บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 34 : บทที่ 10 ถ้าแค่สนุก(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    7 มี.ค. 61



อาการปวดตุบๆ ที่ศีรษะ กับอาการเมื่อยขบไปทั่วปลุกเอริคให้ลืมตาขึ้นและพบว่าแสงของเช้าวันใหม่เข้าครอบคลุมทั่วทั้งท้องฟ้าแล้ว

ทั้งๆ ที่คาดไว้ว่าฝนคงตกไม่นานทว่าเมื่อคืนสายฝนด้านนอกกลับเทลงมาต่อเนื่องราวกับจะไม่มีวันหยุด และกว่ามันจะหยุดตกเขาก็เผลอหลับไปก่อนแล้ว

ชายหนุ่มยกมือขึ้นนวดขมับ ทว่า...

อื้อออ

เสียงครางแผ่วอย่างรำคาญเต็มแก่เพราะการขยับกายเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เขาต้องหยุดชะงัก หญิงสาวขยับศีรษะที่ซบกับไหล่ของเขาเพื่อหาตำแหน่งที่สบายที่สุด

                หลายครั้งที่เธอทำให้เขาเสียความเป็นตัวของตัวเอง หลายครั้งที่เธอทำให้เขาไขว้เขว และอีกหลายหนที่เธอทำให้ หัวใจของเขาเป็นอะไรไปไม่รู้ มันเต้นด้วยจังหวะแปลกไปอย่างที่เขาไม่อาจหาเหตุผลได้

“ถ้ากลัวว่าจะป่วย ก็ทำให้สิ” ไม่แปลกที่ตอนนั้นนัยน์ตากลมโตที่กระพริบมองเขาจะเต็มไปด้วยแววแปลกใจแบบนั้น แม้แต่เขาเองยังอดตกใจกับคำพูดที่หลุดออกไปไม่ได้เลย

“มานั่งตรงนี้สิคะ” และคำตอบของเธอก็ทำให้หัวใจดวงแกร่งหวั่นไหวได้อย่างที่ไม่เคยเป็นกับใคร เพราะคำๆ นั้นของเธอมันไม่สามารถแปลเป็นอย่างอื่นได้เลยนอกจากเธอ เป็นห่วงตอนนั้นเขาพยายามไม่คิดเองเออเอง พยายามปัดมันทิ้งไป พยายามไม่สนใจ ทว่านาทีต่อมาร่างกายก็ขยับ ทำในสิ่งที่ขัดกับสมอง

ปลายนิ้วเรียวที่สอดเข้ามาในกลุ่มผมอย่างแผ่วเบา สร้างความรู้สึกบางอย่างให้ก่อตัวขึ้นจนเขารู้สึกพิศวง และทันทีที่มือเล็กผละห่างออกไปเพราะไฟที่ดับลงก็ทำให้เขาหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก แต่มือข้างเดิมที่เอื้อมมายึดต้นแขนของเขาไว้ในวินาทีต่อมาเพราะความตกใจก็ทำให้ความหงุดหงิดนั้นหายวับไปทันควัน แต่ความหงุดหงิดก็กลับเข้ามาอีกครั้งเมื่อมือนุ่มถูกดึงกลับไปหลังจากที่เธอตั้งสติได้

ใช่! เขาอยากให้เธอกลัว อยากให้เธอต้องพึ่งพาเขา

ติ๊ง!

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นเพราะข้อความถูกส่งเข้ามาทำให้เขาหลุดออกจากภวังค์ เอริคหันไปมองโทรศัพท์ แล้วพอเห็นว่าเป็นข้อความจากวิลเลียม เขาก็เอื้อมมือไปหยิบมัน พยายามไม่ขยับตัวมากนัก พอส่งข้อความตอบกลับไป ว่าวันนี้จะเข้าบริษัทสาย เขาก็วางโทรศัพท์ไว้ที่เดิม

นัยน์ตาสีเทาล้ำลึกหลุบมองคนที่ใช้ไหล่ตนแทนหมอนอีกครั้ง ช่างใจว่าจะปลุกเธอ หรือจะทิ้งเธอไว้ที่นี่ดี แต่ ดวงตากลมโตหลับพริ้ม ริมฝีปากอิ่มที่เขาจำได้ดีว่าหวานและแสบสันเพียงใสยามโต้เถียงกับเขาที่เผยอออกน้อยๆ ก็ทำให้เขาเลือกไม่ได้ ไม่สิ ไม่อยากเลือกทำระหว่างสองข้อนั้น

ปลายนิ้วเรียวถูกยกขึ้นไล้ริมฝีปากนุ่มนิ่มอย่างไม่รู้ตัว เขารู้สึกว่าปลายนิ้วร้อนขึ้นมาทันควัน แรงปรารถนาเร่าร้อนพุ่งพรวดขึ้นมา ...NC CUT...

แม่งเอ้ย!!! นี่เขากำลัง...NC CUT...เพียงเพราะเอานิ้วแตะริมฝีปากผู้หญิงเนี่ยนะ

เขาไม่เคยอยากขย้ำใครมากเท่านี้มาก่อนเลย ยิ่งเมื่อนัยน์ตากลมโตใส่แจ๋วที่กระพริบลืมขึ้น มองตรงมาที่ดวงตาของเขานิ่ง และไม่ได้หลบ ไม่ได้ผลักไส หรือโวยวาย ก็ยิ่งทำให้เขาหยุดตัวเองไม่ได้

ร่างหนาที่พลิกตัวพร้อมกับดันร่างของเธอให้นอนราบลงไปบนโซฟาทำให้รัตน์วลีตระหนก ทว่าเธอกลับไม่มีความรู้สึกรังเกียจ หรืออยากผลักเขาให้ถอยห่างออกไป เธอจ้องสบกับดวงตาสีเทาทรงพลังที่ครั้งนี้ไม่ได้เฉยชาอย่างเช่นที่ผ่านมาอย่างละสายตาไม่ได้ ราวกับดวงตาคู่นั้นมีแรงดึงดูดมหาศาล หัวใจของเธอเต้นโครมครามอยู่ในอกสูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกาย ลำคอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ

                ใบหน้าที่ล้อมกรอบด้วยตอเคราหนาครึมเคลื่อนเข้ามาใกล้ ระยะห่างที่ลดลง ทำให้ลมหายใจแผ่วร้อนเป่ารดใบหน้าของเธอ หัวใจดวงเล็กที่เต้นถี่แรงอยู่แล้วเต้นระรัวขึ้นอีกเมื่อสัมผัสนุ่มและชื้นแตะลงบนกลีบปากอย่างแผ่วเบา

                ชายหนุ่มขยับริมฝีปากบดเคล้าเรียวปากสีเรื่อ ขบเม้มริมฝีปากล่างซ้ำๆ จนมันบวมช้ำ ก่อนจะเบี่ยงองศาเพื่อให้ริมฝีปากของเขากับเธอแนบชิดกันยิ่งขึ้น แล้วเริ่มไล้ปลายลิ้นแตะเรียวปากฉ่ำชื้นของเธอให้เผยอขึ้นเปิดทาง ก่อนจะแทรกเข้าไปควานหารสหอมหวานที่เพิ่งรู้ว่าโหยหาเพียงใด

...NC CUT...  ริมฝีปากของเขากับเธอยังประกบแนบชิด ลิ้นของเขาตวัดเกี่ยวดันลิ้นของเธอ เรียกร้องแกมสอนให้เธอเริ่มตอบสนองเขา แล้วพอเธอดันลิ้นตอบเขาก็ดูดดึงมันอย่างกระหาย

ส่วนล่างของเธอกับเขาแนบสนิทชิดกันจนรับรู้ได้ถึงความร้อนจัด  โดยที่ผ้าฝ้ายที่เป็นปราการขวางกั้นไม่มีประโยชน์อันใดเลย  ...NC CUT...

เธอรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น แต่เธอกลับไม่ได้ต่อต้านเขาเหมือนครั้งก่อน...

เป็นเพราะความสัมพันธ์ของเขากับเธอที่มันเปลี่ยนไปใช่ไหม? เพราะความรู้สึกที่เธอมีให้เขามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วใช่ไหม?


มาแล้วๆ เพิ่งขับรถถึงเลทไป 10 นาที


E-book ของสำนักพิมพ์ออกช้ามาเลยค่ะ 

ประมาณ 2 เดือนคงต้องรอนานหน่อยนะคะ เหมยก็อยากให้ออกเร็วๆ เหมือนกันแต่เร่งไม่ได้จริงๆ ค่ะ


ตอนนี้หนังสือที่เหมยสต็อกไว้ตอนนี้เหลืออีก 2 เล่ม(พร้อมส่งวันที่ 9 มีนาคม) ใครอยากได้ทักมาด่วนเลยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

1,083 ความคิดเห็น

  1. #675 K5599 (@K5599) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 10:13
    ค้างอะมาต่อใวๆนะค่ะ
    #675
    0
  2. #651 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 21:10
    โอ้ยไรท์อ่ะ ค้างงงงง มาต่อด่วนๆๆๆๆเลยค่ะ ฮื่อๆๆๆๆๆ
    #651
    0
  3. #650 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 20:57
    งานนี้ค้างจนเช้า อัพอีกๆๆๆๆ
    #650
    0
  4. #649 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 20:53
    โอ๊ยๆๆๆๆๆ มาต่อด่วนๆๆค่ะ
    #649
    0
  5. #648 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 20:44
    มาต่อเลยค่ะคุณอิอิ
    #648
    0
  6. #647 Jazz4074 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 20:40
    ทิชชูพร้อม
    #647
    0
  7. #646 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 20:30
    ว้าวววววว
    #646
    0
  8. #645 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 19:50
    สปอยล์ได้อื้อหือมาก
    #645
    0
  9. #644 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 18:22
    เป็นสปอยที่แบบ555
    #644
    0
  10. #643 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 18:22
    เป็นสปอยที่แบบ555
    #643
    0
  11. #642 ya567 (@ya567) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 16:35
    เตรียมผ้าซับเลือดรอค่ะไรท์
    #642
    0
  12. #641 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 16:21
    รอเลยคร้าาาา
    #641
    0
  13. #640 ปลอยวาฬ (@winwanara) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 15:47
    ขอ ebook ได้ไหมคะ บ้านอยู่ ตจว แต่อยากอ่านแล้ส
    #640
    0
  14. #639 ปลอยวาฬ (@winwanara) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 15:47
    ขอ ebook ได้ไหมคะ บ้านอยู่ ตจว แต่อยากอ่านแล้ส
    #639
    0