บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 35 : บทที่ 10 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    8 มี.ค. 61

             

                          เอริค แกรนด์                                         รัตน์วลี


             มือหนาดึงรั้งเสื้อคลุมส่วนบนให้แยกออกจากกันอย่างร้อนรน เขาเคยเห็นมันมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้ที่จะได้เห็นความงดงามนั้นอีกครั้ง

                ...NC CUT...

                เพราะมัวแต่หลงอยู่ในความคิดของตัวเอง อีกทั้งชุดคลุมมันก็ถอดง่ายเกินไป  ...NC CUT...

พี่...เอริค ยะ...หยุดก่อนเธอพยายามเรียกเขาเพื่อห้ามปราม เพราะคิดว่ามันมากเกินไป แต่เสียงที่หลุดออกมากลับกระเส่า และดูน่าอายจะต้องกัดริมฝีปากเอาไว้แน่น     

เธอรู้สึกไปกับทุกอย่างที่เขาทำ  ...NC CUT... แม้อยากจะหยุด ทว่าเธอกลับไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลย

เอริคยกหัวขึ้นเล็กน้อย และวินาทีที่เห็นเธอทั้งหมด เขาก็รู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออกมาด้วยความตื่นเต้น ตั้งแต่คืนนั้นเขาเฝ้าจินตนาการถึงส่วนล่างที่ยังไม่ได้เห็น จินตนาการถึงการสัมผัสมัน ทว่าสิ่งที่จินตนาการกลับไม่เทียมเท่าสิ่งที่ปรากฏสู่สายตา...

เธอดูบริสุทธิ์ไปหมด ไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้ยังไง แต่คำถามนั้นก็ถูกปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็วเมื่อมันไม่ใช่เวลาที่เขาจะสนใจอย่างอื่น

...NC CUT...

ยิ่งเขากระตุ้น ยิ่งเขาขยับ เธอก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงความชุ่มชื้นบีบรัดของตัวเอง เหงื่อเริ่มผุดพรายไปทั่วผิวบางใส ร่างกายของเธอปั่นป่วน และรู้สึกเหมือนจะระเบิดในวินาทีใดวินาทีหนึ่ง

พี่เอริค...รัตน์....รัตน์ อื้อออ

ริมฝีปากจิ้มลิ้มเผยอครางออกมาอย่างลืมอาย หยาดน้ำไหลซึมออกมาทางหางตา กายสาวกระตุกเกร็ง ลืมสิ้นทุกอย่างเมื่อถูกเหวี่ยงขึ้นไปสู่ยอดเขาที่ขาวโพลนราวกับปกคลุมด้วยเมฆหมอกหนาๆ


               คงเพราะร่างหนาที่ถอยห่างออกไปเพื่อหยิบกระเป๋าสตางค์ที่วางบนโต๊ะกลาง สติที่กระจายหายไปจึงค่อยๆ กลับมา หญิงสาวหลับตาลงเพื่อเรียกสติสัมปชัญญะให้กลับคืนมาเต็มร้อยและพอลืมตาออกมาอีกครั้งเธอก็เห็นมือหนากำลังหยิบซองสี่เหลี่ยมสีเงินออกมาจากกระเป๋า

เธอรู้ว่าตัวเองรู้สึกกับเขาไปแล้วถึงได้ปล่อยให้เขามีอิทธิพลเหนือร่างกายและความรักนวลสงวนตัวที่ผู้หญิงพึงมี แต่ที่เธอไม่รู้คือเขารู้สึกยังไง หรือคิดอะไรถึงได้ปล่อยให้เรื่องเลยเถิดมาจนถึงตอนนี้ และเธอก็รู้ดีหากเธอไม่หยุดเขาตอนนี้ จะไม่มีทางหยุดได้อีก...

หญิงสาวชันเข่าขึ้นดันร่างตัวเองขึ้นนั่ง ขยับไปจนชิดที่เท้าแขน แล้วรีบดึงเสื้อคลุมมาคลุมร่างเปลือยเปล่าเอาไว้ ทว่ามือหนาข้างหนึ่งกลับรั้งผ้าคลุมเอาไว้ ส่วนอีกข้างจับข้อเท้าของเธอแล้วดึงร่างของเธอกลับไปนอนราบบนเบาะหนัง ก่อนจะดันตัวเข้ามาชิด ขาของเธอเกยกับต้นขาของเขาจนลอยขึ้นจากพื้น ส่วนล่างของเธอกับเขาแนบสนิท...NC CUT...

“หยุดเถอะค่ะ”

“เสร็จแล้วทิ้งเลยว่างั้น”

คำพูดทื่อๆ ของเขาทำให้หน้าของเธอร้อนวูบ และยิ่งร้อนขึ้นอีกเมื่อนัยน์ตาวาววับเลื่อนลงไปจ้องทรวงอกที่ไม่มีอะไรปกปิด หญิงสาวยกมือขึ้นกอดกั้นตัวเองไว้แน่นอย่างตระหนัก

“พี่พร้อมเหรอคะ” ...NC CUT... เธอจะเห็นแก่ตัวใช้สัมพันธ์ลึกซึ้งผูกมัดเขาไว้ไม่ว่าเขาจะรู้สึกกับเธอหรือไม่ก็ได้ แต่เธอไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น...

“พร้อมสิ พร้อมมากด้วยด้วย”

เอริคตอบ ทว่าเขาตอบนั้นกลับไม่ใช่คำตอบในแบบที่เธอต้องการ รัตน์วลีร้อนแทบไหม้เมื่อชายหนุ่ม...NC CUT...

“รัตน์หมายถึงพร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่พี่ทำกับรัตน์”

“ทำไมต้องรับผิดชอบเราแค่สนุกกันไม่ใช่หรือไง” นัยน์ตาของเขาแข็งกร้าวขึ้นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาเฉกเช่นที่มันเป็นมาตลอด

คำตอบของเขาทำให้หัวใจของเธอบีบรัดจนรู้สึกปวดหนึบ ลึกๆ ในใจรู้อยู่แล้วว่าไม่ควรคาดหวังแต่ก็อดหวังไม่ได้...

รู้ว่าเขามีผู้หญิงมากมาย รู้ว่าเธอไม่ใช่คนแรกที่เขาทำแบบนี้ด้วย แต่เพราะเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาควรเข้ามายุ่งด้วยแต่เขาก็ยังทำแบบนี้ไง อีกทั้งการกระทำของเขาที่ผ่านมาอีก จะไม่ให้เธอคิดเข้าข้างตัวเอง จะไม่เธอคาดหวังได้ยังไง และคงเป็นเพราะหวังไว้มากเธอจึงผิดหวังอย่างรุนแรง ดวงตาของเธอร้อนผ่าวไปหมด มือเล็กกำแน่นจนรู้สึกเจ็บตรงฝ่ามือเมื่อเล็บคมยาวจิกเข้าไป แต่เธอกลับไม่ได้สนใจใยดีความเจ็บนั้น เพราะมันเทียบไม่ได้เลยกับความปวดแปลบตรงหัวใจ

“ที่พี่ทำเพราะแค่อยากสนุกงั้นเหรอคะ” รัตน์วลีไม่ได้ตอบคำถามเขา แต่เลือกที่จะถามกลับไป

“แล้วคิดว่าฉันทำเพราะอะไร” สายตาผิดหวัง และหยาดน้ำใสที่เอ่อรอบกรอบตาทำให้หัวใจของเขากระตุกอย่างรุนแรง

ความเงียบเข้าครอบคลุมบรรยากาศอย่างฉับพลัน และเนิ่นนานเสียจนเอริคคิดว่าเธอจะไม่พูดอะไรแล้ว แต่ในที่สุดเสียงหวานก็หลุดออกมา

“ถ้าแค่สนุก พี่ก็ไปสนุกกับคนอื่นเถอะค่ะ” หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ พยายามไล่ความชื้นออกจากดวงตา

“เธอไม่ได้ขัดขืน เธอก็มีความสุขกับมัน อย่าบอกว่าฉันเข้าใจผิด”

“...” รัตน์วลีกัดริมฝีปากแน่นจนมันเห่อช้ำ เจ็บ มันเจ็บมากที่ต้องไล่คนที่ตัวเองรู้สึกด้วยทั้งใจไปนอนกับคนอื่น แต่มันคงเจ็บน้อยกว่าให้เขาทำกับเธอเพียงแค่เพราะความต้องการทางร่างกาย โดยไร้ความรู้สึกลึกซึ้งทางจิตใจ

“อย่าบอกนะว่าเธอคิดว่าฉันคิดอะไรกับเธอถึงทำเรื่องแบบนี้ด้วย สำหรับผู้ชาย เซ็กส์ไม่ต้องอาศัยความรู้สึก ถ้าอยาก ไม่ว่าใครก็ได้ เหมือนกันหมด แล้วผู้หญิงผู้ชายอยู่ในห้องด้วยกันสองต่อสอง สถานการณ์มันเป็นใจ อารมณ์มันก็ต้องพาไปเป็นธรรมดา แล้วรู้ไหมผู้ชายคิดยังไงกับการที่ผู้หญิงมาหลับอยู่ในห้องกับผู้ชายสองต่อสอง...”

รัตน์วลีกัดริมฝีปากจนรู้สึกถึงรสเลือดกับประโยคที่ยังไม่จบ แม้ว่าเขายังไม่พูดออกมาแต่เธอกลับรู้ว่าเขากำลังจะพูดอะไร

“ก็คิดว่าผู้หญิงให้ท่าไง แล้วก็ไม่มีผู้ชายคนไหนหรอกที่จะปฏิเสธ เมื่อมีคนเสนอมันก็ต้องสนองเป็นธรรมดา”

เธอไว้ใจเขาแต่เขากลับคิดว่าเธอให้ท่า คนรู้สึก กับคนไม่รู้สึก ความคิดมันช่างแตกต่างกันมากมายเหลือเกิน...

“ถ้าพี่ไม่อยากยุ่งยากก็อย่าทำแบบนี้กับรัตน์อีก” นานทีเดียวกว่าหญิงสาวจะหาเสียงของตัวเองเจอ ทว่าเสียงที่หลุดออกมาก็ยังเบา และสั่นระริกอยู่ดี

“เธอต่างหาก ที่ต้องจำไว้ว่าถ้าไม่อยากให้อารมณ์ฉันพาไป ก็อย่าเข้าใกล้ฉันอีก”

ทันทีที่ร่างหนาร้อนผ่าวถอยห่างออกไป รัตน์วลีก็ดันตัวลุกขึ้นนั่ง ขยับไปจนสุดโซฟา แล้วหันหลังให้ชายหนุ่มทันที หญิงสาวขยับตัวเอื้อมไปหยิบเสื้อคลุมที่ถูกโยนทิ้งไว้ข้างโซฟาขึ้นมาสวมด้วยมือสั่นเทา พอจัดการกับสภาพเปลือยเปล่าเรียบร้อยเธอก็ก้าวลงจากโซฟา เดินลิ่วๆ เข้าห้องน้ำ กระแทกประตูปิด แล้วหันหลังพิงมันไว้พร้อมกับยกมือขึ้นขยำอกด้านซ้ายที่กำลังปวดแปลบของตัวเองเอาไว้แน่น

ความรู้สึกที่มีต่อเขาเป็นเพียงความรู้สึกที่เรียกว่า ชอบแค่นั้นใช่ไหม มันยังไม่มากไปกว่านั้นใช่หรือเปล่า!?

ไม่ต้องใช้เวลาครุ่นคิดเสียด้วยซ้ำเธอก็ได้คำตอบ เป็นคำตอบที่ทำให้เธอทรุดกายลงบนพื้นอย่างหมดแรง ใช่! ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขามันมากกว่าแค่ชอบไปไกลโขเลยทีเดียว

พี่เอริคพูดงี้ได้ไง เดี๋ยวก็ถูกตบฟันร่วงหมดปากหรอก

ปล. ตบอิพี่ได้นะ แต่อย่าดักตบคนเขียนนะ




    - หนังสือพร้อมจัดส่ง วันที่ 9 มีนาคม 2561

     - ตอนนี้หนังสือเหลืออยู่ 2 เล่มนะคะ ใครอยากได้ทักเฟส (สุนิตย์ เหมย) เพจ (สุนิตย์/ดอกเหมย) หรือเมล์ mhoey_writer@hotmail.com)มาได้เลยค่ะ



เล่ห์ร้ายร่ายรัก

(ฉบับปรับปรุง)

คลิกไปที่หน้านิยายได้ที่รูป


 

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ พีชยา เจอกับผู้ชายที่เธอการันตรีสรรพคุณไว้เสร็จสรรพว่า ไร้มารยาท งี่เง่า เอาแต่ใจ และลามกเป็นที่สุดอย่าง แมทธิว เคนตัน เขาทำให้เธอไปสัมภาษณ์งานกับบริษัทในฝันไม่ทัน แถมยังลากเธอขึ้นรถแล้วก็ขโมยจูบแรกของเธอไปอย่างหน้าไม่อาย เรื่องมันคงจะจบแค่นั้นถ้าเขาจะไม่ตามมาจนถึงบ้าน แล้วยื่นข้อเสนอให้เธอไปเป็นผู้หญิงของเขา!

          แค่เพียงจุมพิตเดียวก็ทำให้นักธุรกิจที่คิดถึงแต่ผลกำไรอย่างแมทธิวยอมขาดทุนย่อยยับ เพื่อให้ได้ครอบครองเรือนร่างงดงามนั้นสักครั้ง ขนาดเธอทั้งพยศ ทั้งวิ่งหนี แต่เขาก็ยังต้องการให้เธอมาเป็นผู้หญิงของเขา และยิ่งนานวันก็ยิ่งหลงใหลเธอมากขึ้น ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายอีกแล้ว หากแต่เป็นทั้งหมดที่หลอมรวมเป็นผู้หญิงที่ชื่อว่า ‘พีชยา เตชะสกุล


 “ต่อไปก็อย่าหาเรื่องอีกล่ะ เพราะครั้งต่อไปเธอคงไม่มีพรหมจรรย์ไว้พิสูจน์ความบริสุทธิ์อีกแล้ว” คำพูดร้ายกาจที่หลุดออกมาด้วยความโมโหทำให้คนพูดแทบอยากชกหน้าตัวเองแรงๆสักทีสองที ยิ่งเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและตัดพ้อทำให้ชายหนุ่มอยากตัดลิ้นชั่วๆของเขาทิ้งเสียเดี๋ยวนั้น

มือหนายกขึ้นทึ้งผมตัวเองอย่างหงุดหงิด นี้เขากำลังจะเป็นบ้าเพราะผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียว ทุกครั้งที่เห็นเธอพูดหรือยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น เขาก็แทบคลั่ง ทีกับเขาแทนที่จะออดอ้อน ทำตัวให้เขารัก เธอกลับทั้งดื้อ ทั้งรั้น ทั้งพยศ จนเขาอดโมโหไม่ได้

       “จะไปไหน” เสียงห้วนเอ่ย ร่างหนาใช้ความว่องไวกระโจนที่เดียวคว้าร่างในผ้าห่มไว้ กักขังร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนแข็งแกร่ง

        ริมฝีปากได้รูปฉกลงบนริมฝีปากเรื่อดูดซับชกชิมความหวานฉ่ำถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายต่อต้านและขัดขืนเพียงใด แต่นาทีนี้ต่อให้ฟ้าถล่มดินทะลายลงตรงหน้า ก็อย่าหวังว่าเขาจะปล่อยให้หญิงสาวหลุดรอดจากอ้อมแขนไปได้ มือหนากระชากผ้าห่มผืนใหญ่ออกจากร่างระหง ลูบไล้ไปทั่วผิวกายเนียนนุ่มดุจแพรไหมส่งความร้อนจากฝ่ามือให้ลามเลียไปทั่วร่างเล็กสมส่วน มอมเมาหญิงสาวให้หลงอยู่ในวงวนพิศวาสของตัวเอง

ตอนนี้เขาไม่รับรู้อะไรทั้ง สิ้น รู้เพียงแต่ว่าเธอเป็นของเขา ของเขาคนเดียวเท่านั้น

นี่พรหมจรรย์ของเธอมีค่าแค่เพียงใช้พิสูจน์ ว่าเธอบริสุทธิ์ไม่ได้มั่วผู้ชายอย่างที่เขาคิดสินะ ริมฝีปากสีเรื่อยกขึ้นอย่างขมขืน ความรวดร้าวแล่นกระจายไปทั่วทั้งหัวใจแล้วค่อยๆลามไปจนทั่วร่างกาย หยดน้ำใสๆหยดลงมาจนต้องยกมือขึ้นเช็ดลวกๆ เธอไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอของตัวเอง

          พีชยากระเสือกกระสนลงจากเตียง ร่างเล็กดูต้วมเตี้ยมเดินลากผ้าห่มผืนใหญ่ มือบางยึดผ้าห่มไว้แน่น จุดหมายคือทางออกเดียวของห้องนอน

          “กรี๊ด!!!” หญิงสาวกรีดร้องลั่น เมื่ออยู่ดีๆ คนที่นอนอยู่บนเตียงก็ถลันเข้ามาอย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน ร่างเล็กถูกดึงให้ล่มลงบนเตียงทาบทับด้วยร่างหนาหนักอึ้ง ดวงตาสองคู่มองสบกันอย่างถอนสายตาไม่ได้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #704 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 23:02
    อิริคไปตายซะชิ้วๆๆ หนูรัตน์ไปหาผู้ใหม่ดีกว่ามั้ยคนแบบนี้อย่ามารักให้ต้องช้ำใจเลยเชื่อเจ้ หักมุมสุดๆบอกเลยอิอิ
    #704
    0
  2. #688 Motyl (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 20:12
    บอกให้น้องอย่าเข้าใกล้แต่ตัวเองเข้าใกล้น้องหรอค่ะ
    #688
    0
  3. #687 Daoprasuk Sommai (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 17:28
    555 แบบนี้ก็ได้หรอคะพี่เหมย
    หักมุมไปอีก แต่ก็ดีแล้วค่ะ เดายากดี
    #687
    0
  4. #686 sylphspy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 17:22
    หักมุมสุดๆ
    #686
    0
  5. #685 dokao (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 15:58
    อยากตบด้วยปากเลยง่ะ มั่หน้าจิง
    #685
    0
  6. #684 aemly (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 15:14
    มากคะเฮีย
    #684
    0
  7. #683 kanokradaparima (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 14:11
    ตบ ตบ ตบ ตบพี่ให้เต็มแรงเลยค่ะ
    #683
    0
  8. #682 s.s (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 14:09
    แต่งได้ ดี

    ถูกที่สุด....ผู้ชาย กะ ผู้หญิง จะมองต่างกัน

    แสบมั้ย นู๋รัตน์
    #682
    0
  9. #681 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 14:08
    มันน่าตบปากนักอิพี่เนี่ย คอยดูเถอะถ้าน้องเอาคืนมานะ เอาให้เจ็บเลยนะรัตน์
    #681
    0
  10. #680 CocoVivi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 13:29
    โอ้ยยยเจ็บปวดแทนรัตน์จังเลยอ่ะ ทำไมอิพี่มันใจร้ายแบบนี้ว่ะ คำพูดนี่แบบแสบมากกกกกกกก
    #680
    0
  11. #679 Partymafia (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 13:24
    นั้นปากหรอคะ!!!!!!
    #679
    0
  12. #678 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 13:21
    ระวังจะดิ้นรน อยากได้น้องนะ ถ้าน้องไม่สนใจพี่อ่ะ
    #678
    0
  13. #677 LuckyTarot (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 13:13
    ถ้าหญิงไม่รักนางไม่ยอมนะอิพี่!!! มาขอตบทีนึง อิอิอิ #อินจัด
    #677
    0
  14. #676 K5599 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 10:15
    ค้างวนไปค่ะ
    #676
    0
  15. #673 dokao (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 07:53
    ค้าววนปายยย
    #673
    0
  16. #672 ya567 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 01:11
    หนักว่าเดิมจริงๆค่ะไรท์ 555
    #672
    0
  17. #671 Jaa Aey Kha (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 00:41
    ฟินนนนละ ไปหลับฝันมโนว่าเป็นน้องรัตน์ก่อน 5555
    #671
    0
  18. #670 Jaa Aey Kha (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 00:40
    ฟินนนนละ ไปหลับฝันมโนว่าเป็นน้องรัตน์ก่อน 5555
    #670
    0
  19. #669 ekalak_in (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 00:02
    อยากไปสู่ยอดเขาาบ้าง 5555. สมงสมอง. มโน ว่าฉันนั้นคือรัตน์เอง
    #669
    0
  20. #666 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:06
    อ๊ากกกกกก จะหลับลงมั้ยเนี่ยค้างที่สุดใครช่วยมาสอยลงที
    #666
    0
  21. #665 10112516 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:58
    เฮ้อออออ.....
    #665
    0
  22. #664 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:48
    ค้างเลย มาอัพต่อเลย มาทำให้อยากแล้วจากไป อ้วนครับมาอยู่กับ....ก่อนก็ได้นะ นอนเถิดลูก พี่ๆบ้านนี้หลับกันแล้วนะ
    #664
    0
  23. #662 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:41
    มันค้างกว่าเดิมหนักมากๆๆ
    #662
    0
  24. #661 LuckyTarot (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:37
    ไรท์น่ารักที่สุด ^^
    #661
    0
  25. #660 6546004 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:24
    อ้วนครับมาอยู่กับพีามา แม่จะได้อัพนิยายให้พี่
    #660
    0