บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 40 : บทที่ 11 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,621
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    10 มี.ค. 61

               


                  

          “รัตน์” เสียงเรียกที่ดังอยู่ข้างหูทำให้รัตน์วลีช้อนนัยน์ตาปรือฉ่ำเยิ้มขึ้นมอง

                “ว่าไง” เสียงของเธอยังปกติดีอยู่ แต่กว่าจะตอบกลับไปได้ก็ต้องใช้เวลานานกว่าที่ควรจะเป็นหลายวินาที เหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าที่ผ่านลงลำคอแบบไม่มีหยุดพักทำให้รู้สึกมึนๆ สมองประมวลผลช้าลง และร้อนเห่อไปทั้งหน้า

                “พอแล้ว”

                “ได้ไง ดื่มเป็นเพื่อนเพื่อน ไม่เมาไม่กลับ” พูดจบก็กระดกแก้วอีกครั้ง แต่แก้วในมือกลับถูกดึงออกไปเสียก่อน

                “น้ำตาลมันหลับไปแล้ว”

                “อ้าวเหรอ” รัตน์วลีหันไปมองคนข้างกาย เธอยังเหลือสติอยู่ ส่วนคนที่เมาอยู่ก่อนแล้วตอนนี้หลับฟุบคาโต๊ะไปเรียบร้อยแล้ว “งั้นคิดเงินเลย จะได้กลับ”

                “เรียบร้อยแล้ว เมาหรือเปล่าเนี่ย”

                “ตอบไงดี เอาเป็นว่าไม่เหมือนเดิมละกัน” ยอมรับว่าเมาแต่เธอก็ยังมีสติมากพอจะรับรู้ทุกอย่าง “ว่าแต่โอมอุ้มน้ำตาลไหวไหม”

                “ไหว ว่าแต่รัตน์เถอะเดินไหวหรือเปล่า”

                “มึนหัวหนักมาก แต่น่าจะเดินไหว”

                “แน่ใจนะ ไหนลองลุกให้ดูด้วยสิ”

                เพราะมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้เมาขนาดจะเดินไปไหว เธอเลยลุกขึ้นยื่นเร็วๆ แต่ทว่าพอลุกเท่านั้นแหละฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็เล่นงานจนเซ โชคดีที่ภูศิลป์ตั้งท่ารอไว้ก่อนแล้วร่างของเธอจึงถูกอีกฝ่ายดึงเข้าไปไว้ในอ้อมแขนก่อนที่เธอจะล้มลงไปกองบนพื้น

                “เป็นอะไรไหม”

                “ไม่ๆ โทษที ไม่ได้ตั้งตัว ปล่อยเถอะเดินไหว” รัตน์วลีดันตัวเองออกจากอ้อมแขนของอีกฝ่าย

ภูศิลป์ก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน ซึ่งเธอก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจอ้อมแขนนี้ หรือรู้สึกถึงอันตราย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนที่กำลังอยู่ในอ้อมแขนของใครคนนั้น

                “รัตน์” ภูศิลป์ยอมปล่อยร่างบอบบางออกจากอ้อมแขนเขาโดยง่าย แต่ทว่ามือหนากลับเอื้อมมาคว้ามือเล็กไว้ แล้วเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

                “หือ...”

                “เรารู้ว่าเวลานี้มันไม่เหมาะ แต่เรารอมาสี่ปีแล้ว เรามีเรื่องอยากจะสารภาพ เรา...”

                “พาน้ำตาลกลับคอนโดเถอะ รัตน์ง่วง ดึกแล้ว” เพราะรู้สึกกลัวสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูดเธอจึงรีบพูดออกไป เขาไม่เคยแสดงท่าทีแบบนี้มาก่อนเลยตั้งแต่รู้จักกันมา...

                “เรา...”

แต่ภูศิลป์ก็ไม่ยอมง่ายๆ และเพราะครั้งนี้เขาไม่ได้อารัมภบท ระบบประสาทที่เชื่องช้าของเธอจึงประมวลผลไม่ทันว่าควรขัดอย่างไรดี ทว่าก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดในสิ่งที่เธอกลัวออกมา เสียงห้วนก็ดังขึ้นพร้อมกับมือของเธอที่ถูกกระชากออกจากมือของภูศิลป์

                “กลับบ้าน”

                “พะ...พี่เอริค”

                “เดี๋ยวผมไปส่งรัตน์เองครับ”

                “ไม่จำเป็น”

                “ไม่ต้องหรอก รัตน์กลับกับพี่เอริคน่ะดีแล้ว โอมพาน้ำตาลกลับเถอะ คนไม่เมาคนเดียวต้องดูคนเมาสองคน ไม่ไหวหรอก” หลังจากชั่งใจอยู่นาน รัตน์วลีก็เลือกกลับพร้อมเอริค ก็จริงที่ว่าไม่ว่าจะกลับกับใครอึดอัดใจ แต่เดี๋ยวออกไปหน้าผับเธอค่อยเรียกแท็กซี่กลับเอง เอริคยอมแน่ แต่ถ้าเป็นภูศิลป์เขาคงไม่ยอม

 

ภูศิลป์มองตามร่างเล็กที่ถูกรั้งให้เดินไปที่ประตูผับอย่างหมดแรง ความรู้สึกผิดหวังสาดซัดไปทั่วทั้งใจทั้งๆ ที่ยังไม่ได้พูดความรู้สึกของตัวเองออกไปให้เธอได้รับรู้...

เพราะรัตน์วลีบอกกับทุกคนที่เข้ามาจีบว่าเธอไม่อยากคบกับใครระหว่างเรียน ถ้าเข้ามาแบบเพื่อน แบบพี่น้อง เธอยินดี แต่ถ้าเข้ามาเพื่อจีบ เธอขอไม่ต้องรู้จักกันดีกว่า ซึ่งเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกของเขาเปลี่ยนจากเพื่อนมาเป็นมากกว่าเพื่อนตอนไหน แต่เพราะถ้อยคำที่เธอใช้บอกทุกคนที่เข้ามาเพื่อหวังจะเป็นมากกว่าเพื่อน เขาจึงจำใจต้องอยู่ในสถานะเพื่อนต่อไป

จนมาถึงวันนี้ วันที่เธอกับเขาเรียนจบแล้ว เขาก็อยากขอคบกับเธออยากบอกความรู้สึกที่ได้เพียงแต่เก็บมันไว้ในใจมาเนิ่นนานให้เธอรู้ อยากเปลี่ยนสถานะเพื่อนให้เป็นคนรัก

แต่ดูเหมือนว่ามันจะสายเกินไป ไม่ใช่เพราะนัยน์ตาเรียบเฉย ที่ดุดันขึ้นทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้รัตน์วลีของผู้ชายคนนั้น แต่เป็นเพราะนัยน์ตากลมโตที่มองไปยังผู้ชายที่เธอบอกกับเขา บอกกับเพื่อนว่าไม่ถูกกันมามาตั้งแต่เด็กต่างหากที่ทำให้เขารู้ว่ามันสายเกินไปแล้วที่จะสารภาพกับเธอ ซึ่งเขารู้ดีถ้าเขาไม่อยากให้เธอรู้สึกอึดอัดใจทุกครั้งที่เจอกัน ถ้าเขายังอยากอยู่ข้างๆ เธอ คอยดูแลห่างๆ เขาต้องเก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ แล้วอยู่ข้างเธอในสถานะเพื่อนต่อไป...


ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์นะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1079 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 23:05

    คนสวยก็งี้แหละ

    #1,079
    0
  2. #833 kanokradaparima (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 22:22
    พี่ถึงกับต้องมาลากน้องออกไปเลยหรอคะ
    #833
    0
  3. #790 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 15:00
    ว้า ค้างเลยอ่ะ จะมีผู้ดีๆน่าหม่ำเข้าในให้รัตน์เลือกอีกมั้ยนะ จิ้นว่าตัวเองเป็นนางเอกแป๊ป หุหุ(นางร้ายมากกว่านะพี่เนี่ย)
    #790
    0
  4. #789 pim_pom (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 14:11
    งื้ออออ.ค้างงง
    #789
    0
  5. #788 Napissapn (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 13:43
    รออีกแล้ว ไรท์ จะใจดีมาอีกซักตอนหรือเปล่าน้อ....
    #788
    0
  6. #787 Amy Wongkamolsersh (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 13:24
    น่าสงสารโอมจัง แห้วเต็มๆ
    #787
    0
  7. #786 Jaa Aey Kha (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 12:59
    สนุกกกกกกกม๊ากกกก
    #786
    0
  8. #785 PaweenaPhakphum (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 12:43
    รอออออออออ
    #785
    0
  9. #784 mewmew8361 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 12:07
    ไรท์ขา เมื่อไหร่เค้าสองคนจะได้กันคะ เกาะขอบเตียงรอชมค่ะ มีความหื่น 555 อยากเห็นพี่เอริคมุ้งมิ้งกับน้องรัตน์
    #784
    1
    • #784-1 mhoeymhoey(จากตอนที่ 40)
      10 มีนาคม 2561 / 13:30
      ใกล้แล้วค่ะสองสามตอนค่ะ
      #784-1
  10. #781 รักการอ่าน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 06:34
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ ลุ้นๆ

    #781
    0
  11. #780 ya567 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 02:20
    เสียงของคุณโอมห์แน่ๆเลยค่ะ
    #780
    0
  12. #779 papsythirarat (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 00:26
    โอ๊ยไรท์อ่ะยั่วให้อยากแล้วจากไป
    #779
    0