(GOT7) วิวาห์ไร้ใจ Markbam,Jackjae,Bnior [Mpreg]

ตอนที่ 29 : Chapter 25 : English cottage

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    20 ธ.ค. 58

 

กลับมาแล้วจ้ะ ไงคนสวยของพ่อ คิดถึงจังเลยค่ะ

แจบอมเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นที่มีเพียงสองแม่ลูก จินยองนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา ส่วนพริมโรสนอนคว่ำกับพื้นวาดรูประบายสีอยู่ เขานั่งลงข้างลูกสาวแล้วหอมแก้มแกฟอดใหญ่ พริมโรสเงยหน้ามายิ้มให้แล้วสนใจรูปวาดต่อ

วาดอะไรคะเนี่ย

ครูให้วาดครอบครัวค่ะ นี่พ่อ หนู แม่ แล้วก็คุณปู่พริมโรสชี้ตัวการ์ตูนก้างปลาที่ยืนหน้าบ้านหลังใหญ่ให้พ่อดู แจบอมอมยิ้ม กอดแกเอาไว้แล้วก้มมองรูป

สวยจังเลย

จริงเหรอคะ

จริงสิจ๊ะจินยองมองสองพ่อลูกที่คุยกันงุ้งงิ้ง

คุณขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนสิแล้วค่อยมาเล่นกับลูก

แป๊บนึงนะ อ้อ ยองแจแชทมาหาผมว่าแบมแบมคลอดแล้วนะแจบอมเงยหน้าคุยกับจินยอง

เอ๋? ไวจังจินยองแปลกใจ

นี่คุณไม่รู้หรอกเหรอ?”

ไม่รู้หรอก ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ

ก็คุณทำงานที่บริษัทคิมผมเลยนึกว่าคุณรู้แต่ลืมบอกผม เดี๋ยวเราออกไปเยี่ยมแบมแบมกันนะ ออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันด้วย

เอ่อ..จะดีเหรอคุณจินยองไม่แน่ใจว่าควรไปไหม แจบอมอมยิ้ม

ดีสิ คุณทำงานที่บ้านแบมแบมด้วย ไม่ไปน่ะน่าเกลียด

ต้องมีของเยี่ยมด้วยสินะ

ก่อนไปโรงพยาบาลเราค่อยแวะหาซื้อกันก็ได้

พ่อคะ คลอดคืออะไรเหรอคะพริมโรสกระตุกแขนเสื้อพ่อถามสิ่งที่สงสัย

คลอดก็คือน้องตัวเล็กๆ ในท้องพี่แบมแบมออกมาอยู่ข้างนอกแล้วน่ะสิจ๊ะ

น้องในท้องกลมๆ เหรอคะพริมโรสจำได้ว่าพี่แบมแบมท้องโต พ่อบอกว่าพี่แบมแบมมีน้องในท้อง พี่แบมไม่ได้อ้วนนะ

ใช่แล้วจ้ะ

ถ้าจะไปเยี่ยมแบมแบมเราก็ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะครับ ไปเถอะจ้ะพริมโรส แต่งตัวไปหาน้องตัวเล็กๆ กันดีกว่า

การบ้านยังไม่เสร็จเลยค่ะ

เดี๋ยวค่อยกลับมาทำก็ได้ค่ะ น้องน่ารักมากเลยน้า ไม่อยากเจอน้องเหรอ?”

อยากค่ะ!พริมโรสรีบเก็บการบ้านใส่กระเป๋าโดยมีคุณพ่อช่วย เด็กน้อยเดินนำหน้าพ่อแม่ขึ้นบันไดไปชั้นบน แจบอมเดินรั้งรอจินยอง โอบเอวบางไว้

เป็นอะไรน่ะจินยอง สีหน้าไม่ดีเลย

ถ้าไปแล้วเจอมาดามหรือว่ายองแจจะทำยังไงดีล่ะคุณ

ไม่ต้องกังวลหรอกนะ เรื่องนี้เป็นเรื่องน่ายินดี เราไปแสดงความยินดีด้วยไม่มีใครว่าคุณหรอก

แต่ยังไงฉันก็รู้สึกไม่ดีน่ะ เพราะฉันแบมแบมเคยเกือบจะแท้งด้วย..

จินยองรู้สึกกลัวที่จะต้องเจอลูกของแบมแบมด้วยซ้ำ แจบอมจับมือนิ่ม ตบเบาๆ

อย่าคิดมากเลย แบมแบมไม่ได้โกรธคุณแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าเขาติดใจในเรื่องมาร์คเขาคงไม่ช่วยคุณเรื่องงานหรอก มาดามและยองแจรักแบมแบมมาก เมื่อแบมแบมทำดีกับคุณพวกเธอก็คงไม่อะไรกับคุณแล้วล่ะ

มันไม่ใช่แค่เรื่องแบมแบมน่ะสิ เรื่องระหว่างฉันกับมาดามมันมีมากกว่านั้น

ไม่เอาน่าอย่าคิดมากเลย เราอาจไปไม่เจอมาดามและยองแจก็ได้นะ เอาไว้ไปถึงโรงพยาบาลก่อนก็แล้วกันค่อยคิดว่าจะทำยังไงต่อไป

อืม ขอบคุณ ฉันสบายใจขึ้นนิดนึงแล้วล่ะ

เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นแทนได้ไหม?”

หือ? อ๊ะ แจบอม!จินยองตีไหล่คนที่ฉวยโอกาสหอมแก้มเขา แจบอมสะดุ้ง

นิดหน่อยเอง โอ้ ผมไปช่วยยัยหนูแต่งตัวดีกว่า ป่านนี้แกรอแย่แล้วร่างสูงรีบเดินหนีจินยองก่อนจะโดนฟาดอีก

 

 

 

 

 “อาจารย์! ไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะมาด้วย

แบมแบมทักอาจารย์ด้วยความดีใจ มาร์คได้ยินเสียงสดใสของเมียแล้วแอบเบ้ปาก หมั่นไส้คนมาใหม่ที่ถือกระเช้าของเยี่ยมมาด้วย

ยองแจส่งข่าวบอกน่ะสิว่าแบมคลอดแล้ว ยินดีด้วยนะ

ขอบคุณครับ สวัสดีครับพี่จินยอง สวัสดีน้องพริมโรส

แบมแบมโบกมือให้เด็กน้อย พริมโรสโค้งให้แบมแบมและมาร์คด้วยท่าทางน่าเอ็นดู

น่ารักจังเลยแบมแบมชมยัยหนูของอาจารย์พร้อมรอยยิ้มหวานๆ พริมโรสเดินไปหาแบมแบม

น้องอยู่ไหนเหรอคะ

อยู่อีกห้องนึงค่ะ แต่เดี๋ยวคุณพยาบาลจะพามากินนม อยากเห็นน้องไหม?”

อยากค่ะ” 

นี่อยู่กับมาร์คแค่สองคนเองเหรอแบมแบมแจบอมเดินมานั่งคุยด้วยที่ข้างเตียง จินยองเลี่ยงไปนั่งที่โซฟา

ครับ มาดามกับยองแจยังไม่มาเลย เดี๋ยวก็คงมาครับ บอกว่าจะเอามื้อเย็นมาให้แบมด้วยแบมแบมกับอาจารย์หนุ่มคุยกันสองคนอยู่สักพักจนพยาบาลพาตาหนูทั้งสองมาหาป๊าและม๊า

น่ารักจัง ชื่ออะไรกันบ้างเหรอ?” แจบอมยิ้มกว้างเมื่อเห็นพ่อหนูทั้งสอง เขาจับข้อมือน้อยที่มีกำไลเขียนชื่อติดอยู่

เรียกว่าบรู๊คลินกับแมทธิวก็ได้ครับ

ดีจังเลยนะ มีทีเดียวสองคนเลย แล้วนี่ตั้งใจจะมีลูกอีกไหมล่ะ

คงอีกนานเลยครับ ขอเลี้ยงสองพี่น้องนี่ให้ดีที่สุดก่อนดีกว่า

พี่ขออุ้มหน่อยได้ไหม

ได้สิครับแจบอมค่อยๆ อุ้มเจ้าตัวเล็กคนหนึ่งขึ้นจากที่นอนเล็ก พริมโรสร้องขอดูน้องบ้าง

น้องน่ารักจัง! ตัวนิดเดียวเองค่ะ

น่ารักเนอะแจบอมพยักหน้าเห็นด้วยกับลูกสาว

พี่จินยองลองอุ้มบ้างไหมครับแบมแบมเอ่ยถามคนที่นั่งเงียบมานาน พี่มาร์คชวนคุยก็ตอบประหยัดคำมาก

ไม่เป็นไรจินยองปฏิเสธ แต่แบมแบมให้พี่มาร์คอุ้มลูกไปหาพี่จินยองบ้าง

คนนี้บรู๊คลินน่ะ คนโตนะ

เอ่อ..

อุ้มหน่อยสิ ไม่เป็นไรหรอกจินยองรับบรู๊คลินจากป๊ามาตะกองกอด ร่างเล็กจิ๋วขยับดิ้นไปมาน่าเอ็นดูจนคนอุ้มยิ้มออกมา

น่ารักใช่ไหมล่ะ

อื้ม ลูกคุณน่ารักมากเลยนะมาร์ค ดีใจด้วยนะ

ขอบคุณ

แบมบี้จ๋า ของกินอร่อยๆ มาแล้ว..คุณมาที่นี่ได้ยังไงเนี่ย?”

ยองแจชะงักเมื่อเข้ามาในห้องแล้วเจอจินยองนั่งอุ้มหลานชายเขาอยู่ จินยองสะดุ้ง เงยหน้ามองยองแจ

คุณหนูต้วนยื่นตะกร้าของกินให้พี่ชายถือแล้วเท้าเอวมองจินยอง

มาทำไม

ก็..

พี่พาจินยองกับพริมโรสมาแสดงความยินดีกับแบมแบมน่ะ

อ่าวพี่แจบอม สวัสดีครับ

ใบหน้าบึงตึงของยองแจเปลี่ยนไปทันใดกลายเป็นยิ้มแย้มจนพี่ชายทำปากมุบมิบบ่นน้องชายตัวแสบที่เลือกปฏิบัติ

สวัสดีจ้ะ

สวัสดีค่ะพี่ยองแจคนสวย

ปากหวานจริงๆ เลย มานี่มา มาให้พี่ยองแจกอดหน่อยเร็ว

พริมโรสละความสนใจจากน้องในอ้อมแขนพี่แบมแล้ววิ่งมาหายองแจ ร่างบางนั่งลงกอดพริมโรสแน่น

มาร์คเดินไปนั่งโซฟาตัวเดียวกับจินยอง ยองแจมองจากหางตา หอมแก้มพริมโรสแล้วปล่อยแกกลับไปหาพ่อก่อนเดินไปนั่งตรงกลางระหว่างมาร์คและจินยอง

ยังมีน้ำใจมานะยองแจเปรยกับจินยอง

คนรู้จักกันนี่ครับ

มานานหรือยัง

ไม่นานครับ แป๊บเดียวเอง

นึกว่านานแล้วจะได้รีบกลับ ไม่ได้ไล่นะแค่เป็นห่วง เย็นมากแล้วเดี๋ยวพริมโรสจะหิว

แกกินขนมมาแล้วครับ ไม่เป็นไรยองแจปรายตามองจินยอง มั่นใจว่าจินยองรู้ว่าเขาไล่แต่กลับพูดไปอีกอย่าง

แกจะเบียดพี่อีกนานไหมยองแจมาร์คโดนน้องกระแซะเบียดจนจะตกโซฟาอยู่แล้วนะเนี่ย

งั้นขยับมายองแจลุกขึ้นให้พี่ชายขยับมานั่งดีๆ มาร์คนึกว่าน้องจะลุกไปนั่งที่อื่นแต่ยองแจกลับนั่งลงบนตักเขา

คิดว่าตัวเองย้อนวัยไปตอนประถมเหรอ?”

น้องนั่งแค่นี้ทำบ่น

หนัก

ก็อยากจะนั่งตรงนี้

นี่ยองแจแกจะมานั่งบังฉันทำไม

พูดมากจริง นั่งนิ่งๆ ไปเถอะ เมื่อไรอาจารย์จะแต่งงานกับจินยองให้เป็นเรื่องเป็นราวไปสักทีล่ะครับยองแจพูดกับพี่ชายเสร็จก็หันไปพูดกับแจบอมต่อ

พี่อยากแต่งนะ แต่จินยองไม่อยากแต่งน่ะสิ

อ่าว ทำไมล่ะ

จินยองบอกว่าพริมโรสโตแล้วเลยไม่อยากแต่ง เราเลยจดทะเบียนสมรสกันอย่างเดียวน่ะ พี่ก็งงเขาอยู่เหมือนกันว่าไม่อยากใส่ชุดเจ้าสาวบ้างหรือไง

อ๋อ จดทะเบียนสมรสแล้ว ก็ดีครับยองแจลุกจากตักพี่ชายทันที

มาร์คมองตาขวาง รู้แล้วล่ะว่าน้องมานั่งตักเขาทำไม คงหวงเขาอีกล่ะสิ พอรู้ว่าแจบอมและจินยองเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วก็เลยเลิกหวง

ทำไมคุณไม่จัดงานแต่งสักหน่อยล่ะ พ่อของแจบอมยอมเหรอ

มาร์คถามพลางจับเท้านิ่มของลูกเบาๆ จินยองก้มมองเด็กน้อยในอ้อมแขนที่ดิ้นไปมาเพราะถูกกวนแล้วอมยิ้ม เอ็นดู

ยอมสิ ฉันไม่อยากจัดงานใหญ่โตอะไร อยู่กันจนลูกโตแล้วมาจัดงานมันก็เขินน่ะ เรื่องงานแต่งฉันไม่ได้ซีเรียสหรอก

มาร์คมองที่มือซ้ายของคนรักเก่า มีแหวนเงินวงสวยจับจองอยู่ที่นิ้วนาง

จัดงานแต่งมันก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรขนาดนั้นสักหน่อย พิธีแค่ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จแล้ว คุณไม่อยากแต่งแต่แจบอมอาจจะอยากแต่งแต่ต้องตามใจคุณก็ได้นะ คุณว่ายังไงเขาก็ต้องว่าตามกันอยู่แล้ว

ฉัน..

ถึงคุณไม่ได้มางานแต่งงานของผม แต่ผมอยากไปงานแต่งของคุณนะ ผมอยากเห็นคุณมีความสุขกับวันสำคัญของคุณ

ฉันจะลองไปคิดดูก็แล้วกัน

ผมจะรอการ์ดเชิญจากคุณนะ

 “ไอ้บรรยากาศละมุนหวานแหววและมีเด็กน้อยน่ารักเป็นพร็อบประกอบเหมือนพ่อแม่ลูกนั่นมันอะไรกันน่ะ

ยองแจถลึงตามองฉากระหว่างพี่ชายและคนรักเก่าอย่างขัดใจ แจบอมและแบมแบมมองหน้ากัน แบมแบมไม่คิดมากอะไรอยู่แล้ว แต่เขาก็ห่วงพี่แจบอมนิดหน่อย

มันแปลกๆ ไหมล่ะ ทั้งที่พี่แจบอมเป็นคนขอแต่งแต่พี่จินยองบอกไม่อยากจัดงาน แต่พอพี่มาร์คช่วยพูดนิดเดียวพี่จินยองกลับยอมคิดเรื่องจัดงานแต่งงาน

อ่าเขาถึงว่าคนรักกันต่อให้จากกันนานแค่ไหนเยื่อใยก็ยังคงอยู่

คิดมากไปได้ยองแจ พูดอะไรของแกน่ะเดี๋ยวตีเลยมาร์คปรามน้องที่พูดจาชวนให้คนอื่นคิดมาก เดี๋ยวแบมแบมน้อยใจจะทำยังไงเล่า!

มาร์คลุกมาหาแบมแบมชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นแจบอมจับมือนิ่มของภรรยาตนอยู่ มาร์คมองด้วยสายตาให้แจบอมเลิกจับ แต่แจบอมไม่รู้ว่ามาร์คมองหน้าตนทำไม

มีอะไรเหรอมาร์ค?”

มองหน้าพี่แจบอมเขม็งเชียว จะหาเรื่องเหรอยองแจออกโรงปกป้อง

แบมแบมค่อยๆ ดึงมือที่พี่แจบอมกุมไว้กลับคืนมาแล้วรองใต้ก้นตาหนูแทน

อ๋อ..แค่นี้ทำหึงมองตาจะถลน ทีตัวเองไปจี๋จ๋ากับจินยองยังทำได้เลย

แค่คุยธรรมดา แกเห็นฉันแตะตัวเขาไหมล่ะมาร์คพูดกับน้องแต่ตามองแจบอม เน้นหนักคำว่าแตะตัว

ก็แค่จับมือฉันมิตรป้ะ ผมอยากเห็นคุณมีความสุขกับวันสำคัญของคุณโอ๊ยฟังแล้วจั๊กจี้แทบจะสำลักน้ำลายยองแจกอดอกเหน็บแนมประชด มาร์คยกมือยอมแพ้

โอเค ฉันผิด เลิกแดกดันเถอะ

หึ

ยองแจพอเถอะแบมแบมปราม ยองแจหันมามอง แบมแบมพยักหน้าไปทางพริมโรสที่มองพี่ยองแจตาแป๋ว ยองแจกระแอมเล็กน้อย เปลี่ยนเรื่อง

พี่เอาขนมมาเยอะแยะเลย พริมโรสกินข้าวมาหรือยังคะ หิวหรือเปล่า กินขนมกันไหมเอ่ย?”

กินค่ะ

งั้นเราไปหาขนมกินกันดีกว่าเนอะยองแจจับมือพริมโรสไปจนพ้นบริเวณแล้วจินยองก็ถอนหายใจออกมา

น้องคุณยังหวงพี่ชายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ

อื้อ..มันก็เป็นแบบนี้แหละ แก้ไม่หายสักที

อือ..แบมแบมขอโทษนะ คงไม่ได้คิดมากอะไรใช่ไหม?” แบมแบมอมยิ้มเมื่อได้ยินคำถามจากจินยอง

ไม่หรอกครับ แบมไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่อย่างที่พี่มาร์คว่าก็ดีนะครับ งานแต่งเราก็แต่งได้ครั้งเดียว ลองจัดสักครั้งสิครับ แบมก็อยากไปแสดงความยินดีกับอาจารย์นะ

พูดกันทั้งสองคนแบบนี้อยากให้จัดมากเลยสินะ

มีเจ้าบ่าวหล่อๆ แบบนี้ เป็นแบมนะจะอวดให้ทั่วเลย แต่งงานให้คนเขารู้ว่าพี่แจบอมมีเจ้าของแล้ว จะได้ไม่มีใครกล้ายุ่งไงครับ

แบมแบมวางมือบนไหล่กว้างของคนที่นั่งอมยิ้มอยู่ แม้แจบอมจะน้อยใจเล็กๆ ที่จินยองฟังมาร์คมากกว่าเขา แต่เขาก็มีหวังจะได้แต่งงานกับจินยองสมใจ ถือว่าหักลบกลบกันไปได้

อะแฮ่มมาร์คกระแอมเบาๆ  แบมแบมลดมือจากไหล่อาจารย์

แหม แตะนิดเดียวเอง

แตะทำไม

แขนอาจารย์แน่นดีนี่ครับ หุ่นดี๊ดี

เดี๋ยวเถอะ! ชมว่าหล่อบ้างล่ะ หุ่นดีบ้างล่ะ พี่ยังยืนอยู่ตรงนี้นะ

ครับ พี่ก็ยืนอยู่ไง ไม่ได้นั่งสักหน่อย

แบมแบม!

อย่าเสียงดังนะลูกตกใจ ไปเลย ไปนั่งนู่นเลย ไปหายองแจเลยนะ

แบมแบมชี้ไปไกลๆ แต่มาร์คกลับลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง ไม่ยอมไปไหน คุณแม่อ่อนใจ

แจบอมและจินยองกลั้นหัวเราะ มาร์คนี่ขี้หึงจริงๆ เลยนะ น่าเห็นใจแบมแบม

 

 

 

 

 

 “มาร์คนี่แกจะทำอะไรกับสวนของแม่น่ะ

มาดามเดินมายืนข้างลูกชายที่วันนี้ตื่นแต่เช้า เธอเพิ่งไปวิ่งรอบหมู่บ้านมาพอกลับมาถึงบ้านก็เจอรถของบริษัทรับจัดสวนจอดอยู่เลยเดินมาดู ไม่คิดว่าลูกจะตื่นแต่เช้าลงมาที่สวนด้วย

อ่อ..ผมจะจัดสวนใหม่น่ะครับแม่ แค่พื้นที่ติดห้องหนังสือก็พอ ไม่รบกวนสวนดอกไม้ของแม่หรอก

หา? นึกยังไงอยากจัดสวนขึ้นมา ไม่ไปเยี่ยมลูกกับเมียรึไง

คุณอาคงอยู่เป็นเพื่อนแบมแล้วล่ะครับ ผมจะเข้าไปตอนเที่ยง จะคุยกับนักออกแบบสวนก่อน

ทำเพื่ออะไรเนี่ย?” ลี่จูไม่รู้เลยว่าลูกชอบดอกไม้ด้วยนานทีหลายปีหนมาร์คจะเข้ามาดื่มด่ำความสวยงามของดอกไม้ในสวน

เพื่อแบมแบมน่ะครับ ผมอยากได้สวนอังกฤษ English cottage ผมว่าแบมน่าจะชอบสวนแนวคอทเทจนะ สวนสไตล์นี้ผมรู้สึกว่ามันดูธรรมชาติดี ผมจะลงเยอบีร่าสีขาว อาจจะมีสีอื่นบ้างนิดหน่อย ส่วนดอกไม้ชนิดอื่นผมให้นักออกแบบเขาคิดให้ว่าจะลงต้นไม้หรือดอกไม้อะไรเพิ่มดี

มาร์คกอดอกมองคนงานที่เริ่มขนดอกไม้ ต้นไม้ หินธรรมชาติ และน้ำพุวางรวมไว้มุมหนึ่ง ตัวหลักของสวนนอกจากเยอบีร่าสีขาว คือ ศาลาโปร่งทำจากไม้เก่าที่เขาสั่งทาสีขาวใหม่

มีอารมณ์โรแมนติกเหมือนกันนี่ลูกชาย คิดไว้นานหรือยังเนี่ยมาดามยิ้มกว้าง ปลื้มใจแทนแบมแบม ถ้ากลับบ้านมาเห็นสวนสวยๆ คงจะชอบ

ไม่นานหรอกครับ เรื่องหาของขวัญให้แบมแบมน่ะผมคิดมาสักพักแล้ว แต่เรื่องสวนผมคิดออกไม่กี่วันนี้เองเพราะเพิ่งนึกได้ว่าแบมแบมชอบเยอบีร่าสีขาวมาก พอคิดเรื่องสวนได้ผมก็ไปคุยกับจินฮวาน จำได้ว่าลูกพี่ลูกน้องของมันเปิดบริษัทรับจัดและออกแบบสวนน่ะครับ

แม่ว่าแบมแบมต้องชอบมากแน่ มีที่นั่งพักผ่อนด้วยก็ดีนะ หาโต๊ะสวยๆ ที่เข้ากับศาลาโปร่งสักชุดเอาไว้ให้แบมแบมมานั่งเล่น

ผมคิดอยู่เหมือนกันครับแต่ยังหาที่ถูกใจไม่ได้ แต่น้องของจินฮวานบอกว่าจะช่วยหาให้

แม่เข้าบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ จะไปหาแบมแบมมาดามไม่รบกวนเวลาของลูก แตะบ่าเขาเบาๆ แล้วเดินเข้าบ้าน

 

 

 

 

 “อ่าว ทำไมมากันเต็มห้องแบบนี้ นัดกันมาเหรอ?” มาร์คตกใจนิดหน่อยเมื่อเข้าในห้องพักของภรรยาแล้วเจอเพื่อนสนิทมากันครบแก๊งเลย

เมียเพื่อนคลอดลูกทั้งทีก็ต้องมาแสดงความยินดีหน่อยสิชานอูที่นั่งข้างเตียงคุณแม่เอ่ย

มาร์คกวาดสายตาไปรอบห้อง ยุนฮยองและดงฮยอกกำลังอุ้มตาหนูอยู่ที่โซฟาตัวหนึ่ง แจ็คสันนั่งกินขนมอยู่กับยองแจที่โต๊ะอาหาร แต่ภาพที่น่าประหลาดคือสามคนที่นั่งอยู่บนโซฟานั่นต่างหากฮันบินถูกเพื่อนเขาสองคนนั่งประกบเชียว นี่เขาพลาดอะไรไปหรือเปล่าเนี่ย?

มากันทีเดียวแบบนี้เมียกูหนวกหูตายเลย

มาร์คกลัวแบมแบมรำคาญเพื่อนเขาจัง แต่ละคนพูดมากกันทั้งนั้น แบมแบมจะได้พักผ่อนเต็มที่ไหม?

พวกกูไม่ได้ส่งเสียงดังขนาดนั้นป้ะวะ รู้กาลเทศะน่ายุนฮยองค้อนเพื่อน

เอาของมารับขวัญหลานน่ะมาร์คดงฮยอกพูดยิ้มๆ มาร์คเลิกคิ้ว

เอาอะไรมาล่ะของใช้เด็กอ่อนล่ะสิ นี่มีเต็มบ้านแล้วมึง เยอะจนแฝดใช้ยันสามขวบยังเหลือเฟือ

มาร์คและภรรยาไม่ได้ซื้อของให้ลูกด้วยตัวเองเลยนอกจากของเล่นที่ได้มาจากกรุงเทพฯ มาดามและคุณอาทั้งสองน่ะไปหาซื้อมาให้หมดแล้ว

มึงคิดว่ากูจะเอาของแบบนั้นมาให้หลานหรือไง บ๊อบบี้โชว์ซิดงฮยอกทำสีหน้าประหนึ่งว่ามาร์คประเมินเพื่อนต่ำไปนะ

จีวอนชี้ไปที่กล่องกำมะหยี่สีแดงสองกล่องที่วางซ้อนกันบนโต๊ะ มาร์คเดินไปเปิดดูจึงพบว่าภายในกล่องแต่ละกล่องมีสร้อยข้อมือและกำไลข้อเท้าเด็กทำจากทองคำอยู่อย่างละคู่ และกำไลและสร้อยทั้งสองกล่องมีลวดลายไม่เหมือนกัน

ทองคำแท้เหรอ?”

เออน่ะสิจินฮวานพยักหน้า

โอ้โห พวกมึงรักลูกกูขนาดนี้เลยเหรอ แต่มันไม่แพงไปหน่อยเหรอวะ

หลานคนแรกของกลุ่มนี่นา มึงไม่ต้องคิดว่ามันแพงหรอก พวกกูก็ช่วยกันจ่ายน่ะ สั่งทำพิเศษ

แบมชอบนะครับ สวยมากเลยมาร์คพยักหน้า ถ้าเมียชอบก็ดี

ขอบใจพวกมึงว่ะมาร์คอมยิ้ม เก็บของไว้ตามเดิม

แบมเป็นไงบ้าง พวกนี้มันกวนแบมหรือเปล่า พ่อกับแม่กลับไปนานแล้วเหรอ

มาร์คเดินไปหาภรรยา แบมแบมส่ายหน้า

ไม่กวนหรอกครับ มีพวกพี่เขามาก็สนุกดี พอเพื่อนๆ พี่มาพ่อกับแม่ก็กลับน่ะครับ พี่มาช้าจังเลย

มีธุระต้องทำนิดหน่อยน่ะจ้ะ นี่กินอะไรหรือยัง

มาร์คไล้แก้มเนียนด้วยหลังมือเบาๆ สอดมือสวยกับเส้นผมนุ่มไล่ไปหลังใบหูแล้วจดริมฝีปากกับผิวแก้มนุ่ม

ท่าทางอ่อนโยนที่ดูก็รู้ว่ารักเมียมากของมาร์คทำให้เพื่อนทั้งหลายเกิดอาการหมั่นไส้และอิจฉา หวานไม่เกรงใจเพื่อนฝูงเลย

ยังเลยครับพี่จุนฮเวออกไปซื้อให้อยู่ แบมให้ซื้อมาเผื่อพี่ๆ ด้วยน่ะครับ

อ่าว ยังไม่ได้กินเหรอแล้วสองคนนั้นนั่งกินอะไรอยู่มาร์คพยักพเยิดไปทางคู่รักคู่หนึ่งที่คุยกันไม่สนใจคนรอบข้าง

กินขนมของแบมนั่นล่ะครับ พี่แจ็คสันกับยองแจเพิ่งไปธุระกันมายังไม่ได้กินข้าวเช้า แบมเลยให้กินขนมที่มีอยู่ไปก่อน แบมรอของกินที่พี่จุนฮเวจะซื้อมาทีหลัง

แบมแบมยังไม่หิวหรอก

พวกพี่ไม่คิดจะขยับไปหน่อยเหรอครับ ผมไม่ใช่ที่พิงสาธารณะของใครนะ

ที่สุดฮันบินก็ทนไม่ไหวเมื่อจีวอนและจินฮวานไม่ยอมลุกไปไหน เขาอึดอัดจะตายอยู่แล้ว

นั่นสิ แกลุกไปห่างๆ เลยไอ้บ๊อบจินฮวานยื่นแขนอ้อมหลังฮันบินไปผลักหัวเพื่อน จีวอนผลักคืนไม่ยอมแพ้

แกสิลุกไป ไหนบอกว่าเปลี่ยนใจไปหาผู้ชายคนนั้นแล้วไง

ผู้ชายคนไหนไม่มีสักหน่อย เพ้อเจ้อ

เดี๋ยวๆ ผู้ชายคนนั้นนี่ใครวะ พูดถึงใครเนี่ย?” มาร์คสงสัยมาก คนในกลุ่มพากันอมยิ้ม

พี่จุนฮเวไงพี่มาร์คยองแจตอบแทนให้ก็ได้ มาร์คร้องห๊ะ สงสัยว่าทำไมยองแจรู้แต่เขาไม่รู้

อธิบายมาซิ แกไปรู้จักจุนฮเวตอนไหนวะจินฮวาน?”

ตอนแกไม่รู้น่ะจินฮวานยิ้มหวานเห็นฟัน มาร์คมองแรงมาก ทุกคนหัวเราะ

พี่แจ็คสันเล่าให้ฟังว่าตอนสมัยเรียนมหาลัยพี่มาร์คเคยถูกจับคู่กับพี่จินฮวานด้วย จริงเหรอครับ?”

แบมแบมถามยิ้มๆ ได้คุยกับเพื่อนพี่มาร์คนี่คลายเครียดมาก แต่ละคนมีเรื่องมาเล่าให้ฟังเยอะแยะ

ระหว่างพี่ไม่อยู่ไอ้พวกนี้มันเอาเรื่องอะไรใส่หัวแบมบ้างเนี่ย มันนินทาพี่เหรอ?”

มาร์คเริ่มขนลุกขนชัน ไม่ใว้ใจเพื่อนเลย สนิทกันมากก็ยิ่งชอบแฉ

เผาเกรียมเลยแหละแจ็คสันหัวเราะแล้วตีมือกับยองแจ

ไม่ได้นะ พูดอะไรกันมั่งบอกมาเลยมาร์คร้อนตัว

เล่าว่าตอนวัยรุ่นแกเป็นไงบ้างน่ะสิ แล้วก็บอกน้องแบมว่าแกกับฉันเป็นคู่จิ้นกันด้วย มีแต่คนเชียร์ให้ได้กัน ฉันเกือบจะจับแกทำผัวแล้วเหมือนกันดีที่ยั้งใจไว้ทัน ไม่งั้นคงต้องเสียดายมากแน่ๆ เพราะตอนนี้ฉันเจอน้องฮันบินแล้ว..น้องฮันบินไม่ต้องคิดมากนะ พี่กับมาร์คไม่มีอะไรมากไปกว่าเพื่อนหรอกครับ

มาร์คมองจินฮวานที่เกาะแกะเบียดกระแซะแทบสิงร่างฮันบินแล้วรู้สึกรำคาญแทนฮันบินเลยเป็นเขาหน่อยไม่ได้ จะถีบให้กระเด็นเลยล่ะ

ไม่คิดมากหรอกครับเพราะผมไม่คิดอะไรกับพี่อยู่แล้ว

ฮันบินหน้าตึงเชียว จินฮวานชะงัก เพื่อนๆ โห่ฮากันใหญ่แม้แต่แบมแบมยังยกมือปิดปากเพื่อกลั้นขำไม่ให้เสียมารยาท

เฮ้ยมีคนไม่ตกหลุมเสน่ห์แกด้วยแน่ะ เจ๋งว่ะ!ดงฮยอกกลั้นขำขณะส่งบรู๊คลินให้ป๊ามาร์คอุ้ม

ทำไมน้องฮันบินพูดจาไร้เยื่อใยแบบนี้ล่ะจินฮวานแสร้งทำเป็นร้องไห้

แกหมดสิทธิ์จีวอนยิ้มอย่างผู้เหนือกว่า ฮันบินยกไหล่หนีไม่ให้จีวอนกอด

พี่ก็ด้วย ผมไม่ชอบผู้ชายถึกๆ แบบพี่หรอก

สะใจโว้ยจินฮวานขำออกนอกหน้ามาก

ไม่เป็นไรนะยังไงมึงก็ยังมีไอ้ยุนอยู่ชานอูปลอบใจจีวอน ต่อมสงสัยของมาร์คถูกสะกิดตงิด

เกี่ยวอะไรกับไอ้ยุนวะ

มึงไม่รู้เหรอ ไอ้บ๊อบได้กับไอ้ยุนแล้วนะแจ็คสันไม่เชื่อว่ามาร์คไม่รู้ มาร์คอึ้งไปเลยหันไปมองยุนฮยองทันที

มึง..ทำไมกูไม่รู้มาร์คตกใจมากเลยนะ

ได้เด้ยอะไรมึงก็เชื่อพวกมันเนาะ กูได้ผัวอย่างไอ้บ๊อบกูนอนเหี่ยวตายดีกว่า

ยุนฮยองถอนหายใจ

แล้วที่กูไปค้างบ้านไอ้บ๊อบและมึงก็อยู่ด้วย กูออกมากินน้ำตอนกลางคืนได้ยินเสียงอื้ออ๊ะๆ ล่ะ

ชานอูชี้หน้าคนที่คิดจะหลบเลี่ยงความผิด ยุนฮยองหน้าแหย

ไม่นี่ กูกับมันดูหนังกันเฉยๆ เหอะ โอ๊ยแค่คิดว่าได้กันก็ขนลุกแล้ว

สรุปว่าเพื่อนพี่เขาชอบกันเองเหรอครับแบมแบมสะกิดสามี กระซิบให้ได้ยินกันสองคน อยากรู้

พี่ก็สับสนเหมือนกัน

มาร์คไม่รู้ว่าพวกมันจะขยับสถานะหรือเปล่า แต่พวกเขาสนิทกันมากจนถ้าเกิดได้กันจริง พอเลิกกันมันก็ยังเป็นเพื่อนกันได้เหมือนเดิมนั่นล่ะ

อ๊ะ ของกินมาแล้วคุณแม่ดีใจเมื่อพี่จุนฮเวและพี่ยูบินเดินเข้ามาในห้องพร้อมของกินเต็มสองมือ

คุณจุนฮเว จินฮวานช่วยนะ”  มาร์คเบ้ปากเมื่อเพื่อนตัวบางลุกไปหาจุนฮเวจนร่างสูงสะดุ้ง

ครับ..

พี่จินฮวานเป็นคนร่าเริงดีจัง แบมชอบแบมแบมว่าพี่จินฮวานน่ารักนะ เหมือนเห็นยองแจในร่างมุ้งมิ้งน่ารักอีกภาคเลย

ฮันบินได้โอกาสที่จินฮวานลุกออกไปจะลุกขึ้นบ้างเพราะโดนจินฮวานเกาะติดจนขยับไปไหนไม่ได้  แต่พอจะลุกกลับโดนจีวอนคว้าเอวไว้ให้นั่งลงตามเดิม ยองแจสงสารเข้าไปแกะเพื่อนออกมาจากเพื่อนของพี่ชาย จีวอนถอนหายใจอย่างเสียดาย

ชอบได้แต่อย่าไปสนิทกับมันมากนะ เดี๋ยวมันพาเสียคนมาร์คเตือนด้วยความเป็นห่วง จินฮวานหันมามอง เท้าเอว

ได้ยินนะโว้ยจะนินทาก็ให้เบาๆ หน่อย..คุณจุนฮเว คุณยูบิน จินฮวานช่วยแกะนะ

จินฮวานด่าเพื่อนเสร็จก็รี่ไปช่วยทั้งสองจัดของกิน ดงฮยอกลุกไปช่วยอีกคน

แบมแบมหัวเราะ ไม่ว่าพี่มาร์คจะพูดยังไงเขาก็รู้สึกว่ากลุ่มพี่มาร์คนี่สนิทกันมากเลย อบอุ่น เป็นกันเอง จะหาเพื่อนที่คบกันได้นานขนาดนี้ไม่ใช่จะหาได้ง่ายๆ นะแต่เขาไม่อิจฉาหรอกเพราะเขาก็มีเพื่อนรักอย่างฮันบินเหมือนกัน

 

 

 

 

 

พี่มาช้าอีกแล้วนะครับ ไปไหนมาน่ะ” 

แบมแบมถามสามีที่วันนี้มานอนที่โรงพยาบาลเป็นเพื่อน มาร์ควางกระเป๋าบนโซฟา เดินไปหอมแก้มภรรยา

ไปทำธุระมาน่ะจ้ะ

ธุระอีกแล้วเหรอ บอกหน่อยได้ไหมครับว่าเรื่องอะไรน่ะ?”

ยังบอกไม่ได้จ้ะ

มีเรื่องปิดบังเหรอ ไหนพี่บอกว่ามีอะไรจะเล่าให้แบมฟังทุกเรื่องไง

เมื่อวานพี่มาร์คเพิ่งจะคุยกับเขาไปเองเรื่องการดูแลจัดการทุกอย่างในบ้านน่ะ และตกลงกันว่าเราจะไม่มีความลับต่อกัน เพิ่งผ่านมาวันเดียวก็ผิดคำพูดแล้วเหรอ

พี่ไม่ได้ปิดบังนะ พี่ทำธุระจริงๆ

ทำอะไรเหรอ?”

ยังบอกไม่ได้จ้ะมาร์คยืนยันคำเดิม

บอกไม่ได้ก็แสดงว่ามีความลับแบมแบมชี้หน้าจับผิด

อย่าทำหน้านิ่วแบบนั้นสิ ถ้าอยากรู้จริงๆ ตอนนี้พี่บอกได้แค่ว่าพี่กำลังทำของขวัญไว้ให้แบมน่ะ

หือ? ของขวัญเหรอครับ เนื่องในโอกาสอะไรน่ะ

อยากทำให้เฉยๆ เอาไว้ออกจากโรงพยาบาลแล้วค่อยไปเอาเนอะ

บอกอย่างนี้แต่แรกก็หมดเรื่อง”  แบมแบมโล่งใจที่พี่มาร์คไม่ได้มีเรื่องร้ายแรงอะไรที่บอกเขาไม่ได้ แต่เขาอยากรู้จังว่าของขวัญเป็นอะไร

พี่อยากทำให้ประหลาดใจนี่นา ดูสิแบมรู้ล่วงหน้าอย่างนี้ก็ไม่ตื่นเต้นแล้วมาร์คเดินไปนั่งที่โซฟา หยิบแท็บเลตเปิดดูรูปสวนที่เป็นรูปเป็นร่างแล้ว

แบมไปเดินเล่นนะมาร์คพยักหน้ารับ แบมแบมค่อยๆ ก้าวลงจากเตียงตั้งใจจะเดินไปดูลูกที่ห้องเด็กอ่อนสักหน่อย

 

 

 

 

ไหนละคะบรู๊คลินกับแมทธิวน่ะ เด็กทารกหน้าตาเหมือนกันหมดเลย

แบมแบมยืนมองลูกชายทั้งสองที่นอนในเตียงคู่กันรู้สึกสะดุดใจกับบทสนทนาภาษาอังกฤษ หันไปมองคนพูด ตากลมเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่เดินมายืนกอดอกมองหาเด็กน้อยในห้องหน้าตาเป็นยังไง

เด็กสาวผิวขาวสวมโค้ทยาวคลุมเข่าสีขาวและกางเกงยีนสีน้ำเงินเข้ม ผมยาวเป็นลอนสีน้ำตาลแดงถูกมัดรวบขึ้นเป็นทรงจินนี่ทำให้เห็นใบหน้าแบบตะวันตกที่สวยมากของเธอ

เราถามพยาบาลดีไหม?” ร่างสูงใหญ่เชื้อสายเอเชียยืนล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ทสีน้ำตาลอยู่ข้างเธอ

แบมแบมสะดุ้งตอนมีคนมายืนข้างๆ เขาหันไปอีกทาง หญิงสาวมีใบหน้าคล้ายเด็กสาว นัยน์ตาสีเข้มมองไล่เด็กน้อยในห้องเด็กอ่อนทีละคน

คุณแม่มือใหม่แน่ใจว่าเธอหาบรู๊คลินและแมทธิวไม่เจอหรอก เพราะกำไลที่พยาบาลเขียนชื่อของฝาแฝดคือชื่อจริง ไท่เวย ต้วน และ ไท่หยู่ ต้วน

คุณจำหลานไม่ได้เหรอคะ มาร์คส่งรูปให้ดูแล้วนี่

คุณจำได้เหรอที่รัก

ไม่ค่ะ แยกยากมากๆ เลยหญิงสาวล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ทสีเทาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เลื่อนสไลด์อยู่แปบเดียวก็มองจอสลับกับเด็กๆ ในห้อง

อ่าว วันนี้คุณแม่มาหาน้องด้วยตัวเองเลยเหรอคะ จะอุ้มน้องไหมคะ

คุณพยาบาลเห็นแบมแบมก็ทักทาย พ่อแม่ลูกถึงเพิ่งสังเกตและสนใจร่างบางในชุดของโรงพยาบาล

ไม่ครับ แค่มาเดินเล่นเลยแวะดูพวกแกเท่านั้น

อ่อ ตามสบายค่ะ..มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?” พยาบาลยิ้มให้แบมแบมแล้วหันไปถามชายกลางคน

เด็กที่เป็นฝาแฝดอยู่เตียงไหนเหรอครับ

น้องฝาแฝดเหรอคะ เด็กที่คลอดช่วงนี้มีฝาแฝดชายสองคู่ ฝาแฝดหญิงหนึ่งคู่ค่ะ ไม่ทราบว่าน้องชื่ออะไรเหรอคะ?”

นี่ญาติของผมเองครับคุณพยาบาลแบมแบมเอ่ยกับหญิงสาว เธอร้องอ๋อ เข้าใจแล้วเดินเข้าไปในห้องเด็กอ่อนเพื่อดูแลหนูน้อยทั้งหลายต่อ

สวัสดีครับ คุณคงเป็นคุณอีธานใช่ไหมครับแบมแบมยิ้มให้ชายกลางคน อีธานแปลกใจที่อีกฝ่ายเรียกชื่อตน

ครับ..เอ๊ะ..อีธานรู้สึกว่าคนตัวเล็กนั้นหน้าคุ้นมาก

แบมแบมครับ เป็นภรรยาของพี่มาร์คแบมแบมโค้งให้ตามธรรมเนียมเกาหลี

อ๊ะ ภรรยามาร์คหรอกเหรออีธานแปลกใจที่เจอภรรยาลูกชายโดยบังเอิญ

ใช่ครับ คุณคงเป็นคุณสกาเล็ตแล้วก็น้องแอชลีย์ ยินดีที่ได้รู้จักครับแบมแบมทักทายสองแม่ลูก

สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ

ดีใจที่ได้เจอค่ะพี่แบมแบม น้องแฝดอยู่ไหนเหรอคะแอชลีย์เดินมาจับมือแบมแบมไว้ แบมแบมชี้ไปที่เตียงเล็กของลูกชาย

บรู๊คลินคนทางซ้ายครับ คนทางขวาก็แมทธิว

น่ารักจัง!

พี่มาร์คไม่บอกเลยว่าพวกคุณจะมาแบมแบมแปลกใจกว่าที่เจอพวกคุณพ่อ

เราบอกพี่มาร์คว่าจะมาพรุ่งนี้แต่แอบมาก่อนล่วงหน้าหนึ่งวันค่ะ อยากทำให้ประหลาดใจแอชลีย์เล่าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แบมแบมพยักหน้า

พี่มาร์คยังบอกเลยว่าพวกคุณอาจจะไม่มาก็ได้ แต่ตกใจนิดหน่อยนะครับที่มากันจริงๆ

อยากเจอหลานสักครั้งน่ะค่ะ หนูขอพ่อแม่มาด้วยเพราะอยากเจอพี่มาร์คค่ะ ตื่นเต้นจังเลย

แอชลีย์ยิ้มกว้าง แบมแบมเพิ่งสังเกตว่าแม้เธอจะอายุน้อยกว่าตนหลายปีแต่สูงจะเท่ากันอยู่แล้ว ความยุติธรรมอยู่ไหนบอกที..

มากี่วันครับ พักกันที่ไหนล่ะ

โรงแรมแถวนี้น่ะค่ะแต่มาได้แค่สองวัน พ่อกับแม่มีงานเยอะมากเลย

จะเข้าไปดูหลานก่อนหรือจะไปหาพี่มาร์คก่อนดีครับแบมแบมหันไปถามอีธานและสกาเล็ต

เอาไงดีคะสกาเล็ตก็หันไปถามความเห็นสามีอีกที

ไปเจอมาร์คก่อนก็ได้ มาร์คอยู่ที่นี่เหรอแบมแบม

พี่มาร์คมานอนเป็นเพื่อนผมน่ะครับ

แบมแบมเดินนำทั้งสามไปที่ห้องพัก แอชลีย์แอบกระซิบกับพ่อว่าภรรยาพี่ชายนี่ตัวเล็กจังแต่ถึงเธอจะกระซิบยังไงแบมแบมก็ได้ยินอยู่ดี

พี่มาร์ค มีคนมาหาน่ะครับ

ใครเหรอมาร์คนอนเหยียดยาวบนโซฟากำลังเล่นแท็บเลตอยู่ ถามโดยไม่ละจากหน้าจอ แบมแบมเดินไปดึงแท็บเลตมาถือไว้ ชี้ไปที่ทั้งสามคน

อ่าว! ไหนบอกมาพรุ่งนี้ไงครับมาร์คตกใจที่เห็นพ่อมาขยับลุกขึ้นนั่ง

มาล่วงหน้าน่ะ ติดงาน

พี่มาร์ค สวัสดีค่ะ!เด็กสาวที่แอบอยู่หลังพ่อโผล่หน้ามาทักทาย

หวัดดีแอชลีย์มาร์คโบกมือให้น้องสาวนิดๆ ประหลาดใจที่เธอมาด้วย

แบมแบมมองครอบครัวนี้แล้วอึดอัดแทน เหมือนคนแปลกหน้าเลยนะ คงเพราะไม่ได้เจอกันนานมาก สิบกว่าปีแล้วที่พี่มาร์คย้ายมาอยู่ที่เกาหลีไม่ได้เจอพ่อและครอบครัวทางฝั่งโน้นเลย แต่พี่มาร์คน่าจะบอกกันบ้างนะว่าติดต่อคุณพ่อไป จู่ๆ ก็เจอทุกคนเขาตกใจมากเลย

 “ในที่สุดก็ได้เจอกัน ขอกอดหน่อยได้ไหมคะ

เอาสิมาร์คอ้าแขนรอ เด็กสาวถลาไปหาแล้วกอดเขาแน่นมาร์คกอดตอบ แอชลีย์ซุกหน้ากับบ่ากว้าง ตื้นตันใจที่ได้กอดพี่ชายเป็นครั้งแรก

ตัวโตกว่าที่พี่คิดอีกนะเนี่ยมือสวยลูบหลังบางไปมา

ไม่ได้จะว่าหนูอ้วนใช่ไหม?”

ไม่หรอกน่า

ภาพน่าประทับใจแบบนี้แบมแบมอยากจะหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปเก็บไว้สักรูปจังเลย

แบมแบมกลับไปนั่งที่เตียง สกาเล็ตหาที่นั่งดึงสามีไปนั่งด้วยกัน

ไปเจอหลานกันมาหรือยังครับ

นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกัน มาร์คไม่รู้จะพูดอะไรกับพ่อ

ไปดูมาแล้วล่ะแต่ไม่ได้อุ้มหรอกนะ พรุ่งนี้จะมาใหม่น่ะ

สวัสดีครับสกาเล็ต สบายดีนะหญิงสาวพยักหน้ารับ

สบายดีค่ะ

แล้วการสนทนาก็เงียบไป แบมแบมสบตาแอชลีย์ น้องสาวพี่มาร์คน่าจะกำลังรู้สึกเหมือนเขาว่าบรรยากาศแบบนี้มันอึดอัดมากเกินไป

พี่มาร์ค หนูต้องไปเจอแม่ของพี่หรือเปล่าน่ะ?” แอชลีย์ถามคำถามทำลายความเงียบที่ทำให้ห้องเย็นขึ้นมาอีก..

อยากไปหรือเปล่าล่ะ พี่ยังไม่ได้บอกแม่เลยว่าทุกคนจะมา

ไม่ต้องไปหรอก มาร์ธาคงไม่อยากเจอเราหรอกแอชลีย์

อีธานคิดว่าอดีตภรรยาคงไม่อยากเจอเขาแน่นอน ตอนเลิกกันเธอเกลียดเขาเข้าไส้เข้ากระดูก มาร์ธาเป็นคนฝังใจจำนานมาก ไม่น่าหายโกรธง่ายๆ

ไม่หรอกครับ แบมว่านานๆ ทีเจอกันสักครั้งก็ดีนะครับ เพราะเราไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะได้เจอกันอีก บางทีอาจไม่มีโอกาสได้พบกันอีกก็ได้เพราะอยู่ไกลกันมาก

แบมแบมเป็นลูกสะใภ้คุณอีธาน คงไม่นับว่าเป็นการสอดอย่างไร้มารยาทจากคนนอกหรอกมั้ง

นั่นสิครับ ไปเจอกันสักครั้งก็ดี ถ้าแม่ไม่อยากเจอก็ค่อยว่ากันอีกทีมาร์คเห็นด้วยกับแบมแบม

อีธานหันมองภรรยาเพื่อดูว่าเธออยากจะตัดสินใจยังไง เธอยิ้มให้เขา จับมือไว้

ฉันไม่เป็นไรค่ะ ตอนจากกันครั้งก่อนฉันและมาร์ธาไม่ได้จากกันอย่างศัตรู ถึงฉันจะได้คุณมาแต่เธอก็มีคนรักเช่นกัน ความรู้สึกที่เธอมีต่อฉันไม่น่าใช่ความโกรธแค้น

มาร์คลองติดต่อแม่ดูหน่อยก็ได้อีธานตัดสินใจว่าจะพบมาร์ธาสักครั้ง มาร์ครับคำว่าจะบอกให้

แบมแบมถอนหายใจ ถ้าพ่อแม่พี่มาร์คเจอกันคงเป็นสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนพิลึกนะ..

 

แม่เป็นไรครับ ทำไมทำหน้าแบบนั้นอ่ะยองแจเดินมานั่งข้างมารดาเพื่อดูละครเป็นเพื่อน มาดามส่งโทรศัพท์ให้ลูกชาย

พ่อพี่มาร์คมาเกาหลีเหรอครับ?!”ยองแจอ่านข้อความแล้วมองหน้าแม่

อื้อ คงมาหาหลานนั่นล่ะ

แม่จะไปเจอเขาไหม?” ยองแจส่งโทรศัพท์คืนมารดา ข้อความในแชทพี่มาร์คส่งมาบอกว่าพ่อและครอบครัวที่อเมริกามาหา อยากจะพบแม่สักครั้ง

คงต้องไป ถ้าปฏิเสธเดี๋ยวมาร์คมันไม่สบายใจ เรื่องระหว่างแม่กับเขาก็ผ่านไปนานแล้วด้วย ยองแจได้รู้จักแอชลีย์ก็ดีเหมือนกัน

เธอไม่ใช่สายเลือดเดียวกับยองแจสักหน่อย จะต้องทำความรู้จักทำไมครับ

น้องพี่เขาก็ถือว่าน้องเรา เพราะเราเป็นน้องพี่มาร์คอีกคน รู้จักกันไว้ไม่มีอะไรเสียหายหรอกยองแจ อยู่กันพร้อมหน้าสักครั้งพี่เขาคงมีความสุข

ถึงมาร์คจะทำเป็นไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องทีพ่อแม่เลิกกัน แต่ลี่จูรู้ว่าลึกๆ ลูกชายก็เจ็บปวดไม่น้อย

ได้ครับ แม่จะไปเจอพวกเขาที่ไหนล่ะครับ

ที่โรงพยาบาลนั่นล่ะ สะดวกดีลี่จูต้องไปหาสามแม่ลูกที่โรงพยาบาลอยู่แล้ว

 

 

 

 

           

พี่ว่าบรรยากาศตึงเครียดไปหรือเปล่า?”

แบมแบมกระซิบกับสามี ในอ้อมแขนโอบกอดลูกชายคนโต มาร์คนั่งบนเตียงแบมแบม เอียงหูฟังสิ่งที่ภรรยากระซิบถาม มองแม่และพ่อที่นั่งเผชิญหน้ากัน

พี่ว่าโคตรเครียดเลยล่ะ

แม้มาดาม อดีตสามี และสกาเล็ตจะมองกันเฉยๆ โดยไม่พูดอะไรเลย แต่ในห้องก็ไม่ได้เงียบเกินไปเมื่อมีเสียงแอชลีย์ร้องขอยองแจว่าขออุ้มหลานบ้างแต่ยองแจไม่ให้กลายเป็นการโต้เถียงที่ไร้สาระจนที่สุดแอชลีย์ก็พ่ายแพ้และต้องหาคนช่วย

พี่แบมแบม พี่ยองแจขี้หวง

แอชลีย์หันมาฟ้องแบมแบม นับว่าตัดสินใจได้ดีมากทีเดียวถ้าให้ยองแจเลือกว่าไม่อยากถูกใครดุมากที่สุดก็คือแบมแบมนี่ล่ะ

ขี้ฟ้อง อุ้มดีๆ นะ ทำผลัดตกมือฉันจะฆ่าเธอ

แอชลีย์พยักหน้ารัวๆ ไม่ตอบโต้เพราะต้องตั้งสมาธิในการอุ้มหลาน มียองแจคอยเอามือรองไว้ตลอดเผื่อมีเรื่องไม่คาดฝัน

สบายดีไหมมาดามเริ่มทักด้วยประโยคคลาสสิกอีธานพยักหน้า

คุณล่ะ

สบายดี มีความสุขมาก

ดีใจด้วยนะ ตอนนี้คุณมีทุกอย่างครบแล้วจริงๆ

มาร์ธามีสิ่งที่พิเศษครบแล้ว มีทั้งสะใภ้และหลานชายน่ารักน่าเอ็นดูถึงสองคน

ขอบคุณ คุณมีลูกแค่คนเดียวเองเหรอ

ใช่ มีแอชลีย์คนเดียว หลังจากมีแอชลีย์ได้ไม่นานสกาเล็ตมีปัญหาสุขภาพจนทำให้ท้องไม่ได้อีก

เสียใจด้วยนะคะมาดามเห็นใจอีกฝ่าย เรื่องนี้เป็นเรื่องน่าเสียใจนะ

ขอบคุณค่ะ เรื่องผ่านมานานแล้วฉันเลิกคิดมากไปแล้วล่ะค่ะสกาเล็ตดีใจที่ภรรยาเก่าของสามีพูดดีกับเธอด้วย

อดีตอะไรที่ไม่น่าจำก็อย่าไปจำมันค่ะ ก้าวต่อไปและมีความสุขกับอนาคตดีกว่ามาดามแค่อยากให้กำลังใจไม่มีเจตนาอะไรแอบแฝงหรอกนะ

ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ แค่แอชลีย์คนเดียวก็พอแล้ว

สกาเล็ตมองลูกสาวด้วยแววตาเปี่ยมรักแต่อิจฉามาร์ธาอยู่บ้างที่มีลูกชายดีๆ เธอน่ะไม่กังวลหรอกเรื่องลูกชายลูกสาวแต่เธอสงสารอีธาน

อีธานได้มาเห็นมาร์คโตเป็นชายหนุ่มที่ดีและมีครอบครัวที่น่ารัก เขาคงนึกเสียใจบ้างล่ะที่ตอนนั้นปล่อยมาร์คให้มาอยู่กับแม่แถมยังเปลี่ยนมาใช้นามสกุลแม่อีก คนเอเชียโดยเฉพาะคนจีนเรื่องลูกชายเป็นเรื่องสำคัญมาก แต่ถึงอีธานจะเสียดายขึ้นมาจริงเขาก็ไม่สามารถย้อนอดีตกลับไปตัดสินใจใหม่ได้แล้ว

คิดแบบนั้นก็สบายใจดีค่ะ

คุณดูปกตินะมาร์ธา ไม่โกรธอะไรผมแล้วใช่ไหม?”

จะโกรธอะไรล่ะมาดามนั่งไขว่ห้าง วางศอกกับพนักวางแขนของโซฟารองมือใต้คาง ท่าทางเบื่อหน่ายนิดๆ ที่ต้องคุยกับสามีเก่า อีธานยิ้มมุมปาก

ไม่ว่าจะทำอะไรมาร์ธาก็ยังดูเป็นนางพญาแสนสวยไม่มีเปลี่ยนแปลง เมื่อก่อนเขาหลงใหลในความสวยสง่าของมาร์ธา แต่ถึงให้เลือกใหม่อีกครั้ง เขาก็จะเลือกสกาเล็ตหญิงสาวที่อบอุ่นอ่อนหวานเหมือนเดิม น้ำเย็นๆ ก็ต้องดีกว่าไฟร้อนๆ อยู่แล้ว 

คุณไม่ได้จะหาเรื่องผมใช่ไหม?”

อะไรทำให้คุณคิดแบบนั้นล่ะ ตอนนี้คุณก็เหมือนคนแปลกหน้าสำหรับฉัน  คุณมีความสำคัญกับมาร์คตรงที่เป็นพ่อของเขาแต่กับฉันคุณเป็นได้แค่คนรู้จัก

เพื่อนก็ไม่ได้เหรอ

ฉันถือคติไม่เป็นเพื่อนกับแฟนเก่ามาแต่ไหนแต่ไรคุณก็รู้ สามีเก่านี่ยิ่งกว่าแฟนเก่าอีกนะ เราคงเป็นเพื่อนกันไม่ได้

มาดามเย็นชาจนลูกๆ เผลอกลั้นหายใจตามแต่ละคำที่เธอพูดเลย

ผมเข้าใจอีธานบอกตัวเองว่าจะคาดหวังอะไรกับมาดามได้ อย่าใส่ใจดีกว่า

ฉันไม่ชอบคุณแต่ไม่ได้รังเกียจสกาเล็ตและแอชลีย์ ถ้าแอชลีย์จะมาเที่ยวเกาหลีเพื่อหาพี่ชายฉันก็ยินดีต้อนรับและจะช่วยดูแลให้ พี่น้องกันยังไงก็ตัดไม่ขาด รู้จักเอาไว้เผื่อได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันต่อไปในอนาคตเป็นเรื่องที่ดี และแอชลีย์น่าจะเป็นเพื่อนที่ดีของแบมแบมและยองแจได้

ขอบคุณมากนะคะสกาเล็ตดีใจที่มาดามเอ็นดูแอชลีย์

ไม่เป็นไร ตอนอยู่กับคุณเขาทำนิสัยเหมือนตอนอยู่กับฉันหรือเปล่า?” มาดามพยักพเยิดไปทางสามีเก่า สกาเล็ตอมยิ้ม

เปล่าค่ะ ช่วงแรกๆ มีบ้าง แต่หลังจากแอชลีย์เข้าโรงเรียนก็ไม่มีเลยค่ะ เขาเป็นคนดีมากสกาเล็ตยิ้มให้มาดาม จับมือสามีที่วางบนตัก ลี่จูหัวเราะในคอ

ดีค่ะ เขาคงหยุดที่คุณได้ แสดงว่าคุณคือคนที่ใช่แต่ฉันไม่ใช่ ยินดีด้วย

ทางคุณล่ะคะ เป็นไงบ้าง

สามีฉันเสียชีวิตไปห้าปีแล้วค่ะ ไม่สบาย เขาเป็นคนที่ดีมากจนฉันไม่รู้จะหาคนดีๆ อย่างเขาจากที่ไหนได้อีก พอเสียเขาไปเลยครองตัวเป็นโสด แต่ชีวิตมีความสุขดีค่ะ มีลูกที่น่ารักสองคนและตอนนี้ก็มีสะใภ้ที่ดีมาก มีหลาน ฉันพอใจกับชีวิตตอนนี้และขอบคุณตัวเองเสมอที่เลือกเดินออกมาจากอีธาน

ลี่จูเหน็บสามีเก่าได้ทุกประโยค ใครฟังก็รู้ว่าเธอคงผูกใจเจ็บมายาวนานจนไม่สามารถสลัดหลุดได้

ไม่ต้องคิดมากนะคะ ฉันรู้สึกเฉยชากับคุณแล้วอีธาน ไม่ได้โกรธเกลียดอะไร แค่มีไม่ชอบอยู่บ้างนิดๆ  ถ้าอยากมาหาบรู๊คลินและแมทธิวก็มาได้เสมอ ฉันไม่ห้าม จะติดต่อกับหลานและลูกก็ตามสบาย

ขอบคุณมากนะ

ไหนๆ เราก็ไม่ได้เจอกันมานานมาก ไปทานข้าวกันสักมื้อดีไหม เนื่องในโอกาสต้อนรับคุณและครอบครัวมาเกาหลีละกัน มาร์คก็คงมีเรื่องอยากคุยกับคุณ

มาดามยอมให้อีกนิดเพื่อเห็นแก่มาร์ค แต่มาร์คบ่นอุบในใจว่าเขาไม่มีเรื่องจะคุยกับพ่อสักหน่อยแม่ทำอะไรไม่ปรึกษาเขาเลย เขากับพ่อเหมือนคนแปลกหน้ากันแล้ว

ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับแบมแบมคุยกับสามีเบาๆ มาร์คถอนหายใจ

พี่ไม่อยากไป ไม่รู้จะคุยอะไรน่ะ

ไปเถอะน่า แม้ตอนแรกมันจะน่าอึดอัดแต่ต่อไปมันจะดีเอง เรื่องดีๆ แบบนี้ไม่ไปไม่ได้นะ

อืม..พี่จะพยายามการที่ได้เห็นพ่อกับแม่คุยกันดีๆ โดยไม่ตะโกนใส่กันจนน่ารำคาญ มาร์คคิดว่านี่คือเรื่องดีแล้วล่ะไม่ต้องไปกินข้าวสร้างบรรยากาศแสนสุขหรอก

จะเรียกว่าไปกันครบทั้งครอบครัวได้ยังไงในเมื่อแบมบี้ไม่ได้ไปด้วย

ยองแจบ่นอุบอิบกับพี่สะใภ้ พอมั่นใจว่าแอชลีย์ดูแลหลานได้ก็เดินมาอยู่พี่ชาย มาร์คพยักหน้าเพราะยองแจพูดถูก แบมแบมอมยิ้ม ขยี้ผมน้องสามี

ยองแจถอนหายใจอย่างเซ็งๆ เขาไม่ค่อยชอบแอชลีย์ สวยนะแต่ดูยังไงไม่รู้ ยิ้มเยอะจนน่ารำคาญ ใสจนดูโง่ๆ น่ะ เหมือนลูกหมาตัวเล็ก ยองแจจะพยายามคิดว่าน่ารักเหมือนโคโค่แล้วกัน ยังไงก็ไม่ได้เจอกันบ่อยอยู่แล้ว

เขารู้จากพี่ชายมานานแล้วว่าพี่มีน้องสาวอีกคน ตอนนั้นรู้ใหม่ๆ น่ะยองแจเกลียดแอชลีย์มาก ใครที่มาแย่งความรักความสนใจของพี่ไปจากยองแจน่ะ ยองแจเกลียดหมด แต่วางใจได้ตรงที่ทั้งคู่อยู่ห่างกันมาก ก็ยองแจเป็นน้องคนเดียวของพี่มาตลอด จู่ๆ มีน้องสาวคนเล็กเพิ่มมาอีกคนจะไม่ให้ยองแจรู้สึกแย่ได้ยังไง

แต่ตอนนี้ยองแจเฉยๆ แล้วล่ะ ไม่คิดอะไรแล้ว ยังไงคนที่อยู่กับพี่มาร์คก็คือยองแจคนนี้ ไม่ใช่แอชลีย์สักหน่อย

 

 

 

 

แบมแบมเดินมานั่งที่โซฟานั่งทับขาข้างหนึ่ง หันตัวไปทางสามีที่นั่งเหยียดยาวเอกเขนกดูทีวี

พี่มาร์คของขวัญอยู่ไหนแบมแบมทวงของขวัญที่มาร์คบอกว่าจะให้

เขากลับมาถึงบ้านตั้งแต่เช้าแล้วนะ ทำนู่นทำนี่กล่อมลูกนอนหลับไปสักพักแล้วก็ยังไม่เห็นว่าพี่มาร์คจะเอาของอะไรมาให้เลย 

ใจร้อนจัง พร้อมแล้วเหรอ?” มาร์คยิ้มกริ่ม ท่าทางปลื้มอะไรบางอย่าง แบมแบมว่าแปลกๆ นะ

พร้อมตั้งนานแล้วครับ ยองแจน่ะพูดให้อยากรู้ตลอดเลยว่าของขวัญสวยมาก

หลับตาก่อนเดี๋ยวพาไปดู

กลับตาเดินแล้วแบมจะเดินยังไง อย่ามาชักช้า ไปเอามาเลย

แบมแบมตื่นเต้น ตั้งแต่แต่งงานมาพี่มาร์คเคยให้ของขวัญเขาที่ไหน

นอกจากรถที่จอดอยู่ในโรงรถก็ไม่มีเลยนะ แถมรถนั่นยังเป็นของที่ให้เพราะตัดรำคาญอีกต่างหาก แต่แบมแบมก็ยังนับเป็นของขวัญ

พี่จะจับมือพาไปน่ะสิ

ไม่เอาอ่ะเดี๋ยวล้ม

ไม่เชื่อใจพี่หรือไง หลับตาก่อนเดี๋ยวพาไปดู ไม่หลับตาไม่พาไปนะ

พี่เอามาที่นี่ไม่ได้เหรอ

มันเอามาไม่ได้น่ะสิ

อะไรน่ะ ของชิ้นใหญ่มากเลยเหรอ?”

ใหญ่มากเลยล่ะทำเป็นมีความลับ ถ้าของขวัญไม่ดีจริงจะงอนสักอาทิตย์

ห้ามแอบมองนะหรี่ตาก็ไม่ได้รู้หรือเปล่า

อื้อมาร์คจับมือนิ่มของคนที่ยอมหลับตาดึงให้ลุกขึ้นยืน

พี่คงไม่ได้ทำทีว่าจะให้ของขวัญแต่หาเรื่องแกล้งแบมหรอกนะครับ

พี่จะทำแบบนั้นทำไมละจ๊ะ อย่าคิดในแง่ร้ายขนาดนั้นสิ

มาร์คหัวเราะ แบมแบมก้าวตามอย่างกล้าๆ กลัวๆ จับมือและแขนพี่มาร์คไว้แน่น

เอ้า ลืมตาได้แล้ว

นี่พี่ทำให้แบมเหรอครับ..แบมแบมมองสวนสวยด้วยความประหลาดใจ นี่เหรอของขวัญที่พี่มาร์คบอกน่ะ

เยอบีร่าสีขาวดอกไม้โปรดของแบมแบมเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้สวนแห่งนี้เป็นสวนที่สมบูรณ์แบบที่สุด ความสมบูรณ์แบบที่ว่าเกิดจากความสวยงามของดอกไม้ที่ปลูกประดับในพื้นที่สวนขนาดกว้างและถูกจัดวางไว้อย่างเป็นธรรมชาติ เรียงชั้นเป็นขั้นบันไดขึ้นสู่ศาลาโปร่งสีขาว มีศูนย์กลางเป็นจัตุรัสน้ำพุท่ามกลางสีสันของเยอบีร่าหลากสีที่เบ่งบานแข่งขันกันอยู่รอบข้าง

ชอบไหม

แบมชอบมากเลยครับ มันสวยมากแบมแบมยิ้มกว้าง เขาไม่เคยคิดถึงสวนดอกไม้มาก่อนเลยนะ

ร่างบางเดินไปตามทางสายเล็กๆ ที่ปูด้วยหินธรรมชาติเพื่อไปศาลาไม้ บริเวณใกล้ศาลามีร่มเงาจากต้นไม้ของมาดามที่ปลูกไว้มานาน

แบมแบมนั่งลงบนเก้าอี้สีขาวภายในศาลา มองกระถางเอิร์นที่ตั้งอยู่มุมเสา

ร่มรื่นดีนะครับ เชื่อมกับห้องหนังสือพอดีเลย

พี่สร้างพื้นที่เชื่อมต่อกันไงจะได้ใช้เป็นที่อ่านหนังสือได้ วางศาลาไว้ตรงนี้น่ะทำให้ไม่ร้อนด้วย

พี่เริ่มทำสวนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรเหรอครับ

ตั้งแต่แบมแบมอยู่โรงพยาบาลน่ะสิ

แค่อาทิตย์เดียวทำได้สวยขนาดนี้เลยเหรอครับ?”

แบมแบมแปลกใจ สวนเยอบีร่าน่ะถือว่ากว้างนะ แต่จัดสวนในเวลาอาทิตย์เดียวนี่จัดได้สวยขนาดนี้เลยเหรอ?

ไม่ถึงหรอกสี่ห้าวันเอง งานดีและสวยมากเลยใช่ไหม พี่จ้างบริษัทของน้องชายจินฮวานมาจัดการให้น่ะเขารับจัดสวน อีกอย่างสวนมันก็ไม่ได้กว้างมาก

พี่คิดยังไงถึงทำสวนเยอบีร่าให้แบมล่ะครับ

พี่อยากให้อะไรแบมมานานแล้ว จะให้ของขวัญอย่างอื่นก็ธรรมดาไป พี่อยากให้อะไรที่จะสามารถชื่นชมไปได้นานๆ แบมชอบอ่านหนังสือและชอบดอกเยอบีร่า พี่เลยเอามารวมกันได้เป็นที่พักผ่อนไว้อ่านหนังสือน่ะ ตั้งแต่แต่งงานกันพี่ไม่เคยให้อะไรแบมเลยนี่นา แต่ต่อไปพี่ตั้งใจว่าจะไม่ละเลยแบมแล้วล่ะ

ไม่หรอกครับ พี่ไม่ต้องให้อะไรแบมเลยก็ได้นะ แบมไม่เคยอยากได้อะไรพี่ก็รู้ แต่ขอบคุณมากนะครับ แบมชอบที่นี่มากจริงๆ

เห็นว่าเมียชอบมาร์คก็ดีใจแล้ว

พี่มีของจะให้อีกอย่าง

แบมแบมมองกล่องขนาดเล็กที่สามีหยิบจากกระเป๋ากางเกงมาวางไว้บนโต๊ะกลม เขาหยิบมันไปเปิดดู

แหวนนี่ครับ นี่สำหรับโอกาสอะไร?” 

แบมแบมหยิบแหวนจากกล่องสีน้ำเงินขึ้นมาดูใกล้ๆ แหวนวงนี้งานประณีตและสวยมากเลยนะ รู้สึกชอบอย่างบอกไม่ถูก

พี่อยากจะขอแต่งงานใหม่อีกครั้งน่ะแม่ครับ มาร์คพูดออกไปแล้ว แอบเขินนิดหนึ่งนะ..

เห? เอาจริงเหรอครับแบมแบมตกใจ

อื้ม

แต่เราแต่งงานกันแล้วนะครับ จะแต่งกันอีกทำไมล่ะตอนนี้แบมแบมกลับมาสวมแหวนแต่งงานเหมือนเดิมแล้วด้วยนะ

พี่มาคิดดูแล้ว ครั้งก่อนมันเหมือนไม่ใช่งานแต่งงานเลยน่ะสิ..

มาร์คเอามือรองใต้คาง ถอนหายใจ

คิดถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนร้ายที่ชอบกลั่นแกล้งนางเอกเหมือนในละครที่มาดามและยองแจดูบ่อยๆ เลย

แบมแบมเข้าใจพี่มาร์คนะ ยังจำได้อยู่เลยตอนสาบานตนน่ะ เขาร้องห่มร้องไห้เหมือนจะขาดใจตาย เป็นความรู้สึกที่ไม่รู้ลืมจริงๆ ให้ตายเถอะ

แบมปฏิเสธครับ ไม่แต่งด้วยหรอกแบมแบมเก็บแหวนใส่ลงในกล่องตามเดิม คนที่ตั้งใจพิถีพิถันเลือกแหวนมาให้รู้สึกโหวงๆ ในอกเมื่อถูกปฏิเสธ

ทำไมล่ะแบม พี่อยากให้งานแต่งงานครั้งนี้มันเป็นการแต่งงานที่ดีกว่าครั้งที่แล้วนะ

มาร์คเสียใจ งานแต่งงานของเขากับแบมแบมน่ะ เขาไม่เคยสนใจอะไรสักอย่าง โยนงานให้แม่และแบมแบมจัดการกันเองหมด

เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเค้กแต่งงานหน้าตายังไง วิดีโอและรูปถ่ายในงานแต่งงานเขายังไม่เคยเปิดดูเลยนะเพราะทำใจไม่ได้ รู้สึกว่าตัวเองโคตรเลวร้ายเลย 

งานแต่งงานของเรามันไม่ดีตรงไหนล่ะครับ เราสองคนไม่ได้เต็มใจเข้าพิธีแต่วันนั้นไม่มีขั้นตอนไหนเลยที่ไม่เป็นไปอย่างที่ควรเป็น สำหรับแบมน่ะงานวันนั้นเป็นพิธีที่ศักดิ์สิทธิ์มาก เราแต่งกันครั้งเดียวก็พอแล้วครับ แบมอยากใส่ชุดเจ้าสาวครั้งเดียวนะ จะให้แบมแต่งกับคนเดิมครั้งที่สองเพื่ออะไรในเมื่อแบมพอใจกับงานแต่งงานของเราแล้ว หรือจะให้แบมแต่งใหม่กับคนใหม่ล่ะครับ

มาร์คหยิกแขนเรียวเบาๆ โทษฐานพูดจาไม่เข้าหูคนถูกหยิกสะดุ้ง ตีแขนคืนไม่ยอมให้ทำฝ่ายเดียว

แบมต้องการอย่างนี้จริงๆ เหรอ

ครับ  แบมจะรับแหวนเอาไว้แต่จะใส่แหวนวงเดิม แหวนวงนี้ที่พี่มาร์คตั้งใจให้แบมจากใจพี่เอง แบมจะเก็บเอาไว้ให้ลูก เผื่อโตไปเขาจะได้เอาไปให้คนที่เขารักเนอะ

แบมแบมเก็บหวานใส่กล่อง วางมันลงบนฝ่ามือสามีแล้วจำมือมาร์คกำกล่องแหวนเอาไว้ มาร์ควางมืออีกข้างลงบนมือแบมแบม

ลูกเป็นฝาแฝดนะ แบมจะให้ใคร

รอให้ลูกสาวดีไหมครับ ถ้าลูกสาวได้สวมแหวนของแม่ในงานแต่งงานก็คงเป็นเรื่องที่น่ารักดี

เอาอย่างนั้นก็ได้มาร์คนึกตามแล้วอดยิ้มไม่ได้ มีลูกสาวที่น่ารักเหมือนแบมแบมก็ดีเหมือนกันนะ

 

 

 

 

คุณหนูมาแล้ว ขอพี่ซูจีหอมหน่อย

หญิงสาวรีบผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้เมื่อเห็นว่าใครมา แบมแบมยิ้มกว้าง เขาโอบอุ้มเจ้าลูกหมูตัวอ้วนวัยหกเดือนไว้หนึ่งคน ค้อมหัวทักทายเลขานุการของสามี ลูกชายอีกคนอยู่กับคุณอายองแจ

พี่อีกแล้ว ไม่ใช่คุณป้าหรอกเหรอครับคุณซูจียองแจแซว

โธ่ คุณยองแจน่ะซูจีแกล้งทำงอน หอมแก้มคุณตัวเล็กในที่ซุกอกหม่าม๊า

เป็นอะไรคะเนี่ย ทำไมซึมๆ ล่ะคะ

ไปฉีดวัคซีนมาน่ะครับซนไม่ออกเลย นานๆ จะนิ่งสักทีแบมว่าดีเหมือนกัน

ฝาแฝดยิ่งโตยิ่งซนจนม๊าเหนื่อยแล้ว สองพี่น้องแทคทีมกันซน

โถ ซนสิคะดีซูจีจับมือน้อยๆ ของคุณหนูที่จนป่านนี้เธอยังแยกไม่ออกว่าคนไหนเป็นใคร หน้าเหมือนกันซะขนาดนี้

พี่ชายอยู่ไหมครับยองแจเริ่มเมื่อยแขน ฝาแฝดอ้วนเหมือนกันเลย อุ้มนานๆ ไม่ใช่เรื่องสนุกนะ

อยู่ค่ะ เดี๋ยวเอาน้ำเข้าไปให้นะคะ

ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องลำบากหรอกครับคุณซูจีแบมแบมเกรงใจ เพราะมาไม่นานเดี๋ยวก็กลับแล้ว

พี่มาร์ค! ทำไรไปกินข้าวกันเถอะ พาลูกเมียมาส่งแล้ว

คุณหนูต้วนเปิดประตูห้องเข้าไปส่งเสียงดังไม่กลัวว่าจะรบกวนพี่ชายเลย

มากันไวจังป๊ามาร์ครีบวางงานลุกมาหาลูกชายสุดที่รักทั้งสอง

ป๊าหอมแก้มยุ้ยฝาแฝดคนละทีไม่ให้น้อยหน้าแล้วรับคนที่อยู่ในอ้อมแขนแบมแบมมาอุ้ม พ่อหนูน้อยจอมรู้มากพอได้อยู่กับป๊าก็ซบอ้อนกับบ่ากว้างทันที

รู้ด้วยนะว่าควรจะอ้อนใคร สำออยจริงหลานฉัน

ยองแจไม่หายประหลาดใจสักทีสิน่า สามพ่อลูกนี่เหมือนมีอะไรยึดกันไว้อ่ะ ถ้าเขาเป็นแบมแบมนี่น้อยใจนะ ลูกจะอ้อนตอนอยากกินนมเท่านั้นเอง

โดนคุณหมอแกล้งมาเหรอลูกชาย ไหนมาให้ป๊าหอมหน่อยซิคุณป๊าจูบหนักๆ ที่ขมับต้อนก้นอุ้มไปนั่งที่โซฟา

ร้องซะจนคุณหมอแทบเอาไม่อยู่เลยล่ะครับ กว่าจะเสร็จเล่นเอาเหนื่อย

คุณแม่ฟ้อง ดื้อทั้งสองคนเลย ดีที่พี่ยูบินกับยองแจไปด้วยนะไปช่วยกันจัดการ

ทำไมหม่าม๊าว่าแฝดแบบนี้ล่ะ แฝดของป๊าไม่ดื้อสักหน่อย

สปอยล์ตั้งแต่ตอนนี้เลยเนอะคนเรายองแจเบ้ปากใส่ 

มาร์คไม่สนใจไม่ว่าน้องจะว่ายังไงแฝดยังเด็กนะ หลงลูกแล้วผิดตรงไหนก็ลูกเขาน่ารักนี่นา

จะไปกินข้าวที่ไหนกันล่ะ

แถวนี้ก็ได้ครับ แบมจะพาลูกไปหาลุงแจ็คสันที่ห้างสักหน่อย ลุงบ่นคิดถึง

พี่ไปส่งไหม?”

ไม่ต้องหรอกครับ มากับพี่จุนฮเวน่ะ

จะไปกันหรือยัง ยองแจหิวแล้วนะทำอย่างกับไม่เคยคุยกัน

แกจะรีบอะไรนักหนาเนี่ย หิวนักก็ไปกินก่อนเลยไปมาร์ครำคาญน้องจริงๆ

เราบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องแวะมาหาพี่หรอก ไปหาพี่แจ็คสันเลยดีกว่า

ถ้าเห็นแจ็คสันดีกว่าทำไมแกไม่ไปหามันก่อนล่ะ มาหาฉันทำไม

เอาน่าอย่าเถียงกันเลยครับ เดี๋ยวเด็กๆ ก็งอแงอีก กำลังหงุดหงิดอยู่ด้วย

แบมแบมปรามทั้งสองคน ยองแจยอมเงียบก่อน เห็นแก่บรู๊คลินและแมทธิวหรอกนะ

 

 

 

 

โทษทีนะที่มาช้า พี่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จ ไงหมูน้อยขอลุงอุ้มหน่อยสิ เอ..คนไหนบรู๊คลินคนไหนแมทธิวล่ะ

คุณเจ้าของห้างเดินเข้ามาในร้านขนมน่ารัก ยิ้มกว้างปรี่เข้ามาหาหลานชายที่นั่งอยู่บนตักคนรัก ยองแจรีบยื่นให้อุ้มต่อทันที

คนนี้บรู๊คลินน่ะ

บรู๊คลินเหรอ จำได้ยังไงล่ะว่านี่คือบรู๊คลิน

หอมแก้มนุ่มของหลานชายฟอดใหญ่ เจ้าตัวเล็กหันหน้าหนีเพราะหนวดของลุง

ยองแจจำสีเสื้อเอาน่ะสิ พี่อย่าหอมหลานแรงแบบนั้น หน้ามีแต่หนวดเครา หัดดูแลตัวเองซะบ้างนะ เดี๋ยวหลานเจ็บแล้วครั้งหน้าไม่ยอมให้เข้าใกล้อีกจะรู้สึก

ยองแจตีคนรักให้หอมเบาๆ หน่อยเดี๋ยวแก้มหลานช้ำ

คนที่แยกสองพี่น้องออกมีแต่แบมแบมเท่านั้นแหละ บางทีพี่มาร์คยังจำลูกสลับกันเลย

ส่วนคนอื่นถ้าวันไหนฝาแฝดสวมกำไลข้อเท้าหรือสร้อยข้อมือก็จะจำลวดลายเอา หรือไม่ก็ถามแบมแบมว่าวันนี้ใครใส่ชุดสีอะไร

รอใครบางคนมาดูแลอยู่น่ะ

อี๊ ขี้เกียจเองแล้วยังพูดจาเลี่ยนๆ กลบเกลื่อนอีก อายแบมบี้บ้างสิ

ไม่เห็นต้องอายเลยเนอะแบมแบมแจ็คสันหาพวก แบมแบมอมยิ้ม ไม่ขอพูดในเรื่องนี้ดีกว่า

แบมคงต้องหาวิธีทำอะไรสักอย่างแล้วสินะครับ ไม่อย่างนั้นคนคงสับสนแย่

ฝาแฝดยิ่งโตยิ่งแยกยากมากเพราะเหมือนกันอย่างกับคัดลอกกันมาเป๊ะๆ

ถามจริงเถอะแบม นี่แบมแยกลูกตัวเองออกได้ยังไงน่ะคุณลุงแจ็คสันแปลกใจมากเลยนะ

ดูตรงหูไงครับ บรู๊คลินแกจะมีหูยาวกว่าแมทธิวอยู่นิดนึงนะ ลองสังเกตดีๆ สิ

แบมแบมรับพ่อหนูน้อยแมทธิวและขวดนมจากพี่ยูบินที่เลื่อนจากพี่เลี้ยงตนเป็นพี่เลี้ยงฝาแฝดแล้ว หม่าม๊าดึงฮู้ดของชุดหมีลงเพื่อให้คุณลุงพิจารณาความแตกต่างเพียงเล็กน้อยของทั้งสองคน

ยาวกว่าจริงเหรอ ทำไมพี่ว่ามันก็เหมือนกัน

แจ็คสันงง พยายามมองหูหลานสลับกัน แมทธิวมุ่นคิ้วหงุดหงิด สองมือจับขวดนม ขยับหาอกแม่

นิดนึงจริงๆ นิดแบบมองไม่ออกน่ะพี่แจ็คสันยองแจเชื่อแบมแบมนะว่าหลานมีความแตกต่างกัน แค่สายตาอามันไม่ดีเอง มองไม่ออกแค่นั้นแหละ

เอาไว้พี่จะถามแบมทุกครั้งที่เจอก็แล้วกันนะว่าใครเป็นใคร แต่ขอร้องเถอะ ซื้อเสื้อผ้าเหมือนกันได้แต่อย่าเอาสีเหมือนกันนะ

แบมแบมหัวเราะ เรื่องเสื้อผ้าลูกเขาชอบให้ฝาแฝดใส่เหมือนกันนะ

ที่จริงชอบให้ใส่สีเดียวกันด้วย แต่คนชอบถามบ่อยๆ ว่าใครคือใคร เขาเบื่อตอบเลยตัดใจให้ลูกใส่คนละสีไปก่อน รอให้เด็กๆ โตจนใครถามก็ตอบชื่อตัวเองได้ค่อยให้ใส่เหมือนกัน

หัดแยกไว้สิครับ พี่น้องมาดามก็มีลูกแฝด พี่มาร์คก็มีลูกแฝด บางทียองแจก็อาจจะมีลูกแฝดเหมือนกันก็ได้นะ

เอ๊ะ! จริงเหรอแจ็คสันตื่นเต้น เขาไม่คิดเรื่องมีลูกฝาแฝดมาก่อนเลยนะ จะได้แต่งงานตอนไหนยังไม่รู้เลย คงต้องรออีกหลายปีโน่น

แบมคิดว่าอย่างนั้นนะ เดี๋ยวเจอพี่คุณแล้วแบมจะถามให้

ถ้ามีลูกยองแจขอมีทีละคนเถอะ มีทีเดียวสองคนแล้ววุ่นวาย ปวดหัว เวลาตื่นมาตอนเช้าแบมบี้ได้ส่องกระจกดูขอบตาตัวเองกับพี่มาร์คบ้างหรือเปล่าว่ามันคล้ำแค่ไหน ซูบไปทั้งผัวและเมียแล้ว

ในฐานะคุณอาที่ต้องช่วยพี่สะใภ้เลี้ยงหลานสองคน ยองแจซาบซึ้งถึงคำว่าลำบากแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนชอบมีลูกกันจัง

ช่วงแบมแบมท้องเขาไปไหนก็เหมือนเจอคนท้องมากขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเห็นเลยอ่ะ พอพี่สะใภ้คลอดหลาน เขาก็เห็นแม่ลูกอ่อนเยอะขึ้น

ลองนึกสภาพคุณหนูสุดชิคผู้เลิศเลออุ้มท้องมีลูกแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่ ไม่เข้ากับยองแจเลย ยองแจคิดว่าตัวเองชอบถือถุงช้อปปิ้งมากกว่ากระเป๋าใส่ขวดนมนะ

ถึงจะเหนื่อยแต่มันมีความสุขนะ

หึ..พูดอะไรตอนนี้ยองแจก็ไม่เชื่อหรอกความรู้สึกของคนเป็นแม่กับคนโสดจะไปเหมือนกันได้ยังไงเล่า

มาร์คมันคงหลงลูกน่าดูเลยสิเนี่ยแจ็คสันอยากขอแบมแบมเอาหลานไปเลี้ยงสักวันสองวัน แต่ขืนเอาไปจริงมาร์คได้แหกอกเขาแน่

เกินคำว่าหลงแล้วยองแจแค่นึกก็หมั่นไส้พี่ชาย

พี่จะพายองแจไปไหนต่อหรือเปล่าครับ เดี๋ยวแบมกับพี่ยูบินจะพาแฝดกลับบ้านไปนอนกลางวันแล้วล่ะเจ้าลูกหมูง่วงแล้ว วันนี้ร้องไห้ไปเยอะเลย

ไม่อ่ะยองแจขี้เกียจ กลับไปนอนเป็นเพื่อนลูกหมูดีกว่า

งั้นพี่ขอไปที่บ้านด้วยคนสิ

ไปทำไม อยู่ทำงานสิครับ

ทำไมเย็นชาแบบนี้ล่ะยองแจแจ็คสันตัดพ้อเล็กๆ

เปล่า ถ้ามีงานก็ทำเถอะ ตอนเย็นไปกินข้าวบ้านยองแจก็ได้

ยองแจไม่อยากดึงเวลางานของพี่แจ็คสันไปทำอะไรไร้สาระบ่อยๆ หรอกนะ เขาเอาแต่ใจแต่ก็รู้จักขอบเขตหรอกน่า ผู้บริหารเอาเวลางานพาแฟนไปเที่ยวมันดูไม่ดี

เอาอย่างนั้นก็ได้ ตอนเย็นพี่ไปฝากท้องแล้วกันมาดามคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม

แค่ไปกินข้าวเองจะไปว่าอะไรได้ กลับบ้านไปนอนกันเถอะแบมแบม

อือ ไปสิ

 

 

 

 

ยองแจว่าพี่แจ็คสันแปลกไปไหม?”

แปลกเหรอ? แปลกยังไงอ่ะ

คุณอานอนเล่นโทรศัพท์มือถือใกล้กับเปลของหลานชายเงยหน้ามองคนที่นั่งขัดสมาธิกับพื้น แบมแบมละสายตาจากลูกมามองยองแจ

บรู๊คลินและแมทธิวตื่นแล้วก็ซนเลย นอนไปแปบเดียวเอง

พี่เขาไม่ค่อยดูแลตัวเองเลยเนอะ

อือ อย่างกับโจร

ท่าทางล้าๆ นะ

ไม่เห็นจะล้าตรงไหนเลย ยังเล่นกับแฝดได้อยู่นี่

เราว่าพี่เขาดูเหนื่อย มีอะไรหรือเปล่า ช่วงนี้ได้คุยกันมั่งไหม?”

ไม่อ่ะ ไม่ค่อยว่างเลย ตั้งแต่เปิดเทอมเราก็ยุ่งกันตลอดอ่ะแบมบี้

เปิดเทอมแรกของชั้นปีสองมาได้เกือบสองเดือน ยองแจและแบมแบมเรียนหนักขึ้น แค่เรียนก็แทบไม่ค่อยมีเวลาแล้วยังจะต้องดูแลเจ้าหมูต้วนสองพี่น้องด้วย ยองแจจะเอาเวลาที่ไหนไปคุยกับพี่แจ็คสันล่ะ

ถามไถ่เขาบ้างก็ดีไงว่าเขาเป็นไงบ้าง

พี่เขาจะเป็นยังไง ก็สบายดีนี่ ถ้าไม่สบายก็บอกยองแจแล้วแหละ

แบมแบมถอนหายใจ สงสัยว่าทำไมยองแจเป็นคนที่ไม่สังเกตอะไรบ้างเลยเหรอ เป็นแฟนกันจริงหรือเปล่าเนี่ย

เอาเถอะ ถ้าคิดว่าเขาสบายดีก็แล้วแต่ยองแจ

แฝดอย่าแกล้งพี่โคโค่นะ เดี๋ยวพี่สาวรำคาญก็โดนงับเอาหรอก

ยองแจเลิกคุยกับแบมแบมหันไปห้ามหลานสุดที่รักของป๊ามาร์คกำลังเล่นกับพี่โคโค่ ทั้งขยำขยี้ โคโค่ก็นอนเฉยให้น้องเล่นดีล่ะแม่คุณ ขนร่วงสักสองสามกระจุกจะรู้สึก

ตั้งแต่แบมแบมให้ลูกและโคโค่ลองใกล้ชิดทำความรู้จักกันตอนสองพี่น้องอายุได้สี่เดือน พอพี่โคโค่ยอมรับแฝดได้และแฝดก็ไม่กลัวพี่โคโค่ จากนั้นมาพี่โคโค่ก็กลายเป็นของเล่นแฝดไปเลย

หม่าม๊าขอโทษโคโค่แทนลูกด้วยจริงๆ

ต้องเป็นเพราะพี่มาร์คบอกโคโค่ว่าเป็นพี่สาวก็ต้องช่วยดูน้องนะนั่นแหละ ยัยจิ๋วจอมแสบเลยกลายเป็นหมาสุภาพรักเด็กทันทีเมื่ออยู่กับฝาแฝด

ตอนแรกทุกคนไม่กล้าให้บรู๊คลินและแมทธิวอยู่ใกล้พี่โค่หรอก โดยเฉพาะป๊ามาร์คที่มีความเชื่อว่าขนสัตว์จะทำให้ลูกเป็นภูมิแพ้นั่นน่ะ ตอนเด็กๆ กลับจากโรงพยาบาลมาอยู่ที่บ้าน พี่โคโค่โดนกระทำอย่างน่าสงสารมาก ป๊าแบ่งอาณาเขตระหว่างน้องแฝดและพี่โค่ออกจากกันเลย

ยองแจต้องไปปรึกษาพี่คุณนั่นล่ะพี่มาร์คถึงยอมให้ลูกอยู่กับหมาได้ พี่คุณบอกว่าขนสัตว์ไม่ได้ทำให้เด็กเป็นภูมิแพ้แต่สิ่งที่ทำให้เป็นภูมิแพ้ คือ สิ่งที่ติดอยู่กับขนสัตว์ต่างหาก

การทำความสะอาดสัตว์เลี้ยงเป็นประจำและฉีดยาฆ่าเห็บหมัดแทนการหยอดยาก็เพียงพอแล้ว ส่วนเรื่องกลัวขนสัตว์จะเข้าไปในจมูกของลูกก็เป็นความเชื่อที่ผิด เพราะร่างกายของคนเรามีกลไกป้องกันสิ่งแปลกปลอมต่อให้เป็นเด็กก็ตาม ถ้าเด็กหรือผู้ใหญ่สูดเอาขนสัตว์เข้าไปก็จะจามออกมาทันที

แฝดมานอนกลางวันกับอาเถอะยองแจกวักมือเรียกหลานให้มาหา แต่คนที่ยอมคลานมาหาอามีแค่คนเดียวเท่านั้น

บรู๊คลิน แมทธิว หม่าม๊าบอกแล้วนะว่าอย่าดึงพี่โค่แรงๆ ถ้าขืนทำแบบนี้อีกหม่าม๊าจะไม่ให้อยู่กับพี่โคโค่แล้วนะรู้ไหม?”

หม่าม๊าสอนทั้งที่ไม่รู้ว่าลูกจะเข้าใจหรือเปล่า เขาอุ้มโคโค่มานั่งบนตัก

เขาอยากให้ลูกได้เติบโตมาพร้อมกับโคโค่เพื่อให้โตไปทั้งสองคนมีนิสัยที่อ่อนโยน มีระเบียบวินัย และรู้จักช่วยเหลือผู้อื่น จุดประสงค์ที่เลี้ยงแฝดกับโคโค่ให้สนิทกันเพราะอยากฝึกให้ลูกเอาใจใส่และมีความรักกับสัตว์เลี้ยงในบ้าน แต่สิ่งที่เขาวาดหวังว่าลูกจะเติบโตมาพร้อมกับสัตว์เลี้ยงที่น่ารักคงต้องเป็นแค่ความเพ้อฝันเท่านั้นถ้าฝาแฝดไม่รู้จักทะนุถนอมพี่โคโค่เลย 

นี่ไม่ใช่ตุ๊กตาผ้าที่ป๊าซื้อให้เล่นนะ..

 “แบมบี้จะไปรับเดนนิสกับยุนอาที่โรงเรียนก็ปลุกยองแจด้วยนะ เดี๋ยวไปด้วย

ได้สิ ทำไมวันนี้อยากไปด้วยล่ะ

แบมแบมพยายามหาเวลาไปรับลูกที่โรงเรียนเอง ไปให้บ่อยเท่าที่ทำได้ แต่ถ้าเขาติดเรียนก็ต้องให้คนขับรถทำหน้าที่แทน ส่วนตอนไปโรงเรียนยุนอาและเดนนิสไปพร้อมป๊านะพี่มาร์คไปส่งลูกที่โรงเรียนเองทุกเช้าเลย

แค่อยากไปอาหนุ่มของแฝดตอบพลางลูบหลังเล็กๆ ของคนที่นอนซบท้อง

แบมแบมส่ายหน้าน้อยๆ เขาไม่ควรถามหาเหตุผลอะไรจากยองแจสินะ

 

 

 

 

 “มาร์คมันก็ทำทุกอย่างได้คล่องดีเนอะแจ็คสันมองเพื่อนที่จับฝาแฝดไปเปลี่ยนผ้าอ้อมที่โต๊ะเปลี่ยนผ้าอ้อมดูคล่องแคล่วไม่เคอะเขินเลย

เฮ้อ หนุ่มเจ้าสำราญของเพื่อนๆ กลายเป็นคุณพ่อลูกสี่ไปแล้ว เป็นพ่อบ้านพ่อเรือนดีเนอะ ใครจะไปคิดว่ามาร์คมันจะมีมุมแบบนี้ด้วย และดูมันก็มีความสุขมากกับชีวิตวุ่นๆ แบบนี้ด้วยสิ

มาร์คไม่เคยออกไปพบปะเพื่อนฝูงเลยมาหกเดือนแล้ว ถ้านัดตอนกลางคืนก็บอกว่าต้องอยู่ช่วยเมียเปลี่ยนผ้าอ้อมและป้อนนมลูก ถ้าช่วงกลางวันก็บอกว่าไม่ว่างต้องอยู่เลี้ยงลูกบ้างล่ะ ต้องพาลูกไปเที่ยวบ้างล่ะ

พอมาร์คมันปฏิเสธเพื่อนอยู่หลายครั้ง พวกเขาเลยต้องมาหามันที่บ้านในวันหยุดแทน จากที่ได้เจอกันในร้านเหล้าเคล้าเสียงดนตรีก็ต้องมาเป็นแรงงานลุงคอยเล่นกับหลานและชีวิตครอบครัวที่สัมผัสจากมาร์คโดยตรง คนในกลุ่มก็เริ่มพูดกันแล้วว่าแต่งงานมีครอบครัวนี่ก็ดีเหมือนกันเขาเห็นด้วยกับพวกมันนะ มีครอบครัวสักทีก็ดี การมีคนที่เราต้องดูแลรับผิดชอบมันคงดีกว่าใช้ชีวิตโสดไปวันๆ

เดนนิสหยิบกางเกงน้องให้ป๊าหน่อยป๊าวานเดนนิสแทนจะเป็นยุนอาเพราะเห็นว่าเดนนิสทำการบ้านเสร็จแล้ว

ม๊าพูดภาษาอังกฤษ ป๊าพูดภาษาเกาหลี อย่างนี้สับสนบ้างไหมยุนอา

ลุงแจ็คสันถามสาวน้อยที่นั่งทำการบ้านกับหม่าม๊าที่นั่งทำรายงาน มีอายองแจนอนคว่ำหาข้อมูลในโน้ตบุ๊คให้หม่าม๊าอยู่ใกล้ๆ

ยองแจและแบมแบมเวลาแต่งตัวอยู่กับบ้านนี่ดูเด็กมากเลยอ่ะ เหมือนพี่น้องกับยุนอามากกว่าจะเป็นอาและหม่าม๊านะ

ไม่ค่ะ ชินแล้ว หม่าม๊าพยายามพูดช้าๆ หนูฟังรู้เรื่องนะ

อยู่กันมาหลายเดือน เดนนิสและยุนอาเริ่มซึมซับภาษาที่สองจากม๊าแบมแบม และกล้าที่จะพูดโต้ตอบบทสนทนาง่ายๆ เป็นภาษาอังกฤษแล้ว

ดีจัง ถ้าได้อังกฤษแล้วจะเพิ่มภาษาอะไรอีกหรือเปล่าล่ะ

ต้องดูก่อนน่ะครับว่าเดนนิสกับยุนอาอยากเรียนภาษาอื่นเพิ่มไหม แต่ถ้าอยากเรียนก็คงต้องรออีกสักพัก แบมอยากฝึกให้แกคุ้นกับภาษาที่สองก่อน ปีหน้าจะได้ย้ายโรงเรียนได้

คุณแม่ผู้พูดได้ห้าภาษารอดูความต้องการของลูกก่อน ถ้าเด็กๆ พอที่สองภาษาเขาก็ไม่ว่าอะไรหรอก

คุณย่าบอกว่าจะหาครูมาสอนภาษาจีนให้ด้วยล่ะครับลุงแจ็ค

ย่าเขาก็อยากให้ฝึกไว้น่ะสิ นี่คุณย่าไปไหนแล้วล่ะเดนนิสแจ็คสันเพิ่งนึกได้ว่าในห้องนั่งเล่นไม่มีมาดาม หลังมื้อเย็นมาดามไปไหนไม่รู้

ไหวไหมเนี่ยพี่แจ็ค พี่ถามยองแจไปรอบนึงแล้วนะว่าแม่ไปไหน แม่ออกไปงานเลี้ยงไง หรือว่าไม่ได้ฟังที่ยองแจพูดเลยเนี่ยยองแจเคาะคีย์บอร์ดก๊อกแก๊ก มองคนรักเล็กน้อยแล้วหันไปพิมพ์ต่อ

อ่า..เหรอ พี่คงไม่ทันฟัง

แก่แล้วก็เงี้ย หูตึงทุกคนหัวเราะคิก แจ็คสันมองยองแจนิ่งๆ ไม่พูดอะไร แต่มาร์ครู้ว่าแจ็คสันมีเรื่องจะคุยกับน้องชาย

แกมีเรื่องจะคุยกับยองแจไม่ใช่เหรอ

“..เปล่า ไม่มีอะไรนี่แจ็คสันปฏิเสธ เพื่อนถามด้วยสีหน้ากวนๆ ว่าจริงเรอะ

อะไรกันน่ะสองคนนี้ มีอะไรเกี่ยวกับยองแจที่ยองแจไม่รู้รึเปล่ายองแจมองพี่ชายและเพื่อนพี่ สงสัย ต้องมีอะไรกันแน่ๆ เลย

ไม่มีอะไรหรอก

ไม่เชื่อหรอกยองแจมองหน้าคนรักเขม็ง กดดันให้พูดออกมาซะ

ไปคุยกันที่สวนดีไหมครับ มีอะไรก็พูดกันเถอะ” 

แบมแบมเสนอให้ทั้งสองไปใช้เวลาส่วนตัวกันสักหน่อย แจ็คสันมองหน้าแบมแบม ร่างบางพยักหน้าว่าไปเถอะ แจ็คสันจึงดึงยองแจให้ลุกไปคุยกันที่อื่น  แบมแบมมองหน้าสามีเพื่อจะถามว่าเขารู้อะไรมา

เดี๋ยวพี่เล่าให้ฟังนะ

ครับแต่ก่อนพี่มาร์คจะเล่า แบมแบมคิดว่าตนอาจได้ฟังจากยองแจก่อนแน่ๆ

เดนนิส ตั้งแต่กลับจากโรงเรียนป๊ายังไม่ได้ยินเสียงเปียโนเลย มาร์คเอ่ยขึ้นทำให้ลูกชายคนโตที่กำลังกอดฟัดพุงแมทธิวที่นอนบนเบาะใกล้ๆ หม่าม๊าชะงัก

ก็..ผมอยากเล่นกับน้องก่อนอ่ะป๊า

ใครร่ำร้องอยากจะเรียนเปียโน ป๊าไม่ได้ซื้อเปียโนมาประดับบ้านเฉยๆ นะ

เรื่องมันเริ่มจากเดนนิสและยุนอาได้เรียนวิชาดนตรีที่โรงเรียนแล้วชอบมาก เดนนิสขอเรียนไวโอลิน มาร์คก็พาไปสมัครเรียนที่โรงเรียนสอนดนตรีมีชื่อที่สุด แต่พอผ่านห้องสอนเปียโนก็เปลี่ยนใจอยากลองเล่นเปียโน พอได้ลองก็ชอบขอเปลี่ยนไปเรียนเปียโน

เดือนแรกก็มีความตั้งใจดีหรอก ครูชมว่าเดนนิสเรียนรู้เร็วมาก พอเดือนที่สองเห็นว่าชอบจริงมาร์คก็ซื้อเปียโนมาไว้ที่บ้านให้ ลูกจะได้ซ้อมที่บ้านด้วย แต่กลายเป็นว่าพอเข้าเดือนที่สี่ที่ห้าอาการเห่อก็ลดลง

เดนนิสบุ้ยปาก อยากเล่นกับน้องมากกว่า เมื่อก่อนเล่นกับน้องต้องระวังม๊าไม่ค่อยให้จับน้อง แต่ตอนนี้ม๊าไว้ใจให้เดนนิสเลี้ยงน้องได้แล้วนะ ทำไมป๊าต้องให้เดนนิสเสียเวลาไปนั่งเล่นเปียโนด้วย ไม่ได้อยากจะเป็นนักเปียโนระดับโลกสักหน่อย

น้องคงอยากฟังแน่ๆ เลย เดนนิสไปเล่นสักหน่อยสิครับแบมแบมกระตุ้นให้ลูกลุกไปเล่น เขารู้นะว่าพี่มาร์คท่าทางจะหวังกับฝีมือเดนนิสไว้สูง

เจ้าตัวยังไม่รู้หรอกแต่ครูบอกว่าอีกสองเดือนจะมีงานแสดงที่โรงเรียน ถ้าเดนนิสเล่นได้ดีอาจจะให้ร่วมทำการแสดงกับทีมนักเรียนใหม่ก็ได้

ครูบอกอีกว่าเดนนิสมีพรสวรรค์นะ พี่มาร์คก็หน้าบานไปเลยสิที่ครูชมลูกน่ะ

แต่ว่า..

เพลงง่ายๆ ก็ได้จ้ะ

ขอเพลงได้ไหมคะยุนอายกมือถาม

ไม่ได้ ห้ามขอเพลงยากๆ นะเดนนิสลุกไปนั่งที่เปียโน เคาะนิ้วพลางนึกว่าจะเล่นอะไรดี

ตั้งแต่เดนนิสและยุนอามาอยู่ที่นี่ บ้านมาดามก็สดใสขึ้นเยอะเลย เสียงดนตรีทำให้บรรยากาศภายในบ้านเปลี่ยนไปพอสมควร จากบ้านที่มีคนอยู่ไม่กี่คนกลายเป็นวุ่นวาย แต่เป็นความวุ่นวายที่มีความสุขดี ถ้าวันไหนเดนนิสและยุนอาไปค้างบ้านคุณตา มาดามจะบ่นจนกว่าหลานจะกลับว่าบ้านเงียบจังเลย

แบมแบมดีใจที่เดนนิสและยุนอาเป็นที่รักของทุกคน เขาอยากให้ทั้งสองได้รับความรักและการดูแลที่ดีอย่างที่เขาเคยได้มาก่อน แต่ที่น่าแปลกใจที่สุดคือพฤติกรรมพี่มาร์ค

เขาคิดว่าพี่มาร์คจะโอ๋ลูกไม่เท่ากัน เพราะพี่มาร์คน่ะอยากได้ลูกสาว เขาคิดว่าพี่จะสนิทกับยุนอามากกว่ากลายเป็นพี่มาร์คสนิทกับเดนนิสมาก ไม่รู้ดีกันตั้งแต่เมื่อไร

เขาจำได้ว่าตอนสองคนนี้เจอกันครั้งแรกน่ะ  พี่มาร์คและเดนนิสไม่ถูกกันนะ

 

 

 

 

พี่มีอะไรจะคุยล่ะ

ยองแจนั่งลงบนเก้าอี้สีขาวบนศาลาโปร่ง สวนเยอบีร่ากลายเป็นที่พักผ่อนที่ไม่ได้มีแค่แบมแบมเท่านั้นชอบมานั่งเล่น ทุกคนในบ้านชอบมาก

ถ้าพี่พูดไปยองแจอาจโกรธพี่ก็ได้

คบซ้อนมีใครอีกคนหรือไง ทำไมต้องกลัวยองแจโกรธ?”ยองแจตบโต๊ะพูดเสียงเข้ม แจ็คสันส่ายหน้า

พี่จะไปมีใครได้เล่า คือ..พี่น่ะ..พี่ต้อง..

ติดอ่างเหรอ ไปหาหมอไหม?”ยองแจขัดใจตามประสาคนใจร้อน

แหม อย่าเพิ่งขัดสิ พี่กำลังจะบอกอยู่นี่ไง คือว่าพี่..พี่ต้อง..

ต้อง? ต้องอะไร

คือ..ห้างพี่ตอนนี้ไปขยายสาขาที่ยุโรป ยองแจรู้ใช่ไหม?”

รู้สิ ก็พี่เคยบอกยองแจแล้ว

อื้อ พี่ต้องไปดูงานที่โน่นน่ะ

อ่อ ก็ไปสิครับ ไปกี่วันล่ะ เรื่องแค่นี้เองต้องอ้ำอึ้งด้วย

สอง

สองอาทิตย์?”

สองปียองแจตาโต มองหน้าคนรักด้วยความตกใจ แจ็คสันจับมือนิ่มไว้

พี่เร่งเคลียร์งานเพราะต้องย้ายไปอยู่ที่โน่นน่ะ

ไปเมื่อไร?”

เดือนหน้า

อืม ไปสิ

ยองแจโอเคไหม?”

ไม่ แต่ถ้ามีความจำเป็นต้องไปก็ไปเถอะ แต่ทำไมพี่ต้องไปเอง ญาติคนอื่นไปไม่ได้เหรอ แล้วทำไมต้องไปนานขนาดนั้นด้วย

ยองแจพยายามใจเย็นแล้วนะ แต่ความอยากรู้ก็เอาชนะจนได้

ไม่หรอก มันมีเหตุผลแฝงมากกว่านั้น

เหตุผลอะไร พี่มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกยองแจอีกก็บอกมาเถอะ ไปเดือนหน้าแต่มาบอกตอนนี้ กะไม่ให้เวลาทำใจเลยใช่ไหมล่ะ

ยองแจเคือง พี่มาร์คก็ต้องรู้อยู่แล้วแน่นอนแต่ไม่ยอมบอกกัน

ปู่พี่น่ะ..เขาอยากให้พี่เลิกรอยองแจแล้วแต่งงานกับคนที่ปู่จะให้ดูตัวสักที  ที่จริงพี่ไม่ต้องไปทำงานที่อื่นก็ได้ มีคนอื่นไปแทนได้ แต่พี่ขอไปแทนเพราะอยากใช้เหตุผลเรื่องงานยื้อเวลาไว้ก่อน แต่ท่านรู้ทันยังไงก็อยากให้ดูตัวก่อนไปยุโรป พี่เลยบอกว่าขอเวลาสองปีว่าจะหาใครสักคน เผื่อไปทำงานที่นั่นแล้วพี่จะเจอคนที่อยากแต่งงานด้วย ความสัมพันธ์กับยองแจตอนนี้ก็โกหกท่านไปว่าจะหยุดไว้ก่อน

อืม..ยองแจเข้าใจยองแจเข้าใจจริงๆ ว่าพี่แจ็คสันเองก็ลำบากใจ

แต่พอไปอยู่ที่โน่นแล้วพี่อาจจะอยู่นานกว่าสองปีเพราะอยากรอยองแจเรียนจบก่อน ถ้ากลับมาที่นี่ปู่ก็คงจับแต่งงานแน่ๆ

“…”

ถ้านานกว่าสองปี..ยองแจจะรอพี่ได้ไหม?”แจ็คสันขอร้อง

จะไม่ได้เจอกันนานขนาดนั้นเลยเหรอ..แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเราจะไม่เลิกกัน

คนอย่างคุณหนูยองแจน่ะ ไม่เคยต้องรอใครมาก่อนเลยนะ..

ได้สิ ยองแจรอได้ ที่คบกันอยู่ตอนนี้ก็แทบไม่ได้เจอกันอยู่แล้ว พี่จะอยู่ที่ไหนก็ไม่ต่างกันหรอก ยองแจเข้าใจ พี่ไปทำงานเถอะ

จริงเหรอ ไม่น้อยใจ ไม่เสียใจอะไรเลยเหรอ?”แจ็คสันแปลกใจ คิดว่ายองแจจะโวยหรือจะต่อว่าเขาเสียอีก

เสียใจทำไม พี่ตัดสินใจไปเพราะอยากรอยองแจนี่ พี่ไม่ได้ขอเลิกกับยองแจไปมีคนใหม่สักหน่อย พี่อยู่ที่นี่ยองแจก็ไม่ได้ดูแลอะไรพี่อยู่แล้ว แค่จะเจอกันเรายังไม่มีเวลาให้กันเลย เอาไว้พี่กลับมาเมื่อไรยองแจจะชดเชยให้แล้วกันนะ

ขอบคุณนะยองแจ

อื้อ ไม่เป็นไรหรอก เราติดต่อกันได้ตลอดนี่นายองแจตบลงบนมือคนรักเบาๆ ยิ้มให้ แจ็คสันดีใจนะที่ยองแจเข้าใจ 

ยองแจเปลี่ยนไปเยอะจนพี่ชักจะปรับตัวตามไม่ทันแล้วนะ

ยองแจเป็นคนมีเหตุผลแยกแยะได้หรอกน่า เรื่องอย่างนี้ใครจะงี่เง่าได้เล่า

ยองแจแอบเซ็ง แจ็คสันดึงร่างบางเข้ามากอดแน่น

ไม่ได้จะว่าอย่างนั้น พี่รักยองแจจังเลย ถึงอยู่ที่นี่เราจะไม่ค่อยได้เจอกันแต่เราก็ยังได้เห็นหน้ากันบ้างนะ ไปอยู่ที่โน่นไม่ได้เจอยองแจพี่คงเหงามากแน่ๆ

เอาไว้ปิดเทอมจะบินไปหา

จริงนะ!

อื้อ ถ้าแม่ให้ไปนะ

โธ่ พี่รอเก้อซะล่ะมั้งยองแจหัวเราะคิกกับเสียงคร่ำครวญของพี่แจ็คสัน

เดี๋ยวให้พี่มาร์คพาไป แม่ไม่ว่าหรอก

มันจะยอมเหรอแจ็คสันไม่แน่ใจ มาร์คจะห่างลูกเมียพาน้องไปหาเขาได้เหรอ

ยอมอยู่แล้วพี่มาร์คต้องเข้าใจสิ นี่เรื่องใหญ่ของน้องเลยนะ เลิกเครียดแล้วเข้าไปในบ้านกันดีกว่า ไปหาทุกคนกันเถอะ

อื้อ

 

 

 

พอกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น แจ็คสันก็แปลกใจเมื่อได้ยินเสียงเปียโนเพราะๆ จากหลานชายคนโต

เพลงนี้เพราะจัง เล่นเก่งขึ้นอีกแล้วนี่ พัฒนาจากคราวก่อนที่ลุงฟังเยอะเลยนะแจ็คสันรอจนหลานเล่นเสร็จแล้วชื่นชม เด็กเก่งเองหรือได้ครูฝีมือดีคอยสอนนะ

ขอบคุณครับ..เล่นเพลงเดียวพอไหมครับเดนนิสขอบคุณลุงแจ็คสันแล้วถามทุกคน

เล่นแค่นี้เองเหรอ?” ป๊ากำลังนอนฟังเพลินๆ เดนนิสหน้ามุ่ย

ป๊าอ่ะ! แค่นี้ก็เยอะแล้ว ตั้งเพลงนึง

ต้องซ้อมเยอะๆ หน่อยนะ จะได้เล่นในงานวันเกิดย่าเขาได้ไง

ทุกคนหันมองมาร์ค แบมแบมแปลกใจเพราะพี่มาร์คไม่เคยพูดเรื่องนี้เลยนะ เดือนหน้าจะเป็นวันเกิดมาดาม เขายังคิดอยู่เลยว่าจะให้อะไรดี เพราะงานเลี้ยงของมาดามน่ะงานใหญ่นะ

แหม แค่นี้มาดามก็หลงหลานจะแย่แล้วเนาะ นี่กะจะไม่ให้แม่สนใจยองแจแล้วสิ

น้องชายเบ้ปากเมื่อพี่ประจบแม่ทุกครั้งที่มีโอกาส ครั้งนี้ส่งลูกมาเอาใจแทนสินะ

ไม่ได้หรอกจะยอมแพ้แกได้ยังไง แกมันจอมเอาหน้าอยู่แล้วนี่

ปีนี้มาร์คตั้งใจมากว่าต้องชนะยองแจ ทุกปียองแจขึ้นแท่นลูกรักตลอด ปีนี้ตำแหน่งลูกรักต้องเป็นของเขาจะคอยดูซิว่าปีนี้มันจะให้ของขวัญอะไรแม่

แน่จริงเล่นเองสิ ใช้ลูกทำไมยองแจกอดอก เชิดหน้าดูถูก

หนอย..ฉันมีลูกก็ต้องให้ลูกออกโรงแทนแปลกตรงไหน ถ้าอิจฉาก็ไปหาลูกมาอ้อนมาดามบ้างสิ

เล่นแบบนี้เหรอ ได้ ป้ะ! พี่แจ็คสัน ไปหาเบบี้มาให้มาดามสักคนดีกว่ายองแจทำท่าจะลากคนรักออกไป นี่ยองแจเกรงใจหลานมากแล้วนะถึงได้ไม่ใช้คำว่าทำเบบี้น่ะ

ยองแจ! ใครสั่งใครสอนให้แกพูดจาแบบนี้ห๊ะ! อย่าไปจับมันนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย ต้องรักนวลสงวนตัวสิ แต่งงานก็ยังไม่ได้แต่งเลย ห้ามจับมือถือแขนนะ ห้ามพูดจาแบบนี้ด้วย!

อาการหวงน้องกำเริบอีกแล้ว มาร์คลุกไปแยกยองแจและแจ็คสันออกจากกัน

โอ๊ย! เจ็บนะ พี่ตีมือฉันทำไมเนี่ยไอ้คนขี้หวงเอ๊ยยองแจสะบัดมือเร่าด้วยความเจ็บเมื่อถูกฟาด

เดนนิส ยุนอา ม๊าว่าเราหลบไปนั่งเล่นห้องอื่นกันดีกว่าลูก ไปดูหนังกันดีกว่า

แบมแบมหัวเราะ ขำสองพี่น้องนะ แต่กลัวฝาแฝดจะตกใจเสียงดังๆ ของอาและป๊ามากกว่า ยุนอาเดินตามม๊าที่อุ้มน้องแมทธิวเอาไว้ ต่อด้วยเดนนิสและพี่ยูบินที่อุ้มบรู๊คลิน อพยพย้ายห้องชั่วคราว

พี่น้องต้วนตบตีกันอย่างนี้ท่าทางอีกนานกว่าจะหยุด..

 

 

TBC.

 

**   

เรื่องทำคลอดแบมแบมในตอนที่แล้วมีรีดเดอร์ถามกันมาหลายคน

ว่าผ่าคลอดนะทำไมแบมไม่สลบหรือเจ็บเหรอ?

จากข้อมูลที่เล็กได้ทำการสืบค้นมาเกี่ยวกับการทำคลอดทั้งในไทยและต่างประเทศ

เวลาผ่าตัดทำคลอด จะมีการบล็อกหลังทำให้ร่างกายช่วงล่างไม่รู้สึกอะไรค่ะ

คุณแม่จะยังรู้สึกตัวทุกอย่างแค่ช่วงบน ดังนั้นถึงลงมีดก็ไม่รู้สึกเจ็บค่ะ

แต่รู้ตัวว่าผ่าตอนไหน ทำอะไรบ้าง จากการพูดคุยของทุกคนในห้องทำคลอดนั่นเอง

เรื่องที่คุณพ่อเข้าห้องผ่าคลอดด้วยก็สามารถทำได้ค่ะ แต่ในรพ.แต่ละแห่งมีกฏไม่เหมือนกัน

ส่วนมากรพ.รัฐในไทยไม่อนุญาตให้พ่อเข้าเพราะมีคนคลอดจำนวนมาก

ของเอกชนบางที่ก็เข้าได้ บางที่ไม่ได้ บางครั้งห้องรอคลอดก็ไม่ให้ญาติเข้าไปด้วยค่ะ

มีรีดเดอร์คนหนึ่งให้ข้อสังเกตว่าหมอที่เป็นญาติไม่สามารถทำคลอดให้กันได้

ตรงส่วนนี้เล็กไม่ได้ทำการค้นหาจริงๆ ค่ะ ตั้งใจจะเขียนโมเม้นพี่น้องและคิดไปเองว่าทำได้จริง

ซึ่งเป็นความผิดพลาดจุดใหญ่มาก ต่อไปเวลาจะค้นข้อมูลเล็กจะพยายามให้มากกว่านี้ค่ะ

ขอบคุณที่ช่วยให้ความรู้ใหม่ค่ะ

แต่ถึงเนื้อหาจะขัดกับความจริงเล็กน้อยตรงเรื่องพี่คุณและแบมแบมก็แก้ไขไม่ได้แล้วค่ะ

เพราะหนังสือทำเสร็จไปแล้ว ขอเก็บความรู้ไประวังในเรื่องหน้าต่อไปนะคะ

ส่วนเรื่องการกระทำของมาดามที่รีดเดอร์คนหนึ่งเตือนมา อาจทำให้ขัดใจขอโทษด้วยนะคะ

คาแรกเตอร์ของมาดามเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ต้น แม้จะเกิดเรื่องราวให้ทำตัวดีขึ้น

แต่ยังไงพื้นฐานนิสัยเดิมก็ไม่สามารถเปลี่ยนได้น่ะค่ะ

เรื่องนามสกุลแฝด ที่ไม่ใช้ภูวกุลเพราะพี่คุณใช้ภูวกุลและก็มีลูกของตัวเองน่ะค่ะ

(เรื่องลูกพี่คุณจะแทรกเป็นรายละเอียดเล็กน้อยในตอนต่อๆ ไป)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,150 ความคิดเห็น

  1. #13137 lek0868909108 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 15:31
    น่ารักมากจริงๆครอบครัวนี้
    #13,137
    0
  2. #13115 lek0868909108 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 08:42

    ชอบความรักความผูกพันครอบครัวนี้ รวมถึงเพื่อนๆ

    #13,115
    0
  3. #13073 lek0868909108 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 21:26

    ลูกดกจริงบ้านนี้ อบอุ่น เพื่อนๆก็น่ารัก รวมถึงครอบครัวครัวจินยอง เข้ากันไดหมดดี มาร์คแบมก็น่ารัก

    #13,073
    0
  4. #13043 junekimsa93 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:27
    ลูกเยอะมากอบอุ่น
    #13,043
    0
  5. #12968 ploylaksi (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:30
    ลูกเต็มบ้านจริง5555
    #12,968
    0
  6. #12868 tide2537 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:13
    ครอบครัวสุขสันต์มากๆเลยแอบอิจฉาคุณมาร์ค
    #12,868
    0
  7. #12218 toto (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 01:41
    ครอบครัวสุขสันต์
    #12,218
    0
  8. #12126 PuiPui (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 00:53
    ก่อนจะอวยเด็กๆขอด่ามาร์คกับจินยองก่อนได้มั้ย สงสารพี่แจบอมมากเลย คือถ้าอิพี่มาร์คอยากให้มาเป็นเมียน้อยก็คงไม่ปฏิเสธใช่ป้ะเชื่อฟังกันขนาดนี้ ไม่มียองแจที่มีรีแอคชั่นแรงตรงชัดเจนออกหน้าแทนอิพี่มาร์คจะรู้สึกมั้ยว่าผิด เป็นแฟนเก่าเฉยๆก็พอว่านี่แฟนเก่าที่มีประเด็นกัน ฮ่วย!!! เบื่อสองคนนี้จริงๆเดี๋ยวแช่งให้ได้กันซะหรอก จิส์~

    บรู๊คลินแมทธิวน่ารักมากๆเลยพี่เดนนิสกับพี่ยุนอาก็ด้วยแถมดูท่าทางเก่งฉลาดกันทุกคน ขอให้เด็กๆเลี้ยงง่ายโตไวๆนะคะน้องแบม ยองแจก็แต่งๆกับพี่แจ็คสันเถอะจะได้มีตัวเล็กๆมาคอยอ้อนมาดามสู้กับอิพี่ชาย
    #12,126
    0
  9. #11971 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 11:39
    ครอบครัวสุขสันต์ แต่พี่แจ็คต้องไปต่างประเทศ แล้วน้องแจจะทำยังไงหละ
    4 คนไม่พอหรอ อยากมีถังภังอีก งั้นก็รีบๆมีนะ 555
    #11,971
    0
  10. #11848 Aely (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 20:41
    แจมีเหตุผลมากจริงๆ ชอบบบบ
    #11,848
    0
  11. #11809 chay12 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 00:19
    ไรท์คะ ดับเบิ้ลบีกะจุนฮวานค่ะ!!//ต่อเรืออย่างมุ่งมั่น
    #11,809
    0
  12. #11765 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:20
    น่ารักกกกกก
    #11,765
    0
  13. #11678 MBKY; (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 17:27
    ครอบครัวสุขสันต์จริง ๆ
    ยองแจก็ทีเหตุผลมากขึ้น
    มาร์คกับยองแจนี้ก็ขี้หวงเนอะ 5555
    #11,678
    0
  14. #11651 litterrabbitza (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 08:52
    อร้ายยย ฮรือออ น่ารักจริงๆ น้องแฝด
    #11,651
    0
  15. #11405 Mermaidtears (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 21:51
    ครอบครัวี่โครตอบอุ่นมากอ่ะ ตั้ลลัคคคคค
    #11,405
    0
  16. #11347 Ploynill (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 18:31
    ไรท์ค่ะ คือเค้าพึ่งเข้ามาอ่านอ่ะ

    ยังพอมีหนังสืออยู่ป่าวเค้าอยากได้อ่ะ

    ติดต่อ ทวิต Ploynill
    #11,347
    0
  17. #11346 AoVipWinnieG (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 18:43
    มีแค่ความอบอุ่น ^^
    #11,346
    0
  18. #11342 kannfonza_MadamIM (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 14:26
    มาเม้นเรื่องฟิคดีกว่า.สนุก ครบรสมากตอนนี้ อบอุ่นจังเรย มาร์คนี่ช่างแสนดีคนเราเปลี่ยนกันได้จริงๆเนาะ ต้องยกความดีให้แบมแบมนะ น้องใจเย็นมีเหตุผล ใช้เหตุผลคุย ใช้เหตุผลตัดสินใจจนเรื่องมันจบด้วยดี ไม่มีอาละวาดหรือทำให้ใครต้องหนักใจ ส่วนยองแจนี่น่ารักมากกกก รักตัวละครตัวนี้ที่สุด เป็นกำลังใจให้น้องเล็กนะคะ ส่วนเรื่องพี่น้องกันทำคลอดกันไม่ได้อันนี้ไม่รู้นะคะแต่ถามเพื่อนที่เป็นหมอเค้าบอกว่าทำได้นะ
    #11,342
    0
  19. #11341 kannfonza_MadamIM (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 14:22
    พี่ไม่ขอเงินคืนนะคะน้องเล็ก สั่งคือสั่งซื้อคือซื้อค่ะ รอได้เสมอ ของดีดีก้ต้องรอนีสสสส //น้องเล็กไฟท์ติ้งนะคะ
    #11,341
    0
  20. #11340 `ติ่งกระดิ่งแมว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 10:56
    น่ารักอะ ชอบมากค่ะ มันดูอบอุ่นเป็นครอบครัว งื้ออออ ชอบทุกคู่เลยยย ~~
    #11,340
    0
  21. #11335 mememo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 22:42
    ชอบตอนที่มาร์คจับเท้าลูกอะ มันให้ความรู้สึกดีอย่างประหลาด ชอบมากๆ
    #11,335
    0
  22. #11334 yuza (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 20:04
    ตกลงแกจะเอายังไงกะแจแน่มาร์ค
    #11,334
    0
  23. #11332 ~~CssK=LuV~~ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 15:35
    โอ้โหวววววว เหมือนได้รางวัลจากการทำวิจัยเสดดดดด นึกว่าจะไม่อัพแล้วซะอีก เห็นดูยุ่งมากๆเลยคืออ่านยาวแบบยาววววววววววมากกกกกกกกก555555ทุกเรื่องเลย555555 แต่อ่านเรื่องนี้เพราะชอบมากๆๆๆๆๆๆ ครอบครัวสุขสันต์มากเลยอะ แบมในเรื่องน่าจะอายุประมาณเราแต่ลูก4แหละ555555 แอบอิจฉาสามีก้อหล่อ ลูกก้อน่ารัก ตามหาเนื้อคู่แบบพี่มาร์ค(ตอนนี้)ได้ที่ไหนหนอออออ เราชอบมาดามนิสัยตรงไปตรงมาดี บ้าอำนาจดีด้วย เอ๊ะ55555 อยากให้ถึงวันเกิดมาดามแล้วอะดูพี่น้องคู่นี้ทะเลาะกันน่ารักดี หวงกันเป็นงานเป็นการมากกกกกกก ใครเข้าใกล้ไม่ได้เลยนะเนี่ย น่ารักอะ มากๆๆๆๆด้วยชอบแก๊งพี่มาร์คด้วยอยู่ด้วยแล้วน่าจะเฮฮาปาร์ตี้ดีไม่ใช่น้อยยย สงสารฮับบินอะ5555555 ต้องเลือกรึป่าวว่าจะคู่ใครแต่ดูถ้าไม่อยากคู่ใครเลย555555
    #11,332
    0
  24. #11331 n_mb (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 10:45
    ครอบครัวสุขสันต์มากกก รักกกกก >< อ่านไปยิ้มไปจริงๆ ไรท์มาต่อเร็วๆน้าาา
    #11,331
    0
  25. #11328 Asuna Jan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 00:14
    คนที่ขอเงินคืนของก็ต้องเหลือสิคะ?ถ้าเหลือเราขอซื้อต่อได้มั้ยอะ
    #11,328
    0