[Fic Naruto] Damn! แฟนของผมไม่มีทาง เป็น maid! หรอก

ตอนที่ 11 : Chapter 9 : อยากจะเชื่อใจ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 เม.ย. 57


     เช้าของวันนี้ไม่มีเวรใคร ซากุระจังช่วยแม่บ้านถูพื้นอย่างขยัน ไม่คิดว่าบ้านจะใหญ่จนเธอเหนื่อยแทบใจจะขาด ดีที่มีแม่บ้านเยอะจนช่วยกันทำจนเสร็จ

เมดซากุระจัง มาหาผมที่ห้องหน่อยสิ :D ‘

เสียงตามสายดังขึ้นมาเธอเงยหน้ามองลำโพง เสียงของซาโซริ..ยังไม่ถึงเวรนี่นาแต่น่าจะมีอะไรมั้ง เธอเลยเดินไปล้างมือในห้องน้ำก่อนจะเปลี่ยนชุดที่เปื้อนๆออกแล้วเดินไปหาเขาที่ห้อง

ครืด! ‘’ขออนุญาตนะคะ’’ เธอเปิดเข้าไปพรางมองเห็นเขานั่งยิ้มเริงร่าอยู่บนเตียงตัวเอง

‘’ ไปเที่ยวกัน ^^ ‘’

‘’ แต่ว่า….’’

‘’ วันนี้เวรผมตอนสายๆนี่นา ยังเช้าอยู่เลยนี่ ‘’

‘’ จะดีเหรอคะ? ‘’

‘’ ชดเชยที่ทำร้องไห้น่ะ ‘’

‘’………’’

     สุดท้ายเธอก็แพ้ลูกอ้อนของเขาเลยต้องตามน้ำไปอย่างง่ายๆ เช้าๆแบบนี้ยังไม่มีใครตื่น ไม่คิดว่าคนขี้เซาแบบเขาจะตื่นเช้าๆแบบนี้ได้ ตอนนี้เธออยู่บนรถของเขาไม่รู้ว่าเขาจะพาไปซื้อของที่ไหน แต่ตอนนี้ก็อยู่บนรถเรียบร้อยแล้ว

‘’ สวยจัง J ‘’

‘’ ใครคะ? ‘’

‘’ ฮ่าๆ ไม่รับมุกเลย ซากุระจังนั่นล่ะ วันนี้แต่งตัวเรียบร้อยจังนะ ‘’

‘’ นิดนึงค่ะ ‘’

      เธอยิ้มตอบ แหงละวันนี้เธอใส่เสื้อแขนตุ๊กตาสีขาวกับกระโปรงพีทสีขาวเลยเข่าไปนิดนึง ไม่อยากแต่งโป๊มาก ตอนไปกับกาอาระ หมอนั่นก็เคยบอกเธอว่าไม่อยากให้ใส่กางเกงขาสั้นเดี๋ยวผิวจะเสียแตกเอา แต่ตอนไปกับกาอาระเธอหวั่นไหวจนแทบบ้า

‘’ ถึงแล้วล่ะ ไม่ชอบเดินห้างอ่ะ แวะทานอะไรที่ร้านนี้ดีกว่า ร้านนี้อร่อยนะ เพนเคยพามากิน’’

     ซาโซริเข้าไปจอดในร้านอาหารข้างๆทางไปห้างหนึ่ง เป็นร้านที่ดูภายนอกก็รู้แล้วว่าหรูหราแค่ไหน ถึงเธอหันไปบอกเขาว่าไม่อยากไปยังไงแต่ก็ไม่ทันแล้ว

ปึก!

‘’ เชิญครับ คุณหญิง ‘’

      ซาโซริจอดรถได้แล้วก็รีบลงรถไปรับซากุระอีกฝั่งทันที เธอมองอย่างเขินอาย เธอเป็นแค่คนใช้เองนะ ไม่เห็นต้องทำเหมือนเธอเป็นคุณหนูอะไรแบบนี้เลยนี่

‘’ อ่อ..ขอบคุณค่ะ แต่ฉันเป็นแค่เมดเองนะคะ เผลอๆเป็นคนใช้ด้วยไม่ต้องทำถึง…’’

‘’ จุ๊ๆ ตอนนี้เธออยู่ข้างนอกกับผม ฉะนั้นเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดานะครับ J ‘’

‘’…//////’’

     สุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ใจอ่อนไปกับเขาแล้วเดินเข้าไปในร้านอาหารอันหรูหรานั้นอย่างเขินอาย ด้วยที่ว่าเธอไม่เคยมาแบบนี้เลย เลยต้องให้ซาโซรินำอย่างเดียว


      ขณะเดียวกันนั้น นารูโตะเพื่อนร่วมงานกับซาสึเกะหยุดงานเพราะที่บ้านญาติมาพอดี เลยต้องจำใจหยุด เขาบังเอิญอยู่แถวนั้นพอดี เหลือบไปเห็นซากุระกับผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ใน้รานริมหน้าต่างพอดี

‘’ เฮ้ยๆ แฟนซาสึเกะนี่’’

เขาหยิบโทรศัพท์กดรัวๆหาเพื่อนตัวเองทันที ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานก่อนจะแอบส่องอยู่มุมตึก อย่างซากุระนี่นะ? แต่เขาก็อดสงสัยไม่ได้ ขนาดแฟนตัวเองยังไม่รู้เลยว่าทำงานที่ไหน หรือว่า เธอทำงานอย่างว่า!!??

‘’ หา? จะมา ไอ้บ้าแกทำงานอยู่ไม่ใช่เหรอ? หา!! เออ ฉันอยู่มุมตึกร้านขนมปัง รีบมาแล้วกัน’’

เขาคุยกับซาสึเกะแต่ซาสึเกะดันไม่เชื่อขนาดต้องมาเห็นด้วยตาตัวเอง ล่ะหว่างรอเพื่อนตัวเองนั้นเขาก็เห็นซากุระนั่งคุยอยู่กับผู้ชายผมแดงที่ดูมีฐานะและร้านอาหารนั้นก็ใหญ่ดูหรูหราอย่างเห็นได้ชัด

 
 

15 นาทีต่อมา ซาสึเกะรีบวิ่งมาอีกทางทันที เขามารถแท็กซี่ เมื่อเห็นรูปในโทรศัพท์ที่เพื่อนเขาส่งมาให้ทำให้เขาไม่ค่อยอยากจะเชื่อแต่ว่า ก็อยากจะเห็นด้วยตัวเอง ดีที่เจ้านายไม่อยู่ด้วยเขาเลยชิ่งหนีออกมาจากบริษัทอย่างไม่มีใครผิดสังเกต

‘’ ซาสึเกะๆ ทางนี้’’

‘’ แฮ่กๆ ไอ้บ้าเอ้ย! แกนี่มันชอบสอดรู้สอดเห็นจริงๆ’’

‘’ ถ้าไม่ใช่แฟนแกฉันคงไม่สอดหรอกนะ ‘’

‘’………’’

ซาสึเกะไม่พูดพรางมองไปตามนิ้วของเพื่อนตัวเอง ก่อนจะเบิกตาอย่างตกใจเมื่อเห็นเธอนั่งกินข้าวร้านอาหารหรูตรงข้ามนั้นก็มีผู้ชายน่าตาดีผมแดงคนหนึ่งที่กำลังยิ้มให้เธออย่างสนุกสนาน ใจของเขาตอนนี้เต้นแรงและเจ็บแปลบขึ้นมาทันทีแฟนตัวเองกินข้าวกับผู้ชายคนอื่น

‘’ คงแค่เพื่อนร่วมงานมั้ง’’

‘’ เฮ้ย! ซาสึเกะ แกยังใจเย็นได้อีกเหรอวะ? ‘’

‘’ ก็ไม่หรอกแต่ว่าอยากจะเชื่อใจ’’

‘’ ซาสึเกะ!? ‘’

เขามองซากุระที่ยิ้มร่ากับผู้ชายคนนั้น ดูเธอมีความสุขดีนี่ เขาไม่อยากจะสงสัยเธอเลย แต่ว่า..มันอดไม่ได้หรอก ตั้งแต่ซากุระหางานได้ก็ดูเปลี่ยนไปเป็นคนล่ะคน เขาแอบคิดใจใจเงียบๆก่อนจะลอบมองต่อไป

 
 

‘’ แหม วีรกรรมในวัยเด็กของคุณกับเดอิดาระนี่ตลกดีนะคะ ‘’

‘’ ใช่ไหมล่ะ? ไอ้บ้าเดอิดาระน่ะ มันชอบชวนให้ไปแกล้งคนอื่นตลอดเลย ‘’

ซากุระกับซาโซริคุยกันเรื่องอดีตของเขาและเดอิดาระอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้ว่ามีคนแอบดูพวกเขาและเธอมาตั้งนานแล้ว ซากุระวางช้อนก่อนจะยกน้ำดื่มเหลือบมองซาโซริที่กดโทรศัพท์เหมือนจะดูเวลา

‘’ สนุกจังมากับซากุระจังแบบนี้ J ‘’

‘’ เช่นกันค่ะ ‘’

‘’ วันหลังมาด้วยกันอีกนะ ^^ ‘’

‘’ ค่ะ ‘’

เขาเอื้อมมือมาลูบแก้มเธอเบาๆอย่างเอ็นดู ซากุระได้แต่ก้มหน้าเขิน ซาโซริปล่อยมือออกก่อนจะเรียกเช็คบิล แล้วพาเธอเดินออกมาข้างๆร้าน แน่นอนว่าพวกซาสึเกะยังแอบมองอยู่ห่างๆ

บรืนๆ เอี๊ยดดด!!

อยู่ๆก็มีรถหรูคันหนึ่งสีขาววิ่งเข้ามาทางนั้นแล้วจอดหน้าร้านนั้นพอดี ซาโซริรีบจับซากุระหันหนีด้วยสัญชาติญาณเพราะกลัวจะชน... เสียงเปิด- ปิดประตูดังขึ้นมา ซาโซริหันไปมองก็ต้องตกใจ

‘’ อิทาจิ!!? ‘’

‘’ คุณอิทาจิ? ‘’

‘’ ไง มาทำอะไรกันอยู่ที่นี่! ‘’

     อิทาจิเดินลงมาถอดแว่นมองที่ซากุระก่อนจะองไปที่ซาโซริอย่างโมโห ตอนเช้าเขาตั้งใจว่าจะเรียกซากุระมาใช้งานซักหน่อยแต่ว่าเธอไม่อยู่ พวกแม่บ้านบอกว่าเธอออกไปกับซาโซริ จึงออกตามหาและก็บังเอิญจะไปซื้อหนังสือพอดี พอผ่านร้านนี้เห็นพวกนั้นเดินออกมาพอดี เลยเบรกรถทันที

‘’ นายนั่นล่ะมาได้ไง ‘’

‘’ มาซื้อหนังสือ..พอดีเจอเลยจอดถามไงล่ะ ‘’

‘’ จริงเหรอ? J ‘’

‘’ ไม่ต้องมายิ้มไอ้บ้านี่! ยังไม่ถึงเวลาแกเลยนี่ ทำไมถึงพาออกมาแบบนี้ฮะ!’’

‘’ รู้ด้วยเหรอ? แปลว่าอิทาจิก็สนใจซากุระจังงั้นสินะ ‘’

‘’……..’’

ซากุระมองทั้งสองคนอย่างอึดอัดจะทำยังไงดี..ทะเลาะกันอีกแล้ว แถมหน้าร้านนี้อีก ถึงไม่คิดว่าต้องมาเจออิทาจิก็เหอะ เธอจึงพยายามเกลี้ยกล่อมให้พวกเขาดีกัน

‘’ชิ! อย่าลืมล่ะ ตอนเที่ยงเวรของฉัน ถ้าลืมไม่งั้น ฉันจะ…..’’

ฉึบ! เขาดึงเธอเข้ามากอดไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งเชยคางขึ้นมา ยิ้มกริ่มๆอย่างเจ้าเล่ห์ ซากุระรับดันตัวออกห่างทันที ซาโซริก็รีบมาอยู่ข้างหน้าเธอ กลัวว่าอิทาจิจะเอาตัวไป

‘’ จะไปไหนก็ไปเลย อิทาจิ ฉันเดทกันอยู่นะ ‘’

‘’ ชิ! น่าเบื่อจริงๆ ‘’

อิทาจิหันหลังเดินกลับรถก่อนจะขับรถไปทันที เมื่อไปแล้วซากุระก็โดนซาโซริโอบไหล่ถามอย่างเป็นห่วง เพราะเห็นอิทาจิดูจะพูดข่มซากุระไว้มาก

‘’ เอาไงล่ะ จะกลับบ้านเลยไหม? ‘’

‘’ ไม่ค่ะ คุณต้องไปซื้อของไม่ใช่เหรอ? ‘’

‘’ ใช่ๆ งั้นไปกันเถอะ ‘’ เขาจูงมือเธอเข้าไปที่โรงจอดรถทันที


ขณะนั้นเองซาสึเกะกับนารูโตะที่ยังตะลึงไม่หาย ก็กลับมามีสติอีกครั้ง นารูโตะหันมองเพื่อนตัวเองอย่างเป็นห่วง.. ซากุระมีชายติดพันเยอะขนาดนี้เชียวหล่อๆไม่แพ้ซาสึเกะเลยด้วยแถม..รวยอีกต่างหาก

‘’ กลับกันเถอะ ฉันมีงานทำ’’

‘’ ดะ..เดี๋ยวสิ!! ‘’

ดูซาสึเกะจะไม่พูดอะไรตั้งแต่จ้องมองซากุระ แววตานั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่พูดออกมา นารูโตะจึงเงียบไว้และคอยดูห่างๆอย่างห่วงๆ

 

      ทางซากุระเมื่อซื้อของเสร็จก็กลับมาบ้านทำความสะอาดจนทั่วก็มานั่งพักในห้องตัวเอง เหลือบมองโทรศัพท์ตัวเอง ไม่มีข้อความ..ไม่มีใครโทรมาปกติเธอและซาสึเกะจะชอบโทรคุยกัน แต่ตั้งแต่เธอทำงานแล้วก็ไม่มีเวลาคุยกันเลย เลยต้องส่งข้อความคุยกันแทน

‘’ ทำงานหรือเปล่านะ? ‘’

แต่มือของเธอก็ยังไม่หยุดเล่นโทรศัพท์ กดส่งข้อความไปหาซาสึเกะทันที เธอส่งไปบอกเขาว่า ทำงานดีๆนะ เป็นห่วง อย่าฝืนมากนักล่ะ แต่เธอก็ต้องรอข้อความตอบกลับ..ไม่มี เขาไม่ยอมส่งกลับมาเลย แอบคิดว่าเป็นอะไรหรือเปล่าแต่ก็ไม่กล้าโทรไป

ก๊อก! ก๊อก!  เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายความคิดของเธอ เลยต้องจำใจเดินไปเปิดอย่างช่วยไม่ได้

‘’ คุณกาอาระ? ‘’ คนที่อยู่ตรงหน้าก็คือกาอาระ เขามองเธอที่ยืนทำหน้าเหวอหน่อยๆ

‘’ เอ่อ..ตอนเช้าออกไปไหนมาเหรอ? ‘’

‘’ ฉัน?...คือคุณซาโซริเค้าชวนไปล่ะค่ะ ‘’

‘’ เหรอ?’’

‘’ เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะ? ‘’

กาอาระยืนจ้องหน้าเธออยู่พักหนึ่ง ส่ายหัวก่อนจะหันหลังกลับไปปล่อยให้เธอยืนงงว่าตกลงเขามาทำอะไรกันแน่ นับวันเธอยิ่งจะบ้าตาย

ตรู๊ดด! ตรู๊ดด!  เสียงโทรศัพท์ดังเข้ามาเธอเดินไปรับอย่างรวดเร็ว จะมีใครล่ะนอกจากแฟนหนุ่มของเธอที่รักมากที่สุด

‘’ ฮัลโหล ว่างเหรอ? ถึงโทรมาได้น่ะ ^ ^ ‘’

[……….] ปลายสายเงียบไปจนน่าสงสัย

‘’ ซาสึเกะเหรอ? ‘’

[ ซากุระ..]

‘’ คะ? ‘’

[เธอมีอะไรจะบอกหรือเปล่า]

‘’ จะบอก? อะไรอ่า ‘’

ปลายสายยิ่งเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันใด เขาคิดว่าซากุระจะบอกเขาบ้าง ทำงานที่ไหน? วันนี้ไปกับใครที่มาบ้าง? ตอนนี้เขาลางานครึ่งวันกลับมาทำใจที่บ้าน ยังไงก็อยากจะได้ยินเสียงของซากุระและความจริงทั้งหมดซักครั้งก็ยังดี แต่เธอกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

[ รักฉันมั้ย? ยังรักฉันอยู่มั้ย? ]

‘’ ซาสึเกะคะ? เป็นอะไรไปน่ะ ‘’

[ ……… ]

ซาสึเกะได้แต่เงียบเก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ในใจ รู้แบบนี้ไม่ให้เธอต้องทำงานก็ยังดี แค่เลี้ยงคนสองคนน่ะทำไมเขาจะทำไมได้ เขาไม่น่าปล่อยให้เธอไปทำงานเลย

‘’ ซาสึเกะคะ? มีอะไรกันแน่’’

[ เธอนั่นล่ะ!! มีอะไรกันแน่ทำไมถึงไม่บอกฉัน ไม่รักฉันแล้วใช่ไหมล่ะ!! ]

‘’ เอ๋? ทำไม..ต้องขึ้นเสียงด้วยล่ะ..ฉันไม่รู้เรื่องเลยนะ’’

[ โกหก! เธอโกหก!...]

‘’ ซาสึเกะ….’’

ปัง!!
‘’ เฮ้ย! ทำอะไรอยู่ ถึงตาฉันแล้วไม่ใช่ไง! ไม่มาซักทีเลยมาตาม....’’ อิทาจิเปิดประตูเข้ามาโดยไม่เคาะเห็นเธอนั่งโทรศัพท์น่าเครียดอยู่บนเตียง เลยเดินเข้ามาหา

‘’ คุณอิทาจิ! เคาะประตูก่อนได้ไหมคะ! ‘’

‘’ ชิ! เที่ยงกว่าแล้วนะ ดูเวลาบ้าง’’

‘’ ขอ..โทษค่ะๆ..จะไปเดี๋ยวนี้ คุณก็ออกไปได้แล้วนะคะ ‘’

‘’ ชิ! รีบมาล่ะ อย่าให้รอนาน มีเรื่องให้ทำเยอะเลย’’

‘’ ค่าๆ ‘’

พออิทาจิออกไปแล้วเธอก็พึ่งนึกได้ว่า ซาสึเกะอยู่ในสาย แถมยังไม่วางด้วย

‘’ ขอโทษนะ ซาสึเกะ มีงานแล้วล่ะ ‘’

[ อย่างงี้ตลอด! งานอะไร? เธอไม่เคยบอกฉันเลย! ผู้ชายด้วย เสียงผู้ชาย ไปทำอะไรกับมันหรือยังไง]

‘’ ซาสึเกะ!! อย่ามาคิดอะไรแบบนั้นได้ไหม ฉันโกรธแล้วนะอยู่ๆเป็นอะไร มาตวาดอะไร ไม่เข้าใจเลยนะ! ถ้าโมโหนักล่ะก็ ก็ไม่ต้องโทรมาหรอก! ‘’ ติ๊ด!

ด้วยความโมโหเธอเลยวางสายไปอย่างดื้อๆ ฝ่ายซาสึเกะเองเมื่อโดนซากุระโกรธและตะคอกใส่แบบนั้นก็ปาโทรศัพท์ไปทางโซฟา ก่อนจะนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง ผู้หญิงที่เขารักมากที่สุดตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นคนล่ะคน เขาจะทำยังไงดีเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ดีพร้อมมีทุกอย่างให้เธอ ทำไมกัน.. ซากุระเขาคิดพรางนั่งอยู่อย่างงั้นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนแม้แต่น้อย

 

_____________________________________________________________________________________

น่าสงสารจังนะ ซากุระก็ปิดบังเขาเพื่อไม่อยากให้เป็นห่วง เขาก็อยากรู้เพราะห่วง =[]= ไหงมันตีกันแบบนี้ล่ะ (หล่อนแต่งเองไม่ใช่เรอะ!)  จะดราม่ามั้ยเนี่ยตอนหน้า เม้นหน่อยนะคะ :) ถ้าอยากรู้ >_< 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #158 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 09:52
    สงสารเกะTT เป็นกำลังใจให้เกะต่อไป(?)
    #158
    0
  2. #157 i love sasusaku (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 13:48
    หนูกูค้าบอกๆพอกคุณชายไปเถอะนะ สงสานเกะอะ ㅠ.ㅠ

    อัพไวๆนะกำลังนุก*♡*
    #157
    0
  3. #156 R_rainnie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 21:38
    สงสารซาสึเกะง่ะ ดราม่าอ่ะ ไรท์จ๋าาาา
    บอกคุณชายสักทีเถอะนะว่ามีแฟนแล้ว แบบนี้ปวดใจแทนเกะจุงเบย
    ถึงจะแอบเชียร์คุณชายคนอื่นอยู่ก็เหอะ แต่ก็สงสารนะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 เมษายน 2557 / 21:39
    #156
    0
  4. #155 Ploy.Ling (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 16:38
    สงสารซาสึเกะ TT_TT
    #155
    0
  5. #152 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 15:55
    เฮ้ย สงสารซาสึเกะอ่า
    ทำไมหนูกุทำแบบนี้ลูก
    อิทาจิก็เปิดประตูมาซะถูกจังหวะเลยนะ เหอๆ
    #152
    0
  6. #151 สายลมหายนะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 13:43
    ซากุระจังบอกพวกคุณชายทั้งหลายไปเถอะ ว่ามีแฟนแล้ว ปล่อยให้เป็นอย่างนี้ มีแต่เสียกับเสีย
    #151
    0
  7. #150 ned1991 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 13:09
    รู่สึกสงสารเกะจับใจจริงๆๆนะตอนนี้นะTwT ซากุระมีหนุ่มเข้ามาพัวพันเยอะ เกะเข้าใจผิด(เพราะเห็นเต็มตา) ส่วนพวกคุณชายทั้งหลายนี้ก็...เฮ้ออออ....







    #150
    0
  8. #149 Iris'Jung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 10:54
    สู้ๆๆๆๅๆ ><
    #149
    0
  9. #148 Mamaiew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 22:47
    พี่คะ หนูเม้นคนที่สองอ่ะ แต่ว่านะหนูอยากให้ซากูระบอกความจริงกับซาสึเกะได้แล้ว สงสารเกะอ่ะ แต่ว่าก็จะรอติดตามนะคะ สนุกค่ะ พี่แต่งสนุกมากๆเลย
    #148
    0
  10. #147 รีดเดอร์ผู้หน้าถีบ...มั้ง :p (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 21:05
    ดีใจจังเม้นคนแรก โฮะๆ

    แต่ เกะง่าา เป็นห่วงกุ แต่ กุ ก้กลัวเกะเป็นห่วง

    เกะเข้าใจกุผิด กุก้งอลเกะ เกะก้โกรธกุ พวกคุณชายก้...

    ทำซะ



    อ๊ากกก รู้สึกเห็นใจเกะ แต่ก้อดสงสารกุไม่ได้ อยากให้กถบอกพวก

    คุณชายว่า 'ตูมีแฟนแล้วเฟ้ยยย' จัง แต่ ถ้าบอกไป เดี๋ยวไมหนุกแน่

    ปิดไว้ก่อน จะ หนุกกว่า อิอิ

    #147
    0