ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 17 : ARCII : กระเรียนไร้ใจ-8-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 537 ครั้ง
    4 ต.ค. 62


บทที่8


หลังจากทะลักทุเลผลักให้เนื้อเรื่องกลับเข้าที่ ทุกอย่างก็ดูราบรื่นไปหมด หลิวหยางยังคงติดต่อกับหลี่เฉียงฮ่องเต้ หลังจากผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมาด้วยกันดูเหมือนหลิวหยางจะพร้อมที่จะมอบทั้งกายและใจให้พระเอกแล้ว


“เฟิง ข้าอ่านผิดรึเปล่า คุณชายหลี่...เขียนว่าจะมาสู่ขอข้า”จ้าวอวี้ชะโงกหน้าไปอ่านจดหมาย ด้วยอยู่ด้วยกันมาสักพักหลิวหยางจึงได้รู้ว่าเขามีความสามารถในการอ่านออกเขียนได้ เขาพิจารณาตัวอักษรในกระดาษก่อนจะยกยิ้ม


“ไม่ผิดขอรับนายน้อย มันเขียนเช่นนั้นจริงๆ”หลิวหยางที่ได้รับคำยืนยันหน้าแดงเม้มปากแน่น มือบางยกขึ้นมาลูบใบหน้าที่เห่อร้อน


“ข้าเองก็คิดว่า...ข้าพร้อมแล้วกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้”การแต่งงานของบุรุษไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับที่นี่ และด้วยวัยของนายเอกก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอีกเช่นกันที่จะออกเรือน


“นายน้อยของบ่าวจะต้องเป็นเจ้าสาวที่งามที่สุด”จ้าวอวี้แสร้งยกยอทั้งที่ภายในตาว่างเปล่า อยู่ๆเขาก็รู้สึกขัดใจขึ้นมาแปลกๆ อ่า นั่นอาจจะเป็นความรู้สึกของหลินเว่ยที่ติดค้างอยู่ในกายนี้


“เช่นนั้น ข้าจะตอบตกลง”ทันทีที่หลิวหยางจรดปลายพู่กันลงบนกระดาษ จ้าวอวี้ก็ยกยิ้มขึ้น


...ขอให้เขามั่นใจอีกสักนิดเถอะ

 



“นายน้อย! นายน้อย เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ”จ้าวอวี้แสร้งวิ่งหน้าตื่นตามหาหลิวหยาง นายเอกของเรื่องเงยหน้าจากตำราก่อนจะส่งยิ้มให้


“มีอะไรหรือเฟิง”


“ขันที...มีขันทีจากสำนักพระราชวังมา ตอนนี้อยู่ที่หน้าจวนแล้วขอรับ นายท่านกำลังรับหน้าอยู่ นายน้อยรีบไปที่เรือนใหญ่เถอะขอรับ”


หลิวหยางหน้าเครียด เขาพับตำราเก็บก่อนจะรีบวิ่งตามจ้าวอวี้ไปยังเรือนใหญ่ ที่นั่นเขาได้พบกับทหารจำนวนหนึ่ง ด้านหน้าของพวกเขามีชายที่แต่งตัวด้วยชุดของขันทียืนโดดเด่นอยู่


ทันทีที่ชายคนนั้นเห็นหลิวหยาง ราชโองการก็ถูกกางขึ้น ข้อความในราชโองการทำให้ทุกคนทั้งจวนสั่นสะท้าน


“หลิวหยางรับราชโองการ เนื่องด้วยบุตรชายคนเล็กสกุลหลิวเคยมีบุญคุณช่วยเหลือเจิ้นไว้ในคราวยาก เจิ้นจึงเห็นว่าหลิวหยางเป็นบุคคลที่เต็มไปด้วยจิตเมตตา ช่วยเหลือผู้ทุกข์ยากโดยไม่สนความลำบาก มีความเฉลียวฉลาดและความงดงามที่ไม่เป็นรองใคร ความประพฤติเรียบร้อยเหมาะสม แต่งตั้งเป็นสนมขั้น5 ไฉเหริน กำหนดเข้าวังหลังจากนี้อีก3วัน จบราชโองการ”


“กระหม่อม หลิวหยาง น้อมรับราชโองการ ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆปี”นายเอกยังคงมีสีหน้าสับสน แต่ก็เอ่ยรับราชโองการแบบไม่ติดขัด มือบางถือราชโองการฉบับนั้นไว้แน่น


“ยินดีด้วยท่านหมอหลิว บุตรของท่านช่างมีวาสนา”ว่านกงกงเอ่ยอย่างเป็นกันเอง หลิวกงแม้จะยินดีแต่ก็ยังสงสัยว่าบุตรชายของตนไปเจอกับฮ่องเต้ได้อย่างไร


“ขอบคุณว่านกงกงที่เป็นธุระ”

 



“นี่มันอะไรกันหยางเอ๋อร์ เจ้าเคยไปพบฮ่องเต้ได้อย่างไร”หลังจากที่ว่านกงกงกลับไป หลิวกงก็ซักหลิวหยางจนนายเอกต้องยอมบอก แม้เขาจะไม่รู้ว่าฮ่องเต้มีพระนามว่าอะไร แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่าคุณชายหลี่...ก็คือฮ่องเต้


หลิวหยางเดินเหม่อลอยออกมาจากเรือนใหญ่ ด้านหลังมีจ้าวอวี้คอยเดินตามมาเงียบๆ


“เฟิง ข้าควรจะดีใจรึเปล่านะ”


“มีอะไรไม่ใช่เรื่องดีหรือขอรับ”จ้าวอวี้เอ่ยถามตาใส


“วังหลัง เข้าแล้วออกไม่ได้ เต็มไปด้วยบุปฝามากพิษ ข้าไม่รู้ว่าหากเข้าไปแล้วจะต้องเจอกับสิ่งใดบ้าง”


“นายน้อยอย่าได้กังวล ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณชายหลี่แสดงความจริงใจต่อนายน้อยอย่างสม่ำเสมอ ไม่เคยทำให้นายน้อยต้องเสียใจ อีกทั้งนายน้อยยังเคยช่วยชีวิตเขาไว้ เขาไม่มีทางให้นายน้อยต้องเผชิญเรื่องโหดร้ายเพียงลำพังหรอกขอรับ”คำปลอบประโลมของจ้าวอวี้ คล้ายจะช่วยทำให้หลิวหยางผ่อนคลายขึ้น ร่างบางถอนหายใจออกมาแล้วระบายยิ้ม


“ข้าอยากให้เจ้าเข้าวังไปกับข้า ได้หรือไม่เฟิง”...นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ


“ได้สิขอรับ เพื่อนายน้อยไม่ว่าที่ไหนบ่าวก็จะไป”

 




ชีวิตในวังของหลิวหยางเต็มไปด้วยความราบรื่น วันที่เข้าวังวันแรกก็ได้ปรนนิบัติรับใช้ฮ่องเต้ตลอดทั้งคืน แม้จะถูกอิจฉาริษยาจากพระสนมชายาคนอื่นๆแต่ก็ไม่มีใครกล้ามาระราน ด้วยเพราะหลิวไฉเหรินคือสนมคนแรกที่ได้ปรนนิบัติรับใช้ฮ่องเต้ ทั้งพระองค์ยังแสดงความโปรดปรานด้วยการมอบเครื่องประดับและผ้าไหมหายากให้จำนวนมาก


“ฝ่าบาท จะไม่เป็นอะไรหรือหากกระหม่อมไม่ไปเข้าเฝ้าถวายความเคารพฮองเฮา”หลิวไฉเหริน หรือหลิวหยางเอ่ย ใบหน้าเรียวเล็กฉายความกังวล หลี่เฉียงฮ่องเต้ที่นั่งอยู่ข้างๆลูบหลังมือของคนรักอย่างปลอบประโลม


“ไม่ต้องกังวลไปหรอกหยางเอ๋อร์ ไม่มีใครทำอะไรเจ้าได้แม้แต่ฮองเฮา ต่อให้เจ้าผลักนางตกลงสระเจ้าก็ไม่ผิด”


“ฝ่าบาท เหตุใดจึงพูดจาร้ายกาจเช่นนี้”หลิวหยางเอ็ด มือบางตีลงที่แขนของหลี่เฉียงฮ่องเต้เบาๆ


“หากเจ้ากังวลใจ พรุ่งนี้เจ้าจะลองไปเข้าเฝ้านางดูก็ได้ แต่จำเอาไว้ข้าอยู่ข้างเจ้าเสมอ”ว่าจบหลี่เฉียงฮ่องเต้ก็รวบร่างของหลิวยางมาไว้ในอ้อมแขน


“พระองค์ก็...ไม่อายเฟิงบ้างเลยหรือ”


อ่า...พูดแบบนี้หมายความว่าให้เขาไสหัวออกไปสินะ คนที่คิดจะเกาะอยู่เตียงดูหนังสะ...หนังรักคิดในใจ แม้จะเหม็นความรักมากแค่ไหนหรืออยากใส่ใจเรื่องชาวบ้านมากเพียงไร สุดท้ายจ้าวอวี้ก็ระเห็จตัวเองออกมาจากตำหนักอยู่ดี


“โฮสต์ครับ เรื่องด่วนครับ!”เสี่ยวหลันบินหน้าตั้งเข้ามาหา จ้าวอวี้หลบเข้าไปในเรือนนอนของตัวเองก่อนจะเลิกคิ้วแล้วเอ่ยถาม


“มีอะไรเสี่ยวหลัน หน้าตื่นมาเชียว”


“ระบบแม่ติดต่อมาครับ”คำที่ไม่ได้ยินมาแสนนานทำให้จ้าวอวี้ใจกระตุก ท่าทางทีเล่นทีจริงของเขาเปลี่ยนมาจริงจังทันที จะไม่ให้จริงจังได้ไงในเมื่อตัวซวยที่ไม่ได้โผล่หัวมานานจู่ๆก็เสนอหน้ามาในวันนี้


“ระบบแม่มีเรื่องอะไร ไม่ใช่หาเรื่องซวยให้ผมอีกนะ”


“ระบบเองก็ไม่แน่ใจครับ ระบบแม่จะทำการแทรกแซงระบบเมื่อโฮสต์ยินยอม”อ้อ เดี๋ยวนี้มีมารยาทขึ้นนะ มีการขออนุญาต จ้าวอวี้พยักหน้าสุดท้ายต่อให้ไม่อยากจะฟังก็ต้องฟังอยู่ดี


ดวงตาของเสี่ยวหลันเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที “เจ้าหน้าที่เซียวจ้าวอวี้ รับภารกิจรอง เจ้าหน้าที่เซียวจ้าวอวี้ รับภารกิจรอง ภารกิจรองของโลกกระเรียนไร้ใจ หัวข้อการทำตามความปรารถนาของหลินเว่ย


เจ้าหน้าที่จะต้องใช้ร่างของหลินเว่ย บทบาทตัวประกอบหลัก ขึ้นเป็นฮองเฮาของแผ่นดินและครองรักกับหลี่เฉียงฮ่องเต้จนลมหายใจเฮือกสุดท้าย ระบบแม่ขอให้เจ้าหน้าที่โชคดีในการทำภารกิจหลักและภารกิจรอง รางวัลของภารกิจรองคือโบนัสประสบการณ์ บทลงโทษหากทำไม่สำเร็จคืองดเว้นวันลาพักร้อน3ปี”เสียงโมโนโทนนั้นดังก้องไปทั้งใจของจ้าวอวี้ ชายหนุ่มทรุดตัวลงกับพื้นดวงตาเบิกกว้างอย่างตื่นตะลึง


WTF


ภารกิจรองอะไร? เขาไม่ได้เจอมันตั้งแต่เลื่อนเป็นเจ้าหน้าที่ระดับบีแล้วนะ แล้วตอนนี้เขาที่เป็นเจ้าหน้าที่ระดับเอส ทำภารกิจกำจัดบัคที่โคตรร้าย ยังจะต้องมาเพิ่มภาระให้กับเขาอีกเหรอ!


“โฮสต์ ทำใจดีๆไว้นะครับ โฮสต์ครับ โฮสต์ครับ”เสี่ยวหลันที่หลุดออกมาจากการแทรกแซงรีบเข้ามาเรียกสติโฮสต์ของทันที แต่ดูเหมือนคราวนี้จ้าวอวี้จะสติหลุดไปแล้วจริงๆ เสี่ยวหลันได้แต่มองจ้าวอวี้ที่พึมพำแต่คำว่าวันลาพักร้อนซ้ำไปมาด้วยสายตาเวทนา พลางคิดใจ


...โฮสต์ของเขาไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้กับระบบแม่กันนะ


“ไอ้ระบบแม่เฮงซวยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”อ่า เสี่ยวหลันคงต้องได้ยินคำนี้ไปอีกสักพักล่ะนะ

 



จ้าวอวี้กุมขมับนั่งคิดแผนใหม่ตลอดทั้งคืน เดิมทีเขาวางแผนเอาไว้ว่าจะเป็นคนสนิทของหลิวหยาง คอยปกป้องนายเอกจากการถูกทำร้ายโดยเจ้าบัคนั่น และคอยจับตามองตัวละครที่มาวนเวียนอยู่รอบกายนายเอก จ้าวอวี้เชื่อว่านายเอกจะต้องดึงดูดเจ้าบัคนั่นให้เดินมาหาเขาด้วยตัวเองแน่ หน้าที่ของเขาคือจับสังเกตและหาว่าอะไรคือรหัสลับที่อยู่ในใจบัคตัวนั้น


แต่ทว่า ไอ้ภารกิจรองที่จู่ๆก็โผล่เข้ามาทำให้จ้าวอวี้หัวเสีย ถ้าจะให้เขาขึ้นไปเป็นฮองเฮานั่นเท่ากับว่าเขาจะต้องละสายตาจากนายเอกแถมยังไม่ได้สอดส่องเจ้าบัคนั่นด้วย แล้วแบบนี้เขาจะต้องทำยังไง ไหนบอกเขาสิไอ้ระบบแม่เวร


“คนที่ส่งผมมาทำภารกิจนี่ก็คือระบบแม่”จ้าวอวี้เอ่ยพร้อมกับกัดฟันกรอด “และคนที่ทำแผนผมเสียก็คือระบบแม่เช่นเดียวกัน ผมอยากจะรู้จริงๆว่าผมเคยไปเหยียบเท้าระบบแม่รึไง ถึงได้จองเวรกันขนาดนี้”


“โธ่ โฮสต์ครับระบบแม่รักโฮสต์จะตาย”เสี่ยวหลันปลอบ แม้ว่ามันจะไม่ค่อยแน่ใจว่าเป็นเช่นนั้นจริงรึเปล่าก็ตาม


“ให้ตายเถอะ ต้องรื้อแผนใหม่หมดเลยเนี่ย”เขาบ่น ก่อนจะใช้มือขยี้ผมอย่างหัวเสีย “ถ้าเกิดผมใช้ร่างของหลินเว่ยครองรักกับหลี่เฉียงฮ่องเต้ หมายความว่าบัคนั่นจะเห็นเราอยู่ในที่สว่างทันที บัคนั่นรู้ว่าผมอยู่ในร่างของหลินเว่ยบางทีเขาอาจจะทำบางอย่างเพื่อขัดขวางแผนของพวกเรา แต่ถ้าผมใช้ใบหน้าของเฟิงในการเข้าหาหลี่เฉียงฮ่องเต้ อ่า นั่นดูจะเป็นไปไม่ได้เลยล่ะ หน้าของเฟิงธรรมดามาก ไม่มีทางดึงดูดพระเอกได้เท่านายเอก”


“โฮสต์มั่นใจในมารยาของตัวเองหน่อยสิครับ”


“นิสัยไม่ใช่ปัจจัยที่จะดึงดูดฮ่องเต้เข้าใจไหมเสี่ยวหลัน ใบหน้าที่เหมือนกับหลินเว่ยต่างหากที่เป็นเงื่อนไขที่ทำให้ฮ่องเต้สนใจ”


“บางทีผมคงต้องใช้แผนเดิมไปก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะให้หลินเว่ยกลับมาจากความตายดีรึเปล่า”


...ขอให้เขาล็อคเป้าหมายให้ได้ ถึงตอนนั้นหลินเว่ยจะกลับมาจากความตายหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

 



“เฟิง มาช่วยข้าแต่งตัวหน่อยสิ”หลิวหยางเอ่ย นางกำนัลยื่นอาภรณ์ที่ทำจากไหมชั้นดีส่งมาให้จ้าวอวี้ เขาช่วยนายเอกแต่งตัวอย่างไม่เกี่ยงงอน ดูเหมือนวันนี้นายเอกจะแต่งเต็มยศกว่าทุกวัน


“เหตุใดพระสนมถึงแต่งเต็มยศเช่นนี้ล่ะพะย่ะค่ะ”จ้าวอวี้ถาม ในขณะที่หลิวหยางหันหน้าซ้ายขวาสำรวจตัวเองในกระจกสำริด


“วันนี้ข้าจะไปเข้าเฝ้าฮองเฮา”


“จะดีหรือพะย่ะค่ะ พระสนมก็รู้ว่าฮองเฮาและเหล่าสนมชายาไม่ค่อยชอบพระองค์ หากเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยงนะพะย่ะค่ะ”หรือจะแปลเป็นคำพูดง่ายๆก็คืออย่าวอนตีนเลยพระสนม


“ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ถึงฝ่าบาทจะบอกว่าอยู่ข้างข้า แต่อย่างไรฮองเฮาก็มาก่อน ทั้งพระนางยังมียศสูงกว่า ข้าควรไปทำความเคารพบ้างอย่างน้อยก็เพื่อไว้หน้าพระนาง”


“เฮ้อ หากเช่นนั้นพระสนมก็ควรระวังตัวนะพะย่ะค่ะ”

“ทำเหมือนไม่รู้จักข้าไปได้ เฟิงก็รู้ ว่าข้าไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายหรอก”ยืนยันด้วยท่าทีหนักแน่นแบบนี้ จ้าวอวี้คงจะห้ามอะไรไม่ได้ เขาได้แต่ทำใจและปล่อยมันไป




 

หลิวหยางมาที่ตำหนักคุนหนิง ระหว่างทางที่เดินมาเขาถูกจับจ้องด้วยสายตาของสนมชายามากมาย ส่วนใหญ่ก็เป็นสายตาที่แฝงไปด้วยความอิจฉาริษยาและเหยียดหยาม เขาเริ่มไม่มั่นใจเสียแล้วว่าตนเองคิดถูกหรือไม่ที่ดื้อรั้นจะมาที่นี่


เอาเถอะ ไหนๆก็มาแล้ว


นายเอกของเรื่องสูดหายใจเข้าเรียกกำลังใจของตนเอง ข้างหลังมีจ้าวอวี้ที่เดินตามมาเงียบๆ หลิวหยางเดินไปประจำตำแหน่งของตน ถึงแม้จะไม่เคยมาแต่เรื่องพื้นฐานอย่างตำแหน่งการยืนก็ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจากกูกูของสำนักพระราชวัง


“ฮองเฮาเสด็จ!”เสียงของขันทีดังขึ้น จ้าวอวี้ดึงทึ้งหัวของตัวเองอยู่ไกลๆ


เขาสัมผัสได้ว่าลางร้ายกำลังมาเยือน


_______________________

วันนี้มาเร็วเพราะจะรอโมเม้นวันเกิด นี่คาดหวังอยู่นะ555

อ่านตอนนี้แล้วเครียดก็ไปเสพกาวกันต่อที่ทวิตนะคะ

สัญญาว่าภาคหน้าจะไม่เครียด นี่แต่งไปยังปวดหัวตุบๆ

ปกตินี่เขียนนิยายตลกนะ อันนี้เครียดเกิ๊นนนนน ม่ายหวายไปเสพกาวต่อไปรอแล้วนะะะะ

_______________________


สีหน้าของคุณเมื่อรู้ว่าระบบแม่วอนตีนอีกแล้ว



"นี่ๆ กระต่ายน้อย มีคนถามว่าเมื่อไหร่เราจะได้มีซีนคู่กันซักที"

"ออกไปไกลๆนะไอ้โรคจิต!"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 537 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

835 ความคิดเห็น

  1. #821 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 21:24

    บัคทำหรือเปล่าแบบมันแปลกๆอะ🤔

    #821
    0
  2. #810 maturada23 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 10:02
    ภารกิจรองแปลกๆนะะ ออบัคทำป้ะเนี้ยยย
    #810
    0
  3. #768 Noong7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:16
    ระบบแม่อาจจะไม่ได้ตั้งใจมอบภารกิจรองมาให้มั้ยอะ มันแปลกๆนะอยู่ๆมาให้ คิดว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องหลัง บัคปะเนี่ย มันอาจจะแฮ็คระบบแม่
    #768
    0
  4. #612 BLgdhdjsjs (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 16:17
    โอเคระบบแม่ เธอทำได้ดีมากเลย 5555
    #612
    0
  5. #201 puenyimm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 23:25
    ระบบแม๊55555555555555
    #201
    0
  6. #135 punch0851234 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 14:59

    เย๊ๆรอต่อปายย

    #135
    1
    • #135-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:19

      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #135-1
  7. #134 Seviana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:49

    เมื่อไหรพี่หวังจะรู้ว่ากระต่ายน้อยของพี่คือคนที่พี่ตามหา
    ตอนนี้มีความขัดใจโครตๆ
    เดี๋ยวก็เชียร์​ให้พี่เซียวไปได้กับคนอื่นซะหรอก
    ช้าจริงๆ
    #134
    1
    • #134-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:21
      อ่ะ ขอดูก่อนว่าโลกสามพอจะแง่บๆให้รู้ได้ไหม//วิ่งไปวางพล็อตแบบด่วน
      #134-1
  8. #133 raving_fox (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:00
    แอบคิดในใจเล็กๆว่าระบบแม่เหมือนโดนแฮ๊คเพราะถ้าทำอย่างนั้นอาจเกิดOOCได้
    #133
    1
    • #133-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:23
      แง่บๆว่าระบบแม่ก็ร้ายพอๆกับบัคเนี่ยแหละค่ะ นายเอกของเราเหมือนทำกรรมค่ะแวดล้อมไปด้วยอะไรก็ไม่รู้
      #133-1
  9. #132 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:46
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #132
    1
    • #132-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:23
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #132-1
  10. #131 กระต่ายน้อยแห่งกูซู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:16
    สงสารน้องงง
    #131
    1
    • #131-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:24
      กอดปลอบหน่อย//จ้าวอวี้ทำหน้าหงึอ้อนๆ
      #131-1
  11. #130 คันซากิ ฮิเมะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:07
    ระบบแม่ควรโดนน้องและบัคร่วมกันยำตีนใส่มาก
    #130
    1
    • #130-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:25
      สักวันมันจะต้องมีวันนั้นค่ะ555
      #130-1
  12. #129 Aimarea (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:00
    สงสารเสี่ยวอวี้

    ระบบแม่ทำร้ายน้องอีกแล้ว~
    #129
    1
    • #129-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 01:00
      กอดปลอบน้องหน่อย//จ้าวอวี้ทำหน้าหงึอ้อน
      #129-1
  13. #128 Nuisahnatasa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:58

    สงสารน้อง จะได้พักร้อนเปล่าเนี่ย
    #128
    1
    • #128-1 Q.PTR(จากตอนที่ 17)
      7 ตุลาคม 2562 / 00:59
      นั่นน่ะสิ เผลอๆผ่านมาสิบโลกแล้วอาจจะยังไม่ได้เลยก็ได้555
      #128-1