ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 30 : ARCIII : ไฮเดรนเยียสีขาว-10-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 453 ครั้ง
    5 พ.ย. 62


บทที่10


“ใกล้จะถึงรึยังครับ”ริชาร์ดถามขึ้นเมื่อรู้สึกว่าสองข้างทางเริ่มไร้ผู้คน มือทั้งสองของไฮเดรนเยียชื้นเหงื่อจนเขารู้สึกได้ ชายร่างสูงหยุดเดินก่อนจะหันกลับมายกยิ้มให้เขา


“อีกนิด”จากนั้นชายคนนั้นก็เดินต่อ จากถนนภายในเมืองเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นต้นไม้ นานเข้าพวกเขาก็อยู่ในป่ากันโดยสมบูรณ์ ด้วยเพราะเป็นป่าตอนกลางคืนทำให้รอบกายดูมืดไปหมด


ริชาร์ดรู้สึกใจไม่ดี ทำไมแม่ของเขาถึงต้องมาอยู่ในที่แบบนี้


สักพักไฮเดรนเยียก็เริ่มเอาตัวมาเบียด อากาศที่หนาวเย็นทำให้น้องเล็กไม่สามารถอดทนได้ ริชาร์ดยกมือของไฮเดรนเยียขึ้นมากุม เขาไม่น่าพาน้องออกมาลำบากเลยจริงๆ


ไฮเดรนเยียน้ำตาคลอ แม้เด็กน้อยจะอยากกลับบ้านไปหาแม่แค่ไหน แต่เขาก็ไม่กล้าร้องโวยวาย มัมมี๊บอกว่าเด็กไม่มีความอดทนเป็นเด็กไม่น่ารัก ไฮเดรนเยียไม่อยากเป็นเด็กไม่น่ารัก


“พี่จ๋า เมื่อไหร่เราจะเจอคุณป้า”ไฮเดรนเยียกระซิบถาม


“...”ริชาร์ดไม่ตอบ เขากวาดตามองรอบผืนป่าที่มองยังไงก็มีแต่ต้นไม้เต็มไปหมด ก่อนจะมาหยุดสายตาที่ร่างเล็กของไฮเดรนเยีย มือเล็กของริชาร์ดยกขึ้นมาลูบหัวไฮเดรนเยียก่อนจะหยุดเดิน


ชายแปลกหน้าที่เห็นว่าลูกกระต่ายทั้งสองหยุดเดินก็หันกลับมาให้ความสนใจอีกครั้ง


“หยุดเดินทำไมล่ะ”


“ผมว่าผมมาหาคุณแม่วันอื่นดีกว่าครับ ตอนนี้น้องผมเหนื่อยแล้ว เราต้องรีบกลับไปที่โรงแรม”


“แต่อีกไม่นานจะถึงแล้วนะ เมนี่คงเสียใจไม่น้อยเลย”


“คุณแม่ต้องเข้าใจแน่ๆครับ น้องผมไม่ไหวแล้ว”


“แต่เมนี่อยากเจอพวกเธอทั้งสองคนมากเลยนะ โดยเฉพาะลูกชายคนเล็กน่ะ เธอบอกว่ากำลังอยู่ในวัยน่ารักเลย”คำพูดของชายปริศนาทำให้ริชาร์ดตระหนก เขานิ่งและพยายามเก็บซ่อนสีหน้า แม้ว่าภายในของเขาจะบ้าคลั่งอยู่ก็ตาม


เขาถูกหลอก!


ริชาร์ดกระชับมือที่กุมไฮเดรนเยียแน่น เขามั่นใจแล้วว่าชายตรงหน้าไม่ได้รู้จักแม่ของเขาจริงๆ ชายคนนั้นน่าจะเห็นเขาเรียกไฮเดรนเยียว่าน้องจึงคิดว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกันจริงๆ


บ้าชะมัด! บ้าที่สุด! ทำไมเขาต้องพาไฮเดรนเยียมาเจอสถานการณ์บ้าๆแบบนี้ด้วย


“ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นช่วยพาพวกผมไปหาแม่ด้วยนะครับ”


“ได้สิ”ชายคนนั้นยกยิ้มพอใจกับคำตอบของริชาร์ด จากนั้นก็หมุนตัวเดินนำต่อ ริชาร์ดเดินจูงมือไฮเดรนเยียตามไป เขาพยายามรักษาระยะห่าง


“ไฮเดรนเยีย ฟังพี่นะ”ริชาร์ดกระซิบ “ไม่ต้องตอบอะไรพี่ทั้งนั้น ฟังพี่นะครับ”


“...”ไฮเดรนเยียพยักหน้าไม่พูดตามที่พี่ชายข้างบ้านบอก


“พี่จะให้สัญญาณ ถ้าพี่บอกว่าวิ่งให้เยียวิ่งตามพี่ทันทีนะ อย่าปล่อยมือจากพี่”


“...”ไฮเดรนเยียพยักหน้าขึ้นลงอีกครั้ง


“ดีมาก”ริชาร์ดยิ้มให้กำลังใจเจ้าตัวเล็ก เขาหันกลับไปให้ความสนใจกับแผ่นหลังของชายแปลกหน้า ในตอนที่พวกเขารักษาระยะห่างกันมากพอสมควร ริชาร์ดก็เริ่มบีบมือไฮเดรนเยียเป็นการกระตุ้น


“วิ่ง!”เขาบอกกับน้อง ก่อนจะกระชากแขนไฮเดรนเยียวิ่งไปทางอื่น


ชายคนนั้นรีบหันกลับมา โจรป่าสบถถ้อยคำหยาบคายออกมาทันทีที่เห็นเด็กทั้งสองกำลังวิ่งหนีไป เขารีบวิ่งตามไปทันที จะปล่อยให้สินค้าชั้นดีแบบนั้นหนีไปไม่ได้เป็นอันขาด


ริชาร์ดพาไฮเดรนเยียวิ่งกลับมาทางที่จากมา แต่ไม่รู้ว่าผิดพลาดตรงไหน รู้ตัวอีกทีพวกเขาก็เคว้งอยู่กลางป่า เสียงรองเท้าที่ย่ำกับใบไม้แห้งบ่งบอกว่าโจรชั่วอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา


ริชาร์ดไม่มีเวลาคิด เขาสุ่มพาไฮเดรนเยียไปสักทาง ตอนนี้ขอแค่หนีจากคนๆนั้นได้ก็เพียงพอแล้ว


“บ้าชะมัด”เขาอุทานออกมา เมื่อเห็นว่าเบื้องหน้าของพวกเขาคือหน้าผา ริชาร์ดกำลังจะพาไฮเดรนเยียกลับไปทางอื่น แต่ตอนนั้นเองชายคนร้ายก็ปรากฏตัว


“พวกเธอจะหนีไปไหน คิดเหรอว่าเด็กสองคนจะหนีไปจากป่าแห่งนี้ได้”ชายร่างสูงถามพร้อมกับเดินเข้ามาอย่างคุกคาม “หนีฉันทำไมล่ะ ฉันกำลังพาพวกเธอไปหาแม่นะ”


“โกหก! คุณโกหกพวกเรา”เขาสวนกลับไปอย่างโมโห เขาเกลียดการถูกหลอก เกลียด เกลียดจนอยากจะบดขยี้คนตรงหน้าให้แหลกละเอียด


“ฉันไม่ได้โกหก เมนี่อยู่ที่นี่จริงๆ”ชายแปลกหน้ายังคงยืนยันคำพูดตน


“คุณไม่รู้จักแม่ของผม และผมก็เป็นลูกคนเดียวไม่ใช่พี่น้องกับเด็กคนนี้”คำเฉลยของริชาร์ดทำให้ชายคนนั้นชะงักไป แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็ถอนหายใจออกมาแล้วแสยะยิ้ม


“ถ้าอย่างนั้นคงต้องใช้กำลังเอาตัวไปสินะ”โจรป่าก้าวเข้าไปใกล้เด็กทั้งสองมากขึ้นเรื่อยๆ ริชาร์ดรู้สึกหมดหนทาง ถ้าก้าวถอยหลังมากกว่านี้ทั้งเขาและไฮเดรนเยียไม่รอดแน่


ปัง!


เสียงปืนดังก้องไปทั่วผืนป่า ไฮเดรนเยียสะดุ้งเกาะเขาแน่น ริชาร์ดหลับตาปี๋จนกระทั่งทุกอย่างเงียบสงบ แว่วเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดของใครบางคน เขาตัดสินลืมตาขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ


ภาพตรงหน้าทำให้เขารู้สึกสับสน ทำไมโจรร้ายคนนั้นถึงไปนอนดิ้นทุรนทุรายบนพื้นแบบนั้น แล้วทำไมคนๆนั้นถึงมาอยู่ที่นี่ คนที่ไม่ควรจะมาที่นี่ในตอนนี้แน่ๆ


“เฮ้อ นึกว่าจะมาไท่ทันแล้วนะเนี่ย”โอลิเวอร์ปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นตรงหน้าผาก มองโจรร้ายคนนั้นแล้วถอนหายใจออกมาด้วยท่าทางสบายๆ


“คุณ...ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่”ริชาร์ดไม่เอ่ยเรียกอีกฝ่ายว่าอาอย่างที่อีกคนต้องการจะฟัง โอลิเวอร์เบ้ปากออกมาน้อยๆก่อนจะตัดพ้อ


“หลานกำลังเดือดร้อนอาก็ต้องมาช่วยสิ”โอลิเวอร์เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะพูดในสิ่งที่ริชาร์ดไม่เข้าใจ


“ได้เวลากลับสู่เนื้อเรื่องเดิมของเธอแล้ว พ่อพระเอกตัวน้อย

 



“ไฮเดรนเยีย!”จ้าวอวี้ตะโกนเรียกลูกชายทันทีที่มาถึงหน้าผา เขากวาดตามองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ ทำไมโอลิเวอร์ถึงมาอยู่ที่นี่ แล้วคนที่นอนกองอยู่กับพื้นคนนั้นคือใคร


“มัมมี๊”ไฮเดรนเยียที่เงยหน้าขึ้นมาเห็นมารดา ยกยิ้มกว้างออกมา เด็กน้อยปล่อยมือจากพี่ชายข้างบ้าน หวังจะวิ่งเข้าไปหาอ้อมกอดที่แสนปลอดภัย


แต่ในตอนนั้นเองที่ไฮเดรนเยียกำลังวิ่งผ่านร่างของโจรที่นอนกองอยู่กับพื้น อีกฝ่ายเริ่มหายใจรวยริน โอลิเวอร์ฉลาดมากที่ไม่ยิงตรงจุดตายทันทีแต่เลือกจุดที่ถูกยิงแล้วจะทรมานที่สุด


โจรชั่วรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าอย่างไรตนคงไม่รอดแล้ว เขากัดฟันกรอดด้วยความแค้นใจ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของไฮเดรนเยียที่กำลังเคลื่อนผ่าน


เด็กคนนี้คือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด!


ถ้าไม่มีมันสักคน เด็กอีกคนก็คงจับเขาไม่ได้และยอมมากับเขาโดยดี คิดแล้วเขาก็โมโหเลือดขึ้นหน้า หากเขาไม่มีความสุขเด็กคนนั้นก็ต้องไม่มี!


โจรชั่วตัดสินใจในเสี้ยววินาทีคว้าตัวไฮเดรนเยียเอาไว้


“ปล่อยนะ!”ไฮเดรนเยียพยายามดิ้นรน โจรชั่วยกยิ้มก่อนจะใช้แรงเฮือกสุดท้ายค่อยๆเดินถอยหลัง และด้านหลังที่รอคอยพวกเขาอยู่คือหุบเหวลึก


“ใช่ มันควรเป็นแบบนี้ ฮ่าๆๆๆๆ”โจรนั่นพูดคล้ายเสียสติไปแล้ว ไฮเดรนเยียเริ่มร้องไห้หนักขึ้น


“มัมมี๊ ฮือๆ ช่วยหนูด้วย ช่วยด้วย”


จ้าวอวี้วิ่งไปทางนั้นอย่างไม่คิดชีวิต เขาจะต้องช่วยไฮเดรนเยีย ลูกของเขาจะต้องรอด ในตอนที่ปลายนิ้วของเขากำลังสัมผัสกับใบหน้าของลูกชาย


ในตอนนั้น...ไฮเดรนเยียก็ร่วงหล่นไปแล้ว


“ไฮเดรนเยียยยยยยยยย!!

_____________50%__________________

 


จ้าวอวี้ทำได้เพียงยืนตัวแข็งค้าง ดวงตายังคงจับจ้องลงไปยังเบื้องล่างของหุบเหวลึก เขารู้สึกตัวชาตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่สามารถขยับตัวได้ ลมหายใจเริ่มติดขัดเหมือนคนกำลังจะจมน้ำ


ความรู้สึกที่เหมือนรอบกายมืดมนไปหมดนี่คืออะไร


ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนคนตาบอดทั้งที่ยังมองเห็น ทำไมเขาถึงไม่ร้องไห้ ทำไมเขาถึงไม่ขยับตัว ทำไมเขาถึงไม่รีบลงไปหาไฮเดรนเยีย


นั่นสิ ทำไมเขาถึงไม่รีบเดินไปหาไฮเดรนเยีย


ลูกของเขาเอาแต่ใจแค่ไหนมีแต่เขาเท่านั้นที่รับมือได้ ตอนนี้ไฮเดรนเยียอาจจะร้องไห้โวยวายเรียกหาเขาอยู่ หรือไม่ก็คงลงไปนอนดิ้นกับพื้นเหมือนที่ชอบทำ


“โฮสต์ โฮสต์”เสี่ยวหลันมองโฮสต์ที่ยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ มันพยายามเรียกโฮสต์แต่ดูเหมือนโฮสต์จะไม่ได้ยินเสียงมันอีกต่อไป “โฮสต์! คุณกำลังเดินไปไหนน่ะ”


“ที่รัก หยุดนะ!”ลูคัสรีบวิ่งเข้ามาล็อคตัวจ้าวอวี้ ร่างบางหันมาทางเขาก่อนจะเอ่ยถาม


“คุณมาจับผมทำไม”


“คุณจะไปที่ปากเหวทำไม! ที่รักคุณอย่าเป็นแบบนี้”ลูคัสมองจ้องเข้าไปในดวงตาของจ้าวอวี้ ดวงตาสีดำขลับที่เคยมีประกายสดใส มันกลับกลายเป็นมัวหมองและไม่สามารถเดาความคิดอีกฝ่ายได้อีกต่อไป


“ไฮเดรนเยียกำลังร้องไห้”จ้าวอวี้เอ่ยเสียงแผ่ว “ต้องรีบไป ไปหา”


“ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้ คุณต้องตั้งสติ”หวังเฉิงชุนขมวดคิ้ว เหมือนมากจริงๆ อาการของจ้าวอวี้เหมือนตอนนั้นไม่มีผิด เป็นอาการที่คนรักของเขาแสดงออกเมื่อพบกับความสูญเสีย จ้าวอวี้ไม่รู้วิธีรับมือกับความสูญเสียครั้งใหญ่แบบนี้


คนรักของเขาจะไม่ร้องไห้ แต่เลือกที่จะปิดกั้นความเป็นจริง


ซึ่งแบบนี้มันน่ากลัวกว่าตอนที่จ้าวอวี้ร้องไห้มากนัก หวังเฉิงชุนไม่รู้เลยว่าคนรักมีสติอยู่จริงๆรึเปล่า ไม่รู้เลยว่าหากปล่อยคนรักออกจากอ้อมกอดนี้ไป จ้าวอวี้จะกระโดดลงไปไหม เขาไม่อยากคิดและเขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น


ถามว่าเขาเสียใจไหมที่ไฮเดรนเยียตาย แน่นอนว่าความรู้สึกที่ติดมากับตัวละครทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจไม่น้อย แต่จ้าวอวี้ไม่เหมือนกับเขา เมื่อไหร่ก็ตามที่จ้าวอวี้เรียกไฮเดรนเยียว่าลูก นั่นก็หมายความว่าคนรักของเขายอมรับจริงๆว่าไฮเดรนเยียคือลูก


ไม่ใช่แค่ภารกิจ ไม่ใช่แค่หน้าที่


“อากาศเย็น ไฮเดรนเยียหนาว หนาวมาก อีกไม่นานหิมะจะตก พวกเราสัญญากันว่าจะไปดูหิมะแรกของปีที่เขต5ไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่ที่นี่สิ ไฮเดรนเยียไม่ควรอยู่ที่นี่”


“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเราจะลงไปหาลูกที่นั่น ไม่เป็นไร”หวังเฉิงชุนกระชับอ้อมกอดของตนให้แน่นขึ้น


“ทำไมเรื่องทุกอย่างมันแบบนี้ ผมไม่น่าไปยุ่งกับไฮเดรนเยียเลย ไม่น่าเลย ผมเป็นต้นเหตุที่ทำให้ทุกอย่างมันจบแบบนี้ ผมทำให้ไฮเดรนเยียต้องตาย”จ้าวอวี้พึมพำออกมา สีหน้าของเขาย่ำแย่เกินบรรยาย เขาใช้สองแขนโอบกอดตัวเองเอาไว้ก่อนจะเริ่มออกแรงจิก


ถ้าเขาไม่แส่ไปยุ่งกับเนื้อเรื่อง ไม่ทำเกินหน้าที่ของตัวเอง บางทีในตอนนี้ไฮเดรนเยียอาจกำลังอยู่ในอ้อมกอดของเขาหรือไม่ก็ลูคัส พวกเราคงได้อยู่ร่วมกัน อยู่ด้วยกัน...เป็นครอบครัว


จะไม่มีไฮเดรนเยียที่โวยวายไม่กินแครอทแล้วงั้นเหรอ


จะไม่มีไฮเดรนเยียที่ร้องไห้ไม่อยากไปโรงเรียนแล้วงั้นเหรอ


จะไม่มีไฮเดรนเยียที่สดใสร่าเริงคนนั้นแล้วงั้นเหรอ


จะไม่มี...ลูกที่คอยเรียกเขาว่ามัมมี๊อีกแล้วงั้นเหรอ


แบบนี้ไงเขาถึงเกลียด เกลียด เกลียด ทำไมทุกคนที่เขาเปิดใจถึงชอบทิ้งเขาไว้ข้างหลังแบบนี้ ทำไมถึงไม่อยู่กับเขา ตอนนี้เขาก็ยอมให้เรียกว่าแม่โดยไม่อึดอัดใจแล้ว ทำไมถึงยังทิ้งเขา ตอนนี้เขาก็ยอมเรียกไฮเดรนเยียว่าลูกแล้ว ทำไมถึงไม่อยู่ฟังล่ะ


ทำไมถึงไม่อยู่รอฟังคำขอโทษของเขาก่อน เป็นแค่จิตวิญญาณบนโลกๆหนึ่งกล้าดียังไงถึงมาทำให้เขาเจ็บขนาดนี้ กล้าดียังไง


“อย่าเป็นแบบนี้สิ”เสียงทุ้มเอ่ย ใบหน้าของหวังเฉิงชุนฉายความกังวล จ้าวอวี้เงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะยกยิ้ม


เป็นยิ้มที่แย่ที่สุดเท่าที่หวังเฉิงชุนเคยเห็นมา


“แล้วคุณอยากให้ผมเป็นแบบไหนล่ะ ร้องไห้ฟูมฟาย อาละวาดโวยวาย กรีดร้อง ทั้งหมดนั่นข้างในของผมทำไปแล้วเป็นล้านครั้ง คุณไม่มีทางเข้าใจหรอกลูคัส คุณไม่มีทางเข้าใจ”...คุณก็เป็นแค่จิตวิญญาณบนโลกระบบ แค่โลกเริ่มบทละครใหม่ ลูคัสก็จะลืมมัน ลืมลูก ลืมเขา มีแต่เขาที่ยังจดจำ


หวังเฉิงชุนมองสภาพจิตใจของจ้าวอวี้ก่อนจะถอนหายใจออกมา เขาตัดสินใจกระชากเสื้อจนแผงกระดุมกระจาย ทุกคนในเหตุการณ์มองการกระทำของร่างสูงด้วยความไม่เข้าใจ


“มันแย่จริงๆนั่นแหละ คุณไม่เหมาะกับความเจ็บปวดและความสูญเสียเลย ไปท่องโลกของผมสักพักแล้วกันนะคนดี”ว่าจบหวังเฉิงชุนก็คว้ามือของจ้าวอวี้ขึ้นมาวางบนตำแหน่งหัวใจ ก่อนจะบังคับปลายนิ้วของจ้าวอวี้ให้กดลงไป


อย่างน้อยในความทรงจำแรกเริ่มของเขากับจ้าวอวี้...มันก็สวยงามและน่าจดจำ


จ้าวอวี้เบิกตากว้าง ก่อนที่จิตของเขาจะเข้าไปสู่ความทรงจำของหวังเฉิงชุน ร่างสูงโอบกอดจ้าวอวี้แน่นเมื่อแน่ใจว่าตอนนี้จ้าวอวี้กำลังไปโลดแล่นในโลกของเขา


ดวงตาคมกวาดมองรอบๆ ริชาร์ดกำลังฟุบตัวร้องไห้ราวกับคนเสียสติ ส่วนโอลิเวอร์...


...เจ้านี่แหละปัญญาหลักของเขา


เจ้าหน้าที่ที่ถูกระบบแม่ส่งมาคนที่สอง



_________________________________

หยักเขียนมาม่าแต่เขียนไม่เป็น TT

โลกหน้าเจอกันกันนนนนนะคะ ตอนถัดไปเป็นตอนสุดท้ายของARCIII

ตอนหน้าเป็นตอนย้อนอดีต ฟีลกู๊ดๆๆๆ มีเซอไพ้หร๊อคุ๊ณอยู๊





อารมณ์ประมาณนี้เลย เห็นพิ่ร้องไห้แล้วหยักหอมหัว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 453 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

835 ความคิดเห็น

  1. #690 peace_in_apple (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:18
    ม่ายยยยย เราไม่เชื่อออออออ ทำมายต้องทำขนาดนี้้้้้้
    #690
    0
  2. #578 จิ้กจอกเก้าหาง (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 19:06
    แงงงงงงง
    #578
    0
  3. #520 F♤RTUNE (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:28
    ไหนบอกโลกนี้แฮปๆไงไรท์ แงงงงงง ตอนนี้ไม่ใบ่โลกหรือระบบแม่ที่ใจร้ายแล้ว ไรท์ตัวนะใจร้ายยยยยยย งอแงงง ใจบางไปหมดแล้ว
    #520
    1
    • #520-1 BLgdhdjsjs(จากตอนที่ 30)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 21:14
      ฮือออออ
      #520-1
  4. #403 vivivenus (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 19:37
    ดูไม่ค่อยน่ารัก เห็นตอนน้องร้องไห้ เจ็บปวดใจ
    #403
    0
  5. #402 VKK42 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:37

    กอดๆๆ หอมหัวคนพี่
    #402
    0
  6. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 01:04

    ไม่นะน้องต้องไม่ตาย​
    #401
    0
  7. #400 ทิบนัน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:48
    กรี้ดดด ช่วยด้วยยย พลิกไปหมดแล้วว
    #400
    1
    • #400-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:48
      ตอนหน้าๆๆ พลิกอีกๆๆๆเผ็ชชชช
      #400-1
  8. #399 Aimarea (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:38
    น้องงงงงงงงงงงงงงงม่ายยยยยยยยย
    #399
    2
    • #399-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:44

      นี่วิ่งไปหาเพลงชำระใจแล้ว
      #399-1
    • #399-2 AMOSAP.(จากตอนที่ 30)
      6 พฤศจิกายน 2562 / 17:47
      พี่เซียวเล่นเรื่องอะไรคะ ที่ใส่ชุดอินเทิร์น

      เราจะตามไปดู ฮืออแแ
      #399-2
  9. #398 Daw Prdz KS (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:30
    ฮือออออออออเ
    #398
    1
    • #398-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:44

      แงงงงงง
      #398-1
  10. #397 vivivenus (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:06
    ไม่ๆๆๆๆ
    #397
    1
    • #397-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:44

      ลุ้นๆๆๆตอนหน้าน้าา
      #397-1
  11. #396 kyungsoosan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 18:16

    โนวววววววว

    #396
    1
    • #396-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:44

      ตอนหน้ายังมีหวังงงง
      #396-1
  12. #395 VKK42 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 08:05
    เชี่ยยยยยยยยยยยยย!
    #395
    1
    • #395-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:45

      ลุ้นไปด้วยกานนนน
      #395-1
  13. #394 ^ จู ^ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:54

    บัค? ไวรัส? หรือจิตวิญญาณโลก?

    #394
    1
    • #394-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:46
      ไม่สปอยหรอกนะคะ~
      #394-1
  14. #393 ♣hotchoc♣ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:17
    โอลิเวอร์คือไวรัสใช่ไหม
    #393
    1
    • #393-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:47
      มั่ยบอก~><
      #393-1
  15. #392 sanariokitty (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:03
    โอลิเวอร์คือใครอยู่ฝั่งใหนคงไม่ใช่ลูกน้องป๋อหรอกนะบางทีป๋ออาจจะส่งมา
    #392
    1
    • #392-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:47
      มั่ยหรอก คนที่คุณก็รู้ว่าใครส่งมาจ้า
      #392-1
  16. #391 Aimarea (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 20:16
    ม่ายยยยยยน้าาาาา
    #391
    1
    • #391-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:48

      แงงงงง
      #391-1
  17. #390 Say. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 20:08
    ...ม่ายยยยยยยยยยยย!!!!
    #390
    2
    • #390-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:49

      ม่ายยยยยย
      #390-1
    • #390-2 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:51

      แงงงงงงง
      #390-2
  18. #389 raving_fox (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 19:47
    บิ๊วไว้ที่อารมณ์แบบค้างงงงง
    #389
    1
    • #389-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:50

      ตอนนี้ไม่ค้างแล้วๆๆๆๆๆ
      #389-1
  19. #388 pukimb1a (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 19:45
    ไม่ไหว รอตอนโลกหน้าเลยแล้วกัน ร้องไห้เหมียนหมามากตอนนี้
    #388
    1
    • #388-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:51
      ไม่ได้สิ๊ เดี๋ยวจะพลาดน้าาา
      #388-1
  20. #387 เต่าน้ำ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 19:41
    ไม่ ตัดจบตรงนี้ไม่ได้ดดดดดด
    #387
    1
    • #387-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:51

      ขอโทษน้าาาาาาา
      #387-1
  21. #385 K_INK (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 18:40
    ม่ายยยยยยยยยย
    #385
    1
    • #385-1 Q.PTR(จากตอนที่ 30)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 23:53

      แงงงงงง
      #385-1