หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 15 : บทที่ 3 ค่ำคืนแห่งความวุ่นวาย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    17 มิ.ย. 63



“ร้องทำไม” ราฟาเอลเอ่ยถาม คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อไม่เห็นความผิดปกติอะไรที่จะเป็นสาเหตุให้หญิงสาวต้องร้องออกมาอย่างตกอกตกใจแบบนั้น

“คะ...คุณ..จะ...ทำอะไรล่ะ” เธอกลั้นหายใจก่อนจะตอบออกไป แต่... ทำไมเสียงเธอมันต้องสั่นจนแทบพูดออกมาแทบไม่เป็นคำอย่างนี้ด้วยนะ แถมหัวใจของเธอยังเต้นแรงจนเธอกลัวว่ามันจะทะลุออกมานอกอกอีกด้วย

“ก็อาบน้ำไง” ราฟาเอลไหวไหล่ ก่อนจะตอบคำถามหญิงสาวสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงเฉยเมย

“คุณจะอาบได้ยังไง”

“ทำไมจะอาบไม่ได้”

“ก็ฉันอาบอยู่ คุณก็ต้องรอฉันอาบเสร็จก่อนสิ” มินลดาพูดกับเขา ในขณะที่สายตาพยายามจดจ่ออยู่กับการมองพื้นห้องน้ำ

“ไม่ล่ะ ผมไม่ไว้ใจคุณ” ราฟาเอลว่าพร้อมกับทำสิ่งยังค้างคาให้เสร็จสิ้นด้วยการรูดกางกางสแล็คสีดำออกจากตัวพร้อมกับกางเกงชั้นใน

 มินลดากัดริมฝีปากพลางกรีดร้องอู้อี้อยู่ในลำคอเมื่อเห็นกางเกงที่กองอยู่บนพื้นที่เธอจดจ้องอยู่ ก็ในเมื่อทุกชิ้นมันอยู่ที่พื้น ฉะนั้นตอนนี้เขาก็กำลังเปลือยอยู่น่ะสิ...

บ้าไปแล้ว ตอนนี้เธอกำลังแก้ผ้าอยู่ในห้องเดียวกับผู้ชายที่ไม่ใส่เสื้อผ้าสักชิ้น

น้ำที่เอ่อขึ้นจนล้นออกจากอ่างทำให้รู้ว่าเจ้าของเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นเข้ามาอยู่ในอ่างน้ำเดียวกับตัวเองเรียบร้อยแล้ว มินลดารีบถอยกรูดจนชิดขอบอ่างด้านหนึ่ง พยายามทิ้งระยะห่างจากเขาให้มากที่สุด แต่ในเมื่อนี่คืออ่างอาบน้ำไม่ใช่สระว่ายน้ำ เธอกับเขาจึงอยู่ในระยะที่เอื้อมถึงกันได้อยู่ดี

ตอนนี้สติสตังของเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยสักนิด ใจอยากหนีไปให้พ้นจากที่ตรงนี้ แต่ก็ทำไม่ได้ดั่งที่คิด เพราะถ้าเธอลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำตอนนี้เขาก็เห็นหมดน่ะสิ

เอาล่ะ! มินลดา ตั้งสติหน่อย สูดหายใจเข้าลึกๆ มินลดาตบแก้มตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติสตังกลับคืนมา แต่มันคงกระจัดกระจายลอยฟุ้งเป็นละอองอยู่ในอากาศ จึงยากที่จะรวบรวมมันกลับมาได้หมด

“หึ”

เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นทำให้มินลดาลดมือที่ยกขึ้นตบแก้มตัวเองลงทันที แล้วจ้องเขาด้วยแววตาข่มขู่ปนหมั่นไส้ ราฟาเอลเลิกคิ้วขึ้นกับอากัปกริยานั้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ให้ตายเถอะ! เกิดมาเขาไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้เลย ผู้หญิงตรงหน้าทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดไปพร้อมๆ กับรู้สึกสนุก ซึ่งอย่างหลังเป็นความรู้สึกที่เขาไม่ได้พบพานมานานหลายปี นานมาก... นานจนเขาจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองรู้สึกแบบนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไร

“หายเจ็บหรือยัง?”

“คะ?” เสียงราบเรียบแต่ฟังเย็นชาของชายหนุ่มดังขึ้นด้วยประโยคที่มินลดาไม่เข้าใจจนต้องเอ่ยปากถาม

“หัวที่กระแทกขอบประตูรถเมื่อตอนหัวค่ำน่ะหายเจ็บหรือยัง” ราฟาเอลว่าเมื่อสังเกตเห็นรอยช้ำจางๆ ที่ขมับนูนสวย

“หะ...หายแล้ว” พออีกฝ่ายพูดถึง คนที่หัวกระแทกขอบประตูเลยเพิ่งนึกได้ เลยลองลูบหัวตัวเองเบาๆ หัวที่ถูกกระแทกบวมปูดเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เจ็บมากเหมือนตอนแรกๆ แล้ว อันที่จริงถ้าเขาไม่ถามขึ้นเธอก็แทบจะลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำ

“ชื่ออะไร”

“คะ?”

โอ้ย! ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนบทสนทนาและความรู้สึกได้เร็วราวกับเปิดปิดสวิตช์

“หูหนวกหรือไง ผมถามว่าคุณชื่ออะไร”

“มินลดา” หญิงสาวทำหน้าหงิกตอนที่ตอบเขา แหมก็สถานการณ์แบบนี้มันใช้เวลาที่สมควรมาถามชื่อกันไหม แต่จะให้ด่าเขาออกไปดังๆ เธอก็ไม่กล้าอยู่ดีนั่นแหละ ก็เพราะสถานการณ์ที่เป็นอยู่เนี่ยเธอเสียเปรียบเขาเห็นๆ

“ฉันอยากขึ้นแล้ว”

“อยากขึ้นก็ขึ้นสิ”

“คุณก็ขึ้นก่อนสิ” ตอนแรกเธอก็คิดจะบอกให้เขาหันไปทางอื่นอยู่หรอก แต่เธอไม่ไว้ใจเขา ดังนั้นให้เขาขึ้นก่อนดีกว่า เพราะยังไงเธอเห็นของเขาก็ดีกว่าเขาเห็นของเธอ...ไม่ใช่สิ ยังไงเธอก็ไม่มองอะไรๆ ของเขาแน่นอน

“ผมยังอาบไม่เสร็จ”

“งั้นฉันว่าฉันอาบต่ออีกหน่อยดีกว่าเนอะ ยังสกปรกอยู่เลย”

ราฟาเอลแทบหัวเราะลั่น เขาเบนหน้าไปอีกทางเพื่อซ่อนรอยยิ้มและดวงตาที่ระยิบระยับไปด้วยความขบขันเอาไว้ ทั้งๆ ที่เกิดมาไม่เคยคิดจะกลั่นแกล้งใคร แต่การได้กลั่นแกล้งคนตรงหน้าก็ทำให้อารมณ์ของเขาดีขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ เธอทำให้เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่ใช่ราฟาเอล อัลเบิร์ต อัลฟองเซ่ นักธุรกิจหนุ่มที่ต้องแบกรับภาระอันหนักหน่วงในการสานต่อธุรกิจของครอบครัวและมีความแค้นคับฝังแน่นอยู่อก

เพียงแค่คิดถึง ภาพอดีตมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในกระแสความคิด ทุกความทรงจำชัดเจนเหมือนสลักไว้ในจิตใจของเขาอย่างแน่นหนา 

ชายหนุ่มเอนศีรษะพิงอ่างอาบน้ำ สีหน้าเขาเครียดขรึมขึ้นเมื่อคิดถึงความคั่งแค้นที่อัดแน่นมานานนับสิบปี...

ความสูญเสียในคราวนั้นทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาทำทุกอย่างทุกทางเพื่อสืบหาคนที่ฆ่าพ่อและแม่ของเขา และทำทุกสิ่งเพื่อให้ความหวังของพ่อกับแม่เป็นจริง จนลืมไปแล้วว่าความสุขในชีวิตเป็นอย่างไร ลืมไป... จนกระทั่งตอนนี้

 *********

มาต่อให้แล้วจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #876 7750778 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:49

    กำลังสนุกๆๆ
    #876
    0
  2. #226 jirapan03 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 22:47
    เฮียไม่หื่น เล้ยยยย
    #226
    1
    • #226-1 mhoeymhoey(จากตอนที่ 15)
      17 มกราคม 2559 / 13:16
      อิอิ ไม่ได้กัดฟันพิมพ์ใช่ไหม
      #226-1