[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 19 : EP19 | แพ้ท้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 281 ครั้ง
    19 ก.ย. 61

สายลมริมทะเลพัดเอื่อยเชื่อย หญิงสาวเดินทอดน่องไปบนชายหาดเรื่อยๆ พยายามทำจิตใจให้ว่างไม่นึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา หากแต่ทั้งหมดมันฝังแน่นในใจ จนตามหลอกหลอนเธอวินาที


ทำไมไม่หยุดคิดสักที” เสียงหวานพึมพำดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ที่แม้จะย้ำแล้วย้ำอีกกับตัวเองว่าอย่าอ่อนแอ แต่ก็ไม่วายเป็นเช่นนั้น


ซ่าส์....ซ่าส์....” เสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งเป็นระยะ สองเท้าจึงหยุดก้าวแล้วหันไปมองผืนน้ำสีคราม


จะทำยังไงให้หยุดคิด ?...น้ำในทะเลจะช่วยได้ไหม?...


คำถามเล็กๆดังขึ้นในใจ สองเท้าขยับเดินอีกครั้ง หากแต่ไม่ใช่การเลียบเลาะไปบนชายหาด! แบมแบมกำลังก้าวลงทะเลอย่างช้าๆ ทีละนิด....ละนิด...ระดับน้ำจากเริ่มที่ข้อเท้าค่อยๆลึกขึ้นเรื่อยๆ...และเรื่อยๆ...จนถึงปลายจมูก...ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเดิน


จนกระทั่ง....


ปลายเส้นผมก็จมอยู่ใต้ผิวน้ำ....


พี่แบม!!” ยูคยอมเรียกสุดเสียงเมื่อหันมาเห็นก่อนช่วงที่แบมแบมจะหายไปใต้น้ำพอดี สองเท้าวิ่งลงตามมาอย่างไม่คิดชีวิต ดำผุดดำว่ายหาร่างเย้ายวน แล้วฉุดดึงขึ้นมาเหนือผิวน้ำ!


ยูคยอม...


พี่ทำบ้าอะไร!” คนอายุน้อยกว่าตะโกนใส่หน้าเสียงดัง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาฟิวส์ขาดต่อหน้าเธอ ทำเอาตกใจไม่น้อยเหมือนกัน


พี่แบมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย


ไม่ได้ทำแล้วที่เดินดุ่มๆลงมาในทะเลนี่ล่ะมันอะไร?” ไม่พูดเปล่า เขาพาเธอกลับขึ้นมาที่ชายหาดด้วย มือแกร่งจับเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เพราะกลัวว่าเจ้าตัวจะทำอะไรสิ้นคิดอีก!


ยูคยอมฟังพี่ก่อน พี่ไม่ได้จะฆ่าตัวตายซะหน่อย ก็แค่ลงมาดำน้ำให้ลืมเรื่องแย่ๆก็เท่านั้น


จริงเหรอ


จริง” น้ำเสียงนิ่งแต่หนักแน่น ทำเอาเด็กหนุ่มค่อยๆปล่อยมือ เริ่มรู้ตัวว่าเข้าใจผิดไปจริงๆ แต่ทำเหมือนคนจะฆ่าตัวตายเช่นนั้นเป็นใครก็ต้องเข้าใจผิดเป็นธรรมดา


ผมขอโทษครับที่เมื่อกี้ตะโกนใส่หน้าพี่ ”


ไม่เป็นไร ดีแล้วล่ะอย่างน้อยก็ได้เห็นยูคยอมอีกมุม” แบมแบมคลี่ยิมแต่นัยตายังคงเศร้า ช่างภาพหนุ่มถอนหายใจเฮือกยาวออกมา ทั้งๆที่ตอนแรกดีใจแทบล้นอกที่รู้ว่าผู้หญิงที่เขาชอบเลิกกับแฟนแล้ว แต่พอเห็นน้ำตาเห็นความเศร้า ความดีใจเหล่านั้นกลับหายไปจนหมด ห่วง...และเสียใจไปพร้อมๆกับเธอจนอยากจเป็นคนคอยให้กำลังใจจนกว่าจะผ่านช่วงเลวร้ายนี้ไป...  อย่างนี้สินะที่เขาเรียกว่ารักจริงไม่ไม่หวังตอบแทน


พี่แบม พี่ไม่เป็นไรนะครับ


อืม ไม่เป็นไร เข้าบ้านไปอาบน้ำดีกว่า เริ่มเหม็นกลิ่นน้ำทะเลแล้ว” เมื่อพูดจบแบมแบมก็เดินเข้าไปในบ้านพัก ยูคยอมเองก็เดินตามเข้าไป แต่ก่อนจะก้าวเข้าประตูบ้านดวงตาคมเบนไปมองถังขยะเล็กน้อย...บางอย่างที่ไม่ดีสำหรับแบมแบมอยู่ในนั้นและเขาไม่อยากให้เธอเห็นมัน!


ยูคยอมก็รีบอาบน้ำเข้าล่ะ ตอนนี้เย็นแล้วอากาศหนาวเดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้


ครับ พี่เองอาบเสร็จก็ลงมาทานข้าวนะ วันนี้มีของโปรดพี่ด้วยล่ะ


จ้า...ขอบใจนะ” เสียงหานติดแหบดังทิ้งท้าย ก่อนที่ผู้เป็นเจ้าของจะหายขึ้นไปชั้นสอง ตัวยูคยอมเองก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องของตนซึ่งอยู่ชั้นล่าง ทั้งคู่ไม่ได้อยู่ชั้นเดียวกันก็เพื่อความสนิทใจ อีกอย่างยูคยอมไม่อยากทำให้แบมแบมรู้สึกอึดอัดที่มีเขาคอยอยู่เคียงข้าง


แสงไฟสลัวสาดส่องลงมากระทบอาหารบนจานดูน่าทาน จนแบมแบมรู้สึกหิวขึ้นมาทันที อดไม่ได้ที่จะคว้าช้อนตักของโปรดเข้าปาก ช่างภาพหนุ่มเองก็คอยรอดูว่าจะถูกปากไหมหากแต่ปฏิกิริยาที่แสดงออกมาทำเอาถึงกับหน้าเสีย


แหวะ! ทำไมมันเหม็นอย่างนี้เนี่ย” ไม่พูดเปล่าแบมแบมทำท่าจะอาเจียนออกมาจนยูคยอมต้องรีบเข้ามาช่วยพยุงไปที่ห้องน้ำ


พี่แบมเป็นอะไรหรือเปล่า


พี่แบมอยากจะ...อ๊อก..แหวะ..” ยังไม่ทันจะพูดจบ ก็ต้องหันไปอาเจียนกับชักโครก โดยมีช่างภาพหนุ่มคอยลูบหลังให้ตลอด ในสมองก็พยายามหาสาเหตุ ในเมื่อคนเองไม่ได้รู้สึกเหมือนอย่างที่ร่างเย้ายวนเป็นเลยสักนิด


หรือว่าอาหารจะเป็นพิษ ผมว่าอีกเดี๋ยวเราไปหาหมอกันดีกว่านะ


แต่นี่มันค่ำแล้วนะ ไปตอนนี้จะดีเหรอ… อ๊อก... อั๊วะ...” พูดไม่ทันขาดคำอาการก็ชักจะหนักขึ้น จนท้องไส้มันโหวงเหวง ของข้างในถูกคายออกมาหมด...


ก็ดีกว่าเป็นหนักกว่านี้นะ เกิดช้าแล้วแย่ผมไม่ยอมหรอก


แต่พี่แบมไม่อยากไป


ต้องไปครับ พี่แบมโตแล้วนะ อย่าทำตัวเป็นเด็กกลัวหมอสิยูคยอมไม่ได้พูดเสียงดุแต่พูดเหมือนผู้ใหญ่กำลังหล่อมเด็กให้ไปหาหมอ ทำเอาแบมแบมอดคิดไม่ได้ว่าตกลงใครแก่กว่ากันแน่แต่ก็ไม่สามารถคัดค้านความหวังดีของคนๆนี้ได้ จนในที่สุดก็ยอมไปโรงพยาบาล


ยามมืดค่ำเช่นนี้โรงพยาบาลคนไม่ค่อยพลุ่งพล่านแต่แพทย์ก็ยังมีประจำอยู่ แบมแบมจึงได้รับการตรวจอย่างละเอียดโดยมียูคยอมคอยยืนอยู่เคียงข้างตลอดเวลา


ตกลงพี่แบมเป็นอะไรครับ อาหารเป็นพิษหรือเปล่า?” เสียงทุ้มถามขึ้นอย่างเป็นกังวล แพทย์ที่ตรวจอาการยิ้มกว้างแล้วส่ายหัวเบาๆ


เปล่าหรอกครับ ไม่เกี่ยวกับอาหารเลย แค่มีเด็กอยู่ในท้องน่ะครับ ยินดีดวยนะครับ คุณตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์แล้ว” คำพูดของหมอทำเอาทั้งคู่เงียบกริบ แบมแบมเลื่อนมือมาวางบนท้องอย่างไม่เชื่อว่าจะมีเด็กอยู่ข้างในจริงๆ


ตรวจผิดหรือเปล่าคะ ฉันคุมอยู่จะท้องได้ยังไง?”


คุมเหรอครับ ด้วยอะไรยาเม็ดงั้นเหรอ?” คำค้านของร่างเย้ายวนทำให้หมอหุบยิ้ม และเริ่มชักอีกครั้ง ซึ่งคนที่กำลังจะตกเป็นแม่พยักหน้าช้าๆ ยอมรับว่าคุมกำเนิดด้วยยาคุมเม็ด


ถ้าเกิดคุมด้วยยาเม็ด ก็เป็นไปได้ว่ายาอาจจะหมดอายุทำให้คุมไม่ได้ผล ...ยังไงหมอก็ตรวจไม่ผิดแน่ คุณไม่อยากได้เด็กเหรอ?” คำถามแทงใจดำทำให้ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากัน...ถูกที่เธอไม่คิดอยากจะมีลูกครั้ง แต่ใช่ว่าเกิดมาแล้วเธอจะไม่รัก ...ยังไงเด็กที่อยู่ในท้องก็ลูกของเธอ เลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ


ฉันเคยเสียลูกเลยกลัวค่ะ แต่ในเมื่อชะตาส่งเขามาฉันก็ดีใจที่ได้เป็นแม่...” แบมแบมคลี่ยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นอ่อนโยน ระคนดีใจ คนเป็นหมอเองถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่เด็กในท้องเป็นที่ต้องการของหญิงสาว ส่วนยูคยอมที่อึ้งนิ่งค้างไปชั่วขณะก็ยิ้มออกบางๆเมื่อเห็นว่าแบมแบมยิ้มออกมา จริงๆไม่ยิ้มที่ที่ปั้นแต่งขึ้น  บางทีเด็กในท้องอาจจะเป็นสิ่งที่ช่วยทำให้จิตใจของเธอดีขึ้นก็เป็นได้


พี่แบม...


พี่ตกใจนะยูคยอม แต่เขาอาจจะเป็นของขวัญสำหรับชีวิตพี่ พี่จะยืนหยัดเพื่อเขา” ร่างเย้ายวนหันมาพูด ช่างภาพหนุ่มพยักหน้ายิ้มยินดีที่เธอคิดเช่นนั้น


หมอสั่งยาให้แล้วนะครับ เอาใบสั่งยาไปยื่นที่แผนกจ่ายยาได้เลย” หมอยื่นใบสั่งยาให้ ยูคยอมรับแล้วช่วยพยุงแบมแบมออกมาจากห้องตรวจตรงไปที่แผนกจ่ายยา เขาให้เธอนั่งรอตรงเก้าอี้ส่วนตนเองก็ไปจัดการส่วนที่เหลือต่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่าบางอย่างที่เขาปิดบังไว้ด้วยการทิ้งมันลงถังขยะจะอยู่ใกล้มือแค่เอื้อม!


ดวงตาคู่สวยจ้องมองแผ่นหลังคนอายุน้อยกว่า รู้สึกขอบคุณในความหวังดีของเขาทุกๆเรื่อง  ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าถ้าไม่มียูคยอมอยู่เป็นเพื่อนจะเป็นยังไง ที่แน่ๆมันคงจะแย่กว่านี้ ...


อย่าคิดเรื่องเศร้าน่า” แบมแบมสะบัดหัวใจความคิดที่ทำให้จิตใจหดหู่ สำนึกเอาไว้ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่แค่คนเดียว ยังมีชีวิตเล็กๆในท้องด้วย ต้องดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้  เมื่อคิดได้เช่นนั้นเธอพยายามทำจิตใจให้สบายหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่านค่าเวลา ข้อความแล้วข้อความเล่าถูกไล่อ่านไปเรื่อยๆจนกระทั่ง....


พี่แบม! วางมันลงนะ” ยูคยอมหันกลับมาเห็นว่าหนังสือพิมพ์อยู่ในมือของอีกฝ่าย รีบตรงดิ่งกลับมายื้อแย่ง แต่มันช้าไปเสียแล้ว สิ่งที่ไม่อยากให้รู้ตอนนี้เจ้าตัวรู้แล้ว แถมจำได้แม่นราวกับกับอ่านมันมาเป็นสิบๆรอบ


กำลังปิดอะไรเหรอยูคยอม...นักธุรกิจหนุ่มเจ้าของกิจการโรงแรมชื่อดังกำลังจะแต่งงานสายฟ้าแลบ อันนี้หรือเปล่าที่เธอปิดพี่?” คำถามนั้นทำเอาช่างภาพหนุ่มเงียบ แววตาจ้องมองเธอด้วยความเป็นห่วง


พี่แบม...ผมขอโทษ


ไม่หรอก แค่น่าจะให้พี่แบมรู้ตั้งแต่ทีแรก พี่จะได้ตัดใจอะไรได้เร็วขึ้น ตอนแรกที่รู้ว่าต้องยังลังเลว่าจะบอกเขาดีไหม แต่เห็นแบบนี้คงไม่ต้อง


พี่จะไม่บอกเขาจริงๆเหรอ?”


อืม...แค่หนึ่งชีวิตพี่เลี้ยงเองได้ อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องมีปมด้อยที่ดันเกิดมาเป็นลูกเมียนอกกฏหมาย ” แบมแบมพูดเสียงมั่น ยูคยอมอดไม่ได้ที่จะดึงมือของอีกฝ่ายมากุมเอาไว้


ผมเป็นพ่อให้ได้นะครับ ลูกของพี่แบมผมจะรักเขาเหมือนลูกของผม ” ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อถูกอาสา แต่แล้วก็ส่ายหน้าช้าๆ จะรับได้อย่างไรความหวังดีที่มันมากไปขนาดนี้


ยูคยอมยังเด็กนะ อนาคตยังอีกไกล อย่ามาจบที่พี่เลย


แต่ผมเต็มใจนะ


พี่รู้แต่จะดีกว่าถ้ายูคยอมอยู่ข้างๆพี่แบบน้องชาย พี่ขอโทษนะที่ต้องพูดแบบนี้ แต่พี่ไม่ดีพอสำหรับยูคยอมหรอก” ช่างภาพหนุ่มไม่ดันทุรัง ยอมจำนนต่อเหตุผลของเธอ เขาไม่อยากให้หนักใจ และอีกอย่างตอนนี้ไม่ได้หวังครอบครอง แค่หวังให้เธอมีความสุขเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว


ถ้าพี่ต้องการแบบนั้นผมก็ยินดี แต่อย่าลืมนะครับ ผมยินดีถ้าพี่เปลี่ยนใจ



หลายวันต่อมา

 

เพราะตอนนี้ในท้องมีชีวิตเล็กๆอยู่ แบมแบมจึงเริ่มกลับมาดูแลตัวเองมากขึ้น ทั้งเรื่องอาหาร ออกกำลังกายและสุขภาพจิต โดยพยายามไม่คิดไม่แคร์เรื่องของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าพ่อของลูก หากแต่บางอย่างมันก็เหมือนยิ่งเลี่ยงยิ่งเจอ!


ตอนนี้ที่เป็นประเด็นร้อนแรงคงหนีไม่พ้น ทายาทตระกูลดัง และนักธุรกิจรูปหล่อมาร์ค ต้วน ที่ทำเอาสาวๆครึ่งประเทศฝันสลาย... ”  ขนาดกำลังซื้อของอยู่ในร้านสะดวกซื้อยังมีช่องข่าวแวดวงไฮโซออกข่าวของมาร์คตามหลอกหลอน แบมแบมที่กำลังเลือกน้ำผลไม้อยู่ถึงขั้นชะงักไปชั่วขณะจนยูคยอมต้องสะกิดเรียก


พี่แบมครับ


อ๊ะ!?...มีอะไรเหรอยูคยอม” ร่างเย้ายวนหันมาถามหน้าตาตื่น เหตุคงตกใจที่ถูกเรียก


เปล่าหรอก แค่อยากรู้ว่าพี่โอเคไหม?”


พี่แค่...


ผมว่า ถ้าพี่กับไปหาเขาแล้วบอกเรื่องลูก เขาจะต้องเลือกพี่แบมแน่ๆ” ยูคยอมตัดสินใจเอ่ยขึ้น เพราะดูจากอาการแล้วเธอยังตัดเขาไม่ขาด และอาจจะไม่มีทางขาดด้วย


ยูคยอมอยากให้พี่กลับไปเหรอ?”


ผมแค่คิดว่าบางทีพี่อาจจะมีความสุขกว่านี้” คำพูดที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงนั้น ทำให้แบมแบมรู้ทันทีว่าท่าทางของเธอยามเผลอคงเป็นเหมือนคนตัดใจไม่ขาด แต่หาใช่อย่างนั้นไม่ รักจริงและไม่อาจเลิกรัก หากแต่เธอตัดใจแล้วที่จะปล่อยผู้ชายคนนั้นไป ไม่มีวันที่จะกลับมาเหมือนเดิมอีก


งั้นเหรอพี่คงจะต้องกลับไปจริงๆซะแล้วมั้ง แต่พี่จะไปเพื่อตัดใจนะ ไม่ได้กลับไปเพื่อซบอกเขา” แบมแบมพูดอย่างยิ้มๆ พลางหยิบน้ำผลไม้ไปคิดเงินที่เคาท์เตอร์ ยูคยอมมองตามหลังอย่างทึ่งในความเด็ดเดี่ยว เขารู้ดีว่าเธอเจ็บแต่เธอเก่งมากที่กล้าตัดแล้วตัดเลยแบบนี้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 281 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #558 Zai33333333 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 23:44
    ใช่แบม มันต้องแบบนี้ อยู่ไห้เจ็บทำมัยล่ะ
    #558
    0
  2. #273 lovebam2x (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 18:16
    ฮืออออออออแบม ลองบอกมาร์คก่อนไหม แต่ใจนึงก็อยากให้มาร์คได้รับบทเรียนบ้าง
    #273
    0
  3. #268 ppploycb (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 00:57
    ใจเข้มแข็งมากๆ อย่างน้อยตอนนี้ก็สู้เพื่อลูกเนอะ
    #268
    0
  4. #243 janejanefc724 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 16:29
    แบมใจเด็ดอ่ะ
    สงสาร
    #243
    0
  5. #238 มิรา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 09:31

    ดีแล้วแบม เจ็บแต่จบ

    #238
    0
  6. #234 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 07:12
    อย่าไปบอกเลยแบม คนเห็นแก่ตัวแบบนั้น...
    #234
    0
  7. #221 PaulaPum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:45
    สู้ๆนะแบมๆ ฮืออ เก่งมากลูก
    #221
    0