Fic Vampire twilight : About her who stranger.

ตอนที่ 10 : 10 กลิ่นที่แตะจมูก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 348 ครั้ง
    20 พ.ย. 63

10 กลิ่นที่แตะจมูก

เจคอบกำลังคิดว่าตัวเองกำลังพีคภาพอะไรอยู่ตอนนี้ ระหว่างนกฮูกหิมะที่มองเขาจากคอนของมัน เอียงหัวมองอย่างแสนรู้หรือเจ้าของบ้านที่กำลังมุดหัวเข้าไปในเตาผิงที่มีเปลวเพลิงสีเขียวลุกท่วม ครั้นพอหล่อนเอาหัวออกมาก็เป็นที่น่าอัศจรรย์ทีเดียวที่หล่อนไม่ไหม้ไปเสียก่อน

ยินดีต้อนรับเข้าสู่อีกโลก—เด็กหนุ่มประชดในใจ

“นี่มันจะสายแล้ว” กับคำทักทายที่ไม่น่ารักอย่างเก่า “มาช้าจริง”

ขอโทษ เมื่อวันก่อนใครที่ไล่เขาอย่างกับหมาไม่ให้มารับกัน?

เจคอบกลอกตาอีกรอบเมื่ออีกฝ่ายเดินผ่านเขาไปรอที่รถอย่างรู้งาน บางทีถ้าเจคอบไม่ใช่คนใจกว้างกว่านี้เขาก็จะคิดว่าหล่อนเป็นไบโพล่าแล้ว

“ฉันนึกว่าเธอจะวุ่นอยู่กับเรื่องสเกาเรอร์อะไรนั่นซะอีก”

“ก็ใช่ แต่ตอนนี้ต้องรอคำสั่งจากกระทรวง” เวเลอนีลทำสีหน้ายุ่งยากใจ “มันเป็นหน้าที่ของมือปราบมาร และอีกไม่นานฉันต้องเคลียร์ทุกอย่างก่อนที่ผู้ตรวจการจะมาที่นี่”

เขาชะงัก วันก่อนเขาไม่เห็นได้ยินหล่อนพูดถึงเรื่องนี้นี่

“เธอว่าไงนะ?”

“ผู้ตรวจการ” ตอบชัดถ้อยชัดคำ “และนั่นหมายความว่าฉันต้องเขียนรายงานทุกอย่างเกี่ยวกับทั้งพวกนายและพวกคัลเลนให้เขาไม่คิดว่ามันเป็นภัย”

“ดังนั้นนายต้องให้ข้อมูลมาให้มากที่สุดเท่าที่ฉันอยากรู้”

นั่นไม่ใช่ประเด็น เจคอบไม่ได้อยากให้พวกผู้วิเศษคนอื่นๆ รู้สักหน่อยว่าหมาป่าอยู่ที่นี่ 

 

ประเด็นที่น่าเสียวสันหลังกว่านั้นก็คือ มันจะเริ่มขึ้นหลังเลิกเรียน มาจวบจนวันนี้ บิลลี่ยังไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ แน่ล่ะ กับฝูงก็ด้วย เจคอบยังไม่ได้เข้ากลุ่ม ดังนั้นความลับอะไรก็ตามที่อยู่ในใจมันก็ยังคงเป็นเรื่องส่วนตัวไม่เปลี่ยน

เด็กหนุ่มขยับเน็กไทต์นิดหน่อยเพื่อคลายความอึดอัด มันออกจะเป็นภาพแปลกตาไปจนกระทั่งโดดเด่นที่เขาเป็นคนเดียวในนี้ที่มียูมิฟอร์มใส่ และด้วยวันนี้เด็กสาวตรงข้ามเขานึกคึกอะไรขึ้นมาไม่รู้ เธอกำลังตั้งหน้าตั้งตาปั่นรายงานในมือจนรู้สึกปวดแขนแทน เวเลอนีลยังไม่ยอมหยุดข้อมือที่กำลังตวัดปากกาลงไปในกระดาษ และข้อนี้เขาไม่ได้อิจฉานะ น่าอัศจรรย์ทีเดียวที่หล่อนเขียนมากขนาดนี้แล้วตัวหนังสือยังไม่กลายเป็นเส้นตรง

“เธอทำงานในคลาสไม่เสร็จหรือไง?”

“การบ้านต่างหาก คืนนี้ฉันไม่ว่าง” เจ้าตัวว่า “ซื้อน้ำให้หน่อยสิ ตู้อยู่ใต้ตึกเรียน”

นี่เขากลายเป็นเบ๊ตั้งแต่เมื่อไหร่?—แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากลุกไปตามที่หล่อนว่า พวกคัลเลนกลับไปก่อนที่เขาจะมาแล้ว 

เจคอบเดินผ่านกลุ่มคนที่เขาเคยเห็นว่าเบลล่าสนิทด้วย พวกนั้นกำลังคุยกันเรื่องอะไรสักอย่างที่เขาไม่ได้สนใจนัก ช่วงนี้ก็เห็นจะมีแต่คนพูดถึงเรื่องชวนกันไปงานพรอมตอนเรียนจบทั้งนั้น คนพวกนั้นก็ไม่เว้นหรอก

แต่ในระหว่างที่กำลังหยอดเหรียญใส่ตู้กดน้ำที่เจอ เด็กหนุ่มผิวสีที่เขาจำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนขับรถเกือบชนเบลล่าเข้าก็เดินเข้ามาหา 

“นายคนที่อยู่กับซันใช่ไหม?” อีกฝ่ายดูลุกลี้ลุกลนแปลกๆ “อ่า—โทษที ฉันไทเลอร์น่ะ”

“เจคอบ” เขามองหางคิ้วอีกฝ่ายที่แผลยังไม่ตกสะเก็ดดี 

ถ้าเป็นวันก่อนเขาอาจจะอยากต่อยหน้าหมอนี่โทษฐานที่เกือบทำเบลล่าบาดเจ็บแล้วก็ได้ แต่พอมาคิดดูอีกที เรื่องอุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ และใช่—เบลล่ายังอยู่ดี แถมวันนี้เขายังไม่ได้เจอหล่อนทั้งวันเลยด้วย อีกอย่างคือไทเลอร์สำนึกผิดจนน่าสงสาร อีกฝ่ายเกือบโดนชาลีเอาเรื่องแทบตายตอนที่ทำแผลที่โรงพยาบาล ดูเหมือนแค่การเป็นคนขับรถที่ล้อลื่น เพราะพื้นถนนเคลือบด้วยน้ำแข็งก็ทำให้ผิดไปครึ่งหนึ่งแล้ว

“คืองี้นะ วันนั้นฉันไม่ได้สังเกตเลยว่าซันอยู่กับเบลล่าด้วย ตอนนี้ฉันพยายามตามหาเธอแทบตายแต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ไหน--ฉันอยากขอโทษหล่อน”

“ซันไม่ว่านายหรอก เธอสบายดี เชื่อฉันสิ” ถ้าไม่นับเรื่องที่หล่อนกำลังขวัญเสียที่เกือบโดนฆ่าละก็นะ 

“ถึงอย่างนั้นฉันก็อยากไถ่โทษอยู่ดี เพื่อน—นายไม่รู้หรอกว่ามันทำให้ฉันรู้สึกผิดขนาดไหน”

“นายรู้สึกผิดพอแล้ว เชื่อฉันเถอะน่า” เด็กหนุ่มครุ่นคิด “เบลล่าก็ไม่ได้เอาเรื่องนายนี่ จริงไหม?”

“ก็ใช่ วันก่อนฉันลองถามเธอแล้วว่าจะให้ฉันไถ่โทษให้หรือเปล่า แต่หล่อนเอาแต่สนใจเอ็ดเวิร์ด คัลเลนแล้วก็บอกปัดฉันมาว่าไม่เป็นไร—ฉันน่าจะสังเกตตั้งนานแล้วว่าสองคนนั้นกำลังสนใจกันอยู่”

“นายบอกว่าเบลล่ากับเอ็ดเวิร์ด คัลเลนเหรอ?” เขาทำตาโต ไม่รู้ทำไมที่จู่ๆ ในหัวก็รู้สึกโมโหขึ้นมาดื้อๆ

และไทเลอร์สังเกตมัน อีกฝ่ายรู้ทันทีว่าท่าทีของเขามันหมายความว่ายังไง

“โอ้ โทษทีเพื่อน! ฉันนึกว่านายกับซันเป็น...แต่กลายเป็นว่านายชอบเบลล่าเหรอ!?” อีกฝ่ายรู้สึกผิดจากใจ “ฉันขอโทษจริงๆ เพื่อน”

“ไม่—ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก อีกอย่างฉันกับซันก็ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย”

เรื่องนี้มันอาจจะเกินกว่าที่เขาจะรับได้—ไม่รู้สิ เจคอบคิดว่ามันมากกว่านั้นด้วยซ้ำที่เขาได้ยินว่าเป็นเบลล่ากับเอ็ดเวิร์ด 

เธอจะคบใครก็ได้ นั่นอาจจะทำให้เขาเจ็บน้อยลงกว่านี้ถ้าไม่ใช่พวกเลือดเย็นที่จะฆ่าเธอเมื่อไรก็ได้ ทำไมเธอต้องชอบกระโดดเข้าหาอันตรายทุกครั้งเลยนะ

น้ำที่เวเลอนีลสั่งมานอนแอ้งแม้งอยู่ในช่องรับนานแล้ว เจคอบคิดว่ามันสมควรที่จะถูกเอาไปให้คนที่อยากกินสักที “โทษทีนะ ฉันขอตัว”

เจคอบทิ้งไทเลอร์ไว้ด้านหลัง เขารู้สึกราวกับตัวเองกำลังดิ่งลงเหว มันทั้งโกรธแล้วก็เศร้าไปในเวลาเดียวกัน และบางทีมันก็อาจจะมีความน้อยใจปนอยู่ในนั้นด้วยนิดหน่อย 

นี่มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด เขาอยู่กับเธอมาตั้งแต่ตอนเด็ก เห็นกันมาตั้งแต่เธอที่ยังเป็นเด็กห้าวๆ ชอบเตะใครก็ตามที่มารังแกเขา จนกระทั่งมาเจอกันอีกรอบที่ทุกอย่างหล่อหลอมให้เบลล่ากลายเป็นคนขี้อาย ช่างสังเกตและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์น่าค้นหาอย่างตอนนี้--แล้วเอ็ดเวิร์ด คัลเลนก็โผล่มาจากที่ไหนไม่รู้แล้วแย่งเธอไปจากเขา

เขาควรจะเป็นคนที่อยู่ข้างเธอสิ ในเมื่อเขาคอยปกป้องเธอมาตลอดเวลา

“นายอารมณ์ไม่ดี” เวเลอนีลให้ความเห็นเมื่อหล่อนหยิบขวดน้ำที่บู้บี้เล็กน้อยขึ้นมาดื่ม “ไปได้ยินอะไรที่มันแสลงหูมาหรือไง?”

อีกข้อที่น่ากลัวเกี่ยวกับเวเลอนีลคือหล่อนฉลาดเป็นกรด

“ไม่เกี่ยวกับเธอ” น้ำเสียงของเขาห้วนชัดเจนแล้วหันไปมองทางอื่น

เขารู้ว่าไม่ควรเหวี่ยงใส่คนอื่น แต่แม้แต่ตอนนี้เจคอบก็แทบบังคับสีหน้าของตัวเองให้สุขุมอย่างเดิมไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ คนที่เดินผ่านไปมาก็แทบจะไม่กล้าเฉียดเข้ามาใกล้ พวกนั้นอาจจะกำลังเข้าใจผิดระหว่างพวกเขาสองคน

แต่แล้วไงล่ะ เขาไม่สน กับเวเลอนีลยิ่งแล้วใหญ่ ตอนนี้เจคอบไม่อยากสนใจอะไรทั้งนั้น

“พวกเขากำลังคิดว่าฉันกับนายทะเลาะกันอยู่นะ ซึ่งอันที่จริงถ้าจะให้ฉันแนะนำ นายควรจะเผื่อใจไว้ครึ่งหนึ่งนะ แบล็ก”

“เธอรู้”

“ก็เห็นมีอยู่เรื่องเดียวที่ทำให้นายสติแตก” มือปิดรายงานในมือลงเบาๆ ก่อนที่จะเคลื่อนมันไปไว้ข้างๆ  “คัลเลนสนใจสวอนก็จริง แต่คนที่เริ่มสนใจก่อนน่ะ คือสวอน”

เขากำมือแน่น “เบลล่าไม่รู้ว่าพวกนั้นเป็นอะไร”

“ตอนเช้าจู่ๆ เธอก็เดินเข้าไปหาคันเลนแล้วบอกว่ามีอะไรจะพูดด้วย มาจนตอนนี้ฉันยังไม่เห็นหล่อนเลย” เด็กสาวเปรยตามองผิวโต๊ะที่เริ่มส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ “ทำลายทรัพย์สินของโรงเรียนมีความผิดนะ”

“เธอเอาเรื่องนี้มาบอกฉันทำไม?”

เขาไม่เคยเข้าใจ—เจคอบค่อนข้างไม่ชอบคนที่ทำเป็นพูดเหมือนรู้ดี แต่เอาจริงๆ แล้วก็แค่ไปจำมาจากตำราหรือคำคมในเว็บที่พวกวัยรุ่นชอบโพสต์กัน พวกนั้นไม่เข้าใจความรู้สึกสักครึ่งหนึ่งของเขาด้วยซ้ำ แต่กับเวเลอนีล—ที่เขาไม่ชอบคือเธอทำเหมือนกำลังพูดเรื่องลมฟ้าอากาศอยู่ต่างหาก

“ความหวังดีเล็กๆ น้อยๆ จากฉัน” อีกฝ่ายหัวเราะหึๆ “เอาเถอะ เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกันขนาดนั้น ที่ฉันสนคือเมื่อไรนายจะเลิกหัวร้อนแล้วส่งฉันกลับบ้านสักที”

เธอเก็บการบ้านของตัวเองเข้ากระเป๋าแล้ว—และเจคอบลืมไปเสียสนิทว่าหลอนจะอารมณ์ดีขนาดไหนถ้าได้เห็นคนอื่นทุกข์

เด็กหนุ่มลอบสบถออกมานิดหน่อย “ก็ไปสิ ฉันไม่พาเธอไปตายหรอก”

“ยอมรับสักนิดว่าที่นายมารับฉัน ส่วนหนึ่งก็แค่เพราะอยากมองสวอนทุกวันน่ะ”

“หุบปาก ซัน...”

“ได้ ไม่แกล้งก็ได้ เดี๋ยวเด็กแถวนี้จะร้องไห้เพราะสาวไม่แล”

ยิ่งหัวร้อนก็ยิ่งโดนแหย่—เจคอบไม่รู้จะทำยังไงก็ผู้หญิงคนนี้ดีแล้ว

เวเลอนีลเดินนำไปที่มอ’ไซค์ที่จอดอยู่ใกล้ๆ ตอนนี้ใกล้จะมืดเต็มที คนอื่นๆ ที่หลงเหลืออยู่ในโรงเรียนก็เบาบางจนเหลือไม่กี่คน

 

กลิ่นอ่อนๆ ประจำตัวของมนุษย์เจือด้วยกลิ่นเลือดโชยมาในอากาศ

!!

เด็กหนุ่มเหลียวขวับเพื่อหาต้นตอทันที แต่มันเป็นเพียงเสี้ยววินาทีจริงๆ ที่เขาจะได้กลิ่นที่ยังต้องจมูกอยู่ มันโชยมาอ่อนๆ จากทางอาคาร แต่ในนั้นมีคนเป็นสิบที่กำลังเดินออกมาเพื่อกลับบ้าน ทั้งนักเรียนและอาจารย์

เขาได้กลิ่นของมัน--คนร้ายที่อยู่ในป่า

“แบล็ก?”

เจคอบหันกลับมามองอีกคน เวเลอนีลขมวดคิ้ว “มีอะไร?”

“ไม่มี” เด็กหนุ่มรีบเดินเข้าไปหา ท่าทางรีบร้อนจนอีกฝ่ายจับสังเกตได้ “ไปกันเถอะ”

ยังไงก็ตาม ในนาทีนั้นเขาคิดได้แค่อย่างเดียว คือออกไปจากที่นี่ก่อนแล้วค่อยคิดอีกทีว่าควรจะทำอะไร

เพราะคนที่คิดจะฆ่าเวเลอนีล--มันอยู่ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 348 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #251 Jitlada_Jakthong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:32

    อกหักดังเป๊าะ

    #251
    0
  2. #103 lamb_san (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:18
    จารย์คนนั้นแน่เลย ชอบบรรยากาศกับโทนชิลๆของเรื่องจังค่ะ เป็นสไตล์ของไรท์เลยแหละ
    #103
    0
  3. #53 LazyLion (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 11:08

    เจคต้องปกป้องพี่เขานะเจค *อ้อนวอน*
    #53
    1
    • #53-1 Tiaros(จากตอนที่ 10)
      17 มิถุนายน 2562 / 20:48
      รีบหิ้วพี่สาวกลับเร็วค่ะ เจค!
      #53-1
  4. #52 Guillotine19 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 11:06

    ไม่รู้จะเม้นอะไรดี แต่ชอบมากนะคะ
    #52
    1
  5. #51 Cup_123Cake (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 01:44

    อาจารย์คนนั้นน่าสงสัยอ่ะ
    #51
    1
  6. #50 Dixan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 01:15

    สนุกกกกก
    #50
    1
  7. #49 Mamorudes (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:07

    มีแฟนเป็นหมามันดียังงี้นี่เอง—//แค่ก

    #49
    1
  8. #48 Ph4am (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:46
    เจคลูก มีคนเคยบอกมั้ยว่าเกลียดอะไรจะได้แบบนั้นอ่ะลูก55555 พักเรื่องหัวร้อนไว้ก่อนตอนนี้ต้องพาลูกสาวหนีก่อน
    #48
    1
  9. #47 งูขาวจอมขี้เกียจ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:33

    โอ้มาย ลุ้นหนักมาก
    #47
    1