บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 55 : บทที่ 15 (1) อัพเพิ่มมมมมม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    30 มี.ค. 61




        รัตน์วลีผลักประตูให้เปิดออก สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเดินถือแฟ้มเอกสารสีดำเข้ามาในห้องทำงานกว้าง ตรงไปยังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีผู้ชายร่างยักษ์นั่งอยู่เบื้องหลัง

                “พี่เอริค

ใบหน้าคมคายนิ่งเรียบ นัยน์ตาสีเทาตวัดขึ้นมองเธอแวบหนึ่งก่อนจะกลับไปจดจ่ออยู่ที่หน้าจอแล็บท็อปเช่นเดิมความเย็นชาไม่ได้เผชิญมานานจนสูญเสียความเคยชินทำให้ร่างกายของเธอชะงักค้างไปครู่หนึ่ง

                “เอกสารที่ต้องเซ็นค่ะ

                “...”

เมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่กำลังจดจ่อสนใจหน้าจอแล็บท็อปเธอจึงวางเอกสารไว้บนโต๊ะ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ทุกๆ วัน เขาจะเป็นฝ่ายเรียกเธอเข้ามาในห้องนี้บ่อยๆ ทว่าวันนี้กลับเป็นเธอที่ต้องพยายามหาเรื่องเข้ามาในห้องนี้ด้วยตัวเอง และพยายามหาเรื่องมาพูดกับเขา แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาถ้าไม่ใช่การถามคำตอบคำ ก็เป็นความเงียบกริบ

 เอกสารนี่ก็เหมือนกัน ความจริงแล้ววิลเลียมต้องเป็นคนเอามาให้เขา แต่เธอก็เป็นคนอาสาเอาเข้ามาเอง ทว่าผลที่ได้ก็ไม่ได้ต่างจากทุกๆ ครั้งที่เธอพยายามพูดกับเขา

                “จะเที่ยงแล้วจะออกไปหาอะไรกิน หรือจะสั่งมากินที่ห้องคะเพราะรู้ว่าเรื่องระหว่างเธอกับเขามันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ความรู้สึกเกลียดที่มีต่อเธอกับน้ามันสะสมมานานนับสิบกว่าปี จะให้เขาทำใจยอมรับปุบปับมันคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ รัตน์วลีจึงได้แต่ข่มความรู้สึกของตัวเองลงไปก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง

                “กินที่นี่ละกัน

                “แล้วพี่อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมคะ

อะไรก็ได้ ง่ายๆ สั่งมาเถอะ

                นัยน์ตาสีนิลจ้องใบหน้าคมคายไม่กระพริบ พยายามค้นหาว่าเขาคิดอะไรอยู่ ค้นหาว่าเขากำลังจะให้ความสัมพันธ์ไม่ชัดเจนนี้ดำเนินต่อไป หรือจะให้มันจบลง ทว่าไม่ว่าจะจ้องนานเท่าไรเธอก็ไม่รู้อะไรเลย

ค่ะเสียงรัตน์วลีแข็งขึ้น ก็ในเมื่อเขาไม่อยากพูดกับเธอ เธอก็จะไม่พูดกับเขาบ้าง

ก็รู้อยู่หรอกว่าการให้เขายอมรับน้าของเธอมันเป็นเรื่องยาก แต่ก่อนที่เขาจะมาทำให้เธอรู้สึกด้วยมากขนาดนี้ เขาควรคิดแล้วสิ ไม่ใช่มาคิดเอาตอนที่ทุกอย่างมันลึกซึ้งไปแล้วแบบนี้ หรือถ้าเขาอยากให้มันจบก็ควรพูดออกมาตรงๆ ไม่ใช่มาทำค้างๆ คาๆ ให้เธอทรมานเล่นๆ อย่างที่เขากำลังทำอยู่...

 

                ทั้งๆ ที่เขาเองก็ตั้งใจให้เป็นอย่างนั้น ทว่าแววตาหม่นแสงและเสียงที่กระด้างขึ้นของคนที่หมุนตัวเดินออกจากห้องไปทำให้หัวใจของเขาดิ่งวูบ ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อประตูห้องถูกปิดลง ร่างสูงลุกจากเก้าอี้เดินไปพิงไหล่กับผนังกระจก ซุกมือลงกระเป๋า นัยน์ตาสีเทาทอดมองไปยังวิวเบื้องล่างอย่างเหม่อลอย เขาเอาแต่ครุ่นคิดถึงปัญหาที่เกิดขึ้น ซึ่งมันอยู่เหนือการควบคุมอย่างสิ้นเชิง

เขาไม่ใช่คนที่โลเล หรือมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ทำไปแล้ว แต่เรื่องนี้กลับทำให้เขาเป็นกังวลจนต้องกลับมาคิดถึงมันซ้ำๆ

                เขาไม่เคยคิดว่ามาก่อนว่าจะมีผู้หญิงคนไหนสามารถสร้างแรงดึงดูดกับหัวใจของเขาได้มากเท่านี้ แม้จะเคยคบกับผู้หญิงมาบ้างสมัยเรียนอยู่ ทว่าเขาก็ไม่เคยรักใคร และก็ไม่เคยคบกับใครได้นานเลยสักคน คงเป็นเพราะเขาชอบความเรียบง่าย ไม่ชอบงอนง้อใคร ไม่ชอบความหยุมหยิม และรักความเป็นส่วนตัวสูงมากนั่นเอง และถึงแม้จะไม่ได้คบกับใครจริงจังอีกหลังเรียนจบ แต่เมื่อต้องการ... เขาก็ไม่เคยขาดแคลนผู้หญิงแต่อย่างใด

                ทว่ากับรัตน์วลีมันไม่ใช่ เธอทำให้เขาห้ามใจตัวเองไม่ได้ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอคือคนที่ไม่สมควรจะรู้สึกอะไรด้วย และยิ่งได้อยู่ใกล้ความรู้สึกก็ยิ่งลึกซึ้ง ยิ่งได้สัมผัสเขาก็ยิ่งอยากได้อีก

                ซึ่งเขายอมรับว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัว รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองคงทำใจยอมรับน้าของเธอไม่ได้ แต่เขาก็ยังอยากกอด อยากจูบ อยากครอบครอง ไม่อยากให้เธอมองใคร อยากเป็นคนสำคัญที่สุด อยากเป็นเจ้าของเธอเพียงผู้เดียว แต่เขากลับยอมให้ผู้หญิงที่ทำให้ครอบครัวของเขาต้องพังทลายได้อย่างที่ต้องการไม่ได้...

*........................................................................*

          ต่อจ้า...


คงเป็นเพราะเมื่อสิบกว่าปีก่อนกานต์สินีไม่ได้สิ่งที่เธอต้องการ เธอถึงได้แค้น และทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่อยากจะได้ไปแบบนี้...

ตอนที่พ่อของเขาขอหย่ากับแม่ แม่ของเขาบอกจะยอมหย่าหากพ่อยอมเซ็นยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้กับเขาและไรอัน พ่อเขายอมทำตามเงื่อนไขของแม่ ตอนที่จดทะเบียนสมรสกับกานต์สินีพ่อของเขาจึงเป็นแค่คนตัวเปล่าที่กินเงินเดือนในตำแหน่งผู้บริหารจากบริษัทแกรนด์เอนเตอร์ไพรส์เท่านั้น และหลังจากที่ท่านออกจากตำแหน่งท่านก็ยังได้เงินเดือนในตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษ ซึ่งเป็นจำนวนต่อเดือนที่มากโขอยู่ แต่ดูเหมือนนั่นจะยังไม่เพียงพอกับคนที่ไม่เคยรู้จักคำว่าพอ กานต์สินีจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้รัตน์วลีได้แต่งงานกับเขา นั่นเขารู้ตั้งแต่ที่เธอวางยาเขาครั้งนั้นแล้ว 

ทั้งๆ ที่รู้ความต้องการของแม่เลี้ยงหน้าเงิน ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ควรให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอเริ่มต้น  แต่เขาก็หยุดมันไม่ได้ คงเพราะช่วงเวลานั้นเขาไม่ได้เห็นหน้าน้าของเธอด้วยกำแพงที่ตั้งไว้ทั้งหนาและสูงมาตลอดหลายปีจึงเริ่มพังทลายลง...

หรือเขาควรหยุดทุกอย่างตอนนี้ ก่อนที่มันจะลึกซึ้งไปกว่าที่เป็น!

เจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ถอนหายใจอย่างเคร่งเครียด... ความคิดนี้ผุดขึ้นมาตั้งแต่ตอนเช้าที่ได้เห็นรอยยิ้มสมใจของกานต์สินีตอนที่บังเอิญเข้ามาเห็นความใกล้ชิดระหว่างเขากับรัตน์วลี และตั้งแต่ตอนนั้นอีกเช่นกันที่เขาทำตัวเหินห่างกับรัตน์วลี เพราะตั้งใจจะทำตามความคิดที่ผุดขึ้นมาย้ำเตือนซ้ำๆ

                ก๊อก ก๊อก ก๊อก

                เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มหลุดออกจากภวังค์ความคิดที่น่าสับสน

                “อาหารเที่ยงมาแล้วครับวิลเลียมว่าพลางยกผัดไทยกุ้งสดมาวางไว้ที่โต๊ะเล็กๆ ที่ตั้งอยู่มุมห้อง เพราะเขาอยู่เมืองไทยมานาน เรียนที่ไทย มีเพื่อนเป็นคนไทย เขาจึงชินกับการกินอาหารไทย อีกทั้งเขาเป็นคนไม่ชอบอะไรยุ่งยาก อาหารที่กินประจำจึงมักเป็นอาหารจานเดียวมากกว่าจะเป็นอาหารหรูเลิศเต็มโต๊ะ ที่กินยังไงก็กินไม่หมด ซึ่งเป็นการสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ

                ทว่าสิ่งที่ขัดใจเขามากที่สุดคือคนที่ยกอาหารมาให้ไม่ใช่คนที่เดินเข้าเดินออกห้องของเขาเป็นว่าเล่นตั้งแต่เช้าจดเที่ยง

                “ทำไมมีจานเดียว

                “หิวมากเหรอครับ เดี๋ยวผมให้คนจัดขึ้นมาอีกที่วิลเลียมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกใจที่แสร้งทำขึ้น

                “รัตน์ล่ะ

                “คุณรัตน์เพื่อนมาหาครับ เห็นว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อนด้วย

                “อืม

                “น่าจะเป็นผู้ชายนะครับ เห็นคุณรัตน์เรียกว่าโอม ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเพื่อนหรือแฟนกันแน่

                “ไม่ได้อยากรู้เอริคว่า ในเมื่อเขาคิดจะปล่อยเธอไป เธอจะมีใครมาชอบ หรือจะไปไหนกับใครมันก็ไม่เกี่ยวกับเขาอีก มันยิ่งดีเสียอีกเธอควรมีใครสักคนที่ดูแลเธอได้ และทำให้เธอมีความสุขอย่างที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะทำให้เธอได้ไหม

                “เห็นว่าจะไปกินข้าวร้านสวีตฟู้ด ด้วยนะครับ ไม่น่าจะใช่เพื่อนธรรมดาจริงๆ

                “ออกไปได้แล้ว

                “ร้านนั้นอาหารอร่อย บรรยากาศโรแมนติมากด้วย ผู้ชายหลายคนชอบขอแฟนแต่งงานที่นั่น ภรรยาผมก็ชอบมากเลยตอนที่ผมพาเธอไปที่นั่นตอนวันครบรอบแต่งงานโรเจอร์พูดต่อ ทำเป็นไม่รับรู้เสียงที่เริ่มห้วนของของเจ้านายหนุ่มรุ่นลูก

                “ไม่ออกไปใช่ไหม งั้นผมออกไปเองก็ได้

                “จะไปสวีตฟู้ดเหรอครับ ผมแนะนำให้สั่งสเต็กแซลม่อนนะ อร่อยมาก

                ปัง!

                สิ้นคำเขาประตูห้องก็กระแทกปิดเสียงดัง แต่แทนที่วิลเลียมจะตกใจเขากลับหัวเราะลั่นกับอาการที่เจ้านายหนุ่มรุ่นลูกแสดงออกมา

 

*........................................................................*

เมื่อกี้อัพผิดตอนจ้า ต้องอ่านตอนนี้ก่อนน้า

ช่วงนี้เบลอมากมาย แงๆ


*........................................................................*


ร่วมพูดคุยกัน สอบถามนิยาย และเล่นเกมชิงของที่ระลึกได้ที่แฟนเพจ 'สุนิตย์ ดอกเหมย' นะคะ


*........................................................................*



มาแล้วจ้า....

เหมยไปงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติวันที่ 29 มีนาคม - 2 เมษายน นะคะ

ไปเจอกันได้ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต์ 

บูธไลต์ ออฟ เลิฟ N49 โซน C ชั้น 1

*........................................................................*


ผลงานที่ได้ตีพิมพ์แล้ว (กดลิงค์ไปหน้านิยายที่รูปได้เลยค่ะ)

          1. หน้ากากซาตาน

          2.เล่ห์ร้ายร่ายรัก ซีรีส์ชุดสุภาพบุรุษเล่ห์รัก (รอรีปริ้น)

          3. เล่ห์ร้ายลวงใจ  ซีรีส์ชุดสุภาพบุรุษเล่ห์รัก (รอรีปริ้น)

          4. รอยรักทัณฑ์มัจจุราช ซีรีส์ชุดมัจจุราชร่ายรัก

          5.เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช ซีรีส์ชุดมัจจุราชร่ายรัก

          6.กลรักเกมมัจจุราช ซีรีส์ชุดมัจจุราชร่ายรัก

          7.หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

          8.เถื่อนรักจอมมาร

          9.ประกาศิตรักเทพบุตรมาร

          10.อาญารักซ่อนใจ

          11.ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ

   

      

           


*........................................................................*

เล่ห์ร้ายร่ายรัก

(ฉบับปรับปรุง)


 

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ พีชยา เจอกับผู้ชายที่เธอการันตรีสรรพคุณไว้เสร็จสรรพว่า ไร้มารยาท งี่เง่า เอาแต่ใจ และลามกเป็นที่สุดอย่าง แมทธิว เคนตัน เขาทำให้เธอไปสัมภาษณ์งานกับบริษัทในฝันไม่ทัน แถมยังลากเธอขึ้นรถแล้วก็ขโมยจูบแรกของเธอไปอย่างหน้าไม่อาย เรื่องมันคงจะจบแค่นั้นถ้าเขาจะไม่ตามมาจนถึงบ้าน แล้วยื่นข้อเสนอให้เธอไปเป็นผู้หญิงของเขา!

          แค่เพียงจุมพิตเดียวก็ทำให้นักธุรกิจที่คิดถึงแต่ผลกำไรอย่างแมทธิวยอมขาดทุนย่อยยับ เพื่อให้ได้ครอบครองเรือนร่างงดงามนั้นสักครั้ง ขนาดเธอทั้งพยศ ทั้งวิ่งหนี แต่เขาก็ยังต้องการให้เธอมาเป็นผู้หญิงของเขา และยิ่งนานวันก็ยิ่งหลงใหลเธอมากขึ้น ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายอีกแล้ว หากแต่เป็นทั้งหมดที่หลอมรวมเป็นผู้หญิงที่ชื่อว่า ‘พีชยา เตชะสกุล
 

 “ต่อไปก็อย่าหาเรื่องอีกล่ะ เพราะครั้งต่อไปเธอคงไม่มีพรหมจรรย์ไว้พิสูจน์ความบริสุทธิ์อีกแล้ว” คำพูดร้ายกาจที่หลุดออกมาด้วยความโมโหทำให้คนพูดแทบอยากชกหน้าตัวเองแรงๆสักทีสองที ยิ่งเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและตัดพ้อทำให้ชายหนุ่มอยากตัดลิ้นชั่วๆของเขาทิ้งเสียเดี๋ยวนั้น

มือหนายกขึ้นทึ้งผมตัวเองอย่างหงุดหงิด นี้เขากำลังจะเป็นบ้าเพราะผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียว ทุกครั้งที่เห็นเธอพูดหรือยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น เขาก็แทบคลั่ง ทีกับเขาแทนที่จะออดอ้อน ทำตัวให้เขารัก เธอกลับทั้งดื้อ ทั้งรั้น ทั้งพยศ จนเขาอดโมโหไม่ได้

       “จะไปไหน” เสียงห้วนเอ่ย ร่างหนาใช้ความว่องไวกระโจนที่เดียวคว้าร่างในผ้าห่มไว้ กักขังร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนแข็งแกร่ง

        ริมฝีปากได้รูปฉกลงบนริมฝีปากเรื่อดูดซับชกชิมความหวานฉ่ำถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายต่อต้านและขัดขืนเพียงใด แต่นาทีนี้ต่อให้ฟ้าถล่มดินทะลายลงตรงหน้า ก็อย่าหวังว่าเขาจะปล่อยให้หญิงสาวหลุดรอดจากอ้อมแขนไปได้ มือหนากระชากผ้าห่มผืนใหญ่ออกจากร่างระหง ลูบไล้ไปทั่วผิวกายเนียนนุ่มดุจแพรไหมส่งความร้อนจากฝ่ามือให้ลามเลียไปทั่วร่างเล็กสมส่วน มอมเมาหญิงสาวให้หลงอยู่ในวงวนพิศวาสของตัวเอง

ตอนนี้เขาไม่รับรู้อะไรทั้ง สิ้น รู้เพียงแต่ว่าเธอเป็นของเขา ของเขาคนเดียวเท่านั้น

นี่พรหมจรรย์ของเธอมีค่าแค่เพียงใช้พิสูจน์ ว่าเธอบริสุทธิ์ไม่ได้มั่วผู้ชายอย่างที่เขาคิดสินะ ริมฝีปากสีเรื่อยกขึ้นอย่างขมขืน ความรวดร้าวแล่นกระจายไปทั่วทั้งหัวใจแล้วค่อยๆลามไปจนทั่วร่างกาย หยดน้ำใสๆหยดลงมาจนต้องยกมือขึ้นเช็ดลวกๆ เธอไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอของตัวเอง

          พีชยากระเสือกกระสนลงจากเตียง ร่างเล็กดูต้วมเตี้ยมเดินลากผ้าห่มผืนใหญ่ มือบางยึดผ้าห่มไว้แน่น จุดหมายคือทางออกเดียวของห้องนอน

          “กรี๊ด!!!” หญิงสาวกรีดร้องลั่น เมื่ออยู่ดีๆ คนที่นอนอยู่บนเตียงก็ถลันเข้ามาอย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน ร่างเล็กถูกดึงให้ล่มลงบนเตียงทาบทับด้วยร่างหนาหนักอึ้ง ดวงตาสองคู่มองสบกันอย่างถอนสายตาไม่ได้

ซีรีย์ชุด... สุภาพบุรุษเล่ห์รัก มี 2 เรื่องค่ะ

         อันดับที่ 1 เรื่อง เล่ห์ร้ายร่ายรัก (แมทธิว+พีชชา)

         อันดับที่ 2 เรื่อง เล่ห์ร้ายลวงใจ (ฌอน+ศศิพัชร์)

*........................................................................*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1023 mewmew8361 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 14:18
    ปล่อยรัตน์ไปเถอะ ไม่ได้สงสารรัตน์นะ สงสารพี่เอริคนั่นแหละ ไม่รู้ว่าอีแม่เลี้ยงมีแผนร้ายอะไร
    #1,023
    0
  2. #1022 พลอย อัสดารัตน์ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 08:54
    ขำวิลเลียมกับโรเจอร์ ส่วนหนูรัตน์คงจะเทอิพี่ชัวร์ๆ
    #1,022
    0
  3. #1021 berry_auuka (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 07:25
    เกลียดอิพี่เอริคจัง รัตน์เทไปจริงๆเลย
    #1,021
    0
  4. #1020 pookpook502 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 00:26
    ไหนจะปล่อยรัตน์ไปไงค่ะ
    #1,020
    0
  5. #1019 pookpook502 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 23:55
    สงสารรัตน์จังเลย
    #1,019
    0
  6. #1018 Cheeryblue (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 23:24
    รัตน์น่าสงสารนะ รักเขาไปหมดทั้งใจ ให้ไปหมดทั้งตัว แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ ความไม่ชัดเจน รัตน์มีค่าแค่ตอนอิริคเหงา เสียทั้งขึ้นทั้งล่อง บางทีความรัก ความอดทนของรัตน์ อาจเดินทางมาจนสุดทางแล้ว แค่เลือกจะอยู่หรือจะไปแค่นั้น ถ้าอิริคยังเมินเฉยเย็นชาใส่ รับรองรัตน์ไปแน่
    #1,018
    0
  7. #1017 beebeeka2 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 21:26
    อยากจบแบบเจ็บๆใช่มั๊ยพี่เอริค เตรียมใจรอน้องเทก่อนได้เลย แล้วอย่ามาง้อเสียให้ยาก​ เพราะน้องใจเด็ดกว่าที่พี่คิด​ รอสมน้ำหน้าคุณพี่เอริค
    #1,017
    0
  8. #1016 Pandapompom (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:54
    รัตน์ทิ้งพี่เอริคเลย
    #1,016
    0
  9. #1015 aemly (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:39
    พี่ทำไมทำงี้อะ!!!
    #1,015
    0
  10. #1014 dokao (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:20
    นุ๋รัตน์หนีปัยต่างประเทศดีกว่าเนอะ
    #1,014
    0
  11. #1013 Prachaan (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 19:33
    เอริคเห็นแก่ตัวอ่าาา สมควรโดนเทได้แล้ววว
    #1,013
    0