Just You (Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,085 Views

  • 134 Comments

  • 595 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    337

    Overall
    13,085

ตอนที่ 12 : ✿ Chapter twelve

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

#ราชาไอติม

12





            “…กอดหน่อย


มือใหญ่ที่ลูบหัวเล็กไปมาหยุดชะงักพร้อมกับนัยน์ตาเข้มวูบไหวเพียงชั่วอึดใจก่อนจะหายไปราวกับเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น


            เป็นแค่เด็ก อย่ามายั่วเสียงพึมพำในลำคอดังขึ้นก่อนที่ราชาจะเอื้อมมือไปบีบแก้มนิ่มนั่นเบาๆ คนตัวเล็กครางอื้ออึงเล็กน้อยเมื่อถูกรบกวนการนอน ราชากวาดสายตามองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม



แต่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้



ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่



นิ้วยาวลูบไปมาบนแก้มใสก่อนจะตัดสินใจสะกิดแขนเล็กเพื่อปลุกคนขี้เซาให้ตื่นขึ้นจากความฝัน


            หือพี่ราชา!” ไอติมลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากแต่เมื่อสบตาเข้ากับนัยน์ตาดุความง่วงก็มลายหายไปจนหมด ร่างเล็กรีบดันตัวลุกขึ้นนั่งพลางจ้องมองมาที่ร่างสูงตาแป๋ว


            เตรียมตัวไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปสายอีกราชามองใบหน้าหวานที่ตอนนี้เส้นผมนิ่มชี้โด่ชี้เด่ไปมา เปลือกตาบวมเล็กน้อยจากการอดหลับอดนอน แก้มนุ่มที่ขึ้นสีแดงระเรื่อและริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนนั่นด้วยใบหน้านิ่งๆ


            ครับใบหน้าขาวใสพยักหน้ารับรู้หงึกหงักพร้อมกับส่งมือไปขยี้ตาตัวเองไปมาจนคนมองขมวดคิ้วมุ่น ราชาคว้าข้อมือเล็กไว้ก่อนจะกำหลวมๆเพื่อหยุดการกระทำที่ทำให้เขารู้สึกหงิดหงิดใจลง


            บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าขยี้ตาไม่รู้ว่าเพราะน้ำเสียงหรือสีหน้าของเขามันน่ากลัวเกินไปหรือเปล่าคนตัวเล็กเลยทำหน้าหงอยลงไปทันตา ไอติมกัดริมฝีปากแน่นพลางเบนสายตาไปมองด้านหลังคนตรงหน้า


            อย่ากัดปากน้ำเสียงของราชาอ่อนลงเล็กน้อยพร้อมกับยื่นมือไปเชยคางเล็กให้หันกลับมามองหน้ากันดีๆ นิ้วใหญ่ลูบเบาๆที่ริมฝีปากบางจนคนตัวเล็กยอมคลายริมฝีปากออก


            ปากมึงช้ำใบหน้านิ่งกลับมาบึ้งตึงอีกครั้งทว่าสัมผัสที่ลูบอยู่บนริมฝีปากบางก็ยังไม่จางหายไปจนเจ้าของริมฝีปากรู้สึกร้อนผะผ่าวไปทั่วใบหน้า ไอติมอยากจะเม้มปากหนีสัมผัสอุ่นๆนี่อีกรอบถ้าไม่ติดว่าพี่ราชาไม่ยอมปล่อยมือออกไปเสียทีเนี่ยสิ


            เป็นอะไรน้ำเสียงทุ้มต่ำกับดวงตาคมเข้มกำลังทำให้หัวใจดวงน้อยรู้สึกเหมือนกำลังถูกแผดเผา คนตัวเล็กหน้าแดง หูแดง ตัวแดงไปหมดแล้ว ไอติมทนไม่ไหวแล้ว อาการของเขาตอนนี้มันต้องชัดเจนมากแน่ๆ


            คือว่าเรารีบไปกันเถอะครับ เดี๋ยวสายอีก…” ไอติมอ้อมแอ้มบอกเสียงเบาหวิวเพราะพี่ราชายังไม่ละมือออกจากริมฝีปากบางเลย คนตัวเล็กพยายามเก็บอาการที่หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอก ทำเป็นไม่ตื่นเต้นกับท่าทางของคนตรงหน้า



ถึงแม้มันจะยากมากก็ตามที



            พี่ราชาเสียงหวานเอ่ยเรียกออกมาเบาๆทำให้คนตัวสูงหลุดออกมาจากภวังค์หลังจากที่ร่างเล็กเห็นว่าพี่เขาเงียบไปทว่าดวงตากลับจ้องริมฝีปากบางนิ่ง นิ่งเสียจนเจ้าตัวกลัวว่าพี่เขาจะจับได้ว่ามือเล็กกำลังสั่นไหว


            อืมทันทีที่ร่างสูงผละออกไอติมก็รีบผ่อนลมหายใจออกอย่างรวดเร็ว เรียนเสร็จแล้วโทรมา กูว่าจะแวะไปร้านสักหน่อย”  ไอติมรู้ว่าไม่ควรจะพูดอะไรไปขัดใจพี่เขาเลยพยักหน้าหงึกๆไปเท่านั้น ถึงแม้ในใจจะสงสัยก็พฤติกรรมเหล่านั้นก็ตาม



  • °。°。°。°。°。°。°。゜。°。°。°。



            “ติม วันหยุดนี้ไปเที่ยวไหนผมหันไปมองหน้าเท็นในขณะที่ปากก็อ้ารับเอาไอศกรีมช็อคโกแลตสุดโปรดเข้าปากไปด้วย ตอนนี้ผมเพิ่งเลิกเรียน ความจริงแล้วเมื่อครู่ผมเพิ่งจะโทรไปหาพี่ราชามา แต่พี่เขาบอกว่าให้รอประมาณครึ่งชั่วโมงผมก็เลยมากินไอศกรีมรอกับเท็นแล้วก็ครามที่โรงอาหารคณะแทน


            ไม่รู้เลยอะ ไม่แน่กูก็อาจจะนอนอยู่บ้านเฉยๆ


            “เห้ยยยยย ได้ไง ไปเที่ยวกัน กูอยากไปทะเลมันก็ไม่เชิงวันหยุดหรอก เพียงแต่วันจันทร์ผมไม่มีเรียนเพราะอาจารย์ยกคลาสก็เลยกลายเป็นว่าได้หยุดวันเสาร์ถึงวันจันทร์เท่านั้นเอง


            กูขี้เกียจนี่ นานๆทีได้หยุด ขอนอนเฉยๆไม่ได้หรอไงเล่าผมทำหน้าเอือมๆใส่เท็นที่พยายามชักจูงให้ผมตอบตกลงยอมไปทะเลกับมัน


            ไปเถอะน้า ไอ้ครามกับไอ้ทิตย์ก็ไป


            “ใครบอกว่ากูจะไปครามพูดขัดขึ้นมาทันทีที่ตัวเองถูกลากเข้ามาในบทสนทนาจนเท็นเริ่มโวยวายเสียงดัง


            อ้าว น้องไอติมน้ำเสียงสดใสดังขึ้นจากข้างหลังทำให้พวกผมหันไปมองก่อนจะยกยิ้มแป้นเมื่อพบว่าเป็นพี่พายุกับพี่ธามนั่นเอง


            สวัสดีครับพี่พายุเป็นฝ่ายนั่งลงข้างผมส่วนพี่ธามก็นั่งลงถัดจากพี่พายุ คุยอะไรกันอยู่ครับไอ้เพื่อนทั้งสองคนนั่งเงียบกริบ แต่ผมก็คิดไว้แล้วแหละเพราะถึงแม้ประโยคจะดูเหมือนถามทุกคนแต่สายตาที่จ้องมองมาที่ผมนั่นทำให้ผมพอจะเดาออกว่าทำไมสองคนนั้นไม่ยอมตอบ


            ก็เท็นชวนผมไปทะเลน่ะครับ


            “ไปวันไหนกันครับผมบุ้ยปากใส่ไอ้เพื่อนสองคนที่นั่งจ้องหน้าผมสลับกับพี่พายุไปมาอยู่นั่นแหละ ผมยังไม่ตกลงจะไปซะหน่อย พวกมันบังคับผมอ่า


            “โหย ก็นานๆทีได้หยุดไหมอะ มึงนั่นแหละ ไม่รักเพื่อน!” ไอ้เท็นเริ่มกลับมาโวยวายอีกครั้งเมื่อตัวเองถูกพาดพิง อย่ามาว่ากูนะ กูแค่ขี้เกียจไหมเล่า


            “พี่อยากไปด้วยอะน้องไอติมมมมมมพี่ธามพูดขึ้นเสียงดังพลางชะโงกหน้าผ่านพี่พายุมามองหน้าผม


            เอ้อ งี้พวกพี่ก็ไปกับพวกผมดิ ไปเยอะๆจะได้สนุก


ห๊ะ! ผมรีบหันหน้าขวับไปมองไอ้เพื่อนตัวดีอย่างเร็วเมื่อมันชวนพวกพี่เขาโดยไม่ปรึกษาผมก่อน ผมยังไม่ทันได้ตกลงเลยด้วยซ้ำนะ ฮือออออออออ


            ไปสิ พี่ก็อยากไปเที่ยวอยู่เหมือนกันผมอ้าปากเหวอพลางมองทุกคนอย่างช็อคๆเพราะทุกคนตกลงกันโดยไม่ถามผมเลยสักคำ


            หรือไอติมอยากไปแค่กับเพื่อนก็บอกพี่ได้นะครับพี่พายุเท้าคางมองหน้าผมยิ้มๆจนทำให้ผมเริ่มรู้สึกผิดถ้าหากจะไม่ให้พี่เขาไปด้วย ก็พี่เขาอุตส่าห์ตกลงกันแล้วอะ ฮื่อ


            ไม่ใช่นะครับ พี่พายุกับพี่ธามไปด้วยกันเนี่ยแหละดีแล้ว ผมหัวเราะแหะๆเมื่อพี่พายุเอื้อมมือมาลูบหัวผมอีกแล้ว


            กูโทรมาทำไมไม่รับ


            “อ้าว ไอ้ราชา วันนี้ไม่มีเรียนแล้วมึงมาทำไรวะผมไม่ได้สนใจเสียงของพี่ธามที่เอ่ยถามพี่ราชา หรือสัมผัสที่อยู่บนหัวผม ตอนนี้ผมสนใจแค่คนที่ยืนอยู่ข้างหลังผมเท่านั้น


พี่เขาโทรมางั้นหรอ สงสัยเพราะโทรศัพท์อยู่ในกระเป๋าผมเลยไม่ได้ยิน แต่นี่ไม่ใช่เวลามาสงสัยเรื่องโทรศัพท์ ก็ตอนนี้พี่ราชาทำหน้าเหมือนจะกินหัวผมเข้าไปอยู่แล้วเนี่ย!



ฮื่อ ไอติมจะโดนดุอีกแล้วหรอ



ใครก็ได้ช่วยไอติมด้วย!




#ราชาไอติม



            มารับเด็กดื้อถึงแม้น้ำเสียงจะติดเหวี่ยงไปบ้างแต่ประโยคนี้มันก็ทำผมเขินอยู่ดีนั่นแหละ ผมก้มหน้างุดหลบสายตาจากไอ้พวกเพื่อนขี้แซวทั้งสองตัวรวมทั้งสายตาสงสัยของพี่พายุด้วย


            เด็กดื้อที่ไหนน้า ใช่แถวๆนี้รึเปล่าาาาให้ตายเถอะ ถึงเพื่อนผมจะไม่แซวแต่พี่ธามก็ยังแซวอยู่ดี ฮื่อ


            พูดมาก กูจะกลับละพี่ราชาจ้องหน้าผมนิ่ง ผมเดาว่าน่าจะเป็นการบอกให้ผมลุกตามมากลายๆเลยหยิบกระเป๋าแล้วลุกขึ้น


            กลับแล้วหรอเด็กดื้ออออออไอ้เพื่อนเท็นพูดเสียงดังพร้อมกับส่งรอยยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้ ทำเอาผมร้อนแก้มไปหมดแล้ว เด็กดื้อเป็นอะไรทำไมหน้าแดงจังน้า


ผมจ้องหน้าเท็นเขม็งเพื่อให้มันหยุดแซว แต่ก็นั่นแหละ เพื่อนผมมันโง่! นอกจากจะไม่รู้เรื่องแล้วยังขำคิกคักอีก


            หุบปากได้ยัง กูรำคาญ


            “…”


            “เอ่อเรากลับกันเถอะครับ


            “อืมผมหันไปลาไอ้เพื่อนตัวดีที่ตอนนี้อ้าปากเหวอไปแล้ว คงจะช็อคที่พี่ราชาด่า แต่ผมไม่สงสารหรอกนะ ออกจะสมน้ำหน้าด้วยซ้ำ  ฮึ อยากแซวกันดีนัก


            ให้พี่เดินไปส่งมั้ยพี่พายุคว้าข้อมือผมไว้หลวมๆก่อนที่ผมจะเดินออกไป


            ไม่เป็นไรครับ


            “งั้นไว้เราค่อยคุยกันอีกทีนะ เรื่องทะเลน่ะ


            “โอเคครับ งั้นผมกลับก่อนนะครับผมค่อยๆบิดข้อมือออกจากการจับกุมมาอย่างเนียนๆแล้วทำเป็นโบกมือบ้ายบายให้พี่พายุแทน ก็ไม่รู้หรอกนะว่าตัวเองจะทำแบบนั้นทำไมในเมื่อไม่ได้คิดอะไรกับพี่พายุมากกว่าพี่ชาย แต่เพราะสายตาของพี่ราชาต่างหากที่ทำให้ผมตัดสินใจทำแบบนั้น


หน้าก็ดุแล้วยังจะทำตาดุใส่อีก


            อย่าลีลามือที่กำลังโบกไปมาให้คนที่อยู่ที่โต๊ะถูกรวบไปกุมไว้ด้วยมือใหญ่ของพี่ราชา ก่อนที่พี่เขาจะออกแรงดึงให้ผมเดินตาม ฮื่อ เอาอีกแล้ว เก่งจังนะเรื่องที่ทำให้หัวใจผมเต้นแรงเนี่ย


            แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์ผมเงยหน้ามองเจ้าของเสียงทุ้มต่ำนั่นจากด้านหลัง เพราะพี่เขาไม่หันมาผมเลยไม่รู้ว่าพี่เขามีสีหน้ายังไง


            คือผมเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเลยไม่ได้ยินน่ะครับ


            “คราวหลังก็พกติดตัวเอาไว้ ถ้ามีเรื่องอะไรจะได้ติดต่อกูได้


            “…”


            “เข้าใจไหม


            “ครับที่พี่เขาบอกว่าติดต่อกูนี่หมายความว่ามีเรื่องอะไรก็โทรหาพี่เขาได้เลยหรอ ฮื่อ แก้มร้อนไปหมดแล้ว พอยิ่งมองมือใหญ่ที่กุมมือผมแน่นแล้วก็ยิ่งเขิน ตอนนี้หน้าผมคงแดงมากแน่ๆ


            “หิวรึเปล่าพี่ราชาถามผมโดยนัยน์ตายังจับจ้องไปที่ท้องถนนด้านหน้า กว่าพี่เขาจะยอมปล่อยมือผมก็ตอนที่ต้องขึ้นรถเนี่ยแหละ ขนาดผมตื่นเต้นจนเหงื่อออกเต็มมือไปหมดพี่เขายังไม่ยอมปล่อยเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม


            นิดหน่อยครับ


            “จะไปกินที่ไหน


            “อ่าร้านป้า…”


            “ยกเว้นร้านนั้น


            “เอ่อ…” ผมยังพูดไม่ทันจบพี่เขาก็เหมือนรู้อยู่แล้วเลยว่าผมจะพูดว่าร้านป้าใต้คอนโดอะ ฮื่อ ทำไมต้องห้ามด้วยก็ผมจะรีบไปอ่านหนังสือต่อนี่นา ถ้ากินที่นี่จะได้รีบกินรีบขึ้นห้องไม่ต้องเสียเวลาด้วย งั้นแล้วแต่พี่ราชาเลยครับ ผมยังไงก็ได้


ก็นั่นแหละ พอบอกว่าแล้วแต่พี่เขา พี่เขาเลยเลี้ยวเข้าห้างก่อนถึงคอนโดซะเลย ก็ถือว่ายังดีแหละน่า อย่างน้อยก็อยู่ใกล้ๆคอนโด


            กินอะไร เลือกผมเดินคู่กันมากับพี่ราชา ทำไมทุกคนชอบให้ผมเป็นคนเลือกร้านตลอดเลยนะ เดี๋ยวพอเลือกให้ก็ไม่เอาอีก


            อาหารญี่ปุ่นไหมครับ


            “ตามใจผมเบิกตากว้างมองหน้าคนข้างๆ ประโยคที่คิดว่าจะได้ยินแต่กลับไม่ได้ยิน ถึงผมจะโดนตามใจบ่อยแต่นั่นไม่ใช่กับเรื่องอาหาร ถ้าเป็นพวกขนมทุกคนจะตามใจผมมากกกกกก ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยิ้มแป้นเดินนำพี่เขาเข้าร้านอย่างรวดเร็ว


            รับอะไรดีครับพอผมนั่งลงพนักงานก็เดินมารับออเดอร์ทันที ผมหันไปจิ้มเมนูพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง พอโดนตามใจก็จะแฮปปี้แบบเนี้ยยยยย


            ยิ้มเหี้ยไร


            หื้อออออออพี่ราชาเอื้อมมือมาบีบแก้มผมอีกแล้ว ปากบู้บี้ไปหมดแล้วเนี่ย ไอติมยิ้มก็ผิดหรอ อะไรของเขา ไอติมตามไม่ทันแล้วนะ!


            ปัญญาอ่อนฮึ่ย แล้วทำไมต้องว่ากันด้วยอะ ผมยู่ปากก่อนจะยกมือนวดแก้มไปมาเพราะรู้สึกปวดๆนิดหน่อย ส่วนพี่ราชาก็หันไปสั่งอาหารด้วยใบหน้านิ่งๆเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้รู้สึกว่าแววตาจะดูดุดันแปลกๆ หรือผมอาจจะคิดไปเองก็ไม่รู้


ในระหว่างที่นั่งรออาหารผมก็นั่งไถหน้าจอไปพลางๆเพราะเริ่มกลับมารู้สึกอึดอัดอีกครั้งเมื่อถูกสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมาอย่างเปิดเผย ผมค่อยๆเลื่อนสายตาขึ้นไปมองหน้าคนตรงข้ามก่อนจะรีบหลุบตาลงเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาดุนั่นทันที


จ้องอะไรเนี่ย!


            “…พี่ราชามีอะไรรึเปล่าครับ สุดท้ายก็เป็นผมอีกนั่นแหละที่ทนความกดดันไม่ไหว ฮืออออ เล่นจ้องเขม็งซะขนาดนั้นใครจะไปทนได้กันเล่า


            “มึงคุยอะไรกันนัยน์ตาเข้มจ้องมองมานิ่งๆเพียงชั่วครู่ก่อนที่พี่เขาจะเอ่ยปากถามออกมา


            คุย?”


            “กับไอ้พายุ


            “อ๋อ เท็นชวนพี่พายุไปเที่ยวน่ะครับคนตรงข้ามขมวดคิ้วแน่นจนผมเริ่มเหงื่อตก ผมพูดอะไรผิดไปรึเปล่า


            ไปไหน


            “ทะเลครับ


            “ไอติม อย่าให้กูถามตลอดน้ำเสียงดุๆนั่นกลับมาอีกแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มแสดงออกถึงอาการหงุดหงิดจนผมรีบละล่ำละลักอธิบายเสียงสั่นทั้งๆที่ไม่เข้าใจว่าจะไปกลัวทำไมเหมือนกัน


            ก็วันเสาร์ถึงวันจันทร์ผมหยุดพวกมันเลยชวนผมไปเที่ยวทะเลแล้วตอนนั้นพี่พายุกับพี่ธามก็มาพอดี เท็นเลยชวนพวกพี่เขาไปเที่ยวด้วยกันซะเลยน่ะครับผมรีบพูดรัวๆจนหายใจแทบไม่ทัน แต่พอพูดจบพี่ราชาก็แค่มองหน้าผมนิ่ง


            “แล้วมึงจะไป?”


            ก็น่าจะไปน่ะครับน่ะ ทำหน้าแบบนั้นอีกละ หน้าเหมือนอยากต่อยคนอะ หรือผมพูดมากไปพี่เขาเลยรำคาญอะ ฮื่อ


            พี่ไปด้วยกันไหมครับผมค่อยๆเหลือบมองสายตาเรียบนิ่งนั่นอีกครั้งแล้วตัดสินใจพูดสิ่งที่คิดออกไป ผมไม่หวังให้พี่เขาตอบตกลงหรอกเพราะผมก็รู้อยู่แก่ใจนั่นแหละ พี่เขาไม่เคยยอมไปเที่ยวที่ไหนที่มีคนเยอะๆหรอก พี่ราชาขี้รำคาญแค่ไหนใครๆก็รู้



ก็แค่อยากลองพูดออกไปเท่านั้นแหละ



ทว่า...



ไอติมเตรียมใจสำหรับคำปฏิเสธมาแล้ว



แต่ไม่ทันได้คิดว่าพี่เขาจะพูดอะไรที่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆสั่นไหวขนาดนี้




            ถึงมึงไม่ชวนกูก็จะไป





#ราชาไอติม

  • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥

Talk

คนพี่ควรรู้ตัวได้แล้วนะว่าตัวเองเป็นคนขี้หวงขนาดไหน

ยัยน้องโดนดุบ่อยม๊ากกกกกกกกกกก

  • ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥ ♡ ♥

Contact me

Twitter : @lovethismm

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #89 tan~tan (@bootan2526) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:23
    หวงมากกกกกกกก
    #89
    0
  2. #87 Wincts1245 (@Wincts1245) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 01:10
    ไปคุมเด็กอ่ะดิพี่ราชาาาา กี๊ดดดๆๆๆ ไรท์คะ แต่งดีมากกกๆๆๆเลยนะคับ ชอบมากกก อยากให้มาต่ออีกง่ะ แงงง รอรอรอรอนะคับบบ
    #87
    0
  3. #76 minminmel007 (@minminmel007) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:45
    พบคนขี้หึง 1 อัตรา
    #76
    0
  4. #75 คุณฮิกังบานะ (@raamin0) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:07
    สรุปน้องชอบราชาจริงป่ะนิ=_=
    #75
    0
  5. #74 614L1485 (@b0461cy_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:43
    ขี้หึงอะพี่555
    #74
    0
  6. #73 hanakochannal (@hanakochannal) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:14

    ราชาาาาาาาาา

    #73
    0
  7. #72 shra_ (@shra_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:18
    ราชาหึงงง
    #72
    0
  8. #67 คุณฮิกังบานะ (@raamin0) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:27
    ทำไมน้องทำตัวน่าหงุดหงิด​อย่างงี้=__
    #67
    0