{WONHYUK}When I fall in LOVE the PAIN&When U COME BACK to me

ตอนที่ 5 : THE PAIN [2]=ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ก.พ. 53

            แล้วนี่ฮยองเข้ามาทำไมอ่าครับ มินโฮผละออกจากหน้าท้องของพี่ชายแล้วจึงหันไปถามหมอประจำตัว

 

            พี่มาตั้งนานเพิ่งจะเห็นพี่หรอเนี่ย ชางมินพูดอย่างน้อยใจ

 

            ไม่ใช่ซะหน่อย ก็ฮยองอยู่กับผมทุกวัน แต่พี่ชายไม่มาทุกวันนี่นา มินโฮทำปากยื่น

 

            ดูทำเข้า เป็นผู้ชายทำไมทำท่าทางแบบนี้เนี่ย ซีวอนขยี้ผมน้องเล่น

 

            อะไรกันเล่า!” มินโฮดันมือพี่ชายออก

 

            ฮ่าๆๆๆ ซีวอนและชางมินหัวเราะออกมาพร้อมกัน

 

            ลืมไปรึเปล่ามินโฮวันนี้วันอะไร ชางมินพูด

 

            วันจันทร์...อ๊ะ! ไม่เอานะ มินโฮถอยหลังขึ้นเตียงทันที

 

            หืม?...อ่อ..ใช่วันนี้วันจันทร์นี่นา ซีวอนพูดอย่างนึกขึ้นได้

 

            ทุกๆวันจันทร์คือวันที่มินโฮจะต้องได้รับการฉีดยาระงับอาการ ครั้งละหนึ่งเข็ม

 

            และเจ้าน้องชายตัวดีของเค้าก็จะต้องร้องงอแงทุกทีเลยสิน่า

 

            สูงจะเท่ากันอยู่แล้ว ยังจะกลัวเข็มเล็กๆอีก!

 

            พี่ชาย...ช่วยด้วย ฮยองจะรังแกผม มินโฮยกหมอนขึ้นมาปิดหน้า

 

            ดูทำท่าเข้า ออกมาเร็วๆ ชางมินมันจะได้ทำหน้าที่ตัวเอง ซีวอนร้องบอก

 

            ไม่เอา มันเจ็บ ฮยองมือหนัก ไม่เอา ไม่ฉีด ชางมินยังร้องดื้อแพ่งต่อไป

 

            อ้าว...พูดแบบนี้พี่น้อยใจนะเนี่ย ชางมินพูด

 

            ก็...ก็มันจริงนี่นา มินโฮกลัวเข็มก็กลัวนะ แต่กลัวชางมินน้อยใจมันก็มีบ้าง

 

            เป็นแบบนี้ประจำเลยรึเปล่าวะไอ้มิน ซีวอนหันมาถาม

 

            เป็นเฉพาะเวลาที่แกมานี่ล่ะ มีคนร้องให้ช่วยนี่นา ชางมินส่ายหัวไปมา

 

            งั้นพี่ออกไปรอข้างนอกดีกว่า ซีวอนพูด

 

            อ๊ะ ! พี่ชายจะไปไหนล่ะ อยู่กับผมก่อน มินโฮรีบร้องเรียกตัวช่วยสุดท้าย

 

            ไม่เอา เดี๋ยวมีเด็กดื้อบ้างคนไม่ยอมรักษาตัวเอง เสร็จแล้วก็เรียกนะไอ้มิน ชั้นลงไปซื้อกาแฟข้างล่างก่อน ซีวอนพูดแล้วก็เดินออกไปทันที

 

            แกร๊ก!”

 

            ไงคราวนี้ก็หมดตัวช่วยแล้วนะ ไอ้ตัวแสบ ชางมินหันมามองคนไข้ทันที

 

            นะคร้าบ ฮยอง...ไม่ฉีดได้มั้ยอ่า... เมื่อพี่ชายไม่อยู่ มินโฮจึงเลือกที่จะหันมาอ้อนฮยองแทน

 

            ไม่ได้ผลกับพี่หรอก เร็วๆเข้ามาให้พี่ฉีดยาเร็วๆ

 

            ก็มันเจ็บอ่า

 

            นิดเดียวเอง ไกลหัวใจตั้งเยอะ

 

            ฮยองก็พูดแบบนี้ทุกทีผมก็เจ็บทุกทีอ่า มินโฮทำปากยู่

 

            เร็วๆน่า พี่จะฉีดยาให้ แล้วจะตรวจอาการเราด้วย อย่ามาดื้อน่า

 

            ฮยองคร้าบ ไม่ฉีดไม่ได้จริงๆหรอ มินโฮเขยิบมานั่งที่ข้างเตียง ตรงหน้าชางมิน

 

            ร่างสูงกว่าหรี่ตามองเด็กชายที่เป็นเด็กในสายตาเค้ามาตลอดอย่างคิดวิเคราะห์

 

            ถ้าไม่ยอมฉีดดีๆ พี่จะไม่มาหาคืนนี้นะ นอนคนเดียวแล้วกัน คำขู่นี้ใช้ได้ผลเสมอ

 

            ไม่เอาน้า...ก็ถ้าผมเป็นแบบนั้นขึ้นมาอีก ใครจะช่วยผมล่ะฮะ มินโฮร้องพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีชมพู

 

            จัดการเอาเอง ชางมินพูดแค่นั้น

 

            โหย...ฮยองมามุกนี้อีกแล้วอ่า มินโฮทำเสียงเซ็ง

 

            ชางมินได้แต่ลอบยิ้ม มันเป็นความลับของเค้าและมินโฮมานานแล้วที่ปกปิดซีวอนเอาไว้

 

            ถ้าเพื่อนรักของเค้ารู้ว่าตอนกลางคืนเค้าแอบทำอะไรมินโฮบ้างนั้น มีหวังเค้าได้ไปเฝ้านรกก่อนใครเพื่อนแน่นอน

 

            แต่เค้าก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลยถึงขั้นนั้นหรอกนะ ก็แค่ตอนนี้มินโฮเป็นวัยรุ่นแล้ว ฮอร์โมนต่างๆของเพศชายมันก็เริ่มทำงานแล้ว แม้จะช้ากว่าเด็กวัยเดียวกันไปบ้างก็ตามเถอะ

 

            จะยอมฉีดดีๆได้รึยัง

 

            ครับ ยอมแล้ว

 

            งั้นก็ถอดเสื้อออก ฉีดเสร็จจะได้ตรวจร่างกายเลย ชางมินร้องสั่ง

 

            มินโฮจึงทำตามอย่างว่าง่าย

 

            ชางมินหันไปจัดการเตรียมเข็มฉีดยา และสำลีชุบแอลกอฮอลล์

 

            มินโฮนั่งหันข้างให้กับหมอหนุ่ม พร้อมกับกลั้นใจ ตลอดการทำงานของชางมิน

 

            ความจริงแล้วมือของชางมินก็ไม่หนักหรอก ออกจะเบาด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นเค้าจึงไม่เคยยอมให้ใครมาแตะต้องตัวเค้าเลยนอกจากฮยองคนนี้เท่านั้น

 

            ไม่ยอมรักษากับใครถ้าไม่ใช่ ชิม ชางมิน

 

            เอ้า เสร็จแล้ว หันมาตรงๆพี่จะตรวจร่างกายให้

 

            มินโฮก็รีบทำตามคำสั่งทันที

 

            ชางมินใส่ที่ฟังเสียงหัวใจ ก่อนจะนำไปแนบกับหน้าอกข้างซ้ายของมินโฮ

 

            อืม...ต่อไปนี้ก็ต้องกินข้าวให้ครบตามที่สัญญาไว้กับซีวอนมันนะ ชางมินพูดเมื่อถอดหูฟังออกหมดแล้ว

 

            และหยิบเสื้อขึ้นมาใส่ให้กับมินโฮ และติดกระดุมช้าๆ

 

            คืนนี้ฮยองจะมาหาผมใช่มั้ย มินโฮใช้สองมือประคองหน้าฮยองที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก

 

            แล้วเราอยากให้พี่มารึเปล่าล่ะ ชางมินยิ้มเจ้าเล่ห์

 

            ถ้าฮยองไม่มา ผมจะอาละวาดให้ลั่นตึกเลย มินโฮทำปากยู่

 

            งอแงซะจริงนะเรา ไม่มีพี่ ไม่มีไอ้ซีวอนจะไปอ้อนใครเนี่ย

 

            อ้อนคนอื่นได้มั้ยล่ะ มินโฮถามลองเชิง

 

            กล้าเหรอ... ชางมินกระตุกเสียง

 

            ไม่กล้าหรอก แฮ่ๆ มินโฮยิ้มหวานอย่างเอาใจ

 

            ก็แค่นั้นล่ะ ยังจะพูดดี ชางมินส่ายหัวไปมา

 

            ทั้งชีวิตก็มีแค่เค้ากับซีวอน จะต้องกลัวว่าจะหนีไปหาใครอีกล่ะ จ้าเด็กตัวแสบเอ๊ย

 

            ฮยองจ๋า....

 

            พูดจ๊ะจ๋า ซีวอนมาได้ยินเข้าเดี๋ยวมันก็เตะเอาหรอก ชางมินพูดอย่างขำๆ

 

            เมื่อนึกไปถึงนิสัยของเพื่อนรักตัวเอง

 

            ผมก็ไม่เคยพูดพี่ชายจ๋านี่นา พูดแต่ฮยองจ๋า

 

            ฮ่าๆ ครับ...ว่าไง

 

            ฮยองจ๋า....

 

            จ๋า..... ชางมินจำต้องเรียกตาม

 

            ผมอยากกินที่เค้าเรียกกันว่าไอติมจังเลยครับ

 

            ไปเห็นที่ไหนมาล่ะ

 

            ในโทรทัศน์ไง ฮยองจ๋า...อยากกิน มินโฮร้องขอ

 

            มันเย็นเกินไป อันตรายด้วย ชางมินตอบตามความจริง

 

            คำเดียวก็ยังดี มินโฮแค่อยากลอง

 

            ไว้คราวหน้านะ แต่มีข้อแม้ล่ะ

 

            อะไรครับๆ

 

            ต้องกินผ่านปากพี่นะ ให้มันละลายหน่อยจะได้ไม่เย็นเกิน ตกลงมั้ย?

 

            ตกลง!” มีหรอจะปฏิเสธ

 

            ไม้นี้ตลอดแหละเราน่ะ ชางมินลูบผมเบาๆ

 

            ฮยองจ๋า...

 

            จ๋า...จะเอาอะไรอีกล่ะรอบนี้

 

            ฮยองจ๋าใจดีที่สุดในโลกเลย

 

            พี่ชายเรามาได้ยินมันจะน้อยใจเอาล่ะ

 

            พี่ชายชอบดุผมนี่นา แต่ฮยองจ๋าตามใจผม มินโฮยิ้มแฉ่ง

 

            มีดีเฉพาะตอนที่ตามใจใช่มั้ยเนี่ย

 

            เปล่าน้า พี่ดีทุกเวลา คิกคิก มินโฮยกคิ้วหลิ่วตา

 

            ไอ้ตัวแสบเอ๊ย ชางมินขยี้ผมเล่นอีกครั้ง

 

            แอ๊ดด..... ประตูห้องถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง

 

            กลับมาแล้วหรอวะ ชางมินหันไปถาม

 

            เห็นรึเปล่าล่ะ ซีวอนตอบกลับมาอย่างไม่สนใจอะไรมากนัก

 

            ไอ้นี่...... ชางมินล่ะปวดหัวกับไอ้พี่น้องคู่นี้จริงๆเลย

 

            พี่ชาย...กินมั่ง มินโฮชี้ไปยังแก้วกาแฟเย็นที่ซีวอนถืออยู่

 

            ไม่/ไม่ พร้อมกันเลยทั้งฮยองและพี่ชาย

 

            เชอะ!” มินโฮร้องแค่นั้นแล้วล้มตัวลงนอนกับเตียง ก่อนจะเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเองจนมิด

 

            ซีวอนเดินไปนั่งข้างเตียง แต่ก็ไม่ลืมส่งแก้วกาแฟให้ชางมินซะก่อน

 

            ซีวอนก้มตัวลงไปกอดน้องชายที่นอนเพราะงอนอยู่ก่อนแล้ว

 

            พี่มีงาน ต้องกลับแล้วนะ ซีวอนพูดเบาๆ แต่ก็รู้ว่าน้องชายจะต้องได้ยิน

 

            อยู่ที่นี่อย่าดื้อกับชางมินมันมากนักนะ แล้วพี่จะเข้ามาหาอีก มีอะไรก็บอกชางมินให้โทรไปหาพี่นะ ซีวอนผละออกมา

 

            พี่ชาย.... มินโฮพูดทั้งๆที่ยังไม่ยอมออกมาจากผ้าห่ม

 

            ว่าไง?

 

            ผมรักพี่ชายนะครับ

 

            ซีวอนอมยิ้มบางๆกับชางมิน

 

            พี่ก็รักเรา เจ้าตัวแสบ ซีวอนพูดแล้วก็เตรียมเดินออกไปจากห้อง

 

            เดี๋ยวพี่ไปส่งซีวอนที่หน้าลิฟต์แป๊บนึงนะมินโฮ ชางมินกล่าวก่อนจะพากันเดินออกมาจากห้องคนไข้พิเศษ

 

            มินโฮ อาการเป็นยังไงบ้าง ซีวอนพูดขณะที่กำลังรอลิฟต์อยู่

 

            อาการก็เหมือนเดิมแหละว่ะ ไม่ดีขึ้น ไม่แย่ลง แต่ร่างกายเค้าเปลี่ยนแปลงเยอะอยู่

 

            หมายถึง?

 

            น้องแกปีนี้จะสิบแปดแล้วนะ เค้าเป็นวัยรุ่นเต็มตัวแล้วนะเว้ย แกอย่าลืมสิ

 

            อ่อ...หมายถึงเรื่องเพศน่ะนะ ซีวอนร้องอย่างเข้าใจ

 

            เออ...แกสังเกตรึเปล่าล่ะ น้องชายแกตัวสูงขึ้นมา แขนขาเก้งก้าง เสียงทุ้มขึ้น สัดส่วนมีมากขึ้น

 

            เออ ก็สังเกต แต่ไม่ได้ละเอียดอย่างที่แกพูดมา ไอ้โรคจิต

 

            เดี๋ยวจะถีบเข้าให้ ชั้นเป็นหมอนะเว้ย

 

            ฮ่าๆๆๆ ก็แค่ล้อเล่น แกคงไม่คิดอกุศลกับน้องชายชั้นหรอก ซีวอนพูดเหมือนจะล้อเล่น

 

            แต่ครู่เดียวจริงๆ แววตาที่หันมาสบกับชางมินนั้น มันช่างเย็นชาเหลือเกิน

 

            ใช่มั้ย...........

 

            ชางมินนิ่งไปสักพัก

 

            เออ....

 

            เพราะเกิดและโตมาด้วยกัน รู้ลึกถึงสันดานกันดี ซีวอนต้องตัดไฟแต่ต้นลม แม้จะรู้ว่าเค้าปล่อยให้เชื้อมันลามมาสิบกว่าปีแล้วก็เถอะ

 

            น้องเค้าเป็นผู้ชาย!

 

            เพื่อนเค้าก็เป็นผู้ชาย!

 

            มันจะต้องไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น

 

            ติ๊ง... ลิฟต์เปิดออกพอดี

 

            ชั้นกลับล่ะนะ

 

            เออ โชคดี ชางมินกล่าวอำลา พร้อมกันมองเพื่อนเข้าไปในลิฟต์จนประตูปิดลง

 

            ชั้นเองก็ต้องขอโทษแกเหมือนกัน ที่จะต้องบอกว่ามันสายไป

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1876 Redberrylips (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 00:03
    กรี้ด หมอชิมชางมิน !! ทำอะไรคนไข้คะ ไม่ทันเเล้วล่ะพี่ชายเอ๋ย 
    #1,876
    0
  2. #1824 ae snoopy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 20:48
    หมอทำไรคนไข้อะ
    #1,824
    0
  3. #1750 yoyo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 15:18
    อุ๊ย!..หมอมินทำอะไรคนไข้ทุกคืนนะ...
    #1,750
    0
  4. #1702 danger poppular (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 16:57
     คำสุดท้ายนี่มันแปลกๆอยู่นะ
    #1,702
    0
  5. #1670 qtiedong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 01:34
    น่านๆ นอนด้วยกันทุกคืน โอ้วว
    #1,670
    0
  6. #1654 hyunjang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 20:41
    ความรู้สึกช้าจัง
    #1,654
    0
  7. #1623 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 23:13
     วอนสายไปแล้วแหละ
    #1,623
    0
  8. #1585 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2554 / 15:19
     อ่า อยากอ่านฉากินไอติม....จัง อิอิ

    จะมีให้ม่ะเนี่ยยยยยย >///<

    ส่วน วอน มันสายไปแล้วล่ะที่จะ ห้าม วู้วๆ คิคิ
    #1,585
    0
  9. #1566 'MIN' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2554 / 21:19
    ไม่ทันแล้วแหละ
    #1,566
    0
  10. #1563 ☆◎←PicE→◎☆ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2554 / 13:43
     สิบปีไม่ทันแล้วมั้งชเว - -
    #1,563
    0
  11. #1529 momo_13 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 16:21
    น่ารักๆๆ มินโฮน่ารักอ่า

    วอนสายไปแล้วมั้ง - - 
    #1,529
    0
  12. #1462 Pangaea (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 16:09
    กรี๊ดดดด ด
    อ่านแล้วเขินตอนพูดถึงเรื่อง
    ฮอร์โมนทางเพศ อิอิ ><''

    มินโฮน่ารักมาก
    ฮยองจ๋า ... โอ๊ย เป้นใครก็หลง

    ชเวจ๋า มันสายไปแล้วล่ะ
    ปล่อยน้องกับเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ(กับน้อง)
    ไปเถอะนะจ๊ะ 5555 5
    #1,462
    0
  13. #1444 kokonasan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 11:00
    หมอชางกะคนไข้มิน
    อย่าให้ความลับแตกนะ
    มีหวังวอนระเบิด
    เกลียดจริงๆนะวอนชายชายอ่ะค่อยดูเหอะ
    #1,444
    0
  14. #1401 supernumer (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 12:22
    กินติมผ่านปาก 0.0
    #1,401
    0
  15. #1365 KIMPABOWLAND (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 13:35
    ชิมชาง!!!!!~~~ พี่ทำไรมินโฮบ้างแล้วเนี่ย
    โฮกกกกกกกกกกกกกก
    ไม่อยากนึกตอนที่วอนรู้ความจริงเลย

    เหลี่ยมๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,365
    0
  16. #1316 KYUMIN SJ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 21:12

    หมอกับคนไข้หวานมามายอ่ะ

    ความลับห้ามแตกเลยหล่ะ
    ไม่งั้งเพื่อนได้แตกคอกันแน่ๆๆ

    #1,316
    0
  17. #1230 Iamnuna (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2554 / 10:15
    หมอช่างแสนดีขนาดนี้
    แกขวางเค้าทำมายวอน

    มินรักมินโฮดูแลอย่างดีน่ารักดีคู่นี้
    มินโฮช่างอ้อน
    ชางมินช่างเอาใจ
    วอนจอมขัดขวาง
    #1,230
    0
  18. #1149 tokay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:00
     มินโฮลูกแม่น่าสงสารอ่ะ งือ

    ไอติมยังไม่รู้จัก  แต่ชอบฮยองจ๋า ฮยองจ๋าอ่ะ

    มินโฮอ้อนน่ารักดี

    แล้วก็  วอนเอ๋ยเตือนตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วหุหุ
    #1,149
    0
  19. #1116 SJ_HANCHUL (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มกราคม 2554 / 23:23
    สายไปแล้ววอนเอ๊ยยยย เขาไปถึงไหนกันแล้ว แอร๊ยยยยยย ทำไมวอนต้องเกลียดชายรักชายด้วยอ่า ถ้ามินรักน้องโฮขึ้นมาจริงๆจะทำไงได้
    #1,116
    0
  20. #1064 bastree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 13:33
    วอนเกลียดเกย์หรอ
    เชอะๆๆๆ เดี๋ยวสักวันแกจะรักผู้ชายมั่ง
    #1,064
    0
  21. #934 YoGul2t (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 10:47

    โอ๊ะ !!!

    ไม่ทันแล้ววอนเอ้ยยยย
    ปล่อยให้น้องมีความสุขเหอะนะ ...
    มินโฮ ขี้อ้อนน่ารักจัง ^ ^"

    #934
    0
  22. #795 {รั๊ค ณ๊องเล็ก 13 บ๊วบๆ} (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กันยายน 2553 / 07:30
     มินโฮ น่ารักจัง
    #795
    0
  23. #709 -*- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2553 / 11:13
    โอ มันสายไปจริง ๆ



    วอนเอ๋ย ไม่ทันแล้ว มั้ง ?



    ดูท่าหมอมินจะเจอศึกหนัก หึหึ
    #709
    0
  24. #667 * [J]o[L]ee[P]op ,, ♥ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 21:27
    555+ วอนหวงน้องละสิ
    แต่ไม่ทันการแล้วละ ชิมชางเราไม่ปล่อยให้หลุดมือหรอก

    มินโอชี้อ้อนนะคะเรื่องนี้ อิอิ
    #667
    0
  25. #630 won_won (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 14:37

    555
    วอนมันสายไปแล้วล่ะ
    ตัดไม่ทันแล้วตอนนี้

    #630
    0