ตอนที่ 12 : เทพแล้วไงก็แค่นาฬิกาปลุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

ทำไมรู้สึกแปลกๆ เหมือนกับว่ามีงูตัวใหญ่รัดตัวอยู่เลย ตอนนี้ผมนอนในห้องกับลูกสาวตอนนี้น่าจะเช้าแล้วมั้ง ด้วยความอึดอัดก็เลยลืมตาขึ้นมาถึงแม้นาฬิกาปลุกชั้นดีจะยังไม่มาทุบบาเรียก็เถอะ เอ๊ะ!! ตาของผมที่ค่อยๆ เปิดก็พบกับหนวดสีแดงและเขียวเหมือนของปลาดุกกำลังเคลื่อนไหวเหมือนคลื่น

"ครืด" เสียงผ้าห่มหลุดจากตัวขณะทินโดลุกจากเตียง


ผมตื่นขึ้นมาใช้มือขยี้ตาแล้วยังคงสะลึมสะลือเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปรอบๆ เพื่อตรวจสอบว่ามีอะไรมาพันรอบตัวก็พบว่า มังกรจีน? เอ๊ะมีมังกรจีนสองตัว ตัวหนึ่งสีแดงอีกตัวสีเขียวกำลังนอนใช้ลำตัวพับรอบๆ ตัวผม ดูจากขนาดแล้วน่าจะราวๆ สามเมตรแต่พอมองดีดีนี่มัน มิกะกับมินะเหรอ? คงใช่แหละมั้งเพราะกระแสเวทมนตร์ในตัวก็ตรงกัน ที่เปลี่ยนไปคงเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงล่ะมั้ง ก็เมื่อเช้าร้อนพอตกกลางคืนหนาวมันคงส่งผลให้ร่างกายเปลี่ยนไปนิดหน่อย


"มิกะมินะตื่นแล้วลูกอีกหน่อยนาฬิกาปลุกคงทำงาน เพราะพ่อรู้สึกว่าพื้นเริ่มสั่นเล็กน้อยแล้ว"

ผมพูดไปด้วยเขย่าตัวของเด็กทั้งสองที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย


"งือ~~~~~"

"ง่าว~~~~"

ทั้งสองอ้าปากพูดออกมาจากลำคอพลางยืนตัวเพื่อเป็นการบิดขี้เกียจ จากนั้นก็ค่อยๆ ลืมตามามองผมด้วยใบหน้าที่เหมือนมังกรจีน ว่าแต่อากาศมันทำให้เด็กเป็นแบบนี้เลยเหรอ ออคงเพราะพวกเธอเกิดมาจากไข่ล่ะมั้ง


"หิวล้าวฟ่อ (หิวแล้วพ่อ) "

"ป่อหิวลาว (พ่อหิวแล้ว) "

ทั้งสองหลับตาพริมแล้วก็ยิ้มอย่างสดใส จากนั้นผมก็จับทั้งสองขึ้นบนไหล่โดยที่ขาหน้าเกาะไหล่ ส่วนอื่นๆ ก็พันรอบตัวผม


"จ้าไปหาอะไรกินกันเถอะ"

"เย่ๆ (เย้ๆ) "

"เอ่ๆ (เอ่ๆ) "

ทั้งสองดีใจที่จะได้กินข้าว แต่อย่างแรกเลยก็ต้องไปปลุกคนเลขาซะก่อน


"ตึงงงง"

"ฮืม? "

นาฬิกาปลุกเริ่มแล้วสินะ ไปหาเลขาดีกว่าจะได้ชวนกินข้าวแล้วไปดูฟาร์ม


ตอนนี้โกเลมขนาดใหญ่กำลังมาทำลายบาเรียของทินโดในทุกๆ เช้า ซึ่งมันก็ปกติสำหรับเจ้าของฟาร์มเนื่องจากเจอทุกวันจนชิน แต่สำหรับหญิงสาวผู้มาเยือนกลับตรงกันข้าม เธอนอนหลับอย่างสบายใจก่อนจะได้ยินเสียงดังก็ทำให้ตื่นขึ้นมา


"ตึงงงง"

"เสียงอะไรเนี่ย"

เสียงดังอะไรกันเนี่ย คุณทินโดเขาทำอะไรแปลกๆ อีกแล้วสินะ ฉันไม่เคยเจอใครแปลกประหลาดและไม่สนใจอะไรเท่าเขามาก่อนเลยให้ตายสิ


"อือ~~อ๊าส~~"

บิดขี้เกียจยามเช้านี้มันดีจริงๆ ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้วนะ พอมองไปรอบๆ ก็เป็นห้องที่สวยดีนะ ทุกอย่างทำจากไม้แถมบ้านต้นไม้หลังนี้ไม่ได้ตัดกิ่งไม้ในการสร้างเลย อะ!! เจอแล้วนาฬิกา ตอนนี้เวลาเจ็ดโมงเช้าแล้วเหรอ


"ตึงงงง"

อีกแล้วจะทำเสียงดังอะไรนักหนา เห็นทีต้องออกไปเตือนหน่อยแล้ว เอ๊ะ!! พอมาคิดดีดีเมื่อวานเราเจองูสีเขียวกับสีแดงด้วยนี้ ว่าแต่เราไปเจอที่ไหนกันนะช่างมันเหอะ


"ก๊อกๆ " เสียงเคาะประตู

"คุณเลขาครับอาบน้ำกินข้าวได้แล้ว"

เสียงของคุณทินโดสินะ จากนั้นฉันก็ค่อยๆ เดินไปเปิดประตูให้เขา


"แกร็ก" เสียงเปิดประตู

"เอ๊ะ!! อะ-อะ-กรี๊ดดดดดดดด"

สัตว์ประหลาดดดดดดดดด บนไหล่ของเขามีงูสีแดงกับสีเขียวเกาะอยู่ อ๊ากกกกกก ในขณะที่ฉันร้องเสียงหลงเพราะความกลัว แต่ใบหน้าของชายที่มีงูตัวใหญ่กลับไม่กลัวสิ่งมีชีวิตบนไหล่เลย แถมยังมองฉันด้วยความสงสัยซะอีกนี่ โอ๊ยจะเป็นลม


"บุ้ง บุ้ง" เสียงการเปลี่ยนร่างของมินะและมิกะ จากมังกรสองตัวก็กลายเป็นเด็กน้อยน่ารักสองคนนั่งอยู่บนไหล่ของทินโด


"อ้าวกลับมาเหมือนเดิมแล้วเหรอลูก คราวหน้าจะนอนก็ห่มผ้าด้วยล่ะ มันทำให้ร่างกายลูกเปลี่ยนไปนิดหน่อยด้วยนะ"

"นิดหน่อยบ้านคุณมึงสิย๊าาาาา!!!! "

ท่านเจ้าเมืองค๊า ดิฉันไม่ไหวกับคนแบบนี้แล้วนะ แล้วเขาเป็นใครกันทำไมมีลูกสาวเป็นแบบนี้ได้กัน หรือว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ หรือว่าฉันโดนสังเวยให้กับปีศาจแล้ว ม๊ายยยยยยยยยยยยยย!!!!


เลขากังวลและคิดมากจนแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจน ส่วนทินโดก็เอียงคอทำหน้างง ลูกสาวทั้งสองก็เช่นกันเพราะว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่าเลขากังวลเรื่องอะไรทำไมต้องทำหน้าเหมือนคนสิ้นหวังขนาดนั้น


"หิวเหรอครับ? "

คุณทินโดถามออกมาด้วยความสงสัย เพราะคิดว่าที่ฉันป็นแบบนี้ก็เพราะหิว ไม่ใช่โว้ยยยยย!!


"ตึงงงง"

เสียงดังแบบนี้อีกแล้วแต่คราวนี้รู้สึกพื้นจะสั่นๆ เหมือนแผ่นดินไหวเล็กๆ ด้วย เอ๊ะ!! ว่าแต่คุณทินโดก็อยู่ตรงนี้นี่แล้วใครทำ เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็มองไปรอบๆ ก็พบกว่าตรงสุดลูกหูลูกตาแถวๆ รั่วของฟาร์ม มะ-มี มี


"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!! "

มะ-ไม่จริง ทะ-เทพเจ้าของป่า ท่านฟารูน


เลขามองไปรอบๆ ก็พบกับโกเลมขนาดใหญ่สูงเสียดฟ้ากำลังง้างหมัดเพื่อทุบ เมื่อเธอเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งนั้นคือหนึ่งในสามเทพของอาณาจักรที่พวกเขาต่างพากันนับถืออย่างมาก และสำหรับพวกเขามันคือสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ทำให้เธอกรีดร้องสุดเสียงจากนั้นสติก็ค่อยๆบินหายไป แต่ก่อนเธอจะหมดสติก็ได้เกิดสิ่งเหนือความคาดหมายไปอีกเมื่อทินโดทำบางสิ่ง


"โอเคเท่านี้ทุกคนก็ตื่นแล้ว นาฬิกาปลุกคงไม่จำเป็นแล้วล่ะ"

"ป็อก! "

"ปึงงงงง!!! "

"กร๊อดดดดด!!! "

ทินโดมองโกเลมขนาดใหญ่ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยราวกับว่ามันคือเรื่องปกติสำหรับเขา จากนั้นก็ดีดนิ้วครั้งหนึ่งแล้วบาเรียที่ปกป้องอยู่ก็ดีดโกเลมร่างใหญ่ปลิวออกไปจนมันร้องออกมาเพราะความเจ็บปวด


"ตึงงงงง"

"ครืดดดด"

"หวังว่ามันคงไม่กลัวแล้วไม่มาปลุกเราอีกนะ"

โกเลมกระแทกพื้นแล้วไถลไปเป็นทางยาว จากนั้นมันก็ลุกขึ้นมาวิ่งหนีไป เมื่อทินโดเห็นดังนั้นก็พูดออกมาในเชิงเป็นห่วง


"มะ-ไม่จริง"

นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น นะ-นั้นมันเทพนะคะ ปลิวเป็นใบไม้เลยหรือว่าคนคนนี้จะเป็น เป็นไม่เทพปีศาจก็พระเจ้าแล้วค๊าาา!!! นี่ฉันมาอยู่กับสิ่งมีชีวิตทรงพลังขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ม๊ายยยย ตายแน่ๆ อ๊ากกกกก แม่ค๊าหนูอยากกลับบ้าน

เลขาคิดในใจขณะกำลังจะหมดสติ แต่ทินโดก็หันมามองเธอแล้วทำอะไรบางอย่าง


"นี่คุณเลขาครับ เราไปอาบน้ำกินข้าวกันเถอะ"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! "

กลัวแล้วค๊าาาาาาาา!!! อ็อค


ทินโดยื่นมือไปหาเลขายืนหน้าซีดเผือด ตัวของเธอสั่นอย่างกะเจ้าเข้า แต่เมื่อหญิงสาวเห็นสิ่งมีชีวิตที่เธอคิดว่าคือราชาปีศาจก็กรีดลั่นสลบไปพร้อมกับฉี่แตก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #59 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 10:23
    อ้าว

    มาก๊อกรั่วใส่บ้านเค้าอีก
    #59
    0
  2. #56 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:31
    เหอๆๆ ลอร์ดนิโครินโน่นราชาปีศาจตัวจริง ส่วนนี่น่ะแค่คนธรรมดา
    #56
    0
  3. #50 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 20:46

    มันจะจบยังไงน้อออออออออ

    #50
    0
  4. #49 newnow223 (@newnow223) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 19:45
    นอนไปแล้วเข้าอุสามีนาฬิกาชั้นดีมาปลุกเฮ้ย
    ทินโดไม่ได้พูด
    #49
    0