Life in Dragon Farm ชีวิตในฟาร์มมังกร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,632 Views

  • 59 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    35

    Overall
    2,632

ตอนที่ 11 : วันป่วนๆสบายๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

กิ๊ง!! เสียงลิฟต์ของบ้านผมเองแหละ เพราะจะขึ้นไปชั้นบนต้องใช้มัน แต่ว่ากระโดดขึ้นไปน่าจะง่ายกว่านะ แต่ช่างเหอะเดี๋ยวเลขาก็กรี๊ดอีก วิธีนี้น่าจะช่วยได้มั้ง


"ว๊าย!! ปะ-เปลือกไม้แยกออกจากกันได้"

ดูเหมือนเธอจะตกใจนะ ว่าแต่ตกใจอะไรนี่ก็แค่ประตูลิฟต์เองนะในระหว่างที่เลขากำลังตกใจดูเหมือนลูกสาวสองคนกระโดดขึ้นไปรอบนบ้านแล้ว


"เข้าไปข้างในกันเถอะครับ"

"แน่ใจนะคะว่าปลอดภัย"

"ครับ"

ดูเหมือนเธอจะลังเลและกลอกตาไปมาเหมือนระแวงอะไรสักอย่าง ผมล่ะไม่เข้าใจจริงๆ เลยว่าก็อิแค่ลิฟต์จะกังวลอะไรนักหนาไม่เคยเห็นหรือไง


จากนั้นทั้งสองคนก็ขึ้นไปด้านบนบ้านโดยที่เลขาไม่รู้ตัวเลยว่ามิกะและมินะกระโดดขึ้นไปบนบ้านแล้ว

กิ๊ง!! เสียงเปิดประตูลิฟต์แล้วคนในนั้นก็ออกมา


"ว้าว"

เลขาเมื่อขึ้นมาถึงก็มองไปรอบๆ ด้วยดวงตาที่เปร่งประกายราวกับว่าไม่เคยเห็นสิ่งนี่มาก่อน อะไรของเขาวิวแบบนี้ไม่เคยเห็นจริงๆ เหรอ ผมล่ะดูจนเบื่อแล้วไม่เห็นจะน่าตื่นเต้นอะไร อ่ะ!! ต้องทำอาหารด้วยนี่หว่าเกือบลืมไปเลย แต่วัตถุดิบอยู่ในสวนนี้สิต้องลงไปเก็บมาก่อนวันนี้คงทำได้แค่พัดผักกับสลัด

"คุณเลขาผมไปหาวัตถุดิบมาทำอาหารก่อนนะ"


"ค่ะ อ้าวเฮ้ย!!! "

ผมกระโดดลงมาทันที แต่ดูเหมือนเลขาจะตกใจนะหรือว่าบนบ้านมีหนู ไม่มั้งก็ทำความสะอาดแล้วนี้หรือว่าเพราะเรากระโดลงมา คงไม่ใช่เพราะปกติมนุษย์ก็คงกระโดดลงจากบ้านที่ไม่สูงมากอยู่แล้ว (แต่จุดที่เอ็งกระโดดสูงเท่ากับตึก 4 ชั้นเลยนะ)


"มะ-ไม่เห็นอะไรใช่ไหมคะ? "

"อืม"

เลขาก้มลงมามองผมด้วยสีหน้าเป็นกังวลมีเหงื่อออกมาเล็กน้อย ว่าแต่เธอกังวลอะไรไม่เข้าใจกระโดดลงมาจากตึกสี่ชั้นก็ปกติของมนุษย์เขาทำกันไม่ใช่เหรอ (โดดลงมาจากตึก 4 ชั้นจำมาจากหนังละสิ)


"ปี่จาวๆ มาเลนกาน (พี่สาวๆ มาเล่นกัน) "

ดูเหมือนมินะ จะชวนคุณเลขาเล่นด้วย เอาเหอะก็ดีเหมือนกันผมจะได้ไปเก็บผักอย่างสบายใจไม่ต้องเป็นห่วงเด็ก


"คุณเลขาฝากดูแลลูกสาวผมด้วยนะครับ"

"ค่ะ จ๊ากกกกกก!!! "

อ้าวเลขาตอบค่ะเสร็จก็หายไปเลยแล้วก็ร้องจ๊ากออกมา ท่าทางกำลังสนุกอยู่เอาล่ะเราก็ไปหาวัตถุดิบเพื่อมาทำอาหารอร่อยๆ ดีกว่า อะ!! ก่อนอื่นก็ต้องฟื้นฟูสวนมะเขือเทศซะก่อน


เมื่อทินโดคิดได้ดังนั้นก็เดินไปที่สวนแล้วใช้พลังของเขาโดยการเอานิ้วจิ่มที่ดิน จากนั้นมะเขือเทศที่หายไปเพราะโดนมิกะและมินะกินไปก็กลับมาสุกงอมโตเต็มสวน ไม่นานชายเจ้าของฟาร์มก็เดินเก็บผักผลไม้


จนเวลาผ่านไปสักพักทินโดก็นำผักผลไม้มาทำอาหารใต้ต้นไม้ซึ่งเป็นบ้าน เพราะตรงนั้นก็มีห้องครัวเช่นกัน แต่ในระหว่างทำอาหารดูเหมือนต้นไม้จะสั่นสะเทือนเล็กน้อย


"เอาล่ะเสร็จแล้ว"

ตอนนี้ผมทำอาหารเสร็จแล้ว ตรงมือทั้งสองข้างถือถาดอาหารขนาดใหญ่มีอาหารและเครื่องดื่มเต็มไปหมด ดูเหมือนจะทำเยอะเลยนะเนี่ยหวังว่าลูกสาวและเลขาจะชอบนะ จากนั้นผมก็กระโดดขึ้นมาชั้นสี่


"เด็กๆ มากินข้าวได้แล้ว คุณเลขาด้วยนะครับ"

ตอนนี้ผมนำอาหารทั้งหมดวางไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยก็ตะโกนเรียกลูกสาวและเลขา แต่ดูเหมือนจะมีแค่มิกะและมินะที่วิ่งดุ๊กดิ๊กด้วยขาสั้นๆ ตันๆ มาหาด้วยท่าทางตื่นตระหนก นี่ลูกสาวผมไปเจออะไรไม่ดีมาแน่ๆ


"ป่อๆ มีควันอาวออกๆ มาฉากปากเอขา (พ่อๆ มีควันขาวๆ มาจากปากเลขา) "

"ฮืม? "

ผมสงสัยในสิ่งที่ลูกสาวบอก เธอใช้มือเล็กๆ จับกางเกงแล้วกระตุกเล็กน้อย มืออีกข้างก็ชี้ไปทิศทางตรงข้ามด้วยท่าทางตื่นตระหนก ใบ้มีเหงื่อไหลออกมาเล็กน้อยคิ้วคดลงมาเป็นรูปตัว Uทำให้ผมต้องเดินไปดูจุดที่ลูกสาวชี้ก็พบว่า


"อ้าวคุณเลขาครับตรงนี้ไม่ใช่ที่นอนนะครับ"

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของผมคือเลขานอนหลับมีควันออกมาจากปากจริงๆ ด้วย พอมองดีดีแววตาของเธอก็หายไปจนแทบจะเหลือแค่ตาขาว แต่มองที่รั่วกั้นระเบียงแล้วดูเหมือนจะมีรอยไหม้เป็นรูขนาดใหญ่เหมือนมีใครมายิงปืนใหญ่ใส่เลย แล้วมองทะลุรูไปยังท้องดูเหมือนเมฆมันจะโดนอะไรแหวกจนเป็นรู คงเป็นเมฆรูปแบบใหม่ล่ะมั้งปลุกเลขาไปกินข้าวดีกว่า


"คุณเลขาครับ คุณเลขาครับ คุณเลขาครับ"

"คะ-ค่ะ"

ผมพูดเสียงดังพลางเขย่าเธอถึงสามครั้งกว่าจะตื่น เมื่อตื่นขึ้นมาเลขาก็มองซ้ายขวาอย่างหวาดระแวง


"เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ"

"อะ-เออ มันบึมแล้วก็ปิ้ว อ๊าาา!! ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลยล่ะเนี่ย"

ดูเหมือนเธอจะช็อกจนความจำเสียหายเหมือนในหนังเลย แต่ก็ช่างเถอะตอนนี้เราควรไปกินข้าวก่อนดีกว่า


"ไปกินข้าวกันเถอะครับ"

"ค่ะๆ "

จากนั้นพวกเราก็ไปกินข้าวกัน ดูเหมือนมันจะอร่อยจนเลขากินไม่หยุดและไม่สนใจอย่างอื่นเลยไม่ว่าผมจะพูดอะไรก็ตาม เมื่อทานเสร็จพวกเราก็อาบน้ำเข้านอนเอาล่ะพรุ่งนี้เช้าต้องแนะนำฟาร์มของเราให้เลขา


แล้วพวกเขาทั้งหมดก็นอนอย่างสงบโดยมีเลขานอนในห้องนอนรับแขกที่ทินโดสร้างมานานแล้ว แต่ไม่รู้สร้างมาทำไมเพราะตลอดเวลา 1 พันปีเพิ่งมีแขกคนแรก ส่วนทินโดและลูกๆ ก็นอนในห้องของเขาเอง และในเวลากลางดึกนั้นเองมิกะ มินะก็ค่อยๆ กลายร่างเป็นมังกรโดยที่เด็กทั้งสองไม่รู้ตัว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #48 Elas (@Elas) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 13:19
    ขออีกกกกกก ชอบมากกกกก
    #48
    0
  2. #47 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 02:02

    กว่าจะมา มันมากขอบอกกกกกกกก

    #47
    0
  3. #46 newnow223 (@newnow223) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:19
    เอาแล้วจะเป็นไงต่อรอเลยคับ
    #46
    0
  4. #45 newnow223 (@newnow223) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:17
    เดียวๆแปปนึกนะคับขอออกไปนอกบ้านแปป(รู้ๆกันอยู่ว่าจะไปดูไร)
    #45
    0
  5. #44 newnow223 (@newnow223) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:11
    เรื่อนนี้ก็มารออยู่เลยคิดว่าลืมแล้ว
    #44
    0