บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 36 : บทที่ 10 (3) อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    8 มี.ค. 61


พอเรียกความเข้มแข็งและเรี่ยวแรงตัวเองกลับมาได้ หญิงสาวก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าเปียกที่ตากตรงขอบอ่างอาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืนมาสวม มันยังคงชื้นนิดๆ แต่นี่ก็เป็นทางเลือกเดียวที่เธอมี

พอสวมเสื้อผ้าเสร็จหญิงสาวก็เปิดประตูห้องน้ำ นัยน์ตากลมโตมองแค่ปลายเท้าของตัวเองขณะที่ก้าวเดินตรงไปที่ประตูห้อง

“เดี๋ยว” เสียงราบเรียบเกือบหยุดเธอไม่ได้ หากประโยคสั้นแสนสั้นที่เรียกว่าประโยคไม่ได้ด้วยซ้ำจะไม่ได้ดังขึ้นอีก“กระเป๋า”

รัตน์วลีสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียงไร้ความรู้สึก หญิงสาวเดินตรงเข้าไปยื่นมือไปรับกระเป๋าจากมือแกร่ง ซึ่งเจ้าของมันกลับมาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวเรียบร้อยแล้ว

ความร้อนจากฝ่ามือที่สัมผัสโดนทำให้เธอนิ่วหน้า พอคว้ากระเป๋ามาคล้องไหล่ เธอก็ยื่นมืออกไปแตะแขนเขาอย่างลืมตัว

“พี่ไม่สบายนี่คะ” ความร้อนจัดที่สัมผัสได้ทำให้เธอถามออกไป “ขับรถกลับไหวไหม”

ไม่น่าล่ะ ตอนที่เขากับเธอกำลังทำเรื่องนั้นกันเธอถึงได้รู้สึกว่าตัวเขาร้อนมาก แต่เพราะตอนนั้นเธอก็ร้อน แต่ร้อนเพราะคนละสาเหตุ เธอจึงไม่ได้เอะใจ

“...” แขนลำสันที่ถูกดึงออกไป ริมฝีปากที่ปิดแน่นไร้คำตอบ สายตาดุดันที่มองมาราวกับกำลังบอกว่า อย่ายุ่งทำให้รัตน์วลีเม้มปากแน่น ร่างเล็กก้าวถอยห่างจากร่างสูงก่อนจะหมุนตัวเดินจากมาทันที

อยู่ให้ห่างจากเขา จำไว้รัตน์วลี เขาไม่เป็นอะไรหรอก เขาโตแล้ว ป่วยแค่นี้เขาดูแลตัวเองได้...

หญิงสาวบอกตัวเองซ้ำๆ ขณะที่เดินออกมาจากลิฟต์ สมองของเธอสั่งอย่างนั้นก็จริง แต่ใจของเธอกลับกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก และร่างกายของเธอกลับเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์อย่างที่เธอเองก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ จนกระทั่ง...

“มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”

เสียงหวานของประชาสัมพันธ์สาวดังขึ้นนั่นแหละเธอจึงรู้ตัว

 

เอริคพิงหัวกับพนักโซฟา คงเพราะเมื่อวานตากฝน และเผลอหลับไปทั้งๆ ที่หัวยังเปียกทำให้วันนี้เขาถูกไข้หวัดแล่นงาน ทว่าอาการปวดหัวตุบๆ กับร่างที่เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวไม่ได้ทำให้ให้เขากังวลเท่ากับความคิดที่สับสนปนเปอยู่ในหัว และความคิดนั้นก็ทำให้เขานั่งนิ่ง ไม่ได้ขยับตัวมานับชั่วโมงแล้ว ทว่า...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

                เสียงประตูที่ดังขึ้นก็ทำให้เขาต้องดันตัวขึ้น แล้วก้าวเดินไปที่ประตู

                “มีอะไร”

                “เออ คุณผู้หญิง ให้ผมเอาของมาส่งครับ”

                คำตอบของพนักงานหนุ่มทำให้เขาต้องหลุบตาลงมอง และพบว่าของที่ว่าคือ ถ้วยที่ใส่ข้าวต้มร้อนๆ ที่มีควันพวยพุ่ง ยาเม็ดสีขาวในแก้วเล็กๆ กับน้ำเปล่าอีกหนึ่งขวด “ส่งมา”

                “อยากให้แม่บ้านมาทำความสะอาดไหมครับ”

                “เดี๋ยวฉันเช็คเอ้าท์เลย ไม่อยู่ต่อ”

                “อ้าว ก็คุณผู้หญิงบอกว่าคุณจะอยู่ต่ออีกวันหนึ่ง เธอจ่ายเงินล่วงหน้าไว้แล้วด้วยครับ”

                “อืม” เขาส่งเสียงตอบรับในลำคอก่อนจะดันประตูให้ปิดลง เขาก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจไหมว่าคำตอบรับในลำคอของเขาหมายความว่าอะไร เพราะเขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่าที่ตอบออกไปมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่

หวง... เป็นห่วง... รู้สึกดีเมื่ออยู่ใกล้... ชอบที่ถูกดูแล... และอยากครอบครองเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว

สิ่งที่ผุดขึ้นในใจ ชัดเจนอย่างที่เขาเองปฏิเสธไม่ได้ นัยน์ตากลมโตที่คลอด้วยหยาดน้ำใส คำถามบางคำถามที่ไร้คำตอบ ทำให้เขาคิดเข้าข้างตัวเองว่าความรู้สึกของรัตน์วลีที่มีต่อเขาคงเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกัน

แต่เขาปล่อยให้ความรู้สึกนี้ดำเนินต่อไปจนลึกซึ้งกว่าที่เป็นอยู่ไม่ได้ เพราะมันคงกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาอย่างแน่นอน ระหว่างเธอกับเขามันไม่มีทางเป็นไปได้ และการให้เธอถอยห่างออกไปตั้งแต่ตอนนี้คงทำให้เธอเจ็บปวดน้อยกว่า

ถาดใส่ข้าวต้มร้อนๆ หอมฉุย ยาลดไข้ ขวดน้ำเปล่าถูกวางทิ้งไว้โต๊ะสีน้ำตาลแดง ก่อนที่ร่างสูงจะเดินตรงไปที่เตียง เขาทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับตาลง

แม้จะรู้สึกเดี๋ยวร้อนราวกับถูกไฟสุ่ม เดี๋ยวหนาวราวกับตกลงไปในธารน้ำแข็ง หัวก็ปวดตุบๆ จนแทบระเบิด และคอก็เริ่มแสบไปหมด แต่เขายังขับรถไหว และใช่! เขาตั้งใจจะละเลยของที่เธอให้คนเอามาให้เพื่อไม่ให้ความห่วงใยของเธอทำให้หัวใจของตัวเองถลำลึกกว่าที่เป็น... แต่เขากลับตัดใจออกจากห้องนี้ไม่ได้!


ต่อ


               หลังจากนั่งแท็กซี่ออกจากโรงแรมจนถึงบ้าน อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า หาอะไรทำให้ยุ่งเพื่อลืมเรื่องที่หมุนวนอยู่ในหัว และทั้งๆ ที่พยายามห้ามตัวเองแล้ว แต่เธอก็ยังพาตัวเองกลับมาที่นี่อีกจนได้...

บิ๊กไบค์สีดำยังคงจอดอยู่ที่เดิม หลังจากสอบถามพนักงานคนเดิมก็รู้ว่าของที่เธอฝากให้หา ถูกส่งไปที่ห้องเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอดเป็นห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี

                ก่อนหน้านี้เธอด่าตัวเองต่างๆ นาๆ แต่พอมาเห็นสภาพเขาตอนนี้เธอคิดไม่ผิดเลยที่กลับมา...

ใบหน้าขาวแดงจัดเพราะพิษไข้ เหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้า อุณหภูมิร่างกายร้อนจัด ไม่แปลกหรอกที่จะเป็นอย่างนี้ เพราะเขาไม่กินทั้งข้าวและยาที่เธอให้พนักงานซื้อมาให้

                หลังจากโทรสั่งให้พนักงานส่งข้าวต้มขึ้นมาใหม่ หญิงสาวก็เดินเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำใส่กะละมังที่ขอจากพนักงาน ก่อนจะถือกะละมังกับผ้าขนหนูผืนเล็กมาวางไว้ข้างเตียง ช่วงนี้เธอเคยชินกับการใช้มือข้างเดียวแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่ง่ายแลยเมื่อเทียบกับการมือใช้การได้ทั้งสองข้าง

                รัตน์วลีทรุดกายลงนั่งข้างเตียง เอื้อมมือไปกระตุกเชือกที่มัดไว้ที่เอวสอบออก ก่อนจะแหวกชุดคุลมเผยให้ทรวงอกกว้างและกล้ามเนื้อเป็นลอนแน่น ลำคอของเธอแห้งผาก สมองเอาแต่คิดหวนไปถึงเรื่องเมื่อสี่ชั่วโมงก่อนทุกที

แม้จะรู้ว่าไม่ควรใจสั่นกับเขาอีก แต่เวลาแค่สองชั่วโมง มันไม่อาจทำให้เธอตัดใจจากเขาได้

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเริ่มเช็ดตัวให้เขา สีหน้าของเขาดีขึ้นหลังจากที่เช็ดตัวเสร็จ แต่อีกสิบนาทีต่อมาร่างหนาก็เริ่มกระสับกระส่ายอีกครั้ง ตัวของเขาแดงจัด และชื้นเหงื่อไปทั้งตัวจนเธอต้องเช็ดตัวให้เขาอีกรอบ ทว่าครั้งนี้มันไม่ง่ายเหมือนครั้งแรกเพราะคนไข้ที่เธอดูแลกลับลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนที่เธอวางผ้าขนหนูชุบน้ำหมาดลงบนใบหน้าของเขา

                “รัตน์”

มือหนายึดข้อมือของเธอไว้ ก่อนที่เสียงทุ้มที่แหบนิดๆ จะหลุดออกมาจากลำคอ ชายหนุ่มนิ่วหน้า หัวที่ปวดจนแทบระเบิดอื้ออึงทำให้ยากเกินกว่าจะคิดอะไรออก

“ค่ะ รัตน์เอง”

“ทำไมถึงยังอยู่นี่”

“ทำไมพี่ไม่กินข้าว กินยาล่ะคะ” รัตน์วลีไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่เลือกที่จะถามกลับไปแทน เธอไม่อยากโกหก แต่ก็ไม่อยากบอกความจริงว่าเธอเป็นห่วงเขาเหมือนกัน 

“ไปซะ”

“ปล่อยมือก่อนค่ะ รัตน์จะเช็ดตัวให้”

“พูดไม่ได้ยินหรือไง”

“ได้ยินค่ะ”

                “งั้นก็พูดไม่รู้เรื่อง”

“รู้เรื่องค่ะ แต่ยังไม่ไปตอนนี้ สัญญาถ้าพี่หายป่วย รัตน์จะไปทันที”

พูดเองก็เจ็บเอง บ้าชะมัด! ยิ่งมือหนาที่คลายออก เมื่อได้ยินคำพูดของเธอก็ยิ่งทำให้หัวใจบีบรัดอย่างรุนแรง รัตน์วลีสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกพลังใจให้ตัวเองก่อนจะเช็ดตัวให้เขา โดยความยินยอมจากเจ้าตัว... เขาคงอยากหายเร็วๆ เพราะเธอจะได้ไม่อยู่ตรงนี้อีกต่อไป

                ก๊อก ก๊อก ก๊อก

                เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้งหลังจากเช็ดตัวเสร็จไม่ถึงนาที รัตน์วลีลุกจากเตียงเดินไปที่ประตู แล้วรับข้าวต้มมาจากพนักงานโรงแรม

                “กินข้าวหน่อยนะคะ จะได้กินยา” รัตน์วลีวางถาดที่มีถ้วยข้าวต้มไว้ที่โต๊ะข้างเตียง ช่วยพยุงร่างสูงลุกขึ้นนั่งก่อนจะยกถาดมาวางไว้ที่ตัก หญิงสาวตักข้าวต้มขึ้นมาเป่าเบาๆ ก่อนจะยื่นไปใกล้ริมฝีปากของคนที่ขมวดคิ้วมองตามการกระทำของเธออย่างไม่ละสายตา แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

“อ้าปากค่ะ” เมื่อเขาไม่ยอมอ้าปากรับข้าวจากช้อนที่จ่อตรงริมฝีปากรัตน์วลีก็พูดขึ้นอีกครั้ง แล้วพอสิ้นคำริมฝีปากหยักได้รูปที่ตอนนี้ซีดเซียวและแห้งผากก็อ้าขึ้น

ข้าวทุกคำที่เขาอ้าปากรับมันเขาไปสร้างความเจ็บปวดให้เธอเหลือนับคณา ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขายอมกินก็เพราะเขาอยากให้เธอไปเร็วๆ แต่เธอก็ยังป้อนมันให้เขาเรื่อยๆ จนมันหมดชาม เพราะถึงเธอจะอยากอยู่ตรงนี้ให้นานที่สุด แต่เธอก็อยากให้เขาหายมากกว่า

หลังจากกินยา เขาก็หลับไป และหลังจากปลุกให้เขาลุกมากินข้าวกินยาอีกสองครั้ง เช็ดตัวให้อีกหลายหน อาการของเขาก็ดีขึ้น เมื่อรอจนแน่ใจว่าไข้จะไม่กลับมาสูงอีก รัตน์วลีก็ออกจากห้องโดยไม่รอให้คนป่วยที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมาไล่




ปล.ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์เลยนะคะ

เรื่องนี้เหมยแต่งไปงงไปป เพราะปมเยอะเหลือเกิน แถมยังพยายามไม่เฉลยก่อน

พลิกไปพลิกมา งงไปหมด 

กว่าจะเขียนจบเล่นเอาไมแกรนขึ้น ป่วยหนักไปตามรอบ

ชอบไม่ชอบยังไงบอกเหมยบ้างนะ จะได้เป็นแนวทางในการเขียนเรื่องต่อไปค่ะ




ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ


   

      

           

(กดลิงค์ไปหน้านิยายแต่ละเรื่องที่รูปได้เลยค่ะ)




ผลงานในรูปแบบ E-book
   
หน้ากากซาตาน (ฉบับปรับปรุง - เปลี่ยนปก)
สุนิตย์
www.mebmarket.com
          เพราะไม่ชอบขี้หน้าเด็กผู้หญิงแสนเชยที่มารดาเก็บมาเลี้ยง เดนนิส  นิโคลัส  เรนเดลล์   มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าเสน่ห์แสนจะเกลียดดวงตากลมโตใสแจ๋วที่ชอบมองตามเขาตลอดเวลา...   
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช
สุนิตย์
www.mebmarket.com
แพทริค  โจนส์  เจ้าของธุรกิจโรงแรมบนเรือสำราญขนาดใหญ่ คาสโนวาตัวฉกาจที่ถึงขนาดลงทุนวางแผนซับซ้อนเพื่อให้ได้ครอบครองสาวสวยนางหนึ่ง แต่คนที่ได้ตัวมากลับเป็นผู้หญิงอีกคน...  
เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     ด้วยคารม  ความหล่อเหลา  และบุคลิกอันโดดเด่นที่พระเจ้าประทานมาให้มากกว่าชายใดบนโลกนี้  ทำให้ จัสติน   เฟเรนซ์  เป็นบุรุษหนุ่มที่ทระนงตัวเป็นที่สุด แต่ความมั่นใจของเขาต้องมาสั่นคลอน...
กลรักเกมมัจจุราช
สุนิตย์
www.mebmarket.com
        ริชาร์ค  เพลสตัน  มหาเศรษฐีเจ้าของธนาคารที่มีสาขาอยู่ทั่วโลกคงจะโกรธเกรี้ยวรุนแรงที่ถูกปฏิเสธเงินว่าจ้างในการหย่า เขาถึงได้ตีแสกหน้าอย่างเลือดเย็น ทวงสิทธิ์ขาดบนเตียง...
หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน
สุนิตย์
www.mebmarket.com
  การขึ้นมากุมบังเยนแก๊งเจ้าพ่ออัลฟองเซ่ของ ราฟาเอล  อัลเบิร์ต  อัลฟองเซ่  ไม่ใช่เพียงเพื่อพาธุรกิจของครอบครัวออกจากมุมมืดมาสู่แสงสว่างเท่านั้น เพราะสิ่งสำคัญที่ไม่ยิ่งหย่อน...    
เถื่อนรักจอมมาร
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     แม็กซิมัส  คาริโน  ทายาทคนสุดท้องของตระกูลคาริโนผู้แสนจะเย่อหยิ่ง เย็นชา ไม่เคยสนใจความรู้สึกของใคร นอกจากตัวเอง และเพื่อเป็นการป้องกันการถูกคลุมถุงชนที่กำลังจะเกิดขึ้น...
ประกาศิตรักเทพบุตรมาร
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     อรอลินทร์   ถูกแผนการร้ายของคนใกล้ตัวส่งเธอไปเป็นเครื่องสังเวยให้กับ แซค เคลย์ตัน เพื่อผลประโยชน์บางอย่าง รอยราคีแห่งความผิดพลาด...
ปรารถนารักจอมทมิฬ
สุนิตย์
www.mebmarket.com
          เพราะบิดาบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง ส่วนมารดาก็พยายามยัดเยียดผู้หญิงอีกคนมาให้  ไรอัน  แกรนด์   จึงไม่เลือกใครสักคน แล้วหันมาคว้า  มัลลิกา...
อาญารักซ่อนใจ
สุนิตย์
www.mebmarket.com
          ทางเลือกแกมบังคับของบิดาที่  คริสเตียน  ไม่อยากเลือกคือ เขาจะต้องเสียไร่และโรงงานผลิตเมล็ดกาแฟไป ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ตัวเองเกลียดที่สุด เด็กกำพร้าอย่าง  อุรัสยา...
ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     หากจะบอกว่าเขาโกรธอดีตคนรักที่เลือกรับเงินก้อนใหญ่แล้วตัดสัมพันธ์เขาก็ดูจะน้อยไป เพราะมันคือความคั่งแค้นเท่านั้นที่  นิคาซิโอ  วาเลนติโน   มีต่อ   พวงชมพู...      







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

1,083 ความคิดเห็น

  1. #749 CocoVivi (@nut_777_) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 22:38
    ทำไมอิพี่ใจแข็งแบบนี้ล่ะหื้มมม
    ท้อแทนรัตน์ เทเลยม่ะ 5555555
    #749
    0
  2. #744 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 22:32
    ดูแล ห่วงใย ใส่ใจ
    #744
    0
  3. #724 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 19:22
    ถ้าตื่นมาแล้วม่ายเจอรัตจาดีจัยมั๋ยเนี่ย
    #724
    0
  4. #723 Bigrabbitkasi (@skbr) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 14:10
    ดีแล้วค่ะอย่าปล่อยให้เอริคตายง่ายๆๆเพราะเป็นไข้ คนใจแข็งต้องปล่อยให้ตายทั้งเป็นค่ะ
    #723
    0
  5. #721 tankyo (@icezaaakub33) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 13:06
    พี่เอริคทำไมปากแข็งขนาดนี้ ทำร้ายหัวใจกันไปมาเศร้า
    #721
    0
  6. #719 K5599 (@K5599) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 10:07
    ชอบเขาแต่ปากแข็ง
    #719
    0
  7. #717 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 08:20
    มานอึมครึมเนอะ
    #717
    0
  8. #707 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 23:09
    แหมๆๆอิพี่เอ้ยจะป่วยตายอยู่แล้วยังทำเล่นตัวอีกน่อ

    ถึงจะเม้นได้มั่งไม่ได้มั่งอันนี้โทษเว็บอย่างเดียวค่ะแต่รวมๆก็ชอบสนุกดีค่าคุณคนเขียนน่ารักเป็นไรท์สายเปย์555555พอมีคนทวงนิยายก็รีบมาอัพต่อ
    #707
    0
  9. #697 Napissapn (@Napissapn) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 22:09
    ชอบค่ะ แต่อย่าใจร้ายกับนางเอกมากนะ สงสารนาง
    #697
    0
  10. #696 aun25200 (@aun25200) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:55
    ชอบคะ่
    #696
    0
  11. #695 Jira Jira (@Jirapornpp) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:54
    สนุกค่าา
    #695
    0
  12. #694 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:44
    สนุกมากกกกค่า. จากแรกๆเหมือนจะเรื่อยๆ. มาถึงตอนนี้เริ่มเข้มข้นน่าติดตามตลอด ^^
    #694
    0
  13. #693 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:31
    ทิ้งพี่ไว้ตรงนั้นแหละรัตน์ ไม่ต้องไปสนใจ
    #693
    0
  14. #692 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:22
    พี่เหมยเขียนปมเยอะสุด😀😀😀👌👌😘
    #692
    0
  15. #691 S.s (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:19
    ไม่แน่จริง

    เพราะ อคติ มาตลอด
    #691
    0
  16. #690 snowlala (@snowlala) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:19
    5555หนูกะงงค่ะ คงต้องรออ่านตาอไปจนจบอ่านไม่จบไม่ตัดสิน5555
    #690
    0
  17. #689 Amy Wongkamolsersh (@vwamywg) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 21:16
    ใจร้ายทั้งตัวเองและคนที่รักอีกเนอะ คนเรา
    #689
    0