ตอนที่ 13 : ๔ ‘เผือก’ จนได้เรื่อง (ต่อจ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 ก.ค. 60

"รักเพียงจันทร์" มี E-book แล้วนะคะ ไปโหลดกันได้น้าาา ขอบคุณมากจ้า

รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”

ต่อจ้า


“ป้าฉวีสวัสดีค่ะ วันนี้ปาจะมาขอฝากท้องค่ะ”

“ยินดีค่ะคุณปา” ป้าฉวีตอบยิ้มแย้มแจ่มใสให้กับเพื่อนของเจ้านาย จากนั้นก็ขอตัวกลับเข้าครัวเพื่อเตรียมตั้งโต๊ะ

“น้องเดือนพักที่นี่เหรอคะ” ปาลินเอ่ยถามเมื่ออยู่กันสองคน

“ใช่ค่ะ”

“ดีนะคะที่น้องเดือนถือเป็นญาติคนหนึ่งของไท ไม่งั้นพี่ต้องแอบระแวงแน่เลย”

“คะ?”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พี่แค่ล้อเล่นน่ะค่ะ อย่าเก็บมาคิดมากนะคะ อ้อแล้วน้องเดือนทำงานอะไรคะเนี่ย ตั้งใจจะมาอยู่ที่นี่นานไหมคะ”

“เดือนเป็นนักเขียนค่ะ อยู่ที่นี่ไม่นานหรอกค่ะ แค่เฉพาะพี่เมฆเดินทางไปต่างประเทศเท่านั้น”

“อ๋อมาเลี้ยงหลานสินะคะ พี่เข้าใจแล้วค่ะ น้องเดือนมีอะไรทำก็เชิญได้เลยนะคะ พี่มาที่นี่จนชินแล้วไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนหรอกค่ะ”

แบบนี้ก็ได้เหรอ โอ้ยอยากเม้ากับนังช่ามาก อยากบอกมันว่าเธอเข้ามาในละครน้ำเน่าซะแล้วงานนี้

จันทร์เต็มดวงกำลังจะขยับตัวลุกจากโซฟาก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่เจ้าของบ้านเดินลงบันไดมาพอดี

“เชิญที่โต๊ะอาหารเลยครับ ขอโทษที่ให้รอนาน”

“ฉันขอไปดูเขมก่อนนะคะ” จันทร์เต็มดวงเอ่ยขอตัวทันที แต่ติดที่เจ้าของบ้านคว้าแขนไว้ เธอสะดุ้งโหยงแล้วบิดข้อมือออกทันทีที่เหลือบเห็นสายตาของผู้มาเป็นแขก

“ไม่ต้องไป...มากินข้าวก่อน ผมจัดการหมดแล้ว และเขมนอนหลับไปแล้วด้วย”

“ฉันกลัวเขมตื่นมาไม่เจอใคร”

“เขาโตแล้วคุณ”

“ฉันว่าเขาอาจจะหิวข้าวอีกรอบ”

“เราเพิ่งให้เขากินก่อนลงเล่นน้ำครึ่งชั่วโมง” แดนไทบอกแล้วใช้สายตาบอกให้เธอเดินตามไปในห้องรับประทานอาหาร

จันทร์เต็มดวงคิ้วแทบจะชนกัน เขาจะให้เธอไปเป็นก้างขวางคอทำไมในเมื่อพอใจผู้หญิงคนนี้ขนาดนั้น

จันทร์เต็มดวงคิดว่า บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเกือบจะดีอยู่แล้วหากไม่มีเธอนั่งอยู่ตรงนี้ด้วย เธอเขี่ยข้าวในจานไปมาเหมือนน้ำย่อยหยุดทำงาน สองคนนั้นคุยเรื่องรีสอร์ท เรื่องธุรกิจอะไรสักอย่างที่เธอไม่รู้เรื่องเลย จึงตัดสินใจว่าจะรีบกินข้าวให้เสร็จ ๆ ไปจะได้รีบขอตัวขึ้นห้องพัก

“ฉันขอตัวก่อนนะคะ เป็นห่วงเขม” ทันทีที่ข้าวหมดจานเธอก็ยกน้ำขึ้นดื่มแล้วเอ่ยขอตัวทันที ไม่รอให้แดนไททักท้วงเธอก็เดินจ้ำอ้าวจากไป แทบถอนหายใจตอนก้าวขึ้นบันได ทว่าพอก้าวขึ้นมาถึงกลางบันไดอยู่ ๆ ก็รู้สึกขนลุก เธอได้แต่ยกมือไหว้แล้ววิ่งพรวดเลี้ยวเข้าห้องปิดประตูลงกลอนทันที

กว่าจะจัดการอาบน้ำเสร็จก็เกือบครึ่งชั่วโมง เธอได้ยินเสียงรถสตาร์ทอยู่หน้าบ้าน รีบวิ่งไปที่หน้าต่าง ซึ่งมองลงไปจะเห็นหน้าบ้านพอดี เธอชะโงกคอยาวเพื่อมองลงไปอย่างอยากรู้อยากเห็น ด้านล่างนั่นแดนไทยืนส่งปาลินอยู่ที่รถของเธอ ซึ่งคนขับรถของปาลินขับตามมาจากที่รีสอร์ท

จากท่าทางความสนิทสนมของคนทั้งคู่แล้วเธออดคิดไม่ได้ว่า ผู้หญิงที่ชื่อคนธรสนั้นจะรู้สึกอย่างไรตอนที่เห็นคนทั้งคู่ใกล้ชิดกัน ขนาดเธอเป็นคนอื่นมองแล้วยังไม่ชอบใจเลย แต่นั่นเป็นคนรักที่มีแผนกำลังจะแต่งงานกันแท้ ๆ เฮ้อ...เห็นทีถ้าอยากสืบเรื่องนี้ พรุ่งนี้เธอต้องไปกระแซะแม่บ้าน และคนครัวสักหน่อยแล้ว

มาตอนนี้ยาวมากกก ชดเชยที่หายไปนะคะ ^^

ฝากโหลด งานขายก็มาค่ะ อิอิ

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...




รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”









กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!





รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น