Strongest NPC

ตอนที่ 2 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 655 ครั้ง
    23 ส.ค. 62

     "ไอ้นักเวทเส็งเคร็ง แกกล้ามากที่มาหลอกลวงลอร์ดหมาป่าผู้ยิ่งใหญ่" เกรทวูฟที่แบกเรกัสเดินไปยังทางออกจากป่าออไรท์ส่งกระแสจิตด่าเรกัสที่นอนหมดสภาพอยู่บนหลังของมัน

     "ข้าไม่ได้ตั้งใจหลอกลวงเจ้าสักหน่อย เอาจริงๆข้ายังไม่รู้เลยว่าตัวเองจะมีพลังเวทมากขนาดนี้" เรกัสตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า เขาจะไปรู้ได้ไงว่าเรกัสจะมีค่าสถานะสูงขนาดที่ทำให้พันธสัญญาเท่าเที่ยมที่ทำขึ้นมาเป็นกลายเป็นพันธสัญญารับใช้ 

     ในสภาพหมดสิ้นเรี่ยวแรงแม้จะขยับยังแทบไม่ได้ เรกัสไม่มีทางออกจากป่าออไรท์ได้ด้วยตัวเอง ส่วนเกรทวูฟก็กำลังจะตาย การทำพันธสัญญาผูกชีวิตจึงเป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังเวทที่มากมายของเรกัส เขาไม่แม้จะต้องจ่ายพลังชีวิตของตนเองเพื่อรักษาบาดแผลฉกรรจ์ของเกรทวูฟแม้แต่น้อย ที่ต้องจ่ายคือพลังเวทที่ดูเหมือนจะแทบหมดสิ้นเพื่อแลกกับการรักษาเกรทวูฟจนหายดี เกรทวูฟในความทรงจำของเขามีพลังชีวิตอยู่ที่เกือบๆสามพัน หมายความว่าพลังเวทของเรกัสต้องมีมากกว่านั้นมาก เพราะนอกจากรักษาเกรทวูฟจนหาย ยังบังคับทำพันธสัญญารับใช้แทนอีกด้วย ดูเหมือนว่าค่าสถานะของเรกัสในวัยเด็กจะสุดโต่งไปทางปัญญาเพียงอย่างเดียว เป็นสายกลาสแคนน้อนอย่างแท้จริง 

     "เจ้าคิดว่าข้าโง่?" เกรทวูฟที่อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วยิ่งอารมณ์ไม่ดีขึ้นไปอีก

     "แล้วเจ้าคิดว่าข้าโง่หรือไง ถ้าข้ารู้ว่าตัวเองมีพลังเวทขนาดนั้นจะไปตะลุมบอนกับแกเพื่อ ร่ายเวทสองสามบทแกตอนนั้นก็ไปพบผู้สร้างแล้ว" เรกัสตอบโต้ 
     
     ถ้าร่ายได้หน่ะนะ เรกัสแน่นอนว่าไม่ยอมบอกว่าใช้เวทไม่ได้เด็ดขาด

     "เออ แกโง่จริงนั่นแหละ" เกรทวูฟตอบกลับ มีแต่คนโง่ที่ไม่รู้ว่าตัวเองมีพลังเวทมหาศาล ตอนนี้มันรู้สึกไม่ดีเอามากๆที่ต้องมาเป็นข้ารับใช้มนุษย์โง่เง่าคนนี้

     การโต้เถียงของหนึ่งคนหนึ่งหมาป่าดำเนินต่อไปจนกระทั่งเดินทางมาถึงชายป่า เกรทวูฟที่กำลังมันส์กับการโต้เถียงกับมนุษย์หน้าโง่หยุดฝีเท้าของมันลงทันที 

     "กรรร" เกรทวูฟส่งเสียงร้องข่มขู่พร้อมกับตั้งท่าเตรียมต่อสู้ กระนั้นร่างกายของมันสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอยู่ลึกๆ อะไรก็ตามที่กำลังจะมาทำให้มันรู้สึกอันตรายอย่างยิ่ง

     "วิ่งออกไปจากป่า" เรกัสร้องเตือนทันที เขาจำได้ถึงบรรยากาศที่ทำให้สิ้นหวังไปจนถึงวิญญาณแบบนี้ได้ดี มันคือบรรยากาศที่เป็นเอกลักษณ์ของเอนวอยออฟดิสแพร์ แต่ต่อให้ไม่ใช่เรกัสที่เป็นเอนวอยลำดับที่หนึ่งที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเอนวอยลำดับไหนๆโพล่มาเขากับเกรทวู๊ฟก็ไม่ใช่คู่มือทั้งนั้น กระทั่งเอนวอยลำดับที่สิบสองที่อ่อนแอที่สุดยังมีเลเวลถึง 800 

     "เชื่อข้า วิ่งออกไปจากป่า นี่เป็นทางรอดเดียว" เรกัสย้ำด้วยน้ำเสียงตึงเครียดอย่างที่สุด ในเมื่อภารกิจยังไม่อัฟเดตมันต้องมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาสามารถรอดไปจากเอนวอยได้หากออกไปจากป่าแห่งนี้

     เกรทวูฟเลือกที่จะเชื่อเรกัสแล้วระเบิดความเร็วของมันถึงขีดสุดในทันที แม้มนุษย์คนนี้จะดูโง่เง่าไปบ้าง แต่สัญชาตญาณของมนุษย์คนนี้ควรจะเชื่อถือได้ เกรทวูฟมั่นใจว่าที่มันแพ้เพราะสัญชาตญาณที่ยอดเยี่ยมของเรกัสไม่ใช่ฝีมือ เด็กชายที่ยังไม่โตเต็มที่แถมยังโง่ขนาดไม่รู้ว่าตัวเองควรเป็นนักเวทไม่ใช่นักรบไม่มีทางมีฝีมือระดับสูงได้แน่ๆ

     เมื่อเกรทวูฟออกวิ่ง นักรบเงานับไม่ถ้วนจากส่วนลึกของป่าออไรท์ที่ยามนี้เข้าสู่ยามราตรีกาลได้ปรากฎตัวออกมาไล่ล่าเกรทวูฟและเรกัส นักรบเงาแต่ละคนมีลักษณะแตกต่างกันออกไป แต่สิ่งที่เหมือนกันคือแรงกดดันอันมหาศาลที่สามารถสังหารคนธรรมดาๆได้ด้วยแรงกดดันเพียงอย่างเดียว

     "วิ่ง วิ่ง อย่าได้หยุด" เรกัสเตือนสติเกรทวูฟที่เหมือนจะสติหลุดไปเพราะแรงกดดันอันน่าพรั่งพรึง

     เกรทวูฟที่ได้สติกลับมาในชั่วพริบมาเลือกที่จะผลาญพลังชีวิตของมันเพื่อเร่งความเร็วเกินกว่าขีดจำกัด แต่เนื่องจากชีวิตของมันผูกติดอยู่กับเรกัส พลังชีวิตที่ลดลงของมันจึงถูกทดแทนด้วยพลังเวทจากเรกัส

     "เจ้าโง่ พลังเวทเจ้ามีอีกมากแค่ไหน" เกรทวูฟส่งกระแสจิต

     "ถ้าด้วยอัตรานี้ไม่เกินสิบห้าวินาที" เรกัสส่งกระแสจิตตอบ แม้จะไม่รู้จำนวนพลังเวทเป็นตัวเลขที่ชัดเจนแต่ความรู้สึกบอกว่าเขาทนได้อีกแค่สิบห้าวินาทีเป็นอย่างมาก

     "ถ้าแบบนั้นก็เกาะให้แน่นๆหล่ะ" เกรทวู๊ฟเร่งความเร็วขึ้นไปกว่าเดิม

     "ฆ่าพวกมัน" เสียงแหบแห้งแต่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายดังกึกก้องไปทั่ว นักรบเงาที่ติดตามเกรทวู๊ฟและเรกัสหยุดไล่ตามและพุ่งอาวุธเข้าใส่เกรทวูฟและเรกัสแทน

     แม้จะไม่มีการพูดคุยกัน แต่เรกัสก็เข้าใจความคิดของเกรทวูฟ 

     "จัดไปเต็มที่เลย อย่างมากก็แค่ตาย" 

     "บูมม" ร่างของเกรทวูฟพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วราวกับพายุ คลื่นกระแทกจากความเร็วของมันทำให้พื้นที่โดยรอบปั่นป่วน ใบไม้ร่วงกราวราวกับโดนพายุใหญ่

     เพียงอึดใจ เกรทวูฟก็พุ่งออกมาจากแนวป่าออไรท์ได้สำเร็จ

     "อ๊ากกกกกกกก" เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเรกัสดังขึ้นมา การระเบิดพลังของเกรทวูฟทำให้เกิดความเสียหายถึงตายต่อเกรทวูฟ ด้วยชีวิตที่ผูกไว้ด้วยกันเรกัสไม่สามารถหลีกหนีผลกระทบที่เกิดขึ้นไปได้ พลังชีวิตของเรกัสลดลงจนเกือบจะหมด

     'ภารกิจ หลบหนี เสร็จสิ้น

     ระบบสนับสนุนเปิดใช้งาน

     ท่านสังหารก๊อบลินนักดาบ

     ท่านสังหารก๊อบลินมือหอก

     ท่านสังหารหมาป่าตาเดียว

     ท่านสังหารก๊อบลินนักดาบ

     คำนวนค่าประสบการณ์ที่ได้รับ

     เลเวลของท่านเพิ่มจากเลเวล 8 เป็นเลเวล 9' 

     "ฮ่าห์" เรกัสผ่อนหายใจด้วยความโล่งอก หากไม่ใช่เลเวลที่เพิ่มขึ้น เขามั่นใจว่าเขาจะตายจากผลกระทบจากพันธสัญญาแน่นอน

     "ไอ้โง่ ไม่นึกว่าเจ้าจะมีไพ่ลับแบบนี้ เจ้าทำให้ข้าแปลกใจจริงๆ" เกรทวูฟรู้สึกแปลกใจจริงๆเมื่อพบว่าอาการบาดเจ็บทั้งหมดของมันถูกรักษาจนหายดีอีกครั้ง มันเห็นด้วยตาตัวเอกว่ามนุษย์หน้าโง่กำลังจะตายไปพร้อมกับมัน แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างพลังเวทของมนุษย์หน้าโง่ที่ไม่มีเหลือแล้วกลับเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันจนสามารถรักษามันและมนุษย์หน้าโง่จนหายเป็นปกติ

     "เหอะ ข้าคนนี้มีดีอีกหลายท่า ไม่เหมือนหมาโง่แถวๆนี้"

     "ไอ้โง่ เจ้า..."

     'ทำการถ่ายโอนข้อมูลของเรกัส คลาวด์' เสียงของระบบดังขึ้นพร้อมกับข้อมูลจำนวนมากที่หลั่งไหลเข้าสู่หัวของเรกัส

     "อ๊ากกกกกกกกก" เรกัสร้องโหยหวนออกมาอีกครั้งด้วยความปวดหัวที่ไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้ก่อนจะหมดสติลงไป

     "เฮ้ย ไอ้หน้าโง่ แกเป็นอะไรไป" เกรทวูฟจ้องมองมนุษย์หน้าโง่อยู่พักหนึ่งก่อนจะส่ายหัวของมัน "ไอ้ขี้คุย ไพ่ลับของเจ้าจะดีเด่นไปกว่าท่านลอร์ดหมาป่าตนไปได้ยังไง" เกรทวูฟแสยะยิ้มชัดเจนว่ามันเป็นผลสะท้อนจากทักษะที่มนุษย์หน้าโง่ใช้ในการฟื้นพลังในฉับพลัน

     "เห้อ เป็นปัญหาซะจริง" เกรทวูฟถอนหายใจก่อนจะนอนหมอบลง ยังไงซะชีวิตมันก็ผูกกับมนุษย์หน้าโง่ หากมันทิ้งมนุษย์หน้าโง่เอาไว้แล้วเกิดเรื่องขึ้นมามันจะซวยด้วย จะให้กลับเข้าป่ามันก็ไม่กล้า จะเขตของมนุษย์ก็ไม่ได้เช่นกัน มันจึงต้องคอยจนกว่ามนุษย์หน้าโง่จะตื่น

     ในเวลาเดียวกัน เงาดำในทาบลงไปในร่างของนักเวทฝึกหัดที่ถูกเกรทวูฟสังหาร บาดแผลเหวอะหวะที่เกิดขึ้นเกิดการสมานตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างของนักเวทฝึกหัดจะลุกขึ้นมา

     "เวลาหมื่นปีของข้าช่างไร้ค่าซะจริงๆ" นักเวทฝึกหัดส่ายหน้าด้วยความเสียหาย มันรอมานับหมื่นปีเพื่อแสวงหาร่างที่ยอดเยี่ยมที่สุดสำหรับยึดครอง แต่เพราะการแทรกแซงของอะไรบางอย่างทำให้มันพลาดร่างที่หมายปอง เมื่อรวมกับการใช้อำนาจในครั้งนี้ทำให้มันไม่มีทางเลือกมากนัก หากมันไม่ยึดร่างในเวลานี้ดวงวิญญาณของมันจะแตกสลาย มันจึงเลือกร่างของนักเวทฝึกหัดที่ดูจะพอใช้ได้มากที่สุด 

     "ด้วยพรสวรรค์อันต่ำเตี้ยเช่นนี้ ข้าคงต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสามปีถึงจะเข้าถึงระดับโซลมาสเตอร์แล้วปลดผนึกที่กักขังข้าไว้ในป่าแห่งนี้ได้" วิญญาณร้ายกล่าวด้วยความผิดหวัง กระนั้นหากนักเวทในอาณาจักรแห่งนี้ได้ยินคงกระอักเลือดตาย โซลมาสเตอร์เป็นนักเวทวิญญาณที่เทียบชั้นได้กับแกรนด์เมจ ในอาณาจักรเล็กๆอย่างวาซิลเลียนหากมองย้อนกลับไปตั้งแต่ก่อตั้งอาณาจักรเมื่อพันห้าร้อยปีก่อน จำนวนแกรนด์เมจในอาณาจักรแห่งนี้มีเพียงสามคนเท่านั้น และในช่วงเวลาปัจจุบันนักเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรวาซิลเลียนคือเกรจเมจที่คาดว่าจะไม่สามารถไปถึงแกรนด์เมจได้ตลอดช่วงชีวิต






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 655 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

383 ความคิดเห็น

  1. #178 slzyzero (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 08:32

    ติดตาม

    #178
    0
  2. #170 kimurakung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 16:14

    สายกลาสแคนน้อน ?

    #170
    1
    • #170-1 tiwlnw0202(จากตอนที่ 2)
      15 ตุลาคม 2562 / 11:09
      โจมตีแรงโคตร แต่ตัวบางไม่ถึกทน
      #170-1
  3. #76 pomafsdzxcv (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 02:55
    พันธสัญญาทาส มันไม่น่าทำรายผู้เป็นนายได้ แชนนัล ทำไมหมาป่าจะตายผู้เป็นถึงจะตายด้วยละ คนแต่งคิดถึงเรื่องนี้บ้างไหม มันไม่ได้เป็นพันธสัญญาชีวิตสักหน่อย
    #76
    1
    • #76-1 tangniyaynaja(จากตอนที่ 2)
      3 กันยายน 2562 / 08:23
      มันทำสัญญาชีวิตนะครับ แค่ว่าพระเอกถือสัญญา อยากยกเลิกเมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนหมายกเลิกไม่ได้ ที่สำคัญต้องบอกว่าเป็นความโชคดีประการหนึ่งที่ทำสัญญาแบบนี้เพื่อแสดงความจริงใจ (ถึงผลมันจะเปลี่ยนจากที่ตั้งใจ) หมาโง่แม้มันจะดูโง่ๆแต่มันหยิ่งมาก ต่อให้ตัวตนที่แข็งแกร่งขนาดไหนก็บังคับมันไม่ได้ หากอ่านไปสักพักก็จะเห็น
      #76-1
  4. #43 we-Kab (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:35
    อ่านลื่น​ปลือดๆ
    #43
    0
  5. #2 Fikusa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 07:33
    อ๋อ ตัวการทำโลกวุ่นวายที่แท้ทรูสินะ
    #2
    0