ปิดจอง(GOT7) รักสลับร่าง Markbam

ตอนที่ 2 : Ep. 2 เอาชีวิตฉันกลับมานะ!! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

 

 

  

 

 

 

               

 

 

 

                มาร์คในร่างแบมแบมนั้นทำใจยอมรับความจริงอยู่นานก่อนจะกลับมารวบรวมสติได้อีกครั้ง เขามองใบหน้าหวานที่ไม่ใช่ของตนผ่านกระจกอยู่อึดใจใหญ่ก่อนจะค่อยๆ ดมตัวแบมแบม

            “ไม่อาบน้ำคงไม่เป็นไรมั้ง

แค่ล้างหน้าแปรงฟันก็น่าจะพอ เขาไม่กล้าอาบน้ำให้ร่างกายแบมแบมหรอกนะ ถึงยัยนี่จะห้าวเกินหญิง แต่ยังไงก็เป็นผู้หญิง จะให้เขาจับเนื้อตัวยัยนี่ก่อนได้รับอนุญาตได้ยังไงกัน

ปวดฉี่ยังไม่กล้าจับอะไรเลย..เอาน้ำฉีดๆ ล้างๆ จากที่ไกลๆ ไปน่ะ โฮ..ชีวิตบัดซบมาก

มาร์คเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าสีขาวของแบมแบมเพื่อหาเสื้อผ้าใส่

แค่ไม่ได้อาบน้ำเขาก็อยากร้องไห้จะแย่แล้ว แต่นี่ในตู้เสื้อผ้ายังไม่มีอะไรให้เขาใส่ได้อีก

มาร์คมองเสื้อยืด เสื้อเชิ้ต และกางเกงยีนของแบมแบมอย่างรับไม่ได้ เสื้อสกรีนหลายประหลาด แจ็คเกตหนัง กางเกงยีนเดฟขาดๆ ที่ดูแล้วคงใส่ไม่สบายเลย บางตัวก็สั้นจนนึกว่ากางเกงใน เท่านั้นยังไม่พอ กางเกงยีนบางตัวยังแข็งและดำมาก คงไม่ได้สักหลายเดือน ขืนใส่ไปเขาต้องคันแน่ๆ

“ยัยแบมแบมทำไมไม่ซื้อเสื้อผ้าที่มันดีๆ หน่อยนะ” มาร์คบ่นพึม ขณะหาเสื้อผ้าที่พอใส่ได้ แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ มาร์คปิดตู้เสื้อผ้าอย่างหมดหวังหลังจากหยิบชั้นในชิ้นบนและล่างของแบมแบมออกมาแล้ว

มาร์คสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหลับตาแน่น พยายามใส่บรากับกางเกงชั้นในให้แบมแบมอย่างทุลักทุเลและลำบาก

ใส่บราไม่เป็นอ่ะ

ใส่ไม่เป็นก็ต้องเปิดกูเกิ้ล มาร์คหาวิธีใส่แล้วลองใส่ตาม มันเป็นวิธีแนะนำการใส่บราให้เด็กสาวที่เพิ่งหัดใส่

“ต้องโกยเนื้อด้านข้างด้วยเหรอ?” มาร์คอึ้ง ชั่งใจ จะเอายังไงดี จะให้ใช้มือโกยก็ทำใจไม่ได้ แม้จะรู้ว่ามือก็มือแบมแบม แต่ข้างในมันคือเขานี่

มาร์คตัดสินใจไม่โกยไม่เก็บเต้าอะไรทั้งนั้น ใส่ได้ก็จบแล้ว พอใส่เสร็จก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที 

ผู้หญิงต้องใส่มันเพื่ออะไร กันหน้าอกหย่อยคล้อยเหรอ?

ชายหนุ่มในร่างหญิงสาวพันผ้าเช็ดตัวออกจากห้อง เมื่อเช้าเขาเห็นน้องสาวของแบมแบมแต่งตัวออกไปข้างนอก น้องสาวน่าจะมีชุดสวยๆ ดีๆ ใส่ ชุดแบบที่ไม่สกปรกเหมือนแบมแบมน่ะ

ห้องของคนชื่อบี้อะไรนั่นหาไม่ยากเลย บ้านนี้มีแค่สี่ห้องนอน และมีป้ายติดหน้าห้องแสดงความเป็นเจ้าของเรียบร้อย ห้องที่อยู่ติดบันไดที่สุดคือห้องแบมแบม ห้องตรงข้ามที่เยื้องไปอีกหน่อยคือห้องของแม่ และห้องข้างแบมแบมคือห้องของเบบี้ ส่วนอีกห้องนั้นไม่มีป้ายบอก คงไม่มีใครอยู่

มาร์คลองบิดประตูห้อง ‘Baby’ ปรากฏว่าไม่ได้ล็อค

“ขออนุญาตนะครับ” มาร์คพึมพำ รู้สึกผิดที่ต้องเข้าห้องของเด็กสาวโดยไม่ได้รับอนุญาต

มาร์คยืนอึ้งกับห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีเขียวอ่อนและสีเหลืองได้สดใสน่ารักเป็นบ้า  ดูเป็นห้องผู้หญิงที่เรียบร้อย มีตุ๊กตา ชั้นวางการ์ตูนและนิตยสาร เตียงก็เก็บเรียบร้อย หน้าต่างติดม่านลูกไม้ ห้องปูพรมนุ่มรูปหัวใจ มีเก้าอี้ดีไซน์น่ารักวางมุมห้อง ชั้นวางของก็เต็มไปด้วยของสะสมน่ารัก โต๊ะเขียนหนังสือและโต๊ะคอมยังดูดี ทั้งห้องสะอาดสะอ้าน ไม่เหมือนห้องของแบมแบมที่รกจนนึกว่าห้องของผู้ชาย

มาร์คเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าสีเขียวเพื่อหาชุดใส่ ภายในตู้ของน้องสาวแบมแบมนั้นแบ่งชุดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แยกเดรส เสื้อ กระโปรง และกางเกงให้หาง่ายมาก

มาร์คเลือกเสื้อยืดแขนสามส่วนสีฟ้าและกางเกงยีนสีขาวขายาวพอดีตัวออกมาใส่ โชคดีที่บ้านนี้พี่น้องเอวเท่ากัน ตัวก็บางพอกัน มาร์คเลยใส่ชุดของเบบี้ได้สบาย

มาร์คกลับห้องแบมแบมเพื่อแต่งตัวต่อ เขาหวีผมและรวบมัดสูงให้ดูเรียบร้อย ใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางถูกทาด้วยแป้งฝุ่น มาร์คอยากจะทาครีมด้วยนะ แต่แบมแบมไม่มีโลชั่นทาตัวเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันถึงไม่มีครีมทาตัวเลยสักกระปุก

เขาตรวจดูข้าวของจำเป็นในกระเป๋าแบมแบมแล้วออกจากห้องลงไปข้างล่าง ในห้องแบมแบมมีกระเป๋าเป้แค่ใบเดียว และทั้งโทรศัพท์ ไอแพด กระเป๋า ทุกสิ่งทุกอย่างก็อยู่ในนี้หมดแล้ว

มาร์คตั้งใจกลับไปบ้านตัวเอง อยากรู้ว่าตัวเขาเองตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ในเมื่อวิญญาณออกมามาอยู่ในร่างแบมแบมแบบนี้ เรียกว่าวิญญาณคงไม่ผิดนักหรอกมั้ง?

 “ต๊าย! วันนี้ตื่นแต่เช้าเชียวนะยัยแบม จะไปไหนอีกล่ะวันนี้ อ่าว แล้วนั่นมันเสื้อน้องไม่ใช่รึ นึกยังไงแต่งตัวซะสวยเชียว”

มาร์คสะดุ้งเมื่อเดินผ่านห้องครัวแล้วโดนทัก เขาลังเลว่าจะรีบวิ่งออกไปเลยดีหรือว่าเดินเข้าไปหาคนเรียกดี

“เอ่อ” มาร์คมองเข้าไปในครัวที่ทำเป็นห้องรับประทานอาหารด้วย ห้องครัวทันสมัยและชุดโต๊ะรับประทานอาหารสีขาวดีไซน์สวยราคาแพง

บ้านแบมแบมก็รวยนี่ แต่ทำไมไม่สร้างห้องน้ำไว้ในห้องนอนบ้าง-_-

“เข้ามาสิ แม่เพิ่งทำขนมเสร็จ แกจะกินข้าวมั้ย น้องไม่ได้กินออกไปกินกับเพื่อนข้างนอก แม่ไม่คิดว่าแกจะตื่นไวเลยไม่ได้ทำข้าวเช้า แม่กินสลัดน่ะ”

มาร์คมองหญิงกลางคนที่เอวบางร่างน้อยไม่ต่างจากลูกสาวแล้วงงมองทีแรกนึกว่าพี่สาวคนโต

“คะ?ไม่เป็นไรค่ะแม่ เดี๋ยวมเดี๋ยวแบมออกไปกินข้างนอก”

มาร์คยิ้มหวานให้คุณนายภูวกุล คุณนายแทบทำจานขนมตกพื้น

“แกเป็นอะไรเนี่ย! มายิ้มหวานพูดหวานกับแม่เพื่อ? นี่ยังเมาขี้ตาอยู่เหรอ ตื่นก่อนเที่ยงเลยไม่ชินสินะ?”

“หนู..หนูไปนะคะ สวัสดีค่ะ” มาร์คจะก้มหัวให้แม่แบมแบมแล้ว แต่นึกขึ้นมาได้ว่าคนไทยเขาไหว้กัน เรื่องพวกนี้แจ็คสันกรอกหูมาร์ค ไม่อยากรู้ก็ต้องรู้ ฟังบ่อยๆ ก็จำได้ไปเองทั้งที่ไม่อยากจำ

มาร์คไหว้อย่างสวยงามเรียบร้อยให้คุณนายภูวกุลแล้วผละจากมา คุณนายแม่ตกใจที่วันนี้ลูกสาวมารยาทดีมาก

 

 

มาร์คเดินพลางมองสำรวจบ้านหลังนี้ไปพลาง บ้านนี้ตกแต่งสวยงาม เป็นสไตล์ตามใจฉัน จับโน่นนั่นมาแต่งดูไม่ออกเลยว่าต้องการให้ออกมาเป็นสไตล์ไหนกันแน่ แต่ออกมาแล้วสวยดี

มาร์คเดินไปที่หน้าประตูก็เจอตู้เก็บรองเท้าสามตู้เรียงกัน มีป้ายติดเรียบร้อยหน้าตู้

‘Mom’

‘BamBam ห้ามเอาไปซักก่อนได้รับอนุญาต

‘Baby P.’

มาร์คยืนนิ่งเมื่ออ่านข้อความจบ ชักไม่กล้าเปิดตู้เก็บรองเท้าของแบมแบมแล้วสิ

พอทำใจเปิดออกมา มาร์คก็อยากจะบ้าตาย ภายในตู้เก็บรองเท้าของแบมแบมมีแต่รองเท้าผ้าใบ มีทุกสไตล์ ทุกสีสัน บางคู่ก็สลับข้างสลับสีกัน และแต่ละยี่ห้อก็แพงๆ ทั้งนั้น แต่ที่ทุกคู่มีเหมือนกันคือ

ทุกคู่ไม่ได้ซักจนดูเก่าและดำมาก ไม่น่าเชื่อว่าเป็นรองเท้ามียี่ห้อ

มาร์คปิดตู้รองเท้าของแบมแบมทันทีอย่างไม่ต้องคิด

ถ้าเขาใส่ก็ได้เป็นเชื้อราที่เท้ากันพอดีน่ะสิ!

มาร์คยอมเป็นคนไม่ดีอีกครั้ง เปิดตู้เก็บรองเท้าของเบบี้ออก ชายหนุ่มโล่งอกเมื่อไม่เจอสภาพเหมือนตู้ของแบมแบม

เบบี้มีรองเท้าทุกสไตล์ ทั้งส้นสูง ส้นเตี้ย ส้นเข็ม ไม่มีส้น มีรองเท้าแตะธรรมดา แตะสาน และแตะคีบ

พี่น้องคู่นี้มีความพอดีกันบ้างไหม?

มาร์คเลือกรองเท้าแตะรัดส้นสีขาวออกมาใส่ นอกจากตัวเท่ากันแล้วขนาดรองเท้าก็เท่ากันด้วย

ขอบคุณนะเบบี้

 

 

 

มาร์คออกไปที่โรงจอดรถของบ้านแบมแบมเพื่อหารถที่พอขับได้ ภายในโรงจอดรถมีรถอยู่สามคัน รถยนต์สำหรับครอบครัวสีขาว รถเวสป้าสีส้ม และสีชมพูอย่างละคัน

คุณชายวิ่งกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง

“แม่คะ แบมขอยืมรถยนต์ออกไปใช้ได้ไหมคะ?”

“อ่าว ทำไมวันนี้ไม่ใช้รถแกล่ะแบม” มารดาแปลกใจ

“คือว่า แบมต้องไปรับยองแจกับเพื่อนอีกหลายคนน่ะค่ะ รับรองว่าจะรักษารถอย่างดีเลย” มาร์คขับรถมอเตอร์ไซค์ไม่เป็นน่ะสิ

“เออๆ เอาไปสิ”

“ขอบคุณค่ะ เอ้อ แต่ว่ากุญแจล่ะคะแม่?”

“เอ๊า ก็แขวนอยู่ตรงข้างประตูห้องนั่งเล่นไงจ๊ะ” คุณนายแปลกใจกับท่าทีของลูกสาว ทำไมวันนี้มันดูเรียบร้อยขึ้นแปลกๆ?

“อ่อค่ะ”

 

 

 

 

แบมแบมตัดสินใจไม่อาบน้ำเหมือนกัน เธอไม่กล้าถูสบู่หรือจัดการทำอะไรกับร่างกายมาร์คนอกจากล้างหน้าแปรงฟัน ไม่กล้ามองด้วย โคตรอยากร้องไห้

แบมแบมเปิดตู้เสื้อผ้าของมาร์คเพื่อเลือกเสื้อใส่ เฮอะ ไม่ใช่แค่ตู้เสื้อผ้าธรรมดานะ มีห้องแต่งตัวจ้า ตู้เสื้อผ้าสามตู้ใหญ่ๆ มีชั้นวางรองเท้าอีกเต็มผนัง ตู้ใส่เครื่องประดับอีก จะเยอะไปไหน

ถึงมีเสื้อผ้าเยอะ แต่หาใส่ยากมาก มีแต่ชุดที่ดูดีจนเกินไป ใหม่ สะอาด ใส่ไม่ลงอ่ะ

ชุดที่ดูแย่ที่สุดคือเสื้อยืดและกางเกงยีนสีดำ แต่แบมแบมมองยังไงก็ยังดูแพงอ่ะ

พอแต่งตัวเสร็จแบมแบมก็ไม่ทำอะไรเลย ไม่ทาโลชั่น ไม่ทำผม ไม่หวีผมด้วยซ้ำไป แบมแบมแค่เสยผมสองสามทีก็เสร็จ

“สีจืดชะมัด ไอ้นายมาร์คนี่ชีวิตโคตรจืดชืด” แบมแบมมองสีผมของมาร์คในกระจก สีน้ำตาลธรรมดาๆ โคตรน่าเบื่อ

แบมแบมหยิบโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าเงินของมาร์คใส่กระเป๋ากางเกงยีน ขี้เกียจสะพายกระเป๋า เพราะกระเป๋าของมาร์คมีแม่งเต็มตู้ ยี่ห้อแพงๆ ทั้งนั้น บอกเลยว่าไม่กล้าหิ้ว

เธอต้องกลับไปดูที่บ้านว่าร่างกายเธออยู่ที่นั่นหรือเปล่า ตายไปหรือยังก็ไม่รู้เพราะวิญญาณเธออยู่ในตัวไอ้นายมาร์คนี่นา

แบมแบมวิ่งตึงตังลงจากชั้นสองอย่างไม่เกรงใจใคร ในเมื่อนี่มันบ้านของมาร์ค มาร์คมันจะวิ่งก็คงไม่มีใครด่าหรอกมั้ง?

“อ่าวน้องมาร์ค วันนี้จะไปไหนหรือคะลูก?”

แบมแบมวิ่งผ่านห้องนั่งเล่นแล้วต้องเบรกเท้าหันไปมองคนเรียก หญิงกลางคนที่สวยที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นส่งยิ้มมาให้เธอ

“ออกไปหาเพื่อนน่ะครับ” ใครวะเนี่ย โคตรสวย แม่มาร์คอ่อ?

“ดีแล้วจ้ะ ออกไปข้างนอกบ้าง วันนี้จะกลับกี่โมงจ๊ะ จะกลับมาทานมื้อเย็นกับม๊าหรือเปล่า?”

“ยังไม่แน่ใจครับม๊า ไปนะครับ” แบมแบมหอมแก้มคุณม๊าตามความเคยชินที่ต้องหอมแก้มแม่ตัวเอง จากนั้นรีบวิ่งออกจากบ้าน

คุณนายต้วนตกใจที่ลูกชายผู้ไม่ชอบกอดและหอมแม่เลยจู่ๆ มาหอมกันเฉย

เอน้องมาร์คแต่งตัวแปลกไปนะ ไม่เซ็ทผมด้วย ตัวก็ไม่มีกลิ่นน้ำหอม รีบขนาดนั้นเชียว?

 

 

 

แบมแบมเดินหาโรงจอดรถของบ้านนี้ เดินหาเกือบสองนาทีกว่าจะเจอเพราะบ้านกว้างมากเหลือเกิน รวยมากไปนะไอ้นายมาร์คเอ๊ย!

“วันนี้คุณชายจะออกไปไหนหรือครับ” ชายกลางคนเดินมาถามแบมแบมที่ยืนอึ้ง มองรถห้าคันที่สวยมากตาเป็นประกาย

เมอร์ซิเดสเบนซ์ มาเซราติ พอร์ช แอสตันมาร์ติน และออดี้

พอร์ชสีขาวสวยมากเลย อยากลองขับจัง

แบมแบมแบมือไปทางชายกลางคนที่ดูแล้วน่าจะเป็นคนขับรถ

“จะเอาอะไรหรือครับคุณชาย”

“ขอกุญแจพอร์ชหน่อย”

“วันนี้คุณชายจะขับเองหรือครับ”

“ใช่แล้ว” คนขับรถหยิบกุญแจรถออกมาให้คุณชายอย่างงุนงง

คุณชายไม่ชอบขับรถเองนี่นา?

 

 

 

 

คล้อยหลังแบมแบมไปได้ไม่ถึงยี่สิบนาที มาร์คก็ขับรถมาถึงบ้านตนเอง เขากดออดรออย่างกระวนกระวาย

“มาหาใครหรือคะ?”

“มาหามาร์คค่ะ อยู่ไหมคะ?”

“มาหาคุณมาร์คหรือคะ!” สาวใช้ตาโตตกใจเมื่อเห็นสาวสวยมาหาคุณชาย

“ว่าไงคะ เขาอยู่หรือเปล่า ขอพบหน่อยได้ไหมคะ?” มาร์คร้อนใจ สาวใช้ได้สติ

“ไม่อยู่ค่ะ คุณชายเพิ่งออกจากบ้านไปเมื่อครู่นี้เอง คุณเป็นเพื่อนของคุณชายหรือคะ ต้องการเข้าไปรอในบ้านไหมคะ” สาวใช้ตื่นเต้นมาก ถ้าคุณนายรู้ต้องดีใจแน่ๆ ที่มีสาวสวยหุ่นดีมาหาคุณชายถึงบ้าน

“เขาออกไปไหนรู้ไหมคะ” มาร์คตกใจเมื่อได้ยินว่าร่างตนเองออกจากบ้านไปแล้ว ไปได้ยังไงในเมื่อเขาอยู่ในร่างแบมแบม

เอ๊ะเดี๋ยวก่อนนะ หรือว่า

“ขอบคุณมากนะคะ” มาร์คบอกสาวใช้บ้านตัวเองแล้วรีบวิ่งไปขึ้นรถขับออกไป

สาวใช้รีบวิ่งเข้าบ้านไปรายงานคุณหญิงทันที

 

 

 

แบมแบมก้าวลงจากรถคันสวย เตรียมจะผลักประตูรั้วเปิดเข้าไปตามปกติ แต่นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในร่างมาร์ค เธอจึงกดออดหน้าบ้าน

“มาหาใครจ๊ะพ่อหนุ่ม” แบมแบมรอไม่นานคุณนายภูวกุลก็เดินออกมาถามไถ่ที่หน้าระตูรั้ว

แบมแบมเห็นหน้าแม่แล้วอยากร้องไห้มากเลย งือ คิดถึงอ่ะ

“มาหาแบมแบมครับแม่” แบมแบมถือโอกาสเรียกแม่ไปซะเลย คุณนายภูวกุลมองชายหนุ่มหน้าตาหล่อมากแถมหุ่นดีอีกต่างหาก

“เป็นอะไรกับแบมแบมหรือจ๊ะ”

อย่าบอกนะว่าแฟนเจ้าแบม โอ๊ย! ถ้าใช่นี่แม่กรี๊ดนะเธอ!

หรือว่าที่แบมแบมแต่งตัวสวยออกจากบ้านแต่เช้าเพราะหนุ่มหล่อคนนี้?

“เพื่อนที่มหาลัยครับ แบมแบมอยู่ไหมครับ ผมขอเข้าไปหาได้ไหม” แบมแบมอยากเข้าบ้าน อยากไปเจอว่าร่างตัวเองตอนนี้เป็นยังไงบ้าง

“มาช้าไปจ้ะ แบมแบมเพิ่งออกจากบ้านไปเมื่อกี้นี้เอง บอกว่าจะไปหาเพื่อน ลองโทรหาดูสิจ๊ะ” คุณนายปลื้มมากที่มีคนหล่อมาถามหาลูกสาว

แบมแบมได้ยินแล้วตกใจมาก

ตัวเธอเพิ่งออกจากบ้าน? เอ๊ะ..หรือว่าไอ้นายมาร์คอยู่ในร่างเธอ เหมือนที่พวกการ์ตูนสลับร่างชอบเป็นกัน

“ขอบคุณมากครับ” แบมแบมยกมือไหว้แม่แล้วรีบวิ่งไปขึ้นรถทันที

คุณนายแปลกใจเมื่อชายหนุ่มไหว้แบบไทยซะสวยเชียว

แบมแบมสอนมารึ?

 

 

 

แบมแบมจอดรถติดสัญญาณไฟจราจร ตั้งใจจะโทรหาตัวเองแต่เป็นจังหวะที่มีคนโทรเข้ามาพอดี แบมแบมกดรับสายฟังก่อนว่าใครที่โทรมาหามาร์ค

<ใครอยู่ในร่างผมน่ะ แบมแบมหรือเปล่า?>

แบมแบมตาโตเมื่อได้ยินเสียงของตัวเองดังมาจากปลายสาย ทั้งอึ้งและตกใจ

“นั่นนายเหรอมาร์ค?”

<พระเจ้า! คุณจริงๆ ด้วย ผมคิดอยู่แล้ว ถ้าผมมาอยู่ในร่างคุณ แล้วตัวผมยังไปไหนมาไหนได้ มันก็อาจเป็นคุณก็ได้ที่อยู่ในร่างผม!>

แบมแบมฟังแล้วเกือบจะมึน ร่างผมร่างคุณอะไรนักหนาเนี่ย!

แต่อย่างน้อยแบมแบมก็ดีใจที่ได้รู้ว่าร่างกายตัวเองไม่เป็นอะไร

“ฉันอยากเจอนาย อยากเจอมากเลย!

<จะไปเจอที่ไหนล่ะ ผมก็อยากเจอคุณมากเมือนกัน!>

“ไปเจอกันที่ร้านแมคในห้างใกล้มหาลัยนะ”

<อาหารฟาสฟู้ดไม่มีประโยชน์นะ>

“ฉันอยากกิน จบป้ะ? แค่นี้นะแล้วเจอกัน” แบมแบมวางสายแล้วเหยียบคันเร่งไปยังที่หมายทันที

เธอกับมาร์คสลับร่างกันจริงๆ ด้วยมันเกิดขึ้นได้ยังไงวะเนี่ย!

 

50%

 

 

มาร์คในร่างของแบมแบมนั้นมาถึงที่ร้านแมคก่อนอีกฝ่ายเล็กน้อยจึงยืนรออยู่ที่หน้าร้าน รออยู่ห้านาทีแบมแบมในร่างของมาร์คก็ตามมาถึง

ทั้งสองยืนห่างกันอยู่ประมาณ 20 ก้าว ต่างฝ่ายต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นร่างกายตัวเองต่อหน้าต่อตา อึ้ง และแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา

“นาย” แบมแบมมองร่างตัวเองตั้งแต่หัวจดเท้าก่อนจะวิ่งปรี่เข้าไปหาอย่างรวดเร็วจนมาร์คสะดุ้งเฮือก ถอยหลังหนี

“หนะนี่เรา..ฉันกับนาย

แบมแบมพูดไม่ออกเลย สองมือเธอจับประคองที่ใบหน้าตัวเอง หันซ้ายหันขวามองสำรวจ ก่อนมือไวจับปัดป่ายไปทั่วตัวไล่ตั้งแต่ผม คอ ไหล่ หน้าอกจะเลื่อนลงไปสะโพกด้วย แต่มาร์คปัดมือเธอออกแล้วผลักร่างตัวเองออกไป

“เธอจะบ้าหรือไง!

ใบหน้าหวานแดงก่ำ หันมองไปรอบกายก็พบว่าคนที่เดินห้างต่างหันมามองการกระทำของแบมแบมกันหมดเลย!

เขาลวนลามผู้หญิง ร่างของเขาจับตัวผู้หญิงกลางสาธารณะเนี่ยนะ!! ถ้ามีคนรู้จักมาเห็นก็อายเขาตายเลยสิ!

“จะสะบัดสะบิ้งทำไม ในเมื่อทั้งตัวนายมันเป็นของฉันน่ะห๊ะ!!

แบมแบมฉุดข้อมือมาร์คดึงคนที่ถอยหนีเธอเอาไว้ไม่ให้ไปไหน

มาร์คไม่เคยรู้สึกอยากตบหน้าตัวเองมากเท่านี้มาก่อนเลย แบมแบมกล้าดียังไงมาใช้ร่างเขามาพูดจาชวนให้เข้าใจผิดท่ามกลางคนที่มุงดูอยู่แบบนี้น่ะ!!

“กรุณาลดเสียงให้เบาด้วยนะแบมแบม ผมอายคนอื่นเขา!” มาร์คสะบัดแขนออกจากมือแบมแบม แบมแบมเท้าเอว

“เรื่องมากจริงๆ แล้วนี่นายแต่งตัวอะไรของนาย ทำไมมันหวานจ๋อยขนาดนี้”

แบมแบมจิ้มลงที่บ่าอีกฝ่ายแรงๆ จนมาร์คเซ เจ็บ เพิ่งรู้ว่าตัวเองก็มือหนักแรงเยอะไม่ใช่เล่น มาร์คคลำไหล่บาง

“อย่ามาจิ้มนะ!

“เอาเสื้อไอ้บี้มาใส่ทำไม?”

“เสื้อคุณมันใส่ได้ที่ไหนล่ะ ทำไมคุณแต่งตัวแบบนี้ แย่มากนะ แล้วนี่ทำไมไม่ทำผมบ้าง ผิวก็กร้านเชียว ผมเป็นคนผิวแห้งนะ คุณต้องทาครีมออกจากบ้านด้วยสิ!

มาร์คฉุดแขนอีกคนมาดู คิ้วขมวด เอื้อมมือไปขยี้ผมสีน้ำตาลแล้วยิ่งไม่ชอบใจเลย แบมแบมปัดมือมาร์คออก

“ขี้เกียจโว้ย หิวแล้ว” แบมแบมลากมาร์คให้เดินตามเข้าไปในร้านแมค เริ่มอารมณ์ไม่ดีอีกแล้ว คุยกับไอ้นายมาร์คทีไรอารมณ์เสียตลอดเลย!

“เอาล่ะ นายว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง”

แบมแบมถามแล้วกัดแฮมเบอร์เกอร์คำใหญ่ มาร์คเบ้ปาก หยิบเฟรนซ์ฟรายจิ้มซอสมะเขือเทศเขียนเล่นบนกระดาษเช็ดปาก

“ไม่รู้”

“ฉลาดนักไม่ใช่หรือไง นายก็คิดสักหน่อยเซ่” แบมวางแฮมเบอร์เกอร์แล้วหยิบน้ำอัดลมสีดำมาดูดอีกอึกใหญ่ มาร์คมองแล้วหน้ามุ่ย ในใจค่อนแคะว่าเป็นของไม่มีประโยชน์ กินแล้วอ้วนด้วย

“เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ผมไม่รู้หรอก”

“ลองวิเคราะห์หน่อยดิ”

“จะเริ่มจากตรงไหนล่ะ ยากจะตาย จู่ๆ ตื่นมาก็เป็นแบบนี้ ไม่ได้ไปลบหลู่อะไรมาสักหน่อย”

มาร์คก็จนปัญญา ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าเขาก็คิดเหมือนกันว่าทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้

 “เรื่องเหนือธรรมชาติฉันก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ซะด้วยสิ” แบมแบมถอนหายใจ เครียดเลยนะเนี่ย พอมานั่งมองหน้าตัวเองแบบนี้ยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่

“ถ้าเราหาสาเหตุไม่ได้จะแย่นะ เราต้องช่วยกันคิดด้วยนะว่าจะเอายังไงต่อไป ใช้ชีวิตในร่างของอีกฝ่ายต่อไปเรื่อยๆ ไม่ไหวนะ ผมอยากกลับร่างตัวเอง” มาร์คเท้าคาง มองแบมแบมที่กินได้กินดี เครียดก็ยังกินได้อีก

“ทำอย่างกับว่าฉันอยากอยู่ในร่างนายงั้นแหละ”

“อย่ากินเยอะเดี๋ยวผมอ้วน”

“เนื้อตัวมีแต่กล้ามแบบนี้ยังจะกลัวอ้วนอะไรอีก”

“ผมไม่เคยกินของแบบนี้ เดี๋ยวมันปวดท้อง และคนที่ลำบากก็คือคุณ คุณคงไม่อยากไปหาหมอหรอกใช่มั้ย?”

“นายนี่มันคุณชายเต็มขั้นจริงๆ” แบมแบมโยนแฮมเบอร์เกอร์ที่เหลืออีกครึ่งอันทิ้งลงบนถาด หน้านิ่วคิ้วขมวด

มีคนบ้าที่ไหนบ้างเกิดมาไม่เคยกินอาหารฟาสฟู้ด คงมีแต่มาร์คคนเดียวล่ะมั้งเนี่ย

“ช่างผมเถอะ ระหว่างที่หาสาเหตุว่ามันมาจากอะไร ผมว่าเรามาคิดหาทางอยู่ในร่างอีกคนให้ได้ต่อไปจนกว่าจะคืนร่างได้ดีกว่า จะกลับร่างเดิมก็คงใช้เวลาไม่น้อยเลย เราคงไม่ได้เปลี่ยนกลับในวันนี้หรอกมั้ง”

“ก็คิดอยู่ว่าคงจะเป็นอีกหลายวัน เหมือนที่ในการ์ตูนเขาเป็นกันอ่ะ”

“ผมไม่เคยอ่านการ์ตูนพวกนั้น”

“นายใช้ชีวิตเด็กแบบไหนมากันแน่น่ะ” แบมแบมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีเด็กที่ไม่เคยอ่านการ์ตูนและกินแฮมเบอร์เกอร์ในร้านแมค หญิงสาวในร่างชายหนุ่มมองอีกฝ่ายเหมือนเห็นตัวประหลาด

มาร์คช้อนตามองอีกฝ่าย ไม่พอใจมากๆ เดี๋ยวพ่อล้มโต๊ะซะนี่

“เรื่องของผมเถอะ ถ้าต้องเป็นอย่างนี้ต่อไป เรื่องเรียนจะเอายังไง”

“หยุดเรียนไปก่อนดิ”

“คุณอย่าพูดจาไร้ความรับผิดชอบได้ไหม?นี่ผมจริงจังนะ” มาร์คไม่พอใจ ยกแขนขึ้นกอดอก แบมแบมนั่งไขว่ห้าง กระดิกเท้าไปมา

“แล้วไง จะให้ฉันไปเรียนที่คณะทันตะเนี่ยนะ? สมองไม่ถึงอ่ะ”

“ผมก็ต้องไปเรียนแทนคุณเหมือนกัน แต่เราไม่เรียนไม่ได้ ผมไม่ยอม”

“ฉันจะเข้าเรียนให้แล้วกัน จะอัดเสียงอาจารย์มาให้ พอใจมะ?” แบมแบมตั้งใจจะเข้าไปหลับอยู่แล้ว มาร์คกลอกตาไปมา

“นั่นมันของแน่อยู่แล้ว แต่วิชาที่ผมเรียนอาจารย์ชอบถามคำถามนักศึกษาในคลาสด้วยนะ”

บ้า” แบมแบมอ้าปากค้าง เหย มันไม่ใช่อ่ะ เธอว่าเธอไปเรียนแทนหมอนี้ไม่ได้แล้วล่ะ

“จริงๆ ดังนั้นคุณต้องตอบคำถามเวลาอาจารย์ถามผมให้ได้ ต้องทำให้ได้นะ!” คนที่รักเรียนมากขอร้องอ้อนวอน เรื่องนี้เรื่องใหญ่นะ

“ไม่รับปาก ขนาดวิชาที่ฉันเรียนเองยังหลับเลย”

“นี่คุณไปเรียนหรือไปนอน เปลืองค่าเทอมจริงๆ”

“ช่างฉันเถอะน่า! พูดมากจริงๆ” แบมแบมรู้สึกตงิดๆ ในใจที่ต้องมาด่าร่างตัวเอง แม่งเอ๊ย

“เอาอย่างนี้เราใส่บลูทูธแล้วกัน เวลาอาจารย์ถามคุณผมจะบอกคำตอบให้ ผมจะฟังอาจารย์สอนไปด้วย ถึงเวลาเข้าเรียนเมื่อไรก็โทรมาหาผมนะ ในกรณีของคุณก็เหมือนกัน ผมจะตั้งใจเรียน มีอะไรจะบอกให้คุณรู้ตลอดเลย ไม่ต้องห่วงค่าโทรเดี๋ยวผมจ่ายให้”

มาร์คที่ฉลาดก็คิดได้นะ แต่แบมแบมฟังแล้วอยากจะคว่ำโต๊ะ

“เรื่องของฉันช่างเถอะ ยังไงฉันก็มียัยยองแจติวให้ เราคงไม่ได้สลับร่างกันไปทั้งชีวิตหรอก ต้องได้กลับเป็นเหมือนเดิมเร็วๆ นี้”

“คุณจะไม่ทำตามที่ผมบอกเหรอ?”

มาร์คผิดหวัง ถ้าคะแนนแย่เขาตายแน่

แบมแบมมองใบหน้าตัวเองที่เบะปากจะร้องไห้แล้วรู้สึกแปลกๆ เอื้อมมือไปลูบหัวเบาๆ

“อย่าทำหน้าเหมือนหมาหงอยดินาย”

“มือคุณเปื้อนไม่ใช่เหรอหัวเหม็นหมดแล้ว!” มาร์คปัดมือแบมแบมออก ไม่พอใจ แบมแบมผลักหัวตัวเองแรงๆ สักทีข้อหาหมั่นไส้วิญญาณในร่าง

“ดัดจริตได้อีกไหมมาร์คต้วน นี่แน่ใจดิว่านายไม่ใช่เกย์ สำอางเกินไปแล้ว!” แบมแบมตบโต๊ะปัง

“คุณต่างหากที่หยาบกระด้างเกินไป เป็นผู้หญิงจริงๆ หรือเปล่า แล้วเรื่องที่เราสลับร่างกันเนี่ยคุณไม่กังวล ไม่เครียดบ้างเลยหรือไง ผมเครียดจะตายแล้วนะ ผมอยากได้ชีวิตของผมคืน!

“โวยจบยัง?ถ้าจบก็เงียบเหอะ นายคิดว่านายเครียดคนเดียวรึไง ฉันเป็นผู้หญิงโสดนะเว้ย! ต้องมาสลับร่างกับผู้ชายที่ไม่ชอบหน้าก็ต้องเครียดอยู่แล้วป้ะวะ แต่จะทำไงได้ล่ะ ในเมื่อมันสลับไปแล้ว จะแก้ไขก็ต้องหาสาเหตุก่อนและตอนนี้เราก็คิดไม่ออกทั้งคู่ว่าทำอะไรเอาไว้ถึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้”

“ฮึ่ย!” มาร์คกัดริมฝีปากสีสดแน่น คิ้วสวยขมวดแน่นไปหมด แบมแบมถอนหายใจเฮือกใหญ่

มาร์คนี่คุณหนูเกินไปหรือเปล่า หมอนี่ดูรับมืออะไรไม่ได้เลยนอกจากเรื่องเรียน

“ชีวิตนายมันจืดชืด คิดซะว่าได้สีสันใหม่ในชีวิตละกัน คงมีไม่กี่คนหรอกที่จะได้ใช้ชีวิตเป็นอีกเพศที่เราเกลียดอ่ะ”

“ถ้าเลือกได้ก็ไม่เอาหรอกไอ้สีสันแบบนี้”

“เราไม่ได้เลือกมีคนเลือกให้แล้ว และมันก็ออกมาเป็นแบบนี้ จนกว่าจะหาทางกลับร่างได้เราต้องมาคิดว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง เราต้องมีข้อตกลงกันนะมาร์คต้วน”

“ข้อตกลงอะไร”

“นายคิดว่าไง..เอ่อ ก็เรื่องอาบน้ำอะไรพวกนี้” แบมแบมอ้ำอึ้ง

ทำใจลำบาก เมื่อเช้าผมไม่ได้อาบน้ำให้คุณนะ” มาร์คป้องปากกระซิบเบาๆ แบมแบมพยักหน้า

“เหมือนกัน”

“จะไม่อาบก็ไม่ได้อีก”

“ก็ไม่ต้องส่องกระจกสิ อาบๆ ให้เสร็จๆ ไป”

“แต่มือก็ต้องโดนร่างกายไหมล่ะ?”

“ให้ฉันไปอาบให้นายเอาป้ะ? แล้วนายก็มาอาบน้ำให้ฉันไรเงี้ย” มาร์คตาโตเหมือนได้ยินแบมพูดว่าหมาจะออกลูกเป็นหมู

“บ้าเถอะ! จะจะให้ตัวผมมาทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง แล้วร่างกายคุณเป็นผู้หญิง จะให้ผมไปอาบให้ร่างของผมที่เป็นผู้ชายได้ไงเล่า!

“แต่ข้างในของนายมันคือฉันนะ ฉันอาบน้ำให้ตัวเองไง”

“มันลำบากไปนะคุณ!

แบมแบมกลอกตาไปมาเมื่อมาร์คเรื่องมากเหลือเกิน อะไรก็ไม่เอา หญิงสาวกอดอกครุ่นคิดว่าจะเอายังไงดี

ถึงไอ้นายมาร์คจะน่าโมโห แต่มันก็เป็นสุภาพบุรุษใช้ได้แหละ

“เอางี้! ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงและเสียหายกว่า แต่ฉันอนุญาตให้นายอาบน้ำจัดการร่างกายฉันได้ตามใจชอบ แค่ไม่ช่วยตัวเองก็พออ้ะ”

….” มาร์คถึงกับพูดไม่ออกเมื่อแบมแบมพูดตรงเหลือเกิน

“เอาไง อย่าเงียบดิ จะทำไหมก็บอกมา” แบมแบมดูดน้ำอัดลมอีกอึกแก้ร้อน ร้อนอกร้อนใจเนี่ย!

“คุณนี่เป็นผู้หญิงที่ประหลาดมาก”

“เดี๋ยวโดนถีบ นายจัดการตัวฉันได้ตามใจชอบ เพราะนั้นฉันเองก็จะจัดการกับร่างนายตามใจชอบเหมือนกัน จะไม่ทำอะไรไม่ดีหรอกวางใจได้ ฉันขยะแขยงร่างกายผู้ชายนะ ไม่นึกพิศวาสอะไรหรอก”

แบมแบมยื่นนิ้วก้อยออกไป มาร์คปัดทิ้ง

“คุณเป็นเด็กหรือไง เราควรไปปรึกษาคนอื่นไหม เขาจะได้หาทางช่วยเราคิดว่าควรจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี พ่อแม่ เพื่อนสนิท อะไรแบบนี้”

“อยากเข้าไปอยู่โรงพยาบาลบ้ามากเลยดิ?”

“ทำไมล่ะ มันเรื่องสำคัญนะ”

“นี่คุณชาย นายคิดว่าเรื่องสลับร่างนี่จะมีคนเชื่อสักกี่คนวะ ถ้าบอกไปเขาไม่เชื่อแล้วขำๆ ก็ยังพอทน แต่ถ้าเขาคิดว่าเราบ้าก็จบนะ ถึงจะเป็นคนในครอบครัวมันก็พูดยากนะ ทางที่ดีเราควรช่วยกันเองก่อน”

“จะเริ่มจากที่ไหนล่ะ..

“ขอคิดก่อนสิ บ้านนายมีคนกี่คนอ่ะ กลับบ้านไปจะได้ทักถูก”

“ก็หลายคนนะ มีคุณแม่ พี่สาวหนึ่งคนชื่อเกรซ พี่เกรซแก่กว่าผมหกปี มีน้องชายอยู่คนหนึ่งชื่อโจอี้เรียนมอห้า คุณพ่ออยู่แอลเอ แล้วก็มีคนรับใช้น่ะ”

“บ้านฉันมีกันสามคน แม่ ฉัน แล้วก็ไอ้เบบี้ เรียนมอห้าเหมือนกัน”

จู่ๆ ทั้งคู่ก็เงียบขึ้นมาพร้อมกัน มาร์คฟุบหน้ากับโต๊ะ

“ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ด้วยนะ”

“โหยหวนไปก็เปล่าประโยชน์ว่ะ นายลองคิดในแง่ดีสิ อย่างน้อยเราก็สลับร่างกับคนที่เรารู้จักนะเว้ย แม้เราจะเกลียดกันแต่ก็ถือว่าใกล้ชิดในระดับหนึ่งนะ เพื่อนเราก็รู้จักกันด้วย ง่ายจะ..ตาย..เฮ้คุณชาย! ลุกๆ ลุกมาฟังก่อน ฉันว่าฉันคิดออกแล้วล่ะว่าเราสลับร่างกันได้ไง!!

แบมแบมร้องอย่างตื่นเต้นดีใจสุดขีด มาร์ครีบกระเด้งลุกขึ้นมานั่งตัวตรง ตาเป็นประกาย

“เพราะอะไรเหรอ?”

“เมื่อกี้ฉันคิดถึงยองแจน่ะ แล้วเมื่อวานเราก็ไปร้านขนมไง! ช่วงนี้เรื่องเหนือธรรมชาติที่เข้ามาในหูฉันก็มีแค่เรื่องเดียวอ่ะ เรื่องที่พี่สาวนมโตร้านสวีทตี้พูดเรื่องคำสาปหรืออะไรสักอย่างไงล่ะ!

แบมแบมดีดนิ้วเปาะกับความคิดที่แล่นวาบเข้ามาในชั่ววินาที มาร์คหน้าตาสดใสขึ้นมาทันที

“จริงๆ ด้วย หรือจะเป็นคำทำนายในขนมนั่น!

มาร์คว่าน่าจะไม่ผิดนะ ในขนมมีคำทำนาย พี่สาวก็พูดเรื่องเวทมนต์ด้วย ถึงไม่อยากจะเชื่อแต่มันก็ต้องเชื่อ เพราะหลักฐานมันก็อยู่ตรงหน้า เขาและแบมแบมต่างกลายเป็นอีกคนนี่ไง

“ฉันก็คิดเหมือนกัน เราทั้งคู่กินช็อกโกแลตที่มีคำทำนายเข้าไป..เอ๊ะ! แล้วยองแจล่ะ ยองแจจะเป็นอะไรหรือเปล่า ยัยนั่นกินเข้าไปเหมือนกันนี่”

แบมแบมตกใจ มาร์คก็ตกใจตามไปด้วย

“คุณรีบโทรหาเพื่อนสิ เร็วๆ!

“บ้า! ฉันเป็นมาร์คต้วนนะ จะให้โทรไปหายองแจได้ยังไง นายแหละโทรไป”

“อ่อ ได้ๆ” มาร์ครีบเปิดกระเป๋าที่สะพายมา หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

“เบอร์ยองแจเบอร์อะไร”

“ชื่อยองแจไม่ใสอ่ะ”

-_- คุณนี่บ้าบอ” มาร์คด่าสักทีก่อนจะหารายชื่อที่โทรเข้าออก เจอชื่อยองแจก็รีบกดโทร

<ว่าไงฮันนี่ มีอะไรไอ้แบม>

“ยองแจ เมื่อวานคุณ เอ๊ย เธอเป็นไงบ้าง”

<เป็นอะไรคือยังไงอ่ะ แล้วทำไมต้องพูดเพราะ นี่อยากแกล้งอะไรฉันเหรอ บอกเลยว่าฉันไม่หลงเชื่อแล้วนะยะ!>

“เปล่าๆ ไม่ได้แกล้งๆ จะถามเฉยๆ ว่าไม่ได้มีอะไรผิดปกติไปใช่ไหม ร่างกายแกน่ะ”

มาร์คพูดจิกยองแจตามที่แบมแบมบอก

<ผิดปกติคืออะไรอ่ะไม่มีหรอก เมนส์ก็เพิ่งหายไปสองสามวันนี่เอง มันเรียกเรื่องผิดปกติมั้ยอ่ะ? ก็ไม่เนาะ แกก็เป็นนี่ แล้วมีอะไรอีกอ่ะ ยุงกัดงืม>

ยองแจ เอาที่เป็นสาระหน่อย แกยังเป็นยองแจคนเดิม คุณหนูชเวสวยๆ ใช่หรือเปล่า?”

<แน่นอนสิจ๊ะ ชเวยองแจผู้สวยรวยเริ่ดที่สุดในปฐพี มีเพื่อนต๊องๆ คนหนึ่งคือแก ชีวิตดี๊ดีค่ะ>

ยองแจพูดเสร็จก็หัวเราะขำ มาร์คที่กำลังเครียดๆ ยังขำไปด้วยเลย

“โอเค ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”

<ห่วงเค้าหรอเตง ไม่เอาดิ ไม่เบี้ยนนะเพื่อนนะ ยองแจยังชอบมาร์คคนเดียวเนอะ ไม่เอาไม่หลงรักยองแจนะ ยองแจรู้ว่ายองแจน่ารัก สวย นิสัยดี ชีวิตดี๊ดี แต่เพื่อนไม่หลงรักยองแจนะคะ>

มาร์คอดรนทนไม่ไหวขำออกมาเสียงดัง ก่อนจะส่งมือถือให้แบมแบม

แบมแบมถึงกับเกาหัวกับความบ้าบอของยองแจ นี่ก็ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่าตัวเองบอกชอบมาร์คกับเจ้าตัวไปแล้ว

ยองแจก็ยังพูดเสียงดังเหมือนเคย ได้ยินออกมาจากในมือถือเลยนึกว่าเปิดสปีคเกอร์โฟน

“ยองแจ”

<อุ๊ย! มาร์คเหรอ ทำไมอยู่กับแบมอ่ะ!>

“บังเอิญเจอกันครับ นี่ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ แน่นะ?”

<มาร์คห่วงยองแจด้วยล่ะ เขินแปบ ไม่เป็นไรๆ ยองแจสบายดีค่ะ มาร์คนี่ถามเหมือนแบมเลย มีอะไรกันน่ะ?>

“เปล่าหรอกครับ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เป็นห่วงนะครับ แค่นี้นะ”

<ค่ะ! ยองแจไม่เป็นไรเลย ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ บาย!>

แบมแบมถอนหายใจ ส่งมือถือให้มาร์คเก็บใส่กระเป๋า

“ยองแจสบายดี มีแค่เราสองคนที่เปลี่ยนไป”

“ลองไปถามที่ร้านนั้นกันดูเถอะ ผมอยากรู้ว่ามันเป็นเพราะขนมนั่นหรือเปล่า และถ้าใช่ทำไมมีแต่เราที่สลับร่างกันแต่ยองแจไม่เป็นอะไร”

“งั้นก็ไปกันเถอะ ถ้าเป็นเพราะขนมนั่นจริงๆ ล่ะก็ ร้านนั้นไม่พังไม่ต้องมาเรียกฉันว่ากันต์พิมุก ภูวกุล!

นัยน์ตาของมาร์คที่ตอนนี้มีแบมแบมอยู่ในร่างวาววับน่ากลัวมากเลยทีเดียว มาร์คยิ้มเจื่อน

“พังตามสบาย เดี๋ยวผมจะช่วยจ่ายค่าเสียหายให้เอง”

“เยี่ยม!” แบมแบมยกนิ้วโป้งให้ เพิ่งได้ยินมาร์คพูดเข้าท่าก็ตอนนี้แหละ

 

TBC.

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,302 ความคิดเห็น

  1. #1291 Fanwaan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:18
    สนุกโคตรรรร
    #1,291
    0
  2. #1240 PaulaPum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 10:23
    โคตรบันเทิง5555555
    #1,240
    0
  3. #1237 Choifai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:10
    ชอบอ่าาาาาา เป็นการสลับร่างได้ บันเทิงมาก คนสองขั้ว สองแบบบ55555555555 / แต่ลึกก็จะใช้ชีวิตลำบากอยู่นะ
    #1,237
    0
  4. #1236 Choifai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:10
    ชอบอ่าาาาาา เป็นการสลับร่างได้ บันเทิงมาก คนสองขั้ว สองแบบบ55555555555 / แต่ลึกก็จะใช้ชีวิตลำบากอยู่นะ
    #1,236
    0
  5. #1072 BaMark_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 01:08
    นั่นไงจะไปพังร้านกันจริงๆด้วย555555
    #1,072
    0
  6. #1048 mainhun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 14:32
    ตอนแรกนึกสนุกนะ ทำไมตอนนี้รู้สึกสงสารแล้วว
    #1,048
    0
  7. #958 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 17:45
    555 ทั้งน่ารักและน่าสงสาร คงอยู่แบบนี้ไปอีกนาน
    #958
    0
  8. #950 Nammon AR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 11:53
    น่ารักอ่ะติดตามต่อไปค่ะ
    #950
    0
  9. #889 BloodA93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 12:53
    ชอบง่ะ น่ารักดี
    #889
    0
  10. #849 zmgebob (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 21:53
    สนุกอ่ะ พอสลับร่างแล้วดูลงตัวแฮะ พี่มาร์คก็จะกลายเป้นคนห้าว แบมก็จะเป็นสาวหวานเรียบร้อย โอ้ยเหมาะ555555555555555
    #849
    0
  11. #824 Markup (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 16:21
    ลงตัวมากขำจะไม่ไหว นึกภาพใครในร่างใครแทบไม่ทัน คือนิสัยไปกับร่างใหม่ลงตัวแบบนี้ไม่ต้องคืนร่างหรอก 5555

    ไรท์เป็นคนที่เขียนได้สนุก ลื่นไหล บรรยาย บาสนทนาดีหมดอ่ะ ตบมือให้ไรท์รัวๆ
    #824
    0
  12. #754 ๐Cullen๐ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 21:53
    ชอบผู้หญิงแบบแบมอะห้าวดี
    #754
    0
  13. #740 PiPoTweeTy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 17:30
    55555 อีกคนก็เรียบร้อยซะเกินหญิง อีกคนก็เฟี้ยวซะเกินชาย ท่าทางจะวุ่นวายน่าดูจะหวานกันเป็นมั้ยเนี้ย ถถถถถ เอาใจช่วยนะไรท์ ขอหวานๆหน่อยน๊า
    #740
    0
  14. #737 ppond23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 13:51
    แบมแบมนี่โหดเนอะ
    #737
    0
  15. #722 Tukta Rw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:04
    แบมน่ารักอ่ะ 
    #722
    0
  16. #692 opel_zuza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 15:09
    เรื่องนี้้อิแบมเกรียนหนักมาก ซกมกหัวเหม็นหนักมาก 555555555
    ตอนที่มันบอกให้พี่ต้วนอาบน้ำได้ตามสบายแค่อย่าช่วยตัวเอง คือกูเงิบบบบบ แก๊ > ยองแจชอบมากคนเดียว งือออ คือฮา ไปบอกชอบเขาแถมยังสบายใจมาก 5555555 ขำเเรง

    #692
    0
  17. #678 MBking (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:42
    ขำหนักมากอ่ะจริง ตอนยองแจบอกชอบมาร์คต้วนคนเดียว ขำจนโดนแม่ว่าบ้าแล้วเนี่ย555555555555555555555555555555
    เข้าขากันดีเหลือเขิลนะค้าาา คนหนึ่งพังคนหนึ่งจ่าย ฮิ้ววว ><
    #678
    0
  18. #674 หลินจือ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 10:23
    ใจเย็นแบมใจเย็น
    #674
    0
  19. #661 dyodo_8812 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2558 / 14:38
    รู้สึกเครียดไฉนมาร์คถึงดูสมกับการเป็นผู้หญิงมากกว่าตัวแบมแบมเองซะอีก 555
    #661
    0
  20. #642 monikaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2558 / 20:06
    กูกลัวแบมๆ5555555
    #642
    0
  21. #602 pimpimpim1a (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 20:09
    5555 นัดกันไปพังร้านละ
    #602
    0
  22. #422 เมียหลวงกีกวัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 01:23
    แบมในร่างมาร์ค มาร์คในร่างแบม สนุกสิจ้ะ
    #422
    0
  23. #416 AlIIzabeTT's (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 13:30
    ถ้าพี่มาร์คตกลงให้แบมอาบน้ำให้ แล้วตัวเองอาบน้ำให้แบมนี่จะเป็นไงนี่555555 ไปพังร้านตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์ล้าววว คึคึ =///= รีบๆรักกันสะนะจุ๊บุๆ
    #416
    0
  24. #410 N_udaen_G (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 17:36
    วุ่นวาย หรรษาสุด 555555555 ตื่นมาเป้นอีกคนคงช้็อคมากๆทำตัวไม่ถัึูกสุด จะได้สนิทกันก้ตอนนี้แหละ ช่วยกันหาทางแก้สุด ะชายต้วนก้็นะ สำอางมากๆ แบมนี่ผยจริงมั้ย??? ยองแจนี่สติไม่มีสุด แต่น่ารักดีิ ตอนนี้คงเตรียมตัวไปถล่มร้านขนมสินะ
    #410
    0
  25. #378 hannidookx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 13:31
    เราชอบบบบบบบบบบบ

    คือแบมก็ตลกอ่ะทำอะไรก็เหมาะมาก ยิ่งอยู่ในร่างมาร์คแล้วการกระทำแต่ละอย่างนี่เราชอบบบ

    ตอนเจอกันแล้วเค้ายืนจ้องกันอยู่ห่างๆนิ่งๆแล้วแบมในร่างมาร์คค่อยเข้าไปหาแล้วมร์คในร่างแบมสะดุ้งนี่น่ารักก

    นี่ตอนคุณชายมาร์คในร่างน้องแบมแบมเค้าโวยวายนี่โอยยยย น่ารักโคตรร ออลคิลพี่แรงมากค่ะพูดเลยยย

    แต่ประโยคสุดยอดที่ชอบก็ตอนมาร์คสะบัดสะบิ้งแล้วแบมกระชากแขนมาตะโกนนี่ชอบบบบ

    งื่อวุ่นวายมาก เราชอบอ่ะ เราชอบบบบบบบบ ><
    #378
    0