ตอนที่ 14 : ๕ ‘สืบ’ กับ ‘สอดรู้สอดเห็น’ มีความเหมือนในความต่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 ก.ค. 60

"รักเพียงจันทร์" มี E-book แล้วนะคะ ไปโหลดกันได้น้าาา ขอบคุณมากจ้า

รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”

ต่อจ้า


สืบ กับ สอดรู้สอดเห็นมีความเหมือนในความต่าง

           

            ปล่อยให้อยู่บ้านไม่ได้จริง ๆ สำหรับผู้หญิงคนนั้น แดนไทถอนหายใจขณะวางปากกาลงบนแฟ้มเอกสารที่เลขาฯ เอามาให้เซ็น ป้าฉวีโทร.มาเล่าให้ฟังเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนว่า วันนี้จันทร์เต็มดวงเอ่ยถามเรื่องของคนธรสกับแม่บ้านที่ชื่อศรี ยังดีที่ป้าฉวีเดินเข้าไปขัดจังหวะทัน ไม่อย่างนั้นคนที่ชอบพูดมากอย่างป้าศรีคงใส่สีตีไข่จนไม่รู้เรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จไปแล้ว หรือบางทีเขาควรบังคับให้จันทร์เต็มดวงไปอยู่ที่บ้านพี่ชายอย่างจริงจังตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป

ขณะกำลังคิดเรื่องของจันทร์เต็มดวงประตูห้องพักก็ถูกเคาะ แดนไทเอ่ยอนุญาตก่อนจะพบว่าคนที่เดินตามหลังเลขาฯ มานั้นคือใคร

“ปามารบกวนหรือเปล่าคะ” ปาลินเอ่ยถาม ใบหน้าสวยหวานยิ้มจืดเจื่อนด้วยความเกรงใจ “เมื่อวานปานัดป้าฉวีไว้ค่ะว่า วันนี้จะไปขอสูตรทำห่อหมกปลาช่อนที่ป้าฉวีทำให้กินเมื่อวาน แต่จะเข้าไปที่บ้านไทเลย ปาก็ไม่กล้า เลยแวะมาที่นี่ก่อน

“อีกสองชั่วโมงเลยนะครับกว่าผมจะเลิกงาน”

“ปานั่งรอได้ค่ะ”

แดนไทพยักหน้าแล้วเชิญแขกให้มานั่งรอที่โซฟามุมหนึ่งของห้อง เขาทำงานเงียบ ๆ จนแทบลืมเวลาและลืมไปแล้วว่ามีใครคนหนึ่งนึ่งรออยู่ จนกระทั่งฉัตรพร...เลขาฯ หน้าห้องเคาะประตู

“เชิญครับ”

“ขอโทษค่ะคุณไท มีแขกมาขอพบค่ะ”

“ใครครับ”

“ลุงปันค่ะ ฉัตรให้นั่งรอที่ห้องประชุมเล็กนะคะ”

“ครับขอบคุณมากครับคุณฉัตร”

“ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ฉัตรพรเอ่ยขอตัวไปทำงานต่อ

ส่วนแดนไทก็เอ่ยขอตัวกับแขกสาวแล้วเดินไปพบแขกที่มาหา เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องประชุมเล็กก็พบลุงปันนั่งอยู่กับเด็กสาวคนหนึ่ง

“สวัสดีครับนาย อ้อมสวัสดีนายสิ”

“สวัสดีค่ะนาย” อรพินเรียกแดนไทว่า นายตามผู้เป็นพ่อ เด็กสาวยิ้มหวานหยดให้กับคนที่จะกลายเป็นเจ้านายของเธอในไม่ช้า นับว่าโชคดียิ่งกว่าถูกหวยที่ผู้ชายตรงหน้าเมตตาให้เธอได้มาทำงานที่ไร่ของเขา

“สวัสดีครับลุง สวัสดีอ้อม โตเป็นสาวแล้วเกือบจำไม่ได้เลยนะ เป็นไงบ้าง เรียนยากไหม”

อรพินหัวใจเต้นแรงจนแทบกระเด็นกระดอนออกมานอกอก ไม่คิดว่าเขาจะจำชื่อเล่นเธอได้ ทั้งที่เธอเป็นแค่ลูกสาวของคนขายมูลสัตว์ส่งที่ไร่ของเขา เธอมองเขาอย่างชื่นชม แดนไทเป็นผู้ชายรูปร่างสูง เธอดูแล้วอย่างน้อยก็สูงร้อยแปดสิบขึ้นแน่ ๆ ผิวของเขาไม่ได้ขาวจัด แต่ก็ไม่ได้ดำคล้ำ เรียกได้ว่าผิวสวยและเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก ใบหน้าของเขาดูลงตัวไปทุกส่วน คิ้วคม ๆ พาดเฉียงได้รูปสวยรับกับจมูกโด่งเป็นสันและปากบางเฉียบรูปกระจับที่มีสีแดงระเรื่อราวกับทาลิปสติกเคลือบไว้ เห็นแล้วก็อดใจสั่นไม่ได้ เธอเลื่อนสายตามองตามเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่อย่างสำรวจ...

“อ้อม คุณไทถามทำไมไม่ตอบ” ลุงปันสะกิดถามลูกสาว 

“คะ? อ๋อ ไม่ค่ะไม่ยากเท่าไหร่”

“เก่งครับ แล้วเรื่องทำงานที่นี่คิดว่ายังไง ลุงปันบอกแล้วใช่ไหมครับ” แดนไทหันไปถามคนเป็นพ่อ

“ครับ บอกมันไปแล้วก็พามาที่นี่เลยครับนาย”

“ตอนแรกอ้อมอยากเรียนต่อ แต่พอบอกว่านายจะรับเข้าทำงาน อ้อมอยากทำงานช่วยพ่อมากกว่าค่ะ อีกอย่างนายก็ไม่ใช่ว่าจะรับคนงานง่าย ๆ อ้อมเลยคิดว่าทำงานกับนายก่อนแล้วค่อยหาทางเรียนต่อทีหลังค่ะ” อรพินตอบเสียงหวาน

“ที่จริงผมก็อยากมีโครงการส่งนักวิจัยเรียนต่อเหมือนกัน แต่คงรอสักพักนะ สรุปว่าอ้อมจะมาทำงานที่ไร่ ในฐานะนักวิจัยนะ”

“ค่ะ”

“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ”

“อ้อมต่างหากที่ต้องขอบคุณนาย ขอบคุณที่ให้โอกาสอ้อมกับครอบครัวนะคะ อ้อมสัญญาว่าจะทำงานให้ดีค่ะ” อรพินยกมือไหว้ของคุณอย่างนอบน้อม

“พร้อมจะเริ่มงานเมื่อไหร่ครับ”

“เดือนนี้อ้อมจะเรียนจบแล้วคะ ทำโปรเจ็กต์เสร็จก็รอรับปริญญา อ้อมพร้อมทำงานได้เลย แต่ยังไม่มีใบปริญญาแค่นั้นค่ะ”

“ไม่เป็นไร ได้รับเมื่อไหร่ค่อยเอามายื่นเพิ่ม วันนี้พนักงานเลิกงานแล้ว พรุ่งนี้อาจจะต้องมากรอกเอกสาร แล้วก็เข้ามาทำงานได้เลย”

 “ขอบคุณนายมากนะคะ” อรพินยิ้มหวานหยด

“จะไปไหนกันต่อครับวันนี้ พอดีผมมีแขกรออยู่...”

“เชิญนายเลยครับ ผมเพิ่งเอาขี้วัวไปส่งที่ไร่เลยพาอ้อมมาด้วยเผื่อเจอนาย ขอโทษอีกครั้งที่มารบกวนเวลานายนะครับ”

“ไม่เป็นไรเลยลุง งั้นผมลาเลยนะครับ แล้วเจอกันครับอ้อม”

ลุงปันยกมือไหว้ลา นายคนเป็นลูกก็ทำตาม และทำได้อ่อนหวานยิ่งกว่า

“อ้อมอย่าทำให้นายผิดหวังล่ะ เขาให้โอกาสเอ็งก็ทำงานให้ดี”

“อ้อมรู้น่ะพ่อ อ้อมไม่ทำให้นายผิดหวังหรอก” น้ำเสียงของคนเป็นลูกแน่วแน่จนคนเป็นพ่ออดมองไม่ได้ ในใจแอบกังวลเล็กน้อย แต่ก็รีบปัดออกจากความคิดเพราะคิดว่าตนเองคิดมากเกินไป...


ฝากโหลด งานขายก็มาค่ะ อิอิ

กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...




รักเพียงจันทร์
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา“คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี”จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ”









กลิ่นหวาน
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
   “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน     ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย  เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง    “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้”    “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก    “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้”    “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด     จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...



พรมรัก
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
“ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ“จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง“ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่“ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว”ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!





รัก (เกือบ) หมดหัวใจ
กนกนุช
www.mebmarket.com
ช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา  “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...

เพียงกระซิบรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...

ใส่ร้ายป้ายสีรัก
กนกนุช
www.mebmarket.com
“ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น