Strongest NPC

ตอนที่ 50 : 49

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    8 ต.ค. 62

     "อย่าขยับ" เรกัสกล่าวเตือนพร้อมกับกดใบดาบเข้ากับลำคอของวาคาบะเบาๆเป็นการเตือนว่าเขาพร้อมจะลงมือสังหารเธอทุกเมื่อ

     "ต้องบอกว่าเป็นโชคร้ายของคุณ และเป็นความประมาทของผม แต่อย่างไรคุณก็รู้ความลับที่ไม่ควรจะรู้ไปแล้ว" เรกัสถอนหายใจก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

     "คุณมีทางเลือกแค่สองทาง หนึ่งคือยอมทำพันธสัญญาโดยใช้ชีวิตของคุณเป็นหลักประกัน ผมให้สัญญาว่าคุณจะได้รับการปฏิบัติเฉกเช่นที่พึงได้รับตามกฎหมายแรงงานของ ILO จะต่างกันตรงที่คุณไม่มีสิทธ์ลาออกจนกว่าผมจะไม่ต้องกังวัลถึงภัยที่จะมาจากการที่ความลับลั่วไหล หาไม่แล้วผมคงต้องฆ่าคุณ"

     "คุณ.." คำพูดของเรกัสนั้นทำให้วาคาบะเข้าใจได้ในทันทีว่าอะไรคืออะไร  

     "ใช่แบบที่คุณคิด" เรกัสยืนยัน ให้วาคาบะรู้เรื่องที่เขาเป็นเพย์เยอร์เหมือนกันตอนนี้เป็นเรื่องเล็กๆ เทียบกับเรื่องที่เขาหักหน้าโบสถ์ที่หากหลุดไปเร็วๆนี้เขาจะถูกตามล่าไปสุดขอบจักรวาล เวลานี้ ยังไงเสียหากผู้หญิงตรงหน้าไม่อยู่ภายใต้การเฝ้ามองของเขาและชีวิตของเธอขึ้นกับชีวิตของเขา เขาก็จะฆ่าเธอตรงนี้อยู่แล้ว

     "ถ้าแบบนั้น.." วาคาบะดูเหมือนจะมีความหวังในการต่อรอง

     "ไม่มีการต่อรองใดๆ ทำพันธสัญญาชีวิต หรือ ตาย เท่านั้น" เรกัสยื่นคำขาดไม่ให้เจรจา เขาไม่อาจรับความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นได้

     วาคาบะนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้เมื่อมั่นใจว่าอีกฝ่ายเอาจริง

     "โอ้ย ทำไมชีวิตฉันถึงซวยตลอดเลยเนี่ย มาต่างโลกทั้งทียังไม่ทันได้เฉิดฉายก็ต้องมาตายหรือเป็นทาสเนี่ยนะ" วาคาบะบ่นอุบ 

     "ผมขอโทษ แต่คุณมีทางเลือกแค่นี้จริงๆ อยากลองใช้เวลาคิดสักนิดไหม" เรกัสเสนอเวลาให้ตัดสินใจ อย่างไรเสียคนจากโลกปัจจุบันก็ไม่อาจยอมรับการทำสัญญาทาสได้ง่ายดายเหมือนคนในโลกนี้

     "ไม่จำเป็น ฉันยังไม่อยากตายหน่ะนะ มีอะไรอยากทำอีกตั้งเยอะ ก็ต้องเลือกยอมทำพันธสัญญาอยู่แล้วรึเปล่า" วาคาบะพูดราวกับบ่น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงจริงจัง "แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าฉันไม่รับคำสั่งที่ไม่มีเหตุผล ถ้าต้องทำอะไรที่ขัดกับหลักการของฉัน ฉันยอมตายเสียดีกว่า" 

     "ได้" เรกัสรับปาก เขาไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะตัดสินใจอะไรได้ไวขนาดนี้ แต่ก็ไม่คิดจะทำอะไรที่ไม่เหมาะสมอยู่แล้วจึงรับปากได้โดยไวเช่นกัน

     "งั้น เอาดาบออกไปได้ยัง โดนดาบพาดคอไว้เนี่ยมันเสียวรู้ไหม หากผีผลักขึ้นมาฉันก็ตายพอดี" 

     "ขอโทษที" เรกัสนำดาบออกจากลำคอของวาคาบะ แต่ก็ยังอยู่ในท่วงท่าที่พร้อมปลิดชีพอีกฝ่ายทันทีหากตุกติก

     วาคาบะที่ปราศจากดาบพาดคอลุกขึ้นมาแล้วหันหน้ามาหาเรกัสพร้อมกับจ้องมองราวกับจะมองทะลุไปให้ถึงความนึกคิดของเขาให้ได้ 

     "หวังว่าจะไม่โกหกกันนะ" วาคาบะถามย้ำ

     "ขอรับรองด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย คำไหนคำนั้น" เรกัสจ้องตาวาคาบะตอบ

     "โอเค" วาคาบะเริ่มต้นสร้างพันธะขึ้นเอง เมื่อคิดว่าอาจจะพอไว้ใจอีกฝ่ายได้

     "ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็ตอบรับซะ"

     เรกัสส่งพลังเวทของตนไปผสานกับวงเวทพันธะสัญญา เมื่อทั้งสองฝ่ายยอมรับ วงเวทสีแดงก็สลายหายไปเป็นแสงเข้าไปในร่างกายของคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายโดยทันที

     "ฉันซากุระ วาคาบะ ขอฝากด้วยด้วยนะคะ เจ้านาย" วาคาบะแสดงการคำนับแบบญี่ปุ่นที่พนักงานควรมีต่อหัวหน้างาน ต่อให้เป็นสัญญาทาส เธอก็ไม่คิดว่าตัวเองเป็นทาสในบริบทของโลกนี้ แต่การเป็นทาสบริษัทผู้ทำงานอย่างจริงจังนั้นอยู่พอในบริบทที่รับได้

     "เธออยู่ในร่างของเมลินด้า?" เรกัสกระพริบตาปริบๆเมื่อข้อมูลที่แสดงว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือใคร เป็นเรื่องปกติที่ระบบจะแสดงข้อมูลเบื้องต้นของคู่สัญญาให้เห็น

     "ใช่ค่ะ ขอบอกเลยว่าตกใจมากที่เจอเจ้านาย ดูเหมือนว่าเมลินด้าเนี่ยจะไม่พ้นต้องเป็นลูกน้องของเจ้านายจริงๆนะคะ"

     "นี่มันก็.." เรกัสพูดไม่ออก เวลานี้สามในสี่ลูกน้องคนสนิทของเอนวอยออฟดิสแพร์กลายเป็นลูกน้องเขาเรียบร้อยแล้ว ขาดเพียงแต่ โลคารัน ดาร์กเอลฟ์นักฆ่าเลือดผสมที่น่าจะเป็นเรื่องยากอยากยิ่ง ยังไงซะเขาก็ไม่ใช่นักเวทความมืดที่ดาร์กเอลฟ์จะมาเข้าพวกด้วย 

     "ว่าแต่ เจ้านายมีชุดให้เปลี่ยนไหมค่ะ ฉันว่าชุดนี้มันค่อนข้างจะเด่นไปหน่อย" วาคาบะชี้ให้ดูชุดของเธอ ไอ้ชุดฟ้าไหมสีขาวสะอาดตาแบบนี้มันเด่นจนเกินไปจริงๆ

     "ผมไม่มีชุดผู้หญิง ใช้นี่ไปก่อนได้ไหม" เรกัสเรียกชุดคลุมนักเวทแบบมีฮู๊ดสีน้ำตาลออกมา

     "ขอบอกว่าเจ้านายต้องปรับปรุงรสนิยมอย่างแรง" วาคาบะส่ายหน้าแล้วรับชุดแบบซุปเปอร์เชยมาจากเรกัสด้วยความจำใจ ดีไซน์สุดโหลราวกับนักเวท A ที่เป็นตัวประกอบฉากที่มีนักเวทเป็นหมื่นนี่คืออะไร 

     "มันเป็นชุดเอาไว้ปลอมตัว ใส่ๆไปเถอะ" เรกัสตอบแบบขอไปที หรือเธอคิดว่าเขาจะมีชุดมุ้งมิ้งสีชมพูพาสเทล ไม่ก็ชุดแฟชั่นสุดโมเดิลสำหรับเดินเฉิดฉายงานรันเวย์? อืม จริงๆเขามีชุดแฟกะละสี กับชุดแฟฮันบกอยู่ แต่ถ้าให้ใส่ชุดพวกนี้เดินเพ่นผ่านมันออกจะเด่นไปสักหน่อย แล้วที่สำคัญโอกาสได้คืนก็ไม่แน่นอนด้วย

     "ก็คงต้องแบบนั้น" วาคาบะกดเปลี่ยนเครื่องแต่งกายในทันที ในพริบตาเธอกลายเป็นนักเวทหญิง A ที่ไม่น่ามีใครสนใจทันทีหากมองจากไกลๆ แต่หากดูใกล้ๆ ก็เป็นไปได้ที่คนของโบสถ์จะจำได้อยู่เหมือนกัน

     "ใส่นี่ซะ" เรกัสส่งหน้ากากแฟชั่นได้มาจากกล่องสุ่มแคชที่ได้รับมาจากผู้เล่นในงานวันเกิดของเขาเมื่อสักพักแล้ว ผู้เล่นรักเขาจนให้ของขวัญหรือก็เปล่า เขาแค่ให้คนของเขาจัดอีเวนท์งานวันเกิด หากมอบกล่องของขวัญแคชให้เป็นของขวัญวันเกิดกับเขา จะได้รับกล่องสุ่มตอบแทนตามระดับกล่องแคชที่แลกเปลี่ยนมา ซึ่งมีของแรร์และอีปิคจำนวนหนึ่งในบรรดากล่องนับพัน แล้วมีหรือที่ผู้เล่นจะไม่ร่วมอีเวนท์นี้ ยังไงซะกล่องสุ่มระดับต่ำสุดก็ราคาแค่ 0.99 ดอลลาร์ จะมีกล่องระดับสูงที่ราคาสูงถึง 99 ดอลลาร์ แต่หากอยากลุ้นของอีปิคก็ต้องใช้กล่องระดับสูงนี่แหละ

     สุดท้ายเขาก็ได้กล่องระดับต่ำ กลาง และสูงอย่างละ 1,000 กล่องเต็มโควต้าที่จัดไว้ แต่ 99% เกลือ ไอ้ที่ไม่เกลือก็ไม่ได้มีประโยชน์กับเขา มีของพอใช้ได้อยู่เจ็ดแปดชิ้น อย่างหน้ากากแฟที่ให้วาคาบะไปก็เป็นของที่ไม่จัดว่าเกลือ แต่จะว่ามันดีก็พูดยาก
 
     ยังไม่ทันไร หน้ากากแฟก็ทำพิษทันที ในบรรดาใบหน้าที่บรรจุไว้ไม่รู้กี่หน้านั้นจะถุกสุ่มทุกครั้งที่เรียกใช้ และไม่สามารถเปลี่ยนหรือถอดหน้ากากได้เป็นเวลา 24 ชม. หากเป็นผู้ได้หน้าตาที่ไม่เวิร์คก็อาจล็อคเอาท์ไปหลบได้ แต่สำหรับวาคาบะที่หนีไปไหนไม่ได้ เมื่อถูกเลือกใบหน้าออกมาแล้วต้องใช้ใบหน้านี้ไปอย่างน้อย 24 ชั่วโมง

     "ฉันเปลี่ยนเป็นใคร" วาคาบะที่เห็นเรกัสถอนหายใจรีบถามทันที ในฐานะผู้เล่นทำไมจะไม่รู้ว่าหน้ากากนี้เป็นยังไง หรือว่ามันสุ่มอะไรแย่ๆขึ้นมา

     "น้องอ้อยหน่ะ" เรกัสตอบด้วยเสียงเบา

     "น้องอ้อย ใครคือน้องอ้อย" วาคาบะไม่เข้าใจที่เรกัสพูด แน่หล่ะคนญี่ปุ่นไม่ได้เรียกเธอคนนั้นว่าน้องอ้อยสักหน่อย

     "ลองดูเองแล้วกัน" แม้จะไม่มีกระจก แต่การสร้างภูติน้ำรูปแบบกระจกน้ำนั้นพอจะได้อยู่ แม้จะไม่ชัดเหมือนส่องกระจกแต่การจะดูภาพสะท้อนคร่าวๆก็ไม่เป็นปัญหา

     "เจ้านาย คุณต้องไปหัดออกเสียงภาษาญี่ปุ่นใหม่นะ เธอไม่ได้ชื่ออ้อย เธอชื่อ อาโออิ" วาคาบะส่ายหน้าเมื่อคิดว่ามีใครที่ไม่รู้จักชื่อนางเอกหนังผู้ใหญ่ในตำนานอยู่ในโลกนี้ด้วย

     "คุณไม่คิดว่ามันแย่หรือที่จะกลายเป็น เอ่อ อาโออิ" เรกัสถามด้วยความไม่ค่อยมั่นใจ

     "แย่ ทำไมต้องแย่ คุณโซระออกจะสวย โด่งดัง และประสบความสำเร็จ" วาคาบะก็ไม่เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายคิดเช่นกัน

     ด้วยความแตกต่างของวัฒนธรรม ทำให้กระบวนการคิดของเรกัสและวาคาบะต่างกัน ในสายตาของเรกัส ผู้หญิงควรจะวีดว้ายตกใจและอับอายที่ตัวเองกลายมาเป็นดาราโป๊ตัวแม่ แต่ในสายตาของวาคาบะ มันก็แค่อาชีพสุจริตหนึ่งในญี่ปุ่น หากเต็มใจกันทุกฝ่าย มันไม่ได้มีปัญหาเรื่องศีลธรรมจรรยาอย่างที่อีกฝ่ายมอง ที่ควรอับอายคือคนที่คดโกงชาติบ้านเมืองหรือคนที่หาประโยชน์อะไรไม่ได้ที่ต้องอับอายจนแทบไม่อาจพบหน้าใครต่างหาก ประเทศใดจะเหมือนประเทศบางประเทศในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ที่รู้ว่าเป็นประเทศใดที่คนโกงเดินยิ้มออกสื่อได้อย่างสบายใจ ผ่าเผย แถมยังยิ่งใหญ่คับฟ้าอีกต่างหาก ควรทราบว่านานาอารยประเทศนั้นผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญบางคนขอลาออกทันทีที่มีเรื่องทุจริตไม่ว่าจะจริงหรือไม่ด้วยไม่อาจสู้หน้าสังคมได้ด้วยซ้ำ

     "โอเค งั้นก็ถือว่ายุติประเด็นนี้ไปแล้วกัน ผมยังไม่ได้แนะนำตัวสินะ ผมชื่อชาญยุทธ์ แต่อยากให้จดจำผมในฐานะ เรกัส คลาวด์ มากกว่า มันคงไม่ดีแน่หากใครมาพบว่าคุณเรียกผมว่าชาญยุทธ" เรกัสเปลี่ยนประเด็นออกไปแล้วแนะนำตัวตามมารยาท

     "เรียกฉันว่าซากุระ หรือจะเรียกตรงๆว่าวาคาบะก็ได้" ตรงข้ามกับเรกัส วาคาบะอยากใช้ชื่อของตนเองมากกว่า ยังไงซะแม้ร่างกายจะเปลี่ยนไป แต่วิญญาณดวงนี้ก็คือ วาคาบะ เธอไม่คิดจะเปลี่ยนชื่อ ที่สำคัญอดีตของเมลินด้าหรือจะบอกว่าโฮลีเมเดนทุกคนนั้นน่าสมเพสเวทนาอย่างยิ่ง ตัวตนแบบนี้ทิ้งให้หายไปกับการเวลาดีกว่า

     "คุณซากุระ ผมขออนุญาตเรียกว่าซากุระเฉยๆแล้วกันนะครับ ไม่อยากสร้างความเคยชินที่ไม่สอดคล้องกับบทบาทสมมติของผม แน่นอนว่าการพูดจาจะเป็นแบบที่เรกัส คลาวด์ พึงกระทำเช่นกัน หวังว่าเจ้าจะเข้าใจ" เรกัสเน้นประโยคสุดท้ายเป็นพิเศษ

     "ฉันเข้าใจค่ะ ท่านคลาวด์" วาคาบะแสดงชัดเจนว่าไม่มีปัญหาที่จะปรับตัวให้เข้ากับโลกนี้ ยังไงซะเธอก็ปรับตัวมาตั้งแต่ไม่กี่วันก่อนที่กลายมาเป็นเมลินด้าแล้ว เทียบกับเฮตัส ไม่ควรมีอะไรในโลกแย่ไปกว่านั้นอีก ต่อให้ไม่ใช่เรกัสที่เป็นชาญยุทธ์ แต่เป็นเรกัสที่เป็นเอนวอยก็ควรจะดีกว่า ด้วยแม้จะเลือดเย็นจนสังหารคนนับล้านได้โดยไม่กระพริบตา แต่ก็ยังยึดหลักการบางอย่างอยู่บ้าง 

     "อย่างไรก็ตาม ฉันอยากจะขอความช่วยเหลือ ไม่ทราบว่าท่านจะให้ยืมกำลังของท่านได้หรือไม่" วาคาบะเลือกที่จะขอความช่วยเหลือในทันที แม้ว่าวิญญาณจะเป็นของซากุระ วาคาบะ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่านี่คือร่างกายที่มีความทรงจำของเมลินด้าอยู่ นอกจากริต้าที่เป็นคนสนิทที่สุดที่ตายไปเพราะเรื่องไร้สาระอย่างการปกปิดไม่ให้เรื่องเล็กๆรู้ถึงคนอื่น เธอยังมีคนที่เรียกว่าผูกพันธ์กันเล็กน้อยอีกคนหนึ่งซึ่งกำลังตกที่นั่งลำบากอยู่ในตอนนี้ ด้วยพลังของเธอแม้ตอนดำรงตำแหน่งโฮลีเมเดนยังแก้ปัญหานี้ไม่ได้ ตอนนี้กระทั่งไปปรากฎตัวยังไม่ได้เลย หากไม่หวังพึ่งเรกัสก็คงไม่มีทางแล้วจริงๆ 
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #335 slzyzero (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:52

    ติดตาม

    #335
    0
  2. #326 ฉันคือแมวเจ้าสเน่ห์ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 19:14
    ทรงงานบ้างอย่าทรงแต่ร่าง
    #326
    0
  3. #325 ミછมทูตสีขาว彡 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 17:56
    ไรท์มีความเเค้นกับไอตูบสินะครับ ไอหน้าปลาไหลที่เอาเเต่สูบเงินภาษีของคนในประเทศผมก็เกลียดเหมือนกัน
    #325
    0
  4. #324 kimurakung (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 14:28
    ได้มาเป็นพวกจนได้ อิอิ
    #324
    0
  5. #323 Chaos I (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 13:24
    ใจเย็นครับใจเย็น เดี๋ยวนิยายปลิว
    #323
    0
  6. #322 Fikusa (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 13:07
    อื้อ หน้าน้องอ้อยนี่เอง
    #322
    0