Fic Vampire twilight : About her who stranger.

ตอนที่ 9 : 09 คัลเลน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 368 ครั้ง
    20 พ.ย. 63

09 คัลเลน

การมาทำรายงานรอบนี้ดูสนุกกว่าที่คิด—เวเลอนีลไม่ได้ตื่นเต้นที่ได้ออกไปทำงานนอกบ้านหรือหมายถึงอาการตื่นเต้นที่ได้นั่งใกล้หนุ่มฮอตแสนลึกลับที่สายตาแทบจะจ้วงเธอตายไปหลายรอบตรงหน้านี้หรอก...เขาควรเก็บสายตาแบบนั้นไว้มองเบลล่าซะ

“เราพึ่งเคยรู้จักกันเป็นทางการครั้งแรกสินะ?” เธอยิ้ม เห็นได้ชัดว่ากำลังพยายามไม่ให้มันแสยะยิ้มอย่างที่ชอบทำ “เวเลอนีล ซัน ดี.”

“เบลล่าเคยเล่าเรื่องเธอให้ฟังแล้ว ฉันเอ็ดเวิร์ด คัลเลน”

“ใช่ เบลล่าก็เล่าให้ฉันฟังเหมือนกัน เรื่องนาย” เธอก้มลงดูนาฬิกา เลทจากเวลานัดมาได้แค่ห้านาที

หวังว่าพ่อหมาป่าหน้าขนนั่นจะถ่วงเวลาให้นานเกินสิบห้านาทีนะ

ช่วงวันที่แสนอึมครึมในฟอร์คเป็นเรื่องที่เจอได้เกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเดือน และด้านนอกหน้าต่างที่เกาะพราวไปด้วยน้ำฝนกำลังเกิดเฝ้าขึ้นเพราะฮีทเตอร์ในร้านกำลังทำงานของมัน เวเลอนีลหวังว่าสายตามองสำรวจของเธออาจจะทำให้เอ็ดเวิร์ดอยู่ไม่สุขได้บ้าง แต่เธอก็คิดผิดเพราะอีกฝ่ายไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ

บางทีกลับไปอาจจะลองไปเปิดตำราเรียนของอิลเวอร์เมอร์นีอ่านอีกรอบ และอาจต้องขอขมาอาจารย์ที่สอนวิชานี้ที่เธอไม่ตั้งใจเรียนคาบเรียนของเขา—เวเลอนีลไม่ยักรู้ว่าแวมไพร์ไม่ต้องกะพริบตาได้ด้วย แบบนี้มันออกจะคล้ายศพไปหน่อยนะ

แต่มาคิดดูอีกที—มันเป็นประเภทเดียวกับศพหรือเปล่านะ?

“หึ” จู่ๆ พ่อหนุ่มหล่อก็ส่งเสียงในที่สุด เขามองเธอเหมือนขบขันปนด้วยความระแวดระวัง “เธอนี่ดูเป็นพวกใฝ่รู้ไม่เข้ากับลุคภายนอกสินะ?”

เวเลอนีลเลิกคิ้ว ก่อนจะยิ้มรับอย่างยินดี 

“คงไม่มีใครคิดว่าคนสวยอย่างฉันจะฉลาดด้วยหรอก คนแบบฉันน่ะหายากจะตาย”

และให้ตายเถอะ—เอ็ดเวิร์ด คัลเลนกำลังส่งเสียงหัวเราะออกมา

บรรณารักษ์ที่เดินอยู่ที่หมวดหนังสือ ‘ก’ เดินออกมาใช้สายตาเย็นเยียบจ้องที่พวกเธอรอบหนึ่ง “อ่ะแฮ่ม!”

“โทษที” เด็กหนุ่มว่า ก่อนจะหันกลับมาที่เธอ “ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าพูดแบบนี้”

“ฉันไง คุณคัลเลน” เวเลอนีลหรี่ตามอง

น่าแปลกไปหน่อยหรือเปล่ากับคำถามที่อยู่ในหัวของเธอ มันกำลังทำให้อีกฝ่ายแสดงอารมณ์ออกมาทางสีหน้า มือของเด็กสาวหมุนปากกาในมือไปมาอย่างใช้ความคิด 

มันคงไม่ดีสักเท่าไรถ้าเธอเอาแต่เล่นจ้องตากับเอ็ดเวิร์ดอย่างนี้ต่อไป สายตาสอดรู้รอบด้านเหมือนกำลังรอเจอเรื่องสนุกๆ อย่างการที่เธอกับหมอนี่จะโน้มหน้าเข้าไปจูบกันงั้นแหละ พวกหัวทึบพวกนี้ดูไม่ออกหรือไงนะว่าบรรยากาศบนโต๊ะนี้มันกำลังติดลบลงเรื่อยๆ น่ะ

“ฉันคิดว่าฉันกำลังสงสัยเรื่องปัญหาสีตาของนายอยู่นะ”

เห็นไหม ตอนนี้ใบหน้าของเขาบูดบึ้งอีกแล้ว เอ็ดเวิร์ดค่อนข้างที่จะอยากหลบตาเธอทันทีที่จบประโยค แต่น่าเสียดายที่ธุระของเขามันคงไม่ได้จบแค่การมานั่งรอเบลล่าแล้วทำรายงานอย่างที่อีกฝ่ายโทรนัดแน่ๆ

ไม่หรอก เวเลอนีลบอกแล้วว่ากะอีกแค่รายงาน อย่างเธอสบายๆ อยู่แล้ว ที่ออกมารอบนี้เพราะมีธุระกับพ่อแวมไพร์ตรงหน้านี่ต่างหาก

“สวอนเป็นยังไงบ้างช่วงนี้ นายทำเธอนอนไม่หลับนะ”

จากที่กำลังยิ้มอยู่ดีๆ อีกฝ่ายก็กลับมาหน้าเรียบตึงอีกรอบ

“ฉันอยากจะเตือนเธอหลายเรื่องนะ เอาเรื่องไหนก่อนดี?”

ว้าว—โกรธซะด้วย แตะไม่ได้เลยแหะ

เอ็ดเวิร์ดชักสีหน้าทันที และนั่นทำให้เวเลอนีลต้องหรี่ตามองอีกฝ่าย แสยะยิ้มออกมาตามแบบฉบับตัวเองอย่างช่วยไม่ได้

“เอาเป็นฉันเตือนนายเรื่องที่ชอบเข้ามาอ่านใจฉันก่อนดีกว่าไหม คัลเลน?”

“เธอรู้?”

“ฉันฉลาด”

“...”

โอเค เหมือนจะเล่นเยอะไปหน่อย—เวเลอนีลดันแล็บท็อปไปข้างๆ มันไร้ประโยชน์ไปซะแล้วเมื่อพวกเธอเอาแต่กำลังจ้องกันตาเป็นมัน ฟาดฟันกันกลางอากาศกันเต็มที่

เวเลอนีลประสานมือไว้มั่น เอ็ดเวิร์ดเริ่มเคาะนิ้วลงกับโต๊ะเป็นจังหวะ มันเป็นอาการของพวกที่สมาธิเริ่มเสียหรือกำลังวิตกกังวล

“และใช่ ฉันรู้ว่าพวกนายเป็นอะไร” เธอเกริ่นเข้าเรื่อง “พวกที่รุมทึ้งกวางตัวนั้นคือพวกนาย ฉันพูดถูกไหม? ไม่งั้นวันต่อมาพวกนายคงไม่สามัคคีมองฉันกันซะขนาดนั้น แถมไทเลอร์ยังช่วยได้มากเลยที่รถไถลเกือบชนสวอนเข้า”

“มันไม่ใช่เรื่องดีที่เบลล่าเกือบถูกรถชน เธอพูดเหมือนมันเป็นเรื่องเล็ก”

“อ้าว ฉันแตะไม่ได้หรอกเหรอ งั้นโทษที”

เห็นได้ชัดว่าระดับความอดทนของเอ็ดเวิร์ดต่ำติดดินพอๆ กับเจคอบ แบล็กเลย แต่หมอนี่ไม่มีอารมณ์ขันเอาเสียแล้ว ได้แค่ทำหน้าบึ้งจ้องเธอจนจะพรุนแบบนั้น เธอชอบอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงของเจคอบมากกว่าแฮะ อย่างน้อยหมอนั่นก็ดูน่ารักกว่าพวกหน้านิ่งนี่เป็นไหนๆ

“จะดีกว่านี้ถ้าเธอรู้จักมารยาทและกลับเข้าเรื่องสักที” อีกฝ่ายว่าเสียงนิ่ง “เธอเป็นใครกันแน่?”

“ไม่อ่านใจฉันดูล่ะ?”

“เพราะแบบนั้นฉันถึงต้องถามให้แน่ใจอีกรอบยังไงล่ะ” อีกฝ่ายมีท่าทีสับสน “เธอเป็น—แม่มด? ใช่เหรอ?”

ไอ้หมอนี่อ่านใจเธอจริงๆ ด้วย—เวเลอนีลเพียงยิ้มค้างไว้อย่างเก่า ซึ่งเธอคิดว่ามันเริ่มดูน่ากลัวขึ้นมาแล้ว

“แล้วนายคิดว่าฉันโกหกความคิดตัวเองได้ไหมล่ะ?--ก็ไม่นะ” เธอว่า “ฉันมาหานายเรื่องนี้แหละ”

“งั้นเราก็คิดตรงกัน”

ประตูห้องสมุดถูกเปิดออก เป็นเบลล่าที่ผมเปียกเล็กน้อยเดินเข้ามาด้านในอย่างเร่งรีบ เวเลอนีลโบกมือให้เล็กน้อยเมื่อหล่อนกำลังมองหาพวกเธอทั้งสองคน

แล็บท็อปถูกเปิดขึ้นมาอย่างเก่า เอ็ดเวิร์ดกระซิบใกล้ๆ ว่า “เย็นนี้ฉันจะบอกให้คาร์ไลล์เตรียมอาหารเย็นให้เธอ เราจะไปคุยกันที่บ้านฉัน”

“เอางั้นก็ได้”

แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน เวเลอนีลกำลังอยากได้ที่ๆ เป็นส่วนตัวมากกว่านี้อยู่พอดี

“ขอโทษทีที่มาสาย พอดีรถมันงอแงน่ะ” เบลล่านั่งลงข้างๆ เธอดูประหม่าและเป็นกังวลน่าดูเรื่องที่ตัวเองเลทไปสิบห้านาที

“ไม่เป็นไร ฉันก็พึ่งมาถึงก่อนเธอแค่ไม่กี่นาที” เวเลอนีลโกหก “มาเริ่มกันเลยไหม ฉันอยู่ด้วย งานเสร็จภายในวันนี้แน่นอน”

นี่ไม่ได้อวดตัวเองนะ--จะดีมากถ้าสองคนนั้นไม่ทำหน้าประหลาดออกมา

 

 

เหนือคาดที่พ่อแวมไพร์นั่นจะแคร์เบลล่าหนักมาก ถึงขนาดที่ต่อให้เวเลอนีลจะต้องไปทานมื้อเย็นบ้านเขา เธอก็ต้องมานั่งรถของหมอคาร์ไลล์ที่ ‘บังเอิญ’ ขับผ่านมาแถวนั้นเข้าพอดีหลังจากที่เขาออกงาน 

เธอไม่ได้จะอยากคอมเมนต์เขาหรอกนะ แต่มันคงไม่ใช่เรื่องดีถ้าเบลล่าจะถูกปิดหูปิดตาเป็นนกในกรงต่อไป เพื่อนของเธอคนนี้เป็นคนเข้าสังคมไม่เก่งก็จริง แต่เวเลอนีลเห็นหลายครั้งว่าหล่อนทั้งช่างสังเกตและไหวพริบดีขนาดไหน 

เอ็ดเวิร์ดต้องเสียใจแน่ถ้าเขาปล่อยให้เบลล่ารู้เองว่าตัวเองเป็นอะไร

กลับมาที่รถของคาร์ไลล์--เธอไม่ค่อยจะโปรดกลิ่นรถเขาสักเท่าไร มันยังมีกลิ่นฆ่าเชื้อจากโรงพยาบาลติดมาด้วยรวมทั้งเสื้อผ้าของเขาด้วย

“ช่วงนี้เราเจอกันบ่อยกว่าที่คิดนะ” คาร์ไลล์ทักทาย เขาส่งยิ้มเป็นกันเองมาให้

เอ็ดเวิร์ดควรเอาอย่างหมอคาร์ไลล์บ้าง ไม่ใช่เก็บยิ้มไว้ให้แค่เบลล่าคนเดียว

“ฉันก็คิดงั้นค่ะ หมอคาร์ไลล์”

เธอไม่อยากจะคำนวณเงินของครอบครัวนี้สักเท่าไร ดูเหมือนพวกเขาจะมีรถหลายคันมากในโรงเก็บรถที่อยู่ติดบ้านสไตล์โมเดิร์นผสมวินเทจ สิ่งที่แรกที่ต้อนรับเด็กสาวหลังจากก้าวเข้าไปในเขตบ้านแวมไพร์ คือเสียงเพลงแนวร็อกคลาสิกช่วงยุค 90 หลังจากนั้นก็ถึงจะค่อยๆ พบสมาชิกในบ้านที่กำลังยืนทำอาหารอยู่ในครัว

เอสเม่คือคู่ของคุณหมอสุดหล่อ เธอตรงเข้ามากอดต้อนรับอย่างอบอุ่นทีเดียวถ้าไม่นับเรื่องผิวเย็นๆ ที่ทำให้เวเลอนีลสะดุ้งทุกครั้งที่ต้องโดนตัวพวกเขาล่ะนะ ต้องยอมรับว่ารอยยิ้มของหล่อนทำให้เธอเชื่อฟังและเกรงใจได้ไม่ยาก ซึ่งอาจจะเป็นคนเดียวในบ้านที่เวเลอนีลจะพูดสุภาพด้วยความเต็มใจทุกครั้งที่ได้สนทนากับเธอ เอสเม่เหมือนแม่ไม่มีผิด

เวเลอนีลไม่ใช่ไม่ตื่นเต้น—มันก็เหมือนกับเจอหมาป่าครั้งแรกแล้วอยากจะกรี้ดลั่นป่าแต่ทำไม่ได้นั่นแหละ สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่ต่างกัน

แต่ดีหน่อยที่เธอไม่ได้เจอเขี้ยว แต่เป็นยิ้ม

เอ็ดเวิร์ดตามมาหลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วโมง เวเลอนีลเป็นคนเดียวบนโต๊ะอาหารนั้นที่นั่งทานสลัดทูน่าทั้งชามโดยมีสายตาของเหล่าคัลเลนมองมาอย่างรอคอย มันค่อนข้างอึดอัดนิดหน่อยถ้าไม่ได้คำถามของอลิสเข้าช่วย

เวเลอนีลพอจะจำอลิสได้ดีกว่าคนอื่น เธอเป็นผู้หญิงร่างเล็กที่ดูโดดเด่นออกมาตั้งแต่ทรงผมและดวงตา—โอ้ ใช่ ไม่นับแฟนของหล่อนอย่างแจสเปอร์นะ ส่วนโรซาลีกับเอลเม็ตนั้นตัวติดกันตลอดเวลาจนเริ่มรู้สึกว่าเธอกำลังเป็นก้างพวกเขาแปลกๆ

ยังไงก็แล้วแต่ คนพวกนี้มีเสน่ห์อย่างเหลือร้าย—มันคงเป็นเอกลักษณ์ของพวกแวมไพร์ที่มีแรงดึงดูดต่อทุกคนที่พบเห็น

เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องอีกรอบ...เอ็ดเวิร์ดมานั่งที่โต๊ะ เท่านี้ก็ครบกันสักที และเธอทานเสร็จแล้ว

เวเลอนีลกระแอมรอบหนึ่ง ก่อนจะเริ่มเปิดบทสนทนาด้วยเนื้อเรื่องสำคัญที่เตรียมมาแล้ว

 

 

“เราคงไม่มีหลักฐาน แต่ขอแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้ล่ามนุษย์เป็นๆ มาเป็นศตวรรษแล้ว”

“ก็คิดแบบนั้นแหละค่ะ แต่ที่อยากรู้คือพวกที่ฆ่าเป็นใครต่างหาก—ฉันว่าพวกคุณน่าจะรู้นะ ใครที่เข้ามาที่ฟอร์คบ้าง ยกเว้นฉัน” เวเลอนีลนึกขึ้นได้ “อ้อ แล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง ถ้าช่วงนี้เข้าป่าก็ระวังไว้หน่อยก็ดี พอดีมีคนที่ทางพวกฉันต้องการตัวหลุดรอดมาแถวนี้น่ะ”

“เธอหมายถึง...” โรซาลีทำหน้าแปลกๆ หล่อนคงต้องทำใจอีกนานกว่าจะพูดคำนี้ออกมาโดยไม่กระดากปาก “พวกพ่อมดแม่มดไม่ดี?”

“สเกาเรอร์ เป็นชื่อที่เราเรียกคนที่ใช้เวทมนต์ทำร้ายคนไปทั่วโดยไม่สนใจกฎหมาย—ช่วงนี้สถานการณ์มันขึ้นๆ ลงๆ มันก็ต้องมีบ้างล่ะเรื่องแบบนี้”

เธอไม่ได้บอกว่ากำลังเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่อังกฤษ แต่เอาเถอะ นั่นอยู่ห่างกันคนละทวีปทีเดียว

เอลเม็ตพูดติดตลก “อย่างกับดูหนังแน่ะ”

พูดงั้นก็ไม่ผิดนัก—เวเลอนีลโคลงหัวหน่อยๆ แต่ดูเหมือนคนที่ซีเรียสจริงๆ อย่างเอสเม่กับคาร์ไลล์จะทำให้บรรยากาศเคร่งเครียดขึ้น

ยังไงก็ตาม เวลเลอนีลอยู่ที่นี่นานไม่ได้ คืนนี้เธอมีนัดกับวีเนอัส เขาจะฟลูมาหาตอนสี่ทุ่มและพรุ่งนี้ก็มีเรียน

 “ข้อมูลฉันก็ให้ไปหมดแล้ว ถ้าคุณรู้เรื่องอะไรก็ติดต่อมาได้นะ เดี๋ยวให้เบอร์ติดต่ออีกทีที่โรงเรียน ตอนนี้ต้องไปแล้ว”

“ให้ไปส่งไหม?” หมอหนุ่มทักขึ้น เขากำลังวางหูโทรศัพท์ลงพอดี ดูแล้วน่าจะเป็นสายจากโรงพยาบาล “ต้องไปที่โรงพยาบาลพอดี”

“ดึกแล้ว เธอไม่มีรถ ให้สามีฉันไปส่งเถอะ”

เวเลอนีลมองด้านนอกที่ฟ้าเปลี่ยนสีไปเรียบร้อยแล้ว เธอยักไหล่ “ต้องรบกวนคุณแล้วค่ะ หมอ”

เอาเถอะ—ประสบการณ์ทานมื้อค่ำกับแวมไพร์เป็นครั้งแรกก็ไม่เลวนัก อย่างน้อยพวกคัลเลนก็ดีอย่างไม่น่าเชื่อ และเป็นมิตรกว่าที่เธอจินตนาการไว้

ในวันหน้าพวกเขาอาจจะช่วยเหลืออะไรเธอได้บ้าง ตราบเท่าที่เธอยังอยู่ในฟอร์คล่ะนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 368 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #250 Jitlada_Jakthong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:23

    ลึกลับซ่อนเงื่อนจัง

    #250
    0
  2. #235 KHANTHNU (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 11:34
    ตัวนางมีแต่ความลึกลับเต็มไปหมดเป็นแม่มดแต่ก็ใช้ชีวิตเหมือนโนแมจ
    #235
    0
  3. #183 autumn morning^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 14:18
    สงสัยทำไมไม่หายตัว แล้วไม้กายสิทธิ์นางไปไหน ที่สำคัญ เหมือนจะใช้เวทย์มนต์ได้โดยไม่ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์ แล้วเป็นเลือดบริสุทธิ์ด้วย แปลว่านางน่าจะเป็นแม่มดพื้นเมืองของอเมริกาที่ใช้เวทย์มนต์ได้โดยไม่ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์สินะ
    #183
    0
  4. #121 Anna (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 22:20
    สงสัย ทำไมนางไม่หายตัว?
    #121
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #121-2 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 20:17
      เดี๋ยวตรงนี้จะค่อยอธิบายอีกทีตอนหลังๆ นะคะ
      #121-2
  5. #46 p_ice (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:55
    น้องมีไม้กายสิทธิ์ไหมอะ
    #46
    1
    • #46-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      10 มิถุนายน 2562 / 12:15
      ต้องรอดูค่ะ
      #46-1
  6. #43 LazyLion (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 01:50
    ตัวไม่อยู่แต่คิดถึงเขาไม่เบานะเราอ่ะ55555555
    #43
    1
    • #43-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      10 มิถุนายน 2562 / 12:16
      นึกถึงด้วยตลอดเวลา//หัวเราะ
      #43-1
  7. #42 Namtan441 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 18:42

    รรออ่านทุกวันเลย

    #42
    1
    • #42-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      10 มิถุนายน 2562 / 12:18
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #42-1
  8. #41 Guillotine19 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 08:00
    แอบชิปนางกับเอ็ดเวิร์ดได้มั้ย 5555
    #41
    1
    • #41-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      8 มิถุนายน 2562 / 14:44
      เวเลอนีลกินกับอะไรก็อร่อย!
      #41-1
  9. #40 Mamorudes (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 02:23

    ความจ้องตากับชายอื่นแล้วขิงผัวตัวเองนี่คืออัลไล55555555555

    #40
    1
    • #40-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      8 มิถุนายน 2562 / 14:45
      นั่นสิคะ ขนาดตัวไม่อยู่ยังมีนึกถึงด้วย
      #40-1
  10. #39 Sandwich12462 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:25

    สงครามสายตาระหว่างเวเลอนีสกับเอ็ดเวิร์ด นางก็ชอบตัวนะเนี่ย

    #39
    1
    • #39-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      7 มิถุนายน 2562 / 22:17
      ความมั่นใจให้เกินร้อยสำหรับคนนี้ค่ะ!
      #39-1
  11. #38 Cup_123Cake (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:09
    ว้าาาา เจคไม่โผล่ ไม่เป็นไรรอได้ อิอิ
    #38
    1
    • #38-1 Tiaros(จากตอนที่ 9)
      7 มิถุนายน 2562 / 22:17
      พระเอกเริ่มอัพค่าตัวเเล้วค่ะ!
      #38-1