Strongest NPC

ตอนที่ 3 : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 591 ครั้ง
    25 ส.ค. 62

     "นายน้อย ในที่สุดท่านก็กลับมา ข้าเป็นห่วงท่านแทบแย่" มาเรีย พี่เลี้ยงและสาวใช้คนสนิทของเรกัสเข้ามากอดเรกัสทั้งน้ำตาทันทีที่รู้ข่าวว่าเรกัสกลับมายังคฤหาสถ์เจ้าเมืองแล้ว

     "พี่มาเรีย ผู้ใหญ่เขาไม่ร้องไห้ฟูมฟายกันแบบนี้หรอกนะ" เรกัสตบหลังมาเรียเพื่อปลอบโยน "อีกอย่างไม่ใช่ว่าข้ากลายเป็นผู้แข็งแกร่งแล้วหรอกหรือ ข้าดูแลตัวเองได้น่า" 

     เรกัสกล่าวถึงเกรทวินด์วู๊ฟที่เขาพากลับมาด้วย มันคือร่างพัฒนาของเกรทวู๊ฟที่ทลายขีดจำกัดของสายเลือดของมันจากการที่มันใช้ร่างกายเกินขีดจำกัดอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เกรทวินด์วู๊ฟกลายเป็นบอสเลเวล 25 ด้วยตัวของมันเองสามารถต่อกรกับนักเวทฝึกหัดเลเวล 30 ได้อย่างสบายๆ เมื่อรวมกับที่มันตายยากราวกับแมลงสาบจากพันธสัญญาที่มีกับเรกัสที่มีพลังเวทเกินกว่าระดับเดียวกันนับสิบเท่า มันสามารถเอาชนะนักเวทฝึกหัดเลเวล 50 ทั่วๆไปได้ด้วยซ้ำ ไม่น่าแปลกใจที่เรกัสที่กลายเป็นเอนวอยด์จะสามารถควบคุมกองทัพอันเดตจำนวนมืดฟ้ามัวดินได้ด้วยตัวคนเดียว

     "ที่นายน้อยเหมาะสมกับการเป็นเทมเมอร์นี่เอง" ไบรอัน อัศวินคนสนิทของมารดาที่ล่วงลับไปแล้วของมารดาของเรกัสพยักหน้าด้วยความยินดี นายน้อยของเขาควบคุมพลังเวทไม่ได้จึงไม่อาจเป็นนักเวท แถมยังมีร่างกายอ่อนแอไม่เหมาะสมกับการเป็นนักรบ การฝึกนักรบจึงเป็นได้แค่การออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรงเท่านั้น แม้เทมเมอร์ทั่วไปจะไม่แข็งแกร่งและมีหน้ามีตาเหมือนนักรบหรือนักเวท แต่ก็เป็นคลาสชั้นรองที่ไม่อาจดูถูกได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทมเมอร์ที่มีความมั่งคั่งและอำนาจมากพอจะให้นักรบและนักเวทช่วยเหลือในการเทมสัตว์เวทที่ทรงพลัง

     "ท่านคิดอย่างงั้นจริงๆรึ ท่านไบรอัน" เรกัสผละออกจากการกอดของมาเรียถามด้วยรอยยิ้มมุมปาก

     "แน่นอนว่าเป็นเช่นนั้น" ไบรอันยืนยันความคิดของตน นายน้อยของตนควรเดินไปในเส้นทางของเทมเมอร์จึงจะเหมาะสม

     "โอ้"  เรกัสพุ่งเข้าหาไบรอันด้วยทักษะแดช พร้อมกับเรียกดาบสั้นมาจากช่องเก็บของแล้วฟันเข้าใส่ไบรอันด้วยทักษะเวอร์ติคอลสแลช

        "เคร้ง" ดาบของเรกัสถูกรับเอาไว้ได้อย่างสบายๆด้วยอาร์มการ์ดของไบรอัล แต่ในชั่วพริบตานั้น บอลสีฟ้าโปร่งแสงได้ปะทะเข้ากับหน้าอกของไบรอัลอย่างแรง แรงปะทะของมันทำให้เขาต้องถอยหลังออกไปครึ่งก้าวโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด

         "เฮ้อ ไม่ไหวๆ นักรบวงแหวนที่สองดูเหมือนจะเกินกำลังไปหน่อย" เรกัสส่ายหน้าแล้วเก็บดาบเข้าช่องเก็บของ แน่นอนว่าในสายตาของไบรอัลดาบนั้นหายไปเฉยๆ


     "แดช เวอติคอลสแลช ทักษะของนักดาบฝึกหัด แล้วก็เมจิคบอลแบบไม่ต้องร่าย...กับ...กับเวทมิติ? เกรทเมจ? ไม่ ไม่ใช่" แม้ไบรอัลจะมีจิตใจเข้มแข็ง แต่ก็ช็อคกับสิ่งที่เกิดขึ้น 

     ในสายตาของไบรอันทักษะของนักดาบนั้น นอกจากการเคลื่อนไหวที่เฉียบขาดก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ แต่เวทแบบไม่ร่ายนั้นไม่ใช่อะไรที่ใครก็ทำได้ ต้องมีความชำนาญและความเข้าใจถึงระดับหนึ่ง ที่สำคัญที่สุดการนำดาบออกมาจากความว่างเปล่าและทำให้มันหายไป นั่นคือเวทมิติ? เวทกระทั่งเกรทเมทส่วนใหญ่ยังใช้ไม่ได้ นายน้อยเป็นเกรทเมจ? แต่ถ้าเป็นแบบนั้นเขาควรจะกลายเป็นเศษเนื้อในทันทีที่เมจิคบอลยิงใส่เขา และด้วยอายุสิบสี่ปีของนายน้อยย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเกรทเมจได้ หรือต่อให้นายน้อยเรกัสเป็นอัจฉริยะที่ใช้เวทมิติได้ตั้งแต่ระดับเมจ การโจมตีด้วยเมจิคบอลแม้ว่าจะเป็นเวทระดับศูนย์แต่ก็ควรจะทำให้เขาบาดเจ็บไม่มากก็น้อย ถ้าอย่างนั้นนายน้อยเป็นเพียงนักเวทฝึกหัด? ต้องมีพรสวรรค์ขนาดไหนกันถึงจะสามารถใช้เวทโดยไม่ร่ายกับเวทมนต์สายมิติได้ตั้งแต่เป็นนักเวทฝึกหัด กระทั่งอัจฉริยะของจักรวรรดิขนาดใหญ่ก็อาจทำไม่ได้ขนาดนี้ เมื่อคิดได้ว่านายน้อยของตนเองมีพรสวรรค์ขนาดไหน แผ่นหลังของไบรอันก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อในทันที

     "อย่างที่ท่านคิดนั่งแหละท่านไบรอัน ดูเหมือนข้าจะต้องจัดการอะไรๆให้เข้าที่เข้าท่านสักที" แม้น้ำเสียงจะปกติ แต่รอยยิ้มอันหนาวเหน็บปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเรกัส

....

     "บัดซบ ไหนแกบอกว่ามันตายไปแล้ว" เด็กชายในชุดหรูหราเขวี้ยงแก้วเงินใส่หน้าของทหารคนสนิทของเรกัสด้วยความโกรธแค้น

     "ข้า ข้าแทงดาบทะลุของใจของมันไปแล้ว และตรวจสอบดูแล้วว่ามันไม่หายใจ เป็นไปไม่ได้ที่มันจะไม่ตาย" ทหารตอบด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือดของทหารนายนี้ดูน่าสมเพสเป็นอย่างยิ่ง

     "เหอะ ไอ้พวกไร้ประโยชน์อย่างแกไม่ควรมีชีวิตอยู่ต่อ อาจารย์วีล ท่านช่วยจัดการให้ข้าที" เด็กชายในชุดหรูหราออกคำสั่งอย่างเลือดเย็น

     "ท่านอลัน ข้าผิดไปแล้ว โปรดให้โอกาสข้าอีกครั้ง ข้ารับรองว่ามันต้องตายแน่ๆ ท่าน.." 

     ไม่ทันจะได้พูดจนจบ ร่างของทหารนายนี้ก็กลายเป็นน้ำแข็งก่อนจะแตกสลายไปราวกับเศษแก้ว

     "แล้วท่านจะเอาอย่างไรต่อ" อาจารย์ของอลันซึ่งเป็นนักเวทชรากล่าวถาม

     "ก็ไม่เอายังไง ยังไงไอ้ขยะนั่นก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว" อลันตอบด้วยความมั่นใจเต็มร้อย ต่อให้บิดาของเขารู้ก็แล้วยังไง ยังไงบิดาของเขาก็ไม่ได้นับขยะแบบเรกัสเป็นลูกอยู่แล้ว ที่บิดาตนยังปล่อยให้เรกัสยังมีชีวิตอยู่ถึงทุกวันนี้ก็เพราะกลัวว่าประวัติจะด่างพร้อยเท่านั้น 

     "ยังไงก็ตาม หากท่านทำสำเร็จในครั้งนี้ ท่านบารอนต้องเดือดร้อนแน่ๆ ข้าเกรงว่าท่านคงโดนลงโทษไม่มากก็น้อย" 

     "ก็คงเป็นแบบนั้น แต่แค่บทลงโทษเล็กๆน้อยๆจะเป็นอะไรไป เทียบกับตำแหน่งบารอนแล้วช่างเล็กน้อย" อลันส่ายหน้าเล็กๆ มีเพียงเรกัสตายไปเท่านั้นตำแหน่งบารอนถึงจะตกเป็นของเขา จะทำอย่างไรได้เมื่อบิดาของตนแต่งเข้าตระกูลของอดีตบารอน แม้จะเป็นบารอนคนปัจจุบันแต่ไม่มีสิทธิจะยกตำแหน่งให้กับเขาที่ไม่ได้มีเลือดเนื้อของอดีตบารอนหากสายเลือดอดีตบารอนยังมีชีวิตอยู่


เรกัส คลาวด์
เผ่า: มนุษย์
เลเวล: 9
HP: 120 MP: 3,600
HP Recovery per minute: 0.5 (Normal Mode)
MP Recovery per minute: 180 (Battle Mode) 360 (Normal Mode) 540 (Meditate)
Str: 6      Agi: 7      Vit: 6      Int: 72
Free Stat: 5





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 591 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #373 malin964 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 20:47
    ค่าพรสววรค์ของตัวเอกนี้คือ ตำนานป่ะ? แล้วที่พึ่งได้ระบบคืออัพครั้งเดียวเวล 9อ่ะ หรือมันเป็นพ้อยต์ฟรี หรืออัพอัตโนมัติอ่ะ หรือเรางงไปเอง???
    #373
    0
  2. #318 EK16 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 14:55

    มาโผล่เร็วมากตอนแรกยังสลบอยู่เลยขึ้นตอนใหม่กลายเป็นว่ามีคนมาร้องให้ต้อนรับเฉย...คนแต่งแต่งข้ามเยอะไปนะครับน่าจะเล่าตอนฟื้นขึ้าก่อนแล้วก็เล่าเกี่ยวกับความทรงจำที่ได้มาด้วยนะครับว่าความเป็นมาเป็นยังไงมันจะไม่งงด้วยครับ
    #318
    0
  3. #179 slzyzero (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 08:39

    ติดตาม

    #179
    0
  4. #3 Fikusa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 12:23
    ค่า int ติดบัครึไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #3
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(