หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 7 : ทาสแมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    14 ธ.ค. 60

*ลงครั้งแรก 9 พ.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 14 ธ.ค. 60
 


                                                                                                                                    

มี้ ๆ หม่าว มี้ๆ หม่าว มี้ๆ หม่าว ม้าวววว~

แอ๊บ ๆๆ อี้ แอ๊บ ๆๆ

 

บนถนนเล็ก เลียบธารน้ำแห่งหนึ่งดังที่พบเห็นได้ทั่วไปในเขตนครกึ่งบาดาล มีภาพการเดินทางแสนแปลกตา ที่ทำเอานักเดินทางผู้เดินสวนผ่านไปมาต้องหันมามองแล้วแอบอมยิ้ม

 

ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มร่างสูงในชุดเสื้อคลุมยาวสีดำ แลดูเหมือนผู้เล่นระดับสูงที่หาได้ยากในดินแดนแถบนี้ กำลังเดินลัดเลาะเลียบลำธารไปอย่างช้า ๆ ด้วยสีหน้าหงุดหงิด ดวงตาสีเพลิงคู่คมขุ่นมัว จนผู้เล่นที่เดินสวนมาแล้วเผลอสบตาต้องแอบสะดุ้ง ซ่อนรอยยิ้มบนใบหน้าแทบไม่ทัน บนผมดำขลับของชายชุดดำมีแมวขนฟูตัวน้อยสีสันแปลกตา กำลังนั่งส่ายหัวไปมาส่งเสียงร้องตะแง้ว ๆ เป็นทำนองอย่างอารมณ์ดี หางเป็นพวงสวยสะบัดปัดไปมาโดนแก้มซ้ายขวาของชายหนุ่มเป็นระยะ ๆ

 

บริเวณพื้นด้านล่าง นากดนตรี สัตว์อสูรประจำถิ่นที่ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นมิตร 5-6 ตัว แต่ละตัวสูงระดับเข่า กำลังวิ่งพันแข้งพันขาชายหนุ่มแล้วส่งเสียงร้องคลอไปกับเสียงเล็ก ๆ ของแมวน้อย ในบางจังหวะชายหนุ่มก็เดินสะดุดตัวนากที่วิ่งขวักไขว่ให้หงุดหงิด จึงแตะนากผู้โชคร้ายกระเด็นออกไปไกลทำเอาฝูงนากแตกกระจาย หากก็โดนแมวน้อยบนหัวส่งเสียงร้องประท้วงและจิกกรงเล็บลงบนหัวจนต้องกลับมาเดินช้า ๆ อย่างระมัดระวัง แล้วไม่กี่อึดใจ เหล่านากที่วิ่งหายไปก็กลับมาวิ่งพันแข้งพันขาชายหนุ่มอีกครั้ง

 

“แม้ว ๆๆ ม้าววว~

-สุขจังเลยน้า~-

 

ถึงจะโดนหมอนั่นจับเกาะหัวบังคับให้มาด้วยอย่างงง ๆ แต่ก็ดูไม่ได้แย่เท่าไหร่ อย่างน้อยไม่ต้องวิ่งหลบมอนสเตอร์เอง ไม่ต้องกลัวว่าจะหลงป่า ถึงไม่รู้ว่ามันจะพาไปไหนก็เถอะ เวลาหิวก็มีคนหาข้าวให้กิน ไม่อดตายแน่ เหมือนมาทัวร์ขี่ช้างชมวิวยังไงอย่างงั้น ไหน ๆ ก็โดนหิ้วมาจนไม่แน่ใจว่าจะกลับไปเมืองเริ่มต้นยังไง มีคนพาเที่ยวชิล ๆ ไปก่อนอย่างนี้ก็ดีไปอีกแบบ เดี๋ยวพอมันพาเข้าเมือง ค่อยแอบชิ่งก็ได้

 

แต่เกมนี้ก็สวยจริง ๆ น้า... สามวันที่เกาะหัวหมอนี่มานี่วิวสวย ๆ แทบไม่ซ้ำ ตอนแรกก็เป็นป่าทึบให้กลัวอยู่ว่าจะมีหมาป่าโผล่มาเมื่อไหร่ ดีหน่อยที่สักพักป่าก็โปร่งขึ้นดูสดชื่นสบายตา มีสัตว์ตัวเล็ก ๆ แอบตามต้นไม้ให้คอยส่อง เสร็จแล้วก็เข้าเขตทุ่งหญ้าที่มีลำธารกับพื้นที่แฉะ ๆ เต็มไปหมด อย่างกับมาทัวร์ป่าที่เคยเห็นในสารคดีเลย

 

ใบหน้าฟูหันมองไปยังพื้นที่ชุ่มน้ำรอบ ๆ ด้วยสายตาเป็นประกาย จนเห็นความเคลื่อนไหวไว ๆ ของกระต่ายสีเทาหลังกอหญ้า จึงหันไปมองอย่างสนใจแล้วยิ้มออกมา

 

จะว่าไป มอนสเตอร์แถวนี้ก็ไม่รู้จะบ้องแบ๊วไปไหน อย่างกระต่ายหางแหลมขนฟูสีเทา กวางดาว ที่ลายบนตัวของมันเป็นรูปดาวจริง ๆ เป็ดขี้เหร่ เป็ดยักษ์ที่สีอย่างกับหมีแพนด้า แต่ที่น่ารักสุดก็ต้องนากดนตรีสีลูกกวาดพวกนี้ น่ารักแล้วยังอารมณ์ดี  ร้องเพลงได้ทั้งวี่ทั้งวัน โดยเฉพาะเจ้าตัวสีชมพูนั่น ทั้งร้องทั้งกระโดดไม่มีหยุด ไม่รู้จะอเลิทไปไหน อา... ว่าแล้วก็ร้องอีกสักเพลงดีกว่า

 

“เหมี่ยว มี้~

-ลันล้า~-

 

“อารมณ์ดีจังนะแมวน้อย ยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันแล้วใช่ไหม”

 

/ เงาอัคคี ต้องการให้ท่านผูกพันเป็นสัตว์เลี้ยง ท่านจะยอมรับหรือไม่ /

 

“มิ ม้าว ๆๆ เมี้ยว!

-ไม่มีทาง อย่ามาล่อลวงกันซะให้ยาก!

 

ที่น่าหงุดหงิดก็คงจะมีแต่เจ้านี่นี่แหละ ขยันส่งมาจริงจริ๊ง ไอ้คำขอเป็นสัตว์เลี้ยงเนี่ย ที่จริงหมอนี่ก็ดีนะ เป็นทั้งช้าง...เอิ่ม...ยานพาหนะ เป็นพ่อครัวที่คอยทำของกินอร่อย ๆ ให้ทุกมื้อ เป็นไกด์คอยแนะนำโน่นนี่ เป็นบอดี้การ์ดคอยไล่มอนสเตอร์โหด ๆ แล้วก็ยังเป็นพ่อบ้านคอยจัดที่นอน (บนต้นไม้) แล้วส่งผมเข้านอนทุกคืนด้วย ทั้งหมดนี่ทั้ง ๆ ที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่แหละ อา... คิดแล้ว... เหมือนเบ๊สารพัดประโยชน์เลยแฮะ

 

“ข้างหน้านี่เป็นดงกกวุ้น ถ้าฝ่าดงนี้ไปได้ ไม่ไกลเท่าไหร่ก็จะเข้าเขตเมืองวารินทร์แล้ว แต่ปกติดงข้างหน้าจะมีเจ้าถิ่นเป็นฝูงหมาหางปลา ฝูงใหญ่ใช่เล่น เดี๋ยวคงจะได้ออกแรงกันหน่อย ถ้าถึงตอนนั้นก็เกาะดี ๆ ล่ะเจ้าเหมียว”

 

เดินเลาะลำธารมาอีกสักพัก ในที่สุดทั้งสองก็เดินเข้ามาในดงกกวุ้นสูงท่วมหัว ต้นกกสีเขียวใสขึ้นแน่นเต็มสองข้างทาง  บดบังลำธารที่เดินลัดเลาะผ่านมาเสียมิด แถมยังมีต้นกกบางส่วนเอนมาบดบังทางเดินด้านหน้า ทำให้จากเส้นทางตรงธรรมดากลับกลายเป็นทางเดินคดเคี้ยว ลวงผู้สัญจรผ่านให้งุนงงสับสนในทิศทาง

 

แต่แหม... กกวุ้น เอิ่ม... วุ้นจริง ๆ ด้วย ต้นใสอย่างกับเยลลี่ แถมยังดึ๋งไปดึ๋งมาเวลาลมพัด อ่า... เห็นแล้วอยากจะตะปบพวกยอดไหว ๆ พวกนั้นขึ้นมาตงิด ๆ แฮะ

 

นัยน์ตาสีฟ้าใสจ้องเป๋งไปยังกอกกวุ้นที่ขึ้นแน่นขนัดจนยอดเอนเข้ามาในทางเดิน เท้าปุยข้างหนึ่งยกขึ้น เตรียมพร้อมจะตะปบยอดไหวของต้นกกที่เฉียดเข้ามาใกล้ทุกเมื่อ

 

เอี๊ยด ๆ วื้ด ๆๆ เอี๊ยด

 

ทว่า ในขณะที่แมวน้อยตั้งสมาธิจะตะปบยอดกกให้ได้ เสียงแปลกประหลาดก็ดังขึ้นมาจากดงกกด้านหนึ่ง ดั่งว่ามีบางสิ่งกำลังดันให้กอเยลลี่ที่แน่นอยู่แล้วให้ต้องเบียดเสียดสีกันมากกว่าเดิม จนร่างเล็กต้องหันไปมองอย่างสงสัย

 

แอ๊บ อี้

 

เอี๊ยด ๆๆๆๆ ผลุบ ๆๆๆๆ

 

หากความสงสัยเดิมยังไม่ทันคลาย เสียงส่งสัญญาณสั้น ๆ ของฝูงนากกับเสียงเบียดเสียดของต้นกกที่ดังขึ้นในทิศตรงกันข้ามกับเสียงแรกก็ทำให้แมวตัวน้อยต้องฉงนกว่าเดิม และเมื่อร่างปุยหันกลับมาอีกที ฝูงนากดนตรีที่เดินตามมาก็ได้หายตัวไปหมดแล้ว

 

อา... ชักกลิ่นไม่ดีแล้วสิ

 

เอี๊ยด ๆ ผลุบ ๆๆๆ

แฮ่...

 

ไม่ทิ้งให้อัศวินสามสีสงสัยนาน สัตว์อสูรสายพันธุ์สุนัขแต่มีหางลักษณะเหมือนหางปลาสามตัวก็โผล่ออกมาจากกอกกใส แถมยังแสยะแยกเขี้ยวขาว ชวนให้ร่างปุยนึกถึงร่างแน่นิ่งของหมาป่าขนเทาเมื่อหลายวันก่อน ทำเอาแมวน้อยลอบกลืนน้ำลายลงคอ

 

“คลื่นดาบไฟ!!

 

ซูม                       

เอ๋ง ๆๆ

 

บอดี้การ์ดชุดดำถือคติเปิดก่อนได้เปรียบ คลื่นไฟร้อนแรงพุ่งเข้าใส่หมาหางปลาเบื้องหน้า จนสัตว์อสูรโชคร้ายทั้งสามตายสนิทในครั้งเดียว พร้อมด้วยกอวุ้นด้านหลังซากหมาที่โดนเพลิงผลาญจนไหม้สลายไป หากภาพด้านหลังซากกอวุ้นกลับทำให้อัศวินสามสีเริ่มเหงื่อตก

 

ด้านหลังเศษซากกกวุ้นที่ไหม้เกรียม หมาหางปลาหลายสิบตัวที่กำลังนั่ง ๆ นอน ๆ พักผ่อนอยู่หันมามองทั้งสองด้วยความแปลกใจ ทว่าเมื่อเห็นซากไหม้ ๆ ของเพื่อนร่วมสายพันธุ์ที่ทอดกายไร้ชีวิตอยู่ด้านหน้า พวกมันก็เริ่มลุกยืนขึ้นมาแล้วแยกเขี้ยวขู่ใส่ทั้งคู่ ณ ใจกลางฝูงหมานั้น หมาหางปลาตัวใหญ่ที่สีเข้มกว่าตัวอื่นพร้อมชื่อบนหัวสีแดงเด่นหราที่อัศวินสามสีอ่านได้ชัดเจนว่า ราชาหมาหางปลา ค่อย ๆ ลุกขึ้นช้า ๆ อย่างสง่างาม ดวงตาคมกริบตวัดมองพวกเขาอย่างโกรธแค้น ก่อนจะเงยหน้าโก่งคอแล้วหอนเสียงยาว

 

โบร๋ววววววววววววววววววววววววว

 

เอี๊ยด ๆ วื้ด ๆๆ เอี๊ยด ๆๆๆๆ วื้ด ๆๆ เอี๊ยดๆ

 

เพียงชั่วอึดใจ เสียงกอเยลลี่เสียดสีกันก็ดังขึ้นมาจากทุกทิศทุกทาง จนแมวน้อยต้องตะโกนก้องในใจ

 

ซวย! ทำไมตูเหมือนจะซวยทุกครั้งที่เจอหมาละเนี่ย งือออ

 

“ชิ เกาะแน่น ๆ !

 

สิ้นเสียง ชายในชุดคลุมดำก็วิ่งออกตัวด้วยความเร็วสูงไปในทิศตรงกันข้าม จนแมวตัวเล็กแทบจะจิกกรงเล็บยึดเอาไว้ไม่ทัน

 

“คลื่นดาบไฟ!! ประกายสังหาร!! พายุศาสตรา!!

 

ซู่ เอ๋ง ชริ้ง เอ๋ง ฉึก ๆๆๆ เอ๋ง ๆๆๆ ผลัว ๆๆ

 

เงาอัคคีออกดาบฟาดฟันกองทัพหมาหางปลาที่โผล่มาจากทุกทิศทุกทางอย่างไม่หยุดยั้ง พยายามวิ่งฝ่าออกไปจากวงล้อม ทุกดาบต้องมีอย่างน้อยหนึ่งร่างที่นอนแน่นิ่งลงไปกับพื้น หากไม่ว่าจะฟาดฟันไปสักเท่าไหร่ จำนวนกองทัพหมาหางปลาก็ดูเหมือนจะไม่ลดน้อยลงเลยสักนิด

 

 “ฮึ่ม! เยอะเกินไป”

 

หลังจากประเมินสถานการณ์ ชายหนุ่มผมดำก็ตัดสินใจรวบรวมกำลังที่ขา กระโดดลอยตัวขึ้นในอากาศ แล้วใช้ทักษะขั้นสูงของนักดาบเวทเพื่อเปิดทาง

 

“กงล้อเพลิงอัคคี!!

 

ชายหนุ่มสะบัดปลายดาบไปด้านหน้าก่อนจะเริ่มหมุนรอบตัวด้วยความเร็วสูง ร่างของชายหนุ่มร้อนขึ้น ก่อนที่เปลวเพลิงจะปะทุออกมาโดยรอบทำลายศัตรูเป็นวงกว้าง การโจมตีรุนแรงที่ได้ผล ทว่าผลกระทบนั้นกลับรวมไปถึงสิ่งมีชีวิตตัวเล็กที่อยู่บนหัวของตนด้วย

 

การหมุนรอบตัวด้วยความเร็วสูงก่อนการแสดงผลของทักษะ ทำให้ร่างเล็กบนหัวของชายหนุ่มมึนงง ทันทีที่อุณหภูมิของร่างกายเงาอัคคีสูงขึ้นอย่างฉับพลัน ร่างปุยจึงเผลอปล่อยกรงเล็บออกจากศีรษะชายหนุ่มด้วยความตกใจ แรงเหวี่ยงส่งให้แมวตัวน้อยลอยละลิ่วหลุดพ้นจากรัศมีการโจมตีเพียงชั่วเสี้ยววินาทีก่อนที่ทักษะของชายหนุ่มจะแสดงผล รอดพ้นจากการเป็นแมวย่างอย่างหวุดหวิด

 

“มะ..แม้ววววววว”

-มะ..ม่ายยยยยยย-

 

“แมวน้อย!

 

ร่างฟูลอยละล่องขึ้นเหนือดงกกวุ้น แล้วหล่นลงบนยอดกกยอดหนึ่ง ก่อนร่างเล็กจะโดนความยืดหยุ่นของวุ้นใสที่ตนหมายจะตะปบดีดเด้งไปกระเด้งมาหลายสิบรอบ จนในที่สุดร่างเล็กก็หล่นแหมะลงบนพื้นเย็นเปียกชื้น

 

“แหม๋ววว...”

-อ๋อยยย....-

 

ยังไม่ทันได้สำรวจตนเอง แมวตัวน้อยก็ได้ยินเสียงระเบิดดังกึกก้องต่อเนื่องเป็นชุด ตามด้วยเสียงร้องโหยหวนจากฝูงหมาหางปลาอย่างน่าสงสาร จนอัศวินสามสีไม่อยากจะคิดถึงสภาพในที่เกิดเหตุ

 

เอาเถอะ มาสนใจเรื่องของตัวเองดีกว่า ที่นี่มันที่ไหนฟระเนี่ย

 

ร่างเล็กพบว่าตัวเองมาหล่นแหมะอยู่ริมธารน้ำที่ไหนสักแห่ง ลำธารขนาดเล็กที่ดูกว้างใหญ่สำหรับแมวน้อย น้ำในธารไหลเอื่อย ดูจะไม่เป็นพิษเป็นภัย ทว่าประสบการณ์ไม่น่าพิสมัยเกี่ยวกับสายน้ำที่เพิ่งผ่านมา ก็ทำให้ดวงตาสีฟ้าใสจ้องมองอย่างหวาดระแวง

 

ทันใดนั้นเอง ณ กลางสายน้ำก็วัตถุโค้งมนแปลกประหลาดค่อย ๆ ผุดขึ้นแล้วลอยนิ่งให้ร่างเล็กได้ลอบกลืนน้ำลาย เมื่อดวงตาสีฟ้าใสพยายามเพ่งดู อยู่ ๆ วัตถุลึกลับก็ปรากฏดวงตาที่จ้องเขม็งตรงมาจนแมวน้อยสะดุ้ง หลังจากนั้นไม่นาน ศีรษะลึกลับที่สอง สาม สี่ ห้า ก็โผล่ขึ้นตามขึ้นมาติด ๆ พร้อมกับเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์

 

อี้ ๆๆ แอ๊บ ๆๆ อี้

 

“มี้ หมาว ๆๆ ม้าว”

-เฮ้อ... ว่าไงเพื่อนฝูง อย่ามาเงียบ ๆ อย่างงี้สิ ตกใจหมด-

 

เมื่อสังเกตสถานการณ์แล้วว่ารอบด้านปลอดภัย ฝูงนากดนตรีหลากสีก็พากันเดินขึ้นจากสายน้ำ แล้วตรงเข้ารุมล้อมแมวตัวเล็ก ด้วยลำตัวที่สูงถึงเข่ามนุษย์ของเหล่านาก ทำให้แมวตัวน้อยสูงเพียงแค่อกของพวกมันเท่านั้น จากนั้นก็เป็นมหกรรมทักทายเพื่อนใหม่ ที่แมวน้อยโดนเหล่านากแย่งกันเอาจมูกดุนหน้าดุนตาจนต้องหัวเราะคิกคัก

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

หลายชั่วโมงผ่านไป

 

 

“แมวน้อย... จะเป็นอะไรไหมนะ”

 

ชายหนุ่มรำพึงขึ้นพร้อมกับโทษความไม่รอบคอบของตนเองในใจ

 

ใช้สกิลขั้นสูงไปอย่างนั้น... ไม่รู้เจ้าเหมียวโดนดาเมจไปด้วยรึเปล่า ถึงเสียงร้องตอนนั้นจะมั่นใจว่าต้องไม่โดนในระดับหนึ่งก็เถอะ แต่ว่า...

 

แม้ว ๆๆ ม้าวววววววววววว...........

 

หืม!? เสียงนั่น

 

เมื่อแว่วเสียงอันคุ้นเคย จิตใจอันห่อเหี่ยวหลังจากออกตามหายาวนานหลายชั่วโมงของชายหนุ่มจึงกลับมามีความหวัง และออกวิ่งไปตามทิศของเสียงนั้นโดยทันที ทว่ายิ่งเข้าไปใกล้ เสียงที่ได้ยินก็ยิ่งฟังดูโหยหวนให้หนุ่มร่างสูงต้องเป็นกังวล จนตั้งปณิธานกับตนเอง

 

พอไม่ได้เป็นสัตว์เลี้ยงก็ดูตำแหน่งไม่ได้ จนต้องเสียเวลาตามหานานขนาดนี้ แล้วไหนจะโจมตีโดนกันเองอีก นี่ก็ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง สงสัยจากนี้ไปต้องหาทางขอเจ้าตัวเล็กเป็นสัตว์เลี้ยงให้ได้จริง ๆ ซะแล้ว

 

หลังจากเลี้ยวเลาะกอกก จนในที่สุดชายหนุ่มในชุดคลุมดำก็มาถึงริมธารน้ำต้นเสียง หากภาพที่เห็นเล่นเอาชายหนุ่มชะงัก ปรับอารมณ์ไม่ถูก หงุดหงิดที่เป็นห่วงแทบตายก็ยังหงุดหงิด แต่ในขณะเดียวกัน ก็ขบขันจนอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ

 

แมวเหมียวตัวน้อยในตอนนี้ เด้งไปมากลางอากาศเป็นลูกบอลแมวจากการเดาะเลี้ยงด้วยปลายจมูกของนากดนตรีสีชมพู ก่อนเจ้าตัวหัวโจกจะโยนส่งไปให้เจ้านากสีเหลืองเอาหัวโหม่งรับ ให้กระเด้งไปเลี้ยงอยู่บนปลายจมูกของนากสีส้ม โดยมีเสียงร้องเชียร์ครื้นเครงของนากดนตรีที่เหลือเป็นฉากหลัง

 

แอ๊บ ๆๆ อี้ แอ๊บ ๆๆ

 

“แหม๋ว.... แหม๋ว....”

-ช่วยด้วย.... ช่วยด้วย....-

 

เมื่อมองเห็นชายหนุ่มผมดำเดินเข้ามาในระยะสายตา แมวตัวน้อยก็รีบร้องขอความช่วยเหลือ แม้เสียงนั้นจะแหบแห้งเหมือนดั่งจะหมดแรง

 

“หึ ๆ ครั้งนี้ ถ้ายังไม่ยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน ก็จะไม่ช่วยจริง ๆ นะ ปล่อยให้เล่นกับพวกนากไปอย่างนั้นแหละ นายจะยอมติดตามเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันไหมเจ้าเหมียวน้อย หืมมม”

 

/ เงาอัคคี ต้องการให้ท่านผูกพันเป็นสัตว์เลี้ยง ท่านจะยอมรับหรือไม่ /

 

“แม้ว! แหม๋ว ๆๆ มี้ ๆๆๆ แหม๋ว ๆ ม้าววว...”

-ฮึ่ย! เจ้าคนขี้โกง แค่เป็นสัตว์เลี้ยงใช่มะ ได้ แต่ตอนนี้มาช่วยผมก่อนเถอะ ม่ายไหวแล้ววว...-

 

/ อัศวินสามสียอมผูกพันเป็นสัตว์เลี้ยงของท่าน

ขอเหล่าทวยเทพจงอำนวยพรให้ความผูกพันนี้เป็นนิรันดร์

ค่าความจงรักภักดีของอัศวินสามสี: -100 /

 

“หืมมม หึ ๆๆ”

 

หลังจากที่ได้รับการยืนยัน เพียงเงาอัคคีแผ่รังสีกดดันของผู้เล่นระดับสูง ฝูงนากก็ถอยร่นกันไปหมด ทิ้งร่างแมวน้อยที่หมดเรี่ยวแรงให้นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น มือคู่ใหญ่ต่อย ๆ ช้อนร่างปุยขึ้นแนบอกก่อนจะลูบหลังเบา ๆ

 

“จากนี้ไปก็ฝากตัวด้วยนะ คุณสัตว์เลี้ยง”

 

“มี้! เหมียว ๆๆ แม้ววว”

-ฮึ่ย! ฝากไว้ก่อนเถอะ เจ้าคนขี้โกงงง-

 

ท่ามกลางความหงุดหงิดขัดใจนั้น อยู่ ๆ ความคิดแปลกประหลาดน่าลองก็ผุดขึ้นมาในหัวแมวน้อยผู้เสียเปรียบ

 

“มี้ ๆๆ ม้าว แม้ว ๆๆๆ มี้ ม้าวว”

-หึ ๆ เจ้าคนขี้โกง นายจะยอมมาเป็นทาสของฉันไหม-

 

/ อัศวินสามสี ต้องการให้ท่านผูกพันเป็นทาส ท่านจะยอมรับหรือไม่ /

 

ในชั่วขณะที่ได้ยินเสียงประกาศในหัว เงาอัคคีนิ่งค้างไปชั่วอึดใจ ก้มหน้าลงมองลึกเข้าไปในดวงสีฟ้าใสของเจ้าเหมียวในอ้อมแขน รอยยิ้มอ่อนโยนผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนกล่าวออกมาอย่างหนักแน่น

 

“ด้วยความยินดีขอรับ นายท่าน”

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

ฝูงนาก


 

 



*****-----*****-----*****

 

 

ตอบคำถาม

 

มีหลาย ๆ คนถามว่าทำไมเงาอัคคีกับน้องเหมียวถึงเริ่มออกเดินทางโดยไม่ไปทำเควสท์ปริศนาที่เพิ่งได้

 

คือจริง ๆ แล้วตอนที่ระบบประกาศว่าได้รับเควสท์ ทั้งคนทั้งแมวกำลังวุ่นวายกับการผจญภัยในสายน้ำยามค่ำคืน จนไม่ได้ยินเสียงประกาศ ก็เลยไม่รู้ตัวว่าได้รับเควสท์ค่ะ ถ้าเกิดไม่ทันได้ฟังประกาศแล้วไม่เปิดหน้าต่างเควสท์ขึ้นมา ผู้เล่นก็ไม่รู้หรอกนะว่าตัวเองได้เควสท์อะไรมาบ้าง และถ้าไม่มีกำไลผู้เล่น เรื่องเปิดหน้าต่างระบบก็เลิกคิดไปได้เลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #745 M🍳 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 01:27
    ทาสเเมววว ทาสน้อนนนนน
    #745
    0
  2. #698 ningthanaporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 07:12
    ทาสแมว ทาสแมว
    #698
    0
  3. #660 milk-m.g.m (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 09:58
    นายทาสแมวววววว น้องแมวยังไม่มีกำไล~
    #660
    0
  4. #649 Pynca (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 16:41
    น่ารักกก55555
    #649
    0
  5. #587 -เกม- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:45
    คำขอแบบนี้ก็ส่งได้หรออออ 555
    #587
    0
  6. #579 #DESTINY# (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:09
    ชอบๆๆๆๆๆ5555
    #579
    0
  7. #504 pick-17 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 20:26
    นายท่าน น่าร้าากกอ่าาาา
    #504
    0
  8. #500 Mai Mono (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 14:13
    ทาสแมว หรือ ทาสเมี*
    #500
    0
  9. #498 sank (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 04:35
    ตัวเอกคือตุ๊ดเด็กโลกสวยนั่นเอง555
    แซ็วเล่นนะ
    #498
    0
  10. #491 MitsukiCarto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 07:22
    น่าร๊ากกกกกกกกก ขอรับนายท่าน...งุ้ย น่ารักอ่ะ
    #491
    0
  11. #455 coco i cookie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 21:55
    -100 หืออ 55555+
    #455
    0
  12. #380 kwang-p2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 18:54
    ขอรับนายท่านนนน ง่อวววววว น่ารักกกก
    #380
    0
  13. #370 Zen_Darkness (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 21:13
    ทาสแมวตัวจริงถือกำเนิดดดดด
    #370
    0
  14. #338 Heine. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 18:00
    นาคน่าร้ากกกดกก
    #338
    0
  15. #273 Shomei (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 01:59
    แล้วแมวน้อยจะได้กลับเป็นคนมั๊ยเนี่ยยย
    #273
    0
  16. #204 RhongTood (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 19:11
    แก เคะราชินีอ่ะ 555555
    #204
    0
  17. #135 bensansonninja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 23:44
    ราชินีมากค่ะ มีทาสด้วย
    #135
    0
  18. #78 kookiooo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:48
    ตัวนากน่ารักอ่ะ

    #ค่าความรักสูงจังเลยค่ะ(เราจะทำเป็นไม่เป็นขีดๆที่หน้าเลขหนึ่งร้อยล่ะกัน)

    #=_=^
    #78
    0
  19. #53 Luzel (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 13:28
    แมวสูงเท่าเข่าคนนี่ตัวใหญ่ไปนะ ถ้าอุ้มกอดได้ เกาะหัวได้ น่าจะตัวไม่เกินครึ่งแข้งอะ เท่าเข่านี่น้องหมาตัวเกือบใหญ่เลยนะ คอหักพอดี 555
    #53
    2
    • #53-1 คันซากิ ฮิเมะ(จากตอนที่ 7)
      12 พฤษภาคม 2560 / 23:16
      แมวแมนคูนตัวใหญ่เท่าหมาเลยนะ
      #53-1
    • #53-2 Luzel(จากตอนที่ 7)
      12 พฤษภาคม 2560 / 23:36
      ปัญหาคือเขาเอาแมวตัวเท่าหมามาเกาะหัวไง ...ไว้อาลัยกับคอพระเอก 555
      #53-2
  20. #41 Mr. assassinate. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:47
    สนุกมากค่ะ มาต่อไวๆนะค้า~รออยู่^_^
    #41
    0
  21. #40 Lolicon255 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 16:51
    ต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออต่อออออ
    #40
    0
  22. #38 Crazy You (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 10:00
    เป็นความสัมพันธ์ของสัตว์เลี้ยงกับทาส 555555555
    #38
    0
  23. #37 dakisugi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 09:27
    น่าสนใจ มาต่อเร็ว ๆ ละ
    #37
    0
  24. #36 Imgination (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 07:59
    นี่หรือ คือที่มา...... ทาสแมว......
    #36
    0
  25. #35 เนย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 01:49
    จะรอนะคะรู้สึกสงสารเจ้าเหมียวเหมือนกกันแหะ 555

    อยากให้รู้ว่าเจ้าเหมียวเป็นผู้เล่นอ่า

    แต่ยังงี้ก็เพลินดีเหมือนกันนะ 555
    #35
    0