หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 12 : ฝึกใช้เขี้ยวเล็บ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 215 ครั้ง
    20 ธ.ค. 60

*ลงครั้งแรก 15 พ.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 20 ธ.ค. 60

 

 

ลันล้า~ ฮ้า.. ลมทะเลเย็น นี่สดชื่นดีจริง เลย ฟ้าสวยน้ำใส แสงแดดเจิดจ้าแต่ไม่ร้อน โอ้ววว นี่มันสวรรค์ชัด ๆ

 

แมวน้อยขนฟูบนหัวเต่าเกราะตัวใหญ่นั่งเงยหน้าหลับตาพริ้ม หวงเป็นพวงแกว่งไกวช้า ๆ อย่างมีความสุข ปล่อยให้สายลมเอื่อยจากทะเลทางใต้ของเมืองวารินทร์พัดผ่านร่างไป ขนฟูนุ่มไหวลู่ไปตามลม

 

หลับตาซึมซาบพลังแห่งสายลมไปได้สักพัก เจ้าตัวน้อยก็ลืมตาสีฟ้าสวยขึ้นมา แล้วกวาดสายตามองไปยังผืนน้ำข้างตัว

 

อ๊ะ... เจ้าตัวสีส้ม ๆ ที่กำลังมุดปะการังอยู่นั่นปลาการ์ตูนรึเปล่า สีสวยขนาดนั้นถ้าได้มาทำซาชิมิน่าจะอร่อย อา... เจ้าเปลือกสีแดงที่อยู่บนพื้นทรายนั่นเหมือนหอยทับทิมที่เพิ่งกินไปเลยแฮะ งมไปกินแทนหอยนางรมจะได้ไหมนะ ว้าว! นั่น ฝูงปลาโลมาใช่ไหม กระโดดเล่นน้ำดึ๋ง ๆ เหมือนในทีวีเลย อา... ดูหางพวกนั้น สิท่าทางจะแข็งแรง เนื้อก็คงจะแน่นน่าดู

 

“น้องจา! อย่าอู้ ฝึกต่อไป”

 

“มิ!

-ฮึ่ย!-

 

คนกำลังมีความสุข มารผจญจริง ๆ

 

แมวน้อยทำเสียงฮึดฮัดพร้อมกับจิกตามองไปยังชายหนุ่มที่กำลังนั่งแล่ปลาชะโดหลังเงินตัวใหญ่ เพื่อเก็บเป็นไอเทมวัตถุดิบอยู่บนกระดองเต่าเกราะด้านหลังของเขา ข้าง ๆ ชายหนุ่มผมดำมีปลาชะโดอีกหลายตัวนอนแอ้งแม้งรอขึ้นเขียงอยู่ในตะกร้าใบเขื่อง ถัดไปเป็นชะลอมสองใหญ่ที่เต็มไปด้วยแมงกะพรุนลายจุดกับปลาหมึกทรายที่เจ้าเหมียวขนฟูเพิ่งล่ามาได้ครบ

 

ทั้ง ๆ ที่ผมเป็นคนล่าทั้งหมดนี่มา ส่วนตัวเองแค่นั่งเฉย ๆ รอแล่เก็บของแท้ ๆ พักนิดพักหน่อยก็มาเร่งมาบ่น ใช้แรงงานแมวจริง ๆ

 

“ไม่ต้องมามองเลย นี่ถ้าล่าไม่ครบ ทำเควสท์ไม่เสร็จ ไม่ทำหม้อไฟให้กินจริง ๆ ด้วย บอกไว้ก่อนนะว่าสูตรนี้น่ะเด็ด จ๋ายเคยติดใจมาแล้ว”

 

“มิ! เมี้ยว มี้ ๆๆ แม้ว”

-ฮึ่ย! นี่เพื่อหม้อไฟหรอกนะ-

 

“หนูเหมียวบอกว่าจะทำเพื่อหม้อไฟหล่า”

 

ทานุกิชราสวมงอบปีกกว้าง ผู้ใช้ไม้ยาวคอยเคาะสีข้างเจ้าเต่าเกราะเพื่อควบคุมทิศทางอยู่บริเวณหางเอ่ยขึ้นแล้วหาวหวอด

 

นี่ก็อีกคน จะแปลทั้งที่ก็ช่วยแปลให้มันตรง ๆ แม่น ๆ หน่อยได้ไหม จะมาหนูหมงหนูเหมียวอะไร ผมน่ะแมวแมน ๆ เต็มตัวนะครับ!

 

“ได้อย่างงั้นก็ดี นั่น เป้าหมายอีกตัวมาแล้ว อย่าให้พลาดล่ะ”

 

“มิ!

-ฮึ่ย!-

 

เจ้าแมวน้อยทำเสียงฮึดฮัดไม่พอใจอีกครั้งก่อนจะหันไปมองปลาชะโดหลังเงินตัวใหญ่ที่กำลังว่ายน้ำเข้ามาใกล้

 

ฉึก!

 

เสียงมีดเงินแวววาวเล่มบางปักเข้าที่ซอกคอของปลาผู้โชคร้ายอย่างแม่นยำ ทำให้ร่างไร้วิญญาณของเป้าหมายลอยหงายท้องขึ้นมาที่ผิวน้ำ พร้อมกันนั้นเกลียวแสงระยับเป็นประกายก็ปรากฏวิ่งวนรอบตัวแมวน้อยชั่วครู่ก่อนจางหายไป ก่อนที่ร่างปุกปุยจะขยายใหญ่ขึ้น

 

“เก่งมากครับน้องจา”

 

ฮึ! ของมันแน่อยู่แล้ว

 

แมวตัวเล็กเชิดหน้าขึ้นเมื่อได้ยินคำชม หางเป็นพวงส่ายไปมาอย่างอารมณ์ดี

 

”เลเวล 8 แล้วสินะ เฮ้อ... เสียดายที่เปิดหน้าต่างขึ้นมาอัพสเตตัสไม่ได้ ถ้าได้อัพความแข็งแรงเพิ่มคงตีแรงเก็บเลเวลได้เร็วกว่านี้ อืม... สกิลขว้างปาก็เลเวล 7 แล้ว ใช้ได้ ๆ”

 

ชายหนุ่มบ่นงึมงำกับตัวเองก่อนจะหันไปช้อนร่างปลาชะโดชะตาขาดขึ้นมาจากผืนน้ำ แล้วโยนใส่ตะกร้าเพื่อรอการชำแหละต่อไป

 

หลังจากที่เมื่อเช้าพวกเราพากันหิ้วปลาตาโปนน่าอร่อยสองตัวออกมา ทิ้งเจ้าแรคคูนหัวขโมยจอมงกให้ร้องโหยหวนอย่างกับญาติเสียไว้ในกระท่อม เจ้าทาสจอมเผด็จการก็โยนห่อหนังยาว ๆ สีน้ำตาลมาให้ผม พอลองคลี่ออกถึงได้รู้ว่าแผ่นหนังนั่นเป็นซองเก็บชุดมีดบินสุดว้าว ตัวซองหนังเจาะเป็นช่องเล็ก ๆ 8 ช่อง มีชุดมีดบางเฉียบหน้าตาเหมือนกันเดี๊ยะ 8 เล่มเหน็บเอาไว้ มีดแต่ละเล่มมีคมทั้งสองด้าน แต่ปลายแหลมเอนไปทางด้านหนึ่งมากกว่าก่อนจะโค้งลงไปอีกด้าน ด้ามจับใกล้ใบมีดทำเป็นรูปจันทร์เสี้ยวหันด้านเว้าออกไปทางปลายมีด ส่วนตัวด้ามจับเงินแกะสลักเป็นรูปดวงดาวล่องลอยอยู่กลางสายน้ำ อ่อนช้อยสวยงามแผ่รังสีไอเทมระดับสูงออกมาจนผมยังเกรงใจที่จะรับ แต่หมอนั่นดันพูดว่า

 

สเตตัสต้อยต่ำติดดินอย่างนายก็คงต้องพึ่งไอเทมดี ๆ ค่าโจมตีสูง ๆ พวกนี้ รักษาเสี้ยวจันทร์ให้ดีล่ะ

 

ฮึ! แล้วนั่นมันก็เป็นเพราะใครกัน เอาเถอะ ยังไงตอนนี้น้องเสี้ยวจันทร์แสนสวยก็มาเป็นของผมอย่างสมบูรณ์ ถึงจริง ๆ แล้วของทุกอย่างของทาสอย่างหมอนั่นก็เป็นของผมอยู่แล้วก็เถอะ ผมเลยต้องรีบดูแลน้องเสี้ยวจันทร์อย่างดี จัดมาอยู่ในกระเป๋าช่องหน้าพร้อมเรียกใช้ ผมไม่ได้เห่อของใหม่นะ ไม่ได้เห่อเลยจริง ๆ

 

เดินไปสักพัก หมอนั่นก็เริ่มบ่นว่าต้องรีบเข็นเลเวลและสกิลของผมให้พอจะดูแลตัวเองได้ ก่อนจะต้องออฟไลน์ไปเรียนแล้วไปโดนพี่จ๋ายเฉ่งที่คณะ ผมก็ไม่อยากจะยอมรับหรอกนะ แต่เจ้าร่างนี่ก็แทบจะทำอะไรไม่ได้เลย ผมว่าแค่วิ่งหนีมอนสเตอร์ตัวใหญ่กว่าผมสักหน่อยให้พ้นก็หืดขึ้นคอแล้ว ถ้าจะให้เดินทางคนเดียวทั้ง ๆ อย่างนี้... มันก็ต้องมีหวั่น ๆ กันบ้างแหละ แต่ผมไม่ได้กลัวนะ!

 

แล้วหมอนั่นก็เริ่มสาธยายทฤษฎีว่าด้วยเรื่องหลักการปามีด การเรียกมีดกลับ จุดตายของมอนสเตอร์ ไปจนถึงบทวิเคราะห์สกิลที่ผมมี จะว่าไป มีคนพูดให้ฟังมันก็ดีกว่าไปนั่งอ่านรีวิวที่เชื่อได้มั่งไม่ได้มั่งตามบอร์ดพวกนั้น ถึงคนสอนมันจะร่ายยาวไม่มีหยุดจนผมเกือบหลับก็เถอะ พอผมเบื่อแล้วอ้างว่าพี่จ๋ายบอกให้พาไปเที่ยว ก็เลยมาจบที่การนั่งเต่าเกราะชมวิวไปด้วย ทำเควสท์เก็บเลเวลไปด้วยอย่างนี้นี่แหละ

 

หืม... สีเงิน ๆ แถว ๆ ซอกหินนั่น... ปลาชะโดใช่ไหม ตัวสุดท้ายของเควสท์นี้แล้วสิ รอก่อนนะหม้อไฟจ๋า

 

ฟิ้ววว....

 

“นั่นมัน ไม่ใช่...”

 

เสียงทาสจอมโหดดังขึ้น เสี้ยววินาทีหลังจากมีดบินสีเงินเล่มหนึ่งถูกปล่อยออกไป

 

ฉึก! เปรี๊ยะ ๆๆๆ

 

”แย่ละ! น้องจา กลืนมนตรา!

 

“แม้ว มี้ ๆ”

-กลืนมนตรา!-

 

แมวน้อยร้องเสียงดังด้วยความตกใจแล้วหลับตาปี๋ ก่อนคลื่นไฟฟ้าจากปลาตัวใหญ่จะพุ่งตรงมายังเจ้าตัวขนฟู แล้วช็อตเป็นประกายสายฟ้าแปลบปลาบวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเอง หินกลมเกลี้ยงใจกลางหน้าผากของเจ้าเหมียวก็เปล่งประกายสีเหลืองขึ้น พลันสายฟ้าทั้งหมดก็ถูกดูดเก็บเข้าไป ก่อนที่หินใสจะเปลี่ยนกลับมาเป็นเหมือนเดิมดั่งไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

 

“เฮ้อ... คลื่นดาบไฟ!!

 

ซูมมมมม

 

ชั่วขณะที่ทุกอย่างดูจะคลี่คลาย เจ้าทาสจอมโหดจึงปล่อยทักษะใส่ปลาสีเงินที่กำลังจะว่ายเข้ามาโจมตีซ้ำด้วยความอาฆาต หากเมื่อแมวตัวน้อยลืมตาขึ้นมา ก็เหลือเพียงซากปลาไหม้เกรียมลอยตุ๊บป่องอยู่ในน้ำแล้ว

 

“ไม่เป็นไรใช่ไหม เคยบอกแล้วไงว่าถ้าสีเงินทั้งตัวคือปลามังกรไฟฟ้า ดูดี ๆ หน่อยสิ”

 

“มะ..เมี้ยว มี้ ๆ ม้าว”

-กะ...ก็มันแอบอยู่หลังหินอะ-

 

“เจ้าหนูเหมียวบอกว่ามันอยู่หลังโขดหินหล่า”

 

“อืม... เอาเถอะ ตัวสุดท้ายแล้ว ระวังหน่อยก็แล้วกัน”

 

“มี้”

-อืม-

 

ไม่นานหลังจากนั้น แมวตัวน้อยก็ล่าเหล่าสัตว์น้ำได้ครบตามจำนวนที่ภารกิจระบุไว้ และในที่สุดก็เป็นหน้าที่ของทาสผมดำ ที่ต้องแบกของทั้งหมดไปส่งพ่อค้านางนวลปีกดำในตลาดเมืองวารินทร์ ชายหนุ่มถือชะลอมแมงกะพรุนลายจุดในมือซ้าย ชะลอมปลาหมึกทรายในมือขวา แล้วยังมีพวงหางปลาชะโดหลังเงินสะพายห้อยอยู่ด้านข้างอย่างน่าสงสาร ส่วนเนื้อปลาที่แล่เอาไว้นั้น ส่วนหนึ่งชายหนุ่มกันเอาไว้ทำหม้อไฟตามที่สัญญาเอาไว้กับเจ้าเหมียว ซึ่งก็โดนเจ้านายยึดเก็บเข้ากระเป๋าใบเล็กไปตามระเบียบ ส่วนที่เหลือก็แอบขายให้กับเหล่าพ่อค้าที่นั่งรับวัตถุดิบอยู่ริมท่าน้ำ เพื่อเอาเงินมาทำทุนเลี้ยงนายทาสต่อไป

 

ชิ! หลังเลเวลขึ้น หมอนั่นก็บอกว่าผมตัวใหญ่เกิน ทำคอเขาเกือบเคล็ด เลยไล่ให้ผมมานั่งนฮู้ดเสื้อคลุมด้านหลัง ผมไม่ได้ตัวหนักขนาดนั้นสักหน่อย แค่นี้มาทำเป็นบ่น แต่เอาเถอะ... นั่งเปลชมเมืองอย่างนี้ก็สบายดีไปอีกแบบ แกว่งไปแกว่งมากับลมทะเลเย็น ๆ สบาย~ งืม...จะว่าไปก็ชักง่วงละสิ หาวววว...

 

แล้วแมวตัวเล็กก็หลับสนิทไปทั้งอย่างนั้น ไม่ยอมตื่นแม้กระทั่งตอนส่งภารกิจ เดือดร้อนทาสหนุ่มผู้แสนดีต้องอุ้มตัวแมวขี้เซาวางลงบนโต๊ะของพ่อค้านางนวลปีกดำ เพื่อขอรับของรางวัลให้แทน

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

หาวววว... งืม....

 

แมวขนฟูตัวเล็กค่อย ๆ สะลึมสะลือตื่นขึ้น ก่อนจะพบว่าตนเองนอนอยู่บนเนินโล่งริมลำธารที่ไหนสักแห่ง มีดวงอาทิตย์ยามเย็นสาดแสงสีทองสว่างไสวอยู่เบื้องหน้า

 

อืม..เย็นแล้วเหรอ... อ๊ะ! แล้วหม้อไฟผมล่ะ

 

หลังจากกวาดดวงตาสีฟ้าใสไปรอบ ๆ เจ้าตัวน้อยก็พบทาสหนุ่มผมดำกำลังขะมักเขม้นกับการก่อกองไฟอยู่ริมธารน้ำด้านล่างของเนิน รอบตัวมีอุปกรณ์และวัตถุดิบสำหรับทำอาหารวางอยู่เรียงราย

 

“แม้ว มี้ แม้ว ๆๆ ม้าว มี้ แม้ววว”

-หม้อไฟผมล่ะ หม้อไฟโผมมม-

 

เมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคย นัยน์ตาสีเพลิงก็ละจากสิ่งที่กำลังทำอยู่ แล้วหันไปมองแมวตัวน้อยที่เดินสำรวจวัตถุดิบรอบตัวอย่างสนอกสนใจ

 

“ตื่นแล้วเหรอ น้องจา นี่เพิ่งจะเริ่มทำเมื่อกี๊เอง ขอเนื้อปลาชะโดในกระเป๋าเราหน่อยสิ”

 

“เหมียว มี้”

-โอเช-

 

สิ้นเสียงร้องตอบ แมวน้อยสีขาวก็ขุดคุ้ยกระเป๋าใบเล็กของตน แล้วส่งเนื้อปลาที่หวงนักหวงหนาให้อย่างว่าง่าย

 

ก็อย่างว่าละนะ ของของทาสก็คือของของผม ของของผมก็คือของของผม หมอนั่นจะไม่มีสิทธิ์หยิบเนื้อปลาของผมไปตอนผมหลับไปก็ไม่แปลก

 

”อืม... หม้อไฟนี่ คงอีกนานแหนะกว่าจะเสร็จ แต่ว่านะ...”

 

อยู่ ๆ เจ้าทาสตัวดีหยุดพูดไป พร้อมกับรอยยิ้มลึกลับที่ปรากฏขึ้นบนมุมปาก ให้แมวตัวน้อยขนตั้งชันเมื่อรู้สึกได้ถึงลางร้าย

 

วี้ดวิ้วววว~

 

นิ่งไปสักพัก อยู่ ๆ เจ้าทาสตาสีเพลิงก็ผิวปากขึ้นเสียงดังจนร่างฟูสะดุ้ง ก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง

 

“ไหน ๆ นายก็พักเต็มที่แล้ว แถมกว่าอาหารจะเสร็จก็อีกนาน ระหว่างนี้ ก็เล่นกับพวกนากฝึกร่างกายไปก่อนก็ละกัน วิ่งให้สนุกนะครับ... น้องจา หึ ๆๆ”

 

หะ..หา นาก!!!

 

แอ๊บ ๆๆ อี้ แอ๊บ ๆๆ

 

ไม่ทันให้แมวน้อยได้หายสงสัย ฝูงนากเจ้าเก่าก็พากันวิ่งกรูขึ้นมาจากลำธารแล้ววิ่งตรงดิ่งมาหา นำทีมโดยนากดนตรีสีชมพูเด่นเป็นสง่า มองเห็นชัดมาแต่ไกล ภาพคุ้น ๆ ที่แค่ได้เห็น ขนฟูก็ตั้งลุกชันไปทั่วทั้งร่าง พร้อม ๆ กับภาพประสบการณ์เลวร้ายในวันวานที่ไหลผ่านเข้ามาเป็นระลอก จนเท้าน้อย ๆ ค่อย ๆ ก้าวถอยหลังไปอย่างไม่รู้ตัว

 

แอ๊บ ๆๆ อี้~

 

จนเจ้านากสีชมพูหน้าสุดร้องทักอย่างเป็นมิตรอีกครั้ง แมวตัวน้อยก็เริ่มรู้สึกตัวแล้วออกวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิต

 

นะ..นี่คือการแก้แค้นของนายใช่ม้าย เจ้าทาส ฝากไว้ก่อนเถ้อออออ~

 

และแล้วในเย็นวันนั้น ก็มีการเล่าขานกันในหมู่ผู้เล่นมือใหม่แห่งเมืองวารินทร์ เกี่ยวกับการวิ่งเล่นหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานระหว่างแมวตัวเล็กกับฝูงนากดนตรีแสนน่ารักท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง ทำให้สถานที่ตามข่าวลือกลายมาเป็นสถานที่ยอดนิยมในการชมพระอาทิตย์ตกดินแห่งเมืองวารินทร์ไปอีกนานนับเดือน

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 215 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #721 The Killer Princess (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:17
    ไม่ชอบน้องเลยแหะ นุ่มนิ่มไป
    #721
    0
  2. #665 milk-m.g.m (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 10:44
    สงสารแมวววว
    #665
    0
  3. #591 -เกม- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:07
    อยากให้น้องจาดูโตกว่านี้อีกนิด นิสัยเด็กจังหนูเอ้ย
    #591
    1
    • #591-1 baifearn25382(จากตอนที่ 12)
      17 ตุลาคม 2561 / 22:58
      น้องจาอายุ 13 ไม่ใช่หรอคะ
      #591-1
  4. #205 RhongTood (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 20:28
    ถ้าตัวใหญ่ขึ้นคงต้องลากไปกับพื้นแล้วล่ะ 555
    #205
    0
  5. #95 []SO_DadE[] (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 20:13
    น้องจาขาดเจ้าทาสไม่ได้แล้วล่ะ !! อีกหน่อยร่างขยายกว่านี้หนูจะอยู่ยังไงลูก 5555555
    #95
    0
  6. #94 pompomy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 18:59
    ชอบตอนเรียกน้องจาที่สุด!!!
    #94
    0
  7. #93 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 15:32
    น้องจาน่ารักกกก~
    #93
    0
  8. #92 oDeeo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 09:12
    ขอบคุณครับ
    #92
    0
  9. #91 cczeonf (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 08:52
    รออออออออ
    #91
    0
  10. #89 supine.ty (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 08:00
    มีความเรียกน้องน้องจา เอร้ยเขินนนน
    #89
    0
  11. #88 Kronos-Hades (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 07:52
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #88
    0