(GOT7) วิวาห์ไร้ใจ Markbam,Jackjae,Bnior [Mpreg]

ตอนที่ 28 : Chapter 24 Brooklyn & Matthew

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 499 ครั้ง
    20 ต.ค. 58







 

 

แบมบี้คิดถึงจังเลย ฮือ แบมบี้ไม่อยู่ยองแจเหงามากเลยอ่ะ เป็นไงบ้าง ไปอยู่กับพี่มาร์คโดนแกล้งอะไรหรือเปล่า ถ้าพี่แกล้งรีบบอกเราเลยนะ เราจะไปฟ้องแม่ให้

ยองแจวิ่งถลาหาพี่สะใภ้ รีบออกจากห้องนั่งเล่นทันทีที่ได้ยินเสียงรถของพี่ชายมาถึงบ้านเพราะรอแบมแบมอยู่ตลอด แบมแบมอมยิ้ม อ้าแขนรอคนที่วิ่งออกมารับหน้าบ้าน  ยองแจกอดหมับทำท่าชื่นใจมีความสุขที่ได้กอดซะจนพี่ชายที่เดินตามภรรยาเข้ามาหมั่นไส้

ให้มันน้อยหน่อยเถอะยองแจ ฉันจะแกล้งเมียตัวเองทำไม

พี่ไว้ใจได้ที่ไหนกัน ดูซิพาพี่สะใภ้กับหลานยองแจไปลำบากหรือเปล่า แบมบี้อ่ะบอกให้อยู่บ้านกับยองแจก็ไม่เอา

ยองแจยู่ปาก กอดแขนแบมแบมพาไปห้องนั่งเล่น

จะลำบากอะไรอยู่ในห้องทำงานกับฉันทั้งวัน

มาร์คเอื้อมมือไปดึงผมยองแจ ยองแจฟาดมือเข้ากลางหลังพี่ชายคืนจนมาร์คร้องโอ๊ย  แบมแบมสะดุ้งกับเสียงดังนั่นด้วย ยองแจมือหนักดีนะ

มาร์คสูดปากด้วยความเจ็บ  ยองแจทำเขาน่ะเจ็บกว่าเขาทำยองแจหลายเท่าเลยนะ เด็กบ้า!

ไม่ได้ไปเดินเล่นที่ไหนเลยเหรอ อย่างนี้ก็เบื่อตายเลยสิยองแจไม่สนใจพี่ชายหรอก คุยกับแบมบี้ดีกว่าอีก

ไม่หรอกยองแจ เรามีเพื่อนคุยนะ

คุณแม่ค่อยๆ นั่งลงบนโซฟา ท้องใหญ่จนจะลุกจะนั่งหรือทำอะไรก็ค่อนข้างลำบากแล้ว แต่ถึงจะลำบากก็เป็นความลำบากที่แบมแบมเต็มใจจะเป็นนะ

ใครเหรอ สาวที่ไหนไปหาพี่อีกอ่ะหรือว่าคุยกับคุณซูจี?”

ทำไมแกจะต้องใส่ร้ายฉันตลอดเลยเนี่ย

มาร์คท้วง เซ็ง ยองแจเบ้ปากทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แบมแบมขำสองพี่น้องที่กำลังเริ่มเปิดฉากปะทะคารมกันอีกแล้ว ถึงจะสนุกดีแต่ขี้เกียจเป็นกรรมการห้ามมวยน่ะสิ

ไม่ใช่หรอกยองแจ วันนี้คุณจินยองไปหาพี่มาร์คน่ะ เราเลยได้ไปกินข้าวด้วยกัน แล้วก็คุยกันด้วย

หา! จินยองไปหาพี่ชาย?! ไปทำไมอ่ะ

ยองแจว่านี่แย่ยิ่งกว่ามีสาวไปหาพี่ซะอีกนะ ปาร์คจินยองไปหาพี่ชายทำไมเนี่ย นัดแนะกันทำอะไรอีกหรือไง

พี่มาร์ค! นี่พี่ยังไม่ตัดขาดจินยองอีกหรือไง ทำไมเขาไปหาพี่ล่ะ พี่ได้นัดพบกันไว้ล่วงหน้าหรือเปล่า

ยองแจหันไปคาดคั้นกับพี่ชาย ตีไหล่กว้างอย่างแรงจนมาร์คที่ถือแก้วน้ำอยู่แทบทำแก้วตกพื้นแตก เขาทำหน้านิ่ว มองจิกน้องชาย

ไม่ได้นัดกัน จู่ๆ เขาก็ไปเองโว้ย

ไปเองงั้นเหรอ? ไม่อยากจะเชื่อเลย!

ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อเพราะมันคือความจริง ถ้าฉันนัดจินยองไปหาจะพาแบมแบมไปด้วยทำไม แกเลิกมองพี่ตัวเองในแง่ร้ายสักทีเถอะ

นี่ไง! หลุดออกมาแล้ว เพราะพี่ขัดคุณอาไม่ได้ไงเลยต้องพาแบมแบมไปด้วยอย่างกล้ำกลืนฝืนทน จินยองตกใจไหมล่ะที่เห็นแบมแบมอยู่กับพี่ด้วย ทำไมพี่เป็นคนแบบนี้นะ” 

ยองแจหยิกแขนพี่อีกหลายทีจนมาร์คต้องลุกหนีไปนั่งกับแบมแบม อย่างน้อยมีแบมแบมเป็นโล่ป้องกันยองแจก็ยังเกรงใจบ้าง

บ้านนี้แปลกตั้งแต่แม่ยันลูก นอกจากมาดามจะรักแบมแบมมากกว่าเขาแล้ว ยองแจยังเคารพและเกรงใจพี่สะใภ้มากกว่าพี่ชายแท้ๆ อย่างเขาด้วย ชีวิตมาร์คต้วนนี่ดีมากจริงๆ

คิดเองเออเองเก่งอย่างนี้ไปแต่งนิยายไหม?”

มาร์คยอมใจเลย ยองแจนี่จินตนาการเก่งมาก

อย่ามาเบี่ยงเบนความสนใจนะ 

ยองแจพร้อมที่จะเอาเรื่องถ้าพี่ยังคิดจะไปยุ่งเกี่ยวกับจินยองอีก

แกจะคั้นอะไรฉันนักหนาเนี่ย ตอนจินยองไปหาน่ะเมียฉันยังไม่ว่าอะไรสักคำ

มาร์ครำคาญใจที่น้องขู่ฟ่อไม่ยอมเชื่อใจเขาเลย บอกว่าไม่มีอะไรเอ้อ

เพราะแบมบี้ไม่กล้าทำน่ะสิ คอยดูนะแม่กลับมาเมื่อไรจะฟ้องให้หมดเลย

มาร์คกลอกตา เหนื่อยใจที่มีน้องช่างมโนเพ้อเจ้อจนฉุดไม่อยู่

ขอบคุณสวรรค์และมาดามที่หาเมียแสนดีอย่างแบมแบมมาให้ ถ้าได้เมียนิสัยเหมือนน้องชายเขาคงผูกคอตายใต้ต้นถั่วแน่ๆ

ขอแสดงความเห็นใจไปถึงหวังแจ็คสันที่จะรับกรรมต่อจากนี้ด้วย

เอ่อ..ไม่มีอะไรหรอกยองแจ แบมแบมไม่ได้คิดมากหรอก คุณจินยองกับพี่มาร์คเป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกันเท่านั้น คุณจินยองมีอาจารย์แล้วเขาไม่คิดอะไรกับพี่มาร์คแล้วล่ะ เขาแค่บังเอิญไปหาพี่มาร์ควันที่เราไปพอดี ความบังเอิญแบบนี้มันก็ดีไม่ใช่เหรอ พวกเขาคุยอะไรกันเราก็ได้รู้ไปด้วย ยองแจไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ใจเย็นๆ ค่อยๆ คุยกันก็ได้เนอะ

แบมแบมยิ้มหวาน พูดเนิบๆ นิ่มนวล ยองแจฮึดฮัดยอมหยุดด่าพี่ชายแต่ยังใช้สายตาจิก มาร์คซบไหล่เมีย ไม่สนใจว่าน้องจะมองยังไง เขากำลังสะใจอยู่ ยองแจนี่แพ้ทางแบมแบมจริงๆ นะ 

แล้วจินยองไปหาพี่ชายทำไมอ่ะ

คุณจินยองไปขอสมัครงานกับพี่มาร์คน่ะ แต่ไม่มีตำแหน่งว่างเลย

ดีจัง!

แต่เราให้เขาไปสมัครที่บริษัทของคุณพ่อแทนน่ะ

อะไรนะ!!”  สองสามีภรรยาสะดุ้งเฮือกพร้อมกันเมื่อยองแจตะโกนออกมาทั้งที่นั่งใกล้กันนิดเดียว

ยองแจอา เบาๆ หน่อยสิ หลานตกใจไปด้วยเลยนะ

แบมแบมดุเพราะเสียงยองแจทำเขาผวา พลอยให้เจ้าตัวเล็กทั้งสองดิ้นไปด้วย รู้สึกได้เลย

หึ..แม่นางฟ้า ตกลงมาจากสวรรค์ชั้นไหนเหรอถึงได้ไปญาติดีกับจินยองอย่างนั้นน่ะ ปล่อยให้เขาไปหางานที่อื่นสิจะไปช่วยเขาทำไม จินยองนี่ก็แปลก อาจารย์เองก็รวยทำไมไม่ให้สามีดูแลหรือช่วยหางานให้ล่ะ มาของานแฟนเก่าทำทำไม

ยองแจบอกเลยว่าไม่ไว้ใจ การกระทำของจินยองดูแปลกๆ

เขาคงอยากอยู่ด้วยตัวเองล่ะมั้ง อย่าคิดมากเลยไม่มีอะไรหรอก ได้คนใกล้ตัวมาทำงานก็ดี ตอนนี้บริษัทคุณพ่อกำลังไปด้วยดี มีคนเก่งๆ มาทำงานก็น่าจะดีนะยองแจ ยังไงก็คนคุ้นเคยกัน

ถามจริงเหอะ แบมบี้ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอตอนมองหน้าจินยองน่ะ นั่นน่ะตัวปัญหาเลยนะ

ถ้าเป็นยองแจนะ ต่อให้แฟนเก่าของพี่แจ็คสันเข้ามาอย่างบริสุทธิ์ใจยองแจก็ไม่มีวันเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยแน่ แบมบี้ไม่รู้จักถ่านไฟเก่าเหรอ ปล่อยให้เขาเจอกันมีแต่จะสร้างเรื่องจุกจิกกวนใจ

ตอนนี้ปัญหาจบแล้วนี่ มองหน้าเขาก็ไม่เจอความรู้สึกแย่ๆ อะไรแล้ว

ไม่เห็นต้องไปช่วยเลยแม้จะไม่ใช่บริษัทตัวเองแต่ยองแจก็หวงแทนอ่ะ

ถ้ายองแจอยากจะคิดว่าคุณจินยองไม่ใช่คนดีก็ลองคิดแบบนี้สิว่า..

ว่า?”

ให้เขามาอยู่ในสายตาเรา เขาทำอะไรเราก็รู้ไง แต่ยองแจต้องเชื่อใจพี่ชายเหมือนที่แบมเชื่อด้วยนะ แฟนเก่าจะกลายมาเป็นเพื่อนกันมันไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แบมจะทำให้เป็นจริงขึ้นมาเอง อีกอย่างแบมก็นับพี่น้องกับคุณจินยองไปแล้ว ในเมื่อแบมไว้ใจเขาขนาดนี้ ถ้าเขาจะทำร้ายแบมได้อีกก็ใจร้ายมาก

ยองแจชะงักก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเข้าใจ แบมแบมนี่แอบร้ายนะ..

มาร์คอึ้ง หรือจุดประสงค์ที่แท้จริงที่แบมแบมอยากช่วยจินยองจะมีความรู้สึกนี้ปนอยู่จริง อาจจะยังระแวงแต่ให้อยู่ใกล้ๆ ยังดีกว่ามองไม่เห็นอะไร

พี่มาร์ค ฉันมีอะไรอยากจะบอกพี่อย่างนึงล่ะ

อะไรเหรอ

สิ่งที่พี่ไม่ควรทำเลยในชีวิตนี้คือการมีเมียน้อย ยองแจพูดจริง

มาร์คพยักหน้าเห็นด้วย แบมแบมอาจมีวิธีจัดการคนเหล่านั้นอย่างคาดไม่ถึงก็ได้ เขารักและมีแบมแบมแค่คนเดียวอย่างนี้แหละดีแล้ว

ถ้ามีแบมก็ไม่ว่านะแบมแบมแทรกขึ้น สองพี่น้องส่งสายตาคำถาม แบมแบมอมยิ้ม

ถ้าอยากอยู่กับใครก็อยู่ไป แบมอยู่กับพ่อแม่ได้ พี่ชายแบมก็มี

หูย..จะหย่าสินะ

ยองแจขนลุกแทนพี่ชายเลยอ่ะ แบมบี้คงไปแล้วไปเลยไม่หันกลับมาหาพี่ชายอีกแล้วแน่ๆ

พี่ว่าเราเลิกพูดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ดีกว่านะ

มาร์คว่าควรจบแค่นี้ล่ะ เขาไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นหรอกน่า จะไม่ยอมให้แบมแบมไปจากเขาอีกเป็นครั้งที่สอง ไม่มีทาง

วันนี้ยองแจไปไหนมาบ้างล่ะ

ไปหาคุณอาแล้วก็ไปเที่ยวออฟฟิศพี่แจ็คสันน่ะ คนนั้นก็ทำงานตลอดเลย น่าเบื่อนิดนึง แต่เห็นหน้าหล่อๆ ยองแจก็มีความสุขแล้วอ่ะ

ยองแจกุมมือ ทำท่าเพ้อฝัน แบมแบมหัวเราะคนท่าทางเยอะ

ยองแจเป็นคนน่ารักเสมอต้นเสมอปลาย คนอื่นอาจมองว่ายองแจแรง ร้าย วีน เหวี่ยง แต่ความจริงยองแจเป็นคนอ่อนไหว เพ้อหน่อยๆ และเป็นคนจริงใจคนหนึ่งเลย ทำทุกอย่างจากความรู้สึกและหัวใจตัวเอง คนแบบนี้น่าอิจฉานะเพราะไม่ต้องเก็บงำความรู้สึกเอาไว้ อยากทำอะไรก็ทำเลย  

จะเบื่ออะไรนักหนาเขาก็มีภาระ อย่าไปทำตัวเป็นภาระให้เขาเพิ่มเลย” 

มาร์คกัดบ้าง หมั่นไส้ตั้งแต่กลับมาถึงแล้ว ยองแจหรี่ตามองด้วยสายตาอาฆาต

ปากหรือน่ะที่พ่นออกมา ยองแจไม่ใช่ภาระนะ ยองแจไปให้กำลังใจพี่เขามาต่างหาก

เขาบอกหรือว่าอยากได้กำลังใจ แกไปวุ่นวายแต่เขาอาจไม่กล้าบอกก็ได้กลัวแกเหวี่ยง

โว้ย! พี่จะเอายังไงกับฉันห๊ะ! มาต่อยกันเลยมะจะได้จบๆยองแจเหวี่ยงหมอนอิงบนตักทิ้ง ผุดลุกขึ้นจะหาเรื่อง แบมแบมรีบยื้อมือดึงเสื้อให้ยองแจใจเย็นๆ

มาร์คหัวเราะชอบใจเมื่อยั่วน้องได้อีกแล้ว ยองแจไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย

เขาล่ะนึกตอนยองแจมันมีครอบครัวไม่ออกเลย ถ้าแต่งงานมีลูกไปจะออกมาสภาพไหนนะ แม่ขี้วีนขี้เหวี่ยง แถมใจร้อนเป็นที่หนึ่งแบบนี้ หลานเขาคงเป็นเด็กอารมณ์ร้ายน่าดู

ไม่เอาไม่หงุดหงิดนะ ไม่รู้จักนิสัยพี่มาร์คหรือไงเขาก็แกล้งแหย่ไปอย่างนั้นล่ะ ถ้ายองแจโมโหก็เข้าทางพี่เขาน่ะสิ ไปครัวกันเถอะ ไปดูว่ามีอะไรกินบ้าง แบมหิวแล้ว

ฮึ่ย! แบมแบมก็ดูเขาดิ!

จ้า รู้ ไปๆ ไปกับแบมดีกว่าแบมแบมค่อยๆ ลุกขึ้นยืนใช้ตัวสามีนั่นล่ะเป็นหลักยึดพยุงตัว จับมือยองแจพาออกจากห้องนั่งเล่น คุณน้องสามีชี้หน้าคาดโทษพี่ชายแล้วเดินตามแบมแบมไป

มาร์คส่ายหน้ายังมีรอยยิ้มติดริมฝีปาก เปิดโทรทัศน์หาภาพยนตร์ดูสักเรื่องรอแบมแบม

 

 

 

 

แบมแบมเดินไปเลือกแผ่นเสียงที่อยากฟังแล้วเปิดกับเครื่องเล่นแผ่นเสียงของมาดามที่ยกให้ตน  เสียงเพลงสากลแว่วหวานดังลอยออกมา

คุณแม่เดินไปนั่งที่ระเบียงห้องนอน เอนหลังพิงหมอนอิง ลูบท้องเบาๆ เมื่อตัวแสบทั้งสองนิ่งไป คงหลับไปอีกแล้ว

หม่าม๊าอยากเจอทั้งสองคนเร็วๆ จังเลย..  

แบม..พี่มีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อยน่ะมาร์คเดินมานั่งด้วย วางแฟ้มที่ถือมาไว้ข้างตัว

อะไรเหรอครับ

เรื่องของโซจองและยูจูน่ะจ้ะ

ครับ?” แบมแบมแปลกใจเมื่อสามีเอ่ยถึงสองพี่น้อง วันนี้ก็เพิ่งไปเยี่ยมกันมา

ยูจูได้ออกจากห้องไอซียูมาพักที่ห้องธรรมดาหลายวันแล้ว มีโซจองและน้าอายอนผลัดกันคอยดูแลตลอดเวลา

สองพี่น้องน่ะถึงจะมีน้าคอยดูแลแต่พี่ว่าเธออาจจะดูแลเด็กๆ ได้ไม่ดีมากเท่าไรนักหรอก เงินในบัญชีคนอื่นเราไม่รู้หรอกว่าเขามีเท่าไร เธออาจจะมีน้อยจนไม่พอดูแลสองพี่น้อง พี่เลยคิดว่า..

คิดว่าอะไรครับแบมแบมอมยิ้ม พอจะเดาออกแล้วว่าพี่มาร์คจะทำอะไร

พี่จะช่วยเรื่องค่ารักษาของยูจูน่ะ พอพวกแกหายดีแล้วก็จะช่วยเรื่องค่าเล่าเรียนด้วย อายุแค่นั้นก็ขาดทั้งพ่อและแม่คงจะลำบาก แม้จะเจอกันด้วยสาเหตุที่ไม่ดีนักแต่พี่ก็อยากช่วยเพราะถือว่าได้รู้จักกันแล้ว ถ้าคุณอายอนลำบาก พวกแกก็จะลำบากไปด้วย ค่าใช้จ่ายสำหรับเด็กสองคนไม่ใช่น้อยเลย เด็กเล็กแบบยูจูมีค่าใช้จ่ายสูงมากนะ แบมคิดว่าไง

มาร์คอยากช่วยเด็กๆ แต่ไม่อยากตัดสินใจทำคนเดียว ตอนนี้มีเรื่องอะไรเขาก็อยากบอกแบมแบมให้รับรู้ด้วยกัน ต่อจากนี้ตั้งใจไว้ว่าจะยกเรื่องเงินและเรื่องส่วนตัวของเขาให้แบมแบมดูแลไปด้วยเลย เวลามีเรื่องสำคัญก็จะมาปรึกษาแบมแบมก่อนทุกครั้งด้วย

เขาคิดว่าสามีภรรยากัน เวลาเกิดอะไรขึ้นที่จะส่งผลต่อชีวิตคู่ก็ควรคุยกันนะ ให้อีกฝ่ายได้รับรู้ด้วย จะได้ช่วยกันคิด แบมแบมเป็นคนละเอียดรอบคอบ บางเรื่องแบมแบมอาจจะตัดสินใจได้ดีกว่าด้วยซ้ำ

จะคิดอะไรล่ะครับนอกจากเห็นด้วย ขอบคุณนะครับ ขอบคุณแทนโซจองกับยูจูด้วย เรื่องนี้แบมสนับสนุน แต่สิ่งที่ยากที่สุดแบมว่าคือการไปคุยกับคุณอายอน เธออาจไม่อยากรับความช่วยเหลือ

แบมแบมยิ้มกว้าง รู้สึกดีใจแทนเด็กทั้งสองและรู้สึกขอบคุณสามีจริงๆ เขาไม่คิดว่าพี่มาร์คจะคิดตรงกันกับเขานะ เขาคิดจะช่วยเหลือสองพี่น้องอยู่พอดี

มาร์คโล่งอก ที่จริงเขาไม่คิดว่าจะได้รับคำปฏิเสธจากแบมแบมอยู่แล้ว แบมแบมเป็นคนรักเด็ก การทำเรื่องดีๆ แบบนี้แบมแบมไม่มีทางไม่เห็นด้วย

เรื่องนี้พี่อยากให้แบมไปช่วยพูดกับคุณอายอน แบมแบมน่าจะมีวิธีพูดให้เธอเชื่อและยอมรับความช่วยเหลือมากกว่าพี่ไปพูดเองน่ะ

มาร์คยอมรับในตัวภรรยาเลยว่าเก่งมาก อย่างตอนที่แบมแบมปลอบโซจอง แบมแบมรู้ว่าควรจะพูดอย่างไรให้คนฟังรู้สึกดีและมีแรงฮึดสู้ การโน้มน้าวใจคุณอายอนไม่น่ายากเกินความสามารถ

ได้ครับ เรื่องนี้แบมจะจัดการให้เองแบมแบมรับคำว่าจะจัดการให้

อ้อ มีอีกเรื่องนึง พี่คิดมาสักพักแล้วล่ะว่าจะคุยกับแบมนานแล้วแต่ไม่มีโอกาสสักที

เรื่องอะไรเหรอครับ?”

เรื่องเด็กที่สถานสงเคราะห์ของนิโคลัส  พอมีเรื่องโซจองและยูจูพี่ถึงนึกขึ้นได้ พี่ว่าเรารับยุนอาและเดนนิสมาอุปการะดีไหม แบมก็รู้จักกับเด็กๆ มาหลายปี การจะรับแกมาอุปการะอาจจะไม่ยากอะไร พี่อยากทำเรื่องให้เร็วที่สุด เพราะขั้นตอนการรับเลี้ยงเด็กมันค่อนข้างยุ่งยากและต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆ แต่พี่จะรอให้แบมคลอดก่อน และพอคลอดแล้วแบมอาจไม่มีเวลาดูแลพวกแกอย่างเต็มที่ เพราะแค่ดูแลแฝดคงวุ่นแย่แล้ว พี่เลยคิดว่าถ้ารับพวกแกมาอยู่ด้วยตอนแฝดอายุสักสามสี่เดือนไปแล้วอาจจะดีกว่า อยากให้ทันเวลาเปิดเทอมตอนมีนาด้วย พี่อยากให้เดนนิสและยุนอาเข้าโรงเรียนด้วย พี่ดูโรงเรียนไว้สามที่ล่ะ เป็นโรงเรียนนานาชาติ โรงเรียนสองภาษา แล้วก็เอกชนธรรมดา

แบมแบมอึ้ง ไม่คิดว่าสามีจะคุยเรื่องนี้

แบมแบมทั้งตกใจและประหลาดใจมากที่พี่มาร์คเตรียมการไว้พร้อมขนาดนี้ พี่จัดการเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน เขาไม่รู้เรื่องเลย

แบมลองดูข้อมูลก่อนก็ได้ นี่เป็นข้อมูลของทางโรงเรียนที่พี่คัดเอาไว้แล้วว่ามันดีที่สุด

แบมแบมรับแฟ้มจากสามีมาเปิด มีเอกสารแนะนำโรงเรียนสามที่

ทำไมพี่ถึงอยากรับยุนอาและเดนนิสมาเลี้ยงล่ะครับ ไหนว่าเกลียดเด็กไง แบมจำได้นะว่าพี่กับตาเดนนิสไม่ถูกกัน

คุณแม่มีรอยยิ้มติดริมฝีปากตลอดเวลาขณะอ่านเอกสารแนะนำโรงเรียนหรู ทั้งสามแห่งค่าเทอมสูงมาก ดูโปรแกรมการเรียนการสอนแล้วเขาชอบมากเลย

ตอนนี้เราซี้กันแล้ว แบมผูกพันกับเด็กชื่อยุนอาไม่ใช่เหรอ

พี่รู้ได้ยังไงครับ ไปตีสนิทกับตาเดนนิสตอนไหนน่ะ?” แบมแบมเงยหน้ามอง แปลกใจ เรื่องน้องยุนอาเขาไม่เคยเล่าให้พี่มาร์คฟังนี่

ช่วงที่แบมขอหย่าพี่น่ะพี่เคยไปสถานสงเคราะห์ นิโคลัสเขาเล่าให้ฟังว่าแบมถูกชะตากับยุนอาถึงขั้นอยากรับมาเลี้ยงแต่ติดที่สถานะการเงินของครอบครัว ตอนไปนั่งเล่นที่นั่นพี่สังเกตว่าเดนนิสจะคอยดูแลยุนอาตลอดเลย เราจะรับแค่ยุนอามาคนเดียวแล้วให้เด็กทั้งสองแยกกันก็น่าสงสาร อีกอย่างเดนนิสก็ท่าทางจะฉลาดมากด้วยนะ ถ้าดูแลดีๆ แกน่าจะเก่งมากเลยล่ะ

แบมแบมไม่อยากเชื่อเลยว่าพี่มาร์คจะไปที่สถานสงเคราะห์อีก พี่มาร์คคนไม่ชอบเด็กกับสถานที่ที่มีแต่เด็กเต็มไปหมดน่ะ นึกภาพไม่ออกเลยนะ

รับมาเป็นลูกเราหรือครับ

อื้อ รับมาเป็นลูกบุญธรรม ลูกของเราไง

พี่มาร์ค..ขอบคุณมากนะครับ

แบมแบมรู้สึกรักสามีมากเลย วันนี้พี่มาร์คทำให้เขาประหลาดใจมากๆ..

คงเพราะอยู่กับแบมมากไปพี่เลยติดนิสัยแบมมาล่ะมั้ง ตอนนี้พี่ก็ไม่เกลียดเด็กแล้วนะ เมื่อก่อนพี่เป็นคนขี้รำคาญ หงุดหงิดง่าย แต่ตอนนี้พี่ใจเย็นขึ้นแล้ว อาจเพราะเรากำลังมีลูกความรู้สึกไม่ชอบเด็กเลยหายไป พี่น่ะตั้งตารอแบมคลอดเลยนะ

มาร์คมีเมียจิตใจดี เขาเลยซึมซับความดีนั้นติดตัวมาบ้างน่ะสิ..เป็นอย่างที่มาดามเคยบอกเขา แบมแบมเป็นคนที่ตรงข้ามกับเขามาก เขาเลยอยากจะดีขึ้นเพื่อให้คู่ควรกัน

แบมดีใจมากเลย พี่มาร์คน่ารักมากเลยอ่ะ

แบมแบมซึ้งใจจนจะร้องไห้แล้ว เขาเคยล้มเลิกความคิดที่จะรับยุนอามาอุปการะแล้วนะ แต่พี่มาร์คทำให้ความฝันนั้นเป็นจริงขึ้นมาได้ ไม่รู้จะขอบคุณพี่มาร์คยังไงเลยถึงจะพอ

ไม่เอาน่าจะร้องไห้ทำไม คุณแม่ขี้แยจัง เลือกโรงเรียนไว้ให้ยุนอากับเดนนิสดีกว่า พี่อยากทำเรื่องเร็วๆ พวกแกจะได้มีเวลาปรับตัวเข้ากับครอบครัวเราเร็วๆ ด้วย

มาร์คกอดแบมแบม โยกตัวไปมา ยิ้มด้วยความสุขจากใจจริงๆ แบมแบมมีความสุขเขาก็รู้สึกตามไปด้วยนะ

คุณแม่แอบเช็ดน้ำตาที่คลอจะหยดกับเสื้อสามีแล้วผละออก

เรื่องเรียนเด็กที่บ้านครูนิคก็เรียนแบบโฮมสกูลอยู่แล้วครับ พื้นฐานภาษาอังกฤษของยุนอาและเดนนิสน่ะแบมไม่แน่ใจว่าอยู่ในระดับไหน ถ้าให้เข้าโรงเรียนนานาชาติเลยจะมีปัญหาด้านภาษา มันจะส่งผลไปถึงการปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆ และชีวิตในโรงเรียน เพราะที่นี่จะพูดภาษาอังกฤษกันตลอดเวลา อาจทำให้เดนนิสและยุนอาเรียนได้ช้ากว่าคนอื่น พอเป็นอย่างนั้นพวกแกจะหมดกำลังใจนะครับ ส่วนโรงเรียนสองภาษาแบมว่าไม่ค่อยดี ดูจากเอกสารน่ะดีครับ แต่ถ้าของจริงครูจัดการเรียนการสอนได้ไม่ดีเท่าที่ควร เดนนิสและยุนอาจะสับสน จะเกาหลีก็เกาหลีเลย จะอังกฤษก็ควรจะอังกฤษไปเลย อย่างนี้จะดีกว่า แบมว่าให้เข้าเอกชนธรรมดาก่อนดีกว่าครับแล้วหาครูมาสอนภาษาเพิ่ม แบมจะพูดอังกฤษกับแกทุกวันเป็นการฝึกด้วย พอพื้นฐานดีแล้วค่อยให้เข้านานาชาติ

มาร์คยิ้มกว้าง รับฟังเหตุผลของแบมแบม เป็นอย่างที่เขาคิดเลยแบมแบมมีการตัดสินใจที่ดีเสมอ

มาดามอยากส่งไปเรียนต่างประเทศด้วยนะ ตอนแรกในลิสต์ของโรงเรียนที่เลือกไว้ มาดามเลือกโรงเรียนประจำให้อีกที่ แม่บอกพี่ว่าเด็กๆ โตพอจะดูแลตัวเองได้แล้ว การไปอยู่โรงเรียนประจำอาจดีกว่าอยู่ที่บ้าน เพราะแบมไม่มีเวลาพอที่จะดูแลพวกเขากับเด็กทารกอีกสองคนไปพร้อมกันได้ แต่พี่น่ะไม่อยากให้เข้าโรงเรียนประจำเลยไม่ได้เอาเอกสารมาให้แบมดู พี่คิดว่าเดนนิสกับยุนอาโตจนรู้เรื่องแล้วว่าเราไม่ได้จะลำเอียงรักแต่น้อง แต่เพราะน้องยังเล็กพ่อแม่มีความจำเป็นที่ต้องใส่ใจดูแลน้องมากกว่า เราให้พวกแกช่วยดูแลแฝดด้วยก็ได้จะได้รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา แต่ถ้าแบมเห็นด้วยกับมาดามก็ไม่เป็นไร ถ้าจะให้เข้าเรียนจริงๆ เราก็ไปหาทุกวันหยุดได้ เดนนิสและยุนอาจะได้ไม่รู้สึกว่าเรารับแกมาแล้วทิ้งแกอีกครั้ง โรงเรียนประจำที่มาดามเลือกไว้น่าสนใจดีเป็นโรงเรียนเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงมานาน

มาร์คหยิบโทรศัพท์มือถือเข้าอินเทอร์เน็ตเพื่อหาโรงเรียนประจำแห่งนั้นให้แบมแบมดู

หือ? นี่คุณแม่ก็รู้เรื่องนี้เหรอครับ?”

แบมแบมรับโทรศัพท์สามีมาเลื่อนดูข้อมูล โรงเรียนนี้น่าสนใจไม่แพ้อีกสามแห่งนั้นเลย แต่ติดที่ต้องกินนอนอยู่ที่นั่นนี่ล่ะ เหตุผลของมาดามและพี่มาร์คก็ดีทั้งคู่ หรือเขาควรจะเก็บตัวเลือกโรงเรียนประจำไว้ตัดสินใจด้วย น่าจะดีนะ

พี่ไปปรึกษามาน่ะ เพราะถ้ารับมาเป็นลูกก็หมายความว่าเป็นหลานมาดามด้วย จะไม่บอกแม่เลยก็ไม่ดีนะ มาดามบอกว่าแล้วแต่พี่กับแบม มีเด็กๆ เพิ่มก็ดีน่ะ บ้านจะได้คึกคัก

แม่เขาน่ะอะไรก็ดีไปหมด สมใจมาดามเขาล่ะ อยากมีหลานเยอะๆ อยู่ด้วย 

ดีจังเลยครับแบมแบมได้รู้ว่ามาดามเห็นด้วยก็โล่งใจ

ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้เราไปคุยกับครูนิคเลยนะ

ได้ครับ พรุ่งนี้เราไปกันเลย

แบมแบมรู้สึกตื่นเต้นมากๆ เลยที่จะได้ไปรับเด็กสองคนนั้นออกจากสถานสงเคราะห์สักที เรื่องนี้ต้องขอบคุณพี่มาร์คเลยนะ เพราะเขาไม่กล้าจะคุยเรื่องนี้กับสามีหรอก ไม่คิดว่าพี่มาร์คจะเต็มใจรับเด็กมาเลี้ยงทั้งที่เราก็กำลังจะมีลูกของเราด้วย

 

 

 

 

คุณแม่นั่งพิงพนักเตียง ดูนาฬิกาบนผนังห้องแล้วมองสามีที่กำลังลูบเนื้อครีมสีขาวไปมาบริเวณท้องของตน เขาพับหน้าหนังสือในมือ ฟาดหนังสือที่ถืออยู่ใส่คนที่นั่งขัดสมาธิ มาร์คสะดุ้ง

เมื่อไหร่แบมจะได้นอนครับพี่มาร์คนี่ดึกแล้วนะ ทาช้าจังเลย

แบมแบมถามคนที่ทำหน้าที่ทาครีมบำรุงผิวให้ก่อนนอน อุตส่าห์ยอมให้ดูแลแล้วก็เป็นซะอย่างนี้ เอาแต่เล่น ทาให้จริงจังให้มันเสร็จไปน่ะยากนักเหรอ?

ง่วงแล้วเหรอ?”

ใช่ครับแบมง่วงมาก หนาวด้วย อยากนอนมากๆ เลย”  

ทำไมต้องทำเสียงดุกันด้วย พี่แค่อยากจับลูกนานๆ เองนะ คุณพ่อบ่นอุบ

“ไม่ดุได้ยังไง ทานานแล้วนะ”

“เสร็จแล้วก็ได้” มือสวยปิดกระปุกครีมกันหน้าท้องลายสำหรับคนท้อง

มาร์คไม่รู้หรอกนะว่าต้องมีการทาครีมด้วย นี่ยองแจก็ซื้อให้แบมแบมนะ พอเขารู้ก็เลยอาสาทาให้ ยองแจน่ะใส่ใจแบมแบมทุกอย่างเลย เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่รอดยองแจไปได้หรอก

แบมแบมติดกระดุมชุดนอนพลางมองตามสามีที่ลุกเอาครีมไปเก็บและล้างมือในห้องน้ำ

แค่นี้งอน? หรือจะติดอารมณ์แปรปรวนจากเขาไป?

แบมแบมมองคนที่เดินไปปิดไฟกลางห้องแล้วกลับมาที่เตียง มาร์คตีหมอนให้ฟูแล้วล้มตัวนอน

พี่มาร์คแบมแบมขยับไปนั่งใกล้ๆ ซบนอนกับตัวสามี  ริมฝีปากอิ่มแนบลงกับไหล่กว้าง

พี่มาร์คงอนแบมเหรอ? โอ๋ๆ ดีกันนะ

“…”

พี่มาร์คอ่าขอโทษน้า หันมาหน่อยสิ หันมาๆแบมแบมง้อแต่ได้ความเงียบกลับมา ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นอนนิ่ง

ไม่หันก็ไม่ต้องหันมาเลยนะ.. ป๊าขี้งอนป๊านอนไปคนเดียวเลย ม๊าขี้เกียจง้อแล้ว นอนกับลูกดีกว่า

แบมแบมผละจากตัวสามีขยับเอนกายลงนอนตะแคง ไม่ลืมดึงผ้าห่มมาห่มคนเดียวด้วย

แบมแบมเลิกง้อไม่ทันถึงหนึ่งนาที คุณพ่อสุดหล่อก็ขยับตัวมาหาทันที สอดแขนยาวมากอด

หายงอนแล้วเหรอ?” แบมแบมเอี้ยวหน้าไปมองคนที่มานอนซุก

อือ รำคาญพี่ใช่ไหมปากสวยบิดเบ้ ใบหน้าหล่อเกยวางบนบ่าบางก่อนก้มหน้าซุกไซ้หาความหอมกรุ่นจากตัวแบมแบม

บ้า คิดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ใครจะไปรำคาญได้เล่า แบมออกจะรักพี่มาร์คม้ากมาก

แบมแบมอมยิ้ม พลิกตัวมามองหน้าสามีแล้วหอมแก้มขาวเบาๆ มาร์คก้มลงชิมความหวานจากริมฝีปากอิ่มอย่างอดใจไม่ไหว

จริงน่ะ?”

ก็จริงน่ะสิ คนแก่นี่ขี้ใจน้อยจริงๆ เลย แบมแบมขำ หยิกแก้มคนขี้งอน

มาร์คยิ้มได้เมื่อถูกแซว กอดตอบร่างที่อวบขึ้นตามอายุครรภ์ที่เข้าสู่ไตรมาสที่สาม หอมแก้มนุ่มทั้งซ้ายขวาไปสองฟอดใหญ่

หายงอนแล้วก็นอนเถอะครับ ดึกแล้วนะ พรุ่งนี้แบมต้องไปเรียนอีก

อื้อ มานอนกันเถอะ

มาร์คหายงอนเร็วจนแบมแบมต้องกลั้นยิ้ม อารมณ์น้อยอกน้อยใจหรือซึมเศร้าที่คุณแม่ใกล้คลอดอย่างเขาควรจะเป็นน่ะ พี่มาร์คเป็นแทนหมดแล้ว

เขาแอบไปปรึกษาพี่คุณมาว่าทำไมพี่มาร์คช่วงนี้เดี๋ยวดีเดี๋ยวงอน พี่ชายบอกว่าพี่มาร์คเครียดที่แบมแบมจะคลอดเดือนหน้านี้แล้ว พี่คงกังวลและเป็นห่วงลูกกับเมีย ให้แบมแบมพยายามเข้าใจเขาหน่อย

แบมแบมเพิ่งรู้นี่ล่ะว่าเขาที่เป็นคนท้องต้องปลอบคนที่ไม่ได้อุ้มท้องด้วย ถ้าสมมติมีโอกาสได้มีลูกอีกพี่มาร์คก็แพ้ท้องแทนให้ด้วยเลยแล้วกันนะ จะได้เป็นแทนให้ครบตั้งแต่เดือนแรกยันคลอดเลย

 

 

 

 

 “ไหวไหมแบม นี่แบมจะมาเรียนจนกว่าจะคลอดจริงเหรอ?”

ฮันบินถามด้วยความเป็นห่วง พยุงคนท้องแก่ที่ยังมาเรียนทั้งที่เดือนนี้คือเดือนที่พี่หมอกำหนดวันผ่าคลอดไว้แล้ว

ยองแจให้ขาดเรียนก็ไม่ยอมยองแจเห็นด้วย เขาถือกระเป๋าให้พี่สะใภ้ ฮันบินจะได้ประคองแบมแบมสะดวกไม่มีอะไรเกะกะ

เป็นภาพชินตาของนักศึกษาคณะบริหารไปแล้วที่จะเห็นคุณหนูหน้าตาดีมากสามคนตัวติดกันไปไหนมาไหนตลอด และที่พิเศษกว่านั้นคือหนึ่งในสามนั้นกำลังมีเบบี้อยู่ในท้องด้วย สำหรับนักศึกษาคณะเดียวกันที่รู้ว่าแบมแบมแต่งงานแล้วก็รู้สึกไปในทางเอ็นดูเสียมากกว่าจะคิดไม่ดี

ตั้งแต่แบมแบมกลับมาเรียนด้วยท้องโตใกล้คลอด แบมแบมฮอตเป็นพิเศษ คนที่ไม่รู้จักชอบเข้ามาคุยด้วย มาขอจับขอลูบท้องตลอด แบมแบมไม่ค่อยเล่นสังคมออนไลน์แต่มีเพื่อนและคนติดตามเพิ่มทุกวัน

เรายังมาไหวนี่นา วันไหนไม่มีเรียนหรือขาดได้ไม่เช็กชื่อแบมก็หยุดอยู่แล้ว

แบมแบมจะมาเรียนเฉพาะวิชาที่สำคัญ วันไหนเหนื่อยก็พักอยู่บ้าน ฮันบินไปหาที่บ้านทุกวันเลย เอาเลกเชอร์ไปให้จดแล้วอยู่คุยเล่น ทะเลาะกับพี่มาร์คอยู่บ่อยๆ ด้วย ไม่เหงาดี

ดื้อฮันบินพูดคำนี้กับแบมแบมไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ยองแจพยักหน้าเห็นด้วยว่าแบมบี้ดื้อจริงๆ

เพิ่งจะเจ็บท้องเตือนไปก็น่าจะหยุดเรียนได้แล้ว

ยองแจอดบ่นไม่ได้ อาทิตย์ก่อนพี่สะใภ้เจ็บท้องเตือนติดกันตั้งสามสี่วันแน่ะ แม่บอกว่าอาจจะคลอดเร็วๆ นี้ก็ได้

ถ้ามาคลอดกลางมหาวิทยาลัยนี่ยิ่งดังกว่านี้แน่ๆ แบมบี้

เลิกบ่นเถอะน่า บ่นแล้วเราเคยฟังไหมล่ะ ก็ไม่ แล้วจะบ่นกันทำไม

แบมแบมยังยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งที่สองคนที่เดินประกบไม่ได้มีอารมณ์รื่นเริงด้วยเลย

ขอให้ลูกชายแกออกมาดื้อกว่าแม่ฮันบินอวยพรหลานล่วงหน้าเลยทีเดียว แบมแบมค้อนที่เพื่อนพูดจาไม่เข้าหู

ยองแจนั่งรอกับแบมแบมอยู่นี่นะ เดี๋ยวเราไปซื้อข้าวให้ จะกินอะไรกัน

ฮันบินพาเพื่อนทั้งสองมาหาที่นั่งในโรงอาหารของคณะ แม้คนเริ่มเยอะแต่ยังหาที่นั่งทันอยู่ ถ้าหาไม่ทันก็ต้องลำบากไปกินที่ตึกอื่น และแบมแบมจะเดินเหนื่อยด้วย

เราเอาเหมือนเดิม

เราเอาเหมือนแบมบี้

โอเคฮันบินได้เมนูแล้วก็เดินไปหาซื้อมาให้ ระหว่างรอยองแจก็เอาโทรศัพท์มือถือออกมาแชทกับคนรัก แบมแบมฟุบหน้ากับแขนเพื่อนอน แม้จะก้มไม่ค่อยได้แล้วก็ตาม

ร่างบางค่อยๆ พรูลมหายใจยาวๆ ออกมาเมื่อความเจ็บที่คิดว่าไม่มากอะไรกลับเริ่มเจ็บขึ้นเรื่อยๆ พอเดินแล้วก็ไม่รู้สึกสบายขึ้นอย่างที่เคยเจ็บด้วย แบมแบมคิดว่าไม่น่าจะใช่เจ็บเตือนแล้วล่ะ..

ยองแจ..แบมแบมเงยหน้าขึ้น เอื้อมมือไปจับแขนยองแจที่นั่งฝั่งตรงข้าม ร่างบางเงยหน้าจากจอโทรศัพท์

อะไรเหรอแบมบี้ อยากได้อะไรหรือเปล่าเดี๋ยวไปซื้อให้

เปล่า..

แล้ว?”

เรา..เราปวดท้องสีหน้าของคุณแม่เริ่มไม่สู้ดี ยองแจตะลึง

อะอะไรนะ!ยองแจรีบลุกมานั่งข้างเพื่อนแล้วประคองแบมแบมเอาไว้

โอ๊ย..แบมแบมหายใจถี่ กุมท้องด้วยความเจ็บที่เริ่มเพิ่มมากขึ้น มันไม่หายไปเหมือนตอนเจ็บเตือน ที่จริงเขาเริ่มเจ็บตั้งแต่ยังเรียนอยู่ แต่คิดว่าคงเหมือนครั้งอื่นที่ตื่นตกใจแล้วสรุปก็ยังไม่คลอด

โทรตามฮันบิน..แบมแบมมีสติและข่มความเจ็บได้ คนที่ไม่ได้ท้องแต่สติแตกกว่ารีบกดโทรหาฮันบินมือไม้สั่น

ฮันบิน! กลับโต๊ะด่วนแบมแบมจะคลอด

<ว่าไงนะ คลอด!>

อย่าเสียงดังสิอายเค้า..” 

แบมแบมพยายามควบคุมลมหายใจอย่างที่พี่เคยสอน ยองแจจับมือแบมแบมเอาไว้ คนท้องบีบแน่นจนยองแจเจ็บมือไปหมด แต่ตอนนี้ยองแจกำลังตื่นเต้นและกลัวจนลืมความเจ็บไปเลย

แบมแบมเป็นไงบ้าง ปวดมากไหม!ฮันบินรีบวิ่งมาหาเพื่อนหน้าตาตื่น แบมแบมพยักหน้า

ไหว..แม้ปากตอบไหวแต่เสียงเริ่มไม่ไหวแล้ว ฮันบินพยายามตั้งสติ เขาล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบรีโมทกุญแจรถโยนให้ยองแจ

วิ่งไปเปิดรถรอเลย เดี๋ยวฉันอุ้มแบมแบมตามไป

ได้ๆยองแจลนลานหอบกระเป๋าของตนและเพื่อนแล้ววิ่งไปทางลานจอดรถอย่างไม่กลัวสะดุดล้มเลย ฮันบินประคองแบมแบมให้ยืนขึ้นก่อนจะช้อนร่างอุ้ม รีบก้าวตามยองแจไปให้เร็วและระมัดระวังที่สุด

 

 

 

 

 “ยองแจ! แบมแบมอยู่ไหน!

มาร์ควิ่งมาหาน้องชายที่ยืนรออยู่หน้าห้องรอคลอด เด็กหนุ่มสะดุ้ง เขามายืนรอพี่ชาย พอแบมแบมขึ้นรถมาโรงพยาบาลเขาก็โทรบอกพี่เลยว่าเมียปวดท้องจะคลอดแล้ว พี่คงรีบบึ่งรถมาเร็วสุดๆ

ยังเตรียมตัวอยู่เลย ตอนนี้รอพี่หมอน่ะ แบมแบมบอกว่าอยากให้พี่หมอมาทำคลอดให้ก็เลยยังไม่ยอมเข้าห้องผ่าคลอด พี่มาก็ดีแล้ว จะเข้าไปในห้องคลอดด้วยหรือเปล่า พยาบาลเขาถามหาพ่อเด็กอยู่

เข้าสิเข้า! พี่อยากเข้าไปด้วย

มาร์คตื่นเต้น เขาอยากเข้าไปด้วย เอากล้องติดตัวมาด้วยล่ะ เตรียมพร้อมไว้ตลอดเวลาตั้งแต่นิชคุณบอกให้เตรียมตัวสำหรับการคลอดเอาไว้ภายในเดือนนี้

งั้นไปบอกพยาบาลแล้วไปเตรียมตัวซะสิพี่มาร์คลนจนยองแจจะลนอีกรอบแล้วนะ

พี่อยากเจอแบมก่อน

ไม่ต้องห่วงหรอกฮันบินอยู่เป็นเพื่อนแล้ว เดี๋ยวยองแจก็จะเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าพี่หมอจะมา พี่ไปหาพยาบาลเถอะ ไปทำเรื่องเอกสารซะด้วยเลย

โอเค ได้มาร์คผละไปหาพยาบาล ยองแจเปิดประตูห้องพิเศษเดี่ยวเข้าไป

พี่มาร์คมาแล้วนะแบม”  ยองแจเข้ามาชิดเตียงอีกด้าน คนที่ครึ่งนั่งครึ่งนอนอยู่บนเตียงลืมตาขึ้น

ไวจัง

คงรีบมาสุดๆ บอกว่าจะเข้าไปในห้องคลอดกับแบมด้วยนะ

ดีแล้ว แบมจะได้ไม่กลัว”  ฮันบินว่าโรงพยาบาลนี้ดีนะ ยอมให้พ่อเข้าไปในห้องคลอดได้ กระทั่งห้องรอคลอดก็ให้ญาติเข้ามาให้กำลังใจได้อีก เพราะอำนาจเงินของมาดามแน่ ได้ยินว่ารู้จักผอ.ที่นี่ด้วย

แต่แบมกลัวว่าพี่มาร์คจะกลัวแทนน่ะสิ

แบมแบมเป็นคนขี้กลัวมาก เกิดมาไม่เคยโดนผ่าตัดเลยซีเรียสกับตรงนี้มาก ใจก็เลยอยากให้สามีอยู่ข้างๆ ให้กำลังใจและได้เห็นหน้าลูกน้อยทั้งสองพร้อมกัน

แต่มันน่ากังวลตรงสภาพจิตใจของพี่มาร์คนี่ล่ะ เพราะการผ่าคลอดน่ะต้องทำใจไว้เลยว่าจะได้เห็นกระบวนการผ่าตัดทุกขั้นตอน ถ้าพี่มาร์คทนเห็นเลือดและความสยองไม่ไหวจะทำยังไงล่ะทีนี้

ไม่หรอก พี่มาร์คก็เข้าคอร์สของโรงพยาบาลมาแล้ว แบมจะให้โทรหาแม่กับคุณอาเลยไหม?”

ไม่เป็นไรยองแจ อย่าเพิ่งรบกวนท่านเลย รอคลอดแล้วค่อยโทรให้มาเยี่ยมหลานก็ได้ ตอนนี้คงกำลังทำงานกันอยู่

แบมแบมไม่อยากให้ทุกคนตื่นตกใจกันจนทิ้งงานมาเหมือนพี่มาร์ค

โอ๊ยตื่นเต้นอ่ะ หลานยองแจจะคลอดแล้วยองแจอยากให้พี่หมอมาถึงตอนนี้เลยจริงๆ

นั่นสิเนอะคุณแม่อมยิ้ม ทั้งตื่นเต้นและกังวลมากเลย

แบมแบมเป็นไงบ้างทั้งสามหันไปมองคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ยองแจขยับให้พี่ชายมายืนแทนตน ส่วนตนเลี่ยงไปยืนข้างฮันบิน

แบมกลัวนิดๆ แต่พี่แน่ใจนะครับว่าจะเข้าไปแบมแบมถามเพื่อความแน่ใจ มาร์คพยักหน้า

แน่ใจสิ! ถึงพี่จะทำได้แค่เข้าไปดูเฉยๆ แต่พี่ก็อยากจะเข้านะ เราจะได้เห็นลูกพร้อมกันไงเนอะ แบมไม่ต้องกลัวนะ

มาร์คมั่นใจมากเพราะพยาบาลเทรนมาแล้วว่าพอเข้าไปในห้องคลอดจะยืนหรือนั่งได้บริเวณไหน เธอสั่งไว้แล้วว่าห้ามเกะกะหมอกับพยาบาล ห้ามจับโน่นจับนี่

อื้ม..เห็นพี่มาร์คมั่นใจหน้าตาสดใสอย่างนี้แบมแบมค่อยหายกังวลไปหน่อย

 

 

พี่มาร์คไหวแน่นะ?” คุณแม่ถามสามีที่นั่งหน้าซีดอยู่ข้างๆ ตั้งแต่พี่คุณเริ่มลงมีดเมื่อกี้..

หวะ..ไหวสิ พี่ไหว สบายมากมาร์คหันมายิ้มให้ภรรยา หน้าตาดูไม่ได้ยิ่งกว่าคนคลอดเสียอีก แบมแบมยังดูปกติกว่าเลย

เหรอแบมแบมไม่ค่อยแน่ใจเลย เห็นสีหน้าพี่มาร์คแล้วคิดว่าไม่น่าจะไหวนะ

พี่มาร์คอยู่เป็นเพื่อนเขาตลอดตั้งแต่ห้องรอคลอดจนเข้ามาห้องคลอด มีแค่ช่วงที่ย้ายจากห้องรอคลอดมาที่นี่แล้วพยาบาลต้องเตรียมอุปกรณ์ในการทำคลอด พี่มาร์คต้องออกไปรอก่อนพักนึงแน่ะ

มาร์คนายมั่นใจนะว่าจะไม่สติแตกไปซะก่อน ถ้ากลัวก็ไม่ต้องมองหรอก ถ้ารู้สึกว่าจะเป็นลมรีบทิ้งตัวลงนอนกับพื้นเลยนะ เดี๋ยวล้มหัวฟาดพื้นกลายเป็นภาระให้ต้องมาดูแลกันอีก คนอื่นเขาจะลำบากโกลาหลไปด้วยนิชคุณแนะนำด้วยความหวังดี

ผมไหวน่า คุณทำหน้าที่ของคุณไปเถอะ ทำให้ดีๆ ด้วยล่ะ

นายก็ทำหน้าที่ของนายไปละกัน อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อนล่ะ ถ้าเป็นลมฉันไม่ให้คนช่วยนะ

แบมแบมคิดว่าบรรยากาศในห้องคลอดมันต้องสบายๆ ชิลๆ เพื่อให้แม่อย่างเขาผ่อนคลายไม่ใช่เหรอ ทำไมกลายเป็นบรรยากาศชวนอึดอัดแบบนี้

คุณพ่อเป็นคนอ่อนไหวหรือเปล่าคะเนี่ย ได้เตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้ซับน้ำตาเวลาได้พบกับลูกเป็นครั้งแรกหรือยังคะ

คุณพยาบาลชวนคุยให้บรรยากาศผ่อนคลาย กลัวคุณหมอและสามีคนไข้จะตีกันระหว่างผ่าคลอด

เตรียมมาแล้วครับ พร้อมมากปกติมาร์คก็พกผ้าเช็ดหน้าติดตัวไว้อยู่แล้วล่ะ

ไม่นานนิชคุณก็เอาหลานชายคนแรกออกมาได้แล้ว แบมแบมรู้สึกถึงแรงบีบที่มือจากสามีเลยล่ะ รู้ว่าพี่มาร์คก็ต้องประหลาดใจเหมือนกัน

นาทีที่ลูกคนแรกออกมาแบมแบมพูดไม่ออกเลย..

เห็นลูกไหม?” คุณหมอถามทั้งน้องชายและสามีน้อง

หะ..เห็นครับเสียงสั่นแบบนี้บอกเลยว่าไม่ใช่แบมแบมนะ

พี่มาร์คไม่ถ่ายรูปเหรอ?”

แบมแบมร้องเตือนสามีที่ยืนนิ่งค้างตั้งแต่ลูกชายคนแรกพ้นท้องเขาออกมา ไหนล่ะฉากอบอุ่นละมุนละไมเหมือนในโฆษณาน่ะ

ห๊ะ? อ่ะ..เอ่อ พี่ลืมไปเลย

มาร์คมัวแต่ตื่นเต้น ไม่รู้กลัวเลือดจนจะเป็นลม หรือมัวแต่ดีใจได้เห็นหน้าลูกเลยลืมถ่ายรูป กว่าจะรู้ตัวอีกทีคุณหมอสุดหล่อก็ตัดสายสะดือเรียบร้อย จนคุณพยาบาลมาอุ้มลูกไปเช็ก Apgar score ตรวจสภาพของทารกแรกเกิดแล้วนั่นล่ะคุณพ่อถึงตามไปถ่ายรูปลูกชายคนแรกไว้

คนที่สองจะออกแล้วนะนิชคุณร้องบอกเพื่อให้คุณพ่อกลับมาสนใจหนูน้อยอีกคนได้แล้ว

มาร์คถึงกับผงะเมื่อหันกลับมาเจอหน้าท้องที่เปิดถ่างไว้เพื่อเอาเจ้าตัวเล็กออกมา แต่นับว่ามาร์คนั้นจิตแข็งน่าดู ถึงเจอภาพน่ากลัวอย่างเลือดและแผลเข้าไปเต็มตาแต่ยังมีสติและถ่ายรูปลูกขณะพี่หมอกำลังเอาออกมาจากท้องไว้ได้

ถ้านอกเหนือจากความกลัวเลือด ตอนนี้แหละที่เป็นช่วงเวลาตื่นเต้นที่สุด มาร์คมีความรู้สึกเหมือนมีเลือดสูบฉีดขึ้นมาทั้งตัว  มันมีทั้งความรู้สึกภูมิใจและดีใจ ความรู้สึกของความเป็นพ่อที่มันบอกไม่ถูกจนกว่าจะได้ลองรู้สึกเองสักครั้ง เป็นความรู้สึกที่ดีมากจนบรรยายไม่ถูกเลย ความรู้สึกไม่กี่ครั้งในชีวิต..ถ้าพลาดไปแล้วก็ไม่รู้จะไปหาความรู้สึกแบบนี้จากที่ไหนมาทดแทนได้อีก..

อยากตัดสายสะดือหรือเปล่า?” พี่หมอหันมาถาม มาร์คพยักหน้าโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำอะไรไป

สภาพรกไม่ใช่สิ่งที่น่าดูสักเท่าไรมาร์คพูดเลย..

เรียบร้อย ผู้ชายทั้งคู่ ยินดีด้วยนะแบมแบม

นิชคุณเอ่ยขณะเตรียมจะเย็บแผลผ่าตัดให้น้อง แบมแบมพยักหน้า ขอบคุณพี่ชายเบาๆ มาร์คเดินไปดูลูกชายคนที่สองที่กำลังตรวจสภาพต่อ

ทารกทั้งสองคนอยู่ในภาวะดี ร่างกายปกติดีค่ะคุณพยาบาลเช็ดตัวตาหนูให้แห้งแล้วห่อตัวให้อบอุ่น นำมาส่งให้คุณพ่อคุณแม่ทีละคน

เอ่อ..จะเก็บภาพยังไงดีล่ะ

มาร์คเก้ๆ กังๆ อยากได้ภาพครบทั้งสี่คน  ยังงุนงงไม่หายกับเรื่องน่ามหัศจรรย์นี้ ลูกเขาตอนนี้ตัวชมพูนิดๆ แล้ว จากที่ตอนแรกแดงเลือดแล้วเปลี่ยนไปเขียวๆ ช้ำๆ ลูกเหมือนเอเลี่ยนอ่ะ ไม่กล้าพูดหรอกเดี๋ยวเมียด่า แต่ตอนนี้ลูกน่ารักแล้ว

ถ่ายให้ไหมคะพยาบาลอาสา มาร์คยื่นกล้องให้เธอ

รีบถ่ายรีบมารับไปนะครับ ผมกลัวทำตกมาร์ครีบบอกพยาบาล ใจเขายังหวิวๆ อยู่เลยจากเหตุการณ์ผ่าคลอดเมื่อกี้กลัวมือสั่นทำลูกตก พยาบาลอมยิ้ม รับคำว่าจะรีบถ่าย

มาร์คอุ้มตาหนูไว้คนนึงยังแยกไม่ออกว่าพี่หรือน้อง แต่พยาบาลบอกว่าคนน้องนะก็เลยต้องเชื่อ ส่วนคนที่นอนบนเตียงกับม๊าแบมคือคนพี่

ลูกน่ารักนะ ตื้นตันอ่ะ

มาร์คส่งลูกให้พยาบาลแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาตรงหางตา แบมแบมหัวเราะทั้งน้ำตากับท่าทางตลกๆ ของสามี คนเป็นแม่ตื้นตันกว่าอีก ทนลำบากมาตั้งเก้าเดือน

พอลูกออกมาแล้วมันรู้สึกคุ้มค่ามากๆ ที่เขาอดทนดูแลทั้งสองคนมาหลายเดือน ถึงตอนช่วงสามเดือนแรกเขาจะเป็นแม่ที่แย่ก็เถอะ..

อ่ะให้ เดี๋ยวพี่ตามไปดูลูกก่อน พี่ต้องเห็นกับตา กลัวเหมือนในหนังที่เค้าเอาลูกให้ผิดตัวน่ะ

มาร์คซับน้ำตาให้เมียแล้วยัดผ้าเช็ดหน้าใส่มือนิ่ม แบมแบมร้องห๊ะ

พี่ดูหนังมากไปหรือเปล่า นี่ห้องคลอดเดี่ยวนะ มีแบมคลอดแค่คนเดียวจะไปสลับกับใคร

ห้องคลอดที่นี่แยกเดี่ยวห้องใครห้องมัน แถมเก็บเสียงอย่างดีอีกต่างหาก ก็ค่ารักษาแพงมากนี่

ไม่รู้แหละ พี่ไปนะมาร์ครีบตามพยาบาลและลูกน้อยไปก่อนจะคลาดสายตา นิชคุณส่ายหน้า

ปล่อยไปเถอะ พ่อก็เห่อแบบนี้ทุกคนแหละ

พี่คงชินแล้วสินะครับ

อื้อ..พี่ดีใจนะที่ได้ทำคลอดให้แบม

แบมก็ดีใจเหมือนกันที่พี่ทำคลอดให้..ขอบคุณมากนะครับพี่คุณ

นิชคุณยิ้มด้วยความรู้สึกที่มีบางอย่างพองฟูในอก ความรู้สึกของเขาตอนที่เอาตัวหลานออกมาน่ะ มันวิเศษมากๆ มันเป็นการทำคลอดที่พิเศษกว่าครั้งไหนๆ ในชีวิตเขาเลย..

 

 

 

 

ยองแจมองหนูน้อยน่ารักน่าชังที่นอนหลับในอ้อมแขนของพี่ชายอย่างตื่นเต้น พี่ชายเขานี่อุ้มเด็กน้อยวัยหนึ่งวันได้คล่องแคล่วเลย

 “พี่มาร์คอุ้มแฝดเก่งจัง

 “แน่นอน นี่เข้าคอร์สมาแล้วนะก็ต้องอุ้มเป็นอยู่แล้วคุณพ่อตอบน้องชายพลางก้มลงหอมแก้มนุ่มของลูกชายเบาๆ ระวังไม่ให้แกตื่น   

แบมแบมนั่งพิงพนักเตียงของโรงพยาบาล กว่าจะขยับตัวได้แอบทรมานนิดหนึ่ง เมื่อคืนมีพยาบาลมาคอยดูแลเขากับลูกตลอดทั้งคืนเลย เขาอยู่กับตาหนูตามลำพังเพราะป๊าโดนไล่กลับบ้าน แต่วันนี้ป๊าบอกว่าจะมานอนเป็นเพื่อนแหละ

ร่างบางมองสามีจอมเห่อที่อุ้มลูกชายคนเล็กตลอดหลังจากพยาบาลนำมาส่งที่ห้อง ส่วนคนโตอยู่ในอ้อมกอดคุณย่าที่ไม่ยอมส่งให้ใครอุ้มเหมือนกัน

รอพ่อกับแม่เขามาถึงโรงพยาบาลก่อนเถอะ ได้เกิดศึกแย่งกันอุ้มหลานแน่ๆ

เห่อมากยองแจหมั่นไส้พี่ชายที่เหมือนมีละอองความสุขอยู่รอบตัว สุขจนน่าอิจฉา

ก็ตาหนูน่ารักนี่นาป๊าสุดหล่อยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

โอ๊ยอิจฉายองแจต่อยแขนพี่ชายเบาๆ แล้วขออุ้มหลานบ้าง มาร์คค่อยๆ ส่งเจ้าตัวน้อยให้อาคนสวยอุ้มต่อ

ระวังนะเว้ย อย่าทำหลานตกล่ะ

ใครจะกล้าทำตกยองแจพาหลานเดินไปนั่งเล่นที่โซฟา กลัวใจตัวเองเหมือนกันว่าถ้าเดินไปมาจะซุ่มซ่ามสะดุดทำหลานหลุดมือ

กระเป๋ามาแล้วครับฮันบินที่อาสาไปเอาของที่บ้านมาให้เพื่อน เปิดประตูเข้ามาพร้อมกระเป๋าใส่ของใช้จำเป็นของคุณแม่ที่พี่มาร์คลืมเอามาให้เมื่อเช้า

ขอบใจมากนะฮันบินแบมแบมขอบคุณเพื่อนที่อุตส่าห์ขับรถไปเอามาให้

ไม่เป็นไรฮันบินยินดีช่วยอยู่แล้ว

ถึงคนไปเอากระเป๋าที่บ้านมาจะเป็นฮันบิน แต่คุณป๊าที่น่ารักของฝาแฝดคือคนจัดกระเป๋านะ มาร์คค้นหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตว่ากระเป๋าโดราเอมอนที่คุณแม่พกไปโรงพยาบาลจะต้องมีอะไรบ้าง และเขาก็ลงมือช่วยจัดให้ด้วยตัวเอง ข้อดีของการช่วยจัดกระเป๋าให้แบมแบมที่มาร์คคิดไว้คือ เวลาจะหยิบของให้ภรรยาก็สามารถหยิบได้สะดวกเพราะเขาเป็นคนจัดด้วยตัวเอง นิชคุณเคยบอกว่าหลังคลอดแบมแบมจะต้องนอนพักฟื้นไปอีกสักระยะกว่าจะลุกขึ้นมาหยิบของเองได้

พี่คุณไม่อยู่เหรอฮันบินว่าคนไม่ครบนะ

พี่คุณไปทำงานน่ะ งานล้นมือจะตายแบมแบมตอบให้

ฮันบินจ๊ะ เด็กที่บ้านเขาไม่ได้เตรียมอาหารมาให้แบมแบมเหรอ

มาดามถามเพื่อนของลูกชาย ฮันบินที่ยืนมองหลานตัวน้อยในอ้อมแขนเพื่อนพยักหน้าให้มาดาม

เตรียมครับแต่ยังไม่เสร็จ ทุกคนตื่นเต้นกันมากเลย พี่ยูบินบอกว่าเสร็จแล้วจะเอามาให้ครับ รอป้าอินฮาทำเสร็จก่อน

ที่จริงแบมกินอาหารของโรงพยาบาลก็ได้นะครับแบมแบมไม่เรื่องมากอยู่แล้ว จะกินอะไรก็ได้

ไม่ได้จ้ะ หลังคลอดต้องกินอาหารที่มีประโยชน์บำรุงร่างกายและน้ำนมไว้เยอะๆ นะ มีคนรอกินตั้งสองคนแน่ะมาดามพูดไปยิ้มไป มีความสุขจนยิ้มหุบไม่ลงเลย

เป็นไงบ้างจ๊ะแบมแบม

เสียงเปิดประตูเข้ามาพร้อมฮีเอที่ทักทายลูกชายด้วยรอยยิ้ม เธอและแทจีเดินเข้ามาในห้องพักพร้อมถือตะกร้าที่มีอาหารบำรุงหลังคลอดเต็มจนล้นตะกร้าเลย

แทจีเอาตะกร้าไปวางไว้บนโต๊ะแล้วรีบเข้าห้องน้ำไปล้างมือเพื่อมาดูหลานชายทั้งสอง แต่โดนฮีเอแซงคิวก่อน

แบมว่ายังไม่ต้องให้พี่ยูบินรีบมาก็ได้ครับ

แบมแบมเห็นของกินที่พ่อแม่เอามาให้ก็เอ่ยขึ้นทันที ทุกคนหัวเราะจนฮีเอสงสัยว่าหัวเราะเรื่องอะไรกัน

ไหนๆ คนไหนคนโต คนไหนคนเล็ก

คนที่อยู่กับยองแจคนเล็กครับ คนนี้คนโตแบมแบมยิ้มให้มารดา ส่งลูกชายในอ้อมแขนให้แม่อุ้ม

น่ารักน่าชังจริงคนนี้ นี่ตั้งชื่อกันหรือยังจ๊ะฮีเอยิ้มกว้างเมื่อได้สัมผัสหนูน้อย

คนนี้บรู๊คลินครับ คนเล็กแมทธิว

เอ๋? นี่ตกลงตั้งชื่อภาษาอังกฤษกันเหรอจ๊ะฮีเอแปลกใจ มาดามตบโซฟาให้เธอพาหลานมานั่งด้วยกัน

มีอีกชื่อจะใช้ชื่อจีนน่ะค่ะคนโตชื่อไท่เวยแปลว่าผู้มีอำนาจมาก คนเล็กชื่อไท่หยู่ มีความหมายว่าผู้มีสติปัญญามาก คล้องกันดี ชื่ออังกฤษตั้งไว้เผื่อเข้าโรงเรียนค่ะ

ตั้งใจจะส่งเข้านานาชาติหรือคะ

ไปเมืองนอกเลยล่ะค่ะมาดามวางแผนมองการณ์ไกลนะ

เพราะดีแทจีออกความเห็นแม้จะเฉยๆ กับชื่อแต่ชอบความหมาย ยองแจส่งหลานให้คุณตาอุ้ม

นี่แบม มาร์คบอกแม่ว่าแบมกับมาร์คจะรับเด็กที่บ้านครูนิคมาเป็นลูกบุญธรรมน่ะจริงเหรอแทจีอุ้มหลานมานั่งคุยกับลูกชาย แบมแบมพยักหน้า

จริงครับคุณพ่อ ตอนนี้พี่นิคกำลังจัดการให้อยู่น่ะครับ

เด็กยุนอาที่แบมเคยบอกว่าอยากจะรับเลี้ยงมานานแล้วใช่ไหม

ใช่ครับ มีเดนนิสอีกคน พี่มาร์คเห็นว่าแกสองคนสนิทกันมากเลยจะรับมาอยู่ด้วยกันน่ะครับ

ถ้าอย่างนั้นให้ทั้งสองคนมาใช้นามสกุลคิมแทนได้ไหม แต่ก็ยังเป็นลูกของแบมและมาร์คนะ

คุณพ่ออยากให้แกใช้นามสกุลคิมเหรอครับ ทำไมล่ะ

พ่อมีลูกคนเดียวแต่แบมแต่งงานออกไปเป็นสะใภ้มาดามแล้ว พ่อก็อยากมีหลานมาเป็นทายาทบ้านคิมบ้างไงล่ะ

อ่า..แบมแบมเข้าใจในเหตุผลของพ่อนะ ร่างบางมองหน้าสามี

พี่แล้วแต่แบม

ถ้าจะให้เดนนิสและยุนอาใช้นามสกุลของเรา แบมก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ

ในเมื่อสามีให้อำนาจการตัดสินใจ แบมแบมตัดสินใจอย่างนี้แล้วกัน

แต่แม่ว่ามันไม่แปลกเหรอแบมแบมมาดามแย้ง

แปลกยังไงเหรอครับแทจีหันไปมองลี่จูเขม็ง ฮีเอกังวลเพราะรู้ว่าสามีไม่ค่อยชอบมาดาม

คุณบอกว่าอยากมีหลานใช้สกุลคิมแต่เดนนิสและยุนอาไม่ใช่สายเลือดเดียวกับแบมแบมนะคะ แกเป็นลูกของมาร์คและแบมจริงแต่ถ้าไปใช้สุกลคิมทั้งที่แม่ไม่ได้ใช้นามสกุลนั้นแล้ว คุณรับทั้งสองไปเป็นลูกเสียเองเลยจะแปลกน้อยกว่านะคะ

คุณลี่จูอย่าคิดเยอะสิครับ แปลกตรงไหน มาร์คและแบมแบมเป็นพ่อแม่ของเดนนิสและยุนอา พวกเขาก็ถือว่าเป็นหลานผม แค่ไม่ได้ใช้นามสกุลเดียวกับพ่อแม่แต่มาใช้นามสกุลตามันก็เรื่องธรรมดานี่ ส่วนเรื่องไม่ใช่สายเลือดที่คุณยกมาอ้างน่ะแปลกกว่าสิ่งที่คุณพยายามจะบอกผมเสียอีก แบมแบมเองก็ไม่ใช่สายเลือดเดียวกับผมแต่ผมก็รักแกมากเหมือนลูกแท้ๆ ผมจะรักเดนนิสและยุนอาเหมือนหลานแท้ๆ ไม่ได้ได้ยังไงกัน

 “นั่นสิแม่ ยองแจว่าที่คุณอาพูดก็ถูกนะ ยังไงเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่แบมบี้และพี่มาร์คต้องตัดสินใจเองนะ ลูกเขานี่ เขาจะให้ลูกใช้นามสกุลฝั่งไหนก็ต้องแล้วแต่เขา

ยองแจว่าที่แม่ท้วงน่ะไม่มีน้ำหนักอะไรเลย ฟังดูไร้เหตุผลมากๆ

ไม่มีใครเข้าใจความหมายจริงๆ สินะ แม่ก็บอกอยู่ว่าเดนนิสและยุนอาไม่ใช่สายเลือดของแบมแบม ถ้าจะรับหลานที่ไม่มีสายเลือดของแบมแบมไปเป็นหลานและให้ใช้นามสกุลคิม สู้รับไปเป็นลูกตัวเองเลยไม่ดีกว่าเหรอ แต่ถ้าอยากได้หลานสืบทอดตระกูลต่อไปจริงๆ ทำไมไม่เอาฝาแฝดไปสักคนล่ะ

อะไรนะ?!” ทุกคนตกใจ หันมองเธอพร้อมกันเลย

แม่พูดว่าไงนะครับมาร์คคิดว่าตัวเองได้ยินอะไรผิดไปแน่ๆ เลย

มาร์คมีลูกชายสองคนก็ให้ใช้นามสกุลของแบมสักคนดีไหม? จะให้คนโตหรือเล็กใช้นามสกุลแม่แบมแบมกับมาร์คก็เลือกเอานะ

ได้เหรอครับไม่แค่แบมแบมที่ประหลาดใจ ทุกคนก็เช่นกัน

ได้สิ แม่ได้แบมแบมมาเป็นสะใภ้แม่ยังรู้สึกผิดกับฮีเอในเรื่องนี้อยู่ แต่ไม่ว่าหลานคนไหนจะได้ใช้นามสกุลแบมแม่ก็จะให้ทุกอย่างกับเขาเท่ากับที่อีกคนได้นะ ไม่ลำเอียงแน่นอน มาร์คคิดยังไงกับเรื่องนี้ล่ะ

นี่มันเรื่องใหญ่นะคะ จะขอคำตอบปุบปับแบบนี้ได้ยังไง ให้มาร์คและแบมแบมมีเวลาตัดสินใจหน่อยเถอะค่ะ ยังไงนี่ก็ลูกเขา

ฮีเอว่าเรื่องนี้ต้องค่อยๆ คิดค่อยๆ ทำ ให้เดนนิสและยุนอามาใช้นามสกุลคิมเลยจะหมดปัญหานะ

แบมคิดว่ายังไงเรื่องบรู๊คลินและแมทธิวน่ะมาร์คถามภรรยาก่อน แบมแบมยิ้มให้เขา

แบมต่างหากครับที่ต้องถาม พี่คิดว่ายังไง ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไรครับ คุณแม่แค่หวังดีเลยหาทางเลือกให้ เราให้เดนนิสและยุนอาใช้คิมกับคุณพ่อก็ได้ ยังไงแกสองคนก็เป็นลูกเราเหมือนกัน

 “ถ้าคุณทำเพราะรู้สึกผิดและอยากรับผิดชอบ ไม่จำเป็นต้องตอบแทนขนาดนี้หรอกครับ เรื่องที่แบมแต่งงานน่ะไม่ใช่เรื่องที่ต้องรู้สึกผิด เพราะยังไงแบมแบมก็ต้องแต่งงานสักวัน ถึงไม่ใช่ตอนนี้และแต่งกับมาร์ค ในอนาคตก็ต้องแต่งกับใครสักคนอยู่ดี มันเป็นเรื่องธรรมดา ฝาแฝดใช้นามสกุลพ่อน่ะถูกแล้วล่ะ อย่าทำให้เรื่องง่ายมันยุ่งยากเลย ผมไม่ต้องการให้ลูกคิดมากและต้องมาหนักใจกับปัญหาไร้สาระ ผมคิดว่าเดนนิสและยุนอาต้องโตเป็นเด็กดีและสามารถสืบทอดตระกูลคิมต่อไปได้ เหมือนที่แบมแบมโตมาคนดี

แทจีไม่ได้หวังจะได้หลานฝาแฝดคนใดมาเป็นผู้สืบทอดต่อไป ที่คุยกับแบมแบมความตั้งใจแรกเขาหวังแค่ตัวเดนนิสและยุนอาเท่านั้น

ไม่หรอกค่ะ..คุณไม่เข้าใจ ไม่ใช่แค่เรื่องแบมแบมเท่านั้นแต่ฉันยังติดค้างฮีเอกับคุณไว้หลายอย่าง

มาดามยังรู้สึกผิดอยู่เสมอที่เคยกดดันฮีเอจนไม่มีทางออกและต้องให้แบมแบมแต่งงานกับมาร์ค เธอรู้ว่าในช่วงเวลานั้นฮีเอต้องลำบากมาก

คนที่รู้สาเหตุแท้จริงที่แบมแบมต้องมาเป็นสะใภ้ต้วนอย่างมาร์คและยองแจก็พูดไม่ออก สองพี่น้องมองหน้ากัน เข้าใจคำว่าติดค้างของแม่ดี

ยองแจพยักหน้าให้มาร์คตัดสินใจอย่างที่ต้องการ  มาร์คแตะบ่าแบมแบม ร่างบางเงยหน้ามอง

ไม่ต้องรีบหรอกครับ เรื่องนี้แบมให้พี่ตัดสินใจ

ไม่ได้หรอก เราต้องตัดสินใจร่วมกันสิ นี่เรื่องของลูกนะ

แบมเข้าใจ แต่เรื่องนี้แบมขอผ่านแล้วกันครับ

มาร์คหนักใจ ไม่รู้ว่าเมียอยากให้เรื่องออกมายังไง แต่ถ้าให้เขาเลือกน่ะเหรอ..

ผมจะให้แมทธิวใช้นามสกุลของคุณพ่อแล้วกันนะครับ

มาร์คตัดสินใจออกมาใช้เวลาคิดไม่ถึงสองนาที เร็วยิ่งกว่ารอให้เส้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสุก

เร็วจังกระทั่งแบมแบมยังตกใจ แทจีและฮีเอมองหน้ากันทันที

แบมแบมเอื้อมมือไปจับมือสามีไว้ เอ่ยกับพ่อแม่อีกครั้ง

ในเมื่อพี่มาร์คตัดสินใจอย่างนี้แบมว่าเอาตามนี้แล้วกันนะครับ ถึงนามสกุลไม่เหมือนกันแต่พวกเขาก็ยังเป็นพี่น้องฝาแฝดกันไปตลอดชีวิตอยู่ดี

ฉันเห็นด้วยกับแบมแบมค่ะ ฉันไม่มีปัญหาอะไรนะคะ ทรัพย์สมบัติของฉันหลานชายคู่นี้ก็ได้เท่ากันอยู่ดี ไม่มีอะไรที่พวกเขาจะได้มากหรือน้อยไปกว่ากันแน่นอนค่ะ

มาดามยิ้ม ดีใจที่มาร์คใจกว้าง

ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้นหรอกค่ะ

พ่อกับแม่มีสิทธิในตัวลูกอยู่แล้วค่ะฮีเอ มาร์คกับแบมแบมตัดสินใจตามที่พวกเขาเห็นสมควร เราก็ต้องยอมรับนะคะ

ยองแจยู่ปากแอบค้านในใจ ให้สิทธิพี่มาร์คกับแบมบี้เหรอ แม่เอ่ยเรื่องแฝดออกมาก่อน พูดจาชี้นำว่าต้องตัดสินใจยังไงนี่นา เท่ากับเรื่องนี้มาดามรู้ผลอยู่แล้วว่ายังไงต้องมีฝาแฝดหนึ่งคนใช้นามสกุลคุณอา

ขอบคุณมากนะมาร์คแทจียินดีมาก มีหลานชายไว้สืบสกุลเขาก็ตายตาหลับแล้วล่ะ

แม่ก็ต้องขอบคุณด้วยเหมือนกันนะ

ยินดีครับคุณพ่อคุณแม่มาร์คดีใจที่พ่อแม่ของแบมแบมดูมีความสุขกับการตัดสินใจครั้งนี้ของเขา

ต่อจากนี้เขาจะไม่โดนพ่อตาเมินใส่แล้วใช่ไหม ดีใจมากเลยนะเนี่ย อนาคตลูกเขยที่สดใสรออยู่แล้วล่ะ  ตื้นตัน..

เมื่อตกลงกันได้แล้ว เราก็หาอะไรกินกันเถอะครับ หิวมากเลย

ยองแจหิวแล้วล่ะ แบมแบมและฮันบินถอนหายใจออกมาพร้อมกัน บรรยากาศกำลังซึ้งเลยนะ

นายก็มาช่วยกันสิยองแจลากฮันบินไปช่วยจัดของกิน ฮันบินยอมตามไปไม่มีทางเลือก หิวก็หิวเอง กินก็กินเองแท้ๆ

 

 

 

 

คุณแม่มือใหม่มองลูกชายคนเล็กที่กินนมหม่าม๊าด้วยปากเล็กๆ นั่นอย่างน่าเอ็นดูมากๆ ถึงจะเจ็บนิดๆ แต่หม่าม๊าก็ยังยิ้มอย่างมีความสุขพร้อมน้ำตาที่คลออยู่ในนัยน์ตาสวย

ลูกชายของม๊านี่น่ารักจังเลยนะ น่ารักอย่างกับตุ๊กตาตัวน้อยๆ แน่ะ

หม่าม๊าลูบศีรษะเล็กๆ แผ่วเบาด้วยความรู้สึกรักมากมายที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ป๊ามองทั้งคู่ด้วยความตื้นตันในอก ก้มลงจุมพิตแมทธิวเบาๆ เพื่อไม่ให้รบกวนเวลากินนมของแกแล้วเงยหน้าขึ้นมาหอมแก้มภรรยาไปอีกหนึ่งฟอด

ยองแจกลอกตา หันหนีความหวานของคุณพ่อคุณแม่พาบรู๊คลินเดินไปดูทีวีที่ห้องรับรอง

พอยองแจหนีไปดูทีวีแล้วมาร์คก็ก้มลงจูบที่ริมฝีปากอิ่มเบาๆ แบมแบมสะดุ้ง มาร์คอมยิ้มกับท่าทางน่ารักนั้นแล้วจูบอีกครั้ง

อื้อ พอแล้วครับแบมแบมหันหน้าหนีเมื่อสามีผละออกไปรอบสองกลัวจะมีรอบสามตามมาอีก

พี่มาร์ค แบมถามอะไรหน่อยสิ

อะไรเหรอ

ตอนที่ทำคลอดน่ะพี่เป็นอะไร ฝืนเหรอ พี่ไม่น่าอยู่จนแบมคลอดเสร็จได้เลยนะ

ก็ตกใจ ดีใจ บอกไม่ถูกเหมือนกันนะมันปนกันไปหมด พี่ไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้ในชีวิต พี่เป็นคนกลัวเลือดมากเลยนะ

จริงเหรอครับ กลัวเลือดแต่ก็ยังทนอยู่น่ะนะ?”

พี่อยากอยู่กับลูกและแบมนี่นา

มาร์คยอมข่มความกลัวของตัวเองเพื่ออยู่ในห้องคลอด และความอดทนก็ทำให้เขาได้เห็นสิ่งที่พิเศษมากๆ ถ้ามองข้ามความน่ากลัว เขารู้สึกดีที่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นในช่วงเวลาที่ดีที่สุด  พอเห็นแบมแบมต้องลำบากแบบนั้นเขาก็รู้สึกรักแบมแบมมากขึ้นอีกหลายเท่าเลย

ขอบคุณนะครับที่อดทนและอยู่ด้วยกัน มีพี่อยู่ด้วยแบมก็อุ่นใจนะ

แบมแบมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เขาเชื่อในฝีมือของพี่ชายว่าพี่จะช่วยลูกของเขาได้อย่างปลอดภัย นั่นคือความรู้สึกของน้องที่มีต่อพี่ เชื่อมั่นและวางใจจนฝากทุกอย่างไว้ในมือพี่ได้ แต่ในความรู้สึกของภรรยา เขาอยากให้พี่มาร์คอยู่ด้วยกันในช่วงเวลาที่สำคัญ อยู่ด้วยกันสี่คน

พี่รู้สึกผิดต่อบรู๊คลินนะที่พี่ดันยืนอึ้งจนถ่ายเขาแทบไม่ทัน..คงไม่อิจฉาน้องหรอกเนอะ

คุณป๊าคิดมาก แบมแบมหัวเราะ

ไม่หรอกครับ ตอนนั้นใครก็กลัว พี่ไม่ใช่หมอที่เห็นเลือดทุกวันนี่ ซ้ำยังกลัวเลือดอีก พี่ทนได้ขนาดนั้นแบมยังแปลกใจเลย พี่เก่งมากเลยนะ

อื้อ ขอบคุณนะ เอาไว้ครั้งหน้าพี่จะพยายามตั้งสติแล้วกัน มีประสบการณ์แล้วพี่ว่าพี่น่าจะดีขึ้น

หือ..พี่คิดเรื่องคนต่อไปแล้วเหรอ?”

แน่นอนสิ พี่ยังไม่ได้อุ้มถังถังพี่ไม่ยอมแพ้หรอก

ถามแบมสักคำไหม?” พี่มาร์คนี่มีความมุ่งมั่นที่แปลกนะ

แบมอยากมีไหมล่ะครับแหม บอกให้ถามก็ถามกันทันทีเลยเนอะ

แบมขอเวลาดูแลสองพี่น้องสักสี่ห้าปีแล้วกันนะครับ

อื้ม! กำลังดีเลยนะ หรือจะลดเป็นสามปีดี ห่างกันสามปีน่ะดีนะ โตทันกันด้วย

สี่ห้าปีดีกว่าครับ จะโตทันกันได้ยังไง ในเมื่อเด็กผู้ชายยังไงก็โตกว่าเด็กผู้หญิงอยู่แล้ว

นั่นสิเนอะ ยังไงแมทธิวกับบรู๊คลินก็โตกว่าน้องอยู่แล้ว พี่ว่าดีนะที่เรามีลูกชายกันก่อน พี่ชายจะได้ดูแลน้องสาวได้ดีไงเนอะ ใช่ไหมแมทธิว เราจะโตเป็นพี่ชายที่ดีที่ดูแลน้องสาวอย่างดีได้ใช่ไหมครับ

มาร์คจูบเท้าน้อยๆ ของลูกชาย ยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นคนที่เฝ้ารออยู่ตรงหน้าแบบนี้ เนื้อตัวนุ่มนิ่มไปหมดเลยลูกชายของป๊า

แมทธิวขยับเท้าหนีเมื่อถูกกวนใจตอนกินนม ทำให้ป๊าม๊าหัวเราะเจ้าเด็กขี้รำคาญออกมาพร้อมกัน

แบมบี้ บรู๊คลินงอแงแล้วอ่ายองแจค่อยๆ เดินพาหลานคนโตมาส่ง ไม่รู้จะทำยังไง มาร์คลุกจากเก้าอี้ไปรับลูกจากน้องชายมาอุ้ม

หัดกล่อมหัดเลี้ยงสิยองแจ อีกหน่อยมีเองจะได้ทำได้

โหยพี่มาร์ค อีกตั้งนานกว่าจะมี

ยองแจคิดภาพเวลาตนเองเลี้ยงผลผลิตของเขากับพี่แจ็คสันไม่ออกเลย ดีนะที่เขายังไม่ต้องแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อยเหมือนแบมบี้

ตอนนี้เขายังมีความรับผิดชอบไม่มากเท่าแบมบี้ ยังไม่พร้อมจะดูแลใคร แต่สักวันคงจะพร้อมเอง ถ้าถึงเวลานั้นเขาคงรู้ตัวเองนั่นล่ะ

พี่มาร์คกลับไปนอนที่บ้านก็ได้นะ ไม่ต้องค้างที่นี่หรอก ต้องไปทำงานแต่เช้านี่  ยองแจนอนเป็นเพื่อนแบมเอง พรุ่งนี้ยองแจมีเรียนบ่าย

สอบกลางภาคเสร็จไม่ได้หยุดพักนะจ๊ะ เรียนต่อเลยจ้ะ ดี๊ดี

ทุกคนกลับไปพักผ่อนที่บ้านแล้ว เหลือยองแจเพราะยองแจจะนอนเป็นเพื่อนแบมแบม

เอางั้นก็ได้ พรุ่งนี้พี่จะมาหาแต่เช้านะแบม

ครับ

ดูแลแบมดีๆ ล่ะยองแจ ตอนกลางคืนถ้าแบมจะลุกไปเข้าห้องน้ำก็อย่ามัวแต่นอนหลับอุตุนะ

พี่เห็นยองแจเป็นคนยังไงเนี่ย ยองแจรู้หรอกน่า มีอะไรแบมบี้ก็เรียกยองแจอยู่แล้ว ฮุ่ย

แบมแบมอมยิ้ม มองสองพี่น้องที่เริ่มเถียงกันอีกแล้ว เขาชอบเวลาแบบนี้นะ อยากให้ฝาแฝดโตขึ้นแล้วสนิทกันแบบนี้จังเลย เขาคงมีความสุขมาก


TBC.


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 499 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,150 ความคิดเห็น

  1. #13136 lek0868909108 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 14:07
    อบอุ่นน่ารักทั้งครอบครัวและเพื่อน
    #13,136
    0
  2. #13114 lek0868909108 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 07:35

    น่ารักทั้งครอบครัว

    #13,114
    0
  3. #13072 lek0868909108 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 19:55

    ครอบครัวอบอุ่นปนวุ่นเบาๆแต่น่ารักกก

    #13,072
    0
  4. #13042 junekimsa93 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:21
    หลายสบายแล้ว
    #13,042
    0
  5. #13017 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 18:18

    น่ารักกกกกกกกยิ้มตามเลย????????????????????

    #13,017
    0
  6. #12967 ploylaksi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:11
    ในที่สุดดด ฮือออ ยินดีต้อนรับ 2 แฝดค่า
    #12,967
    0
  7. #12882 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:29
    อ่านละเพลิดเพลิน อิอื
    #12,882
    0
  8. #12854 Spices_smile (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:58
    น่ารักเนอะะะะ
    #12,854
    0
  9. #12824 llllovellll (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:50
    ดีใจที่เด็กๆออกมาแข็งแรงกันดี ยินดีกับคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ด้วยจ้าา
    #12,824
    0
  10. #12779 Mr.B_4237 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 21:45
    น่ารักกกก ครอบครัวสุขสันต์ คุณแม่คลอดแล้ววว ดีใจด้วยยยย
    #12,779
    0
  11. #12743 nattapongsa2516 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 06:59

    แบมน่าจะดรอปเรียนไว้นะ

    #12,743
    0
  12. #12664 Kunpimuk_BB (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 03:29
    เเฝดชายด้วยย รอดูถังถังของป๊ามาร์ค55555
    #12,664
    0
  13. #12402 FRVN (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:20
    ฮือ น่ารักจัง
    #12,402
    0
  14. #12217 toto (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 20:34
    คลอดแล้วดีใจมาก ยังกะเป็นแม่เองเลย
    #12,217
    0
  15. #11970 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 23:06
    แฝดออกมาแล้ว ดีจังที่แข็งแรง
    #11,970
    0
  16. #11941 @fujinoii (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 15:29
    ดูแล้วมีความสุขมากๆ แบมแบมมีความสุขสะทีนะ #Brooklyn&Matthew
    #11,941
    0
  17. #11940 @fujinoii (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 15:29
    ดูแล้วมีความสุขมากๆ แบมแบมมีความสุขสะทีนะ #Brooklyn&Matthew
    #11,940
    0
  18. #11910 pilot09remoi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 17:27
    มีความละมุนสูงมาก.. โง้ยยย ?////?
    #11,910
    0
  19. #11847 Aely (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 16:41
    ละมุนและเขินหนักมาก



    ชีวิตครอบครัวดี๊ดี



    แฝดจะดื้อมั๊ยน้าาา



    เห็นถึงความละมุนอะไรท์
    #11,847
    0
  20. #11769 Markup (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:19
    ครอบครัวน่ารักกันเหลือเกิน

    รักเคยเมินหายห่างเป็นวันหวาน

    อ่อนละมุนพยานรักกำเนิดวิมาน

    ฉันยิ้มหวานโคตรจะอินฟิคมาร์คแบม



    ชอบจังเลยค่ะ ฟินนนน
    #11,769
    0
  21. #11762 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:22
    อ่านไปยิ้มไปมีความสุขจังงง
    #11,762
    0
  22. #11725 M.m1nt (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:45
    ขำพี่มาร์คอ่าาา ฮาาาาาาา
    #11,725
    0
  23. #11648 litterrabbitza (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 17:45
    ตอนนี้มันฟินมากน่า ชอบจัง
    #11,648
    0
  24. #11602 ไม่บอกกก1 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 20:43
    ดีจังคลอดลูกแล้วววว หลังจากนี้มีม่ามั้ย? อย่านะเค้าเครียด อิอิ
    #11,602
    0
  25. #11496 opel_zuza (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 21:54
    ตอนแรกเรานึกว่าแบมจะคลอดที่มหา'ลัยเลย 55555555555

    งุ้ยยย พี่มาร์คน่ารักเนาะ แฝดโตมาต้องฮอตแน่ พ่อหล่อลาก แม่น่ารักโฮก อั๊ยยะ ><
    #11,496
    0