบคุณทุกการดาวน์โหลด ไปจ้ะไปฮากันให้เต็มที่คลิกโหลดกันซะดี ๆ ที่รัก คำเตือนระวังคุณจะฮาจนน้ำตาไหล ปล.อ่านตัวอย่างก่อนโหลด จะได้ไม่ถึงกับต้องคอมเมนต์ให้ 1 ใจคนเขียนนะจ๊ะที่รัก เค้าเห็นแล้วปวดใจ รักคนอ่าน ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 491 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:51
    เอ่า เราไม่ได้อยู่ใต้โซฟาซะหน่อย
    นี่ยืนดูอยู่โต้งๆเลย
    #3245
    3
    • 3 มีนาคม 2562 / 19:00
      คือจริงๆจะแอบใต้โซฟาแหละ แต่มันเต็มอ่ะ เลยออกมายืนดู ก็โล่งดีนะ ไม่ค่อยมีคนเบียดด้วย เห็นช้าดดดดดดดดดีด้วย 5555555
      #3245-2
    • #3245-3 จินห์จุฑา, กนกนุช (@tawundaw) (จากตอนที่ 69)
      6 มีนาคม 2562 / 11:38
      55555555555555 รักที่สุดอะ ทำอะไรตรง ๆ ดี555
      #3245-3
  2. #3242 I.Am.Poppap (@pop_xing) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:53
    เพิ่งมีโอกาสเข้ามาอ่าน อ่านทีเดียวจนถึงตอนนี้เลย แต่งได้น่ารักมากๆเลยค่ะ ชอบมาก อ่านแล้วยิ้มได้ตลอดเลย
    #3242
    1
  3. #3234 แนทตี้ (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:57

    5555แหม่มีการไล่ให้เกาะตามฝ้าตามผนัง ถามยังว่าจะย้ายไปเกาะได้ไหมมือไม้มันอ่อนระทวยไปหมด5555 มันฟินนนนนเเทน

    #3234
    1
  4. #3229 sunple (@PLEASURE1) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:36
    โอ้ยยยย คนหลงเมียยยยย
    #3229
    1
  5. #3227 Smurfette (@smurfette) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:07
    แหมใจกว้างนะคะ ตอนแรกก็สงสาร นอนเศร้า เมียไม่ยอมมาง้อซะที ตอนจบล่ะกลับมาดี๊ด๋าล่ะ
    #3227
    1
  6. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:21
    มีความใจกว้างให้เกาะตามกำแพง ผนัง ฝ้าได้ด้วย
    #3226
    1
  7. #3225 noudao22 (@noudao22) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:58
    แหมมม คุณทรัมมัย
    รู้อีกว่าเราแอบดู อิอิ
    น่ารักจังเลยพ่อคูณ

    เก็บของรักเมียไว้ชะมิดเชียว
    #3225
    1
  8. #3223 sone9Pp (@sone9Pp) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:45
    เข้ามาหวีดในนี้อีกที ~ ขำอ้ะ จะครบชั่วโมงเมียไม่มาง้อนุ้งทรัมมัยจะร้องไห้!!55555
    #3223
    1
    • #3223-1 จินห์จุฑา, กนกนุช (@tawundaw) (จากตอนที่ 69)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:09
      บอสพี่ไทม์น่าสงสารนะคะ กลัวเมียไม่มาง้อหันหน้าเข้าพนักพิงโซฟาเลย5555 ขอบคุณที่มาหวัดอีก กอดดด ขอบคุณที่สุดรักกกกกก
      #3223-1
  9. #3221 gologoso (@supparang-k) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
    ของรักของหวง 555

    ผัวว่าหลงเมียหรักแล้ว ความสปอยผัวของหนูลี่ก็หนักเช่นกัน ทำเป็นดุแต่ตามใจทุกอย่างเชียวนะ
    #3221
    1
  10. #3219 MT7BB (@MT7BB) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:25
    โอ้ยยยยังเก็บไว้ หลายปีจริงนะนั่น
    #3219
    1
  11. #3218 sunny732 (@sunny732) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00

    สำรองเลือดด่วน
    #3218
    1
  12. #3217 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:38
    พี่ไทม์~~`
    #3217
    1
  13. #3216 NNNNB_NINJANORAH (@sakaodeoaun) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:33
    ชั้นยืนดูแกเลยบอสไทม์ไม้แอบใต้เตียงให้ร้อนหรือแม่กระทั่งกระเพดานให้เมื่อยหรอกนะมันไม่พีคคะ
    #3216
    1
  14. #3215 sylphspy (@sylphspy) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:28
    ชอบมากที่แท้มดนี่นี่เองถอดกางเกงให้บอส5555+คดีพลิก
    #3215
    1
    • #3215-1 จินห์จุฑา, กนกนุช (@tawundaw) (จากตอนที่ 69)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:18
      มดลี่เอ้ยยย ไม่รู้ซะแล้ว นอกจากเรื่องกระดุมนอกนั้นตอนเมาพี่ไทม์ไหวทุกอย่าง556
      #3215-1
  15. #3214 So_Chic93 (@aewaew21) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18
    ร้อนแรงไปนะบอส5555
    #3214
    1
  16. #3213 Lina-twan (@rinkitay999) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:56
    แหม.......ยัยไทม์ฉันไม่ได้อยู่ใต้เตียงแกนะยะ ฉันอยู่บนเพดาน *~*
    #3213
    1
  17. #3212 nichapat1110 (@nichapat1110) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:41
    แบบนี้คนที่ 3 ตามมาแน่ๆ
    #3212
    1