[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 18 : EP18 | บ่วงรัดคอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    19 ก.ย. 61




รถคันหรูแล่นไปตามท้องถนน เจบีลอบมองหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าภรรยาอย่างถูกต้องตามกฏหมายเป็นระยะ เดรสรัดรูปสีดำสวมทับด้วยเสื้อโค้ดตัวยาว รองเท้าส้นเข็ม ทุกอย่างล้วนลงตัวเมื่อถูกหยิบมาไว้บนตัวของจินยอง จนเขาเองไม่อยากจะละสายตาไปทางอื่นแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว


คุณจ้องฉันนานเกินแล้วนะคะ


งั้นเหรอ ฉันไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่านาน ” คิ้วเข้มเลิกสูงขึ้น ไม่ยอมรับว่าตนเองจ้องนานไป จนใบหน้าหวานสะบัดเชิดหนีไปมองด้านอื่น


มือของเธอมันโล่งไปนะ” เสียงทุ้มดังขึ้นในหูก่อนที่มือบางจะถูกอีกฝ่ายดึงไปกุม


เอ๊ะ!...จะยังไงก็ช่างเถอะน่า ปล่อยสิ!


ไม่ได้หรอก ถ้าปล่อยให้เธอสวยไม่ครบสูตรแบบนี้ คนอื่นจะว่าเอาได้ว่าขี้เหนียวแม้กระทั่งกับเมียตัวเอง” ไม่พูดเปล่า เขาหยิบแหวนวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วสวมมันเข้านิ้วนางข้างซ้ายของเธอด้วย แน่นอนว่าการให้แหวนมันเป็นอะไรที่โรแมนติกมาก สามารถทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งยอมมอบชีวิตไว้กับผู้ให้ได้เลย หากแต่กรณีนี้มันไม่ใช่! คำพูดของเขามันแสดงถึงการห่วงหน้าตาตัวเองมากกว่าจะให้เธอด้วยหัวใจ หญิงสาวจึงไม่อยากรับมันไว้ ให้เป็นเครื่องตอกย้ำความรู้สึกเจ็บเบื้อลึกในใจ


ที่แท้ก็ห่วงหน้าตาตัวเองถอดออกไปเลยนะ ฉันไม่สวม


ห้ามเอาออกเด็ดขาด ถ้าขืนไม่ฟังกันละก็คืนนี้จะจัดให้หนักเลย


จัดบ้าอะไรของคุณ ฉันไม่เล่นด้วยหรอกนะ” ความตั้งใจที่จะเอาแหวนออกจากนิ้วหายไปทันทีที่เข้าพูดจาสองแง่สองง่าม ไม่ได้กลัวนะ แค่กันเอาไว้ดีกว่าแก้ ยอมๆทำตามที่เขาสั่งไปก็แล้วกัน


ด้านแจ็คสันที่นั่งด้านหน้าข้างคนขับ เห็นทุกอย่างผ่านกระจก ลอบส่ายหัวกับการกระทำของเจ้านาย ให้แหวนเป็นความคิดที่ดี แต่เรื่องปากหนักเฉไฉไปเรื่อย มันส่งผลกระทบต่อจิตใจของจินยอง


เจ้านายนี่ไม่รู้อะไรซะบ้างเลย รู้สึกยังไงก็บอกไปสิครับ”  เสียงทุ้มใหญ่ดังขัดจังหวะขึ้น ทำให้จินยองอดไม่ได้ที่จะสนใจคำพูดนั้น


หมายความว่ายังไงแจ็คสัน


ไร้สาระน่า เรื่องแหวนฉันอยากให้ก็เลยให้ ไม่มีความหมายมากกว่านั้นสักหน่อย”  เจบีพูดปิดโอกาสทุกอย่าง หญิงสาวจึงหันกลับไปมองวิวข้างทางแทน ในเมื่อพูดมาซะขนาดนี้จะให้เธอหวังอะไรได้อีก! แต่ถ้าเธอลองหันมามองหน้าของอีกฝ่ายสักนิด ก็จะรู้ว่าเขาดูลุกลี้ลุกลนผิดปกติ ...ขนาดเจ้าตัวเองยังไม่อยากจะเชื่อว่าตนจะขี้ขลาดถึงขั้นไม่กล้าพูดออกไปตรงๆเช่นนี้


“...” สุดท้ายต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในความเงียบ แจ็คสันเองลอบส่ายหัวเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันก็ไม่ทราบได้ รู้สึกคันปากอยากจะย้อนผู้เป็นนายออกไปเสียจริง! ให้เพราะอยากให้ไม่มีอะไรพิเศษไม่พิเศษจริงๆน่ะหรือในเมื่อแหวนวงนั้นเป็นแหวนที่ส่งต่อมายังรุ่นต่อรุ่น สำหรับให้ลูกสะใภ้ของตระกูลเป็นผู้สวมใส่ ปากแข็งถึงขั้นไม่ยอมบอกความสำคัญของแหวนวงนั้น เจ้านายของเขาช่างเป็นคนที่


งี่เง่าจริงๆ


 จินยองเพิ่งจะรู้ว่าลูกค้าคนสำคัญที่เจบีพูดถึงคือพ่อของมิเคลล่า ซึ่งตัวมิเคลล่าเองก็มาด้วยด้วย ยอมรับว่ามองหน้าอีกฝ่ายหนึ่งไม่ติด เพราะคราวก่อนบอกมิเคลล่าไปว่าเป็นเลขา แต่วันนี้เจบีกลับแนะนำว่าเธอเป็นภรรยา


ภรรยาแหมยินดีด้วยนะคะ” ริมฝีปากเรียวของสาวสวยเยียดยิ้ม แต่ดวงตากลับจิกจ้อง


เอ่อขอบคุณค่ะ” จินยองกล่าวขอบคุณ มิเคลล่าเป็นลูกครึ่งเลยใช้ภาษาอังกฤษทำให้จินยองเข้าใจทุกคำพูดของมิเคลล่า แต่ไม่กล้าพอจะปฏิเสธเพราะทำแบบนั้นจะเป็นการฉีกหน้าเจบีมากเกินไป


เข้าประเด็นกันดีกว่าครับ ผมเองร้อนใจเรื่องการขยายสาขาโรงแรมเพิ่มเหมือนกัน” ชายหนุ่มที่ไม่รู้สึกถึงสงครามเย็นไร้เสียงของสองสาว เริ่มพูดเข้าเรื่องธุรกิจกับผู้เป็นพ่อของมิเคลล่า อย่างเป็นงานเป็นการ จินยองเองมีเผลอแสดงความคิดเห็นออกไปด้วย เพราะธุรกิจโรงแรมของเจบีก็ใกล้เคียงกับงานของเธอที่ไทย


การกระทำของจินยองทำให้เจบีลอบยิ้ม แม้ว่ากำลังอยู่ในเรื่องที่เครียดก็ตามที แจ็คสันที่คอยช่วยจดรายระเอียดทุกอย่างอยู่ก็เช่นกัน เพราะแบบนี้แหละที่เรียกว่าเหมาะสมยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยก ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตาสวย แต่มันสมองและไหวพริบก็สามารถที่เดินเคียงข้างเจบีได้


ครืด..../เอ่อ..ของผมเอง ขอตัวสักครู่นะครับ รบกวนคุณจินยองช่วยดูส่วนของผมไปก่อนนะครับ” เสียงมือถือในกระเป๋าเสื้อสูทดังสั่นขึ้น แจ็คสันโค้งหัวขออภัยออกไปรับสาย ทิ้งให้งานเลขาจำเป็นให้จินยองรับช่วงต่อไปโดยปริยาย


คิ้วหนาดำเข้มของแจ็คสันขมวดเขาหากันเมื่อเห็นเบอร์ปลายสายจากไทย  เขาไม่ได้มีญาติที่นั่น จะมีก็แค่ลูกน้องที่คอยติดตามแบมแบมคนที่ผู้เป็นนายห่วงนักห่วงหนา


ฮัลโหล....ว่าไงนะ....” จากประโยคตอบโต้กันไม่กี่ประโยค ชายร่างสมส่วนก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะลอบหันหน้าไปมองเจบีและจินยองที่กำลังคุยงานอยู่...บางทีช่วงเวลาที่กำลังจะมีความสุขมันก็แสนสั้น มันคงเกิดขึ้นกับทั้งคู่แน่ถ้าเขารายงานเรื่องที่เพิ่งจะรู้มา...


ขอโทษนะครับเจ้านาย นี่เป็นทางเลือกที่ดีแล้ว” แจ็คสันตัดสินใจไม่บอกเรื่องแบมแบม ตอนนี้ถึงแม้ว่าเจบีจะรู้ความรู้สึกของตนดี แต่อย่างไรเสีย...ผู้หญิงที่ชื่อแบมแบมเป็นที่หนึ่งเสมอ ไม่ว่าจะทำอะไรหรืออยู่กับใครหากแบมแบมร้องไห้เจบีจะทิ้งทุกอย่างแล้วไปหาอย่างไม่ลังเลและแน่นอนว่าแจ็คสันไม่ต้องการให้เจ้านายทิ้งผู้หญิงที่ยิ่งกว่าดีพร้อมอย่างจินยอง ไม่ว่าการทิ้งนั้นจะแค่หนึ่งวันหรือสองวันก็ตามที

 

 


ไทย


ตั้งแต่แบมแบมออกจากบ้านไปทุกอย่างความสดใสและความสุขในชีวิตของมาร์คก็จางหายไป อยากจะคุยอยากจะอธิบาย วิ่งรอกหาทุกทีที่คิดว่าจะเจอ แต่ก็ไม่มีแม้เงา


ปึง!!”  ขณะที่กำลังนั่งจมอยู่กับความคิดของตนเอง เสียงเปิดประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอย่างแรง ไม่มีแม้คำขออนุญาตจากแขกที่ไม่ได้รับเชิญ!


มาร์ค!! นี่งานแต่งของแกเลื่อนเข้ามาเหรออีกแล้วเหรอ!” เพื่อนที่สนิทที่เคยควบตำแหน่งว่าทีศัตรูหัวใจเดินเข้ามาถามหน้าตาตื่น เพราะไม่อยากจะเชื่อกับข่าวใหม่ที่เพิ่งรู้มา


ตามทีแกรู้มานั่นแหละ” เสียงทุ้มตอบราบเรียบไม่ตกใจกับการเข้ามาของอีกฝ่ายเลยสักนิด


แกบ้าไปแล้วหรือไงมาร์ค จะบ้าตายนี่ฉันยังตามหาคุณเลขาไม่เจอยังต้องมาปวดหัวกับเรื่องของแกอีก” ไบรอันนั่งนั่งที่โซฟาเอามือกุมหัว ทั้งๆที่ตนเองก็มีเรื่องกลุ้มใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะห่วงเพื่อน


ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันหรอก มาคิดดูแล้วถึงจะได้เจอแบมอีกครั้ง แต่ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้เธอยอมกลับมาเคียงข้างฉัน  ” มาร์คพูดเรื่องตัวเองเสียงราบเรียบเหมือนทำใจได้ ทั้งๆที่เจ็บแสนเจ็บ คนที่สนิทกันมานานก็พอจะมองออก


แกโอเคแน่เหรอมาร์ค


ฉันไม่รู้หรอกว่าโอเคไหม ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่อยากจะร้องไห้ แต่มันร้องไม่ออก...ฉันว่านี่เป็นบทลงโทษที่ฉันไม่เห็นค่าของแบมตั้งแต่แรก มันคงสมควรแล้วล่ะ” แผ่นหลังกว้างเอนพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาเหม่อมองเพดาน ไบรอันมองเพื่อนพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ บางทีชีวิตคนมันก็ยิ่งกว่าละคร


ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกล่ะ


ไม่มีใครช่วยฉันได้หรอก ส่วนแกน่ะอ่านนี่แล้วเลิกตามหาคุณจินยองซะเถอะ ” มือแกร่งหยิบซองสีขาวส่งให้เพื่อน ไบรอันรับมาเปิดอ่าน ข้อความแต่ละบรรทัดทำเอาใจของชายหนุ่มห่อเหี่ยว ไม่อยากจะเชื่อ ว่าทุกอย่างมันจะเป็นเช่นนั้น


จดหมายลาออก ? แถมยังลาออกไปแต่งงานด้วย ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณเลขามีแฟน”              

                                                                                                                               

ฉันเองก็เพิ่งจะรู้ แต่อย่างว่าเราทั้งคู่ต่างไม่ได้รู้เบื้องลึกในชีวิตของเธอเลย ดังนั้นมันไม่แปลกหากวันหนึ่งเธอจะลาออกไปแต่งงาน


โธ่ นี่ฉันอุตส่าห์เล็งเลขาเอาไว้นะ ดูสิฉันออกตามหาเป็นเดือนดันหนีไปแต่งงานซะอย่างนั้น” ไบรอันพูดอย่างเสียงดาย หากแต่มาร์คไม่คิดว่าเพื่อนจะเสียใจอะไรจริงจัง ในเมื่อเจ้าตัวเป็นคนตัดใจเรื่องผู้หญิงง่าย บางคนเห็นบอกว่ารักจะเป็นจะตายรุ่งขึ้นอีกวันก็ไม่สนใจเสียดื้อๆ


ทำใจซะเถอะ ” มาร์คพูดสั้นๆก่อนจะหยิบเอกสารงานมาดู ไบรอันเองก็นั่งมองเงียบๆ อีกไม่ถึงสิบวันงานแต่งระหว่างมาร์คกับมินอาจะถูกจัดขึ้น เขาเดาได้เลยว่าจากนี้มาร์คจะกลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจยิ่งกว่าเมื่อก่อนแน่ๆ


แบมไม่ได้มีท่าทีว่าจะไปจากแกง่ายๆ แล้วทำไมอยู่ๆเธอถึงได้ไป” ไบรอันเอ่ยถามหลังจากนั่งเงียบกันมานานเกือบชั่วโมง มาร์ควางปากกาลงก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด


เพราะฉันทำมินอาท้อง แบมถึงได้ไป


ท้อง?” แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เท่าที่รู้มาร์คไม่ค่อยสนใจผู้หญิงคนไหนนอกจากแบมแบม แล้วทำไมอยู่ๆถึงได้ไปมีลูกกับมินอาได้


มันเป็นเรื่องพลาด ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น” เมื่อได้ยินเช่นนั้นไบรอันก็เงียบไม่เอ่ยปากถามอะไรอีก ยิ่งถามอาจจะยิ่งเป็นการตอกย้ำเพื่อน ปล่อยให้เจ้าตัวอยู่งียบๆไปดีกว่า


ก๊อกๆ ” เสียงเคาะประตูทำลายความเงียบ มาร์คไม่ได้เอ่ยปากอนุญาติ แต่คนด้านนอกก็ถือวิสาสะเปิดเข้ามา


พี่มาร์คคะ วันนี้หนูมินต้องตรวจครรภ์ พี่ไปกับหนูมินนะคะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างอารมณืดี พร้อมเดินเฉิดฉายมาหามาร์คที่โต๊ะทำงานไม่มีการทักทายไบรอันสักนิด เพราะรู้ว่าไบรอันไม่ค่อยจะชอบหน้าเธอ


อืม ไปสิ ฉันไปก่อนนะไบรอัน” มาร์คขยับกายลุกขึ้นอย่างว่าง่าย แต่แววตาเหมือนคนจิตใจไม่มีผิด ไบรอันจึงอดไม่ได้ที่จะถามแทงใจดำคนบางคนขึ้น


มินอาเธอมีความสุขหรือปล่าที่ได้ผู้ชายไร้หัวใจมาเคียงข้าง?”


พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงคะ?” หญิงสาวไม่ถามแต่กลับถามกลับด้วยน้ำเสียงไร้เรียงสา หากแต่แววตาไม่ใช่(?) ไบรอันมองออกว่าแววตานั้นกำลังสื่อว่าไม่แคร์ต่อคำพูดของเขา เพราะสุดท้ายมาร์คก็อยู่กับเธอ


ช่างเถอะ ถือว่าผมไม่ได้ถามแล้วกัน แต่ยังไงอย่าลืมล่ะว่าคุณก็ได้แค่ตัวของเพื่อนผม ไม่มีทางได้ใจเขาหรอก


พี่มาร์คไม่รักมินอาก็ไม่เป็นไร ขอเพียงรักลูกของเราก็พอ ไปกันเถอะค่ะพี่มาร์ค ” มินอาคว้าข้อมือของชายที่ยืนนิ่งไม่คิดจะตอบโต้ช่วยเธอออกไปจากห้องทำงาน ไบรอันมองตามพร้อมกับคำอวยพรในใจ เมื่อเวลานั้นมาถึงทนให้ได้แล้วกัน เพราะคนอย่างมาร์ค จะเย็นชาไร้หัวใจได้มากกว่านี้อีกหลายเท่า! 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #272 lovebam2x (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 18:09
    เกลียดดดดดดดดดดดด
    #272
    0
  2. #267 ppploycb (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 00:47
    เฮ้ออออออ เรื่องกำลังจะดีแท้ๆกลับแย่ลงซะงั้น
    #267
    0
  3. #237 มิรา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 08:54

    สมน้ำหน้ามาร์ค

    #237
    0
  4. #233 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 07:07
    อินี่หนิ เดี๋ยวแม่จะตบให้คว่ำ
    #233
    0